.TH SQ 1 1.4.0 "Sequoia PGP" "دستورهای کاربری"
.SH "نام (NAME)"
sq\-key\-generate \- تولید یک کلید جدید
.SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)"
.br
\fBsq key generate\fR [\fIOPTIONS\fR]  
.SH "توضیحات (DESCRIPTION)"
تولید یک کلید جدید.
.PP
تولید کلید پیش‌نیاز دریافت پیام‌های رمزنگاری‌شده و ایجاد امضاها است. این فرآیند چند پارامتر دارد، اما مقادیر پیش‌فرض معقولی برای اکثر کاربران ارائه شده است.
.PP
هنگام تولید کلید، یک گواهی ابطال اضطراری نیز تولید می‌شود. در صورتی که کلید گم شود یا لو برود (به خطر بیفتد)، این گواهی می‌تواند استفاده شود. این گواهی در کنار کلید ذخیره می‌شود. این رفتار را می‌توان با استفاده از آرگومان `\-\-rev\-cert` تغییر داد.
.PP
به‌طور پیش‌فرض، کلید پس از ۳ سال منقضی می‌شود. این زمان را می‌توان با استفاده از آرگومان `\-\-expiration` تغییر داد.
.PP
دستور `sq key generate` به زمان مرجعِ تعیین‌شده با آرگومان سطح‌بالای `\-\-time` پایبند است. این دستور زمان ایجاد کلید اصلی، تمامی زیرکلیدها و امضاهای پیوند (binding) را روی این زمان مرجع تنظیم می‌کند.
.PP


.SH "گزینه‌ها (OPTIONS)"
.SS "گزینه‌های زیردستور (Subcommand options)"
.TP
\fB\-\-allow\-non\-canonical\-userids\fR
شناسه‌های کاربری که در قالب متعارف (canonical) نیستند را رد نمی‌کند
.IP
شناسه‌های کاربری متعارف به شکل `Name (Comment) <localpart@example.org>` هستند.
.TP
\fB\-\-can\-authenticate\fR
افزودن یک زیرکلید با قابلیت احراز هویت (پیش‌فرض)
.TP
\fB\-\-can\-encrypt\fR=\fIPURPOSE\fR
افزودن یک زیرکلید با قابلیت رمزنگاری [پیش‌فرض: universal]
.IP
زیرکلیدهای با قابلیت رمزنگاری می‌توانند برای رمزنگاری انتقال (transport)، رمزنگاری ذخیره‌سازی (storage) یا هر دو، یعنی سراسری (universal)، مناسب علامت‌گذاری شوند.
.IP
[مقادیر ممکن: \fBtransport\fR, \fBstorage\fR, \fBuniversal\fR]
.TP
\fB\-\-can\-sign\fR
افزودن یک زیرکلید با قابلیت امضا (پیش‌فرض)
.TP
\fB\-\-cannot\-authenticate\fR
عدم افزودن زیرکلید با قابلیت احراز هویت
.TP
\fB\-\-cannot\-encrypt\fR
عدم افزودن زیرکلید با قابلیت رمزنگاری
.TP
\fB\-\-cannot\-sign\fR
عدم افزودن زیرکلید با قابلیت امضا
.TP
\fB\-\-cipher\-suite\fR=\fICIPHER\-SUITE\fR
انتخاب الگوریتم‌های رمزنگاری برای کلید
.IP
مقدار پیش‌فرض را می‌توان در فایل پیکربندی با استفاده از تنظیم `key.generate.cipher\-suite` تغییر داد.
.IP
[پیش‌فرض: \fBcv25519\fR]
.IP
[مقادیر ممکن: \fBrsa2k\fR, \fBrsa3k\fR, \fBrsa4k\fR, \fBcv25519\fR, \fBcv448\fR, \fBmldsa65\-ed25519\fR, \fBmldsa87\-ed448\fR]
.TP
\fB\-\-email\fR=\fIADDRESS\fR
افزودن یک نشانی رایانامه (ایمیل) به عنوان شناسه کاربر به کلید
.TP
\fB\-\-encryption\-algorithm\fR=\fIALGORITHM\fR
انتخاب الگوریتم رمزنگاری برای کلیدهای رمزنگاری
.IP
در صورت تعیین، این الگوریتم برای کلیدهای با قابلیت رمزنگاری استفاده می‌شود. این پارامتر بر پارامتر مجموعه‌رمز (cipher suite) اولویت دارد.
