نام (NAME)

objcopy - کپی و تبدیل فایل‌های شیء

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

objcopy [-F bfdname|--target=bfdname]
[-I bfdname|--input-target=bfdname]
[-O bfdname|--output-target=bfdname]
[-B bfdarch|--binary-architecture=bfdarch]
[-S|--strip-all]
[-g|--strip-debug]
[--strip-unneeded]
[-K symbolname|--keep-symbol=symbolname]
[--keep-file-symbols]
[--keep-section-symbols]
[-N symbolname|--strip-symbol=symbolname]
[--strip-unneeded-symbol=symbolname]
[-G symbolname|--keep-global-symbol=symbolname]
[--localize-hidden]
[-L symbolname|--localize-symbol=symbolname]
[--globalize-symbol=symbolname]
[--globalize-symbols=filename]
[-W symbolname|--weaken-symbol=symbolname]
[-w|--wildcard]
[-x|--discard-all]
[-X|--discard-locals]
[-b byte|--byte=byte]
[-i [breadth]|--interleave[=breadth]]
[--interleave-width=width]
[-j sectionpattern|--only-section=sectionpattern]
[-R sectionpattern|--remove-section=sectionpattern]
[--keep-section=sectionpattern]
[--remove-relocations=sectionpattern]
[--strip-section-headers]
[-p|--preserve-dates]
[-D|--enable-deterministic-archives]
[-U|--disable-deterministic-archives]
[--debugging]
[--gap-fill=val]
[--pad-to=address]
[--set-start=val]
[--adjust-start=incr]
[--change-addresses=incr]
[--change-section-address sectionpattern{=,+,-}val]
[--change-section-lma sectionpattern{=,+,-}val]
[--change-section-vma sectionpattern{=,+,-}val]
[--change-warnings] [--no-change-warnings]
[--set-section-flags sectionpattern=flags]
[--set-section-alignment sectionpattern=align]
[--add-section sectionname=filename]
[--dump-section sectionname=filename]
[--update-section sectionname=filename]
[--rename-section oldname=newname[,flags]]
[--long-section-names {enable,disable,keep}]
[--change-leading-char] [--remove-leading-char]
[--reverse-bytes=num]
[--srec-len=ival] [--srec-forceS3]
[--redefine-sym old=new]
[--redefine-syms=filename]
[--weaken]
[--keep-symbols=filename]
[--strip-symbols=filename]
[--strip-unneeded-symbols=filename]
[--keep-global-symbols=filename]
[--localize-symbols=filename]
[--weaken-symbols=filename]
[--add-symbol name=[section:]value[,flags]]
[--alt-machine-code=index]
[--prefix-symbols=string]
[--prefix-sections=string]
[--prefix-alloc-sections=string]
[--add-gnu-debuglink=path-to-file]
[--only-keep-debug]
[--strip-dwo]
[--extract-dwo]
[--extract-symbol]
[--writable-text]
[--readonly-text]
[--pure]
[--impure]
[--file-alignment=num]
[--heap=reserve[,commit]]
[--image-base=address]
[--section-alignment=num]
[--stack=reserve[,commit]]
[--subsystem=which:major.minor]
[--compress-debug-sections]
[--decompress-debug-sections]
[--elf-stt-common=val]
[--merge-notes]
[--no-merge-notes]
[--verilog-data-width=val]
[-v|--verbose]
[-V|--version]
[--help] [--info]
infile [outfile].SH "توضیحات (DESCRIPTION)" ابزار objcopy گنو محتویات یک فایل شیء (object file) را به فایلی دیگر رونوشت می‌کند. objcopy برای خواندن و نوشتن فایل‌های شیء از کتابخانهٔ GNU BFD استفاده می‌کند. این ابزار می‌تواند فایل شیء مقصد را در قالبی متفاوت از فایل شیء مبدأ بنویسد. رفتار دقیق objcopy با گزینه‌های خط فرمان کنترل می‌شود. توجه داشته باشید که objcopy باید بتواند یک فایل کاملاً پیوند‌خورده را میان هر دو قالبی رونوشت کند. با این حال، رونوشت یک فایل شیء بازجاگذاری‌پذیر (relocatable) میان هر دو قالب دلخواه ممکن است طبق انتظار کار نکند.

objcopy برای انجام تبدیل‌های خود فایل‌های موقتی می‌سازد و سپس آن‌ها را حذف می‌کند. objcopy برای تمام کارهای تبدیل از BFD استفاده می‌کند؛ این ابزار به تمام قالب‌های شرح‌داده‌شده در BFD دسترسی دارد و بنابراین می‌تواند بیشتر قالب‌ها را بدون نیاز به مشخص شدن صریح تشخیص دهد.

objcopy می‌تواند با استفاده از هدف خروجی srec برای تولید S-recordها به کار رود (برای مثال استفاده از -O srec).

objcopy می‌تواند با استفاده از هدف خروجی binary برای تولید یک فایل باینری خام به کار رود (برای مثال استفاده از -O binary). هنگامی که objcopy یک فایل باینری خام تولید می‌کند، اساساً یک دامپ حافظه از محتویات فایل شیء ورودی ایجاد خواهد کرد. تمامی نمادها و اطلاعات بازجاگذاری (relocation) دور ریخته خواهند شد. دامپ حافظه از آدرس بارگذاری پایین‌ترین بخشی که در فایل خروجی رونوشت شده است آغاز می‌شود.

هنگام تولید یک S-record یا یک فایل باینری خام، استفاده از -S برای حذف بخش‌های حاوی اطلاعات اشکال‌زدایی (debugging) می‌تواند مفید باشد. در برخی موارد -R برای حذف بخش‌هایی که شامل اطلاعات غیرضروری برای فایل باینری هستند مفید خواهد بود.

نکته --- objcopy قادر به تغییر ترتیب بایت (endianness) فایل‌های ورودی خود نیست. اگر قالب ورودی دارای ترتیب بایت باشد (برخی قالب‌ها فاقد آن هستند)، objcopy فقط می‌تواند ورودی‌ها را به قالب‌هایی رونوشت کند که دارای همان ترتیب بایت هستند یا فاقد ترتیب بایت می‌باشند (مانند srec). (با این حال، گزینهٔ --reverse-bytes را ببینید.)

گزینه‌ها (OPTIONS)

infile

outfile

به ترتیب فایل‌های ورودی و خروجی هستند. اگر outfile را مشخص نکنید، objcopy یک فایل موقت ایجاد می‌کند و نتیجه را به‌طور مخرب به نام infile تغییر نام می‌دهد (فایل مبدأ جایگزین می‌شود).

-I bfdname

--input-target=bfdname

قالب شیء فایل مبدأ را به جای تلاش برای استنتاج خودکار آن، bfdname در نظر می‌گیرد.

