نام (NAME)

c++filt - بازگردانی نمادهای درهم‌ریختهٔ C++ و Java به نام‌های خوانا

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

c++filt [-_|--strip-underscore]
[-n|--no-strip-underscore]
[-p|--no-params]
[-t|--types]
[-i|--no-verbose]
[-r|--no-recurse-limit]
[-R|--recurse-limit]
[-s format|--format=format]
[--help] [--version] [symbol...]

توضیحات (DESCRIPTION)

زبان‌های C++ و Java قابلیت سربارگذاری توابع (function overloading) را ارائه می‌دهند، بدین معنا که می‌توانید توابع متعددی با نامی یکسان تعریف کنید، به شرطی که هر تابع پارامترهایی با انواع متفاوت دریافت کند. برای امکان‌پذیر ساختن تشخیص این توابع هم‌نام، C++ و Java آن‌ها را در قالب یک نام اسمبلی سطح‌پایین کدگذاری می‌کنند که هر نسخهٔ متفاوت را به‌طور یکتا مشخص می‌سازد. این فرآیند با عنوان mangling شناخته می‌شود. برنامهٔ c++filt [1] نگاشت معکوس را انجام می‌دهد: این برنامه نام‌های سطح‌پایین را به نام‌های سطح کاربر رمزگشایی (demangle) می‌کند تا برای انسان قابل‌خواندن باشند.

هر واژهٔ الفبایی-عددی (متشکل از حروف، ارقام، زیرخط‌ها، علامت‌های دلار، یا نقطه‌ها) که در ورودی دیده شود، یک نام درهم‌ریختهٔ بالقوه محسوب می‌شود. اگر این نام به یک نام C++ رمزگشایی شود، نام C++ در خروجی جایگزین نام سطح‌پایین می‌گردد؛ در غیر این صورت، واژهٔ اصلی در خروجی چاپ می‌شود. به این ترتیب می‌توانید کل یک فایل منبع اسمبلی را که حاوی نام‌های درهم‌ریخته است از طریق c++filt عبور دهید و همان فایل منبع را حاوی نام‌های رمزگشایی‌شده دریافت کنید.

همچنین می‌توانید با ارسال نمادها از طریق خط فرمان، از c++filt برای رمزگشایی تک‌تک نمادها استفاده کنید:

c++filt <symbol>

چنانچه هیچ آرگومان symbol مشخص نشده باشد، c++filt در عوض نام نمادها را از ورودی استاندارد می‌خواند. همهٔ نتایج در خروجی استاندارد چاپ می‌شوند. تفاوت خواندن نام‌ها از خط فرمان در مقایسه با خواندن از ورودی استاندارد این است که انتظار می‌رود آرگومان‌های خط فرمان صرفاً نام‌های درهم‌ریخته باشند و هیچ بررسی خاصی برای جداسازی آن‌ها از متن‌های مجاور انجام نمی‌شود. بنابراین برای مثال:

c++filt -n _Z1fv

کار خواهد کرد و نام را به "f()" بازگردانی می‌کند، در حالی که:

c++filt -n _Z1fv,

کار نخواهد کرد. (به کامای اضافه در انتهای نام درهم‌ریخته که آن را نامعتبر می‌سازد دقت کنید). با این وجود، دستور زیر کار خواهد کرد:

echo _Z1fv, | c++filt -n

و "f()," را نمایش می‌دهد؛ یعنی نام رمزگشایی‌شده که به دنبال آن یک کاما در انتها آمده است. این رفتار به این دلیل است که هنگام خواندن نام‌ها از ورودی استاندارد، انتظار می‌رود که ممکن است بخشی از یک فایل منبع اسمبلی باشند که شاید در آن نویسه‌های اضافی و نامربوطی در پی یک نام درهم‌ریخته قرار گرفته باشد. برای مثال:

.type   _Z1fv, @function

-_

--strip-underscore

در برخی سیستم‌ها، کامپایلرهای C و C++ یک زیرخط (underscore) در ابتدای
هر نام قرار می‌دهند. برای نمونه، نام C یعنی "foo"، نام
سطح‌پایین "_foo" را به خود می‌گیرد. این گزینه زیرخط آغازین را حذف
می‌کند. اینکه آیا c++filt به‌طور پیش‌فرض زیرخط را حذف می‌کند یا خیر،
به معماری مقصد (target) بستگی دارد.

-n

--no-strip-underscore

زیرخط آغازین را حذف نمی‌کند.

-p

--no-params

هنگام نام‌گشایی (demangling) نام یک تابع، انواع پارامترهای تابع
نمایش داده نمی‌شوند.

