'\" t
.\"     Title: strato
.\"    Author: [see the "AUTHOR(S)" section]
.\" Generator: Asciidoctor 2.0.26
.\"      Date: 2026-09-03
.\"    Manual: \ \&
.\"    Source: \ \&
.\"  Language: English
.\"
.TH "STRATO" "1" "2026-09-03" "\ \&" "\ \&"
.ie \n(.g .ds Aq \(aq
.el       .ds Aq '
.ss \n[.ss] 0
.nh
.ad l
.de URL
\fI\\$2\fP <\\$1>\\$3
..
.als MTO URL
.if \n(.g] \{\
.  mso www.tmac
.  am URL
.    ad l
.  .
.  am MTO
.    ad l
.  .
.  LINKSTYLE blue R < >
.\}
.SH "نام (NAME)"
strato \- تخلیه و تحلیل فراخوان‌های سیستمی و گزارش‌های رویداد
.SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)"
.sp
\fBstrato\fP
[\~\fB\-i\fP\~<capture\~source>|\-\~]
[\~\fB\-f\fP\~<capture\~filter>\~]
[\~\fB\-2\fP\~]
[\~\fB\-r\fP\~<infile>\~]
[\~\fB\-w\fP\~<outfile>|\-\~]
[\~\fBoptions\fP\~]
[\~<filter>\~]
.sp
\fBstrato\fP
\fB\-h|\-\-help\fP
.sp
\fBstrato\fP
\fB\-v|\-\-version\fP
.SH "توضیحات (DESCRIPTION)"
.sp
دستور \fBstrato\fP یک تحلیل‌گر فراخوان‌های سیستمی و لاگ است.
این ابزار به شما امکان می‌دهد تا رویدادهای فراخوان‌های سیستمی و لاگ‌ها را از یک منبع زنده ضبط کنید، یا رویدادها را از یک فایل ضبط قبلی بخوانید، و سپس شکل رمزگشایی‌شده آن رویدادها را در خروجی استاندارد چاپ کرده یا بسته‌ها را در یک فایل بنویسید. قالب بومی فایل‌های ضبط‌شده \fBstrato\fP قالب \fBscap\fP است، که قالبی یکسان با فرمت مورد استفاده توسط \fBStratoshark\fP، \fBFalco\fP، \fBsysdig\fP و ابزارهای متنوع دیگر می‌باشد.
.sp
بدون تنظیم هیچ گزینه‌ای، \fBstrato\fP تا حد زیادی شبیه به \fBsysdig\fP کار خواهد کرد. این برنامه از libscap و libsinsp برای ضبط ترافیک از نخستین منبع دردسترس استفاده می‌کند و برای هر بسته دریافتی، یک خط خلاصه در خروجی استاندارد نمایش می‌دهد.
.sp
هنگامی که با گزینه \fB\-r\fP اجرا شود و فایل ضبطی را برای خواندن مشخص کند، \fBstrato\fP مجدداً بسیار شبیه به \fBsysdig\fP عمل خواهد کرد، بسته‌ها را از فایل می‌خواند و برای هر بسته خوانده‌شده یک خط خلاصه در خروجی استاندارد نمایش می‌دهد. ابزار \fBstrato\fP قادر به تشخیص، خواندن و نوشتن همان فایل‌های ضبطی است که توسط \fBStratoshark\fP پشتیبانی می‌شوند. فایل ورودی نیازی به پسوند فایل بخصوصی ندارد؛ قالب فایل و فشرده‌سازی اختیاری gzip، Zstandard یا LZ4 به طور خودکار شناسایی خواهند شد. در نزدیکی آغاز بخش DESCRIPTION از wireshark(1) یا
.URL "https://www.wireshark.org/docs/man\-pages/wireshark.html" "" ""
توضیحات دقیقی درباره روش مدیریت این موضوع توسط \fBWireshark\fP آمده است، که همان روش مورد استفاده توسط \fBstrato\fP می‌باشد.
.sp
پشتیبانی از فایل‌های فشرده از کتابخانه zlib استفاده می‌کند (و در نتیجه به آن نیاز دارد). اگر کتابخانه zlib هنگام کامپایل \fBstrato\fP موجود نباشد، کامپایل برنامه ممکن خواهد بود، اما برنامه حاصل قادر به خواندن فایل‌های فشرده نخواهد بود. به همین ترتیب، LZ4 و ZStandard نیز به کتابخانه‌های مربوط به خود نیاز دارند.
.sp
هنگام نمایش رویدادها در خروجی استاندارد، \fBstrato\fP به طور پیش‌فرض یک خط خلاصه شامل فیلدهای مشخص‌شده در فایل ترجیحات (preferences) می‌نویسد (که همان فیلدهای نمایش‌یافته در قاب فهرست بسته‌ها در \fBWireshark\fP هستند)، اگرچه چنانچه به جای نوشتن بسته‌ها از یک فایل ضبط ذخیره‌شده، بسته‌ها را همگام با ضبط کردن آن‌ها بنویسد، فیلد "frame number" را نمایش نخواهد داد. اگر گزینه \fB\-V\fP مشخص شود، در عوض نمایی از جزئیات بسته را می‌نویسد و تمام فیلدهای همه پروتکل‌های موجود در بسته را نشان می‌دهد. اگر گزینه \fB\-O\fP مشخص شود، تنها جزئیات کامل پروتکل‌های مشخص‌شده را نشان می‌دهد و برای تمام پروتکل‌های دیگر صرفاً خط جزئیات بالاترین سطح را نمایش می‌دهد. از خروجی «\fBstrato \-G protocols\fP» برای یافتن اختصارات پروتکل‌هایی که می‌توانید مشخص کنید استفاده نمایید. اگر گزینه \fB\-P\fP همراه با هر یک از گزینه‌های \fB\-V\fP یا \fB\-O\fP مشخص شود، هم خط خلاصه برای کل بسته و هم جزئیات نمایش داده خواهند شد.
.sp
ضبط بسته‌ها با استفاده از کتابخانه pcap انجام می‌شود. آن کتابخانه از تعیین یک عبارت فیلتر پشتیبانی می‌کند؛ بسته‌هایی که با آن فیلتر مطابقت نداشته باشند دور ریخته می‌شوند. گزینه \fB\-f\fP برای مشخص کردن فیلتر ضبط به کار می‌رود. نحو فیلتر ضبط توسط کتابخانه pcap تعریف می‌شود؛ این نحو با نحو فیلتر نمایش که در زیر توضیح داده شده متفاوت است، و سازوکار پالایش در قابلیت‌های خود محدودتر است.
.sp
فیلترهای نمایش در \fBstrato\fP، که به شما اجازه می‌دهند بسته‌هایی را که باید رمزگشایی شوند یا در یک فایل نوشته شوند انتخاب کنید، بسیار قدرتمند هستند؛ فیلدهای بیشتری در \fBstrato\fP نسبت به سایر تحلیل‌گرهای پروتکل قابل پالایش هستند، و نحوی که می‌توانید برای ایجاد فیلترهای خود استفاده کنید غنی‌تر است. با پیشرفت \fBstrato\fP، انتظار می‌رود فیلدهای پروتکل بیشتر و بیشتری در فیلترهای نمایش مجاز شوند. فیلترهای نمایش از همان نحوِ فیلترهای نمایش و رنگ‌آمیزی در \fBWireshark\fP استفاده می‌کنند؛ یک فیلتر نمایش با گزینه \fB\-Y\fP مشخص می‌شود.
.sp
فیلترهای نمایش را می‌توان هنگام ضبط یا هنگام خواندن از یک فایل ضبط مشخص کرد. توجه داشته باشید که فیلترهای ضبط بسیار کارآمدتر از فیلترهای نمایش هستند، و چنانچه برای یک ضبط زنده فیلتر نمایش تعیین شود، ممکن است همگام‌ماندن با یک شبکه شلوغ برای \fBstrato\fP دشوارتر باشد؛ بنابراین در صورت استفاده از فیلتر نمایش احتمال از دست رفتن بسته‌ها بیشتر خواهد بود.
.sp
یک فیلتر ضبط یا نمایش را می‌توان به ترتیب با گزینه‌های \fB\-f\fP یا \fB\-Y\fP مشخص کرد، که در این حالت کل عبارت فیلتر باید به عنوان یک آرگومان واحد تعیین شود (به این معنی که اگر حاوی فاصله باشد، باید داخل نقل‌قول قرار گیرد)، یا می‌توان آن را با آرگومان‌های خط فرمان پس از آرگومان‌های گزینه‌ها مشخص کرد، که در این صورت تمام آرگومان‌های پس از آرگومان‌های فیلتر به عنوان عبارت فیلتر در نظر گرفته می‌شوند. اگر فیلتر با آرگومان‌های خط فرمان پس از آرگومان‌های گزینه مشخص شود، در صورتی که ضبط در حال انجام باشد (یعنی هیچ گزینه \fB\-r\fP مشخص نشده باشد) به عنوان فیلتر ضبط، و در صورتی که یک فایل ضبط در حال خوانده شدن باشد (یعنی اگر گزینه \fB\-r\fP مشخص شده باشد) به عنوان فیلتر نمایش در نظر گرفته می‌شود.
.sp
اگر هنگام ضبط بسته‌ها یا خواندن از یک فایل ضبط گزینه \fB\-w\fP مشخص شود، \fBstrato\fP بسته‌ها را در خروجی استاندارد نمایش نمی‌دهد. در عوض، بسته‌ها را در یک فایل ضبط با نام مشخص‌شده توسط گزینه \fB\-w\fP می‌نویسد. توجه داشته باشید که فیلترهای نمایش در حال حاضر هنگام ضبط و ذخیره بسته‌های ضبط‌شده پشتیبانی نمی‌شوند.
.sp
اگر می‌خواهید شکل رمزگشایی‌شده بسته‌ها را در یک فایل بنویسید، \fBstrato\fP را بدون گزینه \fB\-w\fP اجرا کرده و خروجی استاندارد آن را به فایل هدایت کنید (از گزینه \fB\-w\fP استفاده \fIنکنید\fP).
.sp
اگر می‌خواهید بسته‌ها در خروجی استاندارد نمایش داده شوند و هم‌زمان در یک فایل نیز ذخیره گردند، علاوه بر گزینه \fB\-w\fP گزینه \fB\-P\fP را مشخص کنید تا خط خلاصه نمایش یابد، علاوه بر گزینه \fB\-w\fP گزینه \fB\-V\fP را مشخص کنید تا جزئیات بسته نمایش یابد، و گزینه \fB\-O\fP را همراه با فهرستی از پروتکل‌ها مشخص کنید تا جزئیات کامل پروتکل‌های مشخص‌شده و خط جزئیات بالاترین سطح برای تمام پروتکل‌های دیگر نمایش داده شود. اگر گزینه \fB\-P\fP همراه با گزینه \fB\-V\fP یا \fB\-O\fP استفاده شود، خط خلاصه به همراه خطوط جزئیات نمایش داده خواهد شد.
.sp
هنگام نوشتن بسته‌ها در یک فایل، \fBstrato\fP به طور پیش‌فرض فایل را در قالب \fBpcapng\fP می‌نویسد، و تمام بسته‌های دریافتی را در فایل خروجی می‌نویسد. گزینه \fB\-F\fP می‌تواند برای تعیین قالبی که فایل با آن نوشته می‌شود استفاده شود. فهرست قالب‌های فایل دردسترس با اجرای گزینه \fB\-F\fP بدون مقدار نمایش داده می‌شود. با این حال، برای یک ضبط زنده، تنها می‌توانید قالب فایلی را مشخص کنید که توسط dumpcap(1) پشتیبانی می‌شود، یعنی \fBpcapng\fP یا \fBpcap\fP. گزینه \fB\-\-compress\fP نیز می‌تواند برای تعیین یک روش فشرده‌سازی استفاده شود؛ فهرست روش‌های فشرده‌سازی پشتیبانی‌شده برای نوشتن را می‌توان با گزینه \fB\-\-compress\fP بدون آرگومان نمایش داد. اگر گزینه \fB\-\-compress\fP داده نشود، روش فشرده‌سازی مدنظر (در صورت وجود) از پسوند نام فایل ارائه‌شده به عنوان آرگومان به گزینه \fB\-w\fP استنباط می‌شود.
.sp
هنگام ضبط بسته‌ها، \fBstrato\fP یک خط آغازین در خروجی استاندارد خطا می‌نویسد که رابط‌هایی را که بسته‌ها از آن‌ها ضبط می‌شوند فهرست می‌کند و در صورتی که اطلاعات بسته‌ها در ترمینال نمایش داده نشود، شمارش مداومی از بسته‌های ضبط‌شده را در خروجی استاندارد می‌نویسد. اگر گزینه \fB\-q\fP مشخص شود، نه شمارش مداوم و نه اطلاعات بسته نمایش داده نخواهند شد؛ در عوض، در پایان فرایند ضبط، تعداد بسته‌های ضبط‌شده نمایش داده خواهد شد. اگر گزینه \fB\-Q\fP مشخص شود، نه خط آغازین، نه اطلاعات بسته و نه هیچ شمارشی از بسته‌ها نمایش داده نخواهد شد. اگر گزینه \fB\-q\fP یا \fB\-Q\fP استفاده شود، می‌توان از گزینه‌های \fB\-P\fP، \fB\-V\fP یا \fB\-O\fP استفاده کرد تا با وجود فرونشانی سایر خروجی‌ها، خروجی متناظر نمایش یابد.
.sp
هنگام خواندن بسته‌ها، گزینه‌های \fB\-q\fP و \fB\-Q\fP نمایش خلاصه یا جزئیات بسته را فرونشانی خواهند کرد؛ این قابلیت زمانی استفاده می‌شود که گزینه‌های \fB\-z\fP برای نمایش آمارها مشخص شده باشند، به طوری که فقط آمارها، و نه اطلاعات بسته‌ها، نمایش داده شوند.
.sp
گزینه \fB\-G\fP یک حالت ویژه است که صرفاً باعث می‌شود \fBstrato\fP یکی از چندین نوع واژه‌نامه درونی را تخلیه (dump) کرده و سپس خارج شود..SH "گزینه‌ها (OPTIONS)"
.sp
\-2
.RS 4
.sp
تحلیل دو\-گذره (two\-pass) را انجام می‌دهد. این امر باعث می‌شود \fBstrato\fP خروجی را تا زمان تکمیل کامل گذر اول بافر کند، اما امکان پر کردن فیلدهایی را که نیازمند آگاهی از آینده هستند، مانند فیلدهای \*(Aqresponse in frame #\*(Aq، فراهم می‌سازد. همچنین امکان محاسبه صحیح وابستگی‌های فریم برای بازترکیب (reassembly) را می‌دهد. این گزینه به قابلیت جستجوی رو به عقب در ورودی نیاز دارد و بنابراین نمی‌توان از آن برای دریافت‌های زنده یا هنگام خواندن از لوله (pipe) یا FIFO استفاده کرد.
.RE
.sp
\-a|\-\-autostop  <capture autostop condition>
.RS 4
.sp
معیاری را مشخص می‌کند که تعیین می‌کند چه زمانی \fBstrato\fP نوشتن در فایل دریافت را متوقف کند. این معیار به صورت \fItest:value\fP است، که در آن \fItest\fP یکی از موارد زیر است:
.sp
\fBduration\fP:\fIvalue\fP پس از سپری شدن \fIvalue\fP ثانیه، نوشتن در فایل دریافت متوقف می‌شود. مقادیر ممیز شناور (مانند 0.5) مجاز هستند.
.sp
\fBfiles\fP:\fIvalue\fP پس از نوشته شدن تعداد \fIvalue\fP فایل، نوشتن در فایل‌های دریافت متوقف می‌شود.
.sp
\fBfilesize\fP:\fIvalue\fP پس از رسیدن حجم فایل دریافت به \fIvalue\fP کیلوبایت، نوشتن در آن متوقف می‌شود. اگر این گزینه همراه با گزینه \fB\-b\fP استفاده شود، با رسیدن به این اندازه فایل، \fBstrato\fP نوشتن در فایل دریافت فعلی را متوقف کرده و به فایل بعدی جابه‌جا می‌شود. هنگام خواندن یک فایل دریافت، \fBstrato\fP پس از اینکه تعداد بایت‌های خوانده‌شده از این مقدار فراتر رفت، خواندن فایل را متوقف می‌کند (بسته کامل خوانده خواهد شد، بنابراین ممکن است بایت‌های بیشتری نسبت به این مقدار خوانده شود). توجه داشته باشید که اندازه فایل به حداکثر ۲ ترابایت محدود است، هرچند اگر تعداد بسته‌ها از ۲۳۲ (۴۲۹۴۹۶۷۲۹۶) فراتر رود ممکن است پیش از آن نیز با مشکلاتی مواجه شوید.
.sp
\fBpackets\fP:\fIvalue\fP پس از اینکه فایل شامل \fIvalue\fP بسته شد، به فایل بعدی جابه‌جا می‌شود.