-O bfdname

--output-target=bfdname

فایل خروجی را با استفاده از قالب شیء bfdname می‌نویسد.

-F bfdname

--target=bfdname

از bfdname به عنوان قالب شیء برای هر دو فایل ورودی و خروجی استفاده می‌کند؛ یعنی انتقال داده‌ها از مبدأ به مقصد صرفاً بدون هیچ تبدیلی انجام می‌شود.

-B bfdarch

--binary-architecture=bfdarch

هنگام تبدیل یک فایل ورودی فاقد معماری به یک فایل شیء کاربرد دارد. در این حالت معماری خروجی می‌تواند روی bfdarch تنظیم شود. اگر فایل ورودی دارای یک bfdarch شناخته‌شده باشد، این گزینه نادیده گرفته خواهد شد. شما می‌توانید با ارجاع به نمادهای ویژه‌ای که در فرآیند تبدیل ایجاد می‌شوند، در داخل یک برنامه به این داده‌های باینری دسترسی پیدا کنید. این نمادها _binary_objfile_start، _binary_objfile_end و _binary_objfile_size نامیده می‌شوند؛ به عنوان مثال می‌توانید یک فایل تصویر را به یک فایل شیء تبدیل کرده و سپس با استفاده از این نمادها در کد خود به آن دسترسی داشته باشید.

-j sectionpattern

--only-section=sectionpattern

تنها بخش‌های مشخص‌شده را از فایل ورودی به فایل خروجی رونوشت می‌کند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. توجه داشته باشید که استفادهٔ نادرست از این گزینه ممکن است فایل خروجی را غیرقابل استفاده کند. نویسه‌های عام (wildcard) در sectionpattern پذیرفته می‌شوند.

اگر نخستین نویسهٔ sectionpattern علامت تعجب (!) باشد، بخش‌های منطبق رونوشت نخواهند شد، حتی اگر استفادهٔ قبلی از --only-section در همان خط فرمان سبب رونوشت آن می‌شد. برای مثال:

--only-section=.text.* --only-section=!.text.foo

تمام بخش‌های منطبق با '.text.*' به جز بخش '.text.foo' را رونوشت خواهد کرد.

-R sectionpattern

--remove-section=sectionpattern

هر بخشی را که با sectionpattern مطابقت داشته باشد از فایل خروجی حذف می‌کند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. توجه داشته باشید که استفادهٔ نادرست از این گزینه ممکن است فایل خروجی را غیرقابل استفاده کند. نویسه‌های عام در sectionpattern پذیرفته می‌شوند. استفادهٔ هم‌زمان از هر دو گزینهٔ -j و -R به رفتار تعریف‌نشده منجر می‌شود.

اگر نخستین نویسهٔ sectionpattern علامت تعجب (!) باشد، بخش‌های منطبق حذف نخواهند شد، حتی اگر استفادهٔ قبلی از --remove-section در همان خط فرمان سبب حذف آن می‌شد. برای مثال:

--remove-section=.text.* --remove-section=!.text.foo

تمام بخش‌های منطبق با الگوی '.text.*' را حذف خواهد کرد، اما بخش '.text.foo' را حذف نخواهد کرد.

--keep-section=sectionpattern

هنگام حذف بخش‌ها از فایل خروجی، بخش‌هایی را که با sectionpattern مطابقت دارند نگه می‌دارد.

--remove-relocations=sectionpattern

بازجاگذاری‌های غیرپویا (non-dynamic relocations) را از فایل خروجی برای هر بخشی که با sectionpattern مطابقت دارد حذف می‌کند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. توجه داشته باشید که استفادهٔ نادرست از این گزینه ممکن است فایل خروجی را غیرقابل استفاده کند، و تلاش برای حذف یک بخش بازجاگذاری پویا مانند .rela.plt از یک فایل اجرایی یا کتابخانهٔ اشتراکی با استفاده از --remove-relocations=.plt کار نخواهد کرد. نویسه‌های عام در sectionpattern پذیرفته می‌شوند. برای مثال:

--remove-relocations=.text.*

بازجاگذاری‌های تمام بخش‌های منطبق با الگوی '.text.*' را حذف خواهد کرد.

اگر نخستین نویسهٔ sectionpattern علامت تعجب (!) باشد، بازجاگذاری‌های بخش‌های منطبق حذف نخواهند شد، حتی اگر استفادهٔ قبلی از --remove-relocations در همان خط فرمان سبب حذف بازجاگذاری‌ها می‌شد. برای مثال:

--remove-relocations=.text.* --remove-relocations=!.text.foo

تمام بازجاگذاری‌های بخش‌های منطبق با الگوی '.text.*' را حذف خواهد کرد، اما بازجاگذاری‌های بخش '.text.foo' را حذف نخواهد کرد.

--strip-section-headers

سرآیندهای بخش را پاک‌سازی می‌کند. این گزینه مختص فایل‌های ELF است. گزینه‌های --strip-all و --merge-notes را نیز در بر دارد.

-S

--strip-all

اطلاعات بازجاگذاری و نمادها را از فایل مبدأ رونوشت نمی‌کند. همچنین بخش‌های اشکال‌زدایی (debug sections) را حذف می‌کند..IP -g 4

--strip-debug

نمادها یا بخش‌های اشکال‌زدایی (debugging) را از فایل مبدأ کپی نمی‌کند.

--strip-unneeded

علاوه بر نمادها و بخش‌های اشکال‌زدایی حذف‌شده توسط --strip-debug، تمام نمادهایی را که برای پردازش بازنشانی (relocation) مورد نیاز نیستند نیز حذف می‌کند.

-K symbolname

--keep-symbol=symbolname

هنگام حذف نمادها، نماد symbolname را حتی اگر در حالت عادی حذف می‌شد، نگه می‌دارد. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

-N symbolname

--strip-symbol=symbolname

نماد symbolname را از فایل مبدأ کپی نمی‌کند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--strip-unneeded-symbol=symbolname

نماد symbolname را از فایل مبدأ کپی نمی‌کند، مگر اینکه برای یک بازنشانی (relocation) مورد نیاز باشد. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

-G symbolname

--keep-global-symbol=symbolname

تنها نماد symbolname را به عنوان سراسری (global) نگه می‌دارد. تمام نمادهای دیگر را نسبت به فایل محلی (local) می‌کند تا از بیرون قابل مشاهده نباشند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. نکته: این گزینه نمی‌تواند همراه با گزینه‌های --globalize-symbol یا --globalize-symbols استفاده شود.

--localize-hidden

در یک شیء ELF، همهٔ نمادهایی را که دارای سطح دید پنهان (hidden) یا داخلی (internal) هستند به عنوان محلی علامت‌گذاری می‌کند. این گزینه علاوه‌بر گزینه‌های محلی‌سازی نمادهای خاص مانند -L اعمال می‌شود.

