'\" t .\" Title: tor .\" Author: [FIXME: author] [see http://www.docbook.org/tdg5/en/html/author] .\" Generator: DocBook XSL Stylesheets vsnapshot .\" Date: 06/25/2026 .\" Manual: Tor Manual .\" Source: Tor .\" Language: Persian .\" .TH "TOR" "1" "06/25/2026" "Tor" "Tor Manual" .\" ----------------------------------------------------------------- .\" * Define some portability stuff .\" ----------------------------------------------------------------- .\" ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ .\" http://bugs.debian.org/507673 .\" http://lists.gnu.org/archive/html/groff/2009-02/msg00013.html .\" ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ .ie \n(.g .ds Aq \(aq .el .ds Aq ' .\" ----------------------------------------------------------------- .\" * set default formatting .\" ----------------------------------------------------------------- .\" disable hyphenation .nh .\" disable justification (adjust text to left margin only) .ad l .\" ----------------------------------------------------------------- .\" * MAIN CONTENT STARTS HERE * .\" ----------------------------------------------------------------- .SH "نام (NAME)" tor \- مسیریاب پیازی نسل دوم .SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)" .sp \fBtor\fR [\fIOPTION\fR \fIvalue\fR]\&... .SH "توضیحات (DESCRIPTION)" .sp برنامهٔ Tor یک سرویس ارتباطی ناشناس‌کنندهٔ مبتنی بر اتصال است\&. کاربران مسیری با مسیریابی مبدأ را از میان مجموعه‌ای از گره‌ها برمی‌گزینند و یک «مدار مجازی» را درون شبکه برقرار می‌کنند\&. هر گره در مدار مجازی تنها گره‌های پیشین و پسین خود را می‌شناسد و از گره‌های دیگر بی‌خبر است\&. ترافیکی که در امتداد مدار جریان دارد، در هر گره با یک کلید متقارن رمزگشایی می‌شود که گره بعدی مسیر را مشخص می‌سازد\&. .sp به‌طور اساسی، Tor یک شبکهٔ توزیع‌شده از سرورها یا بازپخش‌ها («مسیریاب‌های پیازی») را فراهم می‌کند\&. کاربران جریان‌های TCP خود مانند ترافیک وب، ftp، ssh و غیره را در سراسر شبکه بازمی‌جهانند، به‌طوری که دریافت‌کنندگان، ناظران و حتی خود بازپخش‌ها برای ردگیری مبدأ جریان با دشواری روبرو شوند\&. .if n \{\ .sp .\} .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 \fBنکته\fR .ps -1 .br .sp به‌طور پیش‌فرض، \fBtor\fR تنها به‌عنوان کلاینت عمل می‌کند\&. برای کمک به شبکه از طریق اختصاص پهنای باند به‌عنوان یک بازپخش (relay)، گزینهٔ پیکربندی \fBORPort\fR را مطابق آنچه در ادامه آمده است تغییر دهید\&. لطفاً مستندات موجود در وب‌سایت پروژهٔ Tor را نیز مطالعه فرمایید\&. .sp .5v .RE .SH "گزینه‌های خط فرمان (COMMAND\-LINE OPTIONS)" .sp برنامهٔ Tor رابط خط فرمان قدرتمندی دارد\&. این بخش آرگومان‌های اختیاری را که می‌توانید با دستور \fBtor\fR در خط فرمان به کار ببرید فهرست می‌کند\&. .sp گزینه‌های پیکربندی را می‌توان در خط فرمان در قالب \fB\-\-\fR\fIOptionName\fR \fIOptionValue\fR، یا در قالب \fIOptionName\fR \fIOptionValue\fR، یا درون فایل پیکربندی مشخص کرد\&. به‌عنوان مثال، می‌توانید با فرستادن \fB\-\-SocksPort 9999\fR یا \fBSocksPort 9999\fR در خط فرمان، یا با درج \fBSocksPort 9999\fR در فایل پیکربندی، به Tor فرمان دهید که روی درگاه 9999 به اتصالات SOCKS گوش فرا دهد\&. در خط فرمان، مقادیر گزینه‌هایی را که فاصله دارند درون نقل‌قول قرار دهید\&. برای نمونه، چنانچه می‌خواهید Tor تمام پیام‌های اشکال‌زدایی را در \fBdebug\&.log\fR ثبت کند، باید \fB\-\-Log "debug file debug\&.log"\fR را مشخص نمایید\&. .if n \{\ .sp .\} .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 \fBنکته\fR .ps -1 .br .sp گزینه‌های پیکربندی در خط فرمان بر گزینه‌های موجود در فایل‌های پیکربندی اولویت دارند و جایگزین آن‌ها می‌شوند\&. برای اطلاعات بیشتر \fBTHE CONFIGURATION FILE FORMAT\fR را مشاهده کنید\&. .sp .5v .RE .sp گزینه‌های زیر در این بخش فقط در خط فرمان \fBtor\fR شناسایی می‌شوند و در فایل پیکربندی کاربرد ندارند\&. .PP \fB\-h\fR، \fB\-\-help\fR .RS 4 نمایش پیامی کوتاه از راهنما و خروج\&. .RE .PP \fB\-f\fR، \fB\-\-torrc\-file\fR \fIFILE\fR .RS 4 مشخص کردن یک فایل پیکربندی جدید برای دربرگرفتن گزینه‌های دیگر پیکربندی Tor، یا ارسال \fB\-\fR تا Tor پیکربندی خود را از ورودی استاندارد بخواند\&. (پیش‌فرض: \fB/etc/tor/torrc\fR، یا \fB$HOME/\&.torrc\fR در صورتی که فایل یادشده یافت نشود\&.) .RE .PP \fB\-\-allow\-missing\-torrc\fR .RS 4 اجازه به عدم حضور فایل پیکربندی تعیین‌شده توسط \fB\-f\fR، در صورتی که فایل defaults\-torrc (در ادامه ببینید) در دسترس باشد\&. .RE .PP \fB\-\-defaults\-torrc\fR \fIFILE\fR .RS 4 تعیین فایلی برای یافتن مقادیر پیش‌فرض گزینه‌های Tor\&. محتویات این فایل با مقادیر موجود در فایل پیکربندی عادی و نیز گزینه‌های خط فرمان جایگزین می‌شوند\&. (پیش‌فرض: \fB/etc/tor/torrc\-defaults\fR\&.) .RE .PP \fB\-\-ignore\-missing\-torrc\fR .RS 4 مشخص می‌کند که Tor در صورت نبود فایل torrc طوری رفتار کند که گویی فایلی خالی است\&. Tor به‌طور معمول این رفتار را برای فایل‌های مفقود torrc پیش‌فرض انجام می‌دهد، اما برای مواردی که در خط فرمان تعیین شده‌اند چنین نمی‌کند\&. .RE .PP \fB\-\-hash\-password\fR \fIPASSWORD\fR .RS 4 تولید گذرواژهٔ هش‌شده برای دسترسی به درگاه کنترل (control port)\&. .RE .PP \fB\-\-list\-fingerprint\fR [\fIkey type\fR] .RS 4 تولید کلیدهای شما و نمایش نام مستعار (nickname) و اثر انگشت (fingerprint)\&. به‌صورت اختیاری، می‌توانید نوع کلید را rsa (پیش‌فرض) یا ed25519 مشخص کنید\&. .RE .PP \fB\-\-verify\-config\fR .RS 4 بررسی معتبر بودن فایل پیکربندی\&. .RE .PP \fB\-\-dump\-config\fR \fBshort\fR|\fBfull\fR .RS 4 نوشتن فهرستی از گزینه‌های پیکربندی‌شدهٔ Tor در خروجی استاندارد\&. زمانی که پرچم short انتخاب شود، تنها گزینه‌هایی نوشته می‌شوند که با مقادیر پیش‌فرض تفاوت دارند\&. با انتخاب full، تمام گزینه‌ها نوشته خواهند شد\&. .RE .PP \fB\-\-service install\fR [\fB\-\-options\fR \fIcommand\-line options\fR] .RS 4 نصب یک نمونه از Tor به‌عنوان یک سرویس ویندوز همراه با گزینه‌های خط فرمان ارائه‌شده\&. دستورالعمل‌های فعلی در نشانی زیر در دسترس است: https://www\&.torproject\&.org/docs/faq#NTService .RE .PP \fB\-\-service\fR \fBremove\fR|\fBstart\fR|\fBstop\fR .RS 4 حذف، راه‌اندازی یا توقف سرویس ویندوز پیکربندی‌شده برای Tor\&. .RE .PP \fB\-\-nt\-service\fR .RS 4 برای کاربرد داخلی جهت پیاده‌سازی سرویس ویندوز استفاده می‌شود\&. .RE .PP \fB\-\-list\-torrc\-options\fR .RS 4 فهرست کردن تمام گزینه‌های معتبر\&. .RE .PP \fB\-\-list\-deprecated\-options\fR .RS 4 فهرست کردن تمام گزینه‌های معتبری که برای منسوخ شدن در نسخه‌های آتی برنامه‌ریزی شده‌اند\&. (این یک هشدار است و تضمینی قطعی به‌شمار نمی‌رود\&.) .RE .PP \fB\-\-list\-modules\fR .RS 4 فهرست کردن وضعیت کامپایل شدن هر یک از ماژول‌های اختیاری در Tor\&. (هر ماژولی که نام برده نشده باشد، در این نسخه از Tor اختیاری محسوب نمی‌شود\&.) .RE .PP \fB\-\-version\fR .RS 4 نمایش نسخهٔ Tor و خروج\&. خروجی یک خط به‌صورت "Tor version [version number]\&." خواهد بود\&. (قالب شماره نسخه مطابق با version\-spec\&.txt تعریف شده است\&.) .RE .PP \fB\-\-quiet\fR|\fB\-\-hush\fR .RS 4 لغو رفتار پیش‌فرض ثبت گزارش (logging) در کنسول\&. به‌طور پیش‌فرض، Tor ثبت پیام‌ها را از سطح "notice" و بالاتر در کنسول آغاز می‌کند\&. در صورتی که در پیکربندی مسیر دیگری تعیین شده باشد، پس از تحلیل پیکربندی این رفتار متوقف خواهد شد\&. این گزینه‌ها رفتار پیش‌فرض ثبت وقایع در کنسول را بازنویسی می‌کنند\&. از گزینهٔ \fB\-\-hush\fR برای ثبت تنها خطاها و هشدارها در کنسول استفاده کنید، یا از گزینهٔ \fB\-\-quiet\fR برای جلوگیری کامل از ثبت هرگونه گزارش در کنسول بهره ببرید\&. .RE.PP \fB\-\-keygen\fR [\fB\-\-newpass\fR] .RS 4 اجرای \fBtor \-\-keygen\fR یک کلید هویت اصلی ed25519 جدید برای یک رله ایجاد می‌کند، یا در صورتی که از قبل یک کلید اصلی داشته باشید، فقط یک کلید امضا و گواهی موقت تازه ایجاد می‌نماید\&. در صورت تمایل، می‌توانید کلید هویت اصلی را با یک عبارت عبور رمزگذاری کنید\&. هنگامی که Tor از شما عبارت عبور می‌خواهد و مایل به رمزگذاری کلید اصلی نیستید، کافی است در پاسخ هیچ عبارت عبوری وارد نکنید\&. از گزینهٔ \fB\-\-newpass\fR همراه با \fB\-\-keygen\fR تنها زمانی استفاده کنید که نیاز به افزودن، تغییر یا حذف عبارت عبور روی یک کلید هویت اصلی ed25519 موجود داشته باشید\&. از شما عبارت عبور قدیمی (در صورت وجود) و عبارت عبور جدید (در صورت وجود) درخواست خواهد شد\&. .if n \{\ .sp .\} .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 \fBنکته\fR .ps -1 .br هنگام تولید یک کلید اصلی، ممکن است بخواهید از \fB\-\-DataDirectory\fR برای کنترل محل ذخیرهٔ کلیدها و گواهی‌ها، و از \fB\-\-SigningKeyLifetime\fR برای کنترل طول عمر آن‌ها استفاده کنید\&. برای کسب اطلاعات بیشتر دربارهٔ رفتار این گزینه‌ها، بخش SERVER OPTIONS را ببینید\&. شما باید به DataDirectory مشخص‌شده دسترسی نوشتن داشته باشید\&. .sp .5v .RE برای استفاده از فایل‌های ایجادشده، باید آن‌ها را در دایرکتوری \fIDataDirectory\fR/\fBkeys\fR مربوط به دیمن Tor خود کپی کنید و مطمئن شوید که مالکیت آن‌ها در اختیار کاربری است که در واقع دیمن Tor را روی سیستم شما اجرا می‌کند\&. .RE .PP \fB\-\-keygen\-family\fR \fIbasename\fR .RS 4 یک کلید شناسهٔ خانواده جدید در \fIbasename\fR\&.secret_family_key ایجاد کنید\&. برای استفاده از این کلید، آن را روی هر رله در خانوادهٔ خود نصب کنید\&. (آن را در KeyDirectory رله قرار دهید\&.) همچنین شناسهٔ خانوادهٔ متناظر را در \fIbasename\fR\&.public_family_id ذخیره کنید\&. سپس گزینهٔ FamilyID مربوطه را روی رله‌های خود فعال نمایید\&. این دستور در صورت وجود این فایل‌ها، آن‌ها را بازنویسی می‌کند\&. برای اطلاعات بیشتر به https://community\&.torproject\&.org/relay/setup/post\-install/family\-ids مراجعه کنید\&. .RE .PP \fB\-\-passphrase\-fd\fR \fIFILEDES\fR .RS 4 توصیف‌گر فایلی که عبارت عبور از آن خوانده می‌شود\&. توجه داشته باشید که برخلاف برنامهٔ tor\-gencert، کل محتوای فایل از جمله خطوط جدید (newlines) انتهایی خوانده شده و به عنوان عبارت عبور استفاده می‌شود\&. اگر توصیف‌گر فایل مشخص نشود، عبارت عبور به‌طور پیش‌فرض از ترمینال خوانده خواهد شد\&. .RE .PP \fB\-\-key\-expiration\fR [\fIpurpose\fR] [\fB\-\-format\fR \fBiso8601\fR|\fBtimestamp\fR] .RS 4 آرگومان \fIpurpose\fR مشخص می‌کند که انقضای کدام نوع از گواهی‌های کلید تعیین شود\&. تنها \fIpurpose\fR شناخته‌شده در حال حاضر "sign" است\&. اجرای \fBtor \-\-key\-expiration sign\fR تلاش می‌کند تا گواهی کلید امضای شما را پیدا کند و خروجی را هم در گزارش‌ها و هم در stdout نمایش دهد\&. آرگومان اختیاری \fB\-\-format\fR به شما امکان می‌دهد قالب زمان را مشخص کنید\&. در حال حاضر، \fBiso8601\fR و \fBtimestamp\fR پشتیبانی می‌شوند\&. اگر \fB\-\-format\fR مشخص نشود، زمان انقضای گواهی کلید امضا در قالب ISO\-8601 خواهد بود\&. برای مثال، خروجی ارسال‌شده به stdout به این شکل خواهد بود: "signing\-cert\-expiry: 2017\-07\-25 08:30:15 UTC"\&. اگر \fB\-\-format\fR \fBtimestamp\fR مشخص شود، زمان انقضای گواهی کلید امضا در قالب برچسب زمانی یونیکس (Unix timestamp) خواهد بود\&. برای مثال، خروجی ارسال‌شده به stdout به این شکل خواهد بود: "signing\-cert\-expiry: 1500971415"\&. .RE .PP \fB\-\-dbg\-\fR\&... .RS 4 ممکن است Tor از گزینه‌های دیگری که با رشتهٔ "dbg" شروع می‌شوند نیز پشتیبانی کند\&. این گزینه‌ها برای استفادهٔ توسعه‌دهندگان جهت اشکال‌زدایی و آزمایش Tor در نظر گرفته شده‌اند\&. این موارد پشتیبانی نمی‌شوند و پایداری آن‌ها تضمین نشده است، و احتمالاً نباید از آن‌ها استفاده کنید\&. .RE.SH "قالب فایل پیکربندی (THE CONFIGURATION FILE FORMAT)" .sp به‌طور پیش‌فرض، تمام گزینه‌های پیکربندی در یک فایل پیکربندی در یک خط واحد نوشته می‌شوند\&. آن‌ها به شکل یک نام گزینه و یک مقدار، یا یک نام گزینه و یک مقدار نقل‌قول‌شده (option value یا option "value") هستند\&. هر چیزی پس از نویسه # به عنوان کامنت در نظر گرفته می‌شود\&. گزینه‌ها به بزرگ و کوچک بودن حروف حساس نیستند\&. نویسه‌های گریز (escape) به سبک C درون مقادیر نقل‌قول‌شده مجاز هستند\&. برای تقسیم یک مدخل پیکربندی به چند خط، از یک نویسه خط مورب وارونه (\e) پیش از انتهای خط استفاده کنید\&. کامنت‌ها را می‌توان در چنین مدخل‌های چندخطی استفاده کرد، اما باید از ابتدای خط آغاز شوند\&. .sp گزینه‌های پیکربندی را می‌توان با استفاده از گزینه %include همراه با مقداری که یک مسیر است از فایل‌ها یا پوشه‌ها وارد کرد\&. این مسیر می‌تواند حاوی نویسه‌های عمومی (wildcard) باشد\&. نویسه‌های عمومی ابتدا بسط داده می‌شوند و سپس بر اساس ترتیب واژگانی (lexical) مرتب می‌گردند\&. آن‌گاه برای هر فایل یا پوشه منطبق، قواعد زیر دنبال می‌شود: اگر مسیر یک فایل باشد، گزینه‌های آن فایل به‌گونه‌ای تجزیه می‌شوند که گویی در محل گزینه %include نوشته شده‌اند\&. اگر مسیر یک پوشه باشد، تمام فایل‌های موجود در آن پوشه بر اساس ترتیب واژگانی تجزیه خواهند شد\&. فایل‌هایی که با یک نقطه آغاز می‌شوند نادیده گرفته می‌شوند\&. فایل‌های موجود در زیرپوشه‌ها نادیده گرفته می‌شوند\&. گزینه %include می‌تواند به‌صورت بازگشتی استفاده شود\&. در صورتی که \fBSandbox\fR فعال باشد، نمی‌توان فایل‌ها یا دایرکتوری‌های پیکربندی جدید را به نمونه در حال اجرای Tor اضافه کرد\&. .sp نویسه‌های عمومی پشتیبانی‌شده عبارتند از * به معنی هر تعداد نویسه شامل هیچ، و ? به معنی دقیقاً یک نویسه\&. این نویسه‌ها را می‌توان با قرار دادن یک خط مورب وارونه پیش از آن‌ها گریز داد، مگر در ویندوز\&. هنگام بسط نویسه‌های عمومی، فایل‌هایی که با یک نقطه آغاز می‌شوند تطبیق داده نمی‌شوند، مگر این‌که نقطه آغازین به‌طور صریح در الگو آمده باشد، به‌جز در ویندوز\&. .sp به‌طور پیش‌فرض، گزینه‌ای در خط فرمان بر گزینه‌ای که در فایل پیکربندی آمده است اولویت دارد، و گزینه‌ای در فایل پیکربندی بر گزینه‌ای در فایل پیش‌فرض‌ها ارجحیت دارد\&. .sp این قاعده برای گزینه‌هایی که یک مقدار منفرد می‌پذیرند ساده است، اما برای گزینه‌هایی که مجازند بیش از یک بار رخ دهند می‌تواند پیچیده شود: اگر چهار SocksPort در فایل پیکربندی خود تعیین کنید و یک SocksPort دیگر در خط فرمان مشخص کنید، گزینه موجود در خط فرمان جایگزین \fIهمه\fR گزینه‌های SocksPort در فایل پیکربندی خواهد شد\&. اگر این چیزی نیست که می‌خواهید، نام گزینه را با یک علامت مثبت (+) پیشوندگذاری کنید تا به جای آن به مجموعه گزینه‌های قبلی افزوده شود\&. برای نمونه، تنظیم SocksPort 9100 فقط از درگاه 9100 استفاده خواهد کرد، اما تنظیم +SocksPort 9100 از هر دو درگاه 9100 و 9050 استفاده می‌کند (زیرا این مقدار پیش‌فرض است)\&. .sp از طرف دیگر، ممکن است بخواهید تمام نمونه‌های یک گزینه را در فایل پیکربندی حذف کنید و اصلاً آن را جایگزین نکنید: برای مثال بخواهید در خط فرمان تعیین کنید که اصلاً هیچ SocksPortی نمی‌خواهید\&. برای انجام این کار، نام گزینه را با یک خط مورب رو به جلو (/) پیشوندگذاری کنید\&. شما می‌توانید از علامت مثبت (+) و خط مورب رو به جلو (/) هم در فایل پیکربندی و هم در خط فرمان استفاده کنید\&. .SH "گزینه‌های عمومی (GENERAL OPTIONS)" .PP \fBAccelDir\fR \fIDIR\fR .RS 4 اگر از شتاب‌دهنده سخت‌افزاری پویا استفاده می‌کنید و کتابخانه پیاده‌سازی موتور (engine) در جایی غیر از پیش‌فرض OpenSSL قرار دارد، این گزینه را مشخص کنید\&. هنگام اجرای tor قابل تغییر نیست\&. .RE .PP \fBAccelName\fR \fINAME\fR .RS 4 هنگام استفاده از شتاب‌دهنده رمزنگاری سخت‌افزاری OpenSSL، تلاش می‌کند تا موتور پویایی با این نام را بارگذاری کند\&. این مورد باید برای هر موتور سخت‌افزاری پویا استفاده شود\&. نام‌ها را می‌توان با دستور openssl engine بررسی کرد\&. هنگام اجرای tor قابل تغییر نیست\&. اگر نام موتور با یک "!" پیشوندگذاری شده باشد، در صورت عدم بارگذاری موتور، Tor خارج خواهد شد\&. .RE .PP \fBAlternateBridgeAuthority\fR [\fInickname\fR] [\fBflags\fR] \fIipv4address\fR:\fIport\fR \fI fingerprint\fR, \fBAlternateDirAuthority\fR [\fInickname\fR] [\fBflags\fR] \fIipv4address\fR:\fIport\fR \fIfingerprint\fR .RS 4 این گزینه‌ها مانند DirAuthority رفتار می‌کنند، اما مراجع دایرکتوری (directory authorities) پیش‌فرض کمتری را جایگزین می‌نمایند\&. استفاده از AlternateDirAuthority مراجع دایرکتوری پیش‌فرض Tor را جایگزین می‌کند، اما مراجع پل (bridge authorities) پیش‌فرض را در جای خود باقی می‌گذارد\&. به‌طور مشابه، AlternateBridgeAuthority مرجع پل پیش‌فرض را جایگزین می‌کند، اما مراجع دایرکتوری را بدون تغییر می‌گذارد\&. .RE .PP \fBAvoidDiskWrites\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر غیرصفر باشد، تلاش می‌کند تا کمتر از حالت معمول بر روی دیسک بنویسد\&. این امر هنگام اجرا بر روی حافظه‌های فلش یا سایر رسانه‌هایی که تنها از تعداد محدودی نوشتن پشتیبانی می‌کنند مفید است\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBBandwidthBurst\fR \fIN\fR \fBbytes\fR|\fBKBytes\fR|\fBMBytes\fR|\fBGBytes\fR|\fBTBytes\fR|\fBKBits\fR|\fBMBits\fR|\fBGBits\fR|\fBTBits\fR .RS 4 حداکثر اندازه سطل ژتون (token bucket، که با نام طغیان یا burst نیز شناخته می‌شود) را به تعداد بایت‌های مشخص‌شده در هر جهت محدود می‌کند\&. (پیش‌فرض: 1 GByte) .RE .PP \fBBandwidthRate\fR \fIN\fR \fBbytes\fR|\fBKBytes\fR|\fBMBytes\fR|\fBGBytes\fR|\fBTBytes\fR|\fBKBits\fR|\fBMBits\fR|\fBGBits\fR|\fBTBits\fR .RS 4 یک سطل ژتون، میانگین مصرف پهنای باند ورودی در این گره را به تعداد بایت در ثانیه مشخص‌شده و میانگین مصرف پهنای باند خروجی را به همان مقدار محدود می‌کند\&. اگر می‌خواهید یک رله را در شبکه عمومی اجرا کنید، این مقدار باید \fIدست‌کم\fR 75 KBytes برای یک رله (یعنی 600 kbits) یا 50 KBytes برای یک پل (400 kbits) باشد \(em اما البته، مقدار بیشتر بهتر است؛ ما در صورت امکان حداقل 250 KBytes (2 mbits) را پیشنهاد می‌کنیم\&. (پیش‌فرض: 1 GByte) توجه داشته باشید که این گزینه و سایر گزینه‌های محدودکننده پهنای باند، تنها روی داده‌های TCP اعمال می‌شوند: آن‌ها سرآیندهای TCP یا ترافیک DNS را محاسبه نمی‌کنند\&. برنامه Tor از توان‌های دو استفاده می‌کند نه توان‌های ده، بنابراین 1 GByte برابر با 1024*1024*1024 بایت است، بر خلاف ۱ میلیارد بایت\&. در این گزینه و سایر گزینه‌هایی که آرگومان‌هایی بر حسب bytes، KBytes و غیره می‌پذیرند، قالب‌های دیگری نیز پشتیبانی می‌شوند\&. به‌ویژه، "KBytes" می‌تواند به صورت "kilobytes" یا "kb" نیز نوشته شود؛ "MBytes" را می‌توان به صورت "megabytes" یا "MB" نوشت؛ "kbits" را می‌توان به شکل "kilobits" نوشت؛ و به همین ترتیب\&. بزرگی یا کوچکی حروف اهمیتی ندارد\&. برنامه Tor همچنین واژه‌های "byte" و "bit" را در حالت مفرد می‌پذیرد\&. پیشوندهای "tera" و "T" نیز شناخته می‌شوند\&. اگر هیچ واحدی مشخص نشود، پیش‌فرض بایت (bytes) خواهد بود\&. برای جلوگیری از سردرگمی، توصیه می‌کنیم "bytes" یا "bits" را به‌طور صریح بنویسید، زیرا فراموش کردن این‌که "B" به معنای بایت است نه بیت، آسان است\&. .RE .PP \fBCacheDirectory\fR \fIDIR\fR .RS 4 داده‌های دایرکتوری کش‌شده را در DIR ذخیره می‌کند\&. هنگام اجرای tor قابل تغییر نیست\&. (پیش‌فرض: از مقدار DataDirectory استفاده می‌کند\&.) .RE .PP \fBCacheDirectoryGroupReadable\fR \fB0\fR|\fB1\fR|\fBauto\fR .RS 4 اگر این گزینه روی 0 تنظیم شود، به گروه سیستم‌فایل اجازه خواندن CacheDirectory را نمی‌دهد\&. اگر این گزینه روی 1 تنظیم شود، CacheDirectory را برای GID پیش‌فرض قابل خواندن می‌کند\&. اگر این گزینه "auto" باشد، در صورتی که CacheDirectory با DataDirectory یکسان باشد از تنظیمات DataDirectoryGroupReadable استفاده می‌شود، و در غیر این صورت 0 خواهد بود\&. (پیش‌فرض: auto) .RE .PP \fBCircuitPriorityHalflife\fR \fINUM\fR .RS 4 اگر این مقدار تنظیم شود، الگوریتم پیش‌فرض برای انتخاب این‌که سلول کدام مدار باید در مرحله بعد تحویل داده شده یا بازپخش شود بازنویسی می‌شود\&. ابتدا به مداری تحویل داده می‌شود که کمترین تعداد سلول وزن‌دهی‌شده را دارد، که در آن سلول‌ها بر اساس این مقدار (به ثانیه) به‌صورت نمایی وزن‌دهی می‌شوند\&. اگر مقدار \-1 باشد، در صورت امکان از اجماع (consensus) گرفته می‌شود و در غیر این صورت به مقدار پیش‌فرض 30 برمی‌گردد\&. حداقل: 1، حداکثر: 2147483647\&. این مقدار می‌تواند به صورت یک عدد اعشاری (float) تعریف شود\&. این یک گزینه پیشرفته است؛ معمولاً نباید نیازی به دستکاری آن داشته باشید\&. (پیش‌فرض: \-1) .RE .PP \fBClientTransportPlugin\fR \fItransport\fR socks4|socks5 \fIIP\fR:\fIPORT\fR, \fBClientTransportPlugin\fR \fItransport\fR exec \fIpath\-to\-binary\fR [options] .RS 4 در حالت اول، هنگامی که همراه با یک خط Bridge متناظر تنظیم شود، کلاینت Tor ترافیک خود را به یک پراکسی مبتنی بر SOCKS در "IP:PORT" فوروارد می‌کند\&. (نشانی‌های IPv4 باید همان‌گونه که هستند نوشته شوند؛ نشانی‌های IPv6 باید در براکت قرار گیرند\&.) وظیفه آن پراکسی است که ترافیک را به درستی به پل فوروارد کند\&. در حالت دوم، هنگامی که همراه با یک خط Bridge متناظر تنظیم شود، کلاینت Tor فایل اجرایی پراکسی انتقال‌پذیر (pluggable transport) را در \fIpath\-to\-binary\fR با استفاده از \fIoptions\fR به عنوان گزینه‌های خط فرمان اجرا کرده و ترافیک خود را به آن فوروارد می‌کند\&. وظیفه آن پراکسی است که ترافیک را به درستی به پل فوروارد کند\&. (پیش‌فرض: none) .RE .PP \fBConfluxEnabled\fR \fB0\fR|\fB1\fR|\fBauto\fR .RS 4 اگر این گزینه روی 1 تنظیم شود، ترافیک عمومی از Conflux استفاده خواهد کرد که تقسیم ترافیک میان چند مسیر (مدار) است\&. سرویس‌های پیازی (Onion services) در حال حاضر پشتیبانی نمی‌شوند\&. مقدار پیش‌فرض روی "auto" تنظیم شده است، به این معنی که در صورت عدم تنظیم، از اجماع (consensus) برای تصمیم‌گیری استفاده می‌شود\&. (پیش‌فرض: auto) .RE .PP \fBConfluxClientUX\fR \fBthroughput\fR|\fBlatency\fR|\fBthroughput_lowmem\fR|\fBlatency_lowmem\fR .RS 4 این گزینه تجربه کاربری (UX) درخواستی کلاینت از گره خروجی (exit) را برای داده‌هایی که خروجی به کلاینت می‌فرستد، پیکربندی می‌کند\&. مقدار پیش‌فرض "throughput" است که توان عملیاتی را به حداکثر می‌رساند\&. گزینه "Latency" به گره خروجی اعلام می‌کند که تنها از مداری با تأخیر (latency) کمتر برای تمام داده‌ها استفاده کند\&. نسخه‌های lowmem مصرف حافظه صف را در سمت کلاینت به حداقل می‌رسانند\&. (پیش‌فرض: "throughput") .RE .PP \fBConnLimit\fR \fINUM\fR .RS 4 حداقل تعداد توصیف‌کننده‌های فایل (file descriptors) که باید پیش از شروع به کار پردازش Tor در دسترس باشند\&. برنامه Tor از سیستم‌عامل به اندازه‌ای که سیستم‌عامل اجازه دهد توصیف‌کننده فایل درخواست خواهد کرد (می‌توانید این مقدار را با دستور "ulimit \-H \-n" بیابید)\&. اگر این تعداد کمتر از ConnLimit باشد، Tor از شروع به کار خودداری خواهد کرد\&. رله‌های Tor برای اتصال به هر رله دیگر به هزاران سوکت نیاز دارند\&. اگر یک پل خصوصی را اجرا می‌کنید، می‌توانید تعداد سوکت‌های مورد استفاده Tor را کاهش دهید\&. برای مثال، جهت محدود کردن Tor به ۵۰۰ سوکت، دستور "ulimit \-n 500" را در یک شل اجرا کنید\&. سپس tor را در همان شل با \fBConnLimit 500\fR شروع کنید\&. همچنین ممکن است نیاز باشد \fBDisableOOSCheck 0\fR را تنظیم کنید\&. مگر این‌که سوکت‌های شما به‌شدت محدود باشند، احتمالاً نیازی به تنظیم خودِ \fBConnLimit\fR نخواهید داشت\&. این گزینه روی ویندوز بی‌تأثیر است، زیرا آن پلتفرم فاقد getrlimit() است\&. (پیش‌فرض: 1000) .RE .PP \fBConstrainedSockets\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 در صورت تنظیم، Tor به هسته اعلام خواهد کرد که تلاش کند بافرهای تمام سوکت‌ها را به اندازه مشخص‌شده در \fBConstrainedSockSize\fR کاهش دهد\&. این گزینه برای سرورهای مجازی و سایر محیط‌هایی که بافرهای TCP سطح سیستم در آن‌ها ممکن است محدود باشند، مفید است\&. اگر روی یک سرور مجازی هستید و با پیام "Error creating network socket: No buffer space available" مواجه شدید، احتمالاً این مشکل را تجربه می‌کنید\&. راهکار ترجیحی این است که مدیر سیستم، استخر بافر میزبان را از طریق /proc/sys/net/ipv4/tcp_mem یا سازوکار معادل افزایش دهد؛ این گزینه پیکربندی یک راه‌حل ثانویه (چاره آخر) است\&. همچنین در صورت کمیاب بودن بافرهای TCP نباید از گزینه DirPort استفاده شود\&. درخواست‌های دایرکتوری کش‌شده، سوکت‌های اضافی مصرف می‌کنند که مشکل را تشدید می‌کند\&. شما \fBنباید\fR این ویژگی را فعال کنید مگر این‌که با مشکل "no buffer space available" روبرو شوید\&. کاهش بافرهای TCP بر اندازه پنجره (window size) برای جریان TCP تأثیر می‌گذارد و توان عملیاتی را متناسب با زمان رفت‌وبرگشت (round trip time) در مسیرهای طولانی کاهش می‌دهد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBConstrainedSockSize\fR \fIN\fR \fBbytes\fR|\fBKBytes\fR .RS 4 هنگامی که \fBConstrainedSockets\fR فعال باشد، بافرهای دریافت و ارسال برای تمام سوکت‌ها روی این حد تنظیم خواهند شد\&. باید مقداری بین 2048 و 262144 در گام‌های 1024 بایتی باشد\&. مقدار پیش‌فرض 8192 توصیه می‌شود\&. .RE .PP \fBControlPort\fR [\fIaddress\fR\fB:\fR]\fIport\fR|\fBunix:\fR\fIpath\fR|\fBauto\fR [\fIflags\fR] .RS 4 در صورت تنظیم، Tor اتصالات را روی این درگاه خواهد پذیرفت و به آن اتصالات اجازه می‌دهد تا فرایند Tor را با استفاده از پروتکل کنترل Tor (شرح‌داده‌شده در control\-spec\&.txt در torspec) کنترل کنند\&. توجه: مگر اینکه یک یا چند مورد از \fBHashedControlPassword\fR یا \fBCookieAuthentication\fR را نیز مشخص کرده باشید، تنظیم این گزینه باعث می‌شود Tor به هر فرایندی در میزبان محلی اجازه کنترل خود را بدهد\&. (تنظیم هر دو روش احراز هویت به این معنی است که هر یک از روش‌ها برای احراز هویت در Tor کافی است\&.) این گزینه برای بسیاری از کنترل‌کننده‌های Tor الزامی است؛ بیشتر آن‌ها از مقدار 9051 استفاده می‌کنند\&. اگر از یک سوکت دامنه یونیکس (unix domain socket) استفاده شود، می‌توانید مسیر را با استفاده از توالی‌های گریز استاندارد C در نقل‌قول قرار دهید\&. می‌توانید این دستورالعمل را چند بار مشخص کنید تا به چندین جفت نشانی/درگاه متصل (bind) شود\&. آن را روی "auto" تنظیم کنید تا Tor یک درگاه برای شما انتخاب کند\&. (پیش‌فرض: 0) پرچم‌های شناخته‌شده عبارتند از: .PP \fBGroupWritable\fR .RS 4 فقط سوکت‌های دامنه یونیکس: باعث می‌شود سوکت به‌صورت قابل نوشتن برای گروه (group\-writable) ایجاد شود\&. .RE .PP \fBWorldWritable\fR .RS 4 فقط سوکت‌های دامنه یونیکس: باعث می‌شود سوکت به‌صورت قابل نوشتن برای همگان (world\-writable) ایجاد شود\&. .RE .PP \fBRelaxDirModeCheck\fR .RS 4 فقط سوکت‌های دامنه یونیکس: اصراری بر این‌که دایرکتوری نگه‌دارنده سوکت دارای محدودیت خواندن باشد، نداشته باش\&. .RE .RE .PP \fBControlPortFileGroupReadable\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر این گزینه روی 0 تنظیم شود، به گروه سیستم‌فایل اجازه خواندن فایل درگاه کنترل داده نمی‌شود\&. اگر این گزینه روی 1 تنظیم شود، فایل درگاه کنترل برای GID پیش‌فرض قابل خواندن خواهد بود\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBControlPortWriteToFile\fR \fIPath\fR .RS 4 در صورت تنظیم، Tor نشانی و درگاه هر درگاه کنترلی را که باز می‌کند در این نشانی می‌نویسد\&. زمانی که ControlPort روی "auto" تنظیم شده باشد، توسط کنترل‌کننده‌ها برای دانستن درگاه کنترل واقعی قابل استفاده است\&. .RE .PP \fBControlSocket\fR \fIPath\fR .RS 4 مشابه ControlPort است، اما به جای یک سوکت TCP، به یک سوکت دامنه یونیکس گوش می‌دهد\&. \fI0\fR گزینه ControlSocket را غیرفعال می‌کند\&. (تنها سیستم‌های یونیکس و شبه‌یونیکس\&.) (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBControlSocketsGroupWritable\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر این گزینه روی 0 تنظیم شود، به گروه سیستم‌فایل اجازه خواندن و نوشتن سوکت‌های یونیکس (مانند ControlSocket) داده نمی‌شود\&. اگر این گزینه روی 1 تنظیم شود، سوکت کنترل برای GID پیش‌فرض قابل خواندن و نوشتن می‌شود\&. (پیش‌فرض: 0) .RE.PP \fBCookieAuthentication\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر این گزینه روی 1 تنظیم شود، اتصال‌ها به درگاه کنترل (control port) در صورتی مجاز خواهند بود که فرایند متصل‌شونده محتوای فایلی به نام "control_auth_cookie" را بداند؛ فایلی که Tor در دایرکتوری داده‌های خود ایجاد خواهد کرد\&. این روش احراز هویت تنها باید در سیستم‌هایی با امنیت سیستم‌فایل مناسب استفاده شود\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBCookieAuthFile\fR \fIPath\fR .RS 4 در صورت تنظیم، این گزینه مکان و نام فایل پیش‌فرض را برای فایل کوکی Tor بازنویسی می‌کند\&. (نگاه کنید به CookieAuthentication\&.) .RE .PP \fBCookieAuthFileGroupReadable\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر این گزینه روی 0 تنظیم شود، به گروه سیستم‌فایل اجازه خواندن فایل کوکی داده نمی‌شود\&. اگر گزینه روی 1 تنظیم شود، فایل کوکی توسط GID پیش‌فرض قابل خواندن خواهد بود\&. [امکان خواندن فایل توسط سایر گروه‌ها هنوز پیاده‌سازی نشده است؛ در صورت نیاز به این ویژگی، به ما اطلاع دهید\&.] (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBCountPrivateBandwidth\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر این گزینه تنظیم شود، محدودسازی نرخ (rate\-limiting) در Tor نه‌تنها بر اتصالات راه‌دور، بلکه بر اتصالات به آدرس‌های خصوصی مانند 127\&.0\&.0\&.1 یا 10\&.0\&.0\&.1 نیز اعمال می‌شود\&. این گزینه بیشتر برای اشکال‌زدایی محدودسازی نرخ مفید است\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBDataDirectory\fR \fIDIR\fR .RS 4 داده‌های کاری را در DIR ذخیره می‌کند\&. هنگام اجرای tor قابل تغییر نیست\&. (پیش‌فرض: ~/\&.tor اگر دایرکتوری خانگی شما / نباشد؛ در غیر این صورت، /var/lib/tor\&. در ویندوز، پیش‌فرض پوشه ApplicationData شما است\&.) .RE .PP \fBDataDirectoryGroupReadable\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر این گزینه روی 0 تنظیم شود، به گروه سیستم‌فایل اجازه خواندن DataDirectory داده نمی‌شود\&. اگر گزینه روی 1 تنظیم شود، DataDirectory توسط GID پیش‌فرض قابل خواندن خواهد بود\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBDirAuthority\fR [\fInickname\fR] [\fBflags\fR] \fIipv4address\fR:\fIdirport\fR \fIfingerprint\fR .RS 4 استفاده از یک کارگزار دایرکتوری معتبر (authoritative directory server) غیراستاندارد در آدرس و درگاه ارائه‌شده، با اثرانگشت کلید مشخص‌شده\&. این گزینه می‌تواند چندین بار برای چند کارگزار دایرکتوری معتبر تکرار شود\&. پرچم‌ها (Flags) با فاصله جدا می‌شوند و نوع مرجعیت این دایرکتوری را تعیین می‌کنند\&. به‌طور پیش‌فرض، یک مرجع برای هیچ سبک یا نسخه دایرکتوری دارای مرجعیت نیست، مگر اینکه پرچم مناسب داده شده باشد\&. در صورتی که پرچم "bridge" تنظیم شده باشد، Tor از این مرجع به عنوان یک دایرکتوری معتبر پل استفاده خواهد کرد\&. اگر پرچم "orport=\fBorport\fR" داده شده باشد، Tor هنگام باز کردن تونل‌های رمزگذاری‌شده به dirserver از درگاه ارائه‌شده استفاده خواهد کرد\&. اگر پرچم "weight=\fBnum\fR" داده شده باشد، کارگزار دایرکتوری به‌طور تصادفی با احتمالی متناسب با آن وزن انتخاب می‌شود (پیش‌فرض 1\&.0)\&. اگر پرچم "v3ident=\fBfp\fR" داده شده باشد، dirserver یک مرجع دایرکتوری v3 است که کلید امضای بلندمدت v3 آن دارای اثرانگشت \fBfp\fR می‌باشد\&. در نهایت، اگر پرچم "ipv6=\fB[\fR\fIipv6address\fR\fB]\fR:\fIorport\fR" وجود داشته باشد، مرجع دایرکتوری برای اتصالات IPv6 روی آدرس IPv6 و OR Port مشخص‌شده گوش فرا می‌دهد\&. برنامه Tor برای بارگیری اسناد دایرکتوری با مرجع در \fIipv4address\fR ارتباط برقرار می‌کند\&. کلاینت‌ها همواره از ORPort استفاده می‌کنند\&. رله‌ها معمولاً از DirPort استفاده می‌کنند، اما در برخی شرایط از ORPort استفاده خواهند کرد\&. اگر یک ORPort مربوط به IPv6 ارائه شده باشد، کلاینت‌ها نیز در صورت پیکربندی برای استفاده از IPv6، اسناد دایرکتوری را از IPv6 ORPort بارگیری خواهند کرد\&. اگر هیچ خط \fBDirAuthority\fR داده نشده باشد، Tor از مراجع