این مقدار شامل بسته‌هایی که از فیلتر نمایش عبور نمی‌کنند نمی‌شود، بنابراین ممکن است با \fB\-c\fP<capture packet count> متفاوت باشد.
.RE
.sp
\-A  <user>:<password>
.RS 4
.sp
مشخص کردن یک کاربر و گذرواژه هنگامی که \fBstrato\fP از یک رابط rpcap:// که نیازمند احراز هویت است، دریافت بسته را انجام می‌دهد.
.sp
این گزینه در libpcap با پشتیبانی راه دور فعال در دسترس است.
.RE
.sp
\-b|\-\-ring\-buffer  <capture ring buffer option>
.RS 4
.sp
باعث اجرای \fBstrato\fP در حالت «چند فایلی» (multiple files) می‌شود. در حالت «چند فایلی»، \fBstrato\fP در چندین فایل دریافت می‌نویسد. هنگامی که اولین فایل دریافت پر شد، \fBstrato\fP نوشتن را به فایل بعدی منتقل می‌کند و به همین ترتیب ادامه می‌دهد.
.sp
نام‌ فایل‌های ایجادشده بر اساس نام فایل مشخص‌شده با گزینه \fB\-w\fP، شماره فایل و تاریخ و زمان ایجاد آن است،
مانند outfile_00001_20260714120117.pcap، outfile_00002_20260714120523.pcap، .\|.\|.
.sp
با گزینه \fIfiles\fP همچنین می‌توان یک «بافر حلقه‌ای» تشکیل داد.
این کار فایل‌های جدید را تا رسیدن به تعداد فایل‌های مشخص‌شده پر می‌کند،
و در آن نقطه \fBstrato\fP داده‌های اولین فایل را دور ریخته و شروع به نوشتن در آن فایل می‌کند و به همین ترتیب. اگر گزینه \fIfiles\fP تنظیم نشده باشد،
فایل‌های جدید تا زمانی که یکی از شرایط توقف دریافت برقرار شود (یا دیسک پر شود) پر می‌شوند.
.sp
معیار به صورت \fIkey:value\fP است،
که در آن \fIkey\fP یکی از موارد زیر است:
.sp
\fBduration\fP:\fIvalue\fP پس از سپری شدن \fIvalue\fP ثانیه، به فایل بعدی جابه‌جا می‌شود، حتی اگر فایل فعلی کاملاً پر نشده باشد. مقادیر ممیز شناور (مانند 0.5) مجاز هستند.
.sp
\fBfiles\fP:\fIvalue\fP پس از نوشته شدن تعداد \fIvalue\fP فایل، دوباره از فایل اول شروع می‌کند (تشکیل یک بافر حلقه‌ای). این مقدار باید کمتر از ۱۰۰۰۰۰ باشد. هنگام استفاده از تعداد زیادی فایل باید احتیاط کرد: برخی سیستم‌های فایل با فایل‌های زیاد در یک دایرکتوری منفرد به خوبی عمل نمی‌کنند. معیار \fBfiles\fP نیازمند تعیین یکی از معیارهای \fBduration\fP، \fBinterval\fP یا \fBfilesize\fP برای کنترل زمان رفتن به فایل بعدی است. باید توجه داشت که هر پارامتر \fB\-b\fP دقیقاً یک معیار را می‌پذیرد؛ برای مشخص کردن دو معیار، هر یک باید با گزینه \fB\-b\fP همراه شوند.
.sp
\fBfilesize\fP:\fIvalue\fP پس از رسیدن حجم فایل به \fIvalue\fP کیلوبایت، به فایل بعدی جابه‌جا می‌شود. توجه داشته باشید که اندازه فایل به حداکثر مقدار ۲ ترابایت محدود است، هرچند اگر تعداد بسته‌ها از ۲۳۲ (۴۲۹۴۹۶۷۲۹۶) بیشتر شود ممکن است پیش از آن نیز با مشکلاتی مواجه شوید.
.sp
\fBinterval\fP:\fIvalue\fP هنگامی که زمان مضرب دقیقی از \fIvalue\fP ثانیه باشد به فایل بعدی جابه‌جا می‌شود. برای مثال، برای جابه‌جایی به یک فایل جدید در رأس هر ساعت، از ۳۶۰۰ استفاده کنید.
.sp
\fBpackets\fP:\fIvalue\fP پس از اینکه فایل شامل \fIvalue\fP بسته شد، به فایل بعدی جابه‌جا می‌شود.
.sp
\fBprintname\fP:\fIfilename\fP پس از بسته شدن فایل، نام جدیدترین فایل نوشته‌شده را در \fIfilename\fP چاپ می‌کند. \fIfilename\fP می‌تواند \f(CRstdout\fP یا \f(CR\-\fP برای خروجی استاندارد، یا \f(CRstderr\fP برای خطای استاندارد باشد.
.sp
\fBnametimenum\fP:\fIvalue\fP انتخاب بین دو الگوی نام‌گذاری فایل ذخیره‌سازی. اگر \fIvalue\fP برابر ۱ باشد، بخش شماره ترتیبی فایل قبل از بخش زمان شروع قرار می‌گیرد؛ این رفتار اصلی و پیش‌فرض است (مانند log_00001_20260714164426.pcap). اگر \fIvalue\fP بزرگتر از ۱ باشد، بخش زمان شروع قبل از بخش شماره ترتیبی قرار می‌گیرد (مانند log_20210828164426_00001.pcap). مورد دوم باعث می‌شود ترتیب مرتب‌سازی الفبایی معادل ترتیب زمان ایجاد باشد و مجموعه‌های فایلی چندگانه مرتبط را در یک دایرکتوری در کنار هم نگه می‌دارد.
.sp
مثال: دستور \fBstrato \-b filesize:1000 \-b files:5\fP منجر به یک بافر حلقه‌ای متشکل از پنج فایل با حجم هر کدام یک مگابایت می‌شود.
.RE
.sp
\-B|\-\-buffer\-size  <capture buffer size>
.RS 4
.sp
تنظیم اندازه بافر دریافت (بر حسب مبی‌بایت، پیش‌فرض ۲ مبی‌بایت است). این اندازه توسط راه‌انداز دریافت برای بافر کردن داده‌های بسته تا زمان نوشتن آن داده‌ها روی دیسک استفاده می‌شود. اگر در حین دریافت با ریزش بسته (packet drop) مواجه شدید، سعی کنید این اندازه را افزایش دهید. توجه داشته باشید، در حالی که \fBstrato\fP به طور پیش‌فرض سعی می‌کند اندازه بافر را روی ۲ مبی‌بایت تنظیم کند و می‌توان مقدار بزرگتری نیز برای آن تعیین کرد، سیستم یا رابطی که دریافت را روی آن انجام می‌دهید ممکن است اندازه بافر دریافت را بدون اطلاع به مقدار کمتری محدود کرده یا آن را افزایش دهد.
.sp
این گزینه در سیستم‌های سازگار با یونیکس، مانند Linux، macOS، \(rs*BSD، Solaris، و AIX به همراه libpcap نسخه 1.0.0 یا بالاتر، و در Windows در دسترس است. در سیستم‌های سازگار با یونیکس با نسخه‌های قدیمی‌تر libpcap در دسترس نیست.
.sp
این گزینه می‌تواند چندین بار تکرار شود. اگر پیش از اولین رخداد گزینه \fB\-i\fP استفاده شود، اندازه بافر دریافت پیش‌فرض را تنظیم می‌کند. اگر پس از گزینه \fB\-i\fP استفاده شود، اندازه بافر دریافت را برای رابط مشخص‌شده توسط آخرین گزینه \fB\-i\fP قبل از این گزینه تنظیم می‌کند. اگر اندازه بافر دریافت به طور مشخص تعیین نشود، اندازه بافر دریافت پیش‌فرض به جای آن استفاده می‌شود.
.RE
.sp
\-c  <capture packet count>
.RS 4
.sp
تنظیم حداکثر تعداد بسته‌ها برای خواندن هنگام دریافت داده‌های زنده.
در صورت خواندن یک فایل دریافت، حداکثر تعداد بسته‌ها برای خواندن را تعیین می‌کند.
این شامل تمام بسته‌هایی که از فیلتر نمایش عبور نمی‌کنند نیز می‌شود، بنابراین ممکن است با \fB\-a packets:\fP<capture packet count> متفاوت باشد.
.RE
.sp
\-C  <configuration profile>
.RS 4
.sp
اجرا با نمایه پیکربندی (configuration profile) داده‌شده. اگر در ترکیب با \-\-global\-profile استفاده شود، نمایه سراسری با نام مرتبط استفاده خواهد شد.
.RE
.sp
\-D|\-\-list\-interfaces
.RS 4
.sp
چاپ فهرستی از رابط‌هایی که \fBstrato\fP می‌تواند روی آن‌ها دریافت را انجام دهد و خروج. برای هر رابط شبکه، یک شماره و یک نام رابط، که احتمالاً با شرح متنی رابط دنبال می‌شود، چاپ می‌گردد. نام رابط یا شماره را می‌توان به پرچم \fB\-i\fP برای مشخص کردن رابط مورد نظر جهت دریافت داد. استفاده از شماره می‌تواند در سیستم‌های Windows مفید باشد، که در آن‌ها رابط‌ها نام‌های طولانی دارند و معمولاً شامل یک GUID هستند.
.RE
.sp
\-e  <field>
.RS 4
.sp
افزودن یک فیلد به فهرست فیلدهای نمایشی در صورتی که \fB\-T ek|fields|json|pdml\fP انتخاب شده باشد. این گزینه می‌تواند چندین بار در خط فرمان استفاده شود. اگر گزینه \fB\-T fields\fP انتخاب شده باشد، باید حداقل یک فیلد ارائه شود. انواع ستون‌ها می‌توانند با پیشوند «_ws.col.» استفاده شوند. پیشوند کردن نام فیلد با علامت ات‌ساین (@) داده‌ها را به صورت بایت‌های هگزادسیمال نمایش می‌دهد.
.sp
مثال: \fBstrato \-T fields \-e frame.number \-e ip.addr \-e udp \-e _ws.col.info\fP
.sp
فیلدها به طور پیش‌فرض با نویسه‌های تب جدا می‌شوند. گزینه \fB\-E\fP قالب فیلدهای چاپ‌شده را کنترل می‌کند.
دادن یک پروتکل به جای یک فیلد منفرد، خلاصه پروتکل (برچسب زیردرخت) را از جزئیات بسته به عنوان یک فیلد واحد چاپ می‌کند.
اگر خلاصه پروتکل فقط شامل نام پروتکل باشد (مانند «Hypertext Transfer Protocol»)، آنگاه نام فیلتر پروتکل («http») چاپ خواهد شد.
.RE
.sp
\-E  <field print option>
.RS 4
.sp
تنظیم گزینه‌ای برای کنترل چاپ فیلدها هنگامی که \fB\-T fields\fP انتخاب شده است.
.sp
گزینه‌ها عبارتند از:
.sp
\fBbom=y|n\fP اگر \fBy\fP باشد، نشانگر ترتیب بایت (BOM) مربوط به UTF\-8 (هگزادسیمال ef, bb, bf) را به ابتدای خروجی اضافه می‌کند. پیش‌فرض \fBn\fP است.
.sp
\fBheader=y|n\fP اگر \fBy\fP باشد، فهرستی از نام‌های فیلدهای مشخص‌شده با استفاده از \fB\-e\fP را در اولین خط خروجی چاپ می‌کند؛ نام فیلدها با استفاده از همان نویسه‌ای که مقادیر فیلدها جدا می‌شوند تفکیک خواهد شد. پیش‌فرض \fBn\fP است.
.sp
\fBseparator=/t|/s|\fP<character> تعیین نویسه جداکننده برای فیلدها. اگر \fB/t\fP باشد از تب استفاده می‌شود (پیش‌فرض است)، اگر \fB/s\fP باشد از یک فاصله منفرد استفاده خواهد شد. در غیر این صورت هر نویسه‌ای که بتواند توسط خط فرمان به عنوان بخشی از گزینه پذیرفته شود، می‌تواند استفاده شود.
.sp
\fBoccurrence=f|l|a\fP انتخاب اینکه کدام رخداد برای فیلدهایی که چندین رخداد دارند استفاده شود. اگر \fBf\fP باشد اولین رخداد، اگر \fBl\fP باشد آخرین رخداد و اگر \fBa\fP باشد تمام رخدادها استفاده خواهند شد (پیش‌فرض).
.sp
\fBaggregator=,|/s|\fP<character> تنظیم نویسه تجمیع‌کننده برای فیلدهایی که دارای چندین رخداد هستند. اگر \fB,\fP باشد از ویرگول استفاده می‌شود (پیش‌فرض)، اگر \fB/s\fP باشد از یک فاصله منفرد استفاده خواهد شد. در غیر این صورت هر نویسه‌ای که بتواند توسط خط فرمان به عنوان بخشی از گزینه پذیرفته شود ممکن است استفاده گردد.
.sp
\fBquote=d|s|n\fP تنظیم نویسه نقل‌قول برای احاطه کردن فیلدها. \fBd\fP از نقل‌قول دوتایی، \fBs\fP از نقل‌قول تکی، و \fBn\fP از بدون نقل‌قول (پیش‌فرض) استفاده می‌کند. اگر نویسه نقل‌قول در مقدار یک فیلد ظاهر شود، با دو بار تکرار شدن گریز داده می‌شود.
.sp
\fBescape=y|n\fP اگر \fBy\fP باشد، نویسه‌های کنترلی فاصله خالی (تب، line feed، بازگشت مکان‌نما carriage return، form feed و تب عمودی)، پس‌بر (backspace) و بک‌اسلش در مقادیر فیلد با نویسه‌های گریز به سبک C جایگزین می‌شوند، مانند «\(rsn» برای line feed. اگر \fBn\fP باشد، رشته‌های مقدار فیلد همان‌طور که هستند چاپ می‌شوند. پیش‌فرض \fBy\fP است.
.sp
\fBescape_formulas=y|n\fP اگر \fBy\fP باشد، پیشوند هر مقدار فیلدی را که یک برنامه صفحه‌گسترده ممکن است آن را به عنوان یک فرمول ارزیابی کند با یک آپوستروف قرار می‌دهد تا داده‌های بسته نتوانند فرمولی را به فایل CSV که بعداً در یک صفحه‌گسترده باز می‌شود تزریق کنند. مقادیری که با \fB=\fP، \fB+\fP، \fB\-\fP یا \fB@\fP شروع می‌شوند (که به صورت اختیاری با فاصله پیش از آن‌ها همراه است) تحت تأثیر قرار می‌گیرند. توجه داشته باشید که این گزینه مقادیر صادرشده را تغییر می‌دهد و به ویژه برای اعداد منفی موجه نیز اعمال می‌شود، بنابراین به طور پیش‌فرض غیرفعال است؛ زمانی که خروجی برای یک صفحه‌گسترده و نه برای پردازش ماشینی بیشتر در نظر گرفته شده است، آن را فعال کنید. پیش‌فرض \fBn\fP است.
.RE
.sp
\-f  <capture filter>
.RS 4
.sp
تنظیم عبارت فیلتر دریافت.
.sp
این گزینه می‌تواند چندین بار تکرار شود. اگر پیش از اولین رخداد گزینه \fB\-i\fP استفاده شود، عبارت فیلتر دریافت پیش‌فرض را تعیین می‌کند. اگر پس از یک گزینه \fB\-i\fP استفاده شود، عبارت فیلتر دریافت را برای رابط مشخص‌شده توسط آخرین گزینه \fB\-i\fP قبل از این گزینه تنظیم می‌کند. اگر عبارت فیلتر دریافت به طور خاص مشخص نشده باشد، در صورت ارائه از عبارت فیلتر دریافت پیش‌فرض استفاده می‌شود.
.sp
نام فیلترهای دریافت از پیش تعریف‌شده، همان‌طور که در گزینه منوی گرافیکی Capture\(->Capture Filters نشان داده شده است، می‌توانند با افزودن پیشوند «predef:» به آرگومان استفاده شوند.
مثال: \fBstrato \-f "predef:MyPredefinedHostOnlyFilter"\fP
.RE
.sp
\-F  <file format>
.RS 4
تنظیم قالب فایل خروجی دریافت که با استفاده از گزینه \fB\-w\fP نوشته می‌شود. خروجی نوشته‌شده با گزینه \fB\-w\fP داده خام بسته است، نه متن؛ بنابراین گزینه‌ای تحت عنوان \fB\-F\fP برای درخواست خروجی متنی وجود ندارد. گزینه \fB\-F\fP بدون مقدار، قالب‌های موجود را فهرست می‌کند. پیش‌فرض، قالب \fBpcapng\fP است (مگر اینکه پیش‌فرض در ترجیحات تغییر کرده باشد).
\&.
.RE
.sp
\-g
.RS 4
این گزینه باعث می‌شود فایل(های) خروجی با مجوز خواندن گروهی (group\-read) ایجاد شوند (به این معنی که فایل(های) خروجی می‌توانند توسط سایر اعضای گروه کاربری فراخواننده خوانده شوند).
