'\"macro stdmacro
.TH TELNET-PROBE 1 "PCP" "Performance Co-Pilot"
.SH "نام (NAME)"
\f3telnet-probe\f1 \- کاوشگر درگاه سبک و مشابه telnet
.SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)"
\f3$PCP_BINADM_DIR/telnet-probe\f1
[\f3\-cv?\f1]
\f2host\f1 \f2port\f1
.SH "توضیحات (DESCRIPTION)"
.B telnet-probe
به دیمن‌های
.BR pmdashping (1)
امکان می‌دهد تا به دیمن‌های ارائه‌دهنده سرویس دلخواه، چه محلی و چه دوردست، متصل شوند تا اطلاعات زمان پاسخ‌گویی و در دسترس بودن سرویس به دست آید.
.PP
آرگومان‌های الزامی
.I host
و شمارهٔ
.I port
همان معنای معادل‌های خود در
.BR telnet (1)
را دارند.
.PP
گزینهٔ
.B \-c
باعث می‌شود
.B telnet-probe
تنها یک
.BR connect (2)
انجام دهد.
این کار از عملیات
.BR read (2)
و
.BR write (2)
که در غیر این صورت پس از برقراری اتصال انجام می‌شد، صرف‌نظر می‌کند (به زیر نگاه کنید).
.PP
به‌محض برقراری اتصال telnet،
.B telnet-probe
از
.I stdin
تا رسیدن به انتهای فایل (EOF) می‌خواند، و تمام داده‌های ورودی را در اتصال telnet می‌نویسد.
سپس،
.B telnet-probe
از اتصال telnet تا رسیدن به انتهای فایل می‌خواند و هر داده‌ای را که دریافت کند دور می‌ریزد.
سپس
.B telnet-probe
خارج می‌شود.
.PP
برای عملکرد موفقیت‌آمیز، ورودی ارسال‌شده از طریق
.B telnet-probe
به سرویس دوردست باید برای این که سرویس دوردست پس از پردازش آخرین خط ورودی اتصال را ببندد کافی باشد؛
برای نمونه، پایان یافتن با \(lqquit\(rq هنگام کاوش SMTP روی درگاه ۲۵.
.PP
به‌طور پیش‌فرض
.B telnet-probe
هیچ خروجی‌ای تولید نخواهد کرد، مگر اینکه خطایی رخ دهد که در آن صورت پیامی تشخیصی نمایش داده می‌شود (تنها در حالت پرگو) و وضعیت خروج غیرصفر خواهد بود که نشان‌دهنده شکست است.
.SH "گزینه‌ها (OPTIONS)"
گزینه‌های دردسترس خط فرمان عبارت‌اند از:
.TP 5
\fB\-c\fR
تنها اتصال برقرار شود، خواندن یا نوشتن انجام نشود.
.TP
\fB\-v\fR
فعال‌سازی حالت پرگو (verbose).
.TP
\fB\-?\fR
نمایش پیام راهنمای استفاده و خروج.
.SH "خطاها (DIAGNOSTICS)"
اگر
.B telnet-probe
موفق شود، مقدار 0 بازگردانده خواهد شد.
اگر تلاش برای برقراری اتصال با شکست مواجه شود یا متوقف گردد، یک وضعیت خروج غیرصفر بازگردانده می‌شود.
.SH "محیط PCP (PCP ENVIRONMENT)"
متغیرهای محیطی با پیشوند \fBPCP_\fP برای مقداردهی نام فایل‌ها و دایرکتوری‌های مورد استفاده PCP به کار می‌روند.
در هر نصب، فایل \fI/etc/pcp.conf\fP حاوی مقادیر محلی برای این متغیرها است.
متغیر \fB$PCP_CONF\fP می‌تواند برای مشخص کردن یک فایل پیکربندی جایگزین استفاده شود، همان‌طور که در \fBpcp.conf\fP(5) شرح داده شده است.
.SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)"
.BR PCPIntro (1)،
.BR pmdashping (1)،
.BR pmie (1)،
.BR telnet (1)،
.BR connect (2)،
.BR read (2)
و
.BR write (2).