-L symbolname

--localize-symbol=symbolname

یک نماد سراسری یا ضعیف (weak) به نام symbolname را به یک نماد محلی تبدیل می‌کند تا از بیرون قابل مشاهده نباشد. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. نکته - نمادهای منحصربه‌فرد (unique) تبدیل نمی‌شوند.

-W symbolname

--weaken-symbol=symbolname

نماد symbolname را ضعیف (weak) می‌کند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--globalize-symbol=symbolname

به نماد symbolname حوزهٔ سراسری (global scoping) می‌دهد تا در خارج از فایلی که در آن تعریف شده است، قابل مشاهده باشد. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. نکته: این گزینه نمی‌تواند همراه با گزینه‌های -G یا --keep-global-symbol استفاده شود.

-w

--wildcard

استفاده از عبارات باقاعده (regular expressions) را در symbolnameهای به کار رفته در دیگر گزینه‌های خط فرمان مجاز می‌کند. عملگرهای علامت سؤال (؟)، ستاره (*)، ممیز وارونه (\) و قلاب‌ها ([]) می‌توانند در هر کجای نام نماد به کار روند. اگر نخستین نویسهٔ نام نماد، علامت تعجب (!) باشد، مفهوم گزینه برای آن نماد معکوس می‌شود. برای نمونه:

-w -W !foo -W fo*

باعث می‌شود که objcopy تمام نمادهایی را که با "fo" شروع می‌شوند به جز نماد "foo" ضعیف کند.

-x

--discard-all

نمادهای غیرسراسری را از فایل مبدأ کپی نمی‌کند.

-X

--discard-locals

نمادهای محلی ایجادشده توسط کامپایلر را کپی نمی‌کند. (این نمادها معمولاً با L یا . آغاز می‌شوند.)

-b byte

--byte=byte

اگر درهم‌بافی (interleaving) از طریق گزینهٔ --interleave فعال شده باشد، بازهٔ بایت‌های نگه‌داشته‌شده را از بایت شمارهٔ byte آغاز می‌کند. مقدار byte می‌تواند در محدودهٔ 0 تا breadth-1 باشد، که در آن breadth مقداری است که توسط گزینهٔ --interleave تعیین شده است.

-i [breadth]

--interleave[=breadth]

تنها یک بازه را از هر breadth بایت کپی می‌کند. (داده‌های سرآیند تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند). با گزینهٔ --byte تعیین کنید کدام بایت در بازه کپی را آغاز کند. پهنای بازه را با گزینهٔ --interleave-width مشخص نمایید.

این گزینه برای ساخت فایل‌ها جهت برنامه‌ریزی حافظهٔ ROM سودمند است. این گزینه معمولاً با یک خروجی هدف "srec" استفاده می‌شود. توجه داشته باشید که اگر گزینهٔ --byte را نیز تعیین نکنید، objcopy خطا خواهد داد.

پهنای گام پیش‌فرض درهم‌بافی برابر ۴ است، بنابراین با تنظیم --byte روی 0، objcopy نخستین بایت از هر چهار بایت را از ورودی به خروجی کپی خواهد کرد.

--interleave-width=width

هنگامی که همراه با گزینهٔ --interleave استفاده شود، هر بار width بایت را کپی می‌کند. شروع بازهٔ بایت‌های کپی‌شونده توسط گزینهٔ --byte و اندازهٔ بازه با گزینهٔ --interleave تنظیم می‌شود.

مقدار پیش‌فرض این گزینه ۱ است. مجموع مقدار width به علاوهٔ مقدار byte تنظیم‌شده توسط گزینهٔ --byte نباید از پهنای درهم‌بافی تعیین‌شده با گزینهٔ --interleave فراتر رود.

این گزینه می‌تواند برای ایجاد ایمیج‌هایی برای دو فلش ۱۶ بیتی که در یک گذرگاه ۳۲ بیتی درهم‌بافته شده‌اند، با ارسال -b 0 -i 4 --interleave-width=2 و -b 2 -i 4 --interleave-width=2 به دو دستور objcopy استفاده شود. اگر ورودی '12345678' باشد، خروجی‌ها به ترتیب '1256' و '3478' خواهند بود.

-p

--preserve-dates

تاریخ‌های دسترسی و تغییر فایل خروجی را با تاریخ‌های فایل ورودی یکسان قرار می‌دهد.

این گزینه همچنین تاریخ ذخیره‌شده در سرآیند یک فایل با قالب PE را کپی می‌کند، مگر آنکه متغیر محیطی SOURCE_DATE_EPOCH تعریف شده باشد. در صورت تعریف شدن، این متغیر به عنوان تاریخ ذخیره‌شده در سرآیند استفاده می‌شود که به صورت تعداد ثانیه‌های سپری‌شده از مبدأ یونیکس (Unix epoch) تفسیر خواهد شد.

-D

--enable-deterministic-archives

در حالت قطعی (deterministic) عمل می‌کند. هنگام کپی کردن اعضای آرشیو و نوشتن نمایهٔ آرشیو، برای UIDها، GIDها، برچسب‌های زمانی از صفر استفاده می‌کند و حالت‌های فایلی یکدست را برای همهٔ فایل‌ها به کار می‌برد.

اگر binutils با --enable-deterministic-archives پیکربندی شده باشد، این حالت به صورت پیش‌فرض فعال است. می‌توان آن را با گزینهٔ -U در زیر غیرفعال کرد.

-U

--disable-deterministic-archives

در حالت deterministic (معین) عمل نکنید. این معکوس گزینهٔ -D در بالا است: هنگام رونوشت‌برداری از اعضای آرشیو و نوشتن نمایهٔ آرشیو، از مقادیر واقعی UID، GID، برچسب زمان (timestamp) و حالت فایل (file mode) آن‌ها استفاده کنید.

این حالت پیش‌فرض است، مگر اینکه binutils با --enable-deterministic-archives پیکربندی شده باشد.

--debugging

تبدیل اطلاعات اشکال‌زدایی، در صورت امکان. این حالت پیش‌فرض نیست، زیرا تنها قالب‌های اشکال‌زدایی خاصی پشتیبانی می‌شوند و فرایند تبدیل می‌تواند زمان‌بر باشد.

--gap-fill val

پر کردن فاصله‌های خالی میان بخش‌ها با val. این عملیات بر نشانی بارگذاری (LMA) بخش‌ها اعمال می‌شود. این کار با افزایش اندازهٔ بخشی که نشانی پایین‌تری دارد و پر کردن فضای اضافی ایجادشده با val انجام می‌گیرد.

--pad-to address

تراز کردن و پر کردن فایل خروجی تا نشانی بارگذاری address. این کار با افزایش اندازهٔ آخرین بخش انجام می‌شود. فضای اضافی با مقدار مشخص‌شده توسط --gap-fill (به‌طور پیش‌فرض صفر) پر می‌شود.