.RE
.sp
\-G  <report type>
.RS 4
.sp
گزینه \fB\-G\fP باعث می‌شود \fBstrato\fP یکی از انواع واژه‌نامه‌ها را برون‌ریزی کرده و سپس خارج شود. نوع واژه‌نامه اکنون اجباری است؛ نسخه‌های قبلی هنگامی که هیچ نوعی داده نمی‌شد گزارش \fBfields\fP را به صورت پیش‌فرض تولید می‌کردند. به استثنای یک مورد، گزارش‌ها بازتاب‌دهنده پیکربندی فعلی هستند، از جمله آنچه با گزینه \fB\-C\fP داده شده یا توسط سایر گزینه‌های خط فرمان تغییر یافته است.
استفاده از نوع گزارش \fBhelp\fP تمام انواع گزارش‌های فعلی را فهرست می‌کند.
.sp
انواع گزارش‌های موجود عبارتند از:
.sp
\fBcolumn\-formats\fP قالب‌های ستونی شناخته‌شده توسط \fBstrato\fP را برون‌ریزی می‌کند. در هر خط یک رکورد وجود دارد. فیلدها با تب جدا شده‌اند.
.sp
فیلد ۱
.RS 4
رشته قالب (مانند "%rD")
.RE
.sp
فیلد ۲
.RS 4
شرح متنی رشته قالب (مانند "Dest port (resolved)")
.RE
.sp
فیلد ۳
.RS 4
مخفف فیلد استفاده‌شده برای متن ستون (مانند "_ws.col.res_dst_port")
.RE
.sp
این گزارش با یک مثال کاربردی دنبال می‌شود که نحوه تغییر ستون‌ها را با بازنویسی مقدار ترجیح \f(CRgui.column.format\fP با استفاده از \fB\-o\fP نشان می‌دهد.
.sp
\fBcurrentprefs\fP  یک رونوشت از فایل ترجیحات فعلی را در stdout برون‌ریزی می‌کند.
.sp
\fBdecodes\fP پیوندهای «layer type»/«decode as» را در stdout برون‌ریزی می‌کند. در هر خط یک رکورد وجود دارد. فیلدها با تب جدا شده‌اند.
.sp
فیلد ۱
.RS 4
نوع لایه، مانند "tcp.port"
.RE
.sp
فیلد ۲
.RS 4
انتخابگر در قالب دهدهی
.RE
.sp
فیلد ۳
.RS 4
نام «decode as»، مانند "http"
.RE
.sp
\fBdefaultprefs\fP  یک فایل ترجیحات پیش‌فرض را در stdout برون‌ریزی می‌کند. این گزارش تحت تأثیر سایر آرگومان‌های خط فرمان قرار نمی‌گیرد.
.sp
\fBdissectors\fP  فهرستی از تشریح‌کننده‌های ثبت‌شده را در stdout برون‌ریزی می‌کند. در هر خط یک رکورد وجود دارد. فیلدها با تب جدا شده‌اند.
.sp
فیلد ۱
.RS 4
نام تشریح‌کننده
.RE
.sp
فیلد ۲
.RS 4
توضیحات تشریح‌کننده
.RE
.sp
\fBdissector\-tables\fP  فهرستی از جدول‌های تشریح‌کننده را در stdout برون‌ریزی می‌کند. در هر خط یک رکورد وجود دارد. فیلدها با تب جدا شده‌اند.
.sp
فیلد ۱
.RS 4
نام جدول تشریح‌کننده، مانند "tcp.port"
.RE
.sp
فیلد ۲
.RS 4
نام مورد استفاده برای جدول تشریح‌کننده در محیط گرافیکی (GUI)
.RE
.sp
فیلد ۳
.RS 4
نوع (نمایش متنی نوع ftenum، یا "heuristic")
.RE
.sp
فیلد ۴
.RS 4
مبنای نمایش (برای انواع عدد صحیح)
.RE
.sp
فیلد ۵
.RS 4
نام پروتکل
.RE
.sp
فیلد ۶
.RS 4
پشتیبانی از «decode as» (برای جدول‌های غیر اکتشافی)
.RE
.sp
\fBelastic\-mapping\fP[,\fIfilter\fP]  فایل نگاشت ElasticSearch را در stdout برون‌ریزی می‌کند. فیلدهایی که در حالت پیش‌فرض (رشته) قرار دارند نگاشت نخواهند شد.
.sp
\fIfilter\fP یک فهرست اختیاری از نام‌های فیلتر پروتکل جداشده با ویرگول است که فایل نگاشت تولیدشده را به پروتکل‌های مشخص محدود می‌کند، تا از ایجاد یک فایل نگاشت حجیم که ممکن است برخی نرم‌افزارها (مانند Kibana) را با اختلال مواجه کند جلوگیری شود. برای مثال،
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
strago \-G elastic\-mapping,ip,udp,dns
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
\fBenterprises\fP جدول شماره سازمانی خصوصی (PEN) مربوط به IANA را برون‌ریزی می‌کند.
.sp
\fBfieldcount\fP  تعداد فیلدهای سرآیند را در stdout برون‌ریزی می‌کند.
.sp
\fBfields\fP[,\fIprefix\fP]  محتویات پایگاه‌داده ثبت را در stdout برون‌ریزی می‌کند. یک برنامه مستقل می‌تواند این خروجی را گرفته و آن را در قالب جدول‌های مناسب، HTML یا هر چیز دیگری قالب‌بندی کند. در هر خط یک رکورد وجود دارد. هر رکورد یا یک پروتکل است یا یک فیلد سرآیند که با اولین فیلد متمایز می‌شود. فیلدها با تب جدا شده‌اند.
.sp
.B پروتکل‌ها (Protocols)
.br
.sp
فیلد ۱
.RS 4
\*(AqP\*(Aq
.RE
.sp
فیلد ۲
.RS 4
نام توصیفی پروتکل
.RE
.sp
فیلد ۳
.RS 4
مخفف پروتکل
.RE
.sp
.B فیلدهای سرآیند (Header Fields)
.br
.sp
فیلد ۱
.RS 4
\*(AqF\*(Aq
.RE
.sp
فیلد ۲
.RS 4
نام توصیفی فیلد
.RE
.sp
فیلد ۳
.RS 4
مخفف فیلد
.RE
.sp
فیلد ۴
.RS 4
نوع (نمایش متنی از نوع ftenum)
.RE
.sp
فیلد ۵
.RS 4
مخفف پروتکل والد
.RE
.sp
فیلد ۶
.RS 4
مبنای نمایش (برای انواع عدد صحیح)؛ «parent bitfield width» برای FT_BOOLEAN
.RE
.sp
فیلد ۷
.RS 4
ماسک بیتی: قالب: هگز: 0x.\|.\|..
.RE
.sp
فیلد ۸
.RS 4
متن کوتاه توصیف‌کننده فیلد
.RE
.sp
یک آرگومان پیشوند جستجوی اختیاری را می‌توان به \fBfields\fP داد که در این صورت خروجی به پروتکل‌ها و فیلدهایی محدود می‌شود که مخفف آن‌ها با پیشوند جستجو شروع می‌شود.
.sp
.B خروجی جستجو (Search Output)
.br
.sp
فیلد ۱
.RS 4
مخفف پروتکل یا فیلد
.RE
.sp
فیلد ۲
.RS 4
نام توصیفی پروتکل یا فیلد
.RE
.sp
\fBfolders\fP پوشه‌های مختلف مورد استفاده توسط \fBstrato\fP را برون‌ریزی می‌کند. این اساساً همان داده‌های گزارش‌شده در برگه About | Folders در Wireshark است.
در هر خط یک رکورد وجود دارد. فیلدها با تب جدا شده‌اند.
.sp
فیلد ۱
.RS 4
نوع پوشه (مانند "Personal configuration:")
.RE
.sp
فیلد ۲
.RS 4
مکان پوشه (مانند "/home/vagrant/.config/wireshark/")
.RE
.sp
\fBftypes\fP انواع بنیادی («ftypes») شناخته‌شده توسط \fBstrato\fP را برون‌ریزی می‌کند. در هر خط یک رکورد وجود دارد. فیلدها با تب جدا شده‌اند.
.sp
فیلد ۱
.RS 4
FTYPE (مانند "FT_IPv6")
.RE
.sp
فیلد ۲
.RS 4
شرح متنی نوع (مانند "IPv6 address")
.RE
.sp
\fBheuristic\-decodes\fP رمزگشایی‌های اکتشافی نصب‌شده فعلی را برون‌ریزی می‌کند. در هر خط یک رکورد وجود دارد. فیلدها با تب جدا شده‌اند.
.sp
فیلد ۱
.RS 4
نام جدول تشریح‌کننده اکتشافی (مانند "tcp")
.RE
.sp
فیلد ۲
.RS 4
نام رمزگشای اکتشافی (مانند "ucp")
.RE
.sp
فیلد ۳
.RS 4
وضعیت فعال بودن اکتشافی (مانند "T" یا "F")
.RE
.sp
فیلد ۴
.RS 4
فعال بودن پیش‌فرض اکتشافی (مانند "T" یا "F")
.RE
.sp
فیلد ۵
.RS 4
نام کوتاه اکتشافی (مانند "ucp_tcp")
.RE
.sp
فیلد ۶
.RS 4
نام نمایشی اکتشافی (مانند "UCP over TCP")
.RE
.sp
\fBhelp\fP انواع گزارش‌های موجود را نمایش می‌دهد.
.sp
\fBmanuf\fP جدول جستجوی آدرس MAC را در قالب \f(CRmanuf\fP برون‌ریزی می‌کند.
.sp
\fBplugins\fP افزونه‌های نصب‌شده فعلی را برون‌ریزی می‌کند. در هر خط یک رکورد وجود دارد. فیلدها با تب جدا شده‌اند.
.sp
فیلد ۱
.RS 4
کتابخانه افزونه/اسکریپت Lua/فایل اجرایی extcap (مانند "gryphon.so")
.RE
.sp
فیلد ۲
.RS 4
نسخه افزونه (مانند 0.0.4)
.RE
.sp
فیلد ۳
.RS 4
نوع افزونه ("dissector"، "tap"، "file type" و غیره)
.RE
.sp
فیلد ۴
.RS 4
مسیر کامل فایل افزونه
.RE
.sp
\fBprofiles\fP[,\fIfilter\fP]  فهرستی از نمایه‌ها را برون‌ریزی می‌کند. انواع خاص نمایه را می‌توان با فیلترهای "global"، "personal" یا "all" فهرست کرد. به صورت پیش‌فرض، "all" نمایش داده می‌شود.
.sp
فیلد ۱
.RS 4
نام نمایه
.RE
.sp
فیلد ۲
.RS 4
نوع نمایه (personal، global، default)
.RE
.sp
\fBprotocols\fP پروتکل‌های موجود در پایگاه‌داده ثبت را در stdout برون‌ریزی می‌کند. یک برنامه مستقل می‌تواند این خروجی را گرفته و آن را در قالب جدول‌های مناسب، HTML یا هر چیز دیگری قالب‌بندی کند. در هر خط یک رکورد وجود دارد. فیلدها با تب جدا شده‌اند.
.sp
فیلد ۱
.RS 4
نام پروتکل
.RE
.sp
فیلد ۲
.RS 4
نام کوتاه پروتکل
.RE
.sp
فیلد ۳
.RS 4
نام فیلتر پروتکل
.RE
.sp
فیلد ۴
.RS 4
فعال بودن پروتکل (مانند "T" یا "F")
.RE
.sp
فیلد ۵
.RS 4
فعال بودن پروتکل به طور پیش‌فرض (مانند "T" یا "F")
.RE
.sp
فیلد ۶
.RS 4
قابلیت تغییر وضعیت پروتکل (مانند "T" یا "F")
.RE
.sp
\fBservices\fP جدول خدمات انتقال (درگاه‌های) TCP، UDP و SCTP را برون‌ریزی می‌کند.
.sp
\fBvalues\fP مقادیر value_strings، range_strings یا رشته‌های true/false را برای فیلدهایی که دارای آن‌ها هستند برون‌ریزی می‌کند. در هر خط یک رکورد وجود دارد. فیلدها با تب جدا شده‌اند. سه نوع رکورد وجود دارد: Value String، Range String و True/False String. اولین فیلد، \*(AqV\*(Aq، \*(AqR\*(Aq یا \*(AqT\*(Aq، نوع رکورد را مشخص می‌کند.
.sp
.B رشته‌های مقدار (Value Strings)
.br
.sp
فیلد ۱
.RS 4
\*(AqV\*(Aq
.RE
.sp
فیلد ۲
.RS 4
مخفف فیلدی که این رشته مقدار به آن مربوط می‌شود
.RE
.sp
فیلد ۳
.RS 4
مقدار عدد صحیح
.RE
.sp
فیلد ۴
.RS 4
رشته
.RE
.sp
.B رشته‌های بازه (Range Strings)
.br
.sp
فیلد ۱
.RS 4
\*(AqR\*(Aq
.RE
.sp
فیلد ۲
.RS 4
مخفف فیلدی که این رشته بازه به آن مربوط می‌شود
.RE
.sp
فیلد ۳
.RS 4
مقدار عدد صحیح: کران پایین
.RE
.sp
فیلد ۴
.RS 4
مقدار عدد صحیح: کران بالا
.RE
.sp
فیلد ۵
.RS 4
رشته
.RE
.sp
.B رشته‌های درست/نادرست (True/False Strings)
.br
.sp
فیلد ۱
.RS 4
\*(AqT\*(Aq
.RE
.sp
فیلد ۲
.RS 4
مخفف فیلدی که این رشته درست/نادرست به آن مربوط می‌شود
.RE
.sp
فیلد ۳
.RS 4
رشته True
.RE
.sp
فیلد ۴
.RS 4
رشته False
.RE
.RE
.sp
\-h|\-\-help
.RS 4
چاپ شماره نسخه و گزینه‌ها و خروج.
.RE
.sp
\-H  <input hosts file>
.RS 4
.sp
خواندن فهرستی از مدخل‌ها از یک فایل «hosts»، که سپس در یک فایل دریافت نوشته خواهد شد. متضمن \fB\-W n\fP است. می‌تواند چندین بار فراخوانی شود.
.sp
قالب فایل «hosts» در نشانی زیر مستند شده است:
.URL "https://en.wikipedia.org/wiki/Hosts_(file)" "" "."
.RE
.sp
\-i|\-\-interface  <capture interface> | \-
.RS 4
.sp
تنظیم نام رابط شبکه یا لوله‌ای که برای دریافت زنده بسته‌ها استفاده می‌شود.
.sp
نام رابط‌های شبکه باید با یکی از نام‌های فهرست‌شده در «\fBstrato \-D\fP» (توضیح داده شده در بالا) مطابقت داشته باشد؛ همچنین یک شماره، همان‌طور که توسط «\fBstrato \-D\fP» گزارش شده است، می‌تواند استفاده شود.
.sp
اگر هیچ رابطی مشخص نشده باشد، \fBstrato\fP در فهرست رابط‌ها جستجو می‌کند، و اگر رابط‌های غیر loopback وجود داشته باشد اولین آن‌ها را، و در صورت نبودن رابط غیر loopback، اولین رابط loopback را انتخاب می‌کند. اگر اصلاً هیچ رابطی وجود نداشته باشد، \fBstrato\fP خطایی گزارش کرده و دریافت را شروع نمی‌کند.
.sp
نام‌های لوله باید یا نام یک FIFO (لوله نام‌گذاری شده) باشد یا «\-» برای خواندن داده‌ها از ورودی استاندارد. در سیستم‌های Windows، نام لوله‌ها باید به فرم «\(rs\(rs.\(rspipe\(rs\fBpipename\fP» باشد. داده‌های خوانده‌شده از لوله‌ها باید در قالب استاندارد pcapng یا pcap باشند. داده‌های pcapng باید همان ترتیب بایت (endianness) میزبان دریافت‌کننده را داشته باشند.
.sp
این گزینه می‌تواند چندین بار تکرار شود. هنگام دریافت از چندین رابط، فایل دریافت در قالب pcapng ذخیره خواهد شد.
.RE
.sp
\-j  <protocol match filter>
.RS 4
.sp
فیلتر تطبیق پروتکل مورد استفاده برای انواع فایل خروجی ek|json|jsonraw|pdml. تنها گره والد پروتکل گنجانده می‌شود. گره‌های فرزند تنها در صورتی گنجانده می‌شوند که به صراحت در فیلتر مشخص شده باشند.
.sp
مثال: \fBstrato \-T json \-j "ip ip.flags http"\fP
.RE
.sp
\-J  <protocol match filter>
.RS 4
.sp
فیلتر سطح بالای پروتکل برای انواع فایل خروجی ek|json|jsonraw|pdml. گره والد پروتکل و تمام گره‌های فرزند گنجانده می‌شوند. پروتکل‌های سطح پایین‌تر باید به صراحت در فیلتر مشخص شوند.