دایرکتوری پیش‌فرض استفاده خواهد کرد\&. نکته: این گزینه برای راه‌اندازی یک شبکه خصوصی Tor با مراجع دایرکتوری اختصاصی در نظر گرفته شده است\&. در صورت استفاده از آن، از سایر کاربران قابل تشخیص خواهید بود، زیرا به مراجعی که آن‌ها اعتماد دارند، اعتماد ندارید\&. .RE .PP \fBDirAuthorityFallbackRate\fR \fINUM\fR .RS 4 هنگامی که پیکربندی برای استفاده هم‌زمان از مراجع دایرکتوری و دایرکتوری‌های پشتیبان (fallback directories) انجام شده باشد، مراجع دایرکتوری به عنوان پشتیبان نیز عمل می‌کنند\&. آن‌ها با وزن‌های معمولی خود، ضرب در این عدد انتخاب می‌شوند که باید 1\&.0 یا کمتر باشد\&. مقدار پیش‌فرض کمتر از 1 است تا بار روی مراجع کاهش یابد\&. (پیش‌فرض: 0\&.1) .RE .PP \fBDisableAllSwap\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر روی 1 تنظیم شود، Tor تلاش خواهد کرد تا تمام صفحات حافظه فعلی و آینده را قفل کند تا حافظه نتواند به دیسک منتقل (paged out) شود\&. سیستم‌عامل‌های Windows، OS X و Solaris در حال حاضر پشتیبانی نمی‌شوند\&. ما معتقدیم که این ویژگی در توزیع‌های مدرن Gnu/Linux کار می‌کند، و باید در سیستم‌های *BSD نیز کار کند (آزمایش‌نشده)\&. این گزینه مستلزم آن است که Tor را به عنوان کاربر root اجرا کنید، و باید از گزینه \fBUser\fR برای کاهش صحیح اختیارات Tor استفاده نمایید\&. هنگام اجرای tor قابل تغییر نیست\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBDisableDebuggerAttachment\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر روی 1 تنظیم شود، Tor تلاش می‌کند تا از تلاش‌های اولیه اتصال دیباگر (debugging attachment) توسط سایر فرایندها جلوگیری کند\&. این کار ممکن است در صورت بروز خرابی (crash) از ایجاد فایل‌های core توسط Tor نیز جلوگیری کند\&. این گزینه برای کاربرانی که می‌خواهند متصل شوند در صورتی که CAP_SYS_PTRACE داشته باشند یا root باشند، تأثیری ندارد\&. ما معتقدیم که این ویژگی روی توزیع‌های مدرن Gnu/Linux کار می‌کند، و ممکن است روی سیستم‌های *BSD نیز کار کند (آزمایش‌نشده)\&. برخی سیستم‌های مدرن Gnu/Linux مانند Ubuntu دارای sysctl به نام kernel\&.yama\&.ptrace_scope هستند و به‌طور پیش‌فرض آن را فعال می‌کنند تا دامنه PTRACE را به‌طور پیش‌فرض برای تمام فرایندهای کاربر محدود کنند\&. این ویژگی تلاش می‌کند تا دامنه PTRACE را به‌طور خاص برای Tor محدود کند \- تلاشی برای تغییر دامنه سراسری ptrace در سیستم نخواهد کرد زیرا ممکن است اصلاً وجود نداشته باشد\&. اگر می‌خواهید با دیباگری مانند gdb یا strace به Tor متصل شوید، باید این گزینه را برای مدت اشکال‌زدایی خود روی 0 تنظیم کنید\&. کاربران عادی باید آن را فعال بگذارند\&. غیرفعال کردن این گزینه هنگام اجرای Tor ممنوع است\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBDisableNetwork\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 هنگامی که این گزینه تنظیم شود، به اتصالی غیر از اتصالات کنترل‌کننده گوش داده نمی‌شود و پذیرفته نمی‌شود، و تمام اتصالات خروجی بسته می‌شوند (و دوباره تلاشی برای آن‌ها صورت نمی‌گیرد)\&. کنترل‌کننده‌ها گاهی از این گزینه استفاده می‌کنند تا از استفاده از شبکه تا زمانی که Tor به‌طور کامل پیکربندی شود، جلوگیری کنند\&. برنامه Tor حتی در صورت تنظیم DisableNetwork، همچنان فراخوانی‌های خاص مرتبط با شبکه (مانند جستجوهای DNS) را به عنوان بخشی از فرایند پیکربندی خود انجام خواهد داد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBExtendByEd25519ID\fR \fB0\fR|\fB1\fR|\fBauto\fR .RS 4 اگر این گزینه روی 1 تنظیم شود، هنگام اعلام به رله قبلی در یک مدار برای گسترش به سمت یک رله، همواره سعی می‌کنیم شناسه Ed25519 رله را درج کنیم\&. اگر این گزینه روی 0 تنظیم شود، هنگام گسترش مدارها هرگز شناسه‌های Ed25519 را درج نمی‌کنیم\&. اگر این گزینه روی "auto" تنظیم شود، از پارامتری در سند اجماع تبعیت می‌کنیم\&. (پیش‌فرض: auto) .RE .PP \fBExtORPort\fR [\fIaddress\fR\fB:\fR]\fIport\fR|\fBauto\fR .RS 4 این درگاه را باز می‌کند تا برای اتصالات Extended ORPort از انتقال‌های قابل اتصال (pluggable transports) شما گوش فرا دهد\&. (پیش‌فرض: \fBDataDirectory\fR/extended_orport_auth_cookie) .RE .PP \fBExtORPortCookieAuthFile\fR \fIPath\fR .RS 4 در صورت تنظیم، این گزینه مکان و نام فایل پیش‌فرض را برای فایل کوکی Extended ORPort بازنویسی می‌کند \(em فایل کوکی برای ارتباط انتقال‌های قابل اتصال از طریق Extended ORPort مورد نیاز است\&. .RE .PP \fBExtORPortCookieAuthFileGroupReadable\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر این گزینه روی 0 تنظیم شود، به گروه سیستم‌فایل اجازه خواندن فایل کوکی Extended OR Port داده نمی‌شود\&. اگر گزینه روی 1 تنظیم شود، فایل کوکی توسط GID پیش‌فرض قابل خواندن خواهد بود\&. [امکان خواندن فایل توسط سایر گروه‌ها هنوز پیاده‌سازی نشده است؛ در صورت نیاز به این ویژگی، به ما اطلاع دهید\&.] (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBFallbackDir\fR \fIipv4address\fR:\fIdirport\fR orport=\fIorport\fR id=\fIfingerprint\fR [weight=\fInum\fR] [ipv6=\fB[\fR\fIipv6address\fR\fB]\fR:\fIorport\fR] .RS 4 هنگامی که tor نتواند به هیچ حافظه پنهان دایرکتوری (directory cache) برای دریافت اطلاعات دایرکتوری متصل شود (معمولاً به این دلیل که هنوز دایرکتوری خاصی را نمی‌شناسد)، یک دایرکتوری hard\-coded را امتحان می‌کند\&. رله‌ها در هر بار یک مرجع دایرکتوری را امتحان می‌کنند\&. کلاینت‌ها چندین مرجع دایرکتوری و FallbackDir را امتحان می‌کنند تا در صورت از کار افتادن دایرکتوری hard\-coded، از قفل شدن هنگام راه‌اندازی جلوگیری شود\&. کلاینت‌ها بین هر تلاش چند ثانیه صبر می‌کنند، و FallbackDirها را بیشتر از مراجع دایرکتوری بازآزمایی می‌کنند تا بار وارده بر مراجع دایرکتوری کاهش یابد\&. گزینه‌های FallbackDir باید رله‌های پایدار با آدرس‌های IP، درگاه‌ها، و کلیدهای هویتی پایدار باشند\&. آن‌ها باید حتماً دارای DirPort باشند\&. به‌طور پیش‌فرض، مراجع دایرکتوری نیز FallbackDir هستند\&. مشخص کردن یک FallbackDir جایگزین FallbackDirهای پیش‌فرض hard\-coded در Tor می‌شود (در صورت وجود)\&. (برای توضیح هر پرچم به DirAuthority مراجعه کنید\&.) .RE .PP \fBFetchDirInfoEarly\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر روی 1 تنظیم شود، Tor همواره مانند سایر حافظه‌های پنهان دایرکتوری اطلاعات دایرکتوری را واکشی می‌کند، حتی اگر شرایط معمول را برای واکشی زودهنگام نداشته باشید\&. کاربران عادی باید آن را خاموش بگذارند\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBFetchDirInfoExtraEarly\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر روی 1 تنظیم شود، Tor اطلاعات دایرکتوری را پیش از سایر حافظه‌های پنهان دایرکتوری واکشی می‌کند\&. همچنین تلاش خواهد کرد تا اطلاعات دایرکتوری را نزدیک‌تر به آغاز دوره اجماع بارگیری کند\&. کاربران عادی باید آن را خاموش بگذارند\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBFetchHidServDescriptors\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر روی 0 تنظیم شود، Tor هرگز توصیف‌گرهای سرویس پنهان را از دایرکتوری‌های rendezvous واکشی نمی‌کند\&. این گزینه تنها زمانی مفید است که از یک کنترل‌کننده Tor استفاده می‌کنید که واکشی سرویس‌های پنهان را برای شما مدیریت می‌کند\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBFetchServerDescriptors\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر روی 0 تنظیم شود، Tor هرگز خلاصه‌های وضعیت شبکه یا توصیف‌گرهای سرور را از سرورهای دایرکتوری واکشی نمی‌کند\&. این گزینه تنها زمانی مفید است که از یک کنترل‌کننده Tor استفاده می‌کنید که واکشی‌های دایرکتوری را برای شما مدیریت می‌کند\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBFetchUselessDescriptors\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر روی 1 تنظیم شود، Tor تمام گونه‌های (flavors) اجماع و تمام توصیف‌گرهای سرور و گواهی‌های مرجع ارجاع‌شده توسط آن اجماع‌ها را به جز توصیف‌گرهای extra info واکشی خواهد کرد\&. هنگامی که این گزینه روی 1 باشد، Tor حتی در حالت بی‌کار بودن نیز به واکشی توصیف‌گرها ادامه می‌دهد\&. اگر روی 0 تنظیم شود، Tor از واکشی توصیف‌گرهای بلااستفاده خودداری می‌کند: گونه‌هایی که برای ساخت مدارها استفاده نمی‌کند، و گواهی‌های مرجعی که به آن‌ها اعتماد ندارد\&. هنگامی که Tor هیچ مدار برنامه‌ای نساخته باشد، به حالت بی‌کار رفته و واکشی توصیف‌گرها را متوقف می‌کند\&. این گزینه در صورتی مفید است که از کلاینت tor با یک تجزیه‌کننده خارجی استفاده می‌کنید که از یک اجماع کامل بهره می‌برد\&. این گزینه تمام اسناد به جز توصیف‌گرهای extrainfo را واکشی می‌کند، \fBDirCache\fR تمام اسناد به جز توصیف‌گرهای extrainfo را واکشی کرده و ارائه می‌دهد، \fBDownloadExtraInfo\fR* اسناد extrainfo را واکشی می‌کند، و در صورتی که \fBDirCache\fR روشن باشد آن‌ها را ارائه می‌دهد، و \fBUseMicrodescriptors\fR گونهٔ اجماع‌ها و توصیف‌گرهایی را که واکشی می‌شوند و برای ساخت مدارها به کار می‌روند تغییر می‌دهد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBHardwareAccel\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر مقداری غیر از صفر باشد، در صورت در دسترس بودن تلاش می‌کند از شتاب‌دهنده سخت‌افزاری رمزنگاری توکار (ایستا) استفاده کند\&. هنگام اجرای tor قابل تغییر نیست\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBHashedControlPassword\fR \fIhashed_password\fR .RS 4 اجازه اتصال به درگاه کنترل را در صورتی که گذرواژه‌ای با هش یک‌طرفهٔ \fIhashed_password\fR ارائه دهند صادر می‌کند\&. می‌توانید هش یک گذرواژه را با اجرای "tor \-\-hash\-password \fIpassword\fR" محاسبه کنید\&. می‌توانید با استفاده از بیش از یک خط HashedControlPassword، چندین گذرواژهٔ قابل قبول را مشخص کنید\&. .RE .PP \fBHTTPProxy\fR \fIhost\fR[:\fIport\fR] .RS 4 برنامه Tor تمام درخواست‌های دایرکتوری خود را به جای اتصال مستقیم به سرورهای دایرکتوری، از طریق این host:port (یا host:80 اگر درگاه مشخص نشده باشد) ارسال می‌کند\&. (منسوخ شده: از نسخه 0\&.3\&.1\&.0\-alpha باید از HTTPSProxy استفاده کنید\&.) .RE .PP \fBHTTPProxyAuthenticator\fR \fIusername:password\fR .RS 4 در صورت تعریف شدن، Tor از این username:password برای احراز هویت پایه‌ای پراکسی HTTP، مطابق با RFC 2617 استفاده می‌کند\&. این در حال حاضر تنها شیوهٔ احراز هویت پراکسی HTTP است که Tor پشتیبانی می‌کند؛ در صورت تمایل به پشتیبانی از شیوه‌های دیگر، می‌توانید وصله (patch) ارسال کنید\&. (منسوخ شده: از نسخه 0\&.3\&.1\&.0\-alpha باید از HTTPSProxyAuthenticator استفاده کنید\&.) .RE .PP \fBHTTPSProxy\fR \fIhost\fR[:\fIport\fR] .RS 4 برنامه Tor به جای اتصال مستقیم به سرورها، تمام اتصالات OR (SSL) خود را از طریق این host:port (یا host:443 اگر درگاه مشخص نشده باشد)، از طریق HTTP CONNECT برقرار می‌کند\&. در صورتی که پراکسی HTTPS شما تنها اجازه اتصال به درگاه‌های خاصی را می‌دهد، ممکن است بخواهید \fBFascistFirewall\fR را برای محدود کردن مجموعه درگاه‌هایی که ممکن است برای اتصال امتحان کنید تنظیم کنید\&. .RE .PP \fBHTTPSProxyAuthenticator\fR \fIusername:password\fR .RS 4 در صورت تعریف شدن، Tor از این username:password برای احراز هویت پایه‌ای پراکسی HTTPS، مطابق با RFC 2617 استفاده می‌کند\&. این در حال حاضر تنها شیوهٔ احراز هویت پراکسی HTTPS است که Tor از آن پشتیبانی می‌کند؛ در صورت تمایل به پشتیبانی از شیوه‌های دیگر، می‌توانید وصله (patch) ارسال کنید\&. .RE .PP \fBKeepalivePeriod\fR \fINUM\fR .RS 4 برای جلوگیری از منقضی شدن اتصالات توسط دیوارهای آتش، هر NUM ثانیه یک سلول پدینگ نگه‌دارنده (padding keepalive cell) روی اتصالات باز در حال استفاده ارسال می‌کند\&. (پیش‌فرض: 5 دقیقه) .RE .PP \fBKeepBindCapabilities\fR \fB0\fR|\fB1\fR|\fBauto\fR .RS 4 در لینوکس، هنگامی که برنامه به عنوان root راه‌اندازی می‌شود و هویت خود را با استفاده از گزینهٔ \fBUser\fR تغییر می‌دهد، گزینهٔ \fBKeepBindCapabilities\fR مشخص می‌کند که آیا برای حفظ توانایی اتصال به درگاه‌های شماره‌پایین تلاش شود یا خیر\&. اگر این مقدار 1 باشد، سعی در حفظ این قابلیت داریم؛ اگر 0 باشد این کار را نمی‌کنیم؛ و اگر \fBauto\fR باشد، تنها در صورتی قابلیت را حفظ می‌کنیم که برای گوش دادن روی یک درگاه شماره‌پایین پیکربندی شده باشیم\&. هنگام اجرای tor قابل تغییر نیست\&. (پیش‌فرض: auto\&.) .RE.PP \fBLog\fR \fIminSeverity\fR[\-\fImaxSeverity\fR] \fBstderr\fR|\fBstdout\fR|\fBsyslog\fR .RS 4 تمام پیام‌های بین \fIminSeverity\fR و \fImaxSeverity\fR را به جریان خروجی استاندارد، جریان خطای استاندارد، یا به گزارش سیستم (syslog) ارسال می‌کند\&. (مقدار «syslog» تنها در یونیکس پشتیبانی می‌شود\&.) سطوح اهمیت شناخته‌شده عبارتند از debug، info، notice، warn، و err\&. توصیه می‌کنیم در بیشتر موارد از «notice» استفاده کنید، زیرا هر سطح پرگوتر ممکن است اطلاعات حساسی را در اختیار مهاجمی که به گزارش‌ها دست می‌یابد قرار دهد\&. اگر تنها یک سطح اهمیت مشخص شود، تمام پیام‌های آن سطح یا بالاتر به مقصد مشخص‌شده ارسال خواهند شد\&. برخی از گزارش‌های سطح پایین ممکن است از گرداننده‌های سیگنال (signal handlers) ارسال شوند، بنابراین مقصد این گزارش‌ها باید در برابر سیگنال ایمن (signal\-safe) باشد\&. این گزارش‌های سطح پایین شامل ردگیری به عقب (backtraces)، خطاهای توابع گزارش‌گیری، و خطاها در کدهایی هستند که توسط توابع گزارش‌گیری فراخوانی می‌شوند\&. گزارش‌های signal\-safe همیشه به stderr یا stdout ارسال می‌شوند\&. آن‌ها همچنین به تعداد محدودی از فایل‌های گزارش که برای ثبت پیام‌هایی در سطح اهمیت error از دامنه‌های bug یا general پیکربندی شده‌اند ارسال می‌گردند\&. آن‌ها هرگز به عنوان syslog، رویدادهای گزارش درگاه کنترل (control port)، یا مقاصد گزارش‌گیری مبتنی بر API ارسال نمی‌شوند\&. .RE .PP \fBLog\fR \fIminSeverity\fR[\-\fImaxSeverity\fR] \fBfile\fR \fIFILENAME\fR .RS 4 مانند بالا، اما پیام‌های گزارش را به نام فایل مشخص‌شده ارسال می‌کند\&. گزینهٔ «Log» می‌تواند بیش از یک بار در یک فایل پیکربندی ظاهر شود\&. پیام‌ها به تمام گزارش‌هایی ارسال می‌شوند که با سطح اهمیت آن‌ها مطابقت دارند\&. .RE .sp \fBLog\fR \fB[\fR\fIdomain\fR,\&...\fB]\fR\fIminSeverity\fR[\-\fImaxSeverity\fR] \&... \fBfile\fR \fIFILENAME\fR .PP \fBLog\fR \fB[\fR\fIdomain\fR,\&...\fB]\fR\fIminSeverity\fR[\-\fImaxSeverity\fR] \&... \fBstderr\fR|\fBstdout\fR|\fBsyslog\fR .RS 4 مانند بالا، اما پیام‌ها را بر اساس بازهٔ سطح اهمیت گزارش \fIو\fR بر اساس مجموعه‌ای از «دامنه‌های گزارش‌گیری» (logging domains) انتخاب می‌کند\&. هر دامنهٔ گزارش‌گیری با بخشی از عملکردهای درون Tor مطابقت دارد\&. می‌توانید برای یک عبارت Log منفرد هر تعداد بازهٔ اهمیت را مشخص کنید که در ابتدای هر یک، فهرستی از دامنه‌های گزارش‌گیری با کاما از هم جدا شده‌اند\&. می‌توانید پیش از یک دامنه از ~ برای نشان دادن نفی استفاده کنید، و از * برای مشخص کردن «همهٔ دامنه‌ها» بهره ببرید\&. اگر یک بازهٔ اهمیت را بدون فهرستی از دامنه‌ها تعیین کنید، با تمام دامنه‌ها مطابقت خواهد داشت\&. این یک قابلیت پیشرفته است که بیشتر برای اشکال‌زدایی یک یا دو زیرسیستم Tor در یک زمان مفید است\&. دامنه‌های شناخته‌شده در حال حاضر عبارتند از: general، crypto، net، config، fs، protocol، mm، http، app، control، circ، rend، bug، dir، dirserv، or، edge، acct، hist، handshake، heartbeat، channel، sched، guard، consdiff، dos، process، pt، btrack، و mesg\&. نام دامنه‌ها به بزرگی و کوچکی حروف حساس نیستند\&. برای نمونه، «Log [handshake]debug [~net,~mm]info notice stdout» موارد زیر را به stdout ارسال می‌کند: تمام پیام‌های handshake با هر سطح اهمیتی، تمام پیام‌های با اهمیت info و بالاتر از دامنه‌هایی به جز شبکه (net) و مدیریت حافظه (mm)، و تمام پیام‌های با اهمیت notice یا بالاتر\&. .RE .PP \fBLogMessageDomains\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر ۱ باشد، Tor دامنه‌های پیام را همراه با هر پیام گزارش درج می‌کند\&. در حال حاضر هر پیام گزارش دست‌کم یک دامنه دارد؛ اکثر آن‌ها دقیقاً یک دامنه دارند\&. این گزینه روی پیام‌های گزارش کنترل‌کننده (controller) تأثیری ندارد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBLogTimeGranularity\fR \fINUM\fR .RS 4 دقت برچسب‌های زمانی در گزارش‌های Tor را به NUM میلی‌ثانیه تنظیم می‌کند\&. مقدار NUM باید مثبت و مقسوم‌علیه یا مضربی از ۱ ثانیه باشد\&. توجه داشته باشید که این گزینه فقط میزان دقت ثبت‌شده توسط Tor در فایل یا گزارش کنسول را کنترل می‌کند\&. Tor (برای نمونه) پیام‌های گزارش را «دسته‌ای» (batch up) نمی‌کند تا زمان‌های ثبت‌شده توسط کنترل‌کننده، زمان‌های پیوست‌شده به پیام‌های syslog، یا فیلدهای mtime در فایل‌های گزارش تحت تأثیر قرار گیرند\&. (پیش‌فرض: 1 ثانیه) .RE .PP \fBMaxAdvertisedBandwidth\fR \fIN\fR \fBbytes\fR|\fBKBytes\fR|\fBMBytes\fR|\fBGBytes\fR|\fBTBytes\fR|\fBKBits\fR|\fBMBits\fR|\fBGBits\fR|\fBTBits\fR .RS 4 در صورت تعیین، بیش از این مقدار پهنای باند را برای BandwidthRate خود اعلان نخواهیم کرد\&. گردانندگان کارساز که می‌خواهند تعداد کلاینت‌هایی را که درخواست ایجاد مدار از طریق آن‌ها دارند کاهش دهند (زیرا این مقدار متناسب با نرخ پهنای باند اعلان‌شده است)، می‌توانند بار پردازشی CPU کارساز خود را بدون تأثیرگذاری منفی بر عملکرد شبکه کاهش دهند\&. .RE .PP \fBMaxUnparseableDescSizeToLog\fR \fIN\fR \fBbytes\fR|\fBKBytes\fR|\fBMBytes\fR|\fBGBytes\fR|\fBTBytes\fR .RS 4 توصیف‌کننده‌های غیرقابل تجزیه (مانند آرا، اجماع‌ها، مسیریاب‌ها) در فایل‌های جداگانه بر اساس هش، حداکثر تا سقف اندازهٔ مشخص‌شده در کل، ثبت می‌شوند\&. توجه داشته باشید که فقط فایل‌های ثبت‌شده در طول چرخهٔ حیات این فرایند Tor در این مجموع لحاظ می‌شوند؛ هدف این است که از این قابلیت برای اشکال‌زدایی مشکلات بدون قرار دادن کارسازهای فعال در معرض حملات تخلیهٔ منابع استفاده شود\&. (پیش‌فرض: 10 MBytes) .RE .PP \fBMetricsPort\fR [\fIaddress\fR\fB:\fR]\fIport\fR [\fIformat\fR] .RS 4 هشدار: پیش از فعال کردن این مورد، مهم است بدانید که علنی کردن سنجه‌های tor برای کاربران شبکهٔ Tor خطرناک است\&. لطفاً هنگام باز کردن این درگاه احتیاط و مراقبت مضاعفی به خرج دهید\&. یک شیوه‌نامهٔ دسترسی بسیار سخت‌گیرانه با MetricsPortPolicy تنظیم کنید و برای دفاع در عمق، استفاده از قابلیت‌های دیوارهٔ آتش سیستم‌عامل خود را مد نظر قرار دهید\&. ما برای \fIformat\fR از نوع prometheus توصیه می‌کنیم که تنها نشانیِ مجاز برای دسترسی به این درگاه، خودِ کارساز Prometheus باشد\&. به یاد داشته باشید که این اتصال رمزگذاری‌نشده است (HTTP)، بنابراین استفاده از ابزاری مانند stunnel را برای ایمن‌سازی پیوند ارتباطی میان این درگاه و کارساز در نظر بگیرید\&. در صورت تعیین، این درگاه برای شنود درخواست‌های HTTP GET به «/metrics» باز می‌شود\&. به محض دریافت درخواست، سنجه‌های جمع‌آوری‌شده در این نمونهٔ tor بر اساس قالب ارائه‌شده مرتب و قالب‌بندی شده و سپس ارسال می‌شوند\&. اگر این گزینه تعیین شود، MetricsPortPolicy نیز باید حتماً تعریف گردد؛ در غیر این صورت تمامی درخواست‌ها رد خواهند شد\&. قالب پشتیبانی‌شده «prometheus» است که در صورت تعیین نشدن، پیش‌فرض نیز می‌باشد\&. مدل داده‌های Prometheus را می‌توان در اینجا مشاهده کرد: https://prometheus\&.io/docs/concepts/data_model سنجه‌های tor به صورت مداوم جمع‌آوری می‌شوند و صرفاً متشکل از شمارنده‌ها هستند\&. از این رو، واکشی این سنجه‌ها بار پردازشی بسیار ناچیزی روی فرایند tor دارد\&. (پیش‌فرض: None) به عنوان مثال، در اینجا تنها 5\&.6\&.7\&.8 مجاز به اتصال خواهد بود: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf MetricsPort 1\&.2\&.3\&.4:9035 MetricsPortPolicy accept 5\&.6\&.7\&.8 .fi .if n \{\ .RE .\} .RE .PP \fBMetricsPortPolicy\fR \fIpolicy\fR,\fIpolicy\fR,\fI\&...\fR .RS 4 یک شیوه‌نامهٔ ورودی برای \fBMetricsPort\fR تنظیم می‌کند تا افراد مجاز به دسترسی به آن محدود شوند\&. این شیوه‌نامه‌ها ساختاری مشابه شیوه‌نامه‌های خروج در زیر دارند، با این تفاوت که مشخص‌کننده‌های درگاه نادیده گرفته می‌شوند\&. برای ورودی‌های متعدد، می‌توان این خط را چندین بار استفاده کرد\&. این شیوه‌نامه به طور پیش‌فرض روی حالت رد همه (reject all) قرار دارد\&. (پیش‌فرض: None) لطفاً در نظر داشته باشید که اگر کارساز جمع‌آوری‌کنندهٔ سنجه‌ها روی MetricsPort پشت یک NAT باشد، در این صورت هر موجودیتی در پشت آن می‌تواند به آن دسترسی داشته باشد\&. وضعیت در مورد مجاز کردن localhost نیز مشابه است و تمامی کاربران روی کارساز به آن دسترسی خواهند داشت\&. بار دیگر تأکید می‌شود که برای ایمن‌سازی پیوند یا تقویت کنترل دسترسی، حتماً استفاده از ابزاری مانند stunnel را مد نظر قرار دهید\&. .RE .PP \fBNoExec\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر این گزینه روی ۱ تنظیم شود، Tor صرف‌نظر از تنظیمات ClientTransportPlugin یا ServerTransportPlugin، هرگز فایل اجرایی دیگری را اجرا نخواهد کرد\&. پس از این که این گزینه روی ۱ تنظیم شد، نمی‌توان آن را بدون راه‌اندازی مجدد Tor به ۰ بازگرداند\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBOutboundBindAddress\fR \fIIP\fR .RS 4 باعث می‌شود تمامی اتصالات خروجی از نشانی IP مشخص‌شده مبدأ بگیرند\&. این قابلیت تنها زمانی کاربرد دارد که چندین رابط شبکه دارید و می‌خواهید تمام اتصالات خروجی Tor فقط از یکی از آن‌ها استفاده کنند\&. این گزینه را می‌توان دو بار استفاده کرد: یک بار با نشانی IPv4 و یک بار با نشانی IPv6\&. نشانی‌های IPv6 باید در کروشه قرار گیرند\&. این تنظیم برای اتصالات به نشانی‌های لوپ‌بک (127\&.0\&.0\&.0/8 و ::1) نادیده گرفته می‌شود و برای درخواست‌های DNS نیز به کار نمی‌رود\&. .RE .PP \fBOutboundBindAddressExit\fR \fIIP\fR .RS 4 باعث می‌شود تمامی اتصالات خروجیِ خروج (exit) از نشانی IP مشخص‌شده مبدأ بگیرند\&. این گزینه برای نسخهٔ IP یکسان، بر \fBOutboundBindAddress\fR ارجحیت دارد\&. این گزینه می‌تواند دو بار استفاده شود: یک بار با یک نشانی IPv4 و یک بار با یک نشانی IPv6\&. نشانی‌های IPv6 باید در کروشه قرار گیرند\&. این تنظیم برای اتصالات به نشانی‌های لوپ‌بک (127\&.0\&.0\&.0/8 و ::1) نادیده گرفته می‌شود\&. .RE .PP \fBOutboundBindAddressOR\fR \fIIP\fR .RS 4 باعث می‌شود تمامی اتصالات خروجی غیرخروج (رله و موارد دیگر) از نشانی IP مشخص‌شده مبدأ بگیرند\&. این گزینه برای نسخهٔ IP یکسان، بر \fBOutboundBindAddress\fR ارجحیت دارد\&. این گزینه می‌تواند دو بار استفاده شود: یک بار با یک نشانی IPv4 و یک بار با یک نشانی IPv6\&. نشانی‌های IPv6 باید در کروشه قرار گیرند\&. این تنظیم برای اتصالات به نشانی‌های لوپ‌بک (127\&.0\&.0\&.0/8 و ::1) نادیده گرفته می‌شود\&. .RE .PP \fB__OwningControllerProcess\fR \fIPID\fR .RS 4 باعث می‌شود نمونهٔ Tor به صورت دوره‌ای حضور یک فرایند کنترل‌کننده با PID داده‌شده را بررسی کرده و در صورتی که این فرایند دیگر زنده نباشد، به فعالیت خود پایان دهد\&. بازهٔ زمانی بررسی (polling interval) ۱۵ ثانیه است\&. .RE .PP \fBPerConnBWBurst\fR \fIN\fR \fBbytes\fR|\fBKBytes\fR|\fBMBytes\fR|\fBGBytes\fR|\fBTBytes\fR|\fBKBits\fR|\fBMBits\fR|\fBGBits\fR|\fBTBits\fR .RS 4 اگر این گزینه به صورت دستی یا از طریق فیلد اجماع «perconnbwburst» تنظیم شود، Tor از آن برای اعمال محدودیت نرخِ جداگانه برای هر اتصال از سوی یک غیررله استفاده خواهد کرد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBPerConnBWRate\fR \fIN\fR \fBbytes\fR|\fBKBytes\fR|\fBMBytes\fR|\fBGBytes\fR|\fBTBytes\fR|\fBKBits\fR|\fBMBits\fR|\fBGBits\fR|\fBTBits\fR .RS 4 اگر این گزینه به صورت دستی یا از طریق فیلد اجماع «perconnbwrate» تنظیم شود، Tor از آن برای اعمال محدودیت نرخِ جداگانه برای هر اتصال از سوی یک غیررله استفاده خواهد کرد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBOutboundBindAddressPT\fR \fIIP\fR .RS 4 درخواست می‌کند که انتقال‌های اتصال‌پذیر (pluggable transports) تمامی اتصالات خروجی را از نشانی IP مشخص‌شده ایجاد کنند\&. از آنجا که اتصالات خروجی توسط خودِ انتقال اتصال‌پذیر مدیریت می‌شوند، برای Tor امکان‌پذیر نیست تا اجبار کند که انتقال اتصال‌پذیر این گزینه را رعایت می‌کند یا خیر\&. این گزینه برای نسخهٔ IP یکسان، بر \fBOutboundBindAddress\fR ارجحیت دارد\&. این گزینه می‌تواند دو بار استفاده شود: یک بار با نشانی IPv4 و یک بار با نشانی IPv6\&. نشانی‌های IPv6 باید در کروشه قرار گیرند\&. این تنظیم برای اتصالات به نشانی‌های لوپ‌بک (127\&.0\&.0\&.0/8 و ::1) نادیده گرفته خواهد شد\&. .RE .PP \fBPidFile\fR \fIFILE\fR .RS 4 هنگام راه‌اندازی، مقدار PID فرایند را در FILE می‌نویسد\&. هنگام خاموش شدن منظم، FILE را حذف می‌کند\&. در زمان اجرای tor قابل تغییر نیست\&. .RE .PP \fBProtocolWarnings\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر ۱ باشد، Tor موارد مختلفی را که در آن سایر طرف‌ها از مشخصات فنی Tor پیروی نمی‌کنند با سطح اهمیت \*(Aqwarn\*(Aq ثبت می‌کند\&. در غیر این صورت، با سطح اهمیت \*(Aqinfo\*(Aq ثبت می‌شوند\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBRelayBandwidthBurst\fR \fIN\fR \fBbytes\fR|\fBKBytes\fR|\fBMBytes\fR|\fBGBytes\fR|\fBTBytes\fR|\fBKBits\fR|\fBMBits\fR|\fBGBits\fR|\fBTBits\fR .RS 4 اگر ۰ نباشد، حداکثر اندازهٔ سطل ژتون (که با عنوان burst یا رگبار نیز شناخته می‌شود) را برای _ترافیک رله‌شده_ به تعداد بایت‌های داده‌شده در هر جهت محدود می‌کند\&. این ترافیک شامل واکشی‌های دایرکتوری توسط رله (از مرجع یا سایر رله‌ها) نمی‌شود، زیرا آن فعالیت به عنوان فعالیت «کلاینت» محسوب می‌گردد\&. (پیش‌فرض: 0) در صورت تعیین نشدن، RelayBandwidthBurst به طور پیش‌فرض به مقدار RelayBandwidthRate تنظیم می‌شود\&. .RE .PP \fBRelayBandwidthRate\fR \fIN\fR \fBbytes\fR|\fBKBytes\fR|\fBMBytes\fR|\fBGBytes\fR|\fBTBytes\fR|\fBKBits\fR|\fBMBits\fR|\fBGBits\fR|\fBTBits\fR .RS 4 اگر ۰ نباشد، یک سطل ژتون جداگانه میانگین مصرف پهنای باند ورودی برای _ترافیک رله‌شده_ روی این گره را به تعداد بایت بر ثانیهٔ مشخص‌شده و میانگین مصرف پهنای باند خروجی را به همان مقدار محدود می‌کند\&. ترافیک رله‌شده در حال حاضر به گونه‌ای محاسبه می‌شود که پاسخ به درخواست‌های دایرکتوری را در بر می‌گیرد، اما ممکن است در نسخه‌های آینده تغییر کند\&. این ترافیک شامل واکشی‌های دایرکتوری توسط رله (از مرجع یا سایر رله‌ها) نمی‌شود، چرا که فعالیت «کلاینت» تلقی می‌گردد\&. (پیش‌فرض: 0) در صورت تعیین نشدن، RelayBandwidthRate به طور پیش‌فرض به مقدار RelayBandwidthBurst تنظیم می‌شود\&. .RE .PP \fBRephistTrackTime\fR \fIN\fR \fBseconds\fR|\fBminutes\fR|\fBhours\fR|\fBdays\fR|\fBweeks\fR .RS 4 به یک مرجع (authority)، یا گره‌های دیگری که قابلیت اطمینان و تاریخچهٔ گره‌ها را رهگیری می‌کنند، اعلام می‌کند که اطلاعات دقیق و ریزدانه دربارهٔ گره‌ها را می‌توان در صورتی که برای مدت‌زمان مشخصی تغییر نکرده باشند، دور ریخت\&. (پیش‌فرض: 24 hours) .RE .PP \fBRunAsDaemon\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر ۱ باشد، Tor منشعب شده (fork) و به صورت دیمن به پس‌زمینه می‌رود\&. این گزینه در Windows هیچ اثری ندارد؛ در عوض باید از گزینهٔ خط فرمان \-\-service استفاده کنید\&. در زمان اجرای tor قابل تغییر نیست\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBSafeLogging\fR \fB0\fR|\fB1\fR|\fBrelay\fR .RS 4 ‏Tor می‌تواند رشته‌های بالقوه حساس را از پیام‌های گزارش (مانند نشانی‌ها) با جایگزین کردن آن‌ها با رشتهٔ [scrubbed] پاک‌سازی کند\&. به این ترتیب گزارش‌ها همچنان مفید خواهند بود، بدون این که اطلاعات شناسایی شخصی دربارهٔ سایت‌هایی که کاربر ممکن است بازدید کرده باشد از خود بر جای بگذارند\&. اگر این گزینه روی ۰ تنظیم شود، Tor هیچ پاک‌سازی‌ای انجام نخواهد داد؛ اگر روی ۱ تنظیم شود، تمام رشته‌های بالقوه حساس جایگزین می‌شوند\&. اگر روی relay تنظیم شود، تمام پیام‌های گزارش ایجادشده در هنگام فعالیت به عنوان رله پاک‌سازی می‌شوند، اما پیام‌های ایجادشده در زمان فعالیت به عنوان کلاینت دست‌نخورده باقی می‌مانند\&. نکته: Tor ممکن است هنگام گزارش‌گیری در سطوح پرگوتر از Notice به این گزینه اعتنا نکند\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBSandbox\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 در صورت تنظیم روی ۱، Tor با استفاده از یک سندباکس فراخوانی سیستمی (syscall sandbox) به صورت امن اجرا خواهد شد\&. در غیر این صورت سندباکس غیرفعال خواهد بود\&. این گزینه تنها روی سیستم‌عامل‌های مبتنی بر Linux و فقط در صورتی که Tor با کتابخانهٔ libseccomp ساخته شده باشد کار می‌کند\&. توجه داشته باشید که این گزینه ممکن است با برخی از نسخه‌های libc و برخی از نسخه‌های هسته ناسازگار باشد\&. این گزینه در زمان اجرای tor قابل تغییر نیست\&. هنگامی که \fBSandbox\fR برابر ۱ باشد، گزینه‌های زیر را نمی‌توان در زمان اجرای tor تغییر داد: \fBAddress\fR، \fBConnLimit\fR، \fBCookieAuthFile\fR، \fBDirPortFrontPage\fR، \fBExtORPortCookieAuthFile\fR، \fBLogs\fR، \fBServerDNSResolvConfFile\fR، \fBClientOnionAuthDir\fR (و هیچ‌یک از فایل‌های درون آن با دریافت سیگنال HUP دوباره بارگیری نخواهند شد)\&. راه‌اندازی Onion Services جدید از طریق درگاه کنترل با پیاده‌سازی فعلی سندباکس فراخوانی سیستمی پشتیبانی نمی‌شود\&. ‏Tor باید در حالت کلاینت یا سرور باقی بماند (برخی تغییرات در \fBClientOnly\fR و \fBORPort\fR مجاز نیستند)\&. در حال حاضر، اگر \fBSandbox\fR برابر ۱ باشد، دستور «GETINFO address» در \fBControlPort\fR کار نخواهد کرد\&. هنگام استفاده از %include در فایل‌های پیکربندی tor، بارگیری مجدد پیکربندی tor پس از افزودن فایل‌ها یا دایرکتوری‌های جدید پیکربندی پشتیبانی نمی‌شود\&. (پیش‌فرض: 0) .RE.PP \fBSchedulers\fR \fBKIST\fR|\fBKISTLite\fR|\fBVanilla\fR .RS 4 نوع زمان‌بند (scheduler) را مشخص می‌کند که tor باید استفاده کند\&. زمان‌بند مسئول جابه‌جایی داده‌ها در داخل یک فرآیند Tor است\&. این یک فهرست مرتب‌شده بر اساس اولویت است، بدین معنا که ابتدا مقدار نخست بررسی می‌شود و در صورت در دسترس نبودن، مقدار دوم و به همین ترتیب امتحان خواهند شد\&. امکان تغییر این مقادیر در زمان اجرا وجود دارد\&. این گزینه بیشتر بر رله‌ها تأثیر می‌گذارد، و بیشتر گردانندگان باید آن را روی مقدار پیش‌فرض خود رها کنند\&. (پیش‌فرض: KIST,KISTLite,Vanilla) انواع ممکن زمان‌بند عبارتند از: \fBKIST\fR: مخفف Kernel\-Informed Socket Transport\&. برنامه Tor از اطلاعات TCP هسته استفاده خواهد کرد تا تصمیم‌های آگاهانه‌ای در رابطه با اینکه چه مقدار داده و در چه زمانی ارسال شود اتخاذ کند\&. همچنین KIST برای بهبود تصمیم‌های اولویت‌بندی ترافیک، ترافیک را به صورت دسته‌ای مدیریت می‌کند (نگاه کنید به KISTSchedRunInterval)\&. طبق پیاده‌سازی فعلی، KIST تنها بر روی هسته Linux نگارش 2\&.6\&.39 یا بالاتر کار خواهد کرد\&. \fBKISTLite\fR: همانند KIST است اما بدون پشتیبانی هسته\&. برنامه Tor از تمامی سازوکارهای مشابه KIST، از جمله دسته‌بندی استفاده خواهد کرد، اما تصمیمات آن در رابطه با میزان داده ارسالی به آن خوبی نخواهد بود\&. زمان‌بند KISTLite روی تمامی هسته‌ها و سیستم‌های عامل کار خواهد کرد، و بیشتر مزایای KIST همچنان با KISTLite محقق می‌شوند\&. \fBVanilla\fR: زمان‌بندی که Tor پیش از پیاده‌سازی KIST استفاده می‌کرد\&. این زمان‌بند تا جای ممکن داده‌ها را در سریع‌ترین زمان ممکن ارسال می‌کند\&. زمان‌بند Vanilla روی تمامی هسته‌ها و سیستم‌های عامل کار خواهد کرد\&. .RE .PP \fBKISTSchedRunInterval\fR \fINUM\fR \fBmsec\fR .RS 4 اگر KIST یا KISTLite در گزینه Schedulers استفاده شده باشد، این گزینه بازه تیک‌های زمان‌بند را کنترل می‌کند\&. اگر مقدار 0 msec باشد، مقدار در صورت امکان از consensus گرفته می‌شود، در غیر این صورت به مقدار پیش‌فرض 10 msec بازمی‌گردد\&. بیشینه مقدار ممکن 100 msec است\&. (پیش‌فرض: 0 msec) .RE .PP \fBKISTSockBufSizeFactor\fR \fINUM\fR .RS 4 اگر KIST در Schedulers استفاده شود، این مقدار ضریبی برای محاسبه حد به ازای هر سوکت در الگوریتم KIST است\&. (پیش‌فرض: 1\&.0) .RE .PP \fBSocks4Proxy\fR \fIhost\fR[:\fIport\fR] .RS 4 برنامه Tor تمامی اتصالات OR را از طریق پروکسی SOCKS 4 در host:port (یا host:1080 در صورت مشخص نشدن درگاه) برقرار خواهد کرد\&. .RE .PP \fBSocks5Proxy\fR \fIhost\fR[:\fIport\fR] .RS 4 برنامه Tor تمامی اتصالات OR را از طریق پروکسی SOCKS 5 در host:port (یا host:1080 در صورت مشخص نشدن درگاه) برقرار خواهد کرد\&. .RE .sp \fBSocks5ProxyUsername\fR \fIusername\fR .PP \fBSocks5ProxyPassword\fR \fIpassword\fR .RS 4 در صورت تعریف، احراز هویت با کارساز SOCKS 5 با استفاده از username و password مطابق با RFC 1929 انجام می‌شود\&. هر دو نام کاربری و گذرواژه باید بین ۱ تا ۲۵۵ نویسه باشند\&. .RE .PP \fBSyslogIdentityTag\fR \fItag\fR .RS 4 هنگام ثبت وقایع در syslog، یک برچسب به هویت syslog اضافه می‌کند به طوری که ورودی‌های گزارش با "Tor\-\fItag\fR" علامت‌گذاری شوند\&. در هنگام اجرای tor قابل تغییر نیست\&. (پیش‌فرض: none) .RE .PP \fBTCPProxy\fR \fIprotocol\fR \fIhost\fR:\fIport\fR .RS 4 برنامه Tor از پروتکل ارائه‌شده برای برقراری تمامی اتصالات OR (SSL) خود از طریق یک پروکسی TCP روی host:port استفاده خواهد کرد، به جای اینکه مستقیماً به کارسازها متصل شود\&. در صورتی که پروکسی شما فقط اجازه اتصال به درگاه‌های خاصی را می‌دهد، ممکن است بخواهید \fBFascistFirewall\fR را برای محدود کردن مجموعه درگاه‌هایی که برای اتصال امتحان می‌کنید تنظیم نمایید\&. هیچ گزینه معادلی برای اتصالات دایرکتوری وجود ندارد، زیرا تمام نگارش‌های کلاینت Tor که از این گزینه پشتیبانی می‌کنند، اسناد دایرکتوری را از طریق اتصالات OR بارگیری می‌کنند\&. .