--set-start val

تنظیم نشانی آغاز (که با عنوان نشانی ورود یا entry address نیز شناخته می‌شود) برای فایل جدید روی val. همهٔ قالب‌های فایل شیء از تنظیم نشانی آغاز پشتیبانی نمی‌کنند.

--change-start incr

--adjust-start incr

تغییر نشانی آغاز (که با نام نشانی ورود نیز شناخته می‌شود) با افزودن incr به آن. همهٔ قالب‌های فایل شیء از تنظیم نشانی آغاز پشتیبانی نمی‌کنند.

--change-addresses incr

--adjust-vma incr

تغییر نشانی‌های VMA و LMA همهٔ بخش‌ها و همچنین نشانی آغاز، با افزودن incr. برخی از قالب‌های فایل شیء اجازهٔ تغییر دلخواه نشانی بخش‌ها را نمی‌دهند. توجه داشته باشید که این کار بخش‌ها را بازنشانی (relocate) نمی‌کند؛ اگر برنامه انتظار داشته باشد بخش‌ها در یک نشانی مشخص بارگذاری شوند، و این گزینه برای تغییر بخش‌ها به گونه‌ای استفاده شود که در نشانی متفاوتی بارگذاری شوند، ممکن است برنامه با شکست مواجه شود.

--change-section-address sectionpattern{=,+,-}val

--adjust-section-vma sectionpattern{=,+,-}val

تنظیم یا تغییر هر دو نشانی VMA و نشانی LMA برای هر بخشی که با sectionpattern مطابقت دارد. اگر از = استفاده شود، نشانی بخش بر روی val تنظیم می‌شود. در غیر این صورت، val به نشانی بخش افزوده یا از آن کاسته می‌شود. توضیحات ذکرشده ذیل --change-addresses در بالا را ببینید. اگر sectionpattern با هیچ بخشی در فایل ورودی مطابقت نداشته باشد، یک هشدار صادر خواهد شد، مگر اینکه از --no-change-warnings استفاده شده باشد.

--change-section-lma sectionpattern{=,+,-}val

تنظیم یا تغییر نشانی LMA هر بخشی که با sectionpattern مطابقت دارد. نشانی LMA نشانی‌ای است که بخش در زمان بارگذاری برنامه درون حافظه بارگذاری خواهد شد. معمولاً این نشانی با نشانی VMA یکسان است که نشانی بخش در زمان اجرای برنامه می‌باشد، اما در برخی سیستم‌ها، به‌ویژه سیستم‌هایی که برنامه در ROM نگه‌داری می‌شود، این دو می‌توانند متفاوت باشند. اگر از = استفاده شود، نشانی بخش بر روی val تنظیم می‌شود. در غیر این صورت، val به نشانی بخش اضافه یا از آن کاسته می‌شود. توضیحات ذیل --change-addresses در بالا را ببینید. اگر sectionpattern با هیچ بخشی در فایل ورودی مطابقت نداشته باشد، یک هشدار صادر خواهد شد، مگر اینکه از --no-change-warnings استفاده شده باشد.

--change-section-vma sectionpattern{=,+,-}val

تنظیم یا تغییر نشانی VMA هر بخشی که با sectionpattern مطابقت دارد. نشانی VMA نشانی‌ای است که بخش پس از آغاز اجرای برنامه در آن مستقر خواهد شد. معمولاً این نشانی همان نشانی LMA است که نشانی بخش هنگام بارگذاری در حافظه می‌باشد، اما در برخی سامانه‌ها، به‌ویژه آن‌هایی که برنامه در ROM نگه‌داری می‌شود، این دو می‌توانند متفاوت باشند. اگر از = استفاده شود، نشانی بخش بر روی val تنظیم می‌شود. در غیر این صورت، val به نشانی بخش اضافه یا از آن کاسته می‌شود. توضیحات ذیل --change-addresses در بالا را ببینید. اگر sectionpattern با هیچ بخشی در فایل ورودی مطابقت نداشته باشد، یک هشدار صادر خواهد شد، مگر اینکه از --no-change-warnings استفاده شود.

نکته - تغییر دادن VMA بخش‌ها در یک فایل باینری کاملاً پیوندخورده (fully linked) می‌تواند خطرناک باشد، زیرا ممکن است کدی وجود داشته باشد که انتظار دارد بخش‌ها در نشانی قدیمی خود قرار داشته باشند.

--change-warnings

--adjust-warnings

اگر از --change-section-address یا --change-section-lma یا --change-section-vma استفاده شود و الگوی بخش با هیچ بخشی مطابقت نداشته باشد، یک هشدار صادر شود. این حالت پیش‌فرض است.

--no-change-warnings

--no-adjust-warnings

در صورت استفاده از --change-section-address یا --adjust-section-lma یا --adjust-section-vma، حتی اگر الگوی بخش با هیچ بخشی مطابقت نداشته باشد، هشداری صادر نشود.

--set-section-flags sectionpattern=flags

تنظیم پرچم‌ها برای هر بخشی که با sectionpattern مطابقت دارد. آرگومان flags رشته‌ای از نام پرچم‌ها است که با ویرگول لاتین از هم جدا شده‌اند. نام‌های معتبر عبارتند از: alloc، contents، load، noload، readonly، code، data، rom، exclude، share، debug و large. می‌توانید پرچم contents را برای بخشی که فاقد محتوا است تنظیم کنید، اما پاک کردن پرچم contents از بخشی که دارای محتوا است بی‌معنی خواهد بود--در عوض تنها آن بخش را حذف کنید. همهٔ پرچم‌ها برای تمام قالب‌های فایل شیء معنادار نیستند. به‌ویژه پرچم share تنها برای فایل‌های با قالب COFF معنادار است و برای فایل‌های با قالب ELF کاربردی ندارد. پرچم ویژهٔ large در ELF x86-64 متناظر با SHF_X86_64_LARGE است.

--set-section-alignment sectionpattern=align

تنظیم هم‌ترازی (alignment) برای هر بخشی که با sectionpattern مطابقت دارد. align میزان هم‌ترازی را بر حسب بایت مشخص می‌کند و باید توانی از دو باشد؛ یعنی ۱، ۲، ۴، ۸...

نکته - تنظیم هم‌ترازی یک بخش به‌طور خودکار نشانی‌های LMA یا VMA آن را هم‌تراز نمی‌کند. اگر نیاز به تغییر آن‌ها نیز باشد، باید از گزینه‌های --change-section-lma و/یا --change-section-vma استفاده شود. همچنین توجه داشته باشید که تغییر دادن VMAها می‌تواند در فایل‌های باینری کاملاً پیوندخورده باعث بروز اشکال شود، زیرا ممکن است کدی وجود داشته باشد که انتظار دارد محتوای بخش‌ها در نشانی قدیمی خود قرار گرفته باشند.