.sp
مثال: \fBstrato \-T pdml \-J "tcp http"\fP
.RE
.sp
\-l
.RS 4
.sp
تخلیه کردن (flush) خروجی استاندارد پس از چاپ اطلاعات هر بسته. (این کار، اگر بخواهیم دقیق بگوییم، در صورت تعیین \fB\-V\fP بافربندی سطری نیست؛ با این حال، اگر \fB\-V\fP مشخص نشده باشد همانند بافربندی سطری است، زیرا برای هر بسته تنها یک خط چاپ می‌شود، و از آنجا که \fB\-l\fP معمولاً هنگام هدایت با لوله دریافت زنده به یک برنامه یا اسکریپت استفاده می‌شود تا خروجی یک بسته به محض مشاهده و تشریح بسته ظاهر شود، باید به همان خوبی بافربندی سطری واقعی عمل کند. ما این کار را به عنوان یک راهکار برای نقصی در کتابخانه مایکروسافت ویژوال سی++ سی انجام می‌دهیم.) این کار همچنین \fB\-\-update\-interval\fP را روی 0 میلی‌ثانیه تنظیم می‌کند.
.sp
این ویژگی ممکن است هنگام هدایت خروجی \fBstrato\fP با لوله به برنامه‌ای دیگر مفید باشد، زیرا به این معنی است که برنامه‌ای که خروجی به آن هدایت شده است، به محض اینکه \fBstrato\fP بسته را مشاهده کرده و آن خروجی را تولید کند، داده‌های تشریح‌شده بسته را خواهد دید، نه فقط زمانی که بافر خروجی استاندارد حاوی آن داده‌ها پر شود.
.RE
.sp
\-L|\-\-list\-data\-link\-types
.RS 4
فهرست کردن انواع پیوند داده پشتیبانی‌شده توسط رابط و خروج. انواع پیوند گزارش‌شده می‌توانند برای گزینه \fB\-y\fP استفاده شوند.
.RE
.sp
\-o  <preference>:<value>
.RS 4
.sp
تنظیم مقدار یک ترجیح، که مقدار پیش‌فرض و هر مقدار خوانده‌شده از فایل ترجیحات را بازنویسی می‌کند. آرگومان این گزینه رشته‌ای به فرم \fIprefname:value\fP است که در آن \fIprefname\fP نام ترجیح (همان نامی که در فایل ترجیحات ظاهر می‌شود) و \fIvalue\fP مقداری است که باید روی آن تنظیم شود.
.if n .sp
.RS 4
.it 1 an-trap
.nr an-no-space-flag 1
.nr an-break-flag 1
.br
.ps +1
.B نکته
.ps -1
.br
.sp
\fBstrato\fP ترجیحات را ذخیره نمی‌کند، بنابراین از این گزینه برای تغییرات موقت در یک بار اجرا استفاده کنید. برای تنظیم دائمی یک ترجیح، آن را در رابط گرافیکی \fBWireshark\fP تغییر دهید یا فایل ترجیحات را مستقیماً ویرایش کنید، و در صورتی که برای موقعیت‌های مختلف به مجموعه‌های متفاوتی از ترجیحات نیاز دارید، چندین نمایه پیکربندی بسازید.
.sp .5v
.RE
.RE
.sp
\-O  <protocols>
.RS 4
.sp
مشابه گزینه \fB\-V\fP، اما باعث می‌شود \fBstrato\fP تنها نمای تفصیلی از فهرست جداشده با ویرگولِ \fIprotocols\fP مشخص‌شده را نشان دهد، و برای همه پروتکل‌های دیگر فقط خط تفصیلی سطح بالا را به جای نمای تفصیلی تمام پروتکل‌ها نمایش دهد. از خروجی «\fBstrato \-G protocols\fP» برای یافتن مخفف‌های پروتکل‌هایی که می‌توانید مشخص کنید استفاده نمایید.
.RE
.sp
\-P|\-\-print
.RS 4
.sp
رمزگشایی و نمایش خلاصه یا جزئیات بسته، حتی در صورت نوشتن داده خام بسته با استفاده از گزینه \fB\-w\fP، و حتی در صورتی که خروجی بسته به روش دیگری با \fB\-Q\fP سرکوب شده باشد.
.RE
.sp
\-q
.RS 4
.sp
هنگام دریافت بسته‌ها، شمارش مداوم بسته‌های دریافت شده را که معمولاً هنگام ذخیره دریافت در یک فایل نشان داده می‌شود، نمایش نده؛ در عوض، فقط در پایان دریافت، تعداد بسته‌های دریافت‌شده را نمایش بده. در سیستم‌هایی که از سیگنال SIGINFO پشتیبانی می‌کنند، مانند BSDهای مختلف، می‌توانید با فشردن نویسه «وضعیت» خود (معمولاً کنترل\-T، اگرچه ممکن است حداقل در برخی BSDها به طور پیش‌فرض روی "disabled" تنظیم شده باشد، بنابراین برای استفاده از آن باید صراحتاً آن را تنظیم کنید) کاری کنید که شمارش فعلی نمایش داده شود.
.sp
هنگام خواندن یک فایل دریافت، یا هنگام دریافت و عدم ذخیره در فایل، اطلاعات بسته را چاپ نکن؛ این مورد در صورتی مفید است که از گزینه \fB\-z\fP برای محاسبه آمار استفاده می‌کنید و نمی‌خواهید اطلاعات بسته چاپ شود، بلکه فقط آمار چاپ شود.
.RE
.sp
\-Q
.RS 4
.sp
هنگام دریافت بسته‌ها، پیام اولیه که نشان می‌دهد دریافت روی کدام رابط‌ها در حال انجام است، شمارش مداوم بسته‌های دریافت شده هنگام ذخیره دریافت در یک فایل، و پیام نهایی که تعداد بسته‌های دریافت‌شده را نشان می‌دهد در خطای استاندارد نمایش نده. تنها خطاهای واقعی در خطای استاندارد نمایش داده می‌شوند.
.sp
این گزینه خروجی کمتری نسبت به گزینه \fB\-q\fP تولید می‌کند، بنابراین نام رابط و تعداد کل بسته‌ها در پایان دریافت به stderr ارسال نمی‌شود.
.sp
هنگام خواندن یک فایل دریافت، یا هنگام دریافت و عدم ذخیره در فایل، اطلاعات بسته را چاپ نکن؛ این مورد در صورتی مفید است که از گزینه \fB\-z\fP برای محاسبه آمار استفاده می‌کنید و می‌خواهید به جای اطلاعات بسته، فقط آمار چاپ شود.
.RE
.sp
\-r|\-\-read\-file  <infile>
.RS 4
.sp
خواندن داده‌های بسته از \fIinfile\fP، که می‌تواند هر قالب فایل دریافت پشتیبانی‌شده‌ای باشد (از جمله فایل‌های فشرده). امکان استفاده از لوله‌های نام‌گذاری‌شده یا stdin (\-) در اینجا وجود دارد اما فقط با قالب‌های فایل دریافت خاصی (به ویژه: آن‌هایی که می‌توانند بدون جستجوی رو به عقب خوانده شوند).
.if n .sp
.RS 4
.it 1 an-trap
.nr an-no-space-flag 1
.nr an-break-flag 1
.br
.ps +1
.B راهنمایی
.ps -1
.br
.sp
خواندن یک دریافت زنده از خروجی استاندارد یک فرایند دیگر از طریق لوله می‌تواند محدودیت‌هایی را که در حین دریافت زنده بر \fBstrato\fP اعمال می‌شود، مانند قالب‌های فایل یا فشرده‌سازی، دور بزند.
.sp .5v
.RE
.RE
.sp
\-R|\-\-read\-filter  <Read filter>
.RS 4
.sp
باعث می‌شود فیلتر مشخص‌شده (که از نحو فیلترهای خواندن/نمایش استفاده می‌کند، نه فیلترهای دریافت) در طول گذر اول تحلیل اعمال شود. بسته‌هایی که با فیلتر مطابقت ندارند برای گذرهای بعدی در نظر گرفته نمی‌شوند. تنها با گذرهای چندگانه معنی پیدا می‌کند، \fB\-2\fP را ببینید. برای فیلترسازی عادی در تشریح تک‌گذره در عوض \fB\-Y\fP را ببینید.
.sp
توجه داشته باشید که فیلدهای رو به آینده مانند \*(Aqresponse in frame #\*(Aq را نمی‌توان با این فیلتر استفاده کرد، زیرا هنگام اعمال این فیلتر هنوز محاسبه نشده‌اند.
.RE
.sp
\-s|\-\-snapshot\-length  <capture snaplen>
.RS 4
.sp
تنظیم طول پیش‌فرض عکس‌برداری جهت استفاده هنگام دریافت داده‌های زنده. حداکثر \fIsnaplen\fP بایت از هر بسته شبکه در حافظه خوانده شده یا روی دیسک ذخیره خواهد شد. مقدار 0 طول عکس‌برداری را روی 262144 تنظیم می‌کند تا بسته کامل دریافت شود؛ این مقدار پیش‌فرض است.
.sp
این گزینه می‌تواند چندین بار تکرار شود. اگر پیش از اولین رخداد گزینه \fB\-i\fP استفاده شود، طول عکس‌برداری پیش‌فرض را تنظیم می‌کند. اگر پس از یک گزینه \fB\-i\fP استفاده شود، طول عکس‌برداری را برای رابط مشخص‌شده توسط آخرین گزینه \fB\-i\fP قبل از این گزینه تنظیم می‌کند. اگر طول عکس‌برداری به طور خاص مشخص نشده باشد، در صورت ارائه از طول عکس‌برداری پیش‌فرض استفاده می‌شود.
.RE
.sp
\-S  <separator>
.RS 4
تنظیم جداکننده خط برای چاپ شدن بین بسته‌ها.
.RE
.sp
\-T  ek|fields|json|jsonraw|pdml|ps|psml|tabs|text
.RS 4
.sp
تنظیم قالب خروجی هنگام مشاهده داده‌های رمزگشایی‌شده بسته. گزینه‌ها یکی از موارد زیر است:
.sp
\fBek\fP قالب JSON جداشده با خط جدید برای وارد کردن دسته‌ای به Elasticsearch. می‌توان از آن با \fB\-j\fP یا \fB\-J\fP برای مشخص کردن پروتکل‌های مشمول یا با \fB\-x\fP برای گنجاندن داده‌های خام بسته‌ها با کدگذاری هگز استفاده کرد. اگر \fB\-P\fP مشخص شود تنها خلاصه بسته چاپ می‌شود، با هر دوی \fB\-P\fP و \fB\-V\fP خلاصه بسته و جزئیات بسته چاپ خواهد شد. اگر هیچ‌کدام از \fB\-P\fP یا \fB\-V\fP استفاده نشوند تنها جزئیات بسته چاپ می‌شود.
مثال استفاده برای وارد کردن داده‌ها به Elasticsearch:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
strato \-T ek \-j "http tcp ip" \-P \-V \-x \-r file.pcap > file.json
curl \-H "Content\-Type: application/x\-ndjson" \-XPOST http://elasticsearch:9200/_bulk \-\-data\-binary "@file.json"
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
Elastic برای تبدیل انواع Wireshark به انواع elastic نیازمند بارگذاری یک فایل نگاشت به عنوان الگو برای نمایه *\-packets است. این فایل می‌تواند با دستور «strato \-G elastic\-mapping» به طور خودکار تولید شود. از آنجا که فایل نگاشت می‌تواند بسیار حجیم باشد، پروتکل‌ها را می‌توان با استفاده از گزینه \-\-elastic\-mapping\-filter انتخاب کرد:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
strato \-G elastic\-mapping \-\-elastic\-mapping\-filter ip,udp,dns
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
یا با افزودن مستقیم فیلتر به گزینه \fB\-G elastic\-mapping\fP:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
strato \-G elastic\-mapping,ip,udp,dns
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
\fBfields\fP مقادیر فیلدهای مشخص‌شده با گزینه \fB\-e\fP، در قالبی که با گزینه \fB\-E\fP مشخص شده است. برای مثال،
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
strato \-T fields \-E separator=, \-E quote=d
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
یک خروجی مقادیر جداشده با ویرگول (CSV) مناسب برای وارد کردن به برنامه صفحه‌گسترده دلخواه شما تولید خواهد کرد.
.sp
\fBjson\fP قالب فایل JSON. می‌توان از آن با \fB\-j\fP یا \fB\-J\fP برای مشخص کردن پروتکل‌های مشمول یا با گزینه \fB\-x\fP برای گنجاندن داده‌های خام بسته با کدگذاری هگز استفاده کرد. مثال استفاده:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
strato \-T json \-r file.pcap
strato \-T json \-j "http tcp ip" \-x \-r file.pcap
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
\fBjsonraw\fP قالب فایل JSON شامل فقط داده‌های خام بسته با کدگذاری هگز. می‌توان از آن با \fB\-j\fP یا \fB\-J\fP برای مشخص کردن پروتکل‌های مشمول استفاده کرد. مثال استفاده:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
strato \-T jsonraw \-r file.pcap
strato \-T jsonraw \-j "http tcp ip" \-x \-r file.pcap
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
\fBpdml\fP زبان نشانه‌گذاری جزئیات بسته (Packet Details Markup Language)، یک قالب مبتنی بر XML برای جزئیات یک بسته رمزگشایی‌شده. این اطلاعات معادل جزئیات بسته چاپ‌شده با گزینه \fB\-V\fP است. استفاده از گزینه \fB\-\-color\fP ویژگی‌های رنگی را به خروجی \fBpdml\fP اضافه می‌کند. این ویژگی‌ها غیراستاندارد هستند.
.sp
\fBps\fP خروجی PostScript برای خلاصه تک‌خطی قابل خواندن برای انسان از هر بسته، یا نمای چندخطی از جزئیات هر یک از بسته‌ها، بسته به اینکه آیا گزینه \fB\-V\fP مشخص شده است یا خیر.
.sp
\fBpsml\fP زبان نشانه‌گذاری خلاصه بسته (Packet Summary Markup Language)، یک قالب مبتنی بر XML برای اطلاعات خلاصه یک بسته رمزگشایی‌شده. این اطلاعات معادل اطلاعات نشان داده شده در خلاصه تک‌خطی چاپ‌شده به صورت پیش‌فرض است. استفاده از گزینه \fB\-\-color\fP ویژگی‌های رنگی را به خروجی \fBpdml\fP اضافه می‌کند. این ویژگی‌ها غیراستاندارد هستند.
.sp
\fBtabs\fP مشابه گزارش پیش‌فرض \fBtext\fP، با این تفاوت که خلاصه تک‌خطی قابل خواندن برای انسان برای هر بسته شامل یک نویسه تب افقی ASCII (0x09) به عنوان جداکننده بین هر ستون خواهد بود.
.sp
\fBtext\fP متن یک خلاصه تک‌خطی قابل خواندن برای انسان از هر بسته، یا نمای چندخطی از جزئیات هر یک از بسته‌ها، بسته به اینکه آیا گزینه \fB\-V\fP مشخص شده است یا خیر. این گزینه پیش‌فرض است.
.RE
.sp
\-\-temp\-dir <directory>
.RS 4
.sp
دایرکتوری‌ای را مشخص می‌کند که فایل‌های موقت (از جمله فایل‌های دریافت) باید در آن نوشته شوند. رفتار پیش‌فرض در سیستم‌های سازگار با یونیکس، مانند Linux، macOS، \(rs*BSD، Solaris، و AIX، استفاده از متغیر محیطی \fI$TMPDIR\fP در صورت تنظیم بودن، و پیش‌فرض سیستم، معمولاً \fI/tmp\fP، در صورت عدم تنظیم است. در Windows، متغیر محیطی \fI%TEMP%\fP استفاده می‌شود که معمولاً به صورت پیش‌فرض \fI%USERPROFILE%\(rsAppData\(rsLocal\(rsTemp\fP است.
.RE
.sp
\-U <tap name>
.RS 4
.sp
صادر کردن PDUها؛ PDUها را با توجه به نام tap داده‌شده از infile به outfile صادر می‌کند. از \fB\-Y\fP برای فیلتر کردن استفاده کنید.
.sp
برای دریافت فهرستی از نام‌های در دسترس، یک نام tap خالی "" یا یک نام tap برابر ? وارد کنید.
.RE
.sp
\-v|\-\-version
.RS 4
چاپ اطلاعات کامل نسخه و خروج.
.RE
.sp
\-V
.RS 4
باعث می‌شود \fBstrato\fP نمایی از جزئیات بسته را چاپ کند.
.RE
.sp
\-w  <outfile> | \-
.RS 4
.sp
نوشتن داده خام بسته در \fIoutfile\fP یا در خروجی استاندارد اگر \fIoutfile\fP برابر \*(Aq\-\*(Aq باشد. گزینه‌های \fB\-F\fP و \fB\-\-compress\fP می‌توانند برای کنترل قالب فایل و روش فشرده‌سازی استفاده شوند. اگر مورد اخیر مشخص نشده باشد، پسوند ممکن است برای استنتاج الگوریتم فشرده‌سازی مورد نظر (در صورت پشتیبانی) استفاده شود، مانند یک آرشیو gzip برای \*(Aq.gz\*(Aq.
