.TH SG_MODES "8" "2026-05-01" "sg3_utils\-1.49" SG3_UTILS .SH "نام (NAME)" sg_modes \- خواندن صفحه‌های حالت با دستور SCSI MODE SENSE .SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)" .B sg_modes [\fI\-\-all\fR] [\fI\-\-ALL\fR] [\fI\-\-control=PC\fR] [\fI\-\-dbd\fR] [\fI\-\-dbout\fR] [\fI\-\-examine\fR] [\fI\-\-flexible\fR] [\fI\-\-help\fR] [\fI\-\-hex\fR] [\fI\-\-list\fR] [\fI\-\-llbaa\fR] [\fI\-\-maxlen=LEN\fR] [\fI\-\-multiple\fR] [\fI\-\-page=PG[,SPG]\fR] [\fI\-\-raw\fR] [\fI\-R\fR] [\fI\-\-readwrite\fR] [\fI\-\-six\fR] [\fI\-\-verbose\fR] [\fI\-\-version\fR] [\fIDEVICE\fR] .PP .B sg_modes [\fI\-6\fR] [\fI\-a\fR] [\fI\-A\fR] [\fI\-c=PC\fR] [\fI\-d\fR] [\fI\-D\fR] [\fI\-e\fR] [\fI\-f\fR] [\fI\-h\fR] [\fI\-H\fR] [\fI\-l\fR] [\fI\-L\fR] [\fI\-m=LEN\fR] [\fI\-M\fR] [\fI\-p=PG[,SPG]\fR] [\fI\-r\fR] [\fI\-subp=SPG\fR] [\fI\-v\fR] [\fI\-V\fR] [\fI\-w\fR] [\fI\-?\fR] [\fIDEVICE\fR] .SH "توضیحات (DESCRIPTION)" .\" Add any additional description here این ابزار دستور SCSI MODE SENSE را به \fIDEVICE\fR ارسال کرده و پاسخ را در خروجی نمایش می‌دهد. دو نوع ۶ بایتی و ۱۰ بایتی (cdb) از دستور MODE SENSE وجود دارد که این ابزار به صورت پیش‌فرض از نوع ۱۰ بایتی استفاده می