--add-section sectionname=filename

افزودن یک بخش جدید به نام sectionname هنگام رونوشت‌برداری از فایل. محتوای بخش جدید از فایل filename خوانده می‌شود. اندازهٔ بخش برابر با اندازهٔ فایل خواهد بود. این گزینه تنها روی قالب‌های فایلی کار می‌کند که از بخش‌هایی با نام‌های دلخواه پشتیبانی کنند. نکته - ممکن است لازم باشد برای تنظیم ویژگی‌های بخش تازه‌ساخته‌شده از گزینهٔ --set-section-flags استفاده شود.

--dump-section sectionname=filename

قرار دادن محتوای بخش با نام sectionname درون فایل filename، و بازنویسی هر محتوایی که ممکن است پیش‌تر در آنجا وجود داشته باشد. این گزینه معکوس --add-section است. این گزینه مشابه گزینهٔ --only-section است با این تفاوت که فایل قالب‌بندی‌شده‌ای نمی‌سازد، بلکه صرفاً محتوا را به‌صورت داده‌های خام باینری، بدون اعمال هیچ‌گونه بازنشانی (relocation) استخراج می‌کند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--update-section sectionname=filename

جایگزین کردن محتوای فعلی بخشی با نام sectionname با محتوای فایل filename. اندازهٔ بخش بر اساس اندازهٔ فایل تنظیم خواهد شد. پرچم‌های بخش مربوط به sectionname دست‌نخورده باقی خواهند ماند. برای فایل‌های با قالب ELF نگاشت بخش به قطعه (segment) نیز بدون تغییر باقی می‌ماند؛ چیزی که با استفاده از --remove-section و به دنبال آن --add-section امکان‌پذیر نیست. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

نکته - امکان استفاده از --rename-section و --update-section برای به‌روزرسانی و تغییر نام هم‌زمان یک بخش از طریق یک خط فرمان وجود دارد. در این حالت، نام بخش اصلی را به --update-section، و نام‌های بخش اصلی و جدید را به --rename-section ارسال کنید.

--add-symbol name=[section:]value[,flags]

افزودن یک نماد (symbol) جدید با نام name هنگام رونوشت‌برداری از فایل. این گزینه می‌تواند چندین بار مشخص شود. اگر section ارائه شده باشد، نماد مرتبط با آن بخش و وابسته به آن خواهد بود، در غیر این صورت یک نماد ABS خواهد بود. مشخص کردن یک بخش تعریف‌نشده منجر به خطای مهلک خواهد شد. هیچ‌گونه اعتبارسنجی روی مقدار انجام نمی‌شود و دقیقاً همان‌طور که مشخص شده ثبت خواهد شد. پرچم‌های نماد قابل تعیین هستند اما همهٔ پرچم‌ها برای تمامی قالب‌های فایل شیء معنادار نخواهند بود. به‌طور پیش‌فرض، نماد به‌صورت سراسری (global) در نظر گرفته می‌شود. پرچم ویژهٔ 'before=othersym' نماد جدید را قبل از othersym تعیین‌شده درج می‌کند؛ در غیر این صورت نماد(ها) به همان ترتیبی که ظاهر می‌شوند در انتهای جدول نمادها قرار می‌گیرند..IP "--rename-section oldname=newname[,flags]" 4 تغییر نام یک بخش از oldname به newname، و به صورت اختیاری تغییر پرچم‌های بخش به flags در طول این فرایند. این روش نسبت به استفاده از یک اسکریپت پیونددهنده برای انجام تغییر نام این مزیت را دارد که خروجی همچنان به عنوان یک فایل شیء باقی می‌ماند و به یک فایل اجرایی پیوندخورده تبدیل نمی‌شود. این گزینه همان مجموعه پرچم‌های گزینهٔ --set-section-flags را می‌پذیرد.

این گزینه به ویژه هنگامی مفید است که قالب ورودی binary باشد، چرا که این قالب همواره بخشی به نام .data ایجاد می‌کند. اگر برای مثال، بخواهید به جای آن بخشی به نام .rodata حاوی داده‌های دودویی ایجاد کنید، می‌توانید از خط فرمان زیر برای انجام آن استفاده کنید:

objcopy -I binary -O <output_format> -B <architecture> \
 --rename-section .data=.rodata,alloc,load,readonly,data,contents \
 <input_binary_file> <output_object_file>

--long-section-names {enable,disable,keep}

نحوهٔ مدیریت نام‌های طولانی بخش‌ها را هنگام پردازش قالب‌های شیء "COFF" و "PE-COFF" کنترل می‌کند. رفتار پیش‌فرض، یعنی keep، حفظ نام‌های طولانی بخش‌ها در صورت وجود در فایل ورودی است. گزینه‌های enable و disable استفاده از نام‌های طولانی بخش‌ها را در شیء خروجی به اجبار فعال یا غیرفعال می‌کنند؛ هنگامی که disable فعال باشد، هر نام بخش طولانی در شیء ورودی کوتاه (truncate) خواهد شد. گزینهٔ enable نام‌های طولانی بخش‌ها را تنها در صورتی صادر می‌کند که در ورودی‌ها وجود داشته باشند؛ این رفتار تا حد زیادی مشابه keep است، اما مشخص نشده است که آیا گزینهٔ enable ممکن است ایجاد یک جدول رشته‌ای خالی را در فایل خروجی تحمیل کند یا خیر.

--change-leading-char

برخی از قالب‌های فایل شیء از نویسه‌های ویژه‌ای در ابتدای نمادها استفاده می‌کنند. رایج‌ترین نویسه از این دست، زیرخط (underscore) است که کامپایلرها اغلب آن را پیش از هر نماد اضافه می‌کنند. این گزینه به objcopy می‌گوید که هنگام تبدیل بین قالب‌های فایل شیء، نویسهٔ آغازین هر نماد را تغییر دهد. اگر قالب‌های فایل شیء از نویسهٔ آغازین یکسانی استفاده کنند، این گزینه هیچ اثری نخواهد داشت. در غیر این صورت، بر حسب نیاز نویسه‌ای را اضافه، حذف یا تغییر می‌دهد.

--remove-leading-char

اگر نخستین نویسهٔ یک نماد سراسری، نویسهٔ آغازین نماد ویژه‌ای باشد که توسط قالب فایل شیء استفاده می‌شود، آن نویسه را حذف می‌کند. رایج‌ترین نویسهٔ آغازین نماد، زیرخط است. این گزینه زیرخط آغازین را از تمام نمادهای سراسری حذف می‌کند. این امر زمانی می‌تواند مفید باشد که بخواهید شیءهایی از قالب‌های فایلی مختلف با قراردادهای متفاوت برای نام نمادها را به یکدیگر پیوند دهید. این گزینه با --change-leading-char تفاوت دارد زیرا صرف نظر از قالب فایل شیء خروجی، در صورت لزوم همواره نام نماد را تغییر می‌دهد.