.if n .sp
.RS 4
.it 1 an-trap
.nr an-no-space-flag 1
.nr an-break-flag 1
.br
.ps +1
.B نکته
.ps -1
.br
.sp
گزینه \fB\-w\fP داده خام بسته را ارائه می‌دهد، نه متن. اگر خواهان خروجی متنی هستید باید stdout را تغییر مسیر دهید (مثلاً با استفاده از \*(Aq>\*(Aq)، برای این کار از گزینه \fB\-w\fP استفاده نکنید.
.sp .5v
.RE
.RE
.sp
\-W  <file format option>
.RS 4
.sp
ذخیره اطلاعات اضافی در فایل در صورتی که قالب از آن پشتیبانی کند. برای مثال،
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
strato \-F pcapng \-W n
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
رکوردهای تحلیل نام میزبان را همراه با بسته‌های دریافت شده ذخیره خواهد کرد.
.sp
نسخه‌های آینده \fBstrato\fP ممکن است در صورت نیاز به طور خودکار قالب دریافت را به \fBpcapng\fP تغییر دهند.
.sp
آرگومان رشته‌ای است که می‌تواند شامل حرف زیر باشد:
.sp
\fBn\fP نوشتن اطلاعات تحلیل آدرس شبکه (فقط در pcapng)
.RE
.sp
\-x
.RS 4
باعث می‌شود \fBstrato\fP پس از چاپ خلاصه و/یا جزئیات (در صورتی که هر یک در حال نمایش باشند)، یک رونوشت هگز و ASCII از داده‌های بسته چاپ کند.
.RE
.sp
\-\-hexdump <hexoption>
.RS 4
.sp
باعث می‌شود \fBstrato\fP یک رونوشت هگز و ASCII از داده‌های بسته را چاپ کند، با قابلیت انتخاب منابع داده‌ای که باید برون‌ریزی شوند، نحوه قالب‌بندی یا حذف متن رونوشت ASCII، و اینکه آیا برچسب زمانی فریم به عنوان دیباچه چاپ شود یا خیر.
.sp
این گزینه (و \fB\-x\fP) می‌توانند چندین بار در خط فرمان تکرار شوند، و رونوشت هگز تنها یک بار چاپ خواهد شد. در صورت وجود گزینه‌های متناقض، آخرین گزینه‌های داده‌شده استفاده خواهند شد. مقادیر ممکن \fB<hexoption>\fP عبارتند از:
.sp
\fBall\fP
.RS 4
فعال‌سازی hexdump، تولید بلوک‌های hexdump برای تمام منابع داده مرتبط با هر فریم. برای لغو استفاده قبلی از \f(CR\-\-hexdump frames\fP استفاده می‌شود. گزینه \fB\-x\fP تمام منابع داده را به طور پیش‌فرض نمایش می‌دهد.
.RE
.sp
\fBframes\fP
.RS 4
فعال‌سازی hexdump، تولید بلوک‌های hexdump تنها برای داده‌های فریم. از این گزینه برای مستثنی کردن بلوک‌های hexdump مربوط به منابع داده ثانویه مانند \*(AqBitstring tvb\*(Aq، \*(AqReassembled TCP\*(Aq، \*(AqDe\-chunked entity body\*(Aq و غیره از خروجی hexdump استفاده کنید.
.RE
.sp
\fBascii\fP
.RS 4
فعال‌سازی hexdump با متن رونوشت ASCII بدون جداکننده. برای لغو استفاده قبلی از \f(CR\-\-hexdump delimit\fP یا \f(CR\-\-hexdump noascii\fP استفاده می‌شود. گزینه \fB\-x\fP متن رونوشت ASCII را به طور پیش‌فرض بدون جداکننده نمایش می‌دهد.
.RE
.sp
\fBdelimit\fP
.RS 4
فعال‌سازی hexdump در حالی که متن رونوشت ASCII با نویسه‌های \*(Aq|\*(Aq تفکیک شده است. این گزینه برای تشخیص بی‌ابهام انتهای متن بایت هگز و شروع متن رونوشت ASCII مفید است.
.RE
.sp
\fBnoascii\fP
.RS 4
فعال‌سازی hexdump بدون چاپ متن رونوشت ASCII.
.RE
.sp
\fBtime\fP
.RS 4
فعال‌سازی hexdump و چاپ برچسب زمانی هر فریم به عنوان دیباچه. برای تغییر قالب برچسب زمانی می‌توان از گزینه \fB\-t\fP استفاده کرد.
.RE
.sp
\fBnotime\fP
.RS 4
فعال‌سازی hexdump بدون چاپ برچسب زمانی هر فریم به عنوان دیباچه.
.RE
.sp
\fBhelp\fP
.RS 4
نمایش راهنمای مخصوص \fB\-\-hexdump\fP و سپس خروج.
.RE
.sp
استفاده از \fB\-\-hexdump <hexoption>\fP به ویژه برای تولید خروجی‌ای مفید است که بتوان از آن برای ایجاد یک فایل pcap یا pcapng از نوع فایل دریافت مانند Microsoft NetMon 2.x استفاده کرد؛ نوعی که \fBstrato\fP و \fBWireshark\fP می‌توانند آن را بخوانند اما نمی‌توانند مستقیماً بسته‌ها را از آن ذخیره («Save as») یا صادر کنند.
.sp
مثال‌ها:
.sp
تولید خروجی hexdump، فقط با منبع داده فریم، با متن رونوشت ASCII جداشده، و در حالی که قبل از هر بلوک هگز فریم یک برچسب زمانی قابل خواندن برای انسان در منطقه زمانی محلی قرار دارد که مستقیماً توسط ابزار \fBtext2pcap\fP قابل استفاده است:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
strato ... \-\-hexdump frames \-\-hexdump delimit \-\-hexdump time \-t ad \(rs
    | text2pcap \-t \*(AqISO\*(Aq \- MYNEWPCAPNG
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
تولید خروجی hexdump، فقط با منبع داده فریم، با متن رونوشت ASCII پیش‌فرض بدون جداکننده، و در حالی که قبل از هر بلوک هگز فریم یک برچسب زمانی قابل خواندن برای انسان بر حسب UTC قرار دارد که مستقیماً توسط ابزار \fBtext2pcap\fP با گزینه \fB\-a\fP قابل استفاده است:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
strato ... \-\-hexdump frames \-\-hexdump time \-t ud \(rs
    | text2pcap \-a \-t \*(AqISO\*(Aq \- MYNEWPCAPNG
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
تولید خروجی hexdump، فقط با منبع داده فریم، بدون متن رونوشت ASCII، و در حالی که قبل از هر بلوک هگز فریم یک برچسب زمانی مبدأ زمان (epoch) قرار دارد که مستقیماً توسط ابزار \fBtext2pcap\fP قابل استفاده است:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
strato ... \-\-hexdump frames \-\-hexdump noascii \-\-hexdump time \-t e \(rs
    | text2pcap \-t %s.%f \- MYNEWPCAPNG
.fam
.fi
.if n .RE
.RE
.sp
\-X <eXtension options>
.RS 4
.sp
مشخص کردن گزینه‌ای برای ارسال به یک ماژول \fBstrato\fP. گزینه افزونه (eXtension) به صورت \fIextension_key:value\fP است که در آن \fIextension_key\fP می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:
.sp
\fBlua_script\fP:\fIlua_script_filename\fP به \fBstrato\fP اعلام می‌کند علاوه بر اسکریپت‌های پیش‌فرض Lua، اسکریپت داده‌شده را نیز بارگذاری کند.
.sp
\fBlua_script\fP\fInum\fP:\fIargument\fP به \fBstrato\fP می‌گوید آرگومان داده‌شده را به اسکریپت lua مشخص‌شده با \*(Aqnum\*(Aq ارسال کند، که ترتیب شماره نمایه‌گذاری‌شده دستور \*(Aqlua_script\*(Aq است. برای مثال، اگر تنها یک اسکریپت با \*(Aq\-X lua_script:my.lua\*(Aq بارگذاری شده باشد، آنگاه \*(Aq\-X lua_script1:foo\*(Aq رشته \*(Aqfoo\*(Aq را به اسکریپت \*(Aqmy.lua\*(Aq ارسال خواهد کرد. اگر دو اسکریپت بارگذاری شده باشد، مانند \*(Aq\-X lua_script:my.lua\*(Aq و \*(Aq\-X lua_script:other.lua\*(Aq به همان ترتیب، آنگاه یک \*(Aq\-X lua_script2:bar\*(Aq رشته \*(Aqbar\*(Aq را به اسکریپت دوم lua یعنی \*(Aqother.lua\*(Aq ارسال می‌کند.
.sp
\fBread_format\fP:\fIfile_format\fP به \fBstrato\fP می‌گوید از قالب فایل داده‌شده برای خواندن فایل (فایل داده‌شده در گزینه دستور \fB\-r\fP) استفاده کند. ارائه ندادن آرگومان \fIfile_format\fP، یا ارائه یک مقدار نامعتبر، فهرستی از قالب‌های فایل در دسترس برای استفاده را تولید خواهد کرد. برای مثال،
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
strato \-r rtcp_broken.pcapng \-X read_format:"MIME Files Format" \-V
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
ساختار داخلی فایل را نمایش می‌دهد و دسترسی به فیلدهای \f(CRfile\-pcapng\fP را امکان‌پذیر می‌سازد.
.RE
.sp
\-Y|\-\-display\-filter  <displaY filter>
.RS 4
.sp
باعث می‌شود فیلتر مشخص‌شده (که از نحو فیلترهای خواندن/نمایش، به جای فیلترهای دریافت استفاده می‌کند) قبل از چاپ شکل رمزگشایی‌شده بسته‌ها یا نوشتن بسته‌ها در یک فایل اعمال شود. بسته‌های منطبق با فیلتر چاپ شده یا در فایل نوشته می‌شوند؛ بسته‌هایی که بسته‌های منطبق به آن‌ها وابسته‌اند (مثلاً قطعات)، چاپ نمی‌شوند اما در فایل نوشته می‌شوند؛ بسته‌هایی که نه با فیلتر مطابقت دارند و نه وابستگی به آن‌ها وجود دارد، به جای چاپ یا نوشته شدن، نادیده گرفته می‌شوند.
.sp
برای فیلترسازی با استفاده از تحلیل تک‌گذره از این گزینه به جای \fB\-R\fP استفاده کنید. در صورت انجام تحلیل دو‌گذره (\fB\-2\fP را ببینید)، تنها بسته‌های منطبق با فیلتر خواندن (در صورت وجود) در برابر این فیلتر بررسی خواهند شد.
.RE
.sp
\-M  <auto session reset>
.RS 4
.sp
بازنشانی خودکار نشست داخلی با رسیدن به تعداد بسته‌های مشخص‌شده.
برای مثال،
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
strato \-M 100000
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
نشست را هر ۱۰۰۰۰۰ بسته بازنشانی خواهد کرد.
.sp
این ویژگی از تحلیل دو‌گذره \fB\-2\fP پشتیبانی نمی‌کند.
.RE
.sp
\-z  <statistics>
.RS 4
.sp
واداشتن \fBstrato\fP به جمع‌آوری انواع مختلفی از آمارها و نمایش نتیجه پس از پایان خواندن فایل دریافت. اگر در حال خواندن یک فایل دریافت هستید و فقط می‌خواهید آمار چاپ شود و اطلاعات مربوط به هر بسته چاپ نشود، از گزینه \fB\-q\fP استفاده کنید.
.sp
آمارها مستقل از خروجی عادی تک‌تک بسته‌ها محاسبه می‌شوند و تحت تأثیر فیلتر نمایش اصلی قرار نمی‌گیرند. با این حال، بیشتر آن‌ها پارامتر \fIfilter\fP اختیاری خود را دارند و تنها بسته‌هایی که با آن فیلتر (و هرگونه فیلتر دریافت یا فیلتر خواندن) مطابقت دارند در محاسبات استفاده خواهند شد.
.sp
توجه داشته باشید که گزینه \fB\-z proto\fP متفاوت است \- این گزینه باعث جمع‌آوری و چاپ آمار پس از تکمیل دریافت نمی‌شود، بلکه خروجی خلاصه بسته عادی را تغییر می‌دهد تا شامل مقادیر فیلدهای مشخص‌شده با این گزینه باشد. بنابراین نباید از گزینه \fB\-q\fP استفاده کنید، زیرا این گزینه مانع چاپ خروجی خلاصه بسته عادی می‌شود، و همچنین نباید از گزینه \fB\-V\fP استفاده کنید، زیرا باعث می‌شود اطلاعات جزئیات بسته به جای اطلاعات خلاصه بسته چاپ شود.
.sp
برخی از آمارهای پیاده‌سازی‌شده فعلی عبارتند از:
.RE
.sp
\fB\-z help\fP
.RS 4
نمایش تمام مقادیر ممکن برای \fB\-z\fP.
.RE
.sp
\fB\-z\fP container_io,tree[,\fIfilter\fP]
.RS 4
محاسبه آمار I/O فایل برای کانتینرها.
.RE
.sp
\fB\-z\fP expert[\fI,error|,warn|,note|,chat|,comment\fP][,\fIfilter\fP]
.RS 4
.sp
اطلاعات مربوط به تمام هشدارهای کارشناسی را جمع‌آوری کرده و آن‌ها را به ترتیب، گروه‌بندی‌شده بر اساس سطح اهمیت نمایش می‌دهد.
.sp
مثال: \fB\-z expert,sip\fP موارد کارشناسی را در تمام سطوح اهمیت برای فریم‌هایی که با پروتکل sip مطابقت دارند نشان می‌دهد.
.sp
این گزینه می‌تواند چندین بار در خط فرمان استفاده شود.
.sp
مثال: \fB\-z "expert,note,tcp"\fP فقط موارد کارشناسی را برای فریم‌هایی جمع‌آوری می‌کند که شامل پروتکل tcp با سطح اهمیت note یا بالاتر باشند.
.RE
.sp
\-\-capture\-comment <comment>
.RS 4
.sp
افزودن یک یادداشت دریافت به فایل خروجی، در صورتی که توسط قالب فایل خروجی پشتیبانی شود.
.sp
این گزینه می‌تواند چندین بار مشخص شود. توجه داشته باشید که Wireshark در حال حاضر فقط اولین یادداشت یک فایل دریافت را نمایش می‌دهد.
.RE
.sp
\-\-list\-time\-stamp\-types
.RS 4
فهرست کردن انواع برچسب زمانی پشتیبانی‌شده برای رابط. اگر هیچ نوع برچسب زمانی قابل تنظیمی وجود نداشته باشد، هیچ نوعی فهرست نخواهد شد.
.RE
.sp
\-\-no\-optimize
.RS 4
عدم اجرای بهینه‌ساز libpcap هنگام تولید کد برای فیلتر دریافت. اگر به وجود باگ در بهینه‌ساز مشکوک هستید، این گزینه مفید است.
.RE
.sp
این گزینه می‌تواند چندین بار تکرار شود. اگر پیش از اولین رخداد گزینه \fB\-i\fP استفاده شود، فیلترهای دریافت برای تمام رابط‌ها بهینه‌سازی نمی‌شوند. اگر پس از یک گزینه \fB\-i\fP استفاده شود، فیلتر دریافت برای رابط مشخص‌شده توسط آخرین گزینه \fB\-i\fP قبل از این گزینه بهینه‌سازی نخواهد شد.
.sp
\-\-time\-stamp\-type <type>
.RS 4
تغییر روش برچسب زمانی رابط.
.RE
.sp
\-\-update\-interval  <interval>
.RS 4
تنظیم مدت زمان بر حسب میلی‌ثانیه بین گزارش‌های بسته جدید در طول دریافت. همچنین دقت شرط‌های مدت زمان فایل را تعیین می‌کند. مقدار پیش‌فرض 100ms است.
.RE
.sp
\-\-color
.RS 4
فعال‌سازی رنگ‌آمیزی بسته‌ها طبق فیلترهای رنگ استاندارد Wireshark. در Windows رنگ‌ها به رنگ‌های ویژگی نویسه کنسول استاندارد محدود هستند. سایر پلتفرم‌ها نیازمند ترمینالی هستند که توالی‌های گریز ترمینال ۲۴ بیتی "true color" را پشتیبانی کند. برای اطلاعات بیشتر در مورد پیکربندی فیلترهای رنگ، به پیوند زیر مراجعه کنید:
.URL "https://wiki.wireshark.org/ColoringRules" "" ""
.RE
.sp
\-\-no\-duplicate\-keys
.RS 4
اگر یک کلید چندین بار در یک شیء ظاهر شود، تنها یک بار آن را بنویس که مقدار آن یک آرایه json شامل تمام مقادیر مجزا باشد. (تنها با \fB\-T json\fP کار می‌کند)
.RE
.sp
\-\-elastic\-mapping\-filter <protocol>,<protocol>,.\|.\|.