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf تنها پروتکل پشتیبانی‌شده در حال حاضر \*(Aqhaproxy\*(Aq است\&. این گزینه فقط برای کلاینت‌ها است\&. (پیش‌فرض: none) + .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf پروتکل پروکسی نگارش 1 HAProxy با جزئیات در نشانی زیر شرح داده شده است: https://www\&.haproxy\&.org/download/1\&.8/doc/proxy\-protocol\&.txt + .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf هر دو نشانی IP مبدأ و درگاه مبدأ روی صفر تنظیم خواهند شد\&. .fi .if n \{\ .RE .\} .RE .PP \fBTruncateLogFile\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر 1 باشد، Tor در هنگام راه‌اندازی و در پاسخ به یک سیگنال HUP، به جای الحاق به گزارش‌ها، آن‌ها را رونویسی (overwrite) خواهد کرد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBUnixSocksGroupWritable\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر این گزینه روی 0 تنظیم شود، به گروه سیستم‌فایل اجازه خواندن و نوشتن روی سوکت‌های unix (مانند SocksPort unix:) داده نمی‌شود\&. اگر این گزینه روی 1 تنظیم شود، سوکت Unix توسط GID پیش‌فرض قابل خواندن و نوشتن خواهد شد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBUseDefaultFallbackDirs\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 از FallbackDirs پیش‌فرض تعبیه‌شده (hard\-coded) در Tor (در صورت وجود) استفاده می‌کند\&. (هنگامی که یک خط FallbackDir موجود باشد، بدون در نظر گرفتن مقدار UseDefaultFallbackDirs، جایگزین FallbackDirs تعبیه‌شده خواهد شد\&.) (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBUser\fR \fIUsername\fR .RS 4 در هنگام راه‌اندازی، دستور setuid به این کاربر و setgid به گروه اصلی آن اجرا می‌شود\&. در حین اجرای tor قابل تغییر نیست\&. .RE.SH "گزینه‌های کلاینت (CLIENT OPTIONS)" .sp گزینه‌های زیر تنها برای کلاینت‌ها سودمند هستند (یعنی اگر \fBSocksPort\fR، \fBHTTPTunnelPort\fR، \fBTransPort\fR، \fBDNSPort\fR یا \fBNATDPort\fR غیرصفر باشد): .PP \fBAllowNonRFC953Hostnames\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 هنگامی که این گزینه غیرفعال است، Tor نام‌های میزبانی را که دارای نویسه‌های غیرمجاز (مانند @ و :) هستند، به جای ارسال به گره خروج جهت تحلیل، مسدود می‌کند\&. این کار به به دام انداختن تلاش‌های تصادفی برای تحلیل URLها و موارد مشابه کمک می‌کند\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBAutomapHostsOnResolve\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 هنگامی که این گزینه فعال باشد، و درخواستی برای تحلیل آدرسی دریافت شود که با یکی از پسوندهای موجود در \fBAutomapHostsSuffixes\fR خاتمه می‌یابد، یک آدرس مجازی استفاده‌نشده به آن آدرس نگاشت شده و آدرس مجازی جدید بازگردانده می‌شود\&. این ویژگی برای کارکرد آدرس‌های «\&.onion» با برنامه‌هایی که ابتدا یک آدرس را تحلیل و سپس به آن متصل می‌شوند، بسیار سودمند است\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBAutomapHostsSuffixes\fR \fISUFFIX\fR,\fISUFFIX\fR,\fI\&...\fR .RS 4 فهرستی از پسوندها که با کاما از هم جدا شده‌اند تا همراه با \fBAutomapHostsOnResolve\fR استفاده شوند\&. پسوند «\&.» معادل «تمام آدرس‌ها» است\&. (پیش‌فرض: \&.exit,\&.onion)\&. .RE .PP \fBBridge\fR [\fItransport\fR] \fIIP\fR:\fIORPort\fR [\fIfingerprint\fR] .RS 4 هنگامی که در کنار UseBridges تنظیم شود، به Tor دستور می‌دهد تا از رله در «IP:ORPort» به عنوان یک «پل» برای رله کردن به شبکهٔ Tor استفاده کند\&. اگر «fingerprint» مشخص شده باشد (با همان قالبی که برای DirAuthority استفاده می‌شود)، بررسی خواهیم کرد که رلهٔ فعال در آن مکان، اثرانگشت درستی داشته باشد\&. همچنین اگر fingerprint مشخص شده باشد و UpdateBridgesFromAuthority نیز تنظیم باشد، از اثرانگشت برای جستجوی توصیف‌گر پل در مرجع پل‌ها (bridge authority) استفاده می‌شود\&. اگر «transport» مشخص شده باشد، باید با یک خط ClientTransportPlugin مطابقت داشته باشد\&. سپس به جای اتصال مستقیم به پل، از پروکسی آن ترابرد پذیرفتنی (pluggable transport) برای انتقال داده به پل استفاده می‌کنیم\&. برخی ترابردها از روش ویژه‌ای برای تشخیص آدرس راه دور جهت اتصال استفاده می‌کنند\&. این ترابردها معمولاً «IP:ORPort» تعیین‌شده در خط پل را نادیده می‌گیرند\&. هنگام اتصال به پل، Tor هرگونه تنظیم «key=val» را به عنوان آرگومان‌های ویژهٔ هر اتصال به پروکسی ترابرد پذیرفتنی ارسال می‌کند\&. برای جزئیات در مورد اینکه چه آرگومان‌هایی پشتیبانی می‌شوند، مستندات ترابرد پذیرفتنی مورد نظر را مطالعه کنید\&. .RE .PP \fBCircuitPadding\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر روی 0 تنظیم شود، Tor مدارهای کلاینت را با ترافیک پوششی اضافی لایه‌گذاری (pad) نمی‌کند\&. فقط کلاینت‌ها مجاز به تنظیم این گزینه هستند\&. این گزینه باید از طریق رابط کاربری به کاربران دستگاه‌های همراه که در آن‌ها پهنای‌باند ممکن است گران باشد، ارائه شود\&. اگر روی 1 تنظیم شود، لایه‌گذاری طبق توافق عمومی (consensus) و پشتیبانی رله مذاکره خواهد شد (برخلاف ConnectionPadding، گزینهٔ CircuitPadding را نمی‌توان به اجبار فعال کرد)\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBReducedCircuitPadding\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر روی 1 تنظیم شود، Tor فقط از الگوریتم‌های لایه‌گذاری مداری استفاده خواهد کرد که سربار کمی دارند\&. فقط کلاینت‌ها مجاز به تنظیم این گزینه هستند\&. این گزینه باید از طریق رابط کاربری به کاربران دستگاه‌های همراه که پهنای‌باند آن‌ها گران است ارائه شود\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBClientBootstrapConsensusAuthorityDownloadInitialDelay\fR \fIN\fR .RS 4 تأخیر اولیه بر حسب ثانیه برای زمانی که کلاینت‌ها در مرحلهٔ راه‌اندازی اولیه (bootstrap) هستند (یعنی توافق عمومی قابل استفاده و نسبتاً به‌روزی ندارند) و باید توافق‌ها را از مراجع بارگیری کنند\&. فقط کلاینت‌هایی که از فهرستی از آینه‌های دایرکتوری پشتیبان (fallback) دریافت می‌کنند از این گزینه استفاده می‌کنند\&. این زمان‌بندی برخلاف سایر زمان‌بندی‌ها که با شکست اتصال پیش می‌روند، با تلاش‌های اتصال (که احتمالاً هم‌زمان هستند) پیش برده می‌شود\&. (پیش‌فرض: 6) .RE .PP \fBClientBootstrapConsensusAuthorityOnlyDownloadInitialDelay\fR \fIN\fR .RS 4 تأخیر اولیه بر حسب ثانیه برای زمانی که کلاینت‌ها در مرحلهٔ راه‌اندازی اولیه هستند (یعنی توافق عمومی قابل استفاده و نسبتاً به‌روزی ندارند) و باید توافق‌ها را از مراجع بارگیری کنند\&. فقط کلاینت‌هایی از این گزینه استفاده می‌کنند که فهرستی از آینه‌های دایرکتوری پشتیبان ندارند یا از آن‌ها دریافت نمی‌کنند\&. این زمان‌بندی برخلاف سایر زمان‌بندی‌ها که با شکست اتصال پیش می‌روند، با تلاش‌های اتصال (که احتمالاً هم‌زمان هستند) پیش برده می‌شود\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBClientBootstrapConsensusFallbackDownloadInitialDelay\fR \fIN\fR .RS 4 تأخیر اولیه بر حسب ثانیه برای زمانی که کلاینت‌ها در مرحلهٔ راه‌اندازی اولیه هستند (یعنی توافق عمومی قابل استفاده و نسبتاً به‌روزی ندارند) و باید توافق‌ها را از آینه‌های دایرکتوری پشتیبان بارگیری کنند\&. فقط کلاینت‌هایی که از فهرستی از آینه‌های دایرکتوری پشتیبان دریافت می‌کنند از این گزینه استفاده می‌کنند\&. این زمان‌بندی برخلاف سایر زمان‌بندی‌ها که با شکست اتصال پیش می‌روند، با تلاش‌های اتصال (که احتمالاً هم‌زمان هستند) پیش برده می‌شود\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBClientBootstrapConsensusMaxInProgressTries\fR \fINUM\fR .RS 4 این تعداد اتصال هم‌زمان را برای بارگیری یک توافق عمومی امتحان می‌کند، پیش از آنکه منتظر بماند یکی از آن‌ها تکمیل شود، زمانش سر برسد (timeout)، یا با خطا مواجه شود\&. (پیش‌فرض: 3) .RE .PP \fBClientDNSRejectInternalAddresses\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر درست باشد، Tor هیچ پاسخ DNS دریافت شده به صورت ناشناس را که می‌گوید آدرسی به یک آدرس داخلی (مانند 127\&.0\&.0\&.1 یا 192\&.168\&.0\&.1) تحلیل می‌شود نمی‌پذیرد\&. این گزینه مانع حملات خاص مبتنی بر مرورگر می‌شود؛ فعال‌سازی آن در شبکهٔ پیش‌فرض مجاز نیست\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBClientOnionAuthDir\fR \fIpath\fR .RS 4 مسیر دایرکتوری حاوی فایل‌های احراز هویت سرویس مخفی v3\&. هر فایل برای یک آدرس پیازی (onion) مجزا است، و فایل‌ها حتماً باید پسوند «\&.auth_private» داشته باشند (مانند «bob_onion\&.auth_private»)\&. قالب محتوا حتماً باید به شکل زیر باشد: :descriptor:x25519: بخش نباید دارای پسوند «\&.onion» باشد\&. مقدار فقط نمایش base32 بایت‌های خام کلید است (۳۲ بایت برای x25519)\&. برای اطلاعات بیشتر پیوست G در فایل rend\-spec\-v3\&.txt از torspec را ببینید\&. .RE .PP \fBClientOnly\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر روی 1 تنظیم شود، Tor به عنوان رله اجرا نخواهد شد و به درخواست‌های دایرکتوری پاسخ نمی‌دهد، حتی اگر گزینه‌های ORPort، ExtORPort یا DirPort تنظیم شده باشند\&. (این گزینهٔ پیکربندی تا حد زیادی غیرضروری است: زمانی افزوده شد که در نظر داشتیم کلاینت‌های Tor را در صورت پایدار و سریع بودن، به طور خودکار به رله ارتقا دهیم\&. رفتار کنونی بدین صورت است که Tor همواره کلاینت است مگر اینکه ORPort، ExtORPort یا DirPort پیکربندی شده باشند\&.) (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBClientPreferIPv6DirPort\fR \fB0\fR|\fB1\fR|\fBauto\fR .RS 4 اگر این گزینه روی 1 تنظیم شود، Tor برای اتصالات مستقیم، در صورتی که سرور دایرکتوری هر دو را داشته باشد، درگاه دایرکتوری با آدرس IPv6 را به IPv4 ترجیح می‌دهد\&. (همچنین اگر IPv4Client روی 0 تنظیم باشد، Tor درگاه دایرکتوری IPv6 را ترجیح می‌دهد\&.) اگر این گزینه روی auto تنظیم شود، کلاینت‌ها IPv4 را ترجیح می‌دهند\&. عوامل دیگر نیز ممکن است بر این انتخاب تأثیر بگذارند\&. این گزینه تساوی اولویت را به نفع IPv6 می‌شکند\&. (پیش‌فرض: auto) (منسوخ‌شده: این گزینه مدتی است هیچ اثری ندارد\&.) .RE .PP \fBClientPreferIPv6ORPort\fR \fB0\fR|\fB1\fR|\fBauto\fR .RS 4 اگر این گزینه روی 1 تنظیم شود، در صورتی که یک گره ورودی هر دو پروتکل را داشته باشد، Tor درگاه OR با آدرس IPv6 را به IPv4 ترجیح می‌دهد\&. (همچنین اگر IPv4Client روی 0 تنظیم باشد، Tor درگاه ORPort با IPv6 را ترجیح می‌دهد\&.) اگر این گزینه روی auto تنظیم شود، کلاینت‌های پلِ Tor آدرس پلِ پیکربندی‌شده را ترجیح داده و سایر کلاینت‌ها IPv4 را ترجیح می‌دهند\&. عوامل دیگر نیز می‌توانند بر این انتخاب اثر بگذارند\&. این گزینه تساوی اولویت را به نفع IPv6 می‌شکند\&. (پیش‌فرض: auto) .RE .PP \fBClientRejectInternalAddresses\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر درست باشد، Tor تلاشی برای برآورده کردن درخواست‌های اتصال به آدرس‌های داخلی (مانند 127\&.0\&.0\&.1 یا 192\&.168\&.0\&.1) انجام نمی‌دهد \fIمگر اینکه یک گره خروج به طور صریح درخواست شده باشد\fR (برای نمونه، از طریق نام میزبان \&.exit، یا درخواست کنترل‌کننده)\&. اگر درست باشد، نام‌های میزبان چندپخشی DNS برای سیستم‌های موجود در شبکهٔ محلی (به شکل *\&.local) نیز رد می‌شوند\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBClientUseIPv4\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر این گزینه روی 0 تنظیم شود، Tor از اتصال به سرورهای دایرکتوری و گره‌های ورودی بر بستر IPv4 خودداری می‌کند\&. توجه داشته باشید کلاینت‌هایی که دارای آدرس IPv4 در خط \fBBridge\fR، پروکسی یا ترابرد پذیرفتنی هستند، حتی اگر \fBClientUseIPv4\fR روی 0 تنظیم شده باشد، برای اتصال از طریق IPv4 تلاش خواهند کرد\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBClientUseIPv6\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر این گزینه روی 1 تنظیم شود، Tor ممکن است بر بستر IPv6 به سرورهای دایرکتوری یا گره‌های ورودی متصل شود\&. برای میزبان‌های فقط IPv6، باید \fBClientUseIPv4\fR را نیز روی 0 بگذارید تا IPv4 غیرفعال شود\&. توجه داشته باشید کلاینت‌هایی که با آدرس IPv6 در یک خط \fBBridge\fR، پروکسی یا ترابرد پذیرفتنی پیکربندی شده‌اند، حتی اگر \fBClientUseIPv6\fR روی 0 تنظیم شده باشد، تلاش خواهند کرد از طریق IPv6 متصل شوند\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBConnectionPadding\fR \fB0\fR|\fB1\fR|\fBauto\fR .RS 4 این گزینه نحوهٔ استفادهٔ Tor از لایه‌گذاری (padding) را برای دفاع در برابر برخی اشکال تحلیل ترافیک کنترل می‌کند\&. اگر روی \fIauto\fR تنظیم شود، Tor تنها در صورتی لایه‌گذاری می‌فرستد که هم کلاینت و هم رله از آن پشتیبانی کنند\&. اگر روی 0 تنظیم شود، Tor هیچ سلول لایه‌گذاری ارسال نمی‌کند\&. اگر روی 1 تنظیم شود، Tor صرف‌نظر از پشتیبانی رله، همچنان برای اتصالات کلاینت لایه‌گذاری ارسال خواهد کرد\&. فقط کلاینت‌ها مجاز به تنظیم این گزینه هستند\&. این گزینه باید از طریق رابط کاربری در اختیار کاربران دستگاه‌های همراه که پهنای‌باند برای آن‌ها پرهزینه است قرار گیرد\&. (پیش‌فرض: auto) .RE .PP \fBReducedConnectionPadding\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر روی 1 تنظیم شود، Tor اتصالات OR را برای مدت خیلی طولانی باز نگه نخواهد داشت، و لایه‌گذاری کمتری روی این اتصالات ارسال می‌کند\&. فقط کلاینت‌ها مجاز به تنظیم این گزینه هستند\&. این گزینه باید از طریق رابط کاربری به کاربران دستگاه‌های همراه در جاهایی که پهنای‌باند ممکن است گران باشد پیشنهاد شود\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBDNSPort\fR [\fIaddress\fR\fB:\fR]\fIport\fR|\fBauto\fR [\fIisolation flags\fR] .RS 4 در صورت غیرصفر بودن، این درگاه را برای شنود درخواست‌های UDP DNS و تحلیل ناشناس آن‌ها باز می‌کند\&. این درگاه تنها درخواست‌های A، AAAA و PTR را پردازش می‌کند\-\-\-و به انواع درخواست‌های دلخواه DNS رسیدگی نمی‌کند\&. درگاه را روی «auto» بگذارید تا Tor درگاهی را برای شما انتخاب کند\&. این دستورالعمل را می‌توان چندین بار برای انتساب به چندین آدرس/درگاه تعیین کرد\&. برای توضیح پرچم‌های جداسازی، SocksPort را ببینید\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBDownloadExtraInfo\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر درست باشد، Tor سندهای «extra\-info» را بارگیری و حافظه‌نهان می‌کند\&. این سندها حاوی اطلاعاتی در مورد سرورها هستند که فراتر از اطلاعات موجود در توصیف‌گرهای معمول سرور است\&. خود Tor از این اطلاعات برای هیچ کاری استفاده نمی‌کند؛ به منظور صرفه‌جویی در پهنای‌باند، این گزینه را خاموش بگذارید\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBEnforceDistinctSubnets\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر 1 باشد، Tor دو سروری را که آدرس‌های IP آن‌ها «خیلی نزدیک» به هم است در یک مدار قرار نخواهد داد\&. در حال حاضر، دو آدرس در صورتی «خیلی نزدیک» در نظر گرفته می‌شوند که در یک محدودهٔ /16 قرار داشته باشند\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBFascistFirewall\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر 1 باشد، Tor تنها به ORهایی اتصال خروجی برقرار می‌کند که روی درگاه‌های مجاز دیوارهٔ آتش شما اجرا شوند (پیش‌فرض 80 و 443؛ FirewallPorts را ببینید)\&. این به شما امکان می‌دهد Tor را به عنوان کلاینت در پشت دیواره‌های آتش با سیاست‌های محدودکننده اجرا کنید، اما اجازهٔ اجرا به عنوان سرور را در پشت چنین دیوارهٔ آتشی نمی‌دهد\&. اگر کنترل دقیق‌تری می‌خواهید، به جای آن از ReachableAddresses استفاده کنید\&. .RE .PP \fBFirewallPorts\fR \fIPORTS\fR .RS 4 فهرستی از درگاه‌ها که دیوارهٔ آتش به شما اجازهٔ اتصال به آن‌ها را می‌دهد\&. فقط زمانی استفاده می‌شود که \fBFascistFirewall\fR تنظیم شده باشد\&. این گزینه منسوخ شده است؛ به جای آن از ReachableAddresses استفاده کنید\&. (پیش‌فرض: 80, 443) .RE .PP \fBHTTPTunnelPort\fR [\fIaddress\fR\fB:\fR]\fIport\fR|\fBauto\fR [\fIisolation flags\fR] .RS 4 این درگاه را برای شنود اتصالات پروکسی با استفاده از پروتکل «HTTP CONNECT» به جای SOCKS باز می‌کند\&. اگر مایل به اجازه دادن به اتصالات «HTTP CONNECT» نیستید، این مقدار را 0 بگذارید\&. درگاه را روی «auto» بگذارید تا Tor خودش درگاهی برای شما برگزیند\&. این دستورالعمل می‌تواند چندین بار برای اتصال به چندین آدرس/درگاه تکرار شود\&. اگر چندین ورودی از این گزینه در فایل پیکربندی شما باشد، Tor به طور پیش‌فرض عمل جداسازی جریان را میان شنوندگان انجام می‌دهد\&. برای توضیح پرچم‌های جداسازی، SocksPort را ببینید\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBLongLivedPorts\fR \fIPORTS\fR .RS 4 فهرستی از درگاه‌ها برای سرویس‌هایی که تمایل به برقراری اتصالات طولانی‌مدت دارند (مانند چت و شل‌های تعاملی)\&. مدارهای مربوط به جریان‌هایی که از این درگاه‌ها استفاده می‌کنند، فقط شامل گره‌هایی با زمان برخط بودن (uptime) بالا خواهند بود، تا احتمال از کار افتادن گره قبل از پایان جریان کاهش یابد\&. توجه داشته باشید این فهرست برای مدارهایی (سمت کلاینت و سمت سرویس) که شامل سرویس‌های مخفی باشند و درگاه مجازی آن‌ها در این لیست باشد نیز رعایت می‌شود\&. (پیش‌فرض: 21, 22, 706, 1863, 5050, 5190, 5222, 5223, 6523, 6667, 6697, 8300) .RE .PP \fBMapAddress\fR \fIaddress\fR \fInewaddress\fR .RS 4 هنگامی که درخواستی برای address به Tor می‌رسد، قبل از پردازش به newaddress تبدیل خواهد شد\&. برای مثال، اگر می‌خواهید اتصالات به www\&.example\&.com همواره از طریق \fItorserver\fR خارج شوند (که در آن \fItorserver\fR اثرانگشت سرور است)، از «MapAddress www\&.example\&.com www\&.example\&.com\&.torserver\&.exit» استفاده کنید\&. اگر ابتدای مقدار دارای پیشوند «*\&.» باشد، با کل یک دامنه تطبیق داده می‌شود\&. برای مثال، اگر می‌خواهید اتصالات به example\&.com و هر یک از زیردامنه‌های آن از طریق \fItorserver\fR خارج شوند (که در آن \fItorserver\fR اثرانگشت سرور است)، از «MapAddress *\&.example\&.com *\&.example\&.com\&.torserver\&.exit» استفاده کنید\&. (به «*\&.» ابتدایی در هر دو بخش دستورالعمل توجه کنید\&.) همچنین می‌توانید تمام زیردامنه‌های یک دامنه را به یک آدرس واحد بازهدایت کنید\&. برای مثال، «MapAddress *\&.example\&.com www\&.example\&.com»\&. اگر گره خروج تعیین‌شده در دسترس نباشد، یا نتواند به سایت متصل شود، Tor تمام اتصالات به آدرس نگاشت‌شده را رد خواهد کرد\&.+ نکات:.sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04' 1.\h'+01'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP " 1." 4.2 .\} هنگام ارزیابی عبارات MapAddress، نرم‌افزار Tor با رسیدن به جدیدترین عبارت اضافه‌شده‌ای که با آدرس درخواستی مطابقت داشته باشد متوقف می‌شود\&. بنابراین اگر در torrc خود خطوط زیر را داشته باشید، آدرس www\&.torproject\&.org به 198\&.51\&.100\&.1 نگاشت خواهد شد: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf MapAddress www\&.torproject\&.org 192\&.0\&.2\&.1 MapAddress www\&.torproject\&.org 198\&.51\&.100\&.1 .fi .if n \{\ .RE .\} .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04' 2.\h'+01'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP " 2." 4.2 .\} برنامه Tor پیکربندی MapAddress را تا زمانی که هیچ تطابقی پیدا نشود ارزیابی می‌کند\&. بنابراین اگر در torrc خود خطوط زیر را داشته باشید، آدرس www\&.torproject\&.org به 203\&.0\&.113\&.1 نگاشت خواهد شد: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf MapAddress 198\&.51\&.100\&.1 203\&.0\&.113\&.1 MapAddress www\&.torproject\&.org 198\&.51\&.100\&.1 .fi .if n \{\ .RE .\} .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04' 3.\h'+01'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP " 3." 4.2 .\} عبارت MapAddress زیر نامعتبر است (و نادیده گرفته خواهد شد) زیرا نمی‌توانید از یک آدرس مشخص به یک آدرس حاوی نویسه عام (wildcard) نگاشت انجام دهید: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf MapAddress www\&.torproject\&.org *\&.torproject\&.org\&.torserver\&.exit .fi .if n \{\ .RE .\} .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04' 4.\h'+01'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP " 4." 4.2 .\} استفاده از نویسه عام برای تطبیق تنها بخشی از یک رشته (مانند *ample\&.com) نیز نامعتبر است\&. .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04' 5.\h'+01'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP " 5." 4.2 .\} برنامه Tor نام‌های میزبان و آدرس‌های IP را به‌طور جداگانه نگاشت می‌کند\&. اگر یک نام DNS را از طریق MapAddress نگاشت کنید اما برای اتصال از آدرس IP استفاده نمایید، Tor نگاشت نام DNS را نادیده خواهد گرفت\&. .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04' 6.\h'+01'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP " 6." 4.2 .\} دستور MapAddress روی تغییرمسیرها (redirects) در پروتکل لایه کاربرد اعمال نمی‌شود\&. برای نمونه، تغییرمسیرهای HTTP و سرایندهای alt\-svc نگاشت‌های انجام‌شده برای آدرس اصلی را نادیده می‌گیرند\&. می‌توانید از یک نگاشت حاوی نویسه عام برای مدیریت تغییرمسیرها در همان وب‌گاه استفاده کنید\&. .RE .RE .PP \fBMaxCircuitDirtiness\fR \fINUM\fR .RS 4 استفاده مجدد از مداری که حداکثر NUM ثانیه پیش برای اولین بار استفاده شده مانعی ندارد، اما هرگز جریان جدیدی را به مداری که بیش از حد قدیمی است متصل نکنید\&. برای سرویس‌های پنهان (hidden services)، این قاعده روی \fIآخرین\fR باری که مدار استفاده شده اعمال می‌شود، نه اولین بار\&. مدارهایی با جریان‌های ساخته‌شده بر پایه احراز هویت SOCKS از طریق SocksPorts که گزینه \fBKeepAliveIsolateSOCKSAuth\fR را فعال دارند نیز تا MaxCircuitDirtiness ثانیه پس از انتقال آخرین جریان از این نوع، فعال باقی می‌مانند\&. (پیش‌فرض: ۱۰ دقیقه) .RE .PP \fBMaxClientCircuitsPending\fR \fINUM\fR .RS 4 اجازه ندهید بیش از NUM مدار به‌طور هم‌زمان برای پردازش جریان‌های کلاینت در وضعیت معلق (pending) باشند\&. یک مدار زمانی معلق تلقی می‌شود که ساخت آن آغاز شده اما هنوز به‌طور کامل ایجاد نشده باشد\&. (پیش‌فرض: ۳۲) .RE .PP \fBNATDPort\fR [\fIaddress\fR\fB:\fR]\fIport\fR|\fBauto\fR [\fIisolation flags\fR] .RS 4 این درگاه را برای شنود اتصالات نسخه‌های قدیمی ipfw (مانند نسخه‌های ارائه‌شده در نسخه‌های قدیمی FreeBSD و غیره) با استفاده از پروتکل NATD باز می‌کند\&. در صورتی که مایل به اجازه دادن به اتصالات NATD نیستید از 0 استفاده کنید\&. برای اینکه Tor درگاهی را به‌طور خودکار انتخاب کند، مقدار آن را روی "auto" قرار دهید\&. این دستورالعمل را می‌توان چندین بار برای متصل شدن به چندین آدرس/درگاه مشخص کرد\&. اگر چندین مدخل از این گزینه در فایل پیکربندی وجود داشته باشد، Tor به‌طور پیش‌فرض جداسازی جریان را میان شنوندگان انجام می‌دهد\&. برای توضیح پرچم‌های جداسازی به SocksPort مراجعه کنید\&. این گزینه فقط مخصوص کسانی است که امکان استفاده از TransPort را ندارند\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBNewCircuitPeriod\fR \fINUM\fR .RS 4 هر NUM ثانیه، لزوم ساخت یک مدار جدید را بررسی می‌کند\&. (پیش‌فرض: ۳۰ ثانیه) .RE .sp \fBPathBiasCircThreshold\fR \fINUM\fR .sp \fBPathBiasDropGuards\fR \fINUM\fR .sp \fBPathBiasExtremeRate\fR \fINUM\fR .sp \fBPathBiasNoticeRate\fR \fINUM\fR .sp \fBPathBiasWarnRate\fR \fINUM\fR .PP \fBPathBiasScaleThreshold\fR \fINUM\fR .RS 4 این گزینه‌ها رفتار پیش‌فرض الگوریتم تشخیص سوگیری مسیر در Tor (\fBدر حال حاضر آزمایشی\fR) را بازنویسی می‌کنند\&. برای تلاش در یافتن گره‌های نگهبان (guard nodes) معیوب یا دارای رفتار نادرست، Tor به دنبال گره‌هایی می‌گردد که بیش از کسری معین از مدارهای عبوری از آن نگهبان، در ساخته شدن شکست می‌خورند\&. گزینه PathBiasCircThreshold کنترل می‌کند که پیش از انجام این بررسی‌ها، چند مدار باید از طریق یک نگهبان ساخته شود\&. گزینه‌های PathBiasNoticeRate، PathBiasWarnRate و PathBiasExtremeRate تعیین می‌کنند که چه کسری از مدارها باید با موفقیت از طریق یک نگهبان ایجاد شوند تا پیام‌های ثبت وقایع نوشته نشوند\&. اگر مدارهای موفق کمتر از PathBiasExtremeRate باشند \fBو\fR PathBiasDropGuards روی 1 تنظیم شده باشد، استفاده از آن نگهبان غیرفعال می‌شود\&. هنگامی که بیش از PathBiasScaleThreshold مدار از طریق یک نگهبان دیده شد، مشاهدات با ضریب 0\&.5 مقیاس‌بندی می‌شوند (تحت کنترل سند توافق یا consensus) تا مشاهدات جدید تحت‌الشعاع داده‌های قدیمی قرار نگیرند\&. به‌طور پیش‌فرض، یا در صورتی که مقداری منفی برای یکی از این گزینه‌ها مشخص شود، Tor از مقادیر منطقی پیش‌فرض در سند توافق networkstatus استفاده می‌کند\&. در صورتی که پیش‌فرضی در آنجا در دسترس نباشد، این گزینه‌ها به‌ترتیب روی 150، 0\&.70، 0\&.50، 0\&.30، 0 و 300 تنظیم می‌شوند\&. .RE .sp \fBPathBiasUseThreshold\fR \fINUM\fR .sp \fBPathBiasNoticeUseRate\fR \fINUM\fR .sp \fBPathBiasExtremeUseRate\fR \fINUM\fR .PP \fBPathBiasScaleUseThreshold\fR \fINUM\fR .RS 4 مشابه گزینه‌های بالا، این گزینه‌ها رفتار پیش‌فرض الگوریتم تشخیص سوگیری استفاده از مسیر در Tor (\fBدر حال حاضر آزمایشی\fR) را بازنویسی می‌کنند\&. در حالی که پارامترهای سوگیری مسیر بر آستانه‌های ساخت موفقیت‌آمیز مدارها حاکم هستند، این چهار پارامتر سوگیری استفاده از مسیر تنها بر آستانه‌های مربوط به استفاده از مدار نظارت دارند\&. مدارهایی که جریانی از آن‌ها عبور نکرده باشد، توسط این الگوریتم تشخیص شمرده نمی‌شوند\&. یک مدارِ استفاده‌شده زمانی موفق تلقی می‌شود که قادر به حمل جریان‌ها بوده یا پاسخ‌های دارای ساختار صحیح به سلول‌های RELAY دریافت نماید\&. به‌طور پیش‌فرض، یا در صورتی که مقداری منفی برای یکی از این گزینه‌ها وارد شود، Tor از مقادیر منطقی پیش‌فرض در سند توافق networkstatus استفاده می‌کند\&. اگر مقادیر پیش‌فرضی در آن سند نباشد، این گزینه‌ها به‌ترتیب روی 20، 0\&.80، 0\&.60 و 100 پیش‌فرض می‌شوند\&. .RE .PP \fBPathsNeededToBuildCircuits\fR \fINUM\fR .RS 4 کلاینت‌های Tor تا زمانی که به اندازه کافی درباره شبکه اطلاعات نداشته باشند تا بتوانند مسیرهای بالقوه ممکن را درون شبکه ایجاد کنند، برای ترافیک کاربران مداری نمی‌سازند\&. اگر این گزینه روی کسری بین 0\&.25 و 0\&.95 تنظیم شود، Tor تا زمانی که توصیف‌گرها (descriptors) یا ریزتوصیف‌گرهای کافی برای ساخت آن کسر از مسیرهای ممکن را نداشته باشد، مدار نخواهد ساخت\&. توجه داشته باشید که تنظیم بیش از حد پایین این گزینه می‌تواند ناشناسی کلاینت Tor شما را کاهش دهد، و تنظیم بیش از حد بالای آن می‌تواند از راه‌اندازی موفقیت‌آمیز (bootstrap) کلاینت Tor جلوگیری کند\&. اگر مقدار این گزینه منفی باشد، Tor از مقدار پیش‌فرضی که مراجع دایرکتوری تعیین کرده‌اند استفاده می‌کند\&. در صورتی که مراجع دایرکتوری مقداری تعیین نکنند، مقدار پیش‌فرض Tor برابر با 0\&.6 خواهد بود\&. (پیش‌فرض: \-1) .RE .PP \fBReachableAddresses\fR \fIIP\fR[/\fIMASK\fR][:\fIPORT\fR]\&... .RS 4 فهرستی جداشده با کاما از آدرس‌های IP و درگاه‌هایی که دیوار آتش شما اجازه اتصال به آن‌ها را می‌دهد\&. قالب آن مانند آدرس‌های موجود در ExitPolicy است، با این تفاوت که قاعده "accept" به‌طور ضمنی فرض می‌شود مگر اینکه "reject" به‌طور صریح مشخص شده باشد\&. برای مثال عبارت \*(AqReachableAddresses 99\&.0\&.0\&.0/8, reject 18\&.0\&.0\&.0/8:80, accept *:80\*(Aq بدان معناست که دیوار آتش شما اتصال به تمام بخش‌های شبکه 99 را مجاز می‌داند، اتصالات درگاه 80 به شبکه 18 را رد می‌کند، و در غیر این صورت اتصالات به درگاه 80 را می‌پذیرد\&. (پیش‌فرض: \*(Aqaccept *:*\*(Aq\&.) .RE.PP \fBReachableDirAddresses\fR \fIIP\fR[/\fIMASK\fR][:\fIPORT\fR]\&... .RS 4 مانند \fBReachableAddresses\fR، فهرستی از نشانی‌ها و پورت‌ها\&. Tor هنگام دریافت اطلاعات دایرکتوری با استفاده از درخواست‌های استاندارد HTTP GET، این محدودیت‌ها را رعایت خواهد کرد\&. اگر به‌طور صریح تنظیم نشده باشد، مقدار \fBReachableAddresses\fR استفاده می‌شود\&. اگر \fBHTTPProxy\fR تنظیم شده باشد، این اتصالات از طریق آن پروکسی عبور خواهند کرد\&. (منسوخ‌شده: این گزینه مدتی است که هیچ اثری ندارد\&.) .RE .PP \fBReachableORAddresses\fR \fIIP\fR[/\fIMASK\fR][:\fIPORT\fR]\&... .RS 4 مانند \fBReachableAddresses\fR، فهرستی از نشانی‌ها و پورت‌ها\&. Tor هنگام اتصال به مسیریاب‌های پیازی با استفاده از TLS/SSL از این محدودیت‌ها پیروی خواهد کرد\&. اگر به‌طور صریح تنظیم نشده باشد، مقدار \fBReachableAddresses\fR استفاده می‌شود\&. اگر \fBHTTPSProxy\fR تنظیم شده باشد، این اتصالات از طریق آن پروکسی عبور خواهند کرد\&. تفکیک بین \fBReachableORAddresses\fR و \fBReachableDirAddresses\fR تنها زمانی قابل‌توجه است که از طریق پروکسی‌ها متصل می‌شوید (ببینید: HTTPProxy و HTTPSProxy)\&. بیشتر پروکسی‌ها اتصالات TLS را (که Tor برای اتصال به مسیریاب‌های پیازی استفاده می‌کند) به پورت 443 محدود می‌کنند، و برخی درخواست‌های HTTP GET را (که Tor برای دریافت اطلاعات دایرکتوری استفاده می‌کند) به پورت 80 محدود می‌سازند\&. .RE .PP \fBSafeSocks\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 هنگامی که این گزینه فعال باشد، Tor اتصالات برنامه‌هایی را که از گونه‌های ناامن پروتکل socks استفاده می‌کنند رد خواهد کرد \(em گونه‌هایی که تنها یک نشانی IP ارائه می‌دهند، به این معنی که برنامه ابتدا حل نام DNS را انجام می‌دهد\&. به‌طور مشخص، این‌ها socks4 و socks5 در شرایطی هستند که DNS راه دور را انجام نمی‌دهند\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBTestSocks\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 هنگامی که این گزینه فعال باشد، Tor برای هر اتصال به پورت Socks یک مدخل گزارش در سطح notice ثبت می‌کند که نشان می‌دهد آیا درخواست از پروتکل socks امن استفاده کرده است یا ناامن (ببینید: SafeSocks)\&. این گزینه به تعیین اینکه آیا برنامه‌ای که از Tor استفاده می‌کند احتمالاً باعث نشت درخواست‌های DNS می‌شود یا خیر، کمک می‌کند\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBWarnPlaintextPorts\fR \fIport\fR,\fIport\fR,\fI\&...\fR .RS 4 به Tor دستور می‌دهد هر زمان که کاربر تلاش کند یک اتصال ناشناس به یکی از این پورت‌ها برقرار کند، هشدارهایی صادر کند\&. این گزینه برای هشدار دادن به کاربران در مورد سرویس‌هایی طراحی شده است که خطر ارسال گذرواژه‌ها به صورت متن آشکار را به همراه دارند\&. (پیش‌فرض: 23,109,110,143) .RE .PP \fBRejectPlaintextPorts\fR \fIport\fR,\fIport\fR,\fI\&...\fR .RS 4 مانند WarnPlaintextPorts، اما Tor به جای هشدار درباره استفاده از پورت‌های پرخطر، از برقراری اتصال خودداری خواهد کرد\&. (پیش‌فرض: None) .RE .PP \fBSocksPolicy\fR \fIpolicy\fR,\fIpolicy\fR,\fI\&...