--reverse-bytes=num

بایت‌ها را در بخشی با محتویات خروجی معکوس می‌کند. طول بخش باید بر مقدار داده‌شده بخش‌پذیر باشد تا تعویض بایت‌ها بتواند انجام شود. معکوس‌سازی پیش از انجام درهم‌بافی (interleaving) صورت می‌گیرد.

این گزینه معمولاً در تولید ایمیج‌های ROM برای سیستم‌های مقصد مسئله‌دار استفاده می‌شود. برای مثال، در برخی از بردهای مقصد، کلمات ۳۲ بیتی واکشی‌شده از ROMهای ۸ بیتی، صرف‌نظر از ترتیب بایت پردازنده به صورت little-endian بازترکیب می‌شوند. بسته به مدل برنامه‌نویسی، ممکن است نیاز باشد ترتیب بایت (endianness) مربوط به ROM تغییر داده شود.

یک فایل ساده با بخشی شامل هشت بایت زیر را در نظر بگیرید: 12345678.

با استفاده از --reverse-bytes=2 برای مثال بالا، بایت‌ها در فایل خروجی به صورت 21436587 مرتب خواهند شد.

با استفاده از --reverse-bytes=4 برای مثال بالا، بایت‌ها در فایل خروجی به صورت 43218765 مرتب خواهند شد.

با استفاده از --reverse-bytes=2 برای مثال بالا، و به دنبال آن اجرای --reverse-bytes=4 بر روی فایل خروجی، بایت‌ها در فایل خروجی دوم به صورت 34127856 مرتب خواهند شد.

--srec-len=ival

تنها برای خروجی srec معنی دارد. حداکثر طول رکوردهای S (یا Srecords) تولیدشده را روی ival تنظیم می‌کند. این طول شامل هر سه فیلد آدرس، داده و crc می‌شود.

--srec-forceS3

تنها برای خروجی srec معنی دارد. از تولید رکوردهای S1/S2 جلوگیری کرده و قالبی فقط حاوی رکوردهای S3 ایجاد می‌کند.

--redefine-sym old=new

نام یک نماد را از old به new تغییر می‌دهد. این گزینه زمانی مفید است که سعی دارید دو مؤلفه را که کد منبع آن‌ها را ندارید به یکدیگر پیوند دهید و تداخل نام وجود دارد.

--redefine-syms=filename

گزینهٔ --redefine-sym را برای هر جفت نماد "old new" فهرست‌شده در فایل filename اعمال می‌کند. filename صرفاً یک فایل متنی ساده است که در هر خط آن یک جفت نماد قرار دارد. کامنت‌های خطی می‌توانند با نویسهٔ هش مشخص شوند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--weaken

تمام نمادهای سراسری موجود در فایل را به ضعیف (weak) تبدیل می‌کند. این گزینه هنگام ساخت شیئی که قرار است با استفاده از گزینهٔ -R پیونددهنده با سایر اشیاء پیوند داده شود، می‌تواند مفید باشد. این گزینه تنها هنگام استفاده از قالب فایل شیئی که از نمادهای ضعیف پشتیبانی می‌کند مؤثر است.

--keep-symbols=filename

گزینهٔ --keep-symbol را برای هر نماد فهرست‌شده در فایل filename اعمال می‌کند. filename صرفاً یک فایل متنی ساده است که در هر خط آن یک نام نماد قرار دارد. کامنت‌های خطی می‌توانند با نویسهٔ هش مشخص شوند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--strip-symbols=filename

گزینهٔ --strip-symbol را برای هر نماد فهرست‌شده در فایل filename اعمال می‌کند. filename صرفاً یک فایل متنی ساده است که در هر خط آن یک نام نماد قرار دارد. کامنت‌های خطی می‌توانند با نویسهٔ هش مشخص شوند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--strip-unneeded-symbols=filename

گزینهٔ --strip-unneeded-symbol را برای هر نماد فهرست‌شده در فایل filename اعمال می‌کند. filename صرفاً یک فایل متنی ساده است که در هر خط آن یک نام نماد قرار دارد. کامنت‌های خطی می‌توانند با نویسهٔ هش مشخص شوند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--keep-global-symbols=filename

گزینهٔ --keep-global-symbol را برای هر نماد فهرست‌شده در فایل filename اعمال می‌کند. filename صرفاً یک فایل متنی ساده است که در هر خط آن یک نام نماد قرار دارد. کامنت‌های خطی می‌توانند با نویسهٔ هش مشخص شوند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--localize-symbols=filename

گزینهٔ --localize-symbol را برای هر نماد فهرست‌شده در فایل filename اعمال می‌کند. filename صرفاً یک فایل متنی ساده است که در هر خط آن یک نام نماد قرار دارد. کامنت‌های خطی می‌توانند با نویسهٔ هش مشخص شوند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--globalize-symbols=filename

گزینهٔ --globalize-symbol را برای هر نماد فهرست‌شده در فایل filename اعمال می‌کند. filename صرفاً یک فایل متنی ساده است که در هر خط آن یک نام نماد قرار دارد. کامنت‌های خطی می‌توانند با نویسهٔ هش مشخص شوند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. نکته: این گزینه نمی‌تواند همراه با گزینه‌های -G یا --keep-global-symbol استفاده شود.

--weaken-symbols=filename

گزینهٔ --weaken-symbol را برای هر نماد فهرست‌شده در فایل filename اعمال می‌کند. filename صرفاً یک فایل متنی ساده است که در هر خط آن یک نام نماد قرار دارد. کامنت‌های خطی می‌توانند با نویسهٔ هش مشخص شوند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--alt-machine-code=index

اگر معماری خروجی کدهای ماشین جایگزین داشته باشد، به جای کد پیش‌فرض از کد indexام استفاده می‌کند. این گزینه در مواردی مفید است که به یک ماشین کدی رسمی اختصاص داده شده و زنجیرهٔ ابزار از کد جدید استفاده می‌کند، اما سایر برنامه‌ها همچنان به استفاده از کد اولیه وابسته‌اند. برای معماری‌های مبتنی بر ELF، اگر جایگزین index وجود نداشته باشد، با این مقدار به عنوان یک عدد مطلق رفتار شده و در فیلد e_machine از سرآیند ELF ذخیره می‌شود.

--writable-text

بخش کد (text) خروجی را به عنوان قابل نوشتن علامت‌گذاری می‌کند. این گزینه برای همهٔ قالب‌های فایل شیء معنا ندارد.