.RS 4
.sp
هنگام تولید فایل نگاشت ElasticSearch، فقط پروتکل‌های مشخص‌شده را در آن قرار بده تا از ایجاد یک فایل نگاشت بسیار بزرگ که ممکن است برخی نرم‌افزارها (مانند Kibana) را با اختلال مواجه کند جلوگیری شود. این گزینه فهرستی از مخفف‌های پروتکل‌های مورد نظر را که با ویرگول جدا شده‌اند می‌پذیرد.
.sp
مثال: ip,udp,dns تنها این سه پروتکل را در فایل نگاشت قرار می‌دهد.
.RE
.sp
\-\-export\-objects <protocol>,<destdir>
.RS 4
.sp
صادر کردن تمام اشیاء درون یک پروتکل به دایرکتوری \fBdestdir\fP. مقادیر در دسترس برای \fBprotocol\fP را می‌توان با \fB\-\-export\-objects help\fP فهرست کرد.
.sp
اشیاء مستقیماً در دایرکتوری داده‌شده ذخیره می‌شوند. نام فایل‌ها به تشریح‌کننده بستگی دارد، اما معمولاً بر اساس نام پایه یک فایل نام‌گذاری می‌شود. روی فایل‌های تکراری بازنویسی انجام نمی‌شود، بلکه یک شماره افزایشی پیش از پسوند فایل اضافه می‌گردد.
.sp
این رابط ممکن است تغییر کند و امکان فیلتر کردن بر روی فایل‌ها به آن افزوده شود.
.RE
.sp
\-\-print\-timers
.RS 4
تولید خروجی JSON حاوی زمان‌های سپری‌شده برای هر گذری که strato برای پردازش یک فایل دریافت انجام می‌دهد، و مجموع زمان‌های سپری‌شده برای تمام گذرها. خروجی هر گذر شامل کل زمان سپری‌شده و شمارنده‌های تجمیعی برای عملیات مربوط به هر بسته (تشریح و فیلترسازی) است.
.RE
.sp
\-\-compress <type>
.RS 4
.sp
فشرده‌سازی فایل خروجی با استفاده از قالب فشرده‌سازی type. گزینه \fB\-\-compress\fP بدون آرگومان، فهرستی از قالب‌های فشرده‌سازی پشتیبانی‌شده برای نوشتن را ارائه می‌دهد. type داده‌شده نسبت به پسوند \fIoutfile\fP اولویت دارد.
.RE.SH "گزینه‌های تشریح (DISSECTION OPTIONS)"
.sp
\-d  <layer type>==<selector>,<decode\-as protocol>
.RS 4
.sp
همانند قابلیت \fBDecode As.\|.\|.\fP در Wireshark، این گزینه به شما امکان می‌دهد مشخص کنید که یک نوع لایه چگونه باید تشریح شود. اگر نوع لایه مورد نظر (برای مثال، \fBtcp.port\fP یا \fBudp.port\fP برای شماره درگاه TCP یا UDP) دارای مقدار گزینش‌گر (selector) مشخص‌شده باشد، بسته‌ها باید به عنوان پروتکل تعیین‌شده تشریح شوند.
.sp
.B مثال ۱. Decode As برای درگاه
.br
.RS 4
.sp
دستور \fB\-d tcp.port==8888,http\fP هر ترافیکی را که روی درگاه TCP شماره 8888 در حال اجرا باشد به عنوان HTTP رمزگشایی می‌کند.
.RE
.sp
.B مثال ۲. Decode As برای محدوده درگاه
.br
.RS 4
.sp
دستور \fB\-d tcp.port==8888\-8890,http\fP هر ترافیکی را که روی درگاه‌های TCP شماره 8888، 8889 یا 8890 در حال اجرا باشد به عنوان HTTP رمزگشایی می‌کند.
.RE
.sp
.B مثال ۳. Decode As برای محدوده درگاه بر اساس طول
.br
.RS 4
.sp
دستور \fB\-d tcp.port==8888:3,http\fP هر ترافیکی را که روی سه درگاه TCP شماره 8888، 8889 یا 8890 در حال اجرا باشد به عنوان HTTP رمزگشایی می‌کند.
.RE
.sp
استفاده از یک گزینش‌گر یا پروتکل نامعتبر، به ترتیب فهرستی از گزینش‌گرها و نام پروتکل‌های معتبر را چاپ خواهد کرد.
.sp
.B مثال ۴. Decode As برای فهرست گزینش‌گرها
.br
.RS 4
.sp
دستور \fB\-d .\fP یک روش سریع برای دریافت فهرستی از گزینش‌گرهای معتبر است.
.RE
.sp
.B مثال ۵. Decode As برای فهرست مقادیر یک گزینش‌گر
.br
.RS 4
.sp
دستور \fB\-d ethertype==0x0800,.\fP یک روش سریع برای دریافت فهرستی از پروتکل‌هایی است که می‌توان با یک ethertype انتخاب کرد.
.RE
.RE
.sp
\-\-disable\-all\-protocols
.RS 4
غیرفعال کردن تشریح تمامی پروتکل‌ها.
.RE
.sp
\-\-disable\-protocol <proto_name>[,<proto_name>,.\|.\|.]
.RS 4
غیرفعال کردن تشریح proto_name.
استفاده از \fBALL\fP به عنوان proto_name، فهرست پروتکل‌های فعال پیش‌فرض نمایه (profile) انتخابی را نادیده گرفته و تمام پروتکل‌ها را موقتاً غیرفعال می‌کند.
.RE
.sp
\-\-disable\-heuristic <short_name>
.RS 4
غیرفعال کردن تشریح پروتکل اکتشافی (heuristic protocol).
.RE
.sp
\-\-enable\-protocol <proto_name>[,<proto_name>,.\|.\|.]
.RS 4
.sp
فعال کردن تشریح proto_name.
استفاده از \fBALL\fP به عنوان proto_name، فهرست پروتکل‌های غیرفعال پیش‌فرض نمایه انتخابی را نادیده گرفته و تمام پروتکل‌هایی را که به طور پیش‌فرض فعال هستند موقتاً فعال می‌کند.
.sp
اگر پروتکلی هم در \fB\-\-disable\-protocol\fP و هم در \fB\-\-enable\-protocol\fP آورده شود، آن پروتکل فعال خواهد شد. این ویژگی امکان می‌دهد تا تمام پروتکل‌ها را به جز فهرستی از استثناها موقتاً غیرفعال کنید.
مثال: \fB\-\-disable\-protocol ALL \-\-enable\-protocol eth,ip\fP
.RE
.sp
\-\-enable\-heuristic <short_name>
.RS 4
فعال کردن تشریح پروتکل اکتشافی (heuristic protocol).
.RE
.sp
\-K  <keytab>
.RS 4
.sp
بارگذاری کلیدهای رمزنگاری kerberos از فایل keytab مشخص‌شده.
این گزینه می‌تواند چندین بار برای بارگذاری کلیدها از چند فایل استفاده شود.
.sp
مثال: \fB\-K krb5.keytab\fP
.RE
.sp
\-n
.RS 4
غیرفعال کردن تحلیل نام اشیاء شبکه (مانند نام میزبان، نام درگاه‌های TCP و UDP)؛ گزینه \fB\-N\fP ممکن است این گزینه را لغو کند.
.RE
.sp
\-N  <name resolving flags>
.RS 4
.sp
فعال کردن تحلیل نام تنها برای انواع خاصی از آدرس‌ها و شماره درگاه‌ها، در حالی که تحلیل نام برای سایر انواع آدرس‌ها و شماره درگاه‌ها غیرفعال باقی می‌ماند. این گزینه (همراه با \fB\-n\fP) می‌تواند چندین بار مشخص شود؛ آخرین مقدار تعیین‌شده مقادیر پیشین را لغو می‌کند. این گزینه و \fB\-n\fP گزینه‌های برگرفته از ترجیحات (preferences) را بازنویسی می‌کنند، از جمله ترجیحاتی که از طریق گزینه \fB\-o\fP تنظیم شده‌اند. اگر هیچ‌یک از گزینه‌های \fB\-N\fP و \fB\-n\fP مشخص نشده باشند، مقادیر حاصل از ترجیحات استفاده می‌شوند که مقدار پیش‌فرض آن \fB\-N dmN\fP است.
.sp
آرگومان رشته‌ای است که می‌تواند شامل این حروف باشد:
.sp
\fBd\fP برای فعال کردن تحلیل از بسته‌های DNS ضبط‌شده
.sp
\fBg\fP برای فعال کردن جستجوی اطلاعات موقعیت جغرافیایی نشانی IP از پایگاه‌های داده پیکربندی‌شده MaxMind
.sp
\fBm\fP برای فعال کردن تحلیل نشانی MAC
.sp
\fBn\fP برای فعال کردن تحلیل نشانی شبکه
.sp
\fBN\fP برای فعال کردن استفاده از تحلیل‌کننده‌های خارجی (مانند DNS) برای تحلیل نشانی شبکه؛ بدون فعال بودن \fBn\fP هیچ اثری ندارد.
.sp
\fBs\fP برای فعال کردن تحلیل نشانی با استفاده از اطلاعات SNI موجود در بسته‌های دست‌تکانی (handshake) ضبط‌شده
.sp
\fBt\fP برای فعال کردن تحلیل شماره درگاه لایه انتقال
.sp
\fBv\fP برای فعال کردن تحلیل شناسه VLAN به نام‌ها
.if n .sp
.RS 4
.it 1 an-trap
.nr an-no-space-flag 1
.nr an-break-flag 1
.br
.ps +1
.B هشدار
.ps -1
.br
.sp
در حالت تک‌گذره (single\-pass mode) ابزار tshark، تحلیل خارجی و جستجوی موقعیت جغرافیایی به‌صورت همگام (synchronous) انجام می‌شود. برای ضبط‌های زنده، که همیشه در حالت تک‌گذره هستند، این مسئله همگام ماندن تشریح با یک شبکه شلوغ را دشوارتر ساخته و احتمالاً منجر به از دست رفتن بسته‌ها (dropped packets) می‌شود.
.sp .5v
.RE
.RE
.sp
\-\-only\-protocols <protocols>
.RS 4
تنها تشریح این پروتکل‌ها را (که با کاما از هم جدا شده‌اند) فعال می‌کند. سایر موارد غیرفعال خواهند شد.
.RE
.sp
\-t  (a|ad|adoy|d|dd|e|r|rc|u|ud|udoy)[.[N]]|.[N]
.RS 4
.sp
تعیین قالب برچسب زمانی (timestamp) بسته که در ستون زمان پیش‌فرض نمایش داده می‌شود. قالب می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:
.sp
\fBa\fP مطلق (absolute): زمان مطلق، به عنوان زمان محلی در منطقه زمانی شما، زمان واقعی ضبط بسته بدون نمایش تاریخ است
.sp
\fBad\fP مطلق با تاریخ (absolute with date): تاریخ مطلق، نمایش‌یافته به صورت YYYY\-MM\-DD، و زمان، به عنوان زمان محلی در منطقه زمانی شما، تاریخ و زمان واقعی ضبط بسته است
.sp
\fBadoy\fP مطلق با تاریخ با استفاده از روز در سال (absolute with date using day of year): تاریخ مطلق، نمایش‌یافته به صورت YYYY/DOY، و زمان، به عنوان زمان محلی در منطقه زمانی شما، تاریخ و زمان واقعی ضبط بسته است
.sp
\fBd\fP دلتا (delta): زمان دلتا، زمان سپری‌شده از هنگام ضبط بسته پیشین است
.sp
\fBdd\fP delta_displayed: زمان delta_displayed، زمان سپری‌شده از هنگام ضبط بسته نمایش‌یافته پیشین است
.sp
\fBe\fP مبدأ زمانی (epoch): زمان بر حسب ثانیه از مبدأ زمانی یونیکس (Jan 1, 1970 00:00:00)
.sp
\fBr\fP نسبی (relative): زمان نسبی، زمان سپری‌شده میان اولین بسته و بسته فعلی است
.sp
\fBrc\fP نسبی نسبت به شروع ضبط (relative to capture start): زمان نسبی نسبت به شروع ضبط، زمان سپری‌شده میان شروع فرایند ضبط و بسته فعلی است
.sp
\fBu\fP ساعت هماهنگ جهانی (UTC): زمان مطلق، به صورت UTC با پسوند "Z"، زمان واقعی ضبط بسته است بدون آنکه تاریخی نمایش داده شود
.sp
\fBud\fP ساعت هماهنگ جهانی با تاریخ (UTC with date): تاریخ مطلق، نمایش‌یافته به صورت YYYY\-MM\-DD، و زمان، به صورت UTC با پسوند "Z"، تاریخ و زمان واقعی ضبط بسته است
.sp
\fBudoy\fP ساعت هماهنگ جهانی با تاریخ با استفاده از روز در سال (UTC with date using day of year): تاریخ مطلق، نمایش‌یافته به صورت YYYY/DOY، و زمان، به صورت UTC با پسوند "Z"، تاریخ و زمان واقعی ضبط بسته است
.sp
\fB.[N]\fP تنظیم میزان دقت: N تعداد ارقام اعشار است (۰ تا ۹). در صورت استفاده از "." بدون N، دقت به‌طور خودکار از روی ردگیری (trace) تعیین می‌شود.
.sp
قالب پیش‌فرض نسبی (relative) بوده و دقت آن بر اساس قالب ضبط بسته تعیین می‌شود.
.RE
.sp
\-u <s|hms>
.RS 4
.sp
مشخص می‌کند که قالب‌های برچسب زمانی بسته در \fB\-t\fP که زمان‌های نسبی هستند (یعنی relative،‏ delta و delta_displayed) چگونه نمایش داده شوند. گزینه‌های معتبر عبارتند از:
.sp
\fBs\fP برای ثانیه
.sp
\fBhms\fP برای ساعت، دقیقه و ثانیه
.sp
قالب پیش‌فرض ثانیه است.
.RE.SH "گزینه‌های عیب‌یابی (DIAGNOSTIC OPTIONS)"
.sp
\-\-log\-level <level>
.RS 4
تنظیم سطح ثبت وقایع فعال.
سطوح پشتیبانی‌شده از کمترین به بیشترین ترتیب عبارتند از "noisy"، "debug"، "info"، "message"، "warning"، "critical" و "error".
پیام‌های مربوط به هر سطح و بالاتر از آن چاپ خواهند شد؛ برای مثال "warning" پیام‌های "warning"، "critical" و "error" را چاپ می‌کند و "noisy" همهٔ پیام‌ها را چاپ می‌نماید.
سطوح نسبت به بزرگی و کوچکی حروف حساس نیستند.
.RE
.sp
\-\-log\-fatal <level>
.RS 4
متوقف کردن برنامه در صورتی که پیامی در سطح مشخص‌شده یا بالاتر از آن ثبت شود.
برای مثال، "warning" با هر پیام "warning"، "critical" یا "error" برنامه را متوقف می‌کند.
.RE
.sp
\-\-log\-fatal\-count <count>
.RS 4
تعداد پیام‌های ثبت وقایع مهلک (fatal) که می‌توانند پیش از متوقف شدن برنامه مجاز شمرده شوند.
.RE
.sp
\-\-log\-domains <list>
.RS 4
چاپ پیام‌ها فقط برای دامنه‌های لاگ مشخص‌شده، مانند "GUI,Epan,sshdump".
فهرست دامنه‌ها باید با کاما از هم جدا شوند. می‌توان آن را با قراردادن "!" به عنوان نخستین نویسه نفی کرد (تطابق را وارونه می‌کند).
.RE
.sp
\-\-log\-debug <list>
.RS 4
مجبور کردن دامنه‌های مشخص‌شده به ثبت وقایع در سطح "debug".
فهرست دامنه‌ها باید با کاما از هم جدا شوند. می‌توان آن را با قرار دادن "!" به عنوان نخستین نویسه نفی کرد (تطابق را وارونه می‌کند).
.RE
.sp
\-\-log\-noisy <list>
.RS 4
مجبور کردن دامنه‌های مشخص‌شده به ثبت وقایع در سطح "noisy".
فهرست دامنه‌ها باید با کاما از هم جدا شوند. می‌توان آن را با قرار دادن "!" به عنوان نخستین نویسه نفی کرد (تطابق را وارونه می‌کند).
.RE
.sp
\-\-log\-fatal\-domains <list>
.RS 4
متوقف کردن برنامه در صورتی که هرگونه پیامی برای دامنه‌های لاگ مشخص‌شده ثبت شود.
فهرست دامنه‌ها باید با کاما از هم جدا شوند.
.RE
.sp
\-\-log\-file <path>
.RS 4
نوشتن پیام‌های لاگ و خروجی stderr در فایل مشخص‌شده.
.RE
.SH "فایل‌ها (FILES)"
.sp
این فایل‌ها شامل تنظیمات پیکربندی گوناگون \fBWireshark\fP هستند.