-t

--types

تلاش می‌کند انواع داده (types) را نیز همانند نام توابع نام‌گشایی کند. این گزینه
به‌طور پیش‌فرض غیرفعال است؛ چرا که انواع رمزشده (mangled) معمولاً تنها درون
کامپایلر به‌کار می‌روند و ممکن است با نام‌های رمزنَشده اشتباه گرفته شوند. برای
نمونه، تابعی با نام «a» اگر به عنوان یک نوع رمزشده در نظر گرفته شود، به
«signed char» نام‌گشایی خواهد شد.

-i

--no-verbose

جزئیات پیاده‌سازی (در صورت وجود) را در خروجیِ نام‌گشایی‌شده
قرار نمی‌دهد.

-r

-R

--recurse-limit

--no-recurse-limit

--recursion-limit

--no-recursion-limit

محدودیتی را بر میزان بازگشت (recursion) انجام‌شده هنگام نام‌گشایی رشته‌ها
فعال یا غیرفعال می‌کند. از آنجا که قالب‌های رمزبندی نام (name mangling) اجازهٔ
سطح نامتناهی از بازگشت را می‌دهند، امکان ایجاد رشته‌هایی وجود دارد که رمزگشایی
آن‌ها تمام فضای پشتهٔ (stack) موجود در ماشین میزبان را مصرف کرده و باعث بروز
خطای حافظه (memory fault) شود. این محدودیت با تحدید بازگشت به ۲۰۴۸ سطحِ
تودرتو، سعی می‌کند از این رخداد جلوگیری کند.

حالت پیش‌فرض فعال بودن این محدودیت است، اما غیرفعال‌سازی آن ممکن است
برای نام‌گشایی نام‌های واقعاً پیچیده ضروری باشد. با این حال توجه داشته باشید
که اگر محدودیت بازگشت غیرفعال شود، اتمام فضای پشته ممکن است و هرگونه گزارش
باگ در مورد چنین رخدادی رد خواهد شد.

گزینهٔ -r مترادفی برای گزینهٔ
--no-recurse-limit است. گزینهٔ -R نیز
مترادفی برای گزینهٔ --recurse-limit است.

-s format

--format=format

ابزار c++filt می‌تواند روش‌های گوناگونی از رمزبندی نام را که توسط کامپایلرهای
مختلف استفاده می‌شوند، رمزگشایی کند. آرگومان ارائه‌شده به این گزینه مشخص می‌کند که
از کدام روش استفاده شود:

--help

خلاصه‌ای از گزینه‌های c++filt را چاپ می‌کند و خارج می‌شود.

--version

شماره نگارش c++filt را چاپ می‌کند و خارج می‌شود.

@file

گزینه‌های خط فرمان را از file می‌خواند. گزینه‌های خوانده‌شده به‌جای
گزینهٔ اصلی @file قرار می‌گیرند. اگر file وجود نداشته باشد
یا خوانده نشود، با این گزینه به‌صورت لفظی (تحت‌اللفظی) رفتار شده و حذف
نمی‌گردد.

گزینه‌ها در file با نویسهٔ فاصله (whitespace) از یکدیگر جدا می‌شوند.
می‌توان یک نویسهٔ فاصله را با احاطه کردن کل گزینه در علامت نقل‌قول تکی یا
دوتایی درون یک گزینه گنجاند. هر نویسه‌ای (از جمله ممیز وارونه یا backslash)
را می‌توان با افزودن یک ممیز وارونه پیش از آن گنجاند. خود file نیز ممکن
است شامل گزینه‌های @file دیگری باشد؛ هر یک از چنین گزینه‌هایی به‌صورت
بازگشتی پردازش خواهند شد..SH "پاورقی‌ها (FOOTNOTES)"

1.

سیستم‌عامل MS-DOS استفاده از نویسه‌های "+" را در نام فایل‌ها مجاز نمی‌داند، بنابراین در
MS-DOS نام این برنامه CXXFILT است.

همچنین ببینید (SEE ALSO)

مدخل‌های Info برای binutils.

کپی‌رایت و تکثیر (COPYRIGHT)

کپی‌رایت (c) 1991-2025 Free Software Foundation, Inc.

مجوز کپی، توزیع و/یا تغییر این سند تحت شرایط مجوز مستندات آزاد گنو (GNU Free Documentation License)، نسخهٔ 1.3 یا هر نسخهٔ بالاترِ منتشر شده توسط بنیاد نرم‌افزارهای آزاد (Free Software Foundation)؛ بدون بخش‌های تغییرناپذیر، بدون متون روی جلد و بدون متون پشت جلد صادر شده است. نسخه‌ای از این مجوز در بخشی با عنوان "GNU Free Documentation License" گنجانده شده است.