--readonly-text

بخش کد (text) خروجی را در برابر نوشتن محافظت می‌کند (فقط‌خواندنی). این گزینه برای همهٔ قالب‌های فایل شیء معنا ندارد.

--pure

فایل خروجی را به عنوان صفحه‌بندی‌شده بر حسب تقاضا (demand paged) علامت‌گذاری می‌کند. این گزینه برای همهٔ قالب‌های فایل شیء معنا ندارد.

--impure

فایل خروجی را به عنوان ناخالص (impure) علامت‌گذاری می‌کند. این گزینه برای همهٔ قالب‌های فایل شیء معنا ندارد.

--prefix-symbols=string

رشتهٔ string را به عنوان پیشوند به تمام نمادها در فایل خروجی اضافه می‌کند.

--prefix-sections=string

رشتهٔ string را به عنوان پیشوند به تمام نام‌های بخش‌ها در فایل خروجی اضافه می‌کند.

--prefix-alloc-sections=string

رشتهٔ string را به عنوان پیشوند به تمام نام‌های بخش‌های تخصیص‌یافته در فایل خروجی اضافه می‌کند..IP --add-gnu-debuglink=path-to-file 4 یک بخش .gnu_debuglink ایجاد می‌کند که حاوی ارجاعی به path-to-file است و آن را به فایل خروجی اضافه می‌کند. نکته: فایل در path-to-file باید وجود داشته باشد. بخشی از فرایند افزودن بخش .gnu_debuglink شامل گنجاندن یک چکسام از محتویات فایل اطلاعات اشکال‌زدایی در این بخش است.

اگر فایل اطلاعات اشکال‌زدایی در یک مکان ساخته شده اما قرار است بعداً در مکان دیگری نصب شود، از مسیر مکان نصب استفاده نکنید. گزینهٔ --add-gnu-debuglink با شکست مواجه خواهد شد زیرا فایل نصب‌شده هنوز وجود ندارد. در عوض فایل اطلاعات اشکال‌زدایی را در دایرکتوری جاری قرار دهید و از گزینهٔ --add-gnu-debuglink بدون هیچ جزء دایرکتوری استفاده کنید، مانند این:

objcopy --add-gnu-debuglink=foo.debug

در زمان اشکال‌زدایی، اشکال‌زدا تلاش خواهد کرد تا فایل مجزای اطلاعات اشکال‌زدایی را در مجموعه‌ای از مکان‌های شناخته‌شده جستجو کند. مجموعهٔ دقیق این مکان‌ها بسته به توزیع مورد استفاده متغیر است، اما معمولاً شامل موارد زیر است:

--keep-section-symbols

هنگام پیراستن یک فایل، احتمالاً با --strip-debug یا --strip-unneeded، تمام نمادهای مشخص‌کنندهٔ نام بخش‌ها را که در غیر این صورت حذف می‌شدند، نگه می‌دارد.

--keep-file-symbols

هنگام پیراستن یک فایل، احتمالاً با --strip-debug یا --strip-unneeded، تمام نمادهای مشخص‌کنندهٔ نام فایل‌های منبع را که در غیر این صورت حذف می‌شدند، نگه می‌دارد.

--only-keep-debug

یک فایل را می‌پیراید، محتویات هر بخشی را که توسط --strip-debug پیراسته نمی‌شد حذف کرده و بخش‌های اشکال‌زدایی را دست‌نخورده باقی می‌گذارد. در فایل‌های ELF، این گزینه تمام بخش‌های note را در خروجی حفظ می‌کند.

نکته - سرآیندهای بخش‌های پیراسته‌شده، از جمله اندازهٔ آن‌ها، حفظ می‌شوند، اما محتویات بخش دور ریخته می‌شود. سرآیندهای بخش حفظ می‌شوند تا سایر ابزارها بتوانند فایل debuginfo را با فایل اجرایی واقعی تطبیق دهند، حتی اگر آن فایل اجرایی به یک فضای آدرس دیگر بازنشانی (relocate) شده باشد.

هدف این است که از این گزینه در ترکیب با --add-gnu-debuglink برای ایجاد یک فایل اجرایی دو بخشی استفاده شود. یکی باینری پیراسته‌شده که فضای کمتری در RAM و در توزیع اشغال می‌کند و دومی فایل اطلاعات اشکال‌زدایی که تنها در صورت نیاز به قابلیت‌های اشکال‌زدایی لازم است. روش پیشنهادی برای ایجاد این فایل‌ها به شرح زیر است:

--strip-dwo

محتوای تمام بخش‌های DWARF .dwo را حذف می‌کند و بخش‌های اشکال‌زدایی باقی‌مانده و تمام نمادها را دست‌نخورده باقی می‌گذارد. این گزینه برای استفاده توسط کامپایلر به‌عنوان بخشی از گزینهٔ -gsplit-dwarf در نظر گرفته شده است که اطلاعات اشکال‌زدایی را بین فایل .o و یک فایل مجزای .dwo تقسیم می‌کند. کامپایلر ابتدا تمام اطلاعات اشکال‌زدایی را در همان فایل تولید کرده، سپس از گزینهٔ --extract-dwo برای کپی کردن بخش‌های .dwo به فایل .dwo استفاده می‌کند، و سپس گزینهٔ --strip-dwo را جهت حذف آن بخش‌ها از فایل اصلی .o به کار می‌گیرد.

--extract-dwo

محتوای تمام بخش‌های DWARF .dwo را استخراج می‌کند. برای اطلاعات بیشتر گزینهٔ --strip-dwo را ببینید.

--file-alignment num

هم‌ترازی فایل را مشخص می‌کند. بخش‌ها در فایل همیشه در آفست‌هایی از فایل آغاز می‌شوند که مضربی از این عدد باشند. مقدار پیش‌فرض 512 است. [این گزینه مخصوص اهداف PE است.]

--heap reserve

--heap reserve,commit

تعداد بایت‌های حافظه را برای رزرو کردن (و به صورت اختیاری commit کردن) جهت استفاده به‌عنوان هیپ (heap) برای این برنامه مشخص می‌کند. [این گزینه مخصوص اهداف PE است.]

--image-base value

از value به‌عنوان آدرس پایهٔ برنامه یا dll شما استفاده می‌کند. این پایین‌ترین مکان حافظه است که هنگام بارگذاری برنامه یا dll شما استفاده خواهد شد. برای کاهش نیاز به بازنشانی و بهبود کارایی dllهای خود، هر کدام باید یک آدرس پایهٔ یکتا داشته باشند و با هیچ dll دیگری هم‌پوشانی نداشته باشند. مقدار پیش‌فرض برای فایل‌های اجرایی 0x400000 و برای dllها 0x10000000 است. [این گزینه مخصوص اهداف PE است.]

--section-alignment num

[این گزینه مخصوص اهداف PE است.]