.sp
ترجیحات (Preferences)
.RS 4
.sp
فایل‌های \fIpreferences\fP شامل تنظیمات ترجیحات سراسری (در سطح سیستم) و شخصی هستند. اگر فایل ترجیحات سراسری سیستم وجود داشته باشد، ابتدا خوانده می‌شود و تنظیمات پیش‌فرض را بازنویسی می‌کند. اگر فایل ترجیحات شخصی وجود داشته باشد، در مرحلهٔ بعد خوانده شده و هر مقدار قبلی را بازنویسی خواهد کرد. نکته: اگر پرچم خط فرمان \fB\-o\fP (احتمالاً بیش از یک بار) استفاده شود، به نوبهٔ خود مقادیر فایل‌های ترجیحات را بازنویسی می‌کند.
.sp
تنظیمات ترجیحات به شکل \fIprefname:value\fP هستند، هر خط یک تنظیم، که در آن \fIprefname\fP نام ترجیح و \fIvalue\fP مقداری است که باید به آن اختصاص یابد؛ فاصله (white space) بین \fB:\fP و \fIvalue\fP مجاز است. یک تنظیم ترجیح می‌تواند با ایجاد تورفتگی با فاصله در خطوط بعدی، در چند خط ادامه یابد. نویسهٔ \fB#\fP آغازگر یک توضیح است که تا انتهای خط ادامه می‌یابد:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
# Vertical scrollbars should be on right side?
# TRUE or FALSE (case\-insensitive).
gui.scrollbar_on_right: TRUE
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
فایل ترجیحات سراسری در دایرکتوری \fIwireshark\fP زیر دایرکتوری فرعی \fIshare\fP از دایرکتوری اصلی نصب جستجو می‌شود. در macOS، این مسیر معمولاً \fI/Application/Wireshark.app/Contents/Resources/share\fP خواهد بود؛ در سایر سیستم‌های سازگار با UNIX مانند Linux، \(rs*BSD، Solaris و AIX، این مسیر برای بسته‌های نصب‌شده توسط سیستم معمولاً \fI/usr/share/wireshark/preferences\fP و برای بسته‌های نصب‌شده به صورت محلی \fI/usr/local/share/wireshark/preferences\fP خواهد بود؛ در Windows این مسیر معمولاً \fIC:\(rsProgram Files\(rsWireshark\(rspreferences\fP است.
.sp
در سیستم‌های سازگار با UNIX، فایل ترجیحات شخصی در \fI$XDG_CONFIG_HOME/wireshark/preferences\fP جستجو می‌شود (یا در صورتی که \fI$XDG_CONFIG_HOME/wireshark\fP وجود نداشته باشد اما \fI$HOME/.wireshark\fP موجود باشد، در \fI$HOME/.wireshark/preferences\fP)؛ این مسیر معمولاً \fI$HOME/.config/wireshark/preferences\fP است. در Windows، فایل ترجیحات شخصی در \fI%APPDATA%\(rsWireshark\(rspreferences\fP (یا اگر %APPDATA% تعریف نشده باشد، در \fI%USERPROFILE%\(rsApplication Data\(rsWireshark\(rspreferences\fP) جستجو می‌شود.
.RE
.sp
پروتکل‌های غیرفعال (فعال) (Disabled (Enabled) Protocols)
.RS 4
.sp
فایل‌های \fIdisabled_protos\fP شامل فهرست‌های سراسری سیستم و شخصی از پروتکل‌هایی هستند که غیرفعال شده‌اند، به طوری که تجزیه‌کننده‌های (dissectors) آن‌ها هرگز فراخوانی نمی‌شوند. این فایل‌ها شامل نام پروتکل‌ها در هر خط هستند، به گونه‌ای که نام پروتکل همان نامی است که در فیلتر نمایش برای آن پروتکل استفاده می‌شود:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
http
tcp\&     # a comment
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
اگر پروتکلی در فایل سراسری \fIdisabled_protos\fP فهرست شده باشد، توسط کاربر قابل فعال‌سازی نیست.
.sp
فایل سراسری \fIdisabled_protos\fP از همان دایرکتوری فایل ترجیحات سراسری استفاده می‌کند.
.sp
فایل شخصی \fIdisabled_protos\fP از همان دایرکتوری فایل ترجیحات شخصی استفاده می‌کند.
.sp
فایل‌های \fIdisabled_protos\fP تنها پروتکل‌هایی را فهرست می‌کنند که به طور پیش‌فرض فعال بوده‌اند اما غیرفعال شده‌اند؛ پروتکل‌هایی که به صورت پیش‌فرض غیرفعال هستند (مانند برخی پس‌تجزیه‌کننده‌ها) فهرست نمی‌شوند. فایل‌های مشابه \fIenabled_protos\fP برای پروتکل‌هایی که به طور پیش‌فرض غیرفعال بوده اما فعال شده‌اند، وجود دارند.
.RE
.sp
تجزیه‌کننده‌های اکتشافی (Heuristic Dissectors)
.RS 4
.sp
فایل‌های \fIheuristic_protos\fP شامل فهرست‌های سراسری و شخصی از تجزیه‌کننده‌های اکتشافی بوده و نشان‌دهندهٔ فعال یا غیرفعال بودن آن‌ها هستند. این فایل‌ها شامل نام‌های کوتاه یکتای تجزیه‌کنندهٔ اکتشافی در هر خط هستند که پس از آن یک کاما و عدد 0 برای غیرفعال و 1 برای فعال قرار می‌گیرد:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
quic,1
rtcp_stun,1
rtcp_udp,1
rtp_stun,0
rtp_udp,0
tls_tcp,1
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
فایل سراسری \fIheuristic_protos\fP از همان دایرکتوری فایل ترجیحات سراسری استفاده می‌کند.
.sp
فایل شخصی \fIheuristic_protos\fP از همان دایرکتوری فایل ترجیحات شخصی استفاده می‌کند.
.RE
.sp
تفکیک نام (hosts)
.RS 4
.sp
ورودی‌های موجود در فایل‌های \fIhosts\fP در دایرکتوری ترجیحات سراسری و شخصی برای تفکیک نشانی‌های IPv4 و IPv6 پیش از هر تلاش دیگری برای تفکیک آن‌ها استفاده می‌شوند. این فایل ساختار نگارشی استاندارد فایل \fIhosts\fP را دارد؛ هر خط شامل یک نشانی IP و نام است که با فاصله از هم جدا شده‌اند. فایل شخصی \fIhosts\fP در صورت وجود، فایل موجود در دایرکتوری سراسری را بازنویسی می‌کند.
.sp
تفکیک نام برای فیلتر ضبط توسط libpcap در سیستم‌های سازگار با UNIX مانند Linux، macOS، \(rs*BSD، Solaris و AIX، و توسط Npcap در Windows انجام می‌شود. از این رو برای تفکیک نام در فیلتر ضبط، به فایل شخصی \fIhosts\fP وایرشارک رجوع نخواهد شد.
.RE
.sp
تفکیک نام (subnets)
.RS 4
.sp
اگر نشانی IPv4 از طریق تفکیک نام قابل ترجمه نباشد (هیچ تطابق دقیقی یافت نشود)، یک تطابق جزئی از طریق فایل \fIsubnets\fP امتحان می‌شود. در صورت وجود، از هر دو فایل سراسری \fIsubnets\fP و فایل شخصی \fIsubnets\fP استفاده می‌شود.
.sp
هر خط از این فایل از یک نشانی IPv4، طول ماسک زیرشبکه که تنها با یک / جدا شده است، و یک نام که با فاصله جدا شده، تشکیل شده است. با اینکه نشانی باید یک نشانی کامل IPv4 باشد، هر مقداری فراتر از طول ماسک در ادامه نادیده گرفته می‌شود.
.sp
یک مثال عبارت است از:
.sp
# Comments must be prepended by the # sign!
192.168.0.0/24 ws_test_network
.sp
نامی که به طور جزئی مطابقت داده شده باشد به صورت "subnet\-name.remaining\-address" چاپ خواهد شد. برای مثال، نشانی "192.168.0.1" در زیرشبکهٔ بالا به صورت "ws_test_network.1" چاپ می‌شود؛ اگر طول ماسک بالا به جای 24 برابر 16 بود، نشانی چاپ‌شده "ws_test_network.0.1" می‌بود.
.RE
.sp
تفکیک نام (ethers)
.RS 4
.sp
فایل‌های \fIethers\fP برای مرتبط ساختن نشانی‌های سخت‌افزاری ۶ بایتی EUI\-48 و ۸ بایتی EUI\-64 با نام‌ها مورد بررسی قرار می‌گیرند. ابتدا فایل شخصی \fIethers\fP بررسی می‌شود و اگر نشانی در آنجا پیدا نشود، سپس فایل سراسری \fIethers\fP بررسی خواهد شد.
.sp
این فایل قالبی شبیه به آنچه توسط ethers(5) در برخی سیستم‌های شبه‌یونیکس تعریف شده دارد. هر خط شامل یک نشانی سخت‌افزاری و نام است که با فاصله (تب یا فاصله) از یکدیگر جدا شده‌اند. ارقام هگزادسیمال نشانی سخت‌افزاری با دونقطه (:)، خط تیره (\-) یا نقطه (.) از هم جدا می‌شوند. باید از همان نویسهٔ جداساز به طور یکدست در یک نشانی استفاده شود. یک \f(CR#\fP نشان‌دهندهٔ توضیحی است که تا انتهای خط ادامه دارد. هر دو نشانی ۶ بایتی MAC و ۸ بایتی EUI\-64 پشتیبانی می‌شوند. چهار خط زیر خطوط معتبری از یک فایل \fIethers\fP هستند:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
ff:ff:ff:ff:ff:ff\&          Broadcast
c0\-00\-ff\-ff\-ff\-ff\&          TR_broadcast
00.00.00.00.00.00\&          Zero_broadcast
00:00:00:00:00:00:00:00\&    EUI64_zero_broadcast
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
توجه داشته باشید که این فرمت، تنوع بیشتری از قالب‌ها را نسبت به فایل تعریف‌شده توسط ethers(5) در بیشتر سیستم‌های UN*X می‌پذیرد.
.sp
فایل سراسری \fIethers\fP در دایرکتوری \fI/etc\fP در سیستم‌های سازگار با UNIX مانند Linux، macOS، \(rs*BSD، Solaris و AIX، و در دایرکتوری اصلی نصب (به عنوان مثال، \fIC:\(rsProgram Files\(rsWireshark\fP) در سیستم‌های Windows جستجو می‌شود.
.sp
فایل شخصی \fIethers\fP در همان دایرکتوری فایل ترجیحات شخصی جستجو می‌شود.
.sp
تفکیک نام برای فیلتر ضبط توسط libpcap در سیستم‌های سازگار با UNIX و Npcap در Windows انجام می‌شود. از این رو برای تفکیک نام فیلتر ضبط به فایل شخصی \fIethers\fP وایرشارک رجوع نخواهد شد.
.RE
.sp
تفکیک نام (manuf)
.RS 4
.sp
فایل \fImanuf\fP برای تطبیق بخش ۳ بایتی سازنده از یک نشانی سخت‌افزاری ۶ بایتی با نام سازنده استفاده می‌شود؛ این فایل همچنین می‌تواند حاوی نشانی‌های شناخته‌شدهٔ MAC و محدوده‌های نشانی مشخص‌شده با ماسک شبکه باشد. قالب این فایل شبیه به فایل‌های \fIethers\fP است، با این تفاوت که ورودی‌هایی مانند:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
00:00:0C\&      Cisco\&     Cisco Systems, Inc
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
می‌توانند ارائه شوند که شامل شناسه ۳ بایتی OUI و هر دو نام اختصاری و طولانی سازنده هستند، و ورودی‌هایی مانند:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
00\-00\-0C\-07\-AC/40\&     All\-HSRP\-routers
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
می‌توانند مشخص شوند که دارای یک نشانی MAC و ماسکی هستند که مشخص می‌کند چند بیت از نشانی باید تطابق داشته باشد. ورودی بالا، برای نمونه، دارای ۴۰ بیت معنادار یا ۵ بایت است و با نشانی‌های بین 00\-00\-0C\-07\-AC\-00 تا 00\-00\-0C\-07\-AC\-FF تطابق دارد. نیازی نیست که ماسک مضربی از ۸ باشد.
.sp
فایل سراسری \fImanuf\fP در همان دایرکتوری فایل ترجیحات سراسری جستجو می‌شود، و فایل شخصی \fImanuf\fP در همان دایرکتوری فایل ترجیحات شخصی جستجو می‌شود.
.sp
در نسخه‌های قبلی Wireshark، اطلاعات رسمی از مرجع ثبت IEEE در این قالب به عنوان فایل سراسری \fImanuf\fP توزیع می‌شد. اکنون این اطلاعات برای افزایش سرعت راه‌اندازی برنامه درون آن کامپایل شده است، اما اطلاعات داخلی را می‌توان با دستور \fBtshark \-G manuf\fP در این قالب استخراج کرد.
.sp
علاوه بر فایل \fImanuf\fP، فایل دیگری با همین قالب، \fIwka\fP، در دایرکتوری سراسری جستجو می‌شود. این فایل همراه با Wireshark توزیع می‌شود و حاوی داده‌هایی دربارهٔ نشانی‌های MAC شناخته‌شده و محدوده‌های نشانی گردآوری‌شده از منابع مختلف غیر از IEEE ولی معتبر است.
.RE
.sp
تفکیک نام (services)
.RS 4
.sp
فایل \fIservices\fP برای ترجمه شماره پورت‌ها به نام‌ها استفاده می‌شود. در صورت وجود، هم از فایل سراسری \fIservices\fP و هم از فایل شخصی \fIservices\fP استفاده می‌شود.
.sp
این فایل دارای نحو استاندارد فایل \fIservices\fP است؛ هر خط شامل یک نام (سرویس) و یک شناسهٔ انتقال است که با فاصله از هم جدا شده‌اند. شناسهٔ انتقال شامل یک شماره پورت و یک نام پروتکل انتقال (معمولاً tcp، udp یا sctp) است که با یک / از هم جدا شده‌اند.
.sp
یک مثال عبارت است از:
.sp
mydns       5045/udp     # My own Domain Name Server
mydns       5045/tcp     # My own Domain Name Server
.sp
در نسخه‌های قبلی Wireshark، اطلاعات رسمی از رجیستری IANA در این قالب به عنوان فایل سراسری \fIservices\fP توزیع می‌شد. اکنون این اطلاعات برای بالا بردن سرعت شروع برنامه درون آن کامپایل شده است، اما اطلاعات داخلی را می‌توان با دستور \fBtshark \-G services\fP در این قالب استخراج نمود.
.RE
.sp
تفکیک نام (ipxnets)
.RS 4
.sp
فایل‌های \fIipxnets\fP برای مرتبط ساختن شماره‌های شبکهٔ ۴ بایتی IPX به نام‌ها استفاده می‌شوند. ابتدا فایل سراسری \fIipxnets\fP بررسی می‌شود و اگر آن نشانی در آنجا پیدا نشود، در مرحله بعد فایل شخصی بررسی خواهد شد.
.sp
قالب آن مشابه فایل \fIethers\fP است، با این تفاوت که هر نشانی به جای شش بایت، چهار بایت است. علاوه بر این، نشانی می‌تواند به صورت یک عدد هگزادسیمال منفرد نشان داده شود (همان‌طور که در دنیای IPX متداول‌تر است) تا چهار هشت‌بایتی هگزادسیمال. برای مثال، این چهار خط، خطوط معتبری از یک فایل \fIipxnets\fP هستند:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
C0.A8.2C.00\&              HR
c0\-a8\-1c\-00\&              CEO
00:00:BE:EF\&              IT_Server1
110f\&                     FileServer3
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
فایل سراسری \fIipxnets\fP در دایرکتوری \fI/etc\fP در سیستم‌های سازگار با UNIX مانند Linux، macOS، \(rs*BSD، Solaris و AIX، و در دایرکتوری اصلی نصب (برای مثال، \fIC:\(rsProgram Files\(rsWireshark\fP) در سیستم‌های Windows جستجو می‌شود.
.sp
فایل شخصی \fIipxnets\fP در همان دایرکتوری فایل ترجیحات شخصی جستجو می‌شود.
.RE
.sp
تفکیک نام (ss7pcs)
.RS 4
.sp
فایل \fIss7pcs\fP برای ترجمهٔ کدهای نقطه در SS7 به نام‌ها استفاده می‌شود. این فایل از دایرکتوری پیکربندی شخصی خوانده می‌شود.
.sp
هر خط در این فایل شامل یک شناسهٔ شبکه و به دنبال آن یک خط تیره و سپس یک کد نقطه در مبنای ده و یک نام گره است که با فاصله جدا شده‌اند. یک مثال عبارت است از:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
2\-1234 MyPointCode1
.fam
.fi
.if n .RE
.RE
.sp
تفکیک نام (vlans)
.RS 4
.sp
فایل \fIvlans\fP برای ترجمهٔ شناسه‌های برچسب VLAN به نام‌ها به کار می‌رود. این فایل از دایرکتوری پیکربندی شخصی خوانده می‌شود.
