نام (NAME)

softhsm2-util - ابزار کمکی برای libsofthsm2

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

softhsm2-util --show-slots

softhsm2-util --show-config var

softhsm2-util --init-token --free --label text \ [--so-pin PIN --pin PIN]

softhsm2-util --import path [--import-type type] \ [--file-pin PIN] --token label [--pin PIN] [--no-public-key] \ --label text --id hex [--pin PIN] --label text --id hex

softhsm2-util --delete-token --token text

توضیحات (DESCRIPTION)

softhsm2-util یک ابزار کمکی عمدتاً برای libsofthsm2 است. همچنین با استفاده از گزینهٔ --module می‌توان از آن به همراه سایر کتابخانه‌های PKCS#11 نیز استفاده کرد.

بخش‌های زیر را برای کسب اطلاعات بیشتر دربارهٔ libsofthsm2 و PKCS#11 بخوانید. بیشتر برنامه‌ها فرض می‌کنند توکنی که می‌خواهند استفاده کنند از قبل مقداردهی اولیه (initialized) شده است. بنابراین مقداردهی اولیهٔ توکن PKCS#11 بر عهدهٔ کاربر است. این کار با استفاده از رابط PKCS#11 انجام می‌شود، اما به‌جای نوشتن ابزار اختصاصی خود می‌توانید از ابزار softhsm2-util استفاده کنید.

کلیدها معمولاً مستقیماً درون توکن ایجاد می‌شوند، اما ممکن است کاربر بخواهد از یک جفت‌کلید موجود استفاده کند. کلیدها را می‌توان با استفاده از رابط PKCS#11 به یک توکن وارد کرد، اما در صورتی که کاربر جفت‌کلید را درون یک فایل PKCS#8 داشته باشد نیز می‌توان از این ابزار استفاده نمود. اگر نیاز دارید کلیدها را از قالب ‎.private-key مربوط به BIND به PKCS#8 تبدیل کنید، می‌توانید از softhsm2-keyconv استفاده کنید.

کتابخانهٔ libsofthsm2، که با نام SoftHSM شناخته می‌شود، قابلیت‌های رمزنگاری را با استفاده از API مربوط به PKCS#11 ارائه می‌دهد. این کتابخانه به عنوان بخشی از پروژهٔ OpenDNSSEC توسعه یافته و بنابراین برای برآورده ساختن نیازمندی‌های OpenDNSSEC طراحی شده است، اما می‌تواند با سایر نرم‌افزارهایی که مایل به استفاده از قابلیت‌های API مربوط به PKCS#11 هستند نیز کار کند.

ابزار SoftHSM یک پیاده‌سازی نرم‌افزاری از یک دستگاه رمزنگاری عمومی با رابط PKCS#11 است. این دستگاه‌ها اغلب توکن نامیده می‌شوند. برای چگونگی ایجاد این توکن‌ها و نحوهٔ افزودن آن‌ها به یک اسلات (slot) در SoftHSM، صفحهٔ راهنمای softhsm2.conf(5) را بخوانید.

رابط برنامه‌نویسی PKCS#11 می‌تواند برای مدیریت و ذخیره‌سازی کلیدهای رمزنگاری به کار رود. این رابط مشخص می‌کند که چگونه با دستگاه‌های رمزنگاری مانند HSMها (ماژول‌های امنیت سخت‌افزاری) و کارت‌های هوشمند ارتباط برقرار شود. هدف این دستگاه‌ها، در میان موارد دیگر، تولید کلیدهای رمزنگاری و امضای اطلاعات بدون افشای محتوای کلید خصوصی به دنیای بیرون است. آن‌ها اغلب به گونه‌ای طراحی شده‌اند که این وظایف مشخص را در مقایسه با فرایندهای معمولی در یک رایانهٔ استاندارد با کارایی بالاتری انجام دهند.

عملیات‌ها (ACTIONS)

--delete-token

حذف توکن در یک اسلات مشخص. همراه با --token یا --serial استفاده شود. تمام محتویات درون توکن پاک خواهد شد.