فیلد هم‌ترازی بخش را در سرآیند PE تنظیم می‌کند - در صورتی که در باینری موجود باشد. بخش‌ها در حافظه همیشه در آدرس‌هایی آغاز خواهند شد که مضربی از این عدد باشند. پیش‌فرض 0x1000 است.

نکته - اگر آدرس‌های LMA یا VMA یک بخش دیگر هم‌تراز نباشند، و آن آدرس‌ها از طریق گزینه‌های --set-section-lma یا --set-section-vma تنظیم نشده باشند، و فایل به‌طور کامل بازنشانی شده باشد، یک پیام هشدار صادر خواهد شد. سپس تصمیم‌گیری در مورد اینکه آیا LMA و VMA نیاز به به‌روزرسانی دارند یا خیر بر عهدهٔ کاربر خواهد بود.

--stack reserve

--stack reserve,commit

تعداد بایت‌های حافظه را برای رزرو کردن (و به صورت اختیاری commit کردن) جهت استفاده به‌عنوان پشته (stack) برای این برنامه مشخص می‌کند. [این گزینه مخصوص اهداف PE است.].IP "--subsystem which" 4

--subsystem which:major

--subsystem which:major.minor

زیرسیستمی را مشخص می‌کند که برنامه شما تحت آن اجرا خواهد شد. مقادیر مجاز برای which عبارتند از "native"، "windows"، "console"، "posix"، "efi-app"، "efi-bsd"، "efi-rtd"، "sal-rtd" و "xbox". همچنین می‌توانید به دلخواه نسخه زیرسیستم را نیز تعیین کنید. مقادیر عددی نیز برای which پذیرفته می‌شوند. [این گزینه مخصوص هدف‌های PE است.]

--extract-symbol

پرچم‌های بخش‌ها و نمادهای فایل را نگه می‌دارد، اما تمام داده‌های بخش‌ها را حذف می‌کند. به طور مشخص، این گزینه:

--compress-debug-sections

بخش‌های اشکال‌زدایی DWARF را با استفاده از zlib همراه با SHF_COMPRESSED از ELF ABI فشرده می‌کند. توجه - اگر فشرده‌سازی در عمل بخشی را بزرگ‌تر کند، آن بخش فشرده نخواهد شد.

--compress-debug-sections=none

--compress-debug-sections=zlib

--compress-debug-sections=zlib-gnu

--compress-debug-sections=zlib-gabi

--compress-debug-sections=zstd

برای فایل‌های ELF، این گزینه‌ها نحوه فشرده‌سازی بخش‌های اشکال‌زدایی DWARF را کنترل می‌کنند. --compress-debug-sections=none معادل --decompress-debug-sections است. --compress-debug-sections=zlib و --compress-debug-sections=zlib-gabi معادل --compress-debug-sections هستند. --compress-debug-sections=zlib-gnu بخش‌های اشکال‌زدایی DWARF را با استفاده از قالب منسوخ‌شده zlib-gnu فشرده می‌کند. نام بخش‌های اشکال‌زدایی تغییر یافته و با .zdebug آغاز می‌شوند. --compress-debug-sections=zstd بخش‌های اشکال‌زدایی DWARF را با استفاده از zstd فشرده می‌کند. توجه - اگر فشرده‌سازی در عمل بخشی را بزرگ‌تر کند، آن بخش نه فشرده شده و نه نام آن تغییر می‌یابد.

--decompress-debug-sections

بخش‌های اشکال‌زدایی DWARF را از حالت فشرده خارج می‌کند. برای یک بخش .zdebug، نام اصلی بازیابی می‌شود.

--elf-stt-common=yes

--elf-stt-common=no

برای فایل‌های ELF، این گزینه‌ها کنترل می‌کنند که آیا نمادهای عمومی (common symbols) باید به نوع "STT_COMMON" یا "STT_OBJECT" تبدیل شوند یا خیر. --elf-stt-common=yes نوع نماد عمومی را به "STT_COMMON" تبدیل می‌کند. --elf-stt-common=no نوع نماد عمومی را به "STT_OBJECT" تبدیل می‌کند.

--merge-notes

--no-merge-notes

برای فایل‌های ELF، تلاش می‌کند (یا تلاش نمی‌کند) با حذف یادداشت‌های تکراری، اندازه هر بخش از نوع SHT_NOTE را کاهش دهد.

-V

--version

شماره نسخه objcopy را نمایش می‌دهد.

--verilog-data-width=bytes

برای خروجی Verilog، این گزینه تعداد بایت‌های تبدیل‌شده برای هر عنصر داده خروجی را کنترل می‌کند. هدف ورودی، ترتیب بایت‌ها (endianness) را در تبدیل کنترل می‌کند.

-v

--verbose

خروجی پرگو: تمام فایل‌های شیءِ تغییریافته را فهرست می‌کند. در مورد آرشیوها، objcopy -V تمام اعضای آرشیو را فهرست می‌کند.

--help

خلاصه‌ای از گزینه‌های objcopy را نمایش می‌دهد.

--info

فهرستی شامل تمام معماری‌ها و قالب‌های شیء موجود را نمایش می‌دهد.

@file

گزینه‌های خط فرمان را از file می‌خواند. گزینه‌های خوانده‌شده به جای گزینه اصلی @file درج می‌شوند. اگر file وجود نداشته باشد یا قابل خواندن نباشد، با این گزینه به صورت تحت‌اللفظی رفتار شده و حذف نخواهد شد.

گزینه‌ها در file با نویسه فاصله (whitespace) جدا می‌شوند. یک نویسه فاصله را می‌توان با محصور کردن کل گزینه در علامت نقل‌قول تکی یا دوتایی در یک گزینه قرار داد. هر نویسه‌ای (از جمله ممیز وارونه) را می‌توان با قرار دادن یک ممیز وارونه به عنوان پیشوند آن نویسه درج کرد. خود file می‌تواند شامل گزینه‌های @file بیشتری باشد؛ هر یک از این گزینه‌ها به صورت بازگشتی پردازش خواهند شد..SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)" ld(1)، objdump(1)، و مدخل‌های Info برای binutils.

کپی‌رایت و تکثیر (COPYRIGHT)

Copyright (c) 1991-2025 Free Software Foundation, Inc.

اجازهٔ کپی، توزیع و/یا تغییر این سند تحت شرایط «مجوز مستندات آزاد گنو» (GNU Free Documentation License)، نسخهٔ 1.3 یا هر نسخهٔ جدیدترِ منتشرشده توسط بنیاد نرم‌افزار آزاد (Free Software Foundation) اعطا می‌شود؛ بدون هیچ بخش ناپایدار (تغییرناپذیر)، بدون هیچ متن روی جلد، و بدون هیچ متن پشت جلد. نسخه‌ای از این مجوز در بخشی با عنوان “GNU Free Documentation License” گنجانده شده است.