\fR .RS 4 یک سیاست ورودی برای این کارساز تعیین می‌کند تا مشخص شود چه کسانی می‌توانند به پورت‌های SocksPort و DNSPort متصل شوند\&. این سیاست‌ها قالبی همانند سیاست‌های خروج در زیر دارند، با این تفاوت که مشخص‌کننده‌های پورت نادیده گرفته می‌شوند\&. هر نشانی که با هیچ مدخلی در سیاست مطابقت نداشته باشد، پذیرفته می‌شود\&. .RE .PP \fBSocksPort\fR [\fIaddress\fR\fB:\fR]\fIport\fR|\fBunix:\fR\fIpath\fR|\fBauto\fR [\fIflags\fR] [\fIisolation flags\fR] .RS 4 این پورت را برای شنود اتصالات از سوی برنامه‌های مبتنی بر SOCKS باز می‌کند\&. اگر مایل نیستید اجازه اتصالات برنامه‌ها را از طریق SOCKS بدهید، آن را برابر 0 قرار دهید\&. برای اینکه Tor پورتی را برای شما انتخاب کند، آن را روی "auto" تنظیم کنید\&. این دستورالعمل را می‌توان چندین بار برای مقید شدن به چندین نشانی/پورت مشخص کرد\&. اگر از یک سوکت دامنه یونیکس استفاده می‌شود، می‌توانید مسیر را با استفاده از توالی‌های فرار استاندارد C داخل گیومه قرار دهید\&. بیشتر پرچم‌ها به‌طور پیش‌فرض غیرفعال هستند، مگر در مواردی که تصریح شده باشد\&. پرچم‌هایی که به‌طور پیش‌فرض فعال هستند را می‌توان با قرار دادن "No" پیش از نام پرچم غیرفعال کرد\&. (پیش‌فرض: 9050) نکته: با این که این گزینه به شما اجازه می‌دهد نشانی IP به غیر از localhost را مشخص کنید، اما تنها باید با احتیاط بسیار شدید این کار را انجام دهید\&. پروتکل SOCKS رمزنگاری‌نشده و (همان‌طور که ما استفاده می‌کنیم) فاقد احراز هویت است، بنابراین باز گذاشتن آن به این شکل می‌تواند اطلاعات شما را برای هر ناظری در شبکه‌تان فاش کند، و به هر کسی اجازه دهد از رایانه شما به عنوان یک پروکسی باز استفاده نماید\&. اگر چندین مدخل از این گزینه در فایل پیکربندی شما وجود داشته باشد، Tor به‌طور پیش‌فرض جداسازی جریان را میان شنوندگان انجام می‌دهد\&. آرگومان‌های \fIisolation flags\fR قوانینی را به Tor ارائه می‌دهند مبنی بر این که کدام جریان‌های دریافت شده روی این SocksPort اجازه دارند مدارهای مشترکی با یکدیگر داشته باشند\&. پرچم‌های جداسازی شناخته‌شده عبارتند از: .PP \fBIsolateClientAddr\fR .RS 4 مدارها را با جریان‌های دریافتی از یک نشانی کارخواه دیگر به اشتراک نگذار\&. (به‌طور پیش‌فرض فعال است و در صورت پشتیبانی اکیداً توصیه می‌شود؛ می‌توانید آن را با \fBNoIsolateClientAddr\fR غیرفعال کنید\&. هنگام استفاده از سوکت‌های دامنه یونیکس پشتیبانی نمی‌شود و به اجبار غیرفعال است\&.) .RE .PP \fBIsolateSOCKSAuth\fR .RS 4 مدارها را با جریان‌هایی که احراز هویت SOCKS متفاوتی برای آن‌ها ارائه شده است به اشتراک نگذار\&. (برای اتصالات HTTPTunnelPort، این گزینه سرآیندهای Proxy\-Authorization و X\-Tor\-Stream\-Isolation را بررسی می‌کند\&. به‌طور پیش‌فرض فعال است؛ می‌توانید آن را با \fBNoIsolateSOCKSAuth\fR غیرفعال کنید\&.) .RE .PP \fBIsolateClientProtocol\fR .RS 4 مدارها را با جریان‌هایی که از پروتکل متفاوتی استفاده می‌کنند به اشتراک نگذار\&. (اتصالات SOCKS 4، SOCKS 5، اتصالات HTTPTunnelPort، اتصالات TransPort، اتصالات NATDPort و درخواست‌های DNSPort همگی پروتکل‌های متفاوتی در نظر گرفته می‌شوند\&.) .RE .PP \fBIsolateDestPort\fR .RS 4 مدارها را با جریان‌هایی که پورت مقصد متفاوتی را هدف قرار داده‌اند به اشتراک نگذار\&. .RE .PP \fBIsolateDestAddr\fR .RS 4 مدارها را با جریان‌هایی که نشانی مقصد متفاوتی را هدف قرار داده‌اند به اشتراک نگذار\&. .RE .PP \fBKeepAliveIsolateSOCKSAuth\fR .RS 4 اگر \fBIsolateSOCKSAuth\fR فعال باشد، مدارها را تا زمانی که دست‌کم یک جریان فعال با احراز هویت SOCKS دارند، زنده نگه دار\&. پس از اینکه چنین مداری بیش از MaxCircuitDirtiness ثانیه بیکار بماند، می‌تواند بسته شود\&. .RE .PP \fBSessionGroup=\fR\fIINT\fR .RS 4 اگر هیچ قانون جداسازی دیگری مانع نشود، به جریان‌های روی این پورت اجازه بده مدارها را با جریان‌های هر پورت دیگری که شناسه گروه نشست یکسانی دارد، به اشتراک بگذارند\&. (به‌طور پیش‌فرض، جریان‌های دریافت شده روی SocksPortها، TransPortها و غیره همیشه از یکدیگر تفکیک شده‌اند\&. این گزینه این رفتار را لغو می‌کند\&.) .RE .RE .PP .RS 4 سایر \fIflags\fR شناخته‌شده برای SocksPort عبارتند از: .PP \fBNoIPv4Traffic\fR .RS 4 به گره‌های خروج می‌گوید در پاسخ به درخواست‌های SOCKS روی این اتصال، به نشانی‌های IPv4 متصل نشوند\&. .RE .PP \fBIPv6Traffic\fR .RS 4 به گره‌های خروج می‌گوید تا زمانی که SOCKS5 مورد استفاده است، نشانی‌های IPv6 را در پاسخ به درخواست‌های SOCKS روی این اتصال مجاز بدانند\&. (SOCKS4 نمی‌تواند IPv6 را مدیریت کند\&.) .RE .PP \fBPreferIPv6\fR .RS 4 به گره‌های خروج می‌گوید اگر میزبانی هم دارای نشانی IPv4 و هم IPv6 است، ترجیح می‌دهیم از طریق IPv6 به آن متصل شویم\&. (IPv4 پیش‌فرض است\&.) .RE .PP \fBNoDNSRequest\fR .RS 4 از گره‌های خروج نخواه که نشانی‌های DNS را در درخواست‌های SOCKS5 حل کنند\&. Tor به نشانی‌های IPv4، نشانی‌های IPv6 (در صورت تنظیم IPv6Traffic) و نشانی‌های \&.onion متصل خواهد شد\&. .RE .PP \fBNoOnionTraffic\fR .RS 4 در درخواست‌های SOCKS5 به نشانی‌های \&.onion متصل نشو\&. .RE .PP \fBOnionTrafficOnly\fR .RS 4 به کارخواه tor می‌گوید در پاسخ به درخواست‌های SOCKS5 روی این اتصال، تنها به نشانی‌های \&.onion متصل شود\&. این معادل با NoDNSRequest، NoIPv4Traffic و NoIPv6Traffic است\&. پرچم معکوس NoOnionTrafficOnly پشتیبانی نمی‌شود\&. .RE .PP \fBCacheIPv4DNS\fR .RS 4 به کارخواه می‌گوید پاسخ‌های DNS مربوط به IPv4 را که از طریق این اتصال از گره‌های خروج دریافت می‌کنیم، به خاطر بسپارد\&. .RE .PP \fBCacheIPv6DNS\fR .RS 4 به کارخواه می‌گوید پاسخ‌های DNS مربوط به IPv6 را که از طریق این اتصال از گره‌های خروج دریافت می‌کنیم، به خاطر بسپارد\&. .RE .PP \fBGroupWritable\fR .RS 4 تنها برای سوکت‌های دامنه یونیکس: باعث می‌شود سوکت به‌صورت قابل نوشتن برای گروه (group\-writable) ایجاد شود\&. .RE .PP \fBWorldWritable\fR .RS 4 تنها برای سوکت‌های دامنه یونیکس: باعث می‌شود سوکت به‌صورت قابل نوشتن همگانی (world\-writable) ایجاد شود\&. .RE .PP \fBCacheDNS\fR .RS 4 به کارخواه می‌گوید تمامی پاسخ‌های DNS را که از طریق این اتصال از گره‌های خروج دریافت می‌کنیم، به خاطر بسپارد\&. .RE .PP \fBUseIPv4Cache\fR .RS 4 به کارخواه می‌گوید هنگام برقراری درخواست‌ها از طریق این اتصال، از هر پاسخ ذخیره‌شده DNS مربوط به IPv4 که در اختیار داریم استفاده کند\&. (نکته: این گزینه، یا UseIPv6Cache یا UseDNSCache، می‌تواند به ناشناسی شما آسیب بزند، و احتمالاً آن‌طور که انتظار دارید به کارایی کمکی نخواهد کرد\&. با احتیاط استفاده کنید!) .RE .PP \fBUseIPv6Cache\fR .RS 4 به کارخواه می‌گوید هنگام برقراری درخواست‌ها از طریق این اتصال، از هر پاسخ ذخیره‌شده DNS مربوط به IPv6 که در اختیار داریم استفاده کند\&. .RE .PP \fBUseDNSCache\fR .RS 4 به کارخواه می‌گوید هنگام برقراری درخواست‌ها از طریق این اتصال، از هر پاسخ ذخیره‌شده DNS که در اختیار داریم استفاده کند\&. .RE.PP \fBNoPreferIPv6Automap\fR .RS 4 هنگام پاسخ به درخواست جستجوی نام میزبان روی این درگاه که باید به‌طور خودکار نگاشت شود (بر اساس AutomapHostsOnResolve)، در صورتی که بتوان پاسخی از نوع IPv4 یا IPv6 بازگرداند، پاسخ IPv4 ترجیح داده شود\&. (Tor به‌طور پیش‌فرض IPv6 را ترجیح می‌دهد\&.) .RE .PP \fBPreferSOCKSNoAuth\fR .RS 4 به‌طور معمول، هنگامی که یک برنامه کاربردی از طریق SOCKS5 هم «احراز هویت با نام‌کاربری/گذرواژه» و هم «بدون احراز هویت» را به Tor پیشنهاد می‌دهد، Tor احراز هویت نام‌کاربری/گذرواژه را انتخاب می‌کند تا IsolateSOCKSAuth بتواند کار کند\&. این کار می‌تواند برخی از برنامه‌ها را دچار سردرگمی کند، چنانچه ترکیبی از نام‌کاربری/گذرواژه را پیشنهاد دهند اما هنگامی که از آن‌ها درخواست می‌شود سردرگم شوند\&. شما می‌توانید این رفتار را غیرفعال کنید تا زمانی که IsolateSOCKSAuth غیرفعال است یا هنگامی که این گزینه تنظیم شده باشد، Tor گزینهٔ «بدون احراز هویت» را انتخاب کند\&. .RE .PP \fBExtendedErrors\fR .RS 4 کد خطای گسترش‌یافته را در پاسخ SOCKS بازمی‌گرداند\&. تا کنون، خطاهای ممکن عبارتند از: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf X\*(AqF0\*(Aq توصیف‌گر سرویس پیازی یافت نشد .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf توصیف‌گر سرویس پیازیِ درخواستی در هش‌رینگ پیدا نمی‌شود و بنابراین برای کلاینت قابل دسترسی نیست\&. (فقط v3) .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf X\*(AqF1\*(Aq توصیف‌گر سرویس پیازی نامعتبر است .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf توصیف‌گر سرویس پیازیِ درخواستی قابل تجزیه نیست یا اعتبارسنجی امضای آن با شکست مواجه شد\&. (فقط v3) .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf X\*(AqF2\*(Aq معرفی سرویس پیازی ناموفق بود .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf تمام تلاش‌های معرفی به دلیل ترکیبی از دریافت NACK از سوی نقطهٔ معرفی یا اتمام مهلت زمانی با شکست مواجه شدند\&. (فقط v3) .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf X\*(AqF3\*(Aq ملاقات سرویس پیازی ناموفق بود .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf مهلت زمانی تمام مدارهای ملاقات به پایان رسیده و بنابراین کلاینت قادر به برقراری ملاقات با سرویس نیست\&. (فقط v3) .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf X\*(AqF4\*(Aq سرویس پیازی فاقد مجوز کلاینت است .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf کلاینت موفق به دانلود توصیف‌گر سرویس پیازیِ درخواستی شد، اما چون اطلاعات مجوز کلاینت را در اختیار ندارد، قادر به رمزگشایی محتوای آن نیست\&. (فقط v3) .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf X\*(AqF5\*(Aq مجوز کلاینت سرویس پیازی نادرست است .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf کلاینت موفق به دانلود توصیف‌گر سرویس پیازیِ درخواستی شد، اما نمی‌تواند با اطلاعات مجوزی که دارد محتوای آن را رمزگشایی کند\&. این بدان معناست که دسترسی کلاینت لغو شده است\&. (فقط v3) .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf X\*(AqF6\*(Aq نشانی سرویس پیازی نامعتبر است .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf نشانی \&.onion داده‌شده نامعتبر است\&. در یکی از این موارد این خطا بازگردانده می‌شود: چکسام نشانی مطابقت ندارد، کلید عمومی ed25519 نامعتبر است، یا کدگذاری نامعتبر است\&. (فقط v3) .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf X\*(AqF7\*(Aq مهلت زمانی معرفی سرویس پیازی به پایان رسید .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf مشابه کد X\*(AqF2\*(Aq است، اما در این حالت، تمام تلاش‌های معرفی به دلیل اتمام مهلت زمانی با شکست مواجه شده‌اند\&. (فقط v3) .fi .if n \{\ .RE .\} .RE .RE.PP .RS 4 پرچم‌ها از چپ به راست پردازش می‌شوند\&. اگر پرچم‌ها تداخل داشته باشند، آخرین پرچم در خط استفاده شده و همهٔ پرچم‌های پیشین نادیده گرفته می‌شوند\&. برای پرچم‌های متداخل هیچ خطایی صادر نمی‌شود\&. .RE .PP \fBTokenBucketRefillInterval\fR \fINUM\fR [\fBmsec\fR|\fBsecond\fR] .RS 4 بازهٔ تأخیر پر کردن مجدد سطل توکن (token bucket) مربوط به Tor را بر روی NUM میلی‌ثانیه تنظیم می‌کند\&. مقدار NUM باید بین ۱ و ۱۰۰۰، شامل هر دو، باشد\&. هنگامی که پهنای باند Tor روی یک اتصال یا به صورت سراسری تمام شود، تا این مدت منتظر می‌ماند پیش از آنکه دوباره تلاش کند از آن اتصال استفاده نماید\&. توجه داشته باشید که محدودیت‌های پهنای باند همچنان بر حسب بایت بر ثانیه بیان می‌شوند: این گزینه تنها بر بسامدی که با آن Tor بررسی می‌کند آیا اتصالات پیش‌تر خالی‌شده می‌توانند دوباره بخوانند یا خیر اثر می‌گذارد\&. در حین اجرای tor قابل تغییر نیست\&. (پیش‌فرض: 100 msec) .RE .PP \fBTrackHostExits\fR \fIhost\fR,\fI\&.domain\fR,\fI\&...\fR .RS 4 برای هر مقدار در فهرست جداشده با کاما، Tor اتصالات اخیر به میزبان‌هایی که با این مقدار مطابقت دارند را ردگیری کرده و تلاش می‌کند همان گره خروجی (exit node) را برای هر کدام مجدداً استفاده کند\&. اگر در ابتدای مقدار یک \*(Aq\&.\*(Aq قرار گیرد، به عنوان مطابقت با یک دامنهٔ کامل در نظر گرفته می‌شود\&. اگر یکی از مقادیر فقط \*(Aq\&.\*(Aq باشد، به معنای مطابقت با همه‌چیز است\&. این گزینه زمانی مفید است که شما مرتباً به سایت‌هایی متصل می‌شوید که در صورت تغییر آدرس IP، تمام کوکی‌های احراز هویت شما را منقضی می‌کنند (یعنی شما را خارج می‌کنند)\&. توجه داشته باشید که این گزینه این عیب را دارد که ارتباط یک تاریخچهٔ مشخص با یک کاربر واحد را واضح‌تر می‌سازد\&. با این حال، بیشتر کسانی که بخواهند این موضوع را مشاهده کنند، به هر حال آن را از طریق کوکی‌ها یا سایر روش‌های ویژهٔ پروتکل مشاهده خواهند کرد\&. .RE .PP \fBTrackHostExitsExpire\fR \fINUM\fR .RS 4 از آنجا که کارگذارهای خروجی فعال و غیرفعال می‌شوند، مطلوب است که پیوند بین میزبان و کارگذار خروجی پس از NUM ثانیه منقضی شود\&. مقدار پیش‌فرض ۱۸۰۰ ثانیه (۳۰ دقیقه) است\&. .RE .PP \fBTransPort\fR [\fIaddress\fR\fB:\fR]\fIport\fR|\fBauto\fR [\fIisolation flags\fR] .RS 4 این درگاه را برای گوش دادن به اتصالات پروکسی شفاف (transparent proxy) باز می‌کند\&. اگر نمی‌خواهید اجازهٔ اتصالات پروکسی شفاف را بدهید، این مقدار را روی 0 قرار دهید\&. درگاه را روی "auto" تنظیم کنید تا Tor یک درگاه برای شما انتخاب کند\&. این دستورالعمل می‌تواند چندین بار برای مقید شدن (bind) به چندین آدرس/درگاه مشخص شود\&. اگر چندین مدخل از این گزینه در فایل پیکربندی شما موجود باشد، Tor به طور پیش‌فرض جداسازی جریان (stream isolation) را بین شنوندگان انجام می‌دهد\&. برای توضیح پرچم‌های جداسازی، SocksPort را ببینید\&. دستور TransPort نیازمند پشتیبانی سیستم‌عامل از پروکسی‌های شفاف است، مانند pf در BSDها یا IPTables در Linux\&. اگر قصد دارید از Tor به عنوان یک پروکسی شفاف برای یک شبکه استفاده کنید، مایل خواهید بود VirtualAddrNetwork را بررسی کرده و از تنظیمات پیش‌فرض تغییر دهید\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBTransProxyType\fR \fBdefault\fR|\fBTPROXY\fR|\fBipfw\fR|\fBpf\-divert\fR .RS 4 گزینهٔ TransProxyType تنها زمانی می‌تواند فعال شود که یک شنوندهٔ پروکسی شفاف فعال باشد\&. اگر مایلید بتوانید از ماژول TPROXY لینوکس برای پروکسی کردن شفاف اتصالاتی که با استفاده از گزینهٔ TransPort پیکربندی شده‌اند استفاده کنید، این را روی "TPROXY" قرار دهید\&. اطلاعات دقیق دربارهٔ نحوهٔ پیکربندی ویژگی TPROXY را می‌توانید در درخت منابع هسته لینوکس در فایل Documentation/networking/tproxy\&.txt بیابید\&. این گزینه را روی "ipfw" تنظیم کنید تا از رابط ipfw در FreeBSD استفاده شود\&. در سیستم‌عامل‌های *BSD هنگام استفاده از pf، این را روی "pf\-divert" تنظیم کنید تا از قواعد divert\-to بهره‌مند شوید، که مانند قواعد rdr\-to بسته‌ها را دستکاری نمی‌کنند\&. اطلاعات دقیق دربارهٔ نحوهٔ پیکربندی pf برای استفاده از قواعد divert\-to را می‌توان در صفحه راهنمای pf\&.conf(5) یافت\&. در OpenBSD، قاعدهٔ divert\-to در نسخه‌های بزرگ‌تر یا مساوی OpenBSD 4\&.4 برای استفاده در دسترس است\&. این را روی "default" تنظیم کنید، یا آن را پیکربندی‌نشده رها کنید، تا از IPTables معمولی در Linux، یا قواعد rdr\-to مربوط به pf در سیستم‌های *BSD استفاده شود\&. (پیش‌فرض: "default") .RE .PP \fBUpdateBridgesFromAuthority\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 هنگامی که تنظیم شود (به همراه UseBridges)، Tor در صورت امکان تلاش خواهد کرد توصیف‌کننده‌های پل (bridge descriptors) را از مراجع معتمد پل پیکربندی‌شده واکشی کند\&. اگر مرجع با 404 پاسخ دهد، به یک درخواست مستقیم بازگشت (fall back) خواهد کرد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBUseBridges\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 هنگامی که تنظیم شود، Tor توصیف‌کننده‌ها را برای هر پل فهرست‌شده در خطوط پیکربندی "Bridge" واکشی می‌کند و از این رله‌ها هم به عنوان نگهبان ورودی (entry guard) و هم نگهبان دایرکتوری استفاده می‌کند\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBUseEntryGuards\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر این گزینه روی 1 تنظیم شود، ما چند کارگذار ورودی بلندمدت را انتخاب می‌کنیم و سعی می‌کنیم به آن‌ها پایبند بمانیم\&. این امر مطلوب است زیرا تغییر مداوم کارگذارها این احتمال را افزایش می‌دهد که یک مهاجم که مالک برخی کارگذارها است، بخشی از مسیرهای شما را زیر نظر بگیرد\&. نگهبانان ورودی نمی‌توانند توسط Directory Authorities یا Single Onion Services استفاده شوند\&. در این موارد، این گزینه نادیده گرفته می‌شود\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBUseGuardFraction\fR \fB0\fR|\fB1\fR|\fBauto\fR .RS 4 این گزینه مشخص می‌کند که آیا کلاینت‌ها باید در طول انتخاب مسیر از اطلاعات guardfraction موجود در اجماع (consensus) استفاده کنند یا خیر\&. اگر روی \fIauto\fR تنظیم شود، کلاینت‌ها آنچه را که پارامتر اجماع UseGuardFraction به آن‌ها می‌گوید انجام خواهند داد\&. (پیش‌فرض: auto) .RE .PP \fBGuardLifetime\fR \fIN\fR \fBdays\fR|\fBweeks\fR|\fBmonths\fR .RS 4 اگر UseEntryGuards تنظیم شده باشد، حداقل زمان برای نگه داشتن یک نگهبان در فهرست نگهبانان ما قبل از انتخاب یک مورد جدید است\&. اگر کمتر از یک روز باشد، از پیش‌فرض‌های دایرکتوری اجماع استفاده می‌کنیم\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBNumDirectoryGuards\fR \fINUM\fR .RS 4 اگر UseEntryGuards روی 1 تنظیم شده باشد، سعی می‌کنیم اطمینان حاصل کنیم که حداقل NUM مسیریاب برای استفاده به عنوان نگهبانان دایرکتوری داریم\&. اگر این گزینه روی 0 تنظیم شود، از مقدار پارامتر اجماع guard\-n\-primary\-dir\-guards\-to\-use استفاده می‌شود، و اگر پارامتر اجماع تنظیم نشده باشد، مقدار پیش‌فرض 3 خواهد بود\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBNumEntryGuards\fR \fINUM\fR .RS 4 اگر UseEntryGuards روی 1 تنظیم شده باشد، سعی خواهیم کرد در مجموع NUM مسیریاب را به عنوان ورودی‌های بلندمدت برای مدارهایمان انتخاب کنیم\&. اگر NUM برابر با 0 باشد، سعی می‌کنیم این تعداد را از پارامتر اجماع guard\-n\-primary\-guards\-to\-use به دست آوریم، و اگر پارامتر اجماع تنظیم نشده باشد، مقدار پیش‌فرض 1 خواهد بود\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBNumPrimaryGuards\fR \fINUM\fR .RS 4 اگر UseEntryGuards روی 1 تنظیم شده باشد، سعی خواهیم کرد NUM مسیریاب را برای فهرست نگهبانان اصلی خود انتخاب کنیم، که مجموعه‌ای از مسیریاب‌ها است که هنگام اتصال به شبکه Tor به شدت ترجیح می‌دهیم\&. اگر NUM برابر با 0 باشد، سعی می‌کنیم این تعداد را از پارامتر اجماع guard\-n\-primary\-guards به دست آوریم، و اگر پارامتر اجماع تنظیم نشده باشد، مقدار پیش‌فرض 3 خواهد بود\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBVanguardsLiteEnabled\fR \fB0\fR|\fB1\fR|\fBauto\fR .RS 4 این گزینه مشخص می‌کند که آیا کلاینت‌ها باید از زیرسیستم vanguards\-lite برای محافظت در برابر حملات کشف نگهبان استفاده کنند یا خیر\&. اگر روی \fIauto\fR تنظیم شود، کلاینت‌ها آنچه را که پارامتر اجماع vanguards\-lite\-enabled مشخص می‌کند انجام می‌دهند، و اگر پارامتر اجماع تنظیم نشده باشد، به طور پیش‌فرض این زیرسیستم را فعال خواهند کرد\&. (پیش‌فرض: auto) .RE .PP \fBUseMicrodescriptors\fR \fB0\fR|\fB1\fR|\fBauto\fR .RS 4 ریزتوصیف‌کننده‌ها (Microdescriptors) نسخهٔ کوچک‌تری از اطلاعاتی هستند که Tor برای ساخت مدارهای خود به آن نیاز دارد\&. استفاده از ریزتوصیف‌کننده‌ها باعث می‌شود کلاینت‌های Tor اطلاعات دایرکتوری کمتری دریافت کنند و در نتیجه در پهنای باند صرفه‌جویی شود\&. حافظه‌های موقت دایرکتوری باید توصیف‌کننده‌های معمولی و ریزتوصیف‌کننده‌ها را واکشی کنند، بنابراین این گزینه برای آن‌ها هیچ پهنای باندی ذخیره نمی‌کند\&. به دلایل سازگاری با گذشته، مقدار auto پذیرفته می‌شود، اما همان اثر 1 را دارد\&. (پیش‌فرض: auto) .RE .sp \fBVirtualAddrNetworkIPv4\fR \fIIPv4Address\fR/\fIbits\fR .PP \fBVirtualAddrNetworkIPv6\fR [\fIIPv6Address\fR]/\fIbits\fR .RS 4 هنگامی که Tor به دلیل یک دستور MAPADDRESS از کنترل‌کننده یا ویژگی AutomapHostsOnResolve نیاز به تخصیص یک آدرس مجازی (استفاده‌نشده) دارد، یک آدرس تخصیص‌نیافته را از این محدوده انتخاب می‌کند\&. (پیش‌فرض‌ها به ترتیب: 127\&.192\&.0\&.0/10 و [FE80::]/10)\&. هنگام ارائهٔ خدمات کارگذار پروکسی به شبکه‌ای از رایانه‌ها با استفاده از ابزاری مانند dns\-proxy\-tor، شبکه IPv4 را به "10\&.192\&.0\&.0/10" یا "172\&.16\&.0\&.0/12" تغییر دهید و شبکه IPv6 را به "[FC00::]/7" تغییر دهید\&. محدوده‌های آدرس پیش‌فرض \fBVirtualAddrNetwork\fR روی یک ماشین با پیکربندی مناسب به رابط loopback یا link\-local هدایت (route) می‌شوند\&. حداکثر تعداد بیت‌ها برای پیشوند شبکه برای IPv6 برابر با ۱۰۴ و برای IPv4 برابر با ۱۶ تنظیم شده است\&. با این حال، یک شبکهٔ بزرگ‌تر (یعنی شبکه‌ای با طول پیشوند کوچک‌تر) ترجیح داده می‌شود، زیرا شانس یک مهاجم را برای حدس زدن IP استفاده‌شده کاهش می‌دهد\&. برای استفادهٔ محلی، نیازی به تغییر در تنظیمات پیش‌فرض VirtualAddrNetwork نیست\&. .RE.SH "گزینه‌های مهلت زمانی مدار (CIRCUIT TIMEOUT OPTIONS)" .sp گزینه‌های زیر برای پیکربندی مهلت‌های زمانی مربوط به ساخت مدارهای Tor و استفاده از آن‌ها مفید هستند: .PP \fBCircuitsAvailableTimeout\fR \fINUM\fR .RS 4 Tor تلاش خواهد کرد تا حداقل یک مدار باز و استفاده‌نشده را برای این مدت‌زمان در دسترس نگه دارد\&. این گزینه مشخص می‌کند که مدارهای بی‌کار تا چه مدت باز نگه داشته شوند و همچنین چه مدت‌زمانی Tor یک مدار را برای هر یک از درگاه‌های اخیراً استفاده‌شده باز نگه می‌دارد\&. بدین ترتیب، هنگامی که کلاینت Tor کاملاً بی‌کار است، می‌تواند تمام مدارهای خود را منقضی کند و سپس اتصالات TLS خود را پایان دهد\&. توجه داشته باشید که مقدار واقعی مهلت زمانی به‌طور یکنواخت و تصادفی بین مقدار تعیین‌شده تا دو برابر آن مقدار انتخاب می‌شود\&. (پیش‌فرض: 30 دقیقه؛ حداکثر: 24 ساعت) .RE .PP \fBLearnCircuitBuildTimeout\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر 0 باشد، یادگیری تطبیقی CircuitBuildTimeout غیرفعال می‌شود\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBCircuitBuildTimeout\fR \fINUM\fR .RS 4 هنگام ساخت مدارها، حداکثر تا NUM ثانیه تلاش کن\&. اگر مدار در این مدت باز نشد، از آن صرف‌نظر کن\&. اگر LearnCircuitBuildTimeout برابر 1 باشد، این مقدار به‌عنوان مقدار اولیه پیش از یادگیری مهلت زمانی به کار می‌رود\&. اگر LearnCircuitBuildTimeout برابر 0 باشد، این مقدار تنها مقدار مورد استفاده خواهد بود\&. (پیش‌فرض: 60 ثانیه) .RE .PP \fBCircuitStreamTimeout\fR \fINUM\fR .RS 4 اگر غیر صفر باشد، این گزینه زمان‌بندی مهلت زمانی داخلی ما را برای این‌که پس از چند ثانیه یک جریان (stream) از یک مدار جدا شده و مداری جدید امتحان شود، لغو (override) می‌کند\&. اگر شبکه شما به‌ویژه کُند است، شاید بخواهید این مقدار را روی عددی مانند 60 تنظیم کنید\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBSocksTimeout\fR \fINUM\fR .RS 4 به یک اتصال socks اجازه می‌دهد تا پیش از ناموفق اعلام شدن، NUM ثانیه برای مصافحه (handshaking) و NUM ثانیه در حالت متصل‌نشده به انتظار یک مدار مناسب منتظر بماند\&. (پیش‌فرض: 2 دقیقه) .RE .SH "گزینه‌های حالت خفته (DORMANT MODE OPTIONS)" .sp برای صرفه‌جویی در مصرف انرژی و پهنای باند شبکه، Tor می‌تواند وارد حالت خفته (dormant mode) شود\&. گزینه‌های زیر زمان ورود و خروج Tor از حالت خفته را کنترل می‌کنند: .PP \fBDormantCanceledByStartup\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 به‌طور پیش‌فرض، اگر Tor در آخرین بار خاموش شدن در حالت فعال بوده باشد در حالت فعال، و اگر خفته بوده باشد در حالت خفته راه‌اندازی می‌شود\&. اما اگر این گزینه true باشد، Tor هر رویداد راه‌اندازی را به‌عنوان فعالیت کاربر در نظر می‌گیرد و هرگز در حالت خفته شروع به کار نخواهد کرد، حتی اگر در اجراهای قبلی برای مدت طولانی بدون استفاده مانده باشد\&. (پیش‌فرض: 0) نکته: بسته‌بندها و توسعه‌دهندگان برنامه‌ها باید تنها با احتیاط بسیار زیاد مقدار این گزینه را تغییر دهند؛ چرا که این گزینه پتانسیل ایجاد ترافیک کاذب در شبکه را دارد\&. از این گزینه تنها باید در صورتی استفاده شود که Tor با اقدام مستقیم و آگاهانه کاربر شروع شده باشد (مانند کلیک روی یک برنامه یا اجرای یک دستور)، نه زمانی که Tor به دلایل دیگری اجرا می‌شود (برای مثال توسط یک فرایند راه‌اندازی سیستم، یا توسط برنامه‌ای که در هر بار ورود به سیستم به‌طور خودکار اجرا می‌شود)\&. .RE .PP \fBDormantClientTimeout\fR \fIN\fR \fBminutes\fR|\fBhours\fR|\fBdays\fR|\fBweeks\fR .RS 4 اگر Tor این مدت‌زمان را بدون هیچ‌گونه فعالیت کلاینت سپری کند، وارد حالت خفته می‌شود که در آن مدارهای خودکار ساخته نمی‌شوند و اطلاعات دایرکتوری دریافت نمی‌گردد\&. این گزینه بر سرورها یا سرویس‌های onion تأثیری ندارد\&. باید حداقل 10 دقیقه باشد\&. (پیش‌فرض: 24 ساعت) .RE .PP \fBDormantOnFirstStartup\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر true باشد، نخستین باری که Tor با یک DataDirectory تازه راه‌اندازی می‌شود، در حالت خفته شروع به کار کرده و تا زمانی که کاربر درخواستی ارسال نکند هیچ اقدامی انجام نمی‌دهد\&. (اگر کلاینت Tor را برای کاربری نصب می‌کنید که ممکن است در عمل از آن استفاده نکند، این حالت توصیه می‌شود\&.) اگر false باشد، Tor در نخستین راه‌اندازی خود بدون توجه به وجود یا عدم وجود درخواست کاربر، خودراه‌اندازی (bootstrap) را انجام می‌دهد\&. پس از نخستین راه‌اندازی Tor، اگر قبلاً در حالت خفته بوده باشد در حالت خفته آغاز به کار می‌کند و در غیر این صورت خیر\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBDormantTimeoutDisabledByIdleStreams\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر true باشد، هر جریان (stream) باز کلاینت (حتی جریانی که داده‌ای نمی‌خواند یا نمی‌نویسد) به منظور DormantClientTimeout به‌عنوان فعالیت کلاینت به شمار می‌آید\&. اگر false باشد، تنها فعالیت شبکه به حساب می‌آید\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBDormantTimeoutEnabled\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر false باشد، هیچ میزان زمانی از بی‌فعالیتی برای بردن Tor به حالت خفته کافی نخواهد بود\&. تنظیم این گزینه روی صفر فقط برای برنامه‌های با اهداف خاص توصیه می‌شود که نیاز دارند از باینری Tor برای هدفی غیر از ارسال یا دریافت ترافیک Tor استفاده کنند\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .SH "گزینه‌های انتخاب گره (NODE SELECTION OPTIONS)" .sp گزینه‌های زیر گره‌هایی را که یک کلاینت tor (یا سرویس onion) می‌تواند هنگام ساخت مدار استفاده کند محدود می‌کنند\&. این گزینه‌ها می‌توانند با متفاوت ساختن رفتار کلاینت شما از سایر کلاینت‌های Tor، گمنامی شما را تضعیف کنند: .PP \fBEntryNodes\fR \fInode\fR,\fInode\fR,\fI\&...\fR .RS 4 فهرستی از اثرانگشت‌های هویتی (identity fingerprints) و کدهای کشوری گره‌ها برای استفاده در اولین جهش (hop) در مدارهای عادی شما\&. مدارهای عادی شامل همه مدارها به جز اتصالات مستقیم به سرورهای دایرکتوری هستند\&. گزینه Bridge این گزینه را لغو می‌کند؛ اگر پل‌ها (bridges) را پیکربندی کرده باشید و UseBridges برابر 1 باشد، از پل‌ها به‌عنوان گره‌های ورودی شما استفاده می‌شود\&. این گزینه می‌تواند چندین بار تکرار شود: مقادیر خطوط مختلف به هم متصل می‌شوند\&. گزینه ExcludeNodes این گزینه را لغو می‌کند: با هر گره‌ای که هم در EntryNodes و هم در ExcludeNodes فهرست شده باشد، به‌عنوان مستثنی‌شده رفتار می‌شود\&. برای اطلاعات بیشتر در مورد چگونگی تعیین گره‌ها، ExcludeNodes را ببینید\&. .RE .PP \fBExcludeNodes\fR \fInode\fR,\fInode\fR,\fI\&...\fR .RS 4 فهرستی از اثرانگشت‌های هویتی، کدهای کشوری و الگوهای آدرس گره‌ها برای اجتناب از آن‌ها هنگام ساخت یک مدار\&. کدهای کشوری، کدهای دورقمی ISO3166 هستند و باید در آکولاد قرار گیرند؛ اثرانگشت‌ها ممکن است با یک علامت دلار شروع شوند\&. (مثال: ExcludeNodes ABCD1234CDEF5678ABCD1234CDEF5678ABCD1234, {cc}, 255\&.254\&.0\&.0/8) این گزینه می‌تواند چندین بار تکرار شود: مقادیر خطوط مختلف به هم متصل می‌شوند\&. به‌طور پیش‌فرض، با این گزینه مانند یک اولویت برخورد می‌شود که Tor مجاز است برای ادامه کارکرد خود آن را نادیده بگیرد\&. به عنوان مثال، اگر تلاش کنید به یک سرویس مخفی متصل شوید، اما تمام نقاط معرفی (introduction points) آن سرویس مخفی را مستثنی کرده باشید، Tor در هر صورت به یکی از آن‌ها متصل خواهد شد\&. اگر چنین رفتاری را نمی‌خواهید، گزینه StrictNodes (توضیح‌داده‌شده در زیر) را تنظیم کنید\&. همچنین توجه داشته باشید که اگر یک رله هستید، این گزینه (و سایر گزینه‌های انتخاب گره در زیر) تنها بر مدارهای خود شما که Tor برایتان می‌سازد تأثیر می‌گذارد\&. کلاینت‌ها همچنان می‌توانند از طریق شما به هر گره‌ای مدار بسازند\&. کنترل‌کننده‌ها (Controllers) می‌توانند به Tor دستور دهند که از طریق هر گره‌ای مدار بسازد\&. کدهای کشوری به بزرگی و کوچکی حروف حساس نیستند\&. کد «{??}» به گره‌هایی اشاره دارد که کشور آن‌ها قابل شناسایی نیست\&. اگر هیچ GeoIPFile قابل بارگیری نباشد، هیچ کد کشوری، از جمله {??}، کار نخواهد کرد\&. همچنین گزینه GeoIPExcludeUnknown در زیر را ببینید\&. .RE .PP \fBExcludeExitNodes\fR \fInode\fR,\fInode\fR,\fI\&...\fR .RS 4 فهرستی از اثرانگشت‌های هویتی، کدهای کشوری و الگوهای آدرس گره‌ها برای عدم استفاده قطعی هنگام انتخاب یک گره خروجی \-\-\- یعنی گره‌ای که ترافیک را برای شما به \fBخارج\fR از شبکه Tor تحویل می‌دهد\&. توجه داشته باشید که هر گره فهرست‌شده در ExcludeNodes به‌طور خودکار بخشی از این فهرست نیز در نظر گرفته می‌شود\&. برای اطلاعات بیشتر درباره نحوه تعیین گره‌ها، ExcludeNodes را ببینید\&. همچنین هشدارهای مربوط به گزینه ExitNodes در زیر را ببینید\&. این گزینه می‌تواند چندین بار تکرار شود: مقادیر خطوط مختلف به هم متصل می‌شوند\&. .RE .PP \fBExitNodes\fR \fInode\fR,\fInode\fR,\fI\&...\fR .RS 4 فهرستی از اثرانگشت‌های هویتی، کدهای کشوری و الگوهای آدرس گره‌ها برای استفاده به‌عنوان گره خروجی \-\-\- یعنی گره‌ای که ترافیک را برای شما به \fBخارج\fR از شبکه Tor تحویل می‌دهد\&. برای اطلاعات بیشتر درباره چگونگی تعیین گره‌ها، ExcludeNodes را ببینید\&. این گزینه می‌تواند چندین بار تکرار شود: مقادیر خطوط مختلف به هم متصل می‌شوند\&. توجه داشته باشید که اگر گره‌های بسیار کمی را در اینجا فهرست کنید، یا اگر با ExcludeExitNodes گره‌های خروجی بسیار زیادی را مستثنی کنید، کارایی کاهش می‌یابد\&. به عنوان مثال، اگر هیچ‌یک از گره‌های خروجی فهرست‌شده توسط شما اجازه عبور ترافیک روی درگاه 80 یا 443 را ندهد، قادر به مرور وب نخواهید بود\&. همچنین توجه داشته باشید که هر مداری برای تحویل ترافیک به \fBخارج\fR از شبکه Tor استفاده نمی‌شود\&. دیدن مدارهای غیرخروجی (مانند مدارهایی که برای اتصال به سرویس‌های مخفی استفاده می‌شوند، آن‌هایی که دریافت دایرکتوری را انجام می‌دهند، آن‌هایی که برای خودآزمایی دسترس‌پذیری رله به کار می‌روند، و غیره) که در یک گره غیرخروجی خاتمه می‌یابند امری طبیعی است\&. برای جلوگیری کامل از استفاده از یک گره، ExcludeNodes و StrictNodes را ببینید\&. گزینه ExcludeNodes این گزینه را لغو می‌کند: با هر گره‌ای که هم در ExitNodes و هم در ExcludeNodes فهرست شده باشد، به‌عنوان مستثنی‌شده رفتار می‌شود\&. قالب آدرس‌دهی exit.\&، در صورت فعال بودن از طریق MapAddress، این گزینه را لغو می‌کند\&. .RE .PP \fBGeoIPExcludeUnknown\fR \fB0\fR|\fB1\fR|\fBauto\fR .RS 4 اگر این گزینه روی \fIauto\fR تنظیم شود، هر زمان که کُد کشوری در ExcludeNodes یا ExcludeExitNodes تنظیم گردد، با تمام گره‌های دارای کشور ناشناخته ({??} و احتمالاً {A1}) نیز به عنوان مستثنی‌شده رفتار می‌شود\&. اگر این گزینه روی \fI1\fR تنظیم شود، تمام کشورهای ناشناخته در ExcludeNodes و ExcludeExitNodes مستثنی در نظر گرفته می‌شوند\&. این گزینه زمانی که یک فایل GeoIP پیکربندی نشده باشد یا پیدا نشود، هیچ تأثیری ندارد\&. (پیش‌فرض: auto) .RE .PP \fBHSLayer2Nodes\fR \fInode\fR,\fInode\fR,\fI\&...