.IP
[مقادیر ممکن: \fBrsa2k\fR, \fBrsa3k\fR, \fBrsa4k\fR, \fBelgamal2k\fR, \fBelgamal3k\fR, \fBcv25519\fR, \fBx25519\fR, \fBx448\fR, \fBnistp256\fR, \fBnistp384\fR, \fBnistp521\fR, \fBbrainpoolp256\fR, \fBbrainpoolp384\fR, \fBbrainpoolp512\fR, \fBmlkem768\-x25519\fR, \fBmlkem1024\-x448\fR]
.TP
\fB\-\-expiration\fR=\fIEXPIRATION\fR
تنظیم زمان انقضا
.IP
EXPIRATION یا یک تاریخ در قالب ISO 8601 همراه با زمان اختیاری است، یا یک مدت‌زمان سفارشی. مدت‌زمان به شکل `N[ymwds]` است که در آن حروف به ترتیب نمایانگر سال، ماه، هفته، روز و ثانیه هستند. به عنوان روش جایگزین، کلیدواژه `never` هیچ زمان انقضایی تنظیم نمی‌کند.
.IP
[پیش‌فرض: \fB3y\fR]
.TP
\fB\-\-name\fR=\fINAME\fR
افزودن یک نام به عنوان شناسه کاربر به کلید
.TP
\fB\-\-new\-password\-file\fR=\fIPASSWORD_FILE\fR
فایل حاوی گذرواژه برای رمزنگاری داده‌های کلید خصوصی
.IP
توجه داشته باشید که کل محتوای فایل کلید، از جمله فاصله‌ها و خط جدید انتهایی، به عنوان گذرواژه استفاده خواهد شد.
.TP
\fB\-\-no\-userids\fR
ایجاد یک کلید بدون هیچ شناسه کاربری
.TP
\fB\-\-output\fR=\fIFILE\fR
نوشتن کلید در فایل مشخص‌شده
.IP
در صورت عدم تعیین، کلید در مخزن کلید (key store) ذخیره می‌شود.
.TP
\fB\-\-own\-key\fR
علامت‌گذاری کلید به عنوان کلید شخصی
.IP
کلید تازه‌تولیدشده به همراه تمام شناسه‌های کاربری‌اش به عنوان احراز هویت‌شده و به عنوان یک معرفی‌کننده کاملاً مورد اعتماد (fully trusted introducer) علامت‌گذاری می‌شود.
.TP
\fB\-\-profile\fR=\fIPROFILE\fR
انتخاب استاندارد OpenPGP برای کلید
.IP
همگام با توسعه OpenPGP، نسخه‌های جدیدی در دسترس قرار خواهند گرفت. این گزینه نسخه OpenPGP مورد استفاده برای کلید تازه تولیدشده را انتخاب می‌کند.
.IP
در حال حاضر، sq از دو نمایه RFC9580 و RFC4880 پشتیبانی می‌کند. در حال حاضر مقدار پیش‌فرض RFC4880 است. با این حال، با گسترش بیشتر پشتیبانی از RFC9580، این پیش‌فرض در نسخه‌های آینده sq تغییر خواهد کرد.
.IP
مقدار پیش‌فرض را می‌توان در فایل پیکربندی با استفاده از تنظیم `key.generate.profile` تغییر داد.
.IP
[پیش‌فرض: \fBrfc4880\fR]
.IP
[مقادیر ممکن: \fBrfc9580\fR, \fBrfc4880\fR]
.TP
\fB\-\-rev\-cert\fR=\fIFILE\fR
نوشتن گواهی ابطال اضطراری در FILE
.IP
هنگامی که کلید در مخزن کلید ذخیره می‌شود، گواهی ابطال به‌طور پیش‌فرض در $HOME/.local/share/sequoia/revocation\-certificates ذخیره می‌شود.
.IP
هنگامی که `\-\-output` مشخص شود، گواهی ابطال در فایل مشخص‌شده توسط `\-\-rev\-cert` نوشته می‌شود.