--help, -h

نمایش اطلاعات راهنما.

--import path

وارد کردن یک شیء از path مشخص‌شده.
همراه با --import-type، --slot یا --token یا --serial، --file-pin، --pin، --no-public-key، --label و --id استفاده شود.

--init-token

مقداردهی اولیهٔ توکن در یک اسلات، برچسب توکن یا شماره سریال توکنِ مشخص‌شده. اگر توکن از قبل مقداردهی اولیه شده باشد، این دستور آن را مجدداً راه‌اندازی کرده و در نتیجه تمام اشیاء درون توکن را پاک می‌کند. هنگام راه‌اندازی اولیهٔ مجدد، پین منطبقِ مأمور امنیت (Security Officer یا SO) نیز باید ارائه شود. توکن‌های مقداردهی‌شده به اسلات دیگری اختصاص خواهند یافت (بر اساس شماره سریال توکن).
همراه با --slot یا --token یا --serial یا --free، --label، --so-pin و --pin استفاده شود.

--show-slots

نمایش تمام اسلات‌های موجود و وضعیت فعلی آن‌ها.

--show-config var

نمایش اطلاعات پیکربندی؛ var می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:

--version, -v

نمایش اطلاعات نسخه.

گزینه‌ها (OPTIONS)

--import-type type

نوع شیء وارداتی؛ type می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:

--aes

برای آگاه‌سازی دستور وارد کردن جهت استفاده از فایل به همان صورتی که هست و وارد کردن آن به عنوان AES به کار می‌رود. منسوخ شده است؛ به‌جای آن از --import-type aes استفاده کنید.

--file-pin PIN

مقدار PIN برای رمزگشایی فایل PKCS#8 استفاده خواهد شد. در صورت عدم ارائه، فرض می‌شود که فایل PKCS#8 رمزگذاری نشده است.

--force

استفاده از این گزینه برای نادیده گرفتن هشدارها و اجبار در انجام عملیات داده‌شده.

--free

استفاده از اولین توکنِ آزاد/مقداردهی‌نشده.

--id hex

انتخاب یک شناسه (ID) برای جفت‌کلید. شناسه در مبنای شانزده (هگزادسیمال) و با طول متغیر است. در صورتی که شناسه از قبل وجود داشته باشد، هنگام وارد کردن جفت‌کلید همراه با --force استفاده شود.

--label text

مشخص‌کنندهٔ label (برچسب) شیء یا توکنی است که تنظیم خواهد شد.

--module path

استفاده از کتابخانهٔ PKCS#11 دیگری به‌جز SoftHSM.

--no-public-key

کلید عمومی وارد نشود.

--pin PIN

مقدار PIN برای کاربر عادی.

--serial number

از توکنی با شماره سریال منطبق استفاده خواهد کرد.

--slot number

اسلاتی که توکن در آن قرار دارد.

--so-pin PIN

مقدار PIN برای مأمور امنیت (Security Officer یا SO).

--token label

از توکنی با برچسب توکن منطبق استفاده خواهد کرد.

مثال‌ها (EXAMPLES)

توکن را می‌توان با استفاده از این دستور مقداردهی اولیه کرد:

softhsm2-util --init-token --slot 1 --label "mytoken"

یک جفت‌کلید را می‌توان با ابزار softhsm وارد کرد، به طوری که مسیر فایل کلید، شماره اسلات، برچسب و شناسهٔ اشیاء جدید و همچنین پین کاربر را مشخص نمایید. فایل باید در قالب PKCS#8 باشد.

softhsm2-util --import key1.pem --token "mytoken" --label "My key" \
--id A1B2 --pin 123456

نویسندگان (AUTHORS)

نوشته‌شده توسط Rickard Bellgrim، Francis Dupont، René Post و Roland van Rijswijk.

همچنین ببینید (SEE ALSO)

softhsm2-keyconv(1), softhsm2-migrate(1), softhsm2.conf(5)