\fR .RS 4 فهرستی از اثرانگشت‌های هویتی، نام‌های مستعار (nicknames)، کدهای کشوری و الگوهای آدرس گره‌هایی که مجاز به استفاده به‌عنوان جهش دوم در تمام مدارهای Onion Service در سمت کلاینت یا سرویس هستند\&. این گزینه حملاتی را کاهش می‌دهد که در آن مهاجم گره‌های میانی را اداره می‌کند و کلاینت یا سرویس شما را وادار به ایجاد مدارهای متعدد می‌نماید تا گره محافظ اصلی (primary guard node) شما را کشف کند\&. (پیش‌فرض: هر گره‌ای در شبکه می‌تواند در جهش دوم استفاده شود\&.) (مثال: HSLayer2Nodes ABCD1234CDEF5678ABCD1234CDEF5678ABCD1234, {cc}, 255\&.254\&.0\&.0/8) این گزینه می‌تواند چندین بار تکرار شود: مقادیر خطوط مختلف به هم متصل می‌شوند\&. هنگامی که این گزینه تنظیم شود، مسیرهای سرویس مخفی حاصل شبیه به این خواهند بود: C \- G \- L2 \- M \- Rend C \- G \- L2 \- M \- HSDir C \- G \- L2 \- M \- Intro S \- G \- L2 \- M \- Rend S \- G \- L2 \- M \- HSDir S \- G \- L2 \- M \- Intro که در آن C این کلاینت، S سرویس، G گره Guard، L2 گره‌ای از این گزینه، و M یک گره میانی تصادفی است\&. انتخاب نقاط Rend، HSDir و Intro تحت تأثیر این گزینه قرار نمی‌گیرد\&. این گزینه ممکن است با HSLayer3Nodes ترکیب شود تا مسیرهایی به شکل زیر ایجاد کند: C \- G \- L2 \- L3 \- Rend C \- G \- L2 \- L3 \- M \- HSDir C \- G \- L2 \- L3 \- M \- Intro S \- G \- L2 \- L3 \- M \- Rend S \- G \- L2 \- L3 \- HSDir S \- G \- L2 \- L3 \- Intro گزینه ExcludeNodes اولویت بالاتری نسبت به HSLayer2Nodes دارد، به این معنی که گره‌های مشخص‌شده در ExcludeNodes انتخاب نخواهند شد\&. هنگامی که این گزینه یا HSLayer3Nodes تنظیم شوند، محدودیت‌های زیرشبکه /16 و خانواده گره‌ها برای مدارهای سرویس مخفی برداشته می‌شوند\&. علاوه بر این، اجازه داده می‌شود که گره guard به عنوان گره Rend، HSDir و IP و همچنین به عنوان جهش قبل از آن حضور داشته باشد\&. این کار برای جلوگیری از استنتاج اطلاعات توسط مهاجم درباره انتخاب‌های گره‌های guard، layer2 و layer3 ما در نقاط بعدی مسیر انجام می‌شود\&. این گزینه قرار است توسط یک کنترل‌کننده Tor مانند https://github\&.com/mikeperry\-tor/vanguards مدیریت شود که این مجموعه از گره‌ها را برای شما انتخاب و به‌روزرسانی می‌کند\&. از این رو اگر کمتر از 20 گره انتخاب شده باشد، توازن بار (load balancing) انجام نمی‌دهد، و اگر هیچ گره‌ای در HSLayer2Nodes در حال حاضر برای استفاده در دسترس نباشد، Tor کار نخواهد کرد\&. لطفاً اگر این گزینه را به صورت دستی تنظیم می‌کنید، نهایت احتیاط را به خرج دهید\&. .RE.PP \fBHSLayer3Nodes\fR \fInode\fR,\fInode\fR,\fI\&...\fR .RS 4 فهرستی از اثرانگشت‌های شناسه (identity fingerprints)، نام‌های مستعار، کدهای کشور و الگوهای نشانی گره‌هایی که مجاز به استفاده به عنوان گام (hop) سوم در تمام مدارهای Onion Service سمت کلاینت و سمت سرویس هستند\&. این گزینه حملاتی را خنثی می‌کند که در آن‌ها مهاجم گره‌های میانی را اداره کرده و کلاینت یا سرویس شما را به ایجاد مدارهای متعددی وامی‌دارد تا گره‌های گارد اصلی یا Layer2 شما را کشف کند\&. (پیش‌فرض: هر گره‌ای در شبکه می‌تواند در گام سوم استفاده شود\&.) (مثال: HSLayer3Nodes ABCD1234CDEF5678ABCD1234CDEF5678ABCD1234, {cc}, 255\&.254\&.0\&.0/8) این گزینه می‌تواند چندین بار تکرار شود: مقادیر سطرهای مختلف به هم متصل می‌شوند\&. هنگامی که این گزینه به تنهایی تنظیم شود، مسیرهای سرویس مخفی حاصل به صورت زیر خواهند بود: C \- G \- M \- L3 \- Rend C \- G \- M \- L3 \- M \- HSDir C \- G \- M \- L3 \- M \- Intro S \- G \- M \- L3 \- M \- Rend S \- G \- M \- L3 \- HSDir S \- G \- M \- L3 \- Intro که در آن C این کلاینت، S سرویس، G گره Guard،‏ L2 گره‌ای از این گزینه، و M یک گره میانی تصادفی است\&. انتخاب نقاط Rend،‏ HSDir و Intro تحت تأثیر این گزینه قرار نمی‌گیرد\&. اگرچه استفاده از این گزینه به تنهایی امکان‌پذیر است، اما برای ایجاد مسیرهایی به فرم زیر باید با HSLayer2Nodes ترکیب شود: C \- G \- L2 \- L3 \- Rend C \- G \- L2 \- L3 \- M \- HSDir C \- G \- L2 \- L3 \- M \- Intro S \- G \- L2 \- L3 \- M \- Rend S \- G \- L2 \- L3 \- HSDir S \- G \- L2 \- L3 \- Intro گزینه ExcludeNodes اولویت بالاتری نسبت به HSLayer3Nodes دارد، بدان معنا که گره‌های مشخص‌شده در ExcludeNodes انتخاب نخواهند شد\&. هنگامی که این گزینه یا HSLayer2Nodes تنظیم شوند، محدودیت‌های زیرشبکه /16 و خانواده گره (node family) برای مدارهای سرویس مخفی برداشته می‌شوند\&. علاوه بر این، ما اجازه می‌دهیم گره گارد به عنوان گره Rend،‏ HSDir و IP، و همچنین به عنوان گام قبل از آن حضور داشته باشد\&. این کار برای جلوگیری از استنباط اطلاعات درباره انتخاب‌های گره‌های guard،‏ layer2 و layer3 توسط مهاجم در نقاط بعدی مسیر انجام می‌شود\&. این گزینه برای مدیریت شدن توسط یک کنترل‌کننده Tor مانند https://github\&.com/mikeperry\-tor/vanguards در نظر گرفته شده است که این مجموعه از گره‌ها را برای شما انتخاب و به‌روزرسانی می‌کند\&. از این رو در صورتی که کمتر از ۲۰ گره انتخاب شده باشد، تعادل بار (load balancing) انجام نمی‌شود، و اگر هیچ گره‌ای در HSLayer3Nodes در حال حاضر برای استفاده در دسترس نباشد، Tor کار نخواهد کرد\&. لطفاً اگر این گزینه را به صورت دستی تنظیم می‌کنید، نهایت احتیاط را به عمل آورید\&. .RE .PP \fBMiddleNodes\fR \fInode\fR,\fInode\fR,\fI\&...\fR .RS 4 فهرستی از اثرانگشت‌های شناسه و کدهای کشور گره‌ها جهت استفاده برای گام‌های «میانی» در مدارهای عادی شما\&. مدارهای عادی شامل همه مدارها به جز اتصالات مستقیم به سرورهای دایرکتوری هستند\&. گام‌های میانی تمام گام‌هایی به جز خروجی (exit) و ورودی (entry) هستند\&. این گزینه می‌تواند چندین بار تکرار شود: مقادیر سطرهای مختلف به هم متصل می‌شوند\&. این یک ویژگی \fBآزمایشی\fR است که برای استفاده پژوهشگران و توسعه‌دهندگان جهت آزمایش ایمن قابلیت‌های جدید در شبکه Tor در نظر گرفته شده است\&. استفاده بدون دقت از آن به شدت بر گمنامی شما تأثیر می‌گذارد\&. ممکن است سایر قابلیت‌های tor با MiddleNodes کار نکنند\&. این ویژگی ممکن است در آینده حذف شود\&. .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf گزینه‌های HSLayer2Node و HSLayer3Node در صورت تنظیم شدن، این گزینه را برای مدارهای onion service نادیده می‌گیرند (override می‌کنند)\&. افزونه vanguards این گزینه را می‌خواند، و در صورت تنظیم، HSLayer2Nodes و HSLayer3Nodes را روی گره‌هایی از این مجموعه قرار می‌دهد\&. .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf گزینه ExcludeNodes این گزینه را لغو (override) می‌کند: هر گره‌ای که هم در MiddleNodes و هم در ExcludeNodes فهرست شده باشد به عنوان مستثنی‌شده در نظر گرفته می‌شود\&. برای اطلاعات بیشتر در مورد نحوه مشخص کردن گره‌ها به <> مراجعه کنید\&. .fi .if n \{\ .RE .\} .RE .PP \fBNodeFamily\fR \fInode\fR,\fInode\fR,\fI\&...\fR .RS 4 سرورهای Tor، که بر اساس اثرانگشت شناسه خود مشخص می‌شوند، یک «خانواده» از سرورهای مشابه یا با مدیریت مشترک را تشکیل می‌دهند، بنابراین هرگز از هیچ دو سروری از آن‌ها در یک مدار مشابه استفاده نکنید\&. تعریف NodeFamily تنها زمانی لازم است که سرور خودش خانواده را (با MyFamily) فهرست نکرده باشد\&. این گزینه می‌تواند چندین بار استفاده شود؛ هر نمونه یک خانواده مجزا را تعریف می‌کند\&. علاوه بر گره‌ها، می‌توانید نشانی‌ها و محدوده‌های IP و کدهای کشور را نیز در {آکولاد} فهرست کنید\&. برای اطلاعات بیشتر درباره نحوه مشخص کردن گره‌ها، ExcludeNodes را ببینید\&. .RE .PP \fBStrictNodes\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر StrictNodes روی ۱ تنظیم شود، Tor صرفاً گزینه ExcludeNodes را به عنوان الزامی جهت رعایت برای تمام مدارهایی که ایجاد می‌کنید در نظر می‌گیرد، حتی اگر انجام این کار عملکرد را برای شما مختل کند (StrictNodes برای ExcludeExitNodes،‏ ExitNodes،‏ MiddleNodes یا MapAddress اعمال نمی‌شود)\&. اگر StrictNodes روی ۰ تنظیم شود، Tor همچنان سعی خواهد کرد از گره‌های موجود در فهرست ExcludeNodes اجتناب کند، اما برای جلوگیری از خطاهای غیرمنتظره انعطاف نشان می‌دهد\&. به طور مشخص، مقدار 0 برای StrictNodes به Tor می‌گوید در صورتی که برای انجام خودآزمایی‌های دسترس‌پذیری بازپخش (relay reachability self\-tests)، اتصال به یک سرویس مخفی، ارائه یک سرویس مخفی به کلاینت، برآورده کردن یک درخواست \&.exit، بارگذاری اطلاعات دایرکتوری، یا بارگیری اطلاعات دایرکتوری \fBضروری\fR باشد، استفاده از یک گره مستثنی‌شده مجاز است\&. (پیش‌فرض: 0) .RE.SH "گزینه‌های سرور (SERVER OPTIONS)" .sp گزینه‌های زیر فقط برای سرورها (یعنی در صورتی که ORPort غیر صفر باشد) کاربرد دارند: .PP \fBAccountingMax\fR \fIN\fR \fBbytes\fR|\fBKBytes\fR|\fBMBytes\fR|\fBGBytes\fR|\fBTBytes\fR|\fBKBits\fR|\fBMBits\fR|\fBGBits\fR|\fBTBits\fR .RS 4 حداکثر تعداد بایت‌های ارسالی و دریافتی را در یک بازه زمانی مشخص با استفاده از یک قاعده محاسباتی معین محدود می‌کند (به AccountingStart و AccountingRule نگاه کنید)\&. در صورتی که نیاز دارید زیر سقف مشخصی از پهنای باند باقی بمانید مفید است\&. به‌طور پیش‌فرض، عددی که برای محاسبه استفاده می‌شود، بیشینه بایت‌های ارسالی یا دریافتی است\&. برای نمونه، با تنظیم AccountingMax روی 1 TByte، یک سرور می‌تواند ۹۰۰ گیگابایت (900 GBytes) ارسال و ۸۰۰ گیگابایت (800 GBytes) دریافت کند و همچنان فعال بماند\&. سرور تنها زمانی به خواب زمستانی (hibernate) می‌رود که یکی از این دو مقدار به 1 TByte برسد\&. این رفتار را می‌توان با تنظیم گزینه AccountingRule روی "sum" تغییر داد تا از مجموع بایت‌های دریافتی و ارسالی استفاده کند (مجموع کل پهنای باند ورودی/خروجی)\&. وقتی بایت‌های باقی‌مانده رو به اتمام بگذارد، Tor پذیرش اتصال‌ها و مدارهای جدید را متوقف خواهد کرد\&. هنگامی که سهمیه بایت‌ها تمام شود، Tor تا زمان معینی در دوره حسابداری بعدی به خواب زمستانی می‌رود\&. برای جلوگیری از بیدار شدن هم‌زمان تمام سرورها، Tor همچنین قبل از بیدار شدن، تا زمان تصادفی در هر دوره صبر می‌کند\&. اگر با هزینه‌های پهنای باند مشکل دارید، فعال‌سازی خواب زمستانی بر تنظیم پهنای باند کم ارجحیت دارد؛ زیرا مجموعه‌ای از سرورهای سریع را در اختیار کاربران قرار می‌دهد که بخشی از زمان فعال هستند، که بسیار مفیدتر از مجموعه‌ای از سرورهای کند است که همیشه «در دسترس» هستند\&. توجه داشته باشید که (همان‌طور که در بخش Bandwidth نیز توضیح داده شده است) Tor از توان‌های دو استفاده می‌کند، نه توان‌های ده: 1 GByte برابر با 1024*1024*1024 است، نه یک میلیارد\&. دقت کنید: ممکن است برخی از ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی (ISP) گیگابایت‌ها را به‌طور متفاوتی محاسبه کنند\&. .RE .PP \fBAccountingRule\fR \fBsum\fR|\fBmax\fR|\fBin\fR|\fBout\fR .RS 4 نحوه تعیین رسیدن به سقف AccountingMax (زمانی که باید به خواب زمستانی رفت) در طول یک بازه زمانی را مشخص می‌کند\&. برای محاسبه بر اساس مقدار بزرگ‌تر بایت‌های ارسالی یا دریافتی، آن را روی "max" قرار دهید (این عملکرد پیش‌فرض است)\&. برای محاسبه بر اساس مجموع بایت‌های ارسالی و دریافتی، آن را روی "sum" بگذارید\&. برای محاسبه تنها بر اساس بایت‌های دریافتی، آن را روی "in" قرار دهید\&. برای محاسبه تنها بر اساس بایت‌های ارسالی، آن را روی "out" بگذارید\&. (پیش‌فرض: max) .RE .PP \fBAccountingStart\fR \fBday\fR|\fBweek\fR|\fBmonth\fR [\fIday\fR] \fIHH:MM\fR .RS 4 مدت‌زمان دوره‌های حسابداری را تعیین می‌کند\&. اگر \fBmonth\fR داده شود، هر دوره حسابداری از زمان \fIHH:MM\fR در روز \fIdayth\fR یک ماه تا همان روز و زمان در ماه بعد ادامه دارد\&. بازپخش (relay) با حداکثر سرعت کار خواهد کرد، تمام سهمیه‌ای را که تعیین کرده‌اید مصرف می‌کند و سپس برای بقیه دوره به خواب زمستانی می‌رود\&. (روز باید عددی بین ۱ تا ۲۸ باشد\&.) اگر \fBweek\fR داده شود، هر دوره حسابداری از زمان \fIHH:MM\fR در روز \fIdayth\fR یک هفته تا همان روز و زمان در هفته بعد اجرا می‌شود، که در آن دوشنبه روز ۱ و یکشنبه روز ۷ در نظر گرفته می‌شود\&. اگر \fBday\fR داده شود، هر دوره حسابداری از زمان \fIHH:MM\fR هر روز تا همان زمان در روز بعد ادامه می‌یابد\&. تمامی زمان‌ها محلی بوده و در قالب ۲۴ ساعته ارائه می‌شوند\&. (پیش‌فرض: "month 1 0:00") .RE .PP \fBAddress\fR \fIaddress\fR .RS 4 نشانی این سرور، یا یک نام دامنه کاملاً واجد شرایط (FQDN) برای این سرور که به یک نشانی تحلیل می‌شود\&. می‌توانید این گزینه را بدون تنظیم رها کنید و Tor تلاش خواهد کرد نشانی شما را حدس بزند\&. اگر یک نام دامنه ارائه شود، Tor تلاش خواهد کرد آن را تحلیل کند و از نشانی IPv4/IPv6 زیربنایی به عنوان نشانی انتشار خود استفاده کند (که نسبت به پیکربندی ORPort اولویت دارد)\&. نشانی انتشار همان نشانی است که برای گفتن به کلاینت‌ها و دیگر سرورها جهت یافتن سرور Tor شما استفاده می‌شود؛ این گزینه بر نشانی‌ای که سرور شما به آن متصل (bind) می‌شود تأثیری ندارد\&. برای اتصال به یک نشانی متفاوت، از گزینه‌های ORPort و OutboundBindAddress استفاده کنید\&. .RE .PP \fBAddressDisableIPv6\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 به‌طور پیش‌فرض، اگر هیچ ORPort با ویژگی IPv4Only وجود نداشته باشد، Tor تلاش می‌کند تا نشانی IPv6 بازپخش را پیدا کند\&. در صورت تنظیم، این گزینه کشف خودکار IPv6 را غیرفعال می‌کند\&. این کار تحلیل نشانی IPv6، درگاه‌های ORPort مربوط به IPv6 و بررسی‌های دسترسی‌پذیری IPv6 را غیرفعال می‌سازد\&. همچنین، بازپخش هیچ IPv6 ORPortی را در توصیف‌گر (descriptor) خود منتشر نخواهد کرد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBAssumeReachable\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 این گزینه هنگام راه‌اندازی اولیه (bootstrapping) یک شبکه Tor جدید استفاده می‌شود\&. اگر روی 1 تنظیم شود، آزمایش خود‌دسترسی‌پذیری (self-reachability) انجام نمی‌شود؛ فقط توصیف‌گر سرور خود را بلافاصله بارگذاری کنید\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBAssumeReachableIPv6\fR \fB0\fR|\fB1\fR|\fBauto\fR .RS 4 مانند \fBAssumeReachable\fR، اما تنها بر IPv6 ORPort خود بازپخش تأثیر می‌گذارد\&. اگر این مقدار روی "auto" تنظیم شود، آن‌گاه Tor در عوض به \fBAssumeReachable\fR نگاه می‌کند\&. (پیش‌فرض: auto) .RE .PP \fBBridgeRelay\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 بازپخش را طوری تنظیم می‌کند که در رابطه با بازپخش اتصالات از کاربران پل به شبکه Tor، به عنوان یک «پل» (bridge) عمل کند\&. این گزینه اساساً باعث می‌شود Tor توصیف‌گر سرور را به‌جای مراجع دایرکتوری عمومی، به پایگاه داده پل (bridge database) ارسال کند\&. نکته: مطمئن شوید هنگامی که بازپخش در حالت پل پیکربندی شده است، هیچ خط MyFamily در فایل torrc شما وجود نداشته باشد\&. .RE .PP \fBBridgeDistribution\fR \fIstring\fR .RS 4 اگر همراه با BridgeRelay تنظیم شود، Tor یک خط جدید در توصیف‌گر پل خود اضافه می‌کند که به سرویس BridgeDB نشان می‌دهد که چگونه می‌خواهد نشانی پل آن توزیع شود\&. اگر می‌خواهید BridgeDB از توزیع نشانی پل شما خودداری کند، آن را روی "none" و برای اینکه تصمیم‌گیری را به BridgeDB بسپارید، روی "any" تنظیم کنید\&. برای فهرست به‌روزتری از گزینه‌ها به https://bridges\&.torproject\&.org/info مراجعه کنید\&. (پیش‌فرض: any) .RE .PP \fBContactInfo\fR \fIemail_address\fR .RS 4 اطلاعات تماس مدیریتی برای این بازپخش یا پل\&. از این خط می‌توان برای تماس با شما در صورت پیکربندی نادرست بازپخش یا پل، یا بروز هرگونه مشکل دیگر استفاده کرد\&. توجه داشته باشید که ما تمامی توصیف‌گرهای حاوی این خطوط را بایگانی و منتشر می‌کنیم و گوگل آن‌ها را نمایه (index) می‌کند، بنابراین اسپمرها نیز ممکن است آن‌ها را جمع‌آوری کنند\&. ممکن است بخواهید نشانی رایانامه بودن آن را مبهم کنید و/یا یک نشانی جدید برای این منظور ایجاد نمایید\&. اگر بیش از یک بازپخش یا پل را اجرا می‌کنید، ContactInfo \fBباید\fR روی یک نشانی فعال تنظیم شود\&. (در واقع، هر کسی که یک بازپخش یا پل را اجرا می‌کند باید آن را تنظیم کند\&.) .RE .PP \fBDisableOOSCheck\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 این گزینه کدی را غیرفعال می‌کند که در صورت متوجه شدن Tor از کمبود سوکت‌ها، اتصالات را می‌بندد\&. در حال حاضر، این گزینه به‌طور پیش‌فرض فعال است، زیرا سازوکار موجود اتمام سوکت (out-of-sockets) تمایل دارد بیش از حد لازم اتصالات OR را قطع کند\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBExitPolicy\fR \fIpolicy\fR,\fIpolicy\fR,\fI\&...\fR .RS 4 یک سیاست خروج (exit policy) برای این سرور تعیین کنید\&. هر سیاست به شکل "\fBaccept[6]\fR|\fBreject[6]\fR \fIADDR\fR[/\fIMASK\fR][:\fIPORT\fR]" است\&. اگر /\fIMASK\fR حذف شود، آن‌گاه این سیاست فقط بر میزبان داده‌شده اعمال می‌شود\&. به‌جای دادن یک میزبان یا شبکه، می‌توانید از "*" برای مشخص کردن کل جهان (0\&.0\&.0\&.0/0 و ::/0)، یا *4 برای نشان دادن تمامی نشانی‌های IPv4، و *6 برای نشان دادن تمامی نشانی‌های IPv6 استفاده کنید\&. \fIPORT\fR می‌تواند یک شماره درگاه واحد، بازه‌ای از درگاه‌ها "\fIFROM_PORT\fR\-\fITO_PORT\fR"، یا "*" باشد\&. اگر \fIPORT\fR حذف شود، به معنای "*" است\&. به‌عنوان مثال، "accept 18\&.7\&.22\&.69:*,reject 18\&.0\&.0\&.0/8:*,accept *:*" هر ترافیک IPv4 به مقصد MIT را به‌جز web\&.mit\&.edu رد می‌کند، و هر ترافیک دیگر IPv4 یا IPv6 را می‌پذیرد\&. همچنین Tor ورودی‌های سیاست خروج IPv6 را مجاز می‌داند\&. برای نمونه، "reject6 [FC00::]/7:*" تمامی مقاصدی را که در پیشوند ۷ بیت باارزش‌تر با نشانی FC00:: مشترک هستند رد می‌کند\&. به‌طور مشابه، "accept6 [C000::]/3:*" تمامی مقاصدی را که در پیشوند ۳ بیت باارزش‌تر با نشانی C000:: مشترک هستند می‌پذیرد\&. دستورهای accept6 و reject6 تنها ورودی‌های سیاست خروج IPv6 را تولید می‌کنند\&. استفاده از نشانی IPv4 با accept6 یا reject6 نادیده گرفته شده و یک هشدار ایجاد می‌کند\&. دستور accept/reject اجازه استفاده از هر یک از نشانی‌های IPv4 یا IPv6 را می‌دهد\&. از *4 به‌عنوان نویسه عام (wildcard) نشانی IPv4 و از *6 به‌عنوان نویسه عام نشانی IPv6 استفاده کنید\&. عبارت accept/reject * به تطابق با قواعد نویسه عام نشانی‌های IPv4 و IPv6 گسترش می‌یابد\&. برای مشخص کردن تمامی شبکه‌های داخلی و پیوند-محلی (link-local) مربوط به IPv4 و IPv6 (شامل 0\&.0\&.0\&.0/8، 169\&.254\&.0\&.0/16، 127\&.0\&.0\&.0/8، 192\&.168\&.0\&.0/16، 10\&.0\&.0\&.0/8، 172\&.16\&.0\&.0/12، [::]/8، [FC00::]/7، [FE80::]/10، [FEC0::]/10، [FF00::]/8، و [::]/127)، می‌توانید به‌جای یک نشانی از نام مستعار "private" استفاده کنید\&. ("private" همیشه قواعدی را برای نشانی‌های IPv4 و IPv6 ایجاد می‌کند، حتی زمانی که همراه با accept6/reject6 استفاده شود\&.) نشانی‌های خصوصی به‌طور پیش‌فرض (در ابتدای سیاست خروج شما)، به همراه هر نشانی عمومی اصلی پیکربندی‌شده IPv4 و IPv6 رد می‌شوند\&. این نشانی‌های خصوصی رد می‌شوند مگر اینکه گزینه پیکربندی ExitPolicyRejectPrivate را روی 0 تنظیم کنید\&. برای مثال، پس از انجام این کار، می‌توانید با دستور "accept 127\&.0\&.0\&.1:80,reject private:*" اتصال HTTP به 127\&.0\&.0\&.1 را مجاز دانسته و تمام اتصالات دیگر به شبکه‌های داخلی را مسدود کنید، گرچه ممکن است این کار اتصالات به رایانه خودتان را که به نشانی IP عمومی (خارجی) آن ارسال شده‌اند نیز مجاز بگذارد\&. برای جزئیات بیشتر درباره فضای نشانی IP داخلی و رزروشده، به RFC 1918 و RFC 3330 مراجعه کنید\&. اگر می‌خواهید هر نشانی روی بازپخش را مسدود کنید، حتی آن‌هایی که در توصیف‌گر اعلان نشده‌اند، به ExitPolicyRejectLocalInterfaces نگاه کنید\&. این دستورالعمل را می‌توان چندین بار مشخص کرد تا مجبور نباشید همه آن را در یک خط بنویسید\&. سیاست‌ها از ابتدا تا انتها بررسی می‌شوند و نخستین تطابق اعمال می‌گردد\&. اگر می‌خواهید درگاه‌های یکسانی را در IPv4 و IPv6 مجاز کنید، قواعد خود را با استفاده از accept/reject * بنویسید\&. اگر می‌خواهید درگاه‌های متفاوتی را در IPv4 و IPv6 مجاز کنید، قواعد IPv6 خود را با استفاده از accept6/reject6 *6 و قواعد IPv4 خود را با استفاده از accept/reject *4 بنویسید\&. اگر می‌خواهید سیاست خروج پیش‌فرض را _جایگزین_ کنید، سیاست خروج خود را با reject *:* یا accept *:* پایان دهید\&. در غیر این صورت، شما در حال _توسعه_ (پیشوند کردن به) سیاست خروج پیش‌فرض هستید\&. اگر می‌خواهید به‌جای سیاست خروج پیش‌فرض از یک سیاست خروج تقلیل‌یافته استفاده کنید، "ReducedExitPolicy 1" را تنظیم کنید\&. اگر می‌خواهید سیاست خروج پیش‌فرض را با سیاست خروج سفارشی خود \fIجایگزین\fR کنید، سیاست خروج خود را با reject \fB:\fR یا accept \fB:\fR\& پایان دهید\&. در غیر این صورت، شما در حال \fIافزودن به\fR (پیشوند کردن به) سیاست خروج پیش‌فرض یا تقلیل‌یافته هستید\&. سیاست خروج پیش‌فرض عبارت است از: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf reject *:25 reject *:119 reject *:135\-139 reject *:445 reject *:563 reject *:1214 reject *:4661\-4666 reject *:6346\-6429 reject *:6699 reject *:6881\-6999 accept *:* .fi .if n \{\ .RE .\} .RE .PP .RS 4 از آنجا که سیاست خروج پیش‌فرض از accept/reject * استفاده می‌کند، بر هر دو نشانی‌های IPv4 و IPv6 اعمال می‌شود\&. .RE .PP \fBExitPolicyRejectLocalInterfaces\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 رد کردن تمامی نشانی‌های IPv4 و IPv6 که بازپخش از آن‌ها مطلع است، در ابتدای سیاست خروج شما\&. این شامل هر OutboundBindAddress، نشانی‌های bind مربوط به هر گزینه درگاه، مانند ControlPort یا DNSPort، و هر نشانی عمومی IPv4 و IPv6 روی هر رابط در بازپخش است\&. (اگر IPv6Exit تنظیم نشده باشد، در هر صورت تمامی نشانی‌های IPv6 رد خواهند شد\&.) به مدخل بالا درباره ExitPolicy نگاه کنید\&. این گزینه به‌طور پیش‌فرض غیرفعال است، زیرا تمام نشانی‌های IP عمومی بازپخش را در ExitPolicy فهرست می‌کند، حتی آن‌هایی که گردانندگان بازپخش ممکن است ترجیح دهند فاش نکنند\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBExitPolicyRejectPrivate\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 رد کردن تمامی شبکه‌های خصوصی (محلی)، به همراه نشانی‌های عمومی IPv4 و IPv6 اعلان‌شده بازپخش، در ابتدای سیاست خروج شما\&. به مدخل بالا درباره ExitPolicy نگاه کنید\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBExitRelay\fR \fB0\fR|\fB1\fR|\fBauto\fR .RS 4 به Tor می‌گوید که آیا به عنوان یک بازپخش خروجی (exit relay) اجرا شود یا خیر\&. اگر Tor به عنوان یک سرور غیرپل اجرا شود و ExitRelay روی 1 تنظیم شده باشد، آن‌گاه Tor اجازه می‌دهد تا ترافیک طبق گزینه ExitPolicy، گزینه ReducedExitPolicy، یا ExitPolicy پیش‌فرض (در صورتی که هیچ گزینه سیاست خروج دیگری مشخص نشده باشد) خارج شود\&. اگر ExitRelay روی 0 تنظیم شود، هیچ ترافیکی اجازه خروج نخواهد داشت، و گزینه‌های ExitPolicy، ReducedExitPolicy و IPv6Exit نادیده گرفته می‌شوند\&. اگر ExitRelay روی "auto" تنظیم شود، Tor گزینه‌های ExitPolicy، ReducedExitPolicy و IPv6Exit را بررسی می‌کند\&. اگر حداقل یکی از این گزینه‌ها تنظیم شده باشد، Tor طوری عمل می‌کند که گویی ExitRelay روی 1 تنظیم شده است\&. اگر هیچ‌یک از این گزینه‌های سیاست خروج تنظیم نشده باشند، Tor طوری عمل می‌کند که گویی ExitRelay روی 0 تنظیم شده است\&. (پیش‌فرض: auto) .RE.PP \fBReevaluateExitPolicy\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر فعال شود، هنگام بارگذاری مجدد پیکربندی، سیاست خروج را روی اتصالات موجود دوباره ارزیابی می‌کند\&. هنگامی که سیاست خروج یک گره خروجی در حین بارگذاری مجدد پیکربندی تغییر می‌کند، اتصالاتی که پیش از این تغییر برقرار شده‌اند ممکن است خط‌مشی جدید را نقض کنند\&. با تنظیم این گزینه روی 1، Tor بررسی می‌کند که آیا چنین اتصالاتی وجود دارند یا خیر، و آن‌ها را برای پایان دادن علامت‌گذاری می‌کند\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBExtendAllowPrivateAddresses\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 هنگامی که این گزینه فعال باشد، Tor به رله‌های موجود روی localhost، نشانی‌های RFC1918 و نظایر آن متصل خواهد شد\&. به ویژه، Tor اتصالات مستقیم OR برقرار کرده و مسیریاب‌های Tor اجازهٔ درخواست‌های EXTEND به این نشانی‌های خصوصی را می‌دهند\&. (Tor همواره اجازهٔ برقراری اتصال به پل‌ها، پروکسی‌ها و انتقال‌دهنده‌های قابل اتصال (pluggable transports) پیکربندی‌شده روی نشانی‌های خصوصی را می‌دهد\&.) فعال کردن این گزینه می‌تواند مسائل امنیتی ایجاد کند؛ احتمالاً بهتر است آن را غیرفعال بگذارید\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBGeoIPFile\fR \fIfilename\fR .RS 4 نام فایلی حاوی داده‌های GeoIP مربوط به IPv4، جهت استفاده در آمارهای تفکیک‌شده بر اساس کشور\&. .RE .PP \fBGeoIPv6File\fR \fIfilename\fR .RS 4 نام فایلی حاوی داده‌های GeoIP مربوط به IPv6، جهت استفاده در آمارهای تفکیک‌شده بر اساس کشور\&. .RE .PP \fBHeartbeatPeriod\fR \fIN\fR \fBminutes\fR|\fBhours\fR|\fBdays\fR|\fBweeks\fR .RS 4 ثبت یک پیام ضربان قلب (heartbeat) در هر \fBHeartbeatPeriod\fR ثانیه\&. این یک پیام در سطح لاگ \fInotice\fR است که برای آگاه ساختن شما از این‌که کارساز Tor همچنان فعال است و کارهای مفید انجام می‌دهد طراحی شده است\&. تنظیم این گزینه روی 0 ضربان قلب را غیرفعال می‌کند\&. در غیر این صورت، این مقدار باید حداقل ۳۰ دقیقه باشد\&. (پیش‌فرض: 6 hours) .RE .PP \fBIPv6Exit\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر تنظیم شود و ما یک گره خروجی باشیم، به کلاینت‌ها اجازه می‌دهد از ما برای ترافیک IPv6 استفاده کنند\&. هنگامی که این گزینه تنظیم شده و ExitRelay روی auto باشد، به گونه‌ای عمل می‌کنیم که گویی ExitRelay برابر با 1 است\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBKeyDirectory\fR \fIDIR\fR .RS 4 کلیدهای محرمانه را در DIR ذخیره می‌کند\&. در حین اجرای tor قابل تغییر نیست\&. (پیش‌فرض: زیردایرکتوری "keys" از DataDirectory\&.) .RE .PP \fBKeyDirectoryGroupReadable\fR \fB0\fR|\fB1\fR|\fBauto\fR .RS 4 اگر این گزینه روی 0 تنظیم شود، به گروه سیستم‌فایل اجازهٔ خواندن KeyDirectory داده نمی‌شود\&. اگر این گزینه روی 1 تنظیم شود، KeyDirectory برای GID پیش‌فرض خواندنی می‌شود\&. اگر گزینه روی "auto" باشد، در صورتی که KeyDirectory همان DataDirectory باشد از تنظیمات DataDirectoryGroupReadable استفاده می‌شود، و در غیر این صورت مقدار 0 اعمال خواهد شد\&. (پیش‌فرض: auto) .RE .PP \fBMainloopStats\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 ثبت آمار حلقهٔ اصلی (main loop) در هر \fBHeartbeatPeriod\fR ثانیه\&. این یک پیام در سطح لاگ \fInotice\fR است که برای کمک به توسعه‌دهندگان در تحلیل و ابزاربندی حلقهٔ رویداد اصلی Tor طراحی شده است\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBMaxHSDirCacheBytes\fR \fIN\fR \fBbytes\fR|\fBKBytes\fR|\fBMBytes\fR|\fBGBytes\fR .RS 4 این گزینه آستانه‌ای برای مصرف حافظهٔ دایرکتوری سرویس مخفی پیکربندی می‌کند که با فراتر رفتن از آن، رلهٔ Tor شما شروع به هرس کردن توصیف‌کننده‌های سرویس مخفی با کمترین میزان دسترسی از حافظهٔ موقت HSDir رله خواهد کرد\&. اگر روی 0 تنظیم شود، پیش‌فرض آن ۲۰٪ از MaxMemInQueues خواهد بود\&. (پیش‌فرض: 0) این هرس کردن قبلاً به عنوان بخشی از MaxMemInQueues انجام می‌شد، اما برای فراهم آوردن امکان کنترل دقیق‌تر بر اندازهٔ حافظهٔ موقت توصیف‌کننده‌ها تحت شرایط حملات DDoS تفکیک شده است\&. .RE .PP \fBMaxMemInQueues\fR \fIN\fR \fBbytes\fR|\fBKBytes\fR|\fBMBytes\fR|\fBGBytes\fR .RS 4 این گزینه آستانه‌ای را پیکربندی می‌کند که فراتر از آن Tor فرض خواهد کرد که به دلیل نزدیک شدن به اتمام حافظه، باید صف‌بندی یا بافر کردن داده‌ها را متوقف کند\&. اگر به این آستانه برسد، کشتن مدارها را تا زمانی که حداقل ۱۰٪ از این حافظه بازیابی شود آغاز خواهد کرد\&. این گزینه را بیش از حد پایین تنظیم نکنید، در غیر این صورت ممکن است رلهٔ شما تحت بار غیرقابل‌اعتماد شود\&. این گزینه فقط بر برخی از صف‌ها تأثیر می‌گذارد، بنابراین اندازهٔ واقعی پردازش بزرگ‌تر از این خواهد بود\&. اگر این گزینه روی 0 تنظیم شود، Tor تلاش خواهد کرد تا پیش‌فرضی معقول بر اساس حافظهٔ فیزیکی سیستم شما انتخاب کند\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBMaxOnionQueueDelay\fR \fINUM\fR [\fBmsec\fR|\fBsecond\fR] .RS 4 اگر تعداد پوسته‌های پیازی (onionskins) موجود در صف برای پردازش بیشتر از مقداری باشد که بتوانیم در این بازهٔ زمانی پردازش کنیم، موارد جدید رد می‌شوند\&. (پیش‌فرض: 1750 msec) .RE .PP \fBMyFamily\fR \fIfingerprint\fR,\fIfingerprint\fR,\&... .RS 4 اعلام می‌کند که این رلهٔ Tor توسط گروه یا سازمانی یکسان یا مشابه با سایر رله‌ها کنترل یا مدیریت می‌شود، که بر اساس اثرانگشت‌های هویتی آن‌ها (احتمالاً با پیشوند $) تعریف می‌گردد\&. این گزینه برای راحتی در تعریف خانواده‌های بزرگ می‌تواند بارها تکرار شود: تمام اثرانگشت‌ها در تمام خطوط MyFamily در یک فهرست ادغام می‌شوند\&. هنگامی که دو رله هر دو اعلام کنند در یک \*(Aqfamily\*(Aq (خانواده) قرار دارند، کلاینت‌های Tor از آن‌ها در یک مدار مشترک استفاده نخواهند کرد\&. (هر رله تنها کافی است کارسازهای دیگر در خانواده‌اش را فهرست کند؛ نیازی به فهرست کردن خودش نیست، هرچند انجام این کار نیز مشکلی ایجاد نمی‌کند\&.) هیچ رلهٔ پلی (bridge) را فهرست نکنید زیرا مخفی بودن آن به خطر خواهد افتاد\&. اگر بیش از یک رله را اجرا می‌کنید، گزینهٔ MyFamily روی هر رله \fBباید\fR تمام رله‌های دیگر را همان‌گونه که در بالا تشریح شد فهرست کند\&. نکته: هنگام پیکربندی نمونهٔ Tor خود به عنوان یک پل، از MyFamily استفاده نکنید\&. .RE .PP \fBFamilyId\fR \fIident\fR .RS 4 این رله را به گونه‌ای پیکربندی می‌کند که عضوی از یک خانوادهٔ شناسایی‌شده توسط یک کلید محرمانهٔ مشترک با هویت کلید داده‌شده باشد\&. کلید خانوادهٔ متناظر باید در دایرکتوری کلیدهای رله، با نام فایلی که به "\&.secret_family_key" ختم می‌شود ذخیره شود\&. این گزینه می‌تواند چندین بار ظاهر شود\&. کلیدهای خانواده با "\-\-keygen\-family" تولید می‌شوند؛ این دستور همچنین مقداری را تولید می‌کند که باید در فیلد \fIident\fR در فایلی با پسوند "\&.public_family_id" استفاده کنید\&. برای کسب اطلاعات در مورد تولید و نصب کلید خانواده، ببینید: https://community\&.torproject\&.org/relay/setup/post\-install/family\-ids در آینده، این روش شیوهٔ ترجیحی برای اعلام عضویت خانواده توسط رله‌ها خواهد بود\&. اما در حال حاضر، خانواده‌های رله باید هم این گزینه \fIو هم\fR MyFamily را پیکربندی کنند تا کلاینت‌های قدیمی‌تر همچنان بتوانند عضویت خانوادگی رله‌ها را تشخیص دهند\&. (توجه داشته باشید که اگر قابلیت Sandbox مبتنی بر seccomp2 فعال باشد، تغییر نام فایل‌های کلید در حین اجرای Tor امکان‌پذیر نیست\&.) .RE .PP \fBFamilyId\fR \fB * \fR .RS 4 این رله را به گونه‌ای پیکربندی می‌کند که عضوی از \fIهر\fR خانواده‌ای باشد که توسط هر کلید Family ID یافت‌شده در دایرکتوری کلیدهای خانواده شناسایی می‌شود\&. تنها نام فایل‌هایی که به "\&.secret\e_family\e_key" ختم می‌شوند در نظر گرفته خواهند شد\&. مشخص کردن شناسه‌های خانواده به این شیوه، نیاز به تغییر فایل پیکربندی هنگام تعویض یا چرخش کلید خانواده را از بین می‌برد، اما احتمال استفادهٔ تصادفی از مجموعه‌ای از کلیدهای خانواده متفاوت با آنچه مد نظر شما بوده است را افزایش می‌دهد\&. .RE .sp \fBFamilyKeyDirectory\fR \fIdirectory\fR: دایرکتوری مورد استفاده به جای دایرکتوری کلیدها را هنگام جستجو برای کلیدهای شناسهٔ خانواده پیکربندی می‌کند\&. .PP \fBNickname\fR \fIname\fR .RS 4 نام مستعار کارساز را روی \*(Aqname\*(Aq تنظیم می‌کند\&. نام‌های مستعار باید بین ۱ تا ۱۹ نویسه بوده و تنها شامل نویسه‌های [a\-zA\-Z0\-9] باشند\&. در صورت عدم تنظیم، \fBUnnamed\fR استفاده خواهد شد\&. رله‌ها همواره می‌توانند به صورت یکتا با اثرانگشت‌های هویتی‌شان مشخص شوند\&. .RE .PP \fBNumCPUs\fR \fInum\fR .RS 4 تعداد پردازش‌هایی که به طور همزمان برای رمزگشایی پوسته‌های پیازی و سایر عملیات‌های موازی‌پذیر به کار گرفته می‌شوند\&. اگر این مقدار روی 0 تنظیم شود، Tor سعی می‌کند تعداد پردازنده‌های شما را تشخیص دهد، و اگر قادر به تشخیص نباشد مقدار پیش‌فرض 1 خواهد بود\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBOfflineMasterKey\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر مقداری غیر از صفر باشد، رلهٔ Tor هرگز کلید اصلی محرمانهٔ خود را ایجاد یا بارگذاری نخواهد کرد\&. در عوض، باید از "tor \-\-keygen" برای مدیریت کلید هویتی دائمی اصلی ed25519 و همچنین کلیدها و گواهی‌های امضای موقت متناظر استفاده کنید\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBORPort\fR [\fIaddress\fR\fB:\fR]\fIPORT\fR|\fBauto\fR [\fIflags\fR] .RS 4 اعلان این درگاه برای شنود اتصالات دریافتی از کلاینت‌ها و کارسازهای Tor\&. تنظیم این گزینه برای کارکرد به عنوان کارساز Tor الزامی است\&. برای این‌که Tor درگاهی را به صورت خودکار برای شما انتخاب کند آن را روی "auto" قرار دهید\&. آن را روی 0 بگذارید تا اصلاً هیچ ORPort اجرا نشود\&. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار تکرار شود\&. (پیش‌فرض: 0) سامانهٔ Tor این پرچم‌ها را روی هر ORPort به رسمیت می‌شناسد: .PP \fBNoAdvertise\fR .RS 4 به طور پیش‌فرض، ما به یک درگاه متصل شده (bind) و آن را به کاربران خود اعلام می‌کنیم\&. اگر NoAdvertise مشخص شود، اعلان نمی‌کنیم اما همچنان گوش فرا می‌دهیم\&. این امر در صورتی می‌تواند مفید باشد که درگاهی که همه به آن متصل می‌شوند (به عنوان مثال، درگاهی که روی فایروال باز شده است) در جای دیگری باشد\&. .RE .PP \fBNoListen\fR .RS 4 به طور پیش‌فرض، ما به یک درگاه متصل می‌شویم (bind) و آن را به کاربران خود اعلام می‌کنیم\&. اگر NoListen مشخص شود، به درگاه متصل نمی‌شویم اما با این حال آن را اعلان می‌کنیم\&. این ویژگی زمانی مفید است که عامل دیگری (به عنوان مثال، پیکربندی هدایت درگاه یا port forwarding در یک فایروال) باعث هدایت اتصالات به سوی ما می‌شود\&. .RE .PP \fBIPv4Only\fR .RS 4 اگر نشانی مشخص نشده باشد، یا به هر دو نشانی IPv4 و IPv6 تفکیک شود، فقط به نشانی IPv4 گوش فرا می‌دهد\&. .RE .PP \fBIPv6Only\fR .RS 4 اگر نشانی مشخص نشده باشد، یا به هر دو نشانی IPv4 و IPv6 تفکیک شود، فقط به نشانی IPv6 گوش فرا می‌دهد\&. .RE .RE .PP .RS 4 به دلایل واضح، NoAdvertise و NoListen مانعة‌الجمع هستند، و پرچم‌های IPv4Only و IPv6Only نیز ناسازگار بوده و هم‌زمان قابل استفاده نیستند\&. .RE .PP \fBPublishServerDescriptor\fR \fB0\fR|\fB1\fR|\fBv3\fR|\fBbridge\fR,\fB\&...\fR .RS 4 این گزینه مشخص می‌کند که Tor هنگام عمل به عنوان رله، کدام توصیف‌کننده‌ها را منتشر کند\&. می‌توانید چندین آرگومان را که با ویرگول از هم جدا شده‌اند انتخاب کنید\&. اگر این گزینه روی 0 تنظیم شود، Tor توصیف‌کننده‌های خود را در هیچ دایرکتوری‌ای منتشر نخواهد کرد\&. (این مورد زمانی که در حال آزمایش کارساز خود هستید، یا از یک کنترل‌کنندهٔ Tor استفاده می‌کنید که انتشار در دایرکتوری را به جای شما مدیریت می‌کند، مفید است\&.) در غیر این صورت، Tor توصیف‌کننده‌های خود را از تمام انواع مشخص‌شده منتشر می‌کند\&. مقدار پیش‌فرض "1" است، که به این معناست: "اگر به عنوان یک رله یا پل در حال اجرا هستید، توصیف‌کننده‌ها را در مراجع ذی‌صلاح مربوطه منتشر کنید"\&. سایر مقادیر ممکن "v3" است که به معنای "طوری منتشر کن که گویی یک رله هستید" می‌باشد، و "bridge" که به معنای "طوری منتشر کن که گویی یک پل هستید" است\&. .RE .PP \fBReducedExitPolicy\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر فعال شود، به جای سیاست خروج پیش‌فرض از یک سیاست خروج کاهش‌یافته استفاده می‌کند\&. سیاست خروج کاهش‌یافته جایگزینی برای سیاست خروج پیش‌فرض است\&. این سیاست تا حد امکان به سرویس‌های اینترنتی اجازهٔ دسترسی می‌دهد، در حالی که همچنان اکثریت درگاه‌های TCP را مسدود نگه می‌دارد\&. در حال حاضر، این سیاست به حدود ۶۵ درگاه اجازهٔ فعالیت می‌دهد\&. این امر احتمال استفاده از گره شما برای برنامه‌های همتا‌به‌همتا (peer\-to\-peer) را کاهش می‌دهد\&. سیاست خروج کاهش‌یافته به صورت زیر است: .sp .if n \{\ .RS 4 .\}.nf accept *:20\-21 accept *:22 accept *:23 accept *:43 accept *:53 accept *:79 accept *:80\-81 accept *:88 accept *:110 accept *:143 accept *:194 accept *:220 accept *:389 accept *:443 accept *:464 accept *:465 accept *:531 accept *:543\-544 accept *:554 accept *:563 accept *:587 accept *:636 accept *:706 accept *:749 accept *:873 accept *:902\-904 accept *:981 accept *:989\-990 accept *:991 accept *:992 accept *:993 accept *:994 accept *:995 accept *:1194 accept *:1220 accept *:1293 accept *:1500 accept *:1533 accept *:1677 accept *:1723 accept *:1755 accept *:1863 accept *:2082 accept *:2083 accept *:2086\-2087 accept *:2095\-2096 accept *:2102\-2104 accept *:3128 accept *:3389 accept *:3690 accept *:4321 accept *:4643 accept *:5050 accept *:5190 accept *:5222\-5223 accept *:5228 accept *:5900 accept *:6660\-6669 accept *:6679 accept *:6697 accept *:8000 accept *:8008 accept *:8074 accept *:8080 accept *:8082 accept *:8087\-8088 accept *:8232\-8233 accept *:8332\-8333 accept *:8443 accept *:8888 accept *:9418 accept *:9999 accept *:10000 accept *:11371 accept *:19294 accept *:19638 accept *:50002 accept *:64738 reject *:* .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf (پیش‌فرض: 0) .fi .if n \{\ .RE .\} .RE .PP \fBRefuseUnknownExits\fR \fB0\fR|\fB1\fR|\fBauto\fR .RS 4 جلوگیری از خروج گره‌هایی که در اجماع (consensus) وجود ندارند از طریق این بازپخش (relay)\&. اگر این گزینه برابر با 1 باشد، تلاش‌های خروج از سوی چنین گره‌هایی همواره مسدود می‌شود؛ اگر 0 باشد، هرگز مسدود نمی‌شود؛ و اگر گزینه روی "auto" باشد، مطابق آنچه مراجع در اجماع پیشنهاد کرده‌اند عمل می‌شود (و اگر اجماع در این خصوص نظری نداشته باشد، مسدود می‌گردد)\&. (پیش‌فرض: auto) .RE .PP \fBServerDNSAllowBrokenConfig\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر این گزینه نادرست (false) باشد، در صورت بروز هرگونه مشکل در تجزیهٔ پیکربندی DNS سامانه یا اتصال به کارگزارهای نام، Tor بلافاصله متوقف شده و خارج می‌شود\&. در غیر این صورت، Tor به تلاش‌های دوره‌ای برای دسترسی به کارگزارهای نام سامانه ادامه می‌دهد تا در نهایت موفق شود\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBServerDNSAllowNonRFC953Hostnames\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 هنگامی که این گزینه غیرفعال باشد، Tor نام‌های میزبانی را که حاوی نویسه‌های غیرمجاز (مانند @ و :) هستند، به جای ارسال به یک گره خروج جهت تحلیل، نادیده گرفته و برای تحلیل آن‌ها تلاشی نمی‌کند\&. این ویژگی به مهار تلاش‌های تصادفی برای تحلیل URLها و موارد مشابه کمک می‌کند\&. این گزینه تنها بر جستجوهای نامی اثر می‌گذارد که سرور شما به نیابت از کلاینت‌ها انجام می‌دهد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBServerDNSDetectHijacking\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 هنگامی که این گزینه روی 1 تنظیم شده باشد، بررسی‌های دوره‌ای انجام می‌پذیرد تا مشخص شود آیا کارگزارهای نام محلی طوری پیکربندی شده‌اند که درخواست‌های ناموفق DNS را بربایند (معمولاً به مقصد یک وبگاه تبلیغاتی) یا خیر\&. در صورت وجود چنین وضعیتی، برای اصلاح آن تلاش خواهد شد\&. این گزینه تنها بر جستجوهای نامی اثر می‌گذارد که سرور شما به نیابت از کلاینت‌ها انجام می‌دهد\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBServerDNSRandomizeCase\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 هنگامی که این گزینه فعال باشد، Tor بزرگی و کوچکی حروف هر نویسه را در درخواست‌های خروجی DNS به صورت تصادفی تغییر می‌دهد و تطابق این حالت را در پاسخ‌های دریافتی DNS بررسی می‌کند\&. این سازوکار که به اصطلاح "0x20 hack" نامیده می‌شود، به مقاومت در برابر برخی از انواع حملات مسموم‌سازی DNS کمک می‌کند\&. برای اطلاعات بیشتر، سند "Increased DNS Forgery Resistance through 0x20\-Bit Encoding" را ببینید\&. این گزینه تنها بر جستجوهای نامی اثر می‌گذارد که سرور شما به نیابت از کلاینت‌ها انجام می‌دهد\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBServerDNSResolvConfFile\fR \fIfilename\fR .RS 4 پیکربندی پیش‌فرض DNS را با پیکربندی موجود در \fIfilename\fR جایگزین می‌کند\&. قالب این فایل با فایل استاندارد "\fBresolv\&.conf\fR" در یونیکس (7) یکسان است\&. این گزینه، همانند سایر گزینه‌های ServerDNS، تنها بر جستجوهای نامی اثر می‌گذارد که سرور شما به نیابت از کلاینت‌ها انجام می‌دهد\&. (پیش‌فرض استفاده از پیکربندی DNS سامانه است، و چنانچه هیچ کارگزار نامی در پیکربندی مشخص‌شده یافت نشود، از یک سرویس DNS روی localhost استفاده می‌شود\&.) .RE .PP \fBServerDNSSearchDomains\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر روی 1 تنظیم شود، نشانی‌ها در دامنهٔ جستجوی محلی جستجو خواهند شد\&. برای نمونه، اگر این سامانه چنان پیکربندی شده باشد که خود را عضو "example\&.com" بداند، و کلاینتی برای اتصال به "www" تلاش کند، کلاینت به "www\&.example\&.com" متصل خواهد شد\&. این گزینه تنها بر جستجوهای نامی اثر می‌گذارد که سرور شما به نیابت از کلاینت‌ها انجام می‌دهد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBServerDNSTestAddresses\fR \fIhostname\fR,\fIhostname\fR,\fI\&...\fR .RS 4 هنگام شناسایی ربودن DNS، بررسی می‌شود که این نشانی‌های \fIمعتبر\fR تغییر مسیر داده نشوند\&. اگر تغییر مسیر داده شوند، DNS کاملاً بی‌استفاده تلقی شده و سیاست خروج (exit policy) به "reject *:*" بازنشانی خواهد شد\&. این گزینه تنها بر جستجوهای نامی اثر می‌گذارد که سرور شما به نیابت از کلاینت‌ها انجام می‌دهد\&. (پیش‌فرض: "www\&.google\&.com, www\&.mit\&.edu, www\&.yahoo\&.com, www\&.slashdot\&.org") .RE .PP \fBServerTransportListenAddr\fR \fItransport\fR \fIIP\fR:\fIPORT\fR .RS 4 هنگامی که این گزینه تنظیم شود، Tor نشانی \fIIP\fR:\fIPORT\fR را به عنوان نشانی شنود به هر پروکسی انتقال‌پذیر اتصال‌پذیر (pluggable transport proxy) که در تلاش برای راه‌اندازی \fItransport\fR است پیشنهاد می‌دهد\&. (نشانی‌های IPv4 باید به همان صورت معمول نوشته شوند؛ نشانی‌های IPv6 باید درون براکت قرار گیرند\&.) (پیش‌فرض: none) .RE .PP \fBServerTransportOptions\fR \fItransport\fR \fIk=v\fR \fIk=v\fR \&... .RS 4 هنگامی که این گزینه تنظیم شود، Tor پارامترهای \fIk=v\fR را به هر پروکسی انتقال‌پذیر اتصال‌پذیر که در تلاش برای راه‌اندازی \fItransport\fR است تحویل می‌دهد\&. (مثال: ServerTransportOptions obfs45 shared\-secret=bridgepasswd cache=/var/lib/tor/cache) (پیش‌فرض: none) .RE .PP \fBServerTransportPlugin\fR \fItransport\fR exec \fIpath\-to\-binary\fR [options] .RS 4 بازپخش Tor پروکسی انتقال‌پذیر اتصال‌پذیر واقع در \fIpath\-to\-binary\fR را با استفاده از \fIoptions\fR به عنوان گزینه‌های خط فرمان آن اجرا کرده و انتظار دریافت ترافیک پروکسی‌شدهٔ کلاینت را از آن دارد\&. (پیش‌فرض: none) .RE .PP \fBShutdownWaitLength\fR \fINUM\fR .RS 4 هنگام دریافت سیگنال SIGINT در حالت سرور، فرایند خاموش‌سازی آغاز می‌شود: شنودکننده‌ها بسته شده و از پذیرش مدارهای جدید خودداری می‌گردد\&. پس از گذشت \fBNUM\fR ثانیه، خروج کامل صورت می‌پذیرد\&. در صورت دریافت سیگنال دوم SIGINT، خروج بلافاصله انجام می‌شود\&. (پیش‌فرض: 30 seconds) .RE .PP \fBSigningKeyLifetime\fR \fIN\fR \fBdays\fR|\fBweeks\fR|\fBmonths\fR .RS 4 مدت زمان اعتبار هر کلید امضای Ed25519 چقدر باشد؟ Tor از یک کلید هویت اصلی دائمی استفاده می‌کند که می‌تواند به صورت آفلاین نگهداری شود، و به طور دوره‌ای کلیدهای "امضا"ی جدیدی تولید می‌کند که آن‌ها را آنلاین به کار می‌گیرد\&. این گزینه طول عمر این کلیدها را تعیین می‌کند\&. (پیش‌فرض: 30 days) .RE .PP \fBSSLKeyLifetime\fR \fIN\fR \fBminutes\fR|\fBhours\fR|\fBdays\fR|\fBweeks\fR .RS 4 هنگام ایجاد یک گواهی پیوند (link certificate) برای بیرونی‌ترین دست‌تکانی SSL، طول عمر آن روی این مدت زمان تنظیم می‌شود\&. در صورت تنظیم روی 0، Tor مقادیر تصادفی معقولی را به عنوان پیش‌فرض انتخاب خواهد کرد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE.SH "گزینه‌های آمار (STATISTICS OPTIONS)" .sp بازپخش‌ها بیشتر آمارها را در سندی به نام سند extra\-info منتشر می‌کنند\&. گزینه‌های زیر بر انواع مختلف آمارهایی که بازپخش‌های Tor جمع‌آوری و منتشر می‌کنند تأثیر می‌گذارند: .PP \fBBridgeRecordUsageByCountry\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 هنگامی که این گزینه فعال باشد و BridgeRelay نیز فعال بوده و داده‌های GeoIP را داشته باشیم، Tor شمارش کلاینت‌هایی که با آن ارتباط برقرار کرده‌اند را به تفکیک کشور نگهداری می‌کند تا بتواند به مرجع پل (bridge authority) در حدس زدن اینکه چه کشورهایی دسترسی به آن را مسدود کرده‌اند کمک کند\&. اگر ExtraInfoStatistics فعال باشد، به عنوان بخشی از سند extra\-info منتشر خواهد شد\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBCellStatistics\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 تنها بازپخش‌ها\&. هنگامی که این گزینه فعال باشد، Tor آمارهایی دربارهٔ پردازش سلول‌ها (یعنی میانگین زمانی که یک سلول در صف سپری می‌کند، میانگین تعداد سلول‌های موجود در صف و میانگین تعداد سلول‌های پردازش‌شده در هر مدار) جمع‌آوری کرده و آن‌ها را هر 24 ساعت روی دیسک می‌نویسد\&. گردانندگان مسیریاب پیازی می‌توانند از این آمار برای پایش کارایی استفاده کنند\&. اگر ExtraInfoStatistics فعال باشد، به عنوان بخشی از سند extra\-info منتشر خواهد شد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBConnDirectionStatistics\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 تنها بازپخش‌ها\&. هنگامی که این گزینه فعال باشد، Tor آماری از مقدار ترافیکی که میان خود و دیگر بازپخش‌ها رد و بدل می‌کند را هر 24 ساعت روی دیسک می‌نویسد\&. این گزینه به گردانندگان بازپخش امکان می‌دهد میزان استفاده از بازپخش خود به عنوان گره میانی در مدار را پایش کنند\&. اگر ExtraInfoStatistics فعال باشد، به عنوان بخشی از سند extra\-info منتشر خواهد شد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBDirReqStatistics\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 تنها بازپخش‌ها و پل‌ها\&. هنگامی که این گزینه فعال باشد، یک دایرکتوری Tor آمار مربوط به تعداد و زمان پاسخ به درخواست‌های وضعیت شبکه را هر 24 ساعت روی دیسک می‌نویسد\&. این گزینه به گردانندگان بازپخش و پل امکان می‌دهد پایش کنند که سرور آن‌ها تا چه اندازه توسط کلاینت‌ها برای کسب اطلاعات دربارهٔ شبکهٔ Tor مورد استفاده قرار می‌گیرد\&. اگر ExtraInfoStatistics فعال باشد، به عنوان بخشی از سند extra\-info منتشر خواهد شد\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBEntryStatistics\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 تنها بازپخش‌ها\&. هنگامی که این گزینه فعال باشد، Tor آمار مربوط به تعداد کلاینت‌هایی که مستقیماً متصل می‌شوند را هر 24 ساعت روی دیسک می‌نویسد\&. این گزینه به گردانندگان بازپخش امکان می‌دهد بررسی کنند چه مقدار ترافیک ورودی که از کلاینت‌های Tor سرچشمه می‌گیرد از سرور آن‌ها برای پیشروی در شبکهٔ Tor عبور می‌کند\&. اگر ExtraInfoStatistics فعال باشد، به عنوان بخشی از سند extra\-info منتشر خواهد شد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBExitPortStatistics\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 تنها بازپخش‌های خروجی\&. هنگامی که این گزینه فعال باشد، Tor آمار مربوط به تعداد بایت‌های بازپخش‌شده و جریان‌های بازشده به ازای هر درگاه خروجی را هر 24 ساعت روی دیسک می‌نویسد\&. این گزینه به گردانندگان بازپخش خروجی امکان می‌دهد مقدار ترافیکی را که از طریق گره خروجی آن‌ها از شبکهٔ Tor خارج می‌شود اندازه‌گیری و پایش کنند\&. اگر ExtraInfoStatistics فعال باشد، به عنوان بخشی از سند extra\-info منتشر خواهد شد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBExtraInfoStatistics\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 هنگامی که این گزینه فعال باشد، Tor آمارهای پیش‌تر جمع‌آوری‌شده را در سندهای extra\-info خود که برای مراجع دایرکتوری بارگذاری می‌کند قرار می‌دهد\&. غیرفعال کردن این گزینه همچنین آمارهای مصرف پهنای باند و هش‌های GeoIPFile و GeoIPv6File را از پروندهٔ extra\-info حذف می‌کند\&. خطوط ServerTransportPlugin مربوط به پل‌ها همواره در پروندهٔ extra\-info گنجانده می‌شوند، زیرا توسط BridgeDB مورد نیاز هستند\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBHiddenServiceStatistics\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 تنها بازپخش‌ها و پل‌ها\&. هنگامی که این گزینه فعال باشد، یک بازپخش Tor آمارهای مبهم‌سازی‌شده را دربارهٔ نقش خود به عنوان دایرکتوری سرویس مخفی، نقطهٔ معرفی یا نقطهٔ ملاقات هر 24 ساعت روی دیسک می‌نویسد\&. اگر ExtraInfoStatistics فعال باشد، به عنوان بخشی از سند extra\-info منتشر خواهد شد\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBOverloadStatistics\fR \fB0\fR\fB\fB|\fR\fR\fB1\fR* .RS 4 تنها بازپخش‌ها و پل‌ها\&. هنگامی که این گزینه فعال باشد، در صورتی که بازپخش دارای بار بیش از حد در نظر گرفته شود، یک بازپخش Tor یک خط عمومی اضافه‌بار را در توصیف‌گر سرور می‌نویسد\&. (پیش‌فرض: 1) یک بازپخش در صورتی دارای بار بیش از حد در نظر گرفته می‌شود که دست‌کم یکی از این شرایط برقرار باشد: .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP \(bu 2.3 .\} نسبت مشخصی از ntor onionskinها دور انداخته شوند\&. .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP \(bu 2.3 .\} سازوکار OOM فراخوانی شده باشد\&. .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP \(bu 2.3 .\} اتمام درگاه‌های TCP\&. .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf + اگر ExtraInfoStatistics فعال باشد، در صورتی که دست‌کم یکی از این شرایط برقرار باشد، می‌تواند دو خط اضافه‌بار دقیق‌تر را نیز در سند extra\-info قرار دهد: \- محدودیت‌های نرخ اتصال (سمت خواندن و نوشتن) برقرار شده باشند\&. \- توصیف‌کننده‌های پرونده تمام شده باشند\&. .fi .if n \{\ .RE .\} .RE .RE .PP \fBPaddingStatistics\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 تنها بازپخش‌ها و پل‌ها\&. هنگامی که این گزینه فعال باشد، Tor علاوه بر شمارش کل سلول‌ها، آماری از سلول‌های لایه‌گذاری (padding cells) ارسال‌شده و دریافت‌شده توسط این بازپخش را جمع‌آوری می‌کند\&. این آمار گرد می‌شوند و در صورت پایین بودن ترافیک نادیده گرفته می‌شوند\&. این اطلاعات برای تصمیم‌گیری‌های موازنه‌سازی بار مربوط به لایه‌گذاری حائز اهمیت است\&. اگر ExtraInfoStatistics فعال باشد، به عنوان بخشی از سند extra\-info منتشر خواهد شد\&. (پیش‌فرض: 1) .RE.SH "گزینه‌های سرور دایرکتوری (DIRECTORY SERVER OPTIONS)" .sp گزینه‌های زیر فقط برای سرورهای دایرکتوری مفید هستند\&. (رله‌های با پهنای باند کافی به‌طور خودکار به سرور دایرکتوری تبدیل می‌شوند؛ برای جزئیات DirCache را ببینید\&.) .PP \fBDirCache\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 هنگامی که این گزینه تنظیم شده باشد، Tor تمام سندهای دایرکتوری جاری به جز سندهای extra info را کَش می‌کند و درخواست‌های کلاینت‌ها را برای آن‌ها می‌پذیرد\&. اگر \fBDownloadExtraInfo\fR تنظیم شده باشد، سندهای extra info کَش‌شده نیز ذخیره می‌شوند\&. تنظیم \fBDirPort\fR برای \fBDirCache\fR لازم نیست، زیرا کلاینت‌ها به‌طور پیش‌فرض از طریق ORPort متصل می‌شوند\&. تنظیم DirPort یا BridgeRelay هم‌زمان با تنظیم DirCache روی 0 پشتیبانی نمی‌شود\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBDirPolicy\fR \fIpolicy\fR,\fIpolicy\fR,\fI\&...\fR .RS 4 یک سیاست ورودی برای این سرور تنظیم می‌کند تا افرادی که می‌توانند به پورت‌های دایرکتوری متصل شوند محدود گردند\&. این سیاست‌ها همان ساختار سیاست‌های خروج بالا را دارند، به جز اینکه مشخص‌کننده‌های پورت نادیده گرفته می‌شوند\&. هر نشانی که با مدخلی در این سیاست مطابقت نداشته باشد، پذیرفته می‌شود\&. .RE .PP \fBDirPort\fR [\fIaddress\fR\fB:\fR]\fIPORT\fR|\fBauto\fR [\fIflags\fR] .RS 4 اگر این گزینه غیرصفر باشد، سرویس دایرکتوری روی این پورت اعلان می‌شود\&. آن را روی "auto" قرار دهید تا Tor پورتی را برای شما انتخاب کند\&. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود، اما فقط از یک DirPort اعلان‌شده پشتیبانی می‌شود: تمام DirPortها به جز یکی باید پرچم \fBNoAdvertise\fR را تنظیم داشته باشند\&. (پیش‌فرض: 0) همان پرچم‌هایی که توسط ORPort پشتیبانی می‌شوند، در اینجا نیز معتبر هستند\&. این پورت تنها می‌تواند IPv4 باشد\&. از Tor 0\&.4\&.6\&.1\-alpha به بعد، رله‌های غیرمرجع (AuthoritativeDirectory را ببینید) DirPort را منتشر نخواهند کرد اما همچنان به آن گوش می‌دهند\&. کلاینت‌ها از DirPortها روی رله‌ها استفاده نمی‌کنند، بنابراین می‌توانید با خیال راحت DirPort را از پیکربندی torrc خود حذف کنید\&. .RE .PP \fBDirPortFrontPage\fR \fIFILENAME\fR .RS 4 هنگامی که این گزینه تنظیم شود، یک فایل HTML را گرفته و آن را به عنوان "/" روی DirPort منتشر می‌کند\&. بدین ترتیب گردانندگان رله می‌توانند بدون نیاز به راه‌اندازی یک وب‌سرور جداگانه، یک بیانیه سلب مسئولیت ارائه دهند\&. یک نمونه سلب مسئولیت در contrib/operator\-tools/tor\-exit\-notice\&.html وجود دارد\&. .RE .PP \fBMaxConsensusAgeForDiffs\fR \fIN\fR \fBminutes\fR|\fBhours\fR|\fBdays\fR|\fBweeks\fR .RS 4 هنگامی که این گزینه غیرصفر باشد، کَش‌های Tor تلاشی برای تولید consensus diffs برای هر اجماعی که قدیمی‌تر از این مدت زمان باشد نخواهند کرد\&. اگر این گزینه روی صفر تنظیم شود، Tor یک مقدار پیش‌فرض معقول را از سند networkstatus جاری برمی‌گزیند\&. نباید این گزینه را تنظیم کنید مگر اینکه کَش شما با کمبود شدید فضای دیسک یا پردازنده مواجه باشد\&. اگر نیاز به تنظیم آن دارید، نگه داشتن آن بالاتر از ۳ یا ۴ ساعت بسیار بیشتر از صفر قرار دادن آن به کلاینت‌ها کمک خواهد کرد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .SH "گزینه‌های کاهش انکار سرویس (DENIAL OF SERVICE MITIGATION OPTIONS)" .sp برنامه Tor دارای مجموعه‌ای از گزینه‌های توکار کاهش اثرات انکار سرویس (DoS) است که می‌توان آن‌ها را به‌صورت جداگانه فعال/غیرفعال و تنظیم دقیق کرد، اما به‌طور پیش‌فرض مراجع دایرکتوری Tor مقادیر معقولی را برای شبکه تعریف می‌کنند و برای بهره‌مندی از این محافظت‌ها نیازی به پیکربندی صریح نیست\&. .sp در ادامه مجموعه‌ای از گزینه‌های پیکربندی رله‌ها و سپس گزینه‌های onion services و نحوه کار آن‌ها آمده است\&. .sp این تمهیدات کاهشی در رله‌ها صورت می‌گیرند و به شرح زیر هستند: .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04' 1.\h'+01'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP " 1." 4.2 .\} اگر یک نشانی کلاینت تکی بیش از حد اتصالات هم‌روند ایجاد کند (این مورد از طریق DoSConnectionMaxConcurrentCount قابل پیکربندی است)، اتصالات بعدی قطع می‌شوند\&. .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04' 2.\h'+01'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP " 2." 4.2 .\} اگر یک نشانی IP کلاینت تکی (v4 یا v6) بیش از حد سریع مدار بسازد (مقادیر پیش‌فرض بیش از ۳ مدار در ثانیه، با جهش مجاز ۹۰ هستند؛ DoSCircuitCreationRate و DoSCircuitCreationBurst را ببینید) در حالی که اتصالات باز بیش از حدی نیز داشته باشد (پیش‌فرض ۳ است؛ DoSCircuitCreationMinConnections را ببینید)، tor هر مدار جدیدی (سلول‌های CREATE) را برای مدتی معین (مقداری تصادفی بین ۱ تا ۲ ساعت) رد خواهد کرد\&. .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04' 3.\h'+01'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP " 3." 4.2 .\} اگر کلاینتی درخواست برقراری مستقیم یک نقطه ملاقات (rendezvous point) را به شما بدهد (مانند کلاینت Tor2Web)، درخواست نادیده گرفته می‌شود\&. .RE .sp این دفاع‌ها را می‌توان به‌صورت دستی با گزینه‌های torrc کنترل کرد، اما رله‌ها همچنین از پارامترهای اجماع با همین نام‌ها راهنمایی می‌گیرند، بنابراین نیازی به پیکربندی دستی هیچ‌چیز نیست\&. در صورت تردید، این مقادیر را تغییر ندهید\&. .sp مقادیر تعیین‌شده توسط اجماع، در صورت وجود، در اینجا یافت می‌شوند: https://consensus\-health\&.torproject\&.org/#consensusparams .sp اگر هر یک از تمهیدات کاهش DoS فعال شده باشد، پیامی دوره‌ای (heartbeat) در گزارش شما در سطح NOTICE ظاهر می‌شود که شبیه به این خواهد بود: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf DoS mitigation since startup: 429042 circuits rejected, 17 marked addresses\&. 2238 connections closed\&. 8052 single hop clients refused\&. .fi .if n \{\ .RE .\} .sp گزینه‌های زیر فقط برای یک رله عمومی مفید هستند\&. آن‌ها زیرسیستم کاهش اثرات انکار سرویس توصیف‌شده در بالا را کنترل می‌کنند\&. .PP \fBDoSCircuitCreationEnabled\fR \fB0\fR|\fB1\fR|\fBauto\fR .RS 4 کاهش DoS در ایجاد مدار را فعال می‌کند\&. اگر روی 1 (فعال) تنظیم شود، tor نشانی‌های IP کلاینت را به همراه آمارها کَش می‌کند تا حملات DoS مداری را شناسایی کند\&. اگر نشانی به‌طور قطعی شناسایی شود، tor دفاع‌ها را علیه آن نشانی فعال خواهد کرد\&. برای جزئیات بیشتر گزینه DoSCircuitCreationDefenseType را ببینید\&. این شناسایی تنها در ارتباط کلاینت با رله صورت می‌گیرد\&. مقدار "auto" به معنای استفاده از پارامتر اجماع است\&. اگر در اجماع تعریف نشده باشد، مقدار 0 در نظر گرفته می‌شود\&. (پیش‌فرض: auto) .RE .PP \fBDoSCircuitCreationBurst\fR \fINUM\fR .RS 4 جهش (burst) مجاز ایجاد مدار به ازای هر نشانی IP کلاینت\&. اگر نرخ ایجاد مدار و مقدار جهش تکمیل شود، کلاینت به عنوان اجراکننده حمله DoS ایجاد مدار علامت‌گذاری می‌شود\&. مقدار "0" به معنای استفاده از پارامتر اجماع است\&. اگر در اجماع تعریف نشده باشد، مقدار 90 خواهد بود\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBDoSCircuitCreationDefenseTimePeriod\fR \fIN\fR \fBseconds\fR|\fBminutes\fR|\fBhours\fR .RS 4 دوره زمانی پایه بر حسب ثانیه که دفاع DoS برای آن فعال می‌گردد\&. مقدار واقعی برای هر بار فعال‌سازی به‌طور تصادفی از N+1 تا 3/2 * N انتخاب می‌شود\&. مقدار "0" به معنای استفاده از پارامتر اجماع است\&. اگر در اجماع تعریف نشده باشد، مقدار 3600 ثانیه (1 ساعت) است\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBDoSCircuitCreationDefenseType\fR \fINUM\fR .RS 4 نوع دفاع اعمال‌شده روی نشانی کلاینت شناسایی‌شده است\&. مقادیر ممکن عبارتند از: 1: بدون دفاع\&. 2: رد ایجاد مدار برای بازه زمانی DoSCircuitCreationDefenseTimePeriod\&. مقدار "0" به معنای استفاده از پارامتر اجماع است\&. اگر در اجماع تعریف نشده باشد، مقدار 2 خواهد بود\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBDoSCircuitCreationMinConnections\fR \fINUM\fR .RS 4 حداقل آستانه اتصالات هم‌روند قبل از آنکه یک نشانی کلاینت بتواند به عنوان اجراکننده DoS ایجاد مدار نشانه‌گذاری شود\&. به عبارت دیگر، هنگامی که یک نشانی کلاینت به نرخ مدار تعیین‌شده برسد و حداقل NUM اتصال هم‌روند داشته باشد، شناسایی مثبت تلقی می‌شود\&. مقدار "0" به معنای استفاده از پارامتر اجماع است\&. اگر در اجماع تعریف نشده باشد، مقدار 3 خواهد بود\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBDoSCircuitCreationRate\fR \fINUM\fR .RS 4 نرخ مجاز ایجاد مدار در ثانیه که به ازای هر نشانی IP کلاینت اعمال می‌شود\&. اگر این گزینه 0 باشد، از پارامتر اجماع پیروی می‌کند\&. اگر در اجماع تعریف نشده باشد، مقدار 3 خواهد بود\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBDoSConnectionEnabled\fR \fB0\fR|\fB1\fR|\fBauto\fR .RS 4 کاهش DoS اتصالات را فعال می‌کند\&. اگر روی 1 (فعال) تنظیم شود، تنها برای نشانی کلاینت، به tor اجازه می‌دهد با حجم بالایی از اتصالات هم‌روند که توسط یک نشانی IP تکی ایجاد شده‌اند مقابله کند\&. مقدار "auto" به معنای استفاده از پارامتر اجماع است\&. اگر در اجماع تعریف نشده باشد، مقدار 0 خواهد بود\&. (پیش‌فرض: auto) .RE .PP \fBDoSConnectionDefenseType\fR \fINUM\fR .RS 4 نوع دفاع اعمال‌شده روی نشانی کلاینت شناسایی‌شده برای کاهش اثر اتصالات است\&. مقادیر ممکن عبارتند از: 1: بدون دفاع\&. 2: بستن فوری اتصالات جدید\&. مقدار "0" به معنای استفاده از پارامتر اجماع است\&. اگر در اجماع تعریف نشده باشد، مقدار 2 خواهد بود\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBDoSConnectionMaxConcurrentCount\fR \fINUM\fR .RS 4 حداکثر آستانه اتصال هم‌روند از یک نشانی IP کلاینت\&. فراتر از این حد، دفاع انتخاب‌شده توسط DoSConnectionDefenseType اعمال می‌شود\&. مقدار "0" به معنای استفاده از پارامتر اجماع است\&. اگر در اجماع تعریف نشده باشد، مقدار 100 خواهد بود\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBDoSConnectionConnectRate\fR \fINUM\fR .RS 4 نرخ مجاز اتصال کلاینت از یک نشانی تکی در هر ثانیه\&. در ترکیب با جهش (زیر را ببینید)، اگر به این حد برسد، نشانی علامت‌گذاری شده و یک دفاع (DoSConnectionDefenseType) برای مدت زمانی که توسط DoSConnectionConnectDefenseTimePeriod مشخص شده است اعمال می‌شود\&. اگر تعریف نشده باشد یا روی 0 تنظیم شود، توسط یک پارامتر اجماع کنترل می‌گردد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBDoSConnectionConnectBurst\fR \fINUM\fR .RS 4 جهش مجاز اتصال کلاینت از یک نشانی تکی در هر ثانیه\&. برای جزئیات بیشتر در مورد این شناسایی DoSConnectionConnectRate را ببینید\&. اگر تعریف نشده باشد یا روی 0 تنظیم شود، توسط یک پارامتر اجماع کنترل می‌گردد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBDoSConnectionConnectDefenseTimePeriod\fR \fIN\fR \fBseconds\fR|\fBminutes\fR|\fBhours\fR .RS 4 دوره زمانی پایه بر حسب ثانیه که دفاع اتصال کلاینت برای آن فعال می‌شود\&. مقدار واقعی برای هر بار فعال‌سازی به‌طور تصادفی از N+1 تا 3/2 * N انتخاب می‌شود\&. اگر تعریف نشده باشد یا روی 0 تنظیم شود، توسط یک پارامتر اجماع کنترل می‌گردد\&. (پیش‌فرض: 24 hours) .RE .PP \fBDoSRefuseSingleHopClientRendezvous\fR \fB0\fR|\fB1\fR|\fBauto\fR .RS 4 برقراری نقاط ملاقات برای کلاینت‌های تک‌هاپ (single hop) را رد می‌کند\&. به عبارت دیگر، اگر کلاینتی مستقیماً به رله متصل شود و یک سلول ESTABLISH_RENDEZVOUS ارسال کند، درخواست بدون پاسخ دور انداخته می‌شود\&. مقدار "auto" به معنای استفاده از پارامتر اجماع است\&. اگر در اجماع تعریف نشده باشد، مقدار 0 خواهد بود\&. (پیش‌فرض: auto) .RE.sp گزینه‌های زیر تنها برای یک رلهٔ خروج (exit relay) کاربرد دارند\&. .PP \fBDoSStreamCreationEnabled\fR \fB0\fR|\fB1\fR|\fBauto\fR .RS 4 کاهش اثر حملات منع سرویس (DoS) جریان‌ها را فعال می‌کند\&. اگر روی 1 (فعال) تنظیم شود، tor محدودیت نرخ را برای ایجاد جریان‌های جدید و درخواست‌های dns در هر مدار اعمال خواهد کرد\&. مقدار "auto" به معنای استفاده از پارامتر اجماع (consensus) است\&. در صورت عدم تعریف در اجماع، مقدار آن 0 خواهد بود\&. (پیش‌فرض: auto) .RE .PP \fBDoSStreamCreationDefenseType\fR \fINUM\fR .RS 4 این گزینه نوع دفاع اعمال‌شده روی یک مدار یا جریان شناسایی‌شده را برای مقابله با DoS جریان تعیین می‌کند\&. مقادیر ممکن عبارتند از: 1: بدون دفاع\&. 2: رد کردن جریان یا درخواست تحلیل نام (resolve)\&. 