.IP
اگر `\-\-output` برابر با `\-` باشد، این گزینه نیز نباید `\-` باشد.
.TP
\fB\-\-shared\-key\fR
علامت‌گذاری کلید به عنوان یک کلید اشتراکی
.IP
کلید تازه‌تولیدشده همراه با تمام شناسه‌های کاربری‌اش به عنوان احراز هویت‌شده علامت‌گذاری می‌شود، اما نه به عنوان یک معرفی‌کننده مورد اعتماد. علاوه بر این، فراداده کلید نشان خواهد داد که این یک کلید اشتراکی است.
.IP
اگر قصد دارید این کلید را با دیگران به اشتراک بگذارید، از این گزینه استفاده کنید. در حالت عادی، نباید داده‌های کلید را به اشتراک بگذارید. نمونه‌ای از مواردی که ممکن است بخواهید این کار را انجام دهید، یک صندوق پستی اشتراکی است.
.TP
\fB\-\-signing\-algorithm\fR=\fIALGORITHM\fR
انتخاب الگوریتم رمزنگاری برای کلیدهای امضا
.IP
در صورت تنظیم، این الگوریتم برای کلیدهای مورد استفاده برای امضا به کار می‌رود. این شامل کلیدهای دارای قابلیت امضا، احراز هویت و صدور گواهی است. این پارامتر بر پارامتر مجموعه‌رمز (cipher suite) اولویت دارد.
.IP
[مقادیر ممکن: \fBrsa2k\fR, \fBrsa3k\fR, \fBrsa4k\fR, \fBdsa2k\fR, \fBdsa3k\fR, \fBcv25519\fR, \fBed25519\fR, \fBed448\fR, \fBnistp256\fR, \fBnistp384\fR, \fBnistp521\fR, \fBbrainpoolp256\fR, \fBbrainpoolp384\fR, \fBbrainpoolp512\fR, \fBmldsa65\-ed25519\fR, \fBmldsa87\-ed448\fR, \fBslhdsa128s\fR, \fBslhdsa128f\fR, \fBslhdsa256s\fR]
.TP
\fB\-\-userid\fR=\fIUSERID\fR
افزودن یک شناسه کاربر به کلید
.IP
این شناسه کاربر می‌تواند نام و نشانی رایانامه را با هم ترکیب کند، می‌تواند به صورت اختیاری شامل یک توضیح (comment) باشد، یا حتی در صورت استفاده از `\-\-allow\-non\-canonical\-userids` به شکل آزاد باشد. با این حال، استدلال و تصمیم‌گیری درباره شناسه‌های کاربری که حاوی اطلاعات متفاوتی مانند نام و نشانی رایانامه هستند دشوارتر است، بنابراین امروزه استفاده از شناسه‌های کاربری مجزا برای نام و نشانی رایانامه ترجیح داده می‌شود.
.IP
در صورت تردید، استفاده از `\-\-name` و `\-\-email` را ترجیح دهید.

.TP
\fB\-\-without\-password\fR
عدم محافظت از داده‌های کلید خصوصی با گذرواژه
.SS "گزینه‌های عمومی (Global options)"
برای شرح گزینه‌های عمومی، \fBsq\fR(1) را ببینید.
.SH "مثال‌ها (EXAMPLES)"
.PP

.PP
تولید یک کلید و ذخیره آن در مخزن کلید.
.PP
.nf
.RS
sq key generate \-\-own\-key \-\-name Alice \-\-email \\
.RE
.RS
.RS
alice@example.org
.RE
.RE
.PP
.fi

.PP
تولید یک کلید و ذخیره آن در یک فایل به جای مخزن کلید.
.PP
.nf
.RS
sq key generate \-\-own\-key \-\-name Alice \-\-email \\
.RE
.RS
.RS
alice@example.org \-\-output alice\-priv.pgp \-\-rev\-cert \\
.RE
.RE
.RS
.RS
alice\-priv.rev
.RE
.RE
.fi
.SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)"
.nh
\fBsq\fR(1), \fBsq\-key\fR(1).
.hy
.PP
برای مستندات کامل، <https://book.sequoia\-pgp.org> را ببینید.
.SH "نسخه (VERSION)"
1.4.0