.sp
هر خط در این فایل از یک شناسهٔ برچسب VLAN تشکیل شده که با فاصله از نام جدا شده است. یک مثال عبارت است از:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
123\&    Server\-Lan
2049\&   HR\-Client\-LAN
.fam
.fi
.if n .RE
.RE
.sp
فیلترهای رنگی (قواعد رنگ‌آمیزی) (Color Filters (Coloring Rules))
.RS 4
.sp
فایل‌های \fIcolorfilters\fP حاوی فیلترهای رنگی سراسری سیستم و شخصی هستند. هر خط شامل یک فیلتر است که با رشتهٔ نمایش‌داده‌شده در کادر محاوره آغاز می‌شود و به دنبال آن فیلتر نمایش متناظر می‌آید. سپس رنگ‌های پس‌زمینه و پیش‌زمینه پیوست می‌شوند:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
# a comment
@tcp@tcp@[59345,58980,65534][0,0,0]
@udp@udp@[28834,57427,65533][0,0,0]
.fam
.fi
.if n .RE
.sp
فایل سراسری \fIcolorfilters\fP از همان دایرکتوری فایل ترجیحات سراسری استفاده می‌کند.
.sp
فایل شخصی \fIcolorfilters\fP از همان دایرکتوری فایل ترجیحات شخصی استفاده می‌کند. این فایل از طریق کادر محاوره‌ای View:Coloring Rules نوشته می‌شود.
.sp
اگر فایل سراسری \fIcolorfilters\fP موجود باشد، تنها در صورتی استفاده می‌شود که فایل شخصی \fIcolorfilters\fP وجود نداشته باشد؛ فیلترهای رنگی سراسری و شخصی با یکدیگر ادغام نمی‌شوند.
.RE
.sp
افزونه‌ها (Plugins)
.RS 4
.sp
برنامهٔ Wireshark افزونه‌ها را هم در پوشهٔ افزونه‌های شخصی و هم در پوشهٔ افزونه‌های سراسری جستجو می‌کند.
.sp
در سیستم‌های سازگار با UNIX مانند Linux، macOS، \(rs*BSD، Solaris و AIX، دایرکتوری سراسری افزونه‌ها \fIlib/wireshark/plugins/\fP (در برخی سیستم‌ها \fIlib64\fP به جای \fIlib\fP) زیر دایرکتوری اصلی نصب است (به عنوان مثال، \fI/usr/local/lib/wireshark/plugins/\fP). دایرکتوری شخصی افزونه‌ها \fI$HOME/.local/lib/wireshark/plugins\fP است.
.sp
در macOS، اگر Wireshark به عنوان یک بستهٔ برنامه‌ای نصب شده باشد، پوشهٔ سراسری افزونه‌ها در عوض \fI%APPDIR%/Contents/PlugIns/wireshark\fP خواهد بود.
.sp
در Windows، پوشهٔ سراسری افزونه‌ها \fIplugins/\fP در زیر دایرکتوری اصلی نصب است (برای مثال، \fIC:\(rsProgram Files\(rsWireshark\(rsplugins\(rs\fP). پوشهٔ شخصی افزونه‌ها \fI%APPDATA%\(rsWireshark\(rsplugins\fP است (یا اگر %APPDATA% تعریف نشده باشد، \fI%USERPROFILE%\(rsApplication Data\(rsWireshark\(rsplugins\fP).
.sp
افزونه‌های Lua در پوشه‌های افزونه ذخیره می‌شوند؛ افزونه‌های کامپایل‌شده در زیرپوشه‌هایی از پوشه‌های افزونه ذخیره می‌شوند که نام زیرپوشه شمارهٔ نگارش فرعی (X.Y) وایرشارک است. یک سطح سلسله‌مراتبی دیگر برای هر نوع افزونهٔ Wireshark وجود دارد (libwireshark، libwiretap و codecs). برای نمونه، مکان یک افزونهٔ libwireshark با نام \fIfoo.so\fP (در Windows با نام \fIfoo.dll\fP) مسیر \fIPLUGINDIR/X.Y/epan\fP خواهد بود (libwireshark قبلاً libepan نامیده می‌شد؛ نام سایر پوشه‌ها \fIcodecs\fP و \fIwiretap\fP است).
.if n .sp
.RS 4
.it 1 an-trap
.nr an-no-space-flag 1
.nr an-break-flag 1
.br
.ps +1
.B نکته
.ps -1
.br
.sp
در سیستم‌های سازگار با UNIX، افزونه‌های Lua (نه افزونه‌های باینری) ممکن است در \fI$XDG_CONFIG_HOME/wireshark/plugins\fP نیز قرار گیرند (یا اگر \fI$XDG_CONFIG_HOME/wireshark\fP وجود نداشته باشد در حالی که \fI$HOME/.wireshark\fP موجود باشد، در \fI$HOME/.wireshark/plugins\fP.)
.sp .5v
.RE
.sp
توجه داشته باشید که یک ماژول افزونهٔ تجزیه‌کننده ممکن است بیش از یک پروتکل را پشتیبانی کند؛ لزوماً یک تناظر یک‌به‌یک میان ماژول‌های افزونهٔ تجزیه‌کننده و پروتکل‌ها وجود ندارد. پروتکل‌های پشتیبانی‌شده توسط یک ماژول افزونهٔ تجزیه‌کننده به همان روش پروتکل‌های داخلی Wireshark فعال و غیرفعال می‌شوند.
.RE.SH "خروجی (OUTPUT)"
.sp
دستور \fBstrato\fP به صورت داخلی از UTF\-8 برای نمایش رشته‌ها استفاده می‌کند. در برخی موارد ممکن است خروجی معتبر نباشد؛ به عنوان مثال، ممکن است یک dissector توالی‌های نویسه‌ای نامعتبر در UTF\-8 ایجاد کند. برنامه‌هایی که خروجی \fBstrato\fP را می‌خوانند باید انتظار UTF\-8 داشته باشند و برای خروجی‌های نامعتبر آماده باشند.
.sp
اگر \fBstrato\fP تشخیص دهد که در حال نوشتن روی یک TTY در یک سیستم سازگار با UNIX (مانند Linux، macOS، \(rs*BSD، Solaris و AIX) است و لوکال (locale) از UTF\-8 پشتیبانی نمی‌کند، خروجی برای تطابق با لوکال فعلی مجدداً کدگذاری خواهد شد.
.sp
اگر \fBstrato\fP تشخیص دهد که در حال نوشتن در کنسول ویندوز است، خروجی تحلیل (dissection) با کدگذاری UTF\-16LE خواهد بود. سایر خروجی‌ها UTF\-8 خواهند بود. اگر نویسه‌های گسترش‌یافته به درستی در ترمینال شما نمایش داده نمی‌شوند، می‌توانید صفحه کد کنسول خود را روی UTF\-8 تنظیم کنید (\fBchcp 65001\fP) و در صورت امکان از یک برنامه ترمینال مدرن‌تر استفاده نمایید.
.SH "متغیرهای محیطی (ENVIRONMENT VARIABLES)"
.sp
WIRESHARK_CONFIG_DIR
.RS 4
این متغیر محیطی مسیر فایل‌های پیکربندی شخصی را بازنویسی می‌کند. در سیستم‌های سازگار با UNIX مانند Linux، macOS، \(rs*BSD، Solaris و AIX، مقدار پیش‌فرض آن \fI$XDG_CONFIG_HOME/wireshark\fP است (یا اگر آن دایرکتوری وجود نداشته باشد اما \fI$HOME/.wireshark\fP موجود باشد، \fI$HOME/.wireshark\fP)؛ که معمولاً \fI$HOME/.config/wireshark\fP است. در ویندوز، مقدار پیش‌فرض آن \fI%APPDATA%\(rsWireshark\fP است (یا اگر %APPDATA% تعریف نشده باشد، \fI%USERPROFILE%\(rsApplication Data\(rsWireshark\fP). از نسخه Wireshark 3.0 در دسترس است.
.RE
.sp
WIRESHARK_DEBUG_WMEM_OVERRIDE
.RS 4
تنظیم این متغیر محیطی چارچوب wmem را وادار می‌کند تا بدون توجه به اینکه معمولاً کدام بستر تخصیص‌دهنده توسط کد مشخص شده است، از بستر تخصیص‌دهنده مشخص‌شده برای \fBهمه\fP تخصیص‌ها استفاده کند. این قابلیت عمدتاً برای توسعه‌دهندگان در هنگام آزمایش یا اشکال‌زدایی مفید است. برای جزئیات به \fIREADME.wmem\fP در توزیع کد منبع مراجعه کنید.
.RE
.sp
WIRESHARK_RUN_FROM_BUILD_DIRECTORY
.RS 4
این متغیر محیطی باعث می‌شود پلاگین‌ها و سایر فایل‌های داده به جای مکان‌های استاندارد، از دایرکتوری ساخت (جایی که برنامه کامپایل شده است) بارگذاری شوند. هنگامی که برنامه مورد نظر با دسترسی ریشه (root یا setuid) روی سیستم‌های سازگار با UNIX مانند Linux، macOS، \(rs*BSD، Solaris و AIX اجرا می‌شود، هیچ تأثیری ندارد.
.RE
.sp
WIRESHARK_DATA_DIR
.RS 4
این متغیر محیطی باعث می‌شود فایل‌های داده گوناگون از دایرکتوری دیگری به غیر از مکان‌های استاندارد بارگذاری شوند. هنگامی که برنامه مورد نظر با دسترسی ریشه (root یا setuid) روی سیستم‌های سازگار با UNIX اجرا می‌شود، هیچ تأثیری ندارد.
.RE
.sp
WIRESHARK_EXTCAP_DIR
.RS 4
این متغیر محیطی باعث می‌شود برنامه‌ها و اسکریپت‌های مختلف extcap از دایرکتوری دیگری به غیر از مکان‌های استاندارد اجرا شوند. هنگامی که برنامه مورد نظر با دسترسی ریشه (root یا setuid) روی سیستم‌های سازگار با UNIX اجرا می‌شود، هیچ تأثیری ندارد.
.RE
.sp
WIRESHARK_PLUGIN_DIR
.RS 4
این متغیر محیطی باعث می‌شود پلاگین‌های گوناگون از دایرکتوری دیگری به غیر از مکان‌های استاندارد بارگذاری شوند. هنگامی که برنامه مورد نظر با دسترسی ریشه (root یا setuid) روی سیستم‌های سازگار با UNIX اجرا می‌شود، هیچ تأثیری ندارد.
.RE
.sp
ERF_RECORDS_TO_CHECK
.RS 4
این متغیر محیطی تعداد رکوردهای ERF بررسی‌شده هنگام تصمیم‌گیری درباره اینکه آیا یک فایل واقعاً در قالب ERF است یا خیر را کنترل می‌کند. تنظیم این متغیر محیطی روی عددی بالاتر از مقدار پیش‌فرض (20)، احتمال موارد مثبت کاذب را کاهش می‌دهد.
.RE
.sp
IPFIX_RECORDS_TO_CHECK
.RS 4
این متغیر محیطی تعداد رکوردهای IPFIX بررسی‌شده هنگام تصمیم‌گیری درباره اینکه آیا یک فایل واقعاً در قالب IPFIX است یا خیر را کنترل می‌کند. تنظیم این متغیر محیطی روی عددی بالاتر از مقدار پیش‌فرض (20)، احتمال موارد مثبت کاذب را کاهش می‌دهد.
.RE
.sp
WIRESHARK_ABORT_ON_DISSECTOR_BUG
.RS 4
اگر این متغیر محیطی تنظیم شود، \fBstrato\fP هنگام برخورد با یک باگ در dissector تابع abort(3) را فراخوانی خواهد کرد. تابع abort(3) باعث خروج غیرعادی برنامه می‌شود؛ اگر در حال اجرای \fBstrato\fP در یک دیباگر باشید، برنامه در دیباگر متوقف شده و امکان بازرسی فرایند را فراهم می‌سازد، و اگر آن را در دیباگر اجرا نمی‌کنید، در برخی از سیستم‌عامل‌ها (به شرط پیکربندی صحیح محیط شما) یک فایل core dump ایجاد خواهد شد. این موضوع می‌تواند برای توسعه‌دهندگانی که قصد رفع اشکال یک پروتکل dissector را دارند مفید باشد.
.RE
.sp
WIRESHARK_ABORT_ON_TOO_MANY_ITEMS
.RS 4
اگر این متغیر محیطی تنظیم شود، چنانچه یک dissector تلاش کند آیتم‌های بیش از حدی به یک درخت بیفزاید (معمولاً این امر نشانه عدم خروج زودهنگام dissector از یک حلقه است)، \fBstrato\fP تابع abort(3) را فراخوانی می‌کند. تابع abort(3) باعث خروج غیرعادی برنامه خواهد شد؛ اگر در حال اجرای \fBstrato\fP در یک دیباگر باشید، برنامه در دیباگر متوقف شده و امکان بازرسی فرایند را فراهم می‌سازد، و اگر آن را در دیباگر اجرا نمی‌کنید، در برخی سیستم‌عامل‌ها (به فرض پیکربندی صحیح محیط) یک فایل core dump تولید خواهد کرد. این ویژگی می‌تواند برای توسعه‌دهندگانی که سعی در رفع اشکال یک پروتکل dissector دارند کاربردی باشد.
.RE
.sp
WIRESHARK_LOG_LEVEL
.RS 4
این متغیر محیطی میزان جزئیات پیام‌های تشخیصی ارسال‌شده به کنسول را کنترل می‌کند. از کم‌جزئیات‌ترین تا پرجزئیات‌ترین، سطوح می‌توانند شامل \f(CRcritical\fP، \f(CRwarning\fP، \f(CRmessage\fP، \f(CRinfo\fP، \f(CRdebug\fP یا \f(CRnoisy\fP باشند. سطوح بالاتر از سطح کنونی نیز فعال هستند. سطوح \f(CRcritical\fP و \f(CRerror\fP همواره فعال هستند.
.RE
.sp
WIRESHARK_LOG_FATAL
.RS 4
سطح گزارش وقایع (log) مهلک را تعیین می‌کند. سطوح ثبت وقایع مهلک باعث خاتمه اضطراری (abort) برنامه می‌شوند. این سطح می‌تواند روی \f(CRError\fP، \f(CRcritical\fP یا \f(CRwarning\fP تنظیم شود. مقدار \f(CRError\fP همیشه مهلک است و مقدار پیش‌فرض محسوب می‌شود.
.RE
.sp
WIRESHARK_LOG_DOMAINS
.RS 4
این متغیر محیطی مشخص می‌کند کدام دامنه‌های گزارش‌گیری فعال هستند. این فیلتر به صورت یک فهرست بدون حساسیت به حروف کوچک و بزرگ و جداشده با کاما مشخص می‌شود. در صورت تنظیم، تنها دامنه‌های موجود فعال خواهند شد. دامنه پیش‌فرض همیشه فعال در نظر گرفته می‌شود. فهرست فیلتر دامنه‌ها می‌تواند با پیشوند \*(Aq!\*(Aq تعیین شود تا مفهوم تطبیق معکوس گردد.
.RE
.sp
WIRESHARK_LOG_DEBUG
.RS 4
فهرستی از دامنه‌ها با سطح گزارش‌گیری \f(CRdebug\fP. این متغیر سطح دامنه‌های گزارش‌گیری ارائه‌شده را تنظیم کرده و اولویت بالاتری نسبت به فیلتر دامنه‌های فعال دارد. اگر با \*(Aq!\*(Aq شروع شود، به جای آن سطح \f(CRdebug\fP را غیرفعال می‌کند.
.RE
.sp
WIRESHARK_LOG_NOISY
.RS 4
مشابه مورد بالا، اما به جای آن برای سطح لاگ \f(CRnoisy\fP اعمال می‌شود.
.RE.SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)"
.sp
wireshark\-filter(4), stratoshark(1), editcap(1), dumpcap(1)
.SH "نکات (NOTES)"
.sp
این صفحهٔ راهنما برای \fBstrato\fP نسخهٔ 0.10.3 است.
\fBstrato\fP بخشی از توزیع \fBStratoshark\fP است.
آخرین نسخهٔ \fBStratoshark\fP را می‌توان در این نشانی یافت: \c
.URL "https://stratoshark.org" "" "."
.sp
نسخه‌های HTML صفحات راهنمای پروژهٔ Wireshark در این نشانی در دسترس هستند: \c
.URL "https://www.wireshark.org/docs/man\-pages" "" "."
.SH "نویسندگان (AUTHORS)"
.sp
\fBstrato\fP از همان کد تجزیهٔ (dissection) \fBStratoshark\fP و \fBWireshark\fP استفاده می‌کند،
و همچنین از بسیاری ماژول‌های دیگر \fBStratoshark\fP و \fBWireshark\fP بهره می‌برد؛ برای فهرست
نویسندگان آن کد، فهرست نویسندگان در صفحهٔ راهنمای \fBWireshark\fP را ببینید.