3: بستن مداری که جریان‌های بسیار زیادی ایجاد می‌کند\&. مقدار "0" به معنای استفاده از پارامتر اجماع است\&. در صورت عدم تعریف در اجماع، مقدار آن 2 خواهد بود\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBDoSStreamCreationRate\fR \fINUM\fR .RS 4 نرخ مجاز ایجاد جریان از یک مدار منفرد در هر ثانیه\&. به همراه نرخ جهش (burst - پایین را ببینید)، در صورت رسیدن به این حد، اقداماتی علیه جریان یا مدار انجام می‌شود (DoSStreamCreationDefenseType)\&. اگر تعریف نشود یا روی 0 تنظیم گردد، توسط یک پارامتر اجماع کنترل می‌شود\&. در صورت عدم تعریف در اجماع، مقدار آن 100 خواهد بود\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBDoSStreamCreationBurst\fR \fINUM\fR .RS 4 حداکثر جهش (burst) مجاز ایجاد جریان از یک مدار در ثانیه\&. برای جزئیات بیشتر در مورد این روش تشخیص، DoSStreamCreationRate را ببینید\&. اگر تعریف نشود یا روی 0 تنظیم گردد، توسط یک پارامتر اجماع کنترل می‌شود\&. در صورت عدم تعریف در اجماع، مقدار آن 300 خواهد بود\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .sp برای سرویس‌های پیازی (onion services)، راهکارهای مقابله در حال توسعه هستند و گزینه‌های متعددی هم‌اکنون در دسترس قرار دارند\&. .sp دفاع نقطهٔ معارفه (introduction point defense) یک محدودیت نرخ بر تعداد درخواست‌های معارفه‌ای است که توسط هر یک از مسیریاب‌های نقطهٔ معارفهٔ درست‌کار به سرویس هدایت می‌شوند\&. این سازوکار می‌تواند از رسیدن برخی انواع سیلاب‌های ترافیکی سنگین به سرویس جلوگیری کند، اما مانع از برقراری اتصالات جدید توسط کلاینت‌های مجاز نیز خواهد شد\&. .sp گزینه‌های زیر برای هر سرویس پیازی مجزا هستند: .PP \fBHiddenServiceEnableIntroDoSDefense\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 دفاع در برابر DoS را در سطح نقطهٔ معارفه فعال می‌کند\&. هنگامی که این گزینه فعال باشد، پارامترهای rate و burst (پایین را ببینید) به نقطهٔ معارفه ارسال می‌شوند و آن نقطه از این مقادیر برای اعمال محدودیت نرخ بر درخواست‌های معارفه به این سرویس استفاده خواهد کرد\&. نقطهٔ معارفه از پارامترهای اجماع پیروی می‌کند، مگر اینکه گردانندهٔ سرویس به طور خاص آن را با این گزینه تنظیم کرده باشد\&. سرویس هرگز پارامترهای اجماع را برای فعال یا غیرفعال کردن این دفاع بررسی نمی‌کند\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBHiddenServiceEnableIntroDoSBurstPerSec\fR \fINUM\fR .RS 4 حداکثر جهش (burst) مجاز معارفهٔ کلاینت در هر ثانیه در نقطهٔ معارفه\&. اگر این گزینه 0 باشد، نامحدود در نظر گرفته می‌شود و بنابراین در صورت تنظیم بودن \fBHiddenServiceEnableIntroDoSDefense\fR عملاً دفاع‌ها غیرفعال می‌شوند\&. (پیش‌فرض: 200) .RE .PP \fBHiddenServiceEnableIntroDoSRatePerSec\fR \fINUM\fR .RS 4 نرخ مجاز معارفهٔ کلاینت در ثانیه در نقطهٔ معارفه\&. اگر این گزینه 0 باشد، نامحدود در نظر گرفته می‌شود و بنابراین در صورت تنظیم بودن \fBHiddenServiceEnableIntroDoSDefense\fR عملاً دفاع‌ها غیرفعال می‌شوند\&. (پیش‌فرض: 25) .RE .sp نرخ (rate) حداکثر تعداد کلاینت‌هایی است که یک سرویس از نقاط معارفهٔ خود می‌خواهد در هر ثانیه مجاز بدانند\&. و جهش (burst) پارامتری است که اجازهٔ عبور همین تعداد را در طول یک ثانیه می‌دهد\&. .sp برای مثال، مقادیر پیش‌فرضِ به ترتیب 25 و 200 به این معنی است که برای هر نقطهٔ معارفه‌ای که سرویس دارد (پیش‌فرض 3 است اما با \fBHiddenServiceNumIntroductionPoints\fR قابل پیکربندی است)، به 25 کلاینت در ثانیه اجازه داده می‌شود به سرویس دسترسی یابند و حداکثر 200 مورد در عرض 1 ثانیه به عنوان جهش (burst) مجاز است\&. این بدان معناست که اگر 200 کلاینت در عرض 1 ثانیه مشاهده شوند، با توجه به نرخ 25 در ثانیه، 8 ثانیه (200/25) طول خواهد کشید تا کلاینت دیگری بتواند اجازهٔ معارفه پیدا کند\&. .sp این مقدار ممکن است برای مورد کاربرد شما زیاد باشد یا نباشد؛ تنظیم دقیق این مقادیر دشوار است و احتمالاً برای هر گردانندهٔ سرویس متفاوت خواهد بود\&. .sp چرا این سازوکار به دسترس‌پذیری سرویس کمکی نمی‌کند؟ زیرا دفاع‌ها در نقطهٔ معارفه مستقر هستند و مهاجم می‌تواند به‌سادگی تمامی نقاط معارفه را اشباع کرده و به دلیل عدم توانایی عبور کلاینت‌ها، سرویس را از دسترس خارج سازد\&. با این حال، خود سرویس با اتصالات بیش از حد بارگذاری نمی‌شود و به آن اجازه می‌دهد برای معدود کلاینت‌هایی که موفق به عبور شده‌اند یا هر سرویس دیگری که روی همان نمونهٔ tor اجرا می‌شود، به درستی کار کند\&. .sp نکتهٔ اساسی این است که این راهکار با جلوگیری از غرق کردن شبکه توسط یک سرویس پیازی با مدارهای ملاقات (rendezvous circuits) جدید، از شبکه محافظت کرده و بار آن را کاهش می‌دهد\&. .sp یک راهکار ثانویه نیز در دسترس است که مبتنی بر ارسال اولویت‌بندی‌شدهٔ مدارهای ملاقات برای اتصالات جدید است\&. صف بر اساس میزان تلاشی که کلاینت برای محاسبهٔ یک تابع اثبات کار (proof\-of\-work) صرف می‌کند مرتب می‌شود\&. .sp گزینه‌های زیر برای هر سرویس پیازی مجزا هستند: .PP \fBHiddenServicePoWDefensesEnabled\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 کاهش اثر حملات DoS سرویس مبتنی بر اثبات کار (proof\-of\-work) را فعال می‌کند\&. اگر روی 1 (فعال) تنظیم شود، tor پارامترهایی را برای یک معمای اختیاری کلاینت در بخش رمزگذاری‌شدهٔ توصیف‌گر این سرویس مخفی قرار می‌دهد\&. درخواست‌های ملاقات دریافتی بر اساس میزان تلاشی که کلاینت هنگام محاسبهٔ پاسخ معما صرف کرده است اولویت‌بندی می‌شوند\&. سرویس به‌طور دوره‌ای میزان تلاش پیشنهادی را بر اساس بار حمله به‌روزرسانی می‌کند و هنگامی که سرویس تحت بار اضافی نباشد، معما را به طور کامل غیرفعال می‌سازد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBHiddenServicePoWQueueRate\fR \fINUM\fR .RS 4 نرخ پایدار درخواست‌های ملاقات برای ارسال در هر ثانیه از صف اولویت\&. در صورت غیرفعال بودن اثبات کار، هیچ اثری ندارد\&. اگر روی 0 تنظیم شود، هیچ محدودیت صریحی وجود نخواهد داشت و درخواست‌ها با حداکثر سرعت ممکن پردازش می‌شوند\&. (پیش‌فرض: 250) .RE .PP \fBHiddenServicePoWQueueBurst\fR \fINUM\fR .RS 4 حداکثر اندازهٔ جهش (burst) برای درخواست‌های ملاقاتی که به طور همزمان از صف اولویت رسیدگی می‌شوند\&. (پیش‌فرض: 2500) .RE .sp این گزینه‌ها هم برای سرویس‌های پیازی و هم برای کلاینت‌های آن‌ها قابل اعمال هستند: .PP \fBCompiledProofOfWorkHash\fR \fB0\fR|\fB1\fR|\fBauto\fR .RS 4 هنگامی که سازوکار مقابله با DoS مبتنی بر اثبات کار فعال باشد، هم خود سرویس‌ها و هم کلاینت‌هایی که متصل می‌شوند از یک تابع درهم‌سازی (hash) تولیدشده به‌صورت پویا به عنوان بخشی از محاسبهٔ معما استفاده خواهند کرد\&. اگر این گزینه روی 1 تنظیم شود، معماها تنها با استفاده از پیاده‌سازی کامپایل‌شده (حدود ۲۰ برابر سریع‌تر) حل و تأیید می‌شوند و شکست خوردن بر استفاده از راهکار جایگزین کندتر ترجیح داده می‌شود\&. اگر 0 باشد، کامپایلر هرگز استفاده نخواهد شد\&. به‌طور پیش‌فرض، در صورت امکان همیشه کامپایلر امتحان می‌شود، اما مفسر نیز به عنوان راهکار جایگزین در دسترس است\&. (پیش‌فرض: auto) .RE .sp همچنین \-\-list\-modules را ببینید؛ این گزینه‌های اثبات کار (proof of work) تا زمانی که ماژول "pow" در زمان کامپایل فعال نشده باشد، هیچ اثری نخواهند داشت\&..SH "گزینه‌های کارساز مرجع دایرکتوری (DIRECTORY AUTHORITY SERVER OPTIONS)" .sp گزینه‌های زیر عملکرد به‌عنوان یک مرجع دایرکتوری (directory authority) را فعال کرده و نحوهٔ رفتار Tor به‌عنوان یک مرجع دایرکتوری را کنترل می‌کنند\&. اگر یک بازپخش (relay) معمولی یا یک کارساز خروجی (exit server) را روی شبکهٔ عمومی Tor اجرا می‌کنید، نیازی به تنظیم هیچ‌یک از آن‌ها نخواهید داشت\&. .PP \fBAuthoritativeDirectory\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 هنگامی که این گزینه روی 1 تنظیم شود، Tor به‌عنوان یک کارساز مرجع دایرکتوری عمل می‌کند\&. به‌جای حافظه‌پنهان‌سازی (cache) دایرکتوری، فهرست خودش را از کارسازهای مناسب تولید کرده، آن را امضا می‌کند و برای کلاینت‌ها می‌فرستد\&. احتمالاً نباید این گزینه را تنظیم کنید مگر اینکه کلاینت‌ها از قبل شما را به‌عنوان یک دایرکتوری مورد اعتماد فهرست کرده باشند\&. .RE .PP \fBBridgeAuthoritativeDir\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 هنگامی که این گزینه علاوه بر \fBAuthoritativeDirectory\fR تنظیم شود، Tor توصیف‌کننده‌های کارساز (server descriptors) را پذیرفته و ارائه می‌دهد، اما به‌جای تولید اسناد وضعیت شبکهٔ (networkstatus) اصلی متعلق به خود، آن‌ها را حافظه‌پنهان کرده و ارائه می‌دهد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBV3AuthoritativeDirectory\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 هنگامی که این گزینه علاوه بر \fBAuthoritativeDirectory\fR تنظیم شود، Tor وضعیت‌های شبکهٔ نسخهٔ ۳ را تولید کرده و توصیف‌کننده‌ها و غیره را طبق آنچه در فایل dir\-spec\&.txt در torspec شرح داده شده است ارائه می‌دهد (برای کلاینت‌ها و کارسازهای Tor که حداقل نسخهٔ 0\&.2\&.0\&.x را اجرا می‌کنند)\&. .RE .PP \fBAuthDirBadExit\fR \fIAddressPattern\&...\fR .RS 4 فقط برای دایرکتوری‌های معتبر\&. مجموعه‌ای از الگوهای نشانی برای کارسازهایی که در صورت تنظیم بودن \fBAuthDirListBadExits\fR در هر سند وضعیت شبکه‌ای که این مرجع منتشر می‌کند، به‌عنوان خروجی‌های نامناسب (bad exits) فهرست خواهند شد\&. (نحو الگوی نشانی در اینجا و گزینه‌های زیر مشابه با سیاست‌های خروج (exit policies) است، با این تفاوت که نیازی به قید \(lqaccept\(rq یا \(lqreject\(rq نیست، و درگاه‌ها نیز مورد نیاز نیستند\&.) .RE .PP \fBAuthDirMiddleOnly\fR \fIAddressPattern\&...\fR .RS 4 فقط برای دایرکتوری‌های معتبر\&. مجموعه‌ای از الگوهای نشانی برای کارسازهایی که در صورت تنظیم بودن \fBAuthDirListMiddleOnly\fR در هر سند وضعیت شبکه‌ای که این مرجع منتشر می‌کند، به‌عنوان فقط\-میانی (middle\-only) فهرست خواهند شد\&. .RE .PP \fBAuthDirFastGuarantee\fR \fIN\fR \fBbytes\fR|\fBKBytes\fR|\fBMBytes\fR|\fBGBytes\fR|\fBTBytes\fR|\fBKBits\fR|\fBMBits\fR|\fBGBits\fR|\fBTBits\fR .RS 4 فقط برای دایرکتوری‌های معتبر\&. اگر غیرصفر باشد، همیشه برای هر بازپخشی که این میزان ظرفیت یا بیشتر را تبلیغ کند، به پرچم Fast رأی می‌دهد\&. (پیش‌فرض: 100 KBytes) .RE .PP \fBAuthDirGuardBWGuarantee\fR \fIN\fR \fBbytes\fR|\fBKBytes\fR|\fBMBytes\fR|\fBGBytes\fR|\fBTBytes\fR|\fBKBits\fR|\fBMBits\fR|\fBGBits\fR|\fBTBits\fR .RS 4 فقط برای دایرکتوری‌های معتبر\&. اگر غیرصفر باشد، این میزان ظرفیت تبلیغ‌شده یا بیشتر همیشه برای برآورده کردن پیش‌نیاز پهنای باند جهت پرچم Guard کافی است\&. (پیش‌فرض: 2 MBytes) .RE .PP \fBAuthDirHasIPv6Connectivity\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 فقط برای دایرکتوری‌های معتبر\&. هنگامی که روی 0 تنظیم شود، درگاه‌های OR دارای نشانی IPv6 در آرای مرجع لحاظ نمی‌شوند\&. هنگامی که روی 1 تنظیم شود، درگاه‌های OR دارای IPv6 مانند درگاه‌های OR دارای IPv4 از نظر دردسترس‌بودن آزمایش می‌شوند\&. اگر آزمون دردسترس‌بودن موفقیت‌آمیز باشد، مرجع به IPv6 ORPort رأی داده و برای بازپخش نیز به Running رأی می‌دهد\&. اگر آزمون دردسترس‌بودن ناموفق باشد، مرجع به IPv6 ORPort رأی نمی‌دهد و به Running نیز رأی نخواهد داد (پیش‌فرض: 0) .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf محتوای اجماع (consensus) به تعداد مراجع رأی‌دهنده‌ای که AuthDirHasIPv6Connectivity را تنظیم کرده‌اند بستگی دارد: .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf اگر هیچ مرجعی AuthDirHasIPv6Connectivity را روی 1 تنظیم نکند، هیچ IPv6 ORPort در اجماع وجود نخواهد داشت\&. .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf اگر اقلیتی از مراجع AuthDirHasIPv6Connectivity را روی 1 تنظیم کنند، IPv6 ORPortهای غیرقابل‌دسترس از اجماع حذف خواهند شد\&. اما اکثریت مراجع فقط\-IPv4 همچنان به بازپخش به‌عنوان Running رأی خواهند داد\&. خطوط IPv6 ORPort دردسترس در اجماع گنجانده خواهند شد .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf اگر اکثریتی از مراجع رأی‌دهنده AuthDirHasIPv6Connectivity را روی 1 تنظیم کنند، بازپخش‌های با IPv6 ORPort غیرقابل‌دسترس به‌عنوان Running فهرست نخواهند شد\&. خطوط IPv6 ORPort دردسترس در اجماع گنجانده خواهند شد (برای اطمینان از اینکه هر اکثریت معتبری به بازپخش‌های با IPv6 ORPort غیرقابل‌دسترس رأی not Running بدهد، 75% از مراجع باید AuthDirHasIPv6Connectivity را روی 1 تنظیم کنند\&.) .fi .if n \{\ .RE .\} .RE .PP \fBAuthDirInvalid\fR \fIAddressPattern\&...\fR .RS 4 فقط برای دایرکتوری‌های معتبر\&. مجموعه‌ای از الگوهای نشانی برای کارسازهایی که هرگز در هیچ سند وضعیت شبکه‌ای که این مرجع منتشر می‌کند، به‌عنوان \(lqvalid\(rq فهرست نخواهند شد\&. .RE .PP \fBAuthDirListBadExits\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 فقط برای دایرکتوری‌های معتبر\&. اگر روی 1 تنظیم شود، این دایرکتوری نظری دربارهٔ اینکه کدام گره‌ها برای گره‌های خروجی نامناسب هستند دارد\&. (این گزینه را روی 1 تنظیم نکنید مگر اینکه قصد داشته باشید خروجی‌های ناکارآمد را به‌عنوان نامناسب فهرست کنید؛ در غیر این صورت، شما عملاً به نفع هر خروجی اعلام‌شده به‌عنوان خروجی رأی می‌دهید\&.) .RE .PP \fBAuthDirListMiddleOnly\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 فقط برای دایرکتوری‌های معتبر\&. اگر روی 1 تنظیم شود، این دایرکتوری نظری دربارهٔ اینکه کدام گره‌ها باید فقط در موقعیت میانی استفاده شوند دارد\&. (این گزینه را روی 1 تنظیم نکنید مگر اینکه قصد داشته باشید بازپخش‌های مشکوک را به‌عنوان \(lqmiddle only\(rq فهرست کنید؛ در غیر این صورت، شما عملاً \fIعلیه\fR وضعیت فقط\-میانی برای هر بازپخش رأی می‌دهید\&.) .RE .PP \fBAuthDirMaxServersPerAddr\fR \fINUM\fR .RS 4 فقط برای دایرکتوری‌های معتبر\&. حداکثر تعداد کارسازهایی که روی یک نشانی IP واحد به‌عنوان قابل‌قبول فهرست خواهیم کرد\&. برای \(lqبدون محدودیت\(rq این مقدار را روی \(lq0\(rq تنظیم کنید\&. (پیش‌فرض: 2) .RE .PP \fBAuthDirPinKeys\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 فقط برای دایرکتوری‌های معتبر\&. اگر غیرصفر باشد، در صورتی که هر بازپخش دیگری جفت‌کلید هویتی آن را رزرو کرده باشد، به هیچ بازپخشی اجازهٔ انتشار توصیف‌کننده ندهید\&. در تمام حالات، Tor هر جفت‌کلیدی را که می‌پذیرد در صورتی که جدید باشد یا با جدیدترین پینینگ پذیرفته‌شده برای یکی از کلیدهای شامل آن تفاوت داشته باشد، در یک ژورنال ثبت می‌کند\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBAuthDirReject\fR \fIAddressPattern\fR\&... .RS 4 فقط برای دایرکتوری‌های معتبر\&. مجموعه‌ای از الگوهای نشانی برای کارسازهایی که هرگز در هیچ سند وضعیت شبکه‌ای که این مرجع منتشر می‌کند فهرست نخواهند شد، یا به‌عنوان یک نشانی OR در هر توصیف‌کننده‌ای که برای انتشار توسط این مرجع ارسال می‌شود پذیرفته نخواهند شد\&. .RE .PP \fBAuthDirRejectRequestsUnderLoad\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 در صورت تنظیم، اگر مرجع دایرکتوری تحت فشار پهنای باند باشد (رسیدن به حد تنظیم‌شده، در صورت وجود)، با ارسال یک کد خطای 503 شروع به رد درخواست‌های دایرکتوری از سوی اتصالات غیربازپخشی می‌کند\&. حتی در صورت فعال بودن این گزینه، به بازپخش‌ها همیشه پاسخ داده خواهد شد\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .sp \fBAuthDirBadExitCCs\fR \fICC\fR,\&... .sp \fBAuthDirInvalidCCs\fR \fICC\fR,\&... .sp \fBAuthDirMiddleOnlyCCs\fR \fICC\fR,\&... .PP \fBAuthDirRejectCCs\fR \fICC\fR,\&... .RS 4 فقط برای دایرکتوری‌های معتبر\&. این گزینه‌ها شامل فهرستی جداشده با کاما از کدهای کشور (country codes) هستند، به‌گونه‌ای که هر کارساز موجود در یکی از آن کدهای کشور به‌عنوان خروجی نامناسب/نامعتبر برای استفاده علامت‌گذاری شده یا به‌طور کامل رد می‌شود\&. .RE .PP \fBAuthDirSharedRandomness\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 فقط برای دایرکتوری‌های معتبر\&. کلیدی برای پروتکل تصادفی مشترک (shared random protocol)\&. اگر صفر باشد، مرجع در پروتکل شرکت نخواهد کرد\&. اگر غیرصفر باشد (پیش‌فرض)، پرچم \(lqshared\-rand\-participate\(rq به رأی مرجع اضافه می‌شود که نشان‌دهندهٔ مشارکت در پروتکل است\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBAuthDirTestEd25519LinkKeys\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 فقط برای دایرکتوری‌های معتبر\&. اگر این گزینه روی 0 تنظیم شود، هنگام کاوش (probe) بازپخش‌ها در صورتی که کلید RSA آن‌ها درست باشد، بدون در نظر گرفتن کلید Ed25519 آن‌ها، با آن‌ها به‌عنوان \(lqRunning\(rq رفتار می‌کنیم\&. این گزینه را تنها زمانی باید روی 0 تنظیم کنیم که یک باگ بزرگ در احراز هویت پیوند Ed25519 وجود داشته باشد که باعث شود همهٔ بازپخش‌ها را به‌عنوان not Running برچسب‌گذاری کنیم\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBAuthDirTestReachability\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 فقط برای دایرکتوری‌های معتبر\&. اگر روی 1 تنظیم شود، به‌طور دوره‌ای هر بازپخشی را که می‌شناسیم بررسی می‌کنیم تا ببینیم در حال اجرا است یا خیر\&. اگر روی 0 تنظیم شود، برای هر بازپخش به Running رأی می‌دهیم و این آزمون‌ها را انجام نمی‌دهیم\&. (پیش‌فرض: 1) .RE .PP \fBAuthDirVoteGuard\fR \fInode\fR,\fInode\fR,\fI\&...\fR .RS 4 فهرستی از اثرانگشت‌های هویتی یا کدهای کشور یا الگوهای نشانی گره‌ها برای رأی دادن به Guard برای آن‌ها، بدون در نظر گرفتن زمان فعالیت (uptime) و پهنای باند آن‌ها\&. برای اطلاعات بیشتر در مورد نحوهٔ تعیین گره‌ها، ExcludeNodes را ببینید\&. .RE .PP \fBAuthDirVoteGuardBwThresholdFraction\fR \fIFRACTION\fR .RS 4 کسر آستانهٔ عملکرد پهنای باند پرچم Guard؛ کسری که نشان می‌دهد چه کسی از کل پهنای باند اندازه‌گیری‌شده، پرچم Guard را دریافت می‌کند\&. (پیش‌فرض: 0\&.75) .RE.PP \fBAuthDirVoteGuardGuaranteeTimeKnown\fR \fIN\fR \fBseconds\fR|\fBminutes\fR|\fBhours\fR|\fBdays\fR|\fBweeks\fR .RS 4 رله‌ای با حداقل این مقدار زمان شناخته‌شدهٔ وزن‌دار می‌تواند به اندازهٔ کافی آشنا تلقی شود تا به یک گارد (Guard) تبدیل گردد\&. (پیش‌فرض: ۸ روز) .RE .PP \fBAuthDirVoteGuardGuaranteeWFU\fR \fIFRACTION\fR .RS 4 سطحی از آپ‌تایم کسری وزن‌دار (WFU) که برای تبدیل شدن به یک گارد (Guard) کافی است\&. (پیش‌فرض: 0\&.98) .RE .PP \fBAuthDirVoteStableGuaranteeMinUptime\fR \fIN\fR \fBseconds\fR|\fBminutes\fR|\fBhours\fR|\fBdays\fR|\fBweeks\fR .RS 4 اگر آپ‌تایم یک رله حداقل این مقدار باشد، صرف‌نظر از وضعیت بقیهٔ شبکه، همواره پایدار (Stable) در نظر گرفته می‌شود\&. (پیش‌فرض: ۳۰ روز) .RE .PP \fBAuthDirVoteStableGuaranteeMTBF\fR \fIN\fR \fBseconds\fR|\fBminutes\fR|\fBhours\fR|\fBdays\fR|\fBweeks\fR .RS 4 اگر میانگین زمان بین خرابی‌ها (MTBF) برای یک رله حداقل این مقدار باشد، همواره پایدار در نظر گرفته خواهد شد\&. (پیش‌فرض: ۵ روز) .RE .PP \fBBridgePassword\fR \fIPassword\fR .RS 4 در صورت تنظیم، شامل یک احراز هویت‌کنندهٔ HTTP خواهد بود که به مرجع پل (bridge authority) اعلام می‌کند تمامی اطلاعات درخواستی پل را ارائه دهد\&. این گزینه در طرح «جامعه پل» (bridge community) (که تنها بخشی از آن پیاده‌سازی شده) کاربرد دارد؛ طرحی که در آن جامعه‌ای از گردانندگان رله‌های پل همگی از یک مرجع دایرکتوری پل جایگزین استفاده می‌کنند و مخاطبان هدف آن‌ها می‌توانند به‌طور دوره‌ای فهرست پل‌های در دسترس جامعه را دریافت کنند تا به‌روز بمانند\&. (پیش‌فرض: تنظیم‌نشده) .RE .PP \fBConsensusParams\fR \fISTRING\fR .RS 4 مقدار STRING فهرستی فاصله‌جدا از جفت‌های key=value است که Tor آن را در خط "params" از رأی وضعیت شبکه (networkstatus vote) خود لحاظ می‌کند\&. این دستورالعمل را می‌توان چندین بار مشخص کرد تا نیازی به نوشتن تمام آن در یک خط نباشد\&. .RE .PP \fBDirAllowPrivateAddresses\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر روی 1 تنظیم شود، Tor توصیف‌گرهای سرور را با مؤلفه‌های "Address" دلخواه می‌پذیرد\&. در غیر این صورت، چنانچه نشانی یک نشانی IP نبوده یا یک نشانی IP خصوصی باشد، توصیف‌گر سرور را رد خواهد کرد\&. علاوه‌بر این، Tor به سیاست‌های خروج (exit policies) برای شبکه‌های خصوصی اجازه می‌دهد تا الزامات پرچم Exit را برآورده کنند\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBGuardfractionFile\fR \fIFILENAME\fR .RS 4 فقط برای دایرکتوری‌های مرجع نسخهٔ ۳ (V3 authoritative directories)\&. مکان فایل guardfraction را پیکربندی می‌کند که حاوی اطلاعاتی دربارهٔ مدت زمان گارد بودن رله‌ها است\&. (پیش‌فرض: تنظیم‌نشده) .RE .PP \fBMinMeasuredBWsForAuthToIgnoreAdvertised\fR \fIN\fR .RS 4 مقداری کل، بر حسب واحدهای انتزاعی پهنای باند، که بیان می‌کند یک مرجع پیش از غیرقابل‌اعتماد دانستن کامل پهنای باندهای تبلیغ‌شده، چه میزان پهنای باند کل اندازه‌گیری‌شده‌ای را باید در شبکه مشاهده کرده باشد\&. (پیش‌فرض: 500) .RE .PP \fBMinUptimeHidServDirectoryV2\fR \fIN\fR \fBseconds\fR|\fBminutes\fR|\fBhours\fR|\fBdays\fR|\fBweeks\fR .RS 4 حداقل آپ‌تایم یک رله برای پذیرفته شدن به‌عنوان دایرکتوری سرویس مخفی توسط مراجع دایرکتوری\&. (پیش‌فرض: ۹۶ ساعت) .RE .PP \fBRecommendedClientVersions\fR \fISTRING\fR .RS 4 مقدار STRING فهرستی ویرگول‌جدا از نسخه‌های Tor است که در حال حاضر برای استفادهٔ کلاینت‌ها ایمن تلقی می‌شوند\&. این اطلاعات در دایرکتوری‌های نسخهٔ ۲ گنجانده می‌شود\&. اگر این گزینه تنظیم نشود، مقدار \fBRecommendedVersions\fR به کار می‌رود\&. هنگامی که این گزینه تنظیم شود، \fBVersioningAuthoritativeDirectory\fR نیز باید تنظیم گردد\&. .RE .PP \fBRecommendedServerVersions\fR \fISTRING\fR .RS 4 مقدار STRING فهرستی ویرگول‌جدا از نسخه‌های Tor است که در حال حاضر برای استفادهٔ سرورها ایمن تلقی می‌شوند\&. این اطلاعات در دایرکتوری‌های نسخهٔ ۲ گنجانده می‌شود\&. اگر این گزینه تنظیم نشود، مقدار \fBRecommendedVersions\fR به کار می‌رود\&. هنگامی که این گزینه تنظیم شود، \fBVersioningAuthoritativeDirectory\fR نیز باید تنظیم گردد\&. .RE .PP \fBRecommendedVersions\fR \fISTRING\fR .RS 4 مقدار STRING فهرستی ویرگول‌جدا از نسخه‌های Tor است که در حال حاضر ایمن تلقی می‌شوند\&. این فهرست در هر دایرکتوری گنجانده شده و گره‌هایی که دایرکتوری را دریافت می‌کنند متوجه می‌شوند که آیا نیاز به ارتقا دارند یا خیر\&. این گزینه می‌تواند چندین بار تکرار شود: مقادیر خطوط مختلف با یکدیگر ترکیب می‌شوند\&. هنگامی که این گزینه تنظیم شود، \fBVersioningAuthoritativeDirectory\fR نیز باید تنظیم گردد\&. .RE .PP \fBMinimalAcceptedServerVersion\fR \fISTRING\fR .RS 4 مقدار STRING قدیمی‌ترین نسخهٔ Tor است که توسط مرجع دایرکتوری برای رله‌ها و پل‌ها پذیرفته می‌شود\&. هر نسخهٔ قدیمی‌تری رد خواهد شد\&. (پیش‌فرض: 0\&.4\&.7\&.0\-alpha\-dev) .RE .PP \fBV3AuthDistDelay\fR \fIN\fR \fBseconds\fR|\fBminutes\fR|\fBhours\fR .RS 4 فقط برای دایرکتوری‌های مرجع نسخهٔ ۳ (V3 authoritative directories)\&. تأخیر ترجیحی سرور بین انتشار اجماع و امضای خود و فرض بر اینکه تمامی امضاها را از سایر مراجع دریافت کرده است، پیکربندی می‌کند\&. توجه داشته باشید که زمان واقعی استفاده‌شده، زمان ترجیحی سرور نیست، بلکه اجماع تمامی ترجیحات است\&. (پیش‌فرض: ۵ دقیقه) .RE .PP \fBV3AuthNIntervalsValid\fR \fINUM\fR .RS 4 فقط برای دایرکتوری‌های مرجع نسخهٔ ۳ (V3 authoritative directories)\&. تعداد بازه‌های رأی‌گیری (VotingIntervals) را که هر اجماع باید برای آن مدت معتبر باشد پیکربندی می‌کند\&. انتخاب اعداد بزرگ ریسک تفکیک شبکه (network partitioning) را افزایش می‌دهد؛ انتخاب اعداد کوچک باعث افزایش ترافیک دایرکتوری می‌شود\&. توجه داشته باشید که تعداد بازه‌های واقعی استفاده‌شده، عدد ترجیحی سرور نیست، بلکه اجماع تمامی ترجیحات است\&. باید حداقل ۲ باشد\&. (پیش‌فرض: 3) .RE .PP \fBV3AuthUseLegacyKey\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 در صورت تنظیم، مرجع دایرکتوری اجماع‌ها را نه تنها با کلید امضای خودش، بلکه با یک کلید و گواهی «قدیمی» (legacy) با هویتی متفاوت نیز امضا می‌کند\&. این ویژگی برای مهاجرت کلیدهای مرجع دایرکتوری در صورت به خطر افتادن (compromise) استفاده می‌شود\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBV3AuthVoteDelay\fR \fIN\fR \fBseconds\fR|\fBminutes\fR|\fBhours\fR .RS 4 فقط برای دایرکتوری‌های مرجع نسخهٔ ۳ (V3 authoritative directories)\&. تأخیر ترجیحی سرور بین انتشار رأی خود و فرض بر اینکه تمامی آرا را از سایر مراجع دریافت کرده است، پیکربندی می‌کند\&. توجه داشته باشید که زمان واقعی استفاده‌شده، زمان ترجیحی سرور نیست، بلکه اجماع تمامی اولویت‌ها است\&. (پیش‌فرض: ۵ دقیقه) .RE .PP \fBV3AuthVotingInterval\fR \fIN\fR \fBminutes\fR|\fBhours\fR .RS 4 فقط برای دایرکتوری‌های مرجع نسخهٔ ۳ (V3 authoritative directories)\&. بازهٔ زمانی ترجیحی سرور برای رأی‌گیری را پیکربندی می‌کند\&. توجه داشته باشید که رأی‌گیری در \fIواقع\fR در بازه‌ای رخ خواهد داد که بر اساس اجماع تمامی بازه‌های ترجیحی مراجع تعیین شده باشد\&. این زمان باید بتواند ۲۴ ساعت یک شبانه‌روز را به‌طور مساوی بخش‌پذیر کند\&. (پیش‌فرض: ۱ ساعت) .RE .PP \fBV3BandwidthsFile\fR \fIFILENAME\fR .RS 4 فقط برای دایرکتوری‌های مرجع نسخهٔ ۳ (V3 authoritative directories)\&. مکان فایل تولیدشده توسط مرجع پهنای باند را که حاوی اطلاعات ظرفیت‌های پهنای باند اندازه‌گیری‌شدهٔ رله‌ها است پیکربندی می‌کند\&. برای جلوگیری از خواندن‌های متناقض، داده‌های پهنای باند باید ابتدا در فایلی موقت نوشته شده و سپس به نام فایل پیکربندی‌شده تغییر نام یابند\&. (پیش‌فرض: تنظیم‌نشده) .RE .PP \fBVersioningAuthoritativeDirectory\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 هنگامی که این گزینه روی 1 تنظیم شود، Tor اطلاعات مربوط به نسخه‌هایی از Tor را که هنوز برای استفاده ایمن تلقی می‌شوند به دایرکتوری منتشرشده اضافه می‌کند\&. هر مرجع نسخهٔ ۱ به‌طور خودکار یک مرجع نسخه‌بندی است؛ مراجع نسخهٔ ۲ این سرویس را به‌صورت اختیاری ارائه می‌دهند\&. همچنین ببینید: RecommendedVersions، RecommendedClientVersions و RecommendedServerVersions\&. .RE.SH "گزینه‌های سرویس مخفی (HIDDEN SERVICE OPTIONS)" .sp گزینه‌های زیر برای پیکربندی یک سرویس مخفی به کار می‌روند\&. برخی گزینه‌ها به ازای هر سرویس اعمال می‌شوند و برخی دیگر بر کل نمونهٔ tor اعمال می‌گردند\&. .sp بخش بعدی گزینه‌های به ازای هر سرویس را شرح می‌دهد که تنها می‌توان آن‌ها را \fBپس از\fR دستورالعمل \fBHiddenServiceDir\fR تنظیم کرد\&. .sp \fBگزینه‌های به ازای هر سرویس (PER SERVICE OPTIONS):\fR .PP \fBHiddenServiceAllowUnknownPorts\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر روی 1 تنظیم شود، اتصالات به درگاه‌های ناشناخته باعث نمی‌شوند که سرویس مخفی فعلی مدارهای rendezvous را ببندد\&. (تنظیم این گزینه روی 0 یک سازوکار احراز هویت نیست؛ بلکه صرفاً برای ایجاد یک زحمت جزئی برای پویشگران درگاه در نظر گرفته شده است\&.) (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBHiddenServiceDir\fR \fIDIRECTORY\fR .RS 4 فایل‌های دادهٔ یک سرویس مخفی را در DIRECTORY ذخیره می‌کند\&. هر سرویس مخفی باید یک دایرکتوری جداگانه داشته باشد\&. می‌توانید از این گزینه چندین بار برای مشخص کردن چند سرویس استفاده کنید\&. اگر DIRECTORY وجود نداشته باشد، Tor آن را ایجاد خواهد کرد\&. لطفاً توجه داشته باشید که در صورت فعال بودن \fBSandbox\fR نمی‌توانید یک Onion Service جدید به نمونهٔ در حال اجرای Tor اضافه کنید\&. (نکته: در نسخه‌های کنونی Tor، اگر DIRECTORY یک مسیر نسبی باشد، نسبت به دایرکتوری کاری جاری نمونهٔ Tor سنجیده می‌شود، نه نسبت به DataDirectory آن\&. به این رفتار اتکا نکنید؛ تضمینی وجود ندارد که در نسخه‌های آینده یکسان باقی بماند\&.) .RE .PP \fBHiddenServiceDirGroupReadable\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر این گزینه روی 1 تنظیم شود، به گروه فایل‌سیستم اجازه می‌دهد دایرکتوری سرویس مخفی و فایل hostname را بخواند\&. اگر روی 0 تنظیم شود، تنها مالک قادر به خواندن دایرکتوری سرویس مخفی است\&. (پیش‌فرض: 0) در Windows هیچ تأثیری ندارد\&. .RE .PP \fBHiddenServiceExportCircuitID\fR \fIprotocol\fR .RS 4 سرویس پیازی (onion service) از پروتکل داده‌شده برای آشکارسازی شناسهٔ مدار سراسری هر مدار کلاینت ورودی استفاده می‌کند\&. تنها پروتکلی که در حال حاضر پشتیبانی می‌شود \*(Aqhaproxy\*(Aq است\&. این گزینه فقط برای سرویس‌های v3 کاربرد دارد\&. (پیش‌فرض: none) گزینهٔ haproxy به روش زیر عمل می‌کند: هنگامی که این ویژگی فعال است، فرایند Tor هنگام اتصال کلاینت به سرویس پیازی، یک خط سرایند (header) می‌نویسد\&. این سرایند شبیه به این خواهد بود: "PROXY TCP6 fc00:dead:beef:4dad::ffff:ffff ::1 65535 42\er\en" ما «شناسهٔ مدار سراسری» را به عنوان ۳۲ بیت پایانیِ نخستین آدرس IPv6 کدگذاری می‌کنیم\&. از تمام مقادیر دیگر در سرایند می‌توان با اطمینان صرف‌نظر کرد\&. شما می‌توانید شناسهٔ مدار سراسری را با استفاده از فرمول زیر برای آدرس IPv6 فرضی "fc00:dead:beef:4dad::AABB:CCDD" محاسبه کنید: global_circuit_id = (0xAA << 24) + (0xBB << 16) + (0xCC << 8) + 0xDD; در حالت بالا، که در آن ۳۲ بیت پایانی برابر 0xffffffff است، شناسهٔ مدار سراسری برابر 4294967295 خواهد بود\&. می‌توانید از این مقدار همراه با control port مربوط به Tor برای پایان دادن به مدارهای خاص با استفاده از شناسه‌های مدار سراسری آن‌ها استفاده کنید\&. برای اطلاعات بیشتر در این مورد، control\-spec\&.txt را ببینید\&. پروتکل HAProxy نسخهٔ ۱ با جزئیات کامل در نشانی زیر شرح داده شده است: https://www\&.haproxy\&.org/download/1\&.8/doc/proxy\-protocol\&.txt .RE .PP \fBHiddenServiceOnionBalanceInstance\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر روی 1 تنظیم شود، این سرویس پیازی به یک نمونهٔ OnionBalance تبدیل شده و اتصالات کلاینت با مقصد فرانت‌اند OnionBalance را می‌پذیرد\&. در این حالت، Tor انتظار دارد فایلی به نام "ob_config" را در داخل دایرکتوری \fBHiddenServiceDir\fR با محتوای زیر بیابد: MasterOnionAddress که در آن آدرس onion مربوط به فرانت‌اند OnionBalance است (برای نمونه wrxdvcaqpuzakbfww5sxs6r2uybczwijzfn2ezy2osaj7iox7kl7nhad\&.onion)\&. .RE .PP \fBHiddenServiceMaxStreams\fR \fIN\fR .RS 4 حداکثر تعداد جریان‌های (اتصالات) هم‌زمان به ازای هر مدار rendezvous\&. حداکثر مقدار مجاز 65535 است\&. (تنظیم این مقدار روی 0 اجازهٔ تعداد نامحدودی از جریان‌های هم‌زمان را می‌دهد\&.) (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBHiddenServiceMaxStreamsCloseCircuit\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر روی 1 تنظیم شود، فراتر رفتن از \fBHiddenServiceMaxStreams\fR باعث بسته شدن مدار rendezvous متخلف می‌شود، برخلاف نادیده گرفتن بی‌سرصدای درخواست‌های ایجاد جریان که از حد مجاز فراتر می‌روند\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBHiddenServiceNumIntroductionPoints\fR \fINUM\fR .RS 4 تعداد نقاط معرفی (introduction points) که سرویس مخفی خواهد داشت\&. نمی‌توانید بیش از 20 نقطه داشته باشید\&. (پیش‌فرض: 3) .RE .PP \fBHiddenServicePort\fR \fIVIRTPORT\fR [\fITARGET\fR] .RS 4 یک درگاه مجازی VIRTPORT را برای یک سرویس مخفی پیکربندی می‌کند\&. می‌توانید از این گزینه چندین بار استفاده کنید؛ هر بار بر سرویسی اعمال می‌شود که از تازه‌ترین HiddenServiceDir استفاده می‌کند\&. به‌طور پیش‌فرض، این گزینه درگاه مجازی را به همان درگاه روی 127\&.0\&.0\&.1 از طریق TCP نگاشت می‌کند\&. می‌توانید با مشخص کردن مقصد به صورت addr، port، addr:port یا \fBunix:\fR\fIpath\fR درگاه، آدرس مقصد یا هر دو را جایگزین کنید\&. (می‌توانید یک مقصد IPv6 را به صورت [addr]:port مشخص کنید\&. مسیرهای Unix می‌توانند داخل گیومه قرار گیرند و از توالی‌های گریز استاندارد C استفاده کنند\&.) همچنین می‌توانید چندین خط با VIRTPORT یکسان داشته باشید: هنگامی که کاربری به آن VIRTPORT متصل می‌شود، یکی از TARGETها از میان آن خطوط به صورت تصادفی انتخاب خواهد شد\&. توجه داشته باشید که جفت‌های آدرس\-درگاه باید با کاما از هم جدا شوند\&. .RE .PP \fBHiddenServiceVersion\fR \fB3\fR .RS 4 فهرستی از نسخه‌های توصیف‌گر سرویس rendezvous برای انتشار برای سرویس مخفی\&. در حال حاضر، تنها نسخهٔ 3 پشتیبانی می‌شود\&. (پیش‌فرض: 3) .RE .sp \fBگزینه‌های به ازای هر نمونه (PER INSTANCE OPTIONS):\fR .PP \fBHiddenServiceSingleHopMode\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 \fBآزمایشی \- غیرناشناس (Non Anonymous)\fR سرویس‌های مخفی در یک نمونهٔ tor در حالت HiddenServiceSingleHopMode، مدارهای تک‌جهشی (مستقیم) بین سرور سرویس پیازی و نقاط معرفی و rendezvous ایجاد می‌کنند\&. (توصیف‌گرهای سرویس پیازی همچنان با استفاده از مسیرهای ۳ جهشی ارسال می‌شوند تا از مسدود شدن سرویس توسط دایرکتوری‌های سرویس پیازی جلوگیری شود\&.) این گزینه هر نمونهٔ سرویس مخفی میزبانی‌شده توسط یک نمونهٔ tor را به یک Single Onion Service تبدیل می‌کند\&. مدارهای تک‌جهشی پیدا کردن موقعیت سرورهای Single Onion را آسان می‌کنند، اما کلاینت‌ها از نظر مکانی ناشناس باقی می‌مانند\&. با این حال، این واقعیت که یک کلاینت به جای یک سرویس مخفی در حال دسترسی به یک Single Onion است ممکن است از نظر آماری قابل تشخیص باشد\&. \fBهشدار:\fR هنگامی که یک دایرکتوری سرویس مخفی توسط یک نمونهٔ tor در حالت HiddenServiceSingleHopMode استفاده شد، \fBهرگز\fR نمی‌تواند دوباره برای یک سرویس مخفی به کار گرفته شود\&. بهترین شیوه این است که برای هر Single Onion Service و سرویس مخفی جدید، یک دایرکتوری سرویس مخفی، کلید و آدرس جدید ایجاد کنید\&. اجرای هم‌زمان Single Onion Services و سرویس‌های مخفی از یک نمونهٔ tor ممکن نیست: آن‌ها باید روی سرورهای مجزا با آدرس‌های IP متفاوت اجرا شوند\&. گزینهٔ HiddenServiceSingleHopMode نیازمند این است که HiddenServiceNonAnonymousMode روی 1 تنظیم شده باشد\&. از آنجا که یک سرویس Single Onion غیرناشناس است، نمی‌توانید روی نمونهٔ tor که در حالت \fBHiddenServiceSingleHopMode\fR اجرا می‌شود یک SOCKSPort پیکربندی کنید\&. هنگام اجرای tor قابل تغییر نیست\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBHiddenServiceNonAnonymousMode\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 سرویس‌های مخفی را روی این نمونهٔ tor غیرناشناس می‌کند\&. امکان استفاده از HiddenServiceSingleHopMode غیرناشناس را فراهم می‌سازد\&. اتصالات مستقیم را در پروتکل سرویس مخفی سمت سرور فعال می‌کند\&. اگر از این گزینه استفاده می‌کنید، باید تمام سرویس‌های سمت کلاینت را در نمونهٔ Tor خود غیرفعال کنید، از جمله تنظیم SOCKSPort روی "0"\&. هنگام اجرای tor قابل تغییر نیست\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBPublishHidServDescriptors\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر روی 0 تنظیم شود، Tor هر سرویس مخفی را که پیکربندی کرده‌اید اجرا می‌کند، اما آن‌ها را در دایرکتوری rendezvous اعلان نخواهد کرد\&. این گزینه تنها زمانی کاربرد دارد که از یک کنترل‌کنندهٔ Tor استفاده کنید که انتشار hidserv را برای شما انجام می‌دهد\&. (پیش‌فرض: 1) .RE.SH "احراز هویت کلاینت (CLIENT AUTHORIZATION)" .sp سمت سرویس: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf برای پیکربندی احراز هویت کلاینت در سمت سرویس، دایرکتوری "/authorized_clients/" باید وجود داشته باشد\&. هر فایل در آن دایرکتوری باید دارای پسوند "\&.auth" باشد (مانند "alice\&.auth"؛ نام فایل اهمیتی ندارد) و ساختار محتوای آن حتماً باید به این صورت باشد: .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf :: .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf موارد پشتیبانی‌شده برای عبارتند از: "descriptor"\&. موارد پشتیبانی‌شده برای عبارتند از: "x25519"\&. مقدار تنها نمایش base32 از بایت‌های خام کلید است (۳۲ بایت برای x25519)\&. .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf هر فایل حتماً باید تنها شامل یک خط باشد\&. هر فایل ناهماهنگ یا معیوب نادیده گرفته خواهد شد\&. احراز هویت کلاینت تنها زمانی برای سرویس فعال می‌شود که tor حداقل یک فایل احراز هویت را با موفقیت بارگذاری کند\&. .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf توجه داشته باشید که به محض پیکربندی احراز هویت کلاینت، از این زمان به بعد هیچ‌کس دیگری با داشتن نشانی قادر به دسترسی به آن نخواهد بود\&. در صورتی که هیچ احراز هویتی پیکربندی نشده باشد، سرویس برای هر فردی که نشانی onion را داشته باشد قابل دسترسی خواهد بود\&. .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf ابطال یک کلاینت می‌تواند با حذف فایل "\&.auth" آن انجام شود؛ با این حال این ابطال تنها پس از راه‌اندازی مجدد فرایند tor یا در صورت رخ دادن SIGHUP اعمال خواهد شد\&. .fi .if n \{\ .RE .\} .sp سمت کلاینت: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf برای دسترسی به عنوان یک کلاینت به یک سرویس onion نسخه ۳ (v3) دارای احراز هویت کلاینت، مطمئن شوید که ClientOnionAuthDir در torrc شما تنظیم شده باشد\&. سپس، در دایرکتوری ، یک فایل \&.auth_private برای سرویس onion متناظر با این کلید ایجاد کنید (مانند \*(Aqbob_onion\&.auth_private\*(Aq)\&. محتویات فایل /\&.auth_private باید به صورت زیر باشد: .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf <56\-char\-onion\-addr\-without\-\&.onion\-part>:descriptor:x25519: .fi .if n \{\ .RE .\} .sp برای اطلاعات بیشتر، لطفاً ببینید: https://2019\&.www\&.torproject\&.org/docs/tor\-onion\-service\&.html\&.en#ClientAuthorization \&..SH "گزینه‌های شبکه آزمایشی (TESTING NETWORK OPTIONS)" .sp گزینه‌های زیر برای راه‌اندازی یک شبکه آزمایشی Tor استفاده می‌شوند\&. .PP \fBTestingTorNetwork\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر روی ۱ تنظیم شود، Tor مقادیر پیش‌فرض گزینه‌های پیکربندی زیر را تنظیم می‌کند تا راه‌اندازی یک شبکه آزمایشی Tor آسان‌تر شود\&. فقط در صورتی قابل تنظیم است که مجموعه‌ای غیرپیش‌فرض از DirAuthorities تنظیم شده باشد\&. هنگام اجرای Tor نمی‌توان آن را لغو تنظیم کرد\&. (پیش‌فرض: 0) .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf DirAllowPrivateAddresses 1 EnforceDistinctSubnets 0 AuthDirMaxServersPerAddr 0 ClientBootstrapConsensusAuthorityDownloadInitialDelay 0 ClientBootstrapConsensusFallbackDownloadInitialDelay 0 ClientBootstrapConsensusAuthorityOnlyDownloadInitialDelay 0 ClientDNSRejectInternalAddresses 0 ClientRejectInternalAddresses 0 CountPrivateBandwidth 1 ExitPolicyRejectPrivate 0 ExtendAllowPrivateAddresses 1 V3AuthVotingInterval 5 minutes V3AuthVoteDelay 20 seconds V3AuthDistDelay 20 seconds TestingV3AuthInitialVotingInterval 150 seconds TestingV3AuthInitialVoteDelay 20 seconds TestingV3AuthInitialDistDelay 20 seconds TestingAuthDirTimeToLearnReachability 0 minutes MinUptimeHidServDirectoryV2 0 minutes TestingServerDownloadInitialDelay 0 TestingClientDownloadInitialDelay 0 TestingServerConsensusDownloadInitialDelay 0 TestingClientConsensusDownloadInitialDelay 0 TestingBridgeDownloadInitialDelay 10 TestingBridgeBootstrapDownloadInitialDelay 0 TestingClientMaxIntervalWithoutRequest 5 seconds TestingDirConnectionMaxStall 30 seconds TestingEnableConnBwEvent 1 TestingEnableCellStatsEvent 1 .fi .if n \{\ .RE .\} .RE .PP \fBTestingAuthDirTimeToLearnReachability\fR \fIN\fR \fBseconds\fR|\fBminutes\fR|\fBhours\fR .RS 4 پس از شروع به عنوان یک مرجع (authority)، تا زمانی که این مقدار زمان نگذشته باشد، ادعایی درباره اینکه آیا مسیردهنده‌ها در وضعیت Running هستند یا خیر، مطرح نکنید\&. تغییر این نیازمند آن است که \fBTestingTorNetwork\fR تنظیم شده باشد\&. (پیش‌فرض: 30 minutes) .RE .PP \fBTestingAuthKeyLifetime\fR \fIN\fR \fBseconds\fR|\fBminutes\fR|\fBhours\fR|\fBdays\fR|\fBweeks\fR|\fBmonths\fR .RS 4 طول عمر پیش‌فرض برای کلید احراز هویت امضاکننده Ed25519 TLS Link را بازنویسی می‌کند\&. (پیش‌فرض: 2 days) .RE .sp \fBTestingAuthKeySlop\fR \fIN\fR \fBseconds\fR|\fBminutes\fR|\fBhours\fR .PP \fBTestingBridgeBootstrapDownloadInitialDelay\fR \fIN\fR .RS 4 تأخیر اولیه بر حسب ثانیه برای اینکه کارخواه‌ها چه مدت قبل از بارگیری توصیف‌کننده پل برای یک پل جدید باید منتظر بمانند\&. تغییر این نیازمند آن است که \fBTestingTorNetwork\fR تنظیم شده باشد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBTestingBridgeDownloadInitialDelay\fR \fIN\fR .RS 4 میزان انتظار (بر حسب ثانیه) پس از اینکه کارخواه‌ها توصیف‌کننده پل را با موفقیت بارگیری کردند، قبل از اقدام به بارگیری مجدد برای همان پل\&. تغییر این نیازمند آن است که \fBTestingTorNetwork\fR تنظیم شده باشد\&. (پیش‌فرض: 10800) .RE .PP \fBTestingClientConsensusDownloadInitialDelay\fR \fIN\fR .RS 4 تأخیر اولیه بر حسب ثانیه برای زمانی که کارخواه‌ها باید اجماع‌ها (consensuses) را بارگیری کنند\&. تغییر این نیازمند آن است که \fBTestingTorNetwork\fR تنظیم شده باشد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBTestingClientDownloadInitialDelay\fR \fIN\fR .RS 4 تأخیر اولیه بر حسب ثانیه برای زمانی که کارخواه‌ها باید به‌طور کلی داده‌ها را بارگیری کنند\&. تغییر این نیازمند آن است که \fBTestingTorNetwork\fR تنظیم شده باشد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBTestingClientMaxIntervalWithoutRequest\fR \fIN\fR \fBseconds\fR|\fBminutes\fR .RS 4 هنگامی که کارخواه‌های فهرست راهنما فقط تعداد اندکی توصیف‌کننده برای درخواست دارند، آن‌ها را دسته‌بندی می‌کنند تا زمانی که تعداد بیشتری داشته باشند، یا این مدت زمان سپری شود\&. تغییر این نیازمند آن است که \fBTestingTorNetwork\fR تنظیم شده باشد\&. (پیش‌فرض: 10 minutes) .RE .PP \fBTestingDirAuthVoteExit\fR \fInode\fR,\fInode\fR,\fI\&...\fR .RS 4 فهرستی از اثرانگشت‌های هویتی، کدهای کشور و الگوهای آدرس گره‌ها برای رأی دادن به عنوان Exit بدون در نظر گرفتن زمان فعالیت، پهنای باند، یا سیاست خروج آن‌ها\&. برای اطلاعات بیشتر در مورد نحوه مشخص کردن گره‌ها به ExcludeNodes مراجعه کنید\&. برای این که این گزینه تأثیری داشته باشد، \fBTestingTorNetwork\fR باید تنظیم شده باشد\&. برای اطلاعات بیشتر در مورد نحوه مشخص کردن گره‌ها به ExcludeNodes مراجعه کنید\&. .RE .PP \fBTestingDirAuthVoteExitIsStrict\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر True (1) باشد، یک گره هرگز پرچم Exit را دریافت نخواهد کرد مگر اینکه در فهرست \fBTestingDirAuthVoteExit\fR مشخص شده باشد، بدون در نظر گرفتن زمان فعالیت، پهنای باند، یا سیاست خروج آن\&. برای این که این گزینه تأثیری داشته باشد، \fBTestingTorNetwork\fR باید تنظیم شده باشد\&. .RE .PP \fBTestingDirAuthVoteGuard\fR \fInode\fR,\fInode\fR,\fI\&...\fR .RS 4 فهرستی از اثرانگشت‌های هویتی، کدهای کشور و الگوهای آدرس گره‌ها برای رأی دادن به عنوان Guard بدون در نظر گرفتن زمان فعالیت و پهنای باند آن‌ها\&. برای اطلاعات بیشتر در مورد نحوه مشخص کردن گره‌ها به ExcludeNodes مراجعه کنید\&. برای این که این گزینه تأثیری داشته باشد، \fBTestingTorNetwork\fR باید تنظیم شده باشد\&. .RE .PP \fBTestingDirAuthVoteGuardIsStrict\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر True (1) باشد، یک گره هرگز پرچم Guard را دریافت نخواهد کرد مگر اینکه در فهرست \fBTestingDirAuthVoteGuard\fR مشخص شده باشد، بدون در نظر گرفتن زمان فعالیت و پهنای باند آن\&. برای این که این گزینه تأثیری داشته باشد، \fBTestingTorNetwork\fR باید تنظیم شده باشد\&. .RE .PP \fBTestingDirAuthVoteHSDir\fR \fInode\fR,\fInode\fR,\fI\&...\fR .RS 4 فهرستی از اثرانگشت‌های هویتی، کدهای کشور و الگوهای آدرس گره‌ها برای رأی دادن به عنوان HSDir بدون در نظر گرفتن زمان فعالیت و DirPort آن‌ها\&. برای اطلاعات بیشتر در مورد نحوه مشخص کردن گره‌ها به ExcludeNodes مراجعه کنید\&. برای این که این گزینه تأثیری داشته باشد، \fBTestingTorNetwork\fR باید تنظیم شده باشد\&. .RE .PP \fBTestingDirAuthVoteHSDirIsStrict\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر True (1) باشد، یک گره هرگز پرچم HSDir را دریافت نخواهد کرد مگر اینکه در فهرست \fBTestingDirAuthVoteHSDir\fR مشخص شده باشد، بدون در نظر گرفتن زمان فعالیت و DirPort آن\&. برای این که این گزینه تأثیری داشته باشد، \fBTestingTorNetwork\fR باید تنظیم شده باشد\&. .RE .PP \fBTestingDirConnectionMaxStall\fR \fIN\fR \fBseconds\fR|\fBminutes\fR .RS 4 به یک اتصال فهرست راهنما اجازه می‌دهد این مدت متوقف بماند پیش از آنکه منقضی شود\&. تغییر این نیازمند آن است که \fBTestingTorNetwork\fR تنظیم شده باشد\&. (پیش‌فرض: 5 minutes) .RE .PP \fBTestingEnableCellStatsEvent\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر این گزینه تنظیم شود، کنترل‌کننده‌های Tor می‌توانند برای رویدادهای CELL_STATS ثبت‌نام کنند\&. تغییر این نیازمند آن است که \fBTestingTorNetwork\fR تنظیم شده باشد\&. (پیش‌فرض: 0) .RE.PP \fBTestingEnableConnBwEvent\fR \fB0\fR|\fB1\fR .RS 4 اگر این گزینه تنظیم شود، کنترل‌کننده‌های Tor می‌توانند برای رویدادهای CONN_BW ثبت‌نام کنند\&. تغییر این نیازمند تنظیم بودن \fBTestingTorNetwork\fR است\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBTestingLinkCertLifetime\fR \fIN\fR \fBseconds\fR|\fBminutes\fR|\fBhours\fR|\fBdays\fR|\fBweeks\fR|\fBmonths\fR .RS 4 طول‌عمر پیش‌فرض گواهی‌های مورد استفاده برای احراز اصالت گواهی پیوند X509 با کلید امضای ed25519 را بازنویسی می‌کند\&. (پیش‌فرض: ۲ روز) .RE .sp \fBTestingLinkKeySlop\fR \fIN\fR \fBseconds\fR|\fBminutes\fR|\fBhours\fR .PP \fBTestingMinExitFlagThreshold\fR \fIN\fR \fBKBytes\fR|\fBMBytes\fR|\fBGBytes\fR|\fBTBytes\fR|\fBKBits\fR|\fBMBits\fR|\fBGBits\fR|\fBTBits\fR .RS 4 حد پایینی برای تخصیص پرچم خروج (exit flag) هنگام اجرا به عنوان یک مرجع در یک شبکهٔ آزمایشی تعیین می‌کند\&. حد پایین پیش‌فرض معمول یعنی 4 KBytes را لغو و بازنویسی می‌کند\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBTestingMinFastFlagThreshold\fR \fIN\fR \fBbytes\fR|\fBKBytes\fR|\fBMBytes\fR|\fBGBytes\fR|\fBTBytes\fR|\fBKBits\fR|\fBMBits\fR|\fBGBits\fR|\fBTBits\fR .RS 4 حداقل مقدار برای پرچم Fast\&. حداقل معمول گرفته‌شده از اجماع (consensus) را هنگامی که TestingTorNetwork تنظیم شده باشد لغو و بازنویسی می‌کند\&. (پیش‌فرض: 0\&.) .RE .PP \fBTestingMinTimeToReportBandwidth\fR \fIN\fR \fBseconds\fR|\fBminutes\fR|\fBhours\fR .RS 4 اندازه‌گیری‌های مربوط به حداکثر پهنای باند مشاهده‌شده را برای هر بازهٔ زمانی که کمتر از این مقدار طول کشیده باشد گزارش نمی‌کند\&. مقادیر بیش از ۱ روز هیچ تأثیری ندارند\&. (پیش‌فرض: ۱ روز) .RE .PP \fBTestingServerConsensusDownloadInitialDelay\fR \fIN\fR .RS 4 تأخیر اولیه بر حسب ثانیه برای زمانی که سرورها باید اجماع‌ها را بارگیری کنند\&. تغییر این نیازمند تنظیم بودن \fBTestingTorNetwork\fR است\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBTestingServerDownloadInitialDelay\fR \fIN\fR .RS 4 تأخیر اولیه بر حسب ثانیه برای زمانی که سرورها به‌طور کلی باید موارد را بارگیری کنند\&. تغییر این نیازمند تنظیم بودن \fBTestingTorNetwork\fR است\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .PP \fBTestingSigningKeySlop\fR \fIN\fR \fBseconds\fR|\fBminutes\fR|\fBhours\fR .RS 4 چه مدت پیش از انقضای رسمی یک کلید امضای Ed25519، آن را جایگزین کرده و کلید جدیدی صادر کنیم؟ (پیش‌فرض: ۳ ساعت برای link و auth؛ ۱ روز برای signing\&.) .RE .PP \fBTestingV3AuthInitialDistDelay\fR \fIN\fR \fBseconds\fR|\fBminutes\fR|\fBhours\fR .RS 4 مانند V3AuthDistDelay، اما برای بازهٔ رأی‌گیری اولیه پیش از اینکه نخستین اجماع ایجاد شده باشد\&. تغییر این نیازمند تنظیم بودن \fBTestingTorNetwork\fR است\&. (پیش‌فرض: ۵ دقیقه) .RE .PP \fBTestingV3AuthInitialVoteDelay\fR \fIN\fR \fBseconds\fR|\fBminutes\fR|\fBhours\fR .RS 4 مانند V3AuthVoteDelay، اما برای بازهٔ رأی‌گیری اولیه پیش از اینکه نخستین اجماع ایجاد شده باشد\&. تغییر این نیازمند تنظیم بودن \fBTestingTorNetwork\fR است\&. (پیش‌فرض: ۵ دقیقه) .RE .PP \fBTestingV3AuthInitialVotingInterval\fR \fIN\fR \fBseconds\fR|\fBminutes\fR|\fBhours\fR .RS 4 مانند V3AuthVotingInterval، اما برای بازهٔ رأی‌گیری اولیه پیش از اینکه نخستین اجماع ایجاد شده باشد\&. تغییر این نیازمند تنظیم بودن \fBTestingTorNetwork\fR است\&. (پیش‌فرض: ۳۰ دقیقه) .RE .PP \fBTestingV3AuthVotingStartOffset\fR \fIN\fR \fBseconds\fR|\fBminutes\fR|\fBhours\fR .RS 4 مراجع دایرکتوری زمان شروع رأی‌گیری را به این میزان جابه‌جا (offset) می‌کنند\&. تغییر این نیازمند تنظیم بودن \fBTestingTorNetwork\fR است\&. (پیش‌فرض: 0) .RE .SH "گزینه‌های ناپایدار (NON\-PERSISTENT OPTIONS)" .sp این گزینه‌ها توسط دستور کنترلی "SAVECONF" در فایل torrc ذخیره نمی‌شوند\&. سایر گزینه‌های این‌چنینی در control\-spec\&.txt، بخش 5\&.4 مستند شده‌اند\&. کاربران نهایی عمدتاً باید آن‌ها را نادیده بگیرند\&. .PP \fB__ControlPort\fR, \fB__DirPort\fR, \fB__DNSPort\fR, \fB__ExtORPort\fR, \fB__NATDPort\fR, \fB__ORPort\fR, \fB__SocksPort\fR, \fB__TransPort\fR .RS 4 این گزینه‌های دارای پیشوند خط زیرین (underscore)، گونه‌هایی از گزینه‌های معمولی Port هستند\&. رفتار آن‌ها یکسان است، با این تفاوت که توسط دستور SAVECONF کنترل‌کننده در فایل torrc ذخیره نمی‌شوند\&. .RE.SH "سیگنال‌ها (SIGNALS)" .sp Tor سیگنال‌های زیر را مدیریت می‌کند: .PP \fBSIGTERM\fR .RS 4 Tor این سیگنال را دریافت کرده، پاک‌سازی را انجام می‌دهد، در صورت لزوم با دیسک همگام‌سازی می‌کند و خارج می‌شود\&. .RE .PP \fBSIGINT\fR .RS 4 کلاینت‌های Tor مشابه SIGTERM رفتار می‌کنند؛ اما کارگزارهای Tor یک خاموش‌سازی کنترل‌شده و تدریجی انجام می‌دهند، شنوندگان (listeners) را می‌بندند و پیش از خروج ۳۰ ثانیه منتظر می‌مانند\&. (این تاخیر با گزینهٔ پیکربندی ShutdownWaitLength قابل تنظیم است\&.) .RE .PP \fBSIGHUP\fR .RS 4 این سیگنال به Tor دستور می‌دهد تا پیکربندی خود را دوباره بارگذاری کند (شامل بستن و بازگشایی مجدد فایل‌های گزارش)، و در صورت وجود، فرایندهای کمکی خود را متوقف کرده و دوباره راه‌اندازی کند\&. .RE .PP \fBSIGUSR1\fR .RS 4 ثبت آمار مربوط به اتصالات کنونی، اتصالات گذشته و پهنای باند مصرفی (throughput) در گزارش‌ها\&. .RE .PP \fBSIGUSR2\fR .RS 4 تغییر تمام گزارش‌ها به سطح debug\&. با ارسال یک SIGHUP می‌توانید به سطوح گزارش‌گیری قبلی بازگردید\&. .RE .PP \fBSIGCHLD\fR .RS 4 Tor این سیگنال را زمانی دریافت می‌کند که یکی از فرایندهای کمکی‌اش خارج شده باشد، تا بتواند عملیات پاک‌سازی را انجام دهد\&. .RE .PP \fBSIGPIPE\fR .RS 4 Tor این سیگنال را دریافت کرده و آن را نادیده می‌گیرد\&. .RE .PP \fBSIGXFSZ\fR .RS 4 اگر این سیگنال در پلتفرم شما وجود داشته باشد، Tor آن را دریافت کرده و نادیده می‌گیرد\&. .RE .SH "فایل‌ها (FILES)" .PP \fB/etc/tor/torrc\fR .RS 4 مکان پیش‌فرض فایل پیکربندی\&. .RE .PP \fB$HOME/\&.torrc\fR .RS 4 مکان جایگزین (fallback) برای torrc در صورتی که /etc/tor/torrc پیدا نشود\&. .RE .PP \fB/var/lib/tor/\fR .RS 4 فرایند tor کلیدها و سایر داده‌ها را در اینجا ذخیره می‌کند\&. .RE .PP \fICacheDirectory\fR/\fBcached\-certs\fR .RS 4 شامل گواهی‌های کلید دایرکتوری بارگیری‌شده است که برای اعتبارسنجی اصالت اسناد تولیدشده توسط مراجع دایرکتوری (directory authorities) Tor به کار می‌روند\&. .RE .PP \fICacheDirectory\fR/\fBcached\-consensus\fR و/یا \fBcached\-microdesc\-consensus\fR .RS 4 تازه‌ترین سند وضعیت شبکه بر اساس اجماع (consensus) که بارگیری کرده‌ایم\&. .RE .PP \fICacheDirectory\fR/\fBcached\-descriptors\fR و \fBcached\-descriptors\&.new\fR .RS 4 این فایل‌ها حاوی وضعیت مسیریاب‌های (router) بارگیری‌شده هستند\&. ممکن است برخی مسیریاب‌ها بیش از یک بار ظاهر شوند؛ در این صورت، جدیدترین توصیف‌گر (descriptor) منتشرشده استفاده می‌شود\&. خطوطی که با علامت‌های \fB@\fR آغاز می‌شوند، یادداشت‌هایی (annotations) هستند که اطلاعات بیشتری دربارهٔ یک مسیریاب مشخص ارائه می‌دهند\&. فایل \fB\&.new\fR یک دفتر وقایع فقط‌الحاقی (append\-only journal) است؛ هنگامی که بیش از حد بزرگ شود، تمام مدخل‌ها در یک فایل cached\-descriptors جدید ادغام می‌شوند\&. .RE .PP \fICacheDirectory\fR/\fBcached\-extrainfo\fR و \fBcached\-extrainfo\&.new\fR .RS 4 مشابه \fBcached\-descriptors\fR، اما اسناد «extra\-info» را که به صورت اختیاری بارگیری می‌شوند نگهداری می‌کند\&. بازپخش‌ها (relays) از این اسناد برای ارسال اطلاعات غیرضروری دربارهٔ آمار، تاریخچهٔ پهنای باند و سلامت شبکه به مراجع استفاده می‌کنند\&. آن‌ها به صورت پیش‌فرض دریافت نمی‌شوند\&. برای اطلاعات بیشتر DownloadExtraInfo را ببینید\&. .RE .PP \fICacheDirectory\fR/\fBcached\-microdescs\fR و \fBcached\-microdescs\&.new\fR .RS 4 این فایل‌ها حاوی ریزتوصیف‌گرهای (microdescriptors) بارگیری‌شده هستند\&. خطوطی که با علامت‌های \fB@\fR آغاز می‌شوند، یادداشت‌هایی هستند که اطلاعات بیشتری دربارهٔ یک مسیریاب مشخص ارائه می‌دهند\&. فایل \fB\&.new\fR یک دفتر وقایع فقط‌الحاقی است؛ هنگامی که بیش از حد بزرگ شود، تمام مدخل‌ها در یک فایل cached\-microdescs جدید ادغام می‌شوند\&. .RE .PP \fIDataDirectory\fR/\fBstate\fR .RS 4 شامل مجموعه‌ای از نگاشت‌های کلید-مقدار پایدار است\&. این موارد عبارتند از: .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP \(bu 2.3 .\} گاردهای ورودی (entry guards) فعلی و وضعیت آن‌ها\&. .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP \(bu 2.3 .\} مقادیر جاری حسابداری پهنای باند (bandwidth accounting)\&. .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP \(bu 2.3 .\} زمانی که فایل آخرین بار نوشته شده است .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP \(bu 2.3 .\} اینکه چه نسخه‌ای از Tor فایل وضعیت را ایجاد کرده است .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP \(bu 2.3 .\} تاریخچه‌ای کوتاه از مصرف پهنای باند، همان‌طور که در توصیف‌گرهای کارگزار تولید شده است\&. .RE .RE .PP \fIDataDirectory\fR/\fBsr\-state\fR .RS 4 \fIفقط مرجع (Authority only)\fR\&. این فایل برای ثبت اطلاعات مربوط به وضعیت فعلی رأی‌گیری مقدار تصادفی مشترک (shared\-random\-value) به کار می‌رود\&. .RE .PP \fICacheDirectory\fR/\fBdiff\-cache\fR .RS 4 \fIفقط کش دایرکتوری (Directory cache only)\fR\&. اجماع‌های قدیمی‌تر و تفاضل‌ها (diff) از قدیمی‌ترین تا جدیدترین اجماع از هر نوع را که به روش‌های گوناگون فشرده شده‌اند نگهداری می‌کند\&. هر فایل حاوی مجموعه‌ای از آرگومان‌های کلید-مقدار توصیف‌کنندهٔ محتوای آن است که به دنبال آن یک تک‌بایت NUL و سپس محتوای اصلی فایل قرار دارد\&. .RE .PP \fIDataDirectory\fR/\fBbw_accounting\fR .RS 4 این فایل منسوخ شده است و اکنون داده‌ها به جای آن در فایل \fBstate\fR ذخیره می‌شوند\&. برای ردیابی مقادیر حسابداری پهنای باند استفاده می‌شد (اینکه دورهٔ فعلی چه زمانی آغاز شده و پایان می‌یابد؛ چه مقدار تا اینجای دوره خوانده و نوشته شده است)\&. .RE .PP \fIDataDirectory\fR/\fBcontrol_auth_cookie\fR .RS 4 این فایل فقط زمانی می‌تواند استفاده شود که احراز هویت کوکی فعال باشد\&. برای احراز هویت کوکی با کنترل‌کننده (controller) به کار می‌رود\&. مکان آن می‌تواند توسط گزینهٔ پیکربندی CookieAuthFile بازنویسی شود\&. در هنگام راه‌اندازی مجدداً ایجاد می‌شود\&. برای جزئیات به control\-spec\&.txt در torspec مراجعه کنید\&. .RE .PP \fIDataDirectory\fR/\fBlock\fR .RS 4 این فایل برای جلوگیری از استفادهٔ هم‌زمان دو نمونهٔ Tor از یک دایرکتوری داده یکسان به کار می‌رود\&. اگر دسترسی به این فایل قفل باشد، دایرکتوری داده هم‌اکنون توسط Tor در حال استفاده است\&. .RE.PP \fIDataDirectory\fR/\fBkey\-pinning\-journal\fR .RS 4 توسط مراجع دایرکتوری استفاده می‌شود\&. فایلی خط‌محور که نگاشت‌های بین کلیدهای هویت RSA1024 و Ed25519 را ثبت می‌کند\&. مراجع این نگاشت‌ها را اعمال می‌کنند، به‌گونه‌ای که به محض اینکه یک رله کلید Ed25519 را برگزید، سرقت یا فاکتورگیری کلید RSA1024 دیگر به مهاجم اجازه جعل هویت رله را نخواهد داد\&. .RE .PP \fIKeyDirectory\fR/\fBauthority_identity_key\fR .RS 4 کلید اصلی هویت یک مرجع دایرکتوری v3، که برای احراز اصالت کلید امضای آن استفاده می‌شود\&. Tor در زمان اجرا از این کلید استفاده نمی‌کند\&. برنامه tor\-gencert از این فایل استفاده می‌کند\&. اگر یک مرجع را اداره می‌کنید، باید این کلید را به‌صورت آفلاین نگه داشته و در این فایل قرار ندهید\&. .RE .PP \fIKeyDirectory\fR/\fBauthority_certificate\fR .RS 4 تنها مراجع دایرکتوری از این فایل استفاده می‌کنند\&. گواهی یک مرجع دایرکتوری v3 که کلید فعلی امضای رأی و اجماع مرجع را با استفاده از کلید اصلی هویت آن احراز اصالت می‌کند\&. .RE .PP \fIKeyDirectory\fR/\fBauthority_signing_key\fR .RS 4 تنها مراجع دایرکتوری از این فایل استفاده می‌کنند\&. کلید امضای یک مرجع دایرکتوری v3 که برای امضای آرا و اجماع‌ها به کار می‌رود\&. متناظر با گواهی \fBauthority_certificate\fR است\&. .RE .PP \fIKeyDirectory\fR/\fBlegacy_certificate\fR .RS 4 همانند authority_certificate؛ تنها زمانی استفاده می‌شود که V3AuthUseLegacyKey تنظیم شده باشد\&. مستندات مربوط به V3AuthUseLegacyKey را ببینید\&. .RE .PP \fIKeyDirectory\fR/\fBlegacy_signing_key\fR .RS 4 همانند authority_signing_key؛ تنها زمانی استفاده می‌شود که V3AuthUseLegacyKey تنظیم شده باشد\&. مستندات مربوط به V3AuthUseLegacyKey را ببینید\&. .RE .PP \fIKeyDirectory\fR/\fBsecret_id_key\fR .RS 4 کلید هویت دائمی RSA1024 یک رله، شامل مؤلفه‌های خصوصی و عمومی\&. برای امضای توصیف‌کننده‌های مسیریاب و امضای سایر کلیدها استفاده می‌شود\&. .RE .PP \fIKeyDirectory\fR/\fBed25519_master_id_public_key\fR .RS 4 بخش عمومی کلید هویت دائمی Ed25519 یک رله\&. .RE .PP \fIKeyDirectory\fR/\fBed25519_master_id_secret_key\fR .RS 4 بخش خصوصی کلید هویت دائمی Ed25519 یک رله\&. این کلید برای امضای کلید امضای میان‌مدت ed25519 استفاده می‌شود\&. این فایل می‌تواند به‌صورت آفلاین یا رمزگذاری‌شده نگهداری شود\&. در این صورت، Tor قادر به تولید خودکار کلیدهای امضای جدید نخواهد بود؛ برای انجام این کار باید از tor \-\-keygen استفاده کنید\&. .RE .PP \fIKeyDirectory\fR/\fBed25519_signing_secret_key\fR .RS 4 مؤلفه‌های خصوصی و عمومی کلید امضای میان‌مدت Ed25519 یک رله\&. این کلید توسط کلید اصلی Ed25519 احراز اصالت می‌شود، که آن نیز به نوبه خود سایر کلیدها (و توصیف‌کننده‌های مسیریاب) را احراز اصالت می‌کند\&. .RE .PP \fIKeyDirectory\fR/\fBed25519_signing_cert\fR .RS 4 گواهی‌ای که امضاشدن "ed25519_signing_secret_key" توسط کلید اصلی Ed25519 را احراز اصالت می‌کند\&. .RE .PP \fIKeyDirectory\fR/\fBsecret_onion_key\fR و \fBsecret_onion_key\&.old\fR .RS 4 کلید پیازی کوتاه‌مدت RSA1024 یک رله\&. برای رمزگشایی درخواست‌های سنتی گسترش مدار ("TAP") استفاده می‌شود\&. فایل \fB\&.old\fR کلید تولیدشده قبلی را نگه می‌دارد، که رله از آن برای مدیریت هرگونه درخواست ارسال‌شده توسط کلاینت‌هایی که فاقد کلید جدید هستند استفاده می‌کند\&. .RE .PP \fIKeyDirectory\fR/\fBsecret_onion_key_ntor\fR و \fBsecret_onion_key_ntor\&.old\fR .RS 4 کلید پیازی کوتاه‌مدت Curve25519 یک رله\&. برای رسیدگی به درخواست‌های مدرن گسترش مدار ("ntor") استفاده می‌شود\&. فایل \fB\&.old\fR کلید تولیدشده قبلی را نگه می‌دارد، که رله از آن برای مدیریت هرگونه درخواست ارسال‌شده توسط کلاینت‌هایی که فاقد کلید جدید هستند استفاده می‌کند\&. .RE .PP \fIKeyDirectory\fR/\fIkeyname\fR\fB\&.secret_family_key\fR .RS 4 کلید هویت خانواده برای یک خانواده رله\&. برای اثبات عضویت در یک خانواده رله استفاده می‌شود\&. برای اطلاعات بیشتر پیوند https://community\&.torproject\&.org/relay/setup/post\-install/family\-ids را ببینید\&. .RE .PP \fIDataDirectory\fR/\fBfingerprint\fR .RS 4 تنها توسط سرورها استفاده می‌شود\&. شامل اثرانگشت کلید هویت RSA سرور است\&. .RE .PP \fIDataDirectory\fR/\fBfingerprint\-ed25519\fR .RS 4 تنها توسط سرورها استفاده می‌شود\&. شامل اثرانگشت کلید هویت ed25519 سرور است\&. .RE .PP \fIDataDirectory\fR/\fBhashed\-fingerprint\fR .RS 4 تنها توسط پل‌ها استفاده می‌شود\&. شامل اثرانگشت هش‌شده کلید هویت پل است\&. (یعنی هشِ هشِ کلید هویت\&.) .RE .PP \fIDataDirectory\fR/\fBbridgelines\fR .RS 4 تنها توسط پل‌ها استفاده می‌شود\&. شامل خطوط پل است که کلاینت‌ها می‌توانند برای اتصال با استفاده از انتقال‌های قابل‌اتصال (pluggable transports) از آن‌ها استفاده کنند\&. .RE .PP \fIDataDirectory\fR/\fBapproved\-routers\fR .RS 4 تنها توسط سرورهای دایرکتوری مرجع استفاده می‌شود\&. هر خط، یک وضعیت و یک هویت را فهرست می‌کند که با فاصله خالی از هم جدا شده‌اند\&. هویت‌ها می‌توانند اثرانگشت‌های RSA با کدگذاری hex، یا کلیدهای عمومی ed25519 با کدگذاری base\-64 باشند\&. برای نمونه‌ای از یک خط اثرانگشت، فایل \fBfingerprint\fR را در \fIDataDirectory\fR یک رله tor ببینید\&. اگر وضعیت \fB!reject\fR باشد، توصیف‌کننده‌های هویت داده‌شده توسط این سرور رد می‌شوند\&. اگر \fB!invalid\fR باشد، توصیف‌کننده‌ها پذیرفته می‌شوند، اما در رأی‌گیری به‌عنوان نامعتبر علامت‌گذاری می‌شوند\&. اگر \fB!badexit\fR باشد، مرجع دایرکتوری رأی می‌دهد که پرچم BadExit را دریافت کند، که نشان‌دهنده آن است که نباید برای ترافیک خروجی از شبکه Tor استفاده شود\&. اگر \fB!middleonly\fR باشد، مرجع رأی می‌دهد که رله تنها در میانه مدارها به کار گرفته شود\&. (نه رله‌های ردشده و نه رله‌های نامعتبر، هیچ‌کدام در اجماع گنجانده نمی‌شوند\&.) .RE .PP \fIDataDirectory\fR/\fBv3\-status\-votes\fR .RS 4 تنها برای سرورهای دایرکتوری مرجع v3\&. این فایل شامل آرای وضعیت از سوی تمام سرورهای دایرکتوری مرجع است\&. .RE .PP \fICacheDirectory\fR/\fBunverified\-consensus\fR .RS 4 شامل یک سند اجماع شبکه بارگیری‌شده است، اما هنوز گواهی‌های مناسب برای بررسی آن را در اختیار نداریم\&. .RE .PP \fICacheDirectory\fR/\fBunverified\-microdesc\-consensus\fR .RS 4 شامل یک سند اجماع شبکه از نوع ریزتوصیف‌کننده (microdescriptor) است که بارگیری شده، اما هنوز گواهی‌های مناسب برای بررسی آن را در اختیار نداریم\&. .RE .PP \fIDataDirectory\fR/\fBunparseable\-desc\fR .RS 4 توصیف‌کننده‌های سرور پیازی که Tor قادر به تجزیه آن‌ها نبوده در این فایل ذخیره می‌شوند\&. تنها برای اشکال‌زدایی استفاده می‌شود\&. .RE .PP \fIDataDirectory\fR/\fBrouter\-stability\fR .RS 4 تنها توسط سرورهای دایرکتوری مرجع استفاده می‌شود\&. اندازه‌گیری‌های میانگین زمان بین خرابی‌های (mean\-time\-between\-failures) مسیریاب را دنبال می‌کند تا مراجع دید مناسبی از نحوه تنظیم پرچم‌های Stable خود داشته باشند\&. .RE .PP \fIDataDirectory\fR/\fBstats/dirreq\-stats\fR .RS 4 تنها توسط حافظه‌های موقت دایرکتوری و مراجع استفاده می‌شود\&. این فایل برای جمع‌آوری آمار درخواست‌های دایرکتوری به کار می‌رود\&. .RE .PP \fIDataDirectory\fR/\fBstats/entry\-stats\fR .RS 4 تنها توسط سرورها استفاده می‌شود\&. این فایل برای جمع‌آوری آمار اتصالات ورودی توسط گره‌های ورودی Tor به کار می‌رود\&. .RE .PP \fIDataDirectory\fR/\fBstats/bridge\-stats\fR .RS 4 تنها توسط سرورها استفاده می‌شود\&. این فایل برای جمع‌آوری آمار اتصالات ورودی توسط پل‌های Tor به کار می‌رود\&. .RE .PP \fIDataDirectory\fR/\fBstats/exit\-stats\fR .RS 4 تنها توسط سرورها استفاده می‌شود\&. این فایل برای جمع‌آوری آمار اتصالات خروجی توسط مسیریاب‌های خروجی Tor به کار می‌رود\&. .RE .PP \fIDataDirectory\fR/\fBstats/buffer\-stats\fR .RS 4 تنها توسط سرورها استفاده می‌شود\&. این فایل برای جمع‌آوری تاریخچه مصرف بافر به کار می‌رود\&. .RE .PP \fIDataDirectory\fR/\fBstats/conn\-stats\fR .RS 4 تنها توسط سرورها استفاده می‌شود\&. این فایل برای جمع‌آوری تاریخچه تقریبی اتصالات (تعداد اتصالات فعال در طول زمان) به کار می‌رود\&. .RE .PP \fIDataDirectory\fR/\fBstats/hidserv\-stats\fR .RS 4 تنها توسط سرورها استفاده می‌شود\&. این فایل برای جمع‌آوری برآوردهای تقریبی از کسری از ترافیک که مربوط به ترافیک قرار ملاقات (rendezvous) سرویس‌های مخفی است، و همچنین تعداد تقریبی سرویس‌های مخفی مشاهده‌شده توسط رله، به کار می‌رود\&. .RE.PP \fIDataDirectory\fR/\fBnetworkstatus\-bridges\fR .RS 4 تنها توسط دایرکتوری‌های مرجع پل (authoritative bridge directories) استفاده می‌شود\&. حاوی اطلاعاتی درباره پل‌هایی است که خود را به مرجع پل گزارش داده‌اند\&. .RE .PP \fIHiddenServiceDirectory\fR/\fBhostname\fR .RS 4 نام دامنه \&.onion برای این سرویس مخفی\&. اگر سرویس مخفی تنها به کلاینت‌های مجاز محدود شده باشد، این فایل داده‌های مجوزدهی برای همه کلاینت‌ها را نیز شامل می‌شود\&. .if n \{\ .sp .\} .RS 4 .it 1 an-trap .nr an-no-space-flag 1 .nr an-break-flag 1 .br .ps +1 \fBنکته\fR .ps -1 .br کلاینت‌ها هرگونه زیردامنه اضافی که به ابتدای نام میزبان سرویس مخفی اضافه شود را نادیده خواهند گرفت\&. با فرض اینکه "xyz\&.onion" نام میزبان شما باشد، می‌توانید از کلاینت‌های خود بخواهید برای اهداف میزبانی مجازی (virtual\-hosting) به "www\&.xyz\&.onion" یا "irc\&.xyz\&.onion" متصل شوند\&. .sp .5v .RE .RE .PP \fIHiddenServiceDirectory\fR/\fBprivate_key\fR .RS 4 شامل کلید خصوصی برای این سرویس مخفی است\&. .RE .PP \fIHiddenServiceDirectory\fR/\fBclient_keys\fR .RS 4 شامل داده‌های مجوزدهی برای یک سرویس مخفی است که تنها توسط کلاینت‌های مجاز قابل دسترسی می‌باشد\&. .RE .PP \fIHiddenServiceDirectory\fR/\fBonion_service_non_anonymous\fR .RS 4 این فایل در صورتی موجود است که کلید یک سرویس مخفی در \fBHiddenServiceNonAnonymousMode\fR ایجاد شده باشد\&. .RE .SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)" .sp برای اطلاعات بیشتر، به وب‌سایت پروژه Tor در https://www\&.torproject\&.org و مشخصات فنی Tor در https://spec\&.torproject\&.org مراجعه کنید\&. همچنین \fBtorsocks\fR(1) و \fBtorify\fR(1) را ببینید\&. .SH "گزارش باگ‌ها (BUGS)" .sp از آنجا که Tor هنوز در حال توسعه است، ممکن است اشکالات زیادی وجود داشته باشد\&. لطفاً آن‌ها را در https://bugs\&.torproject\&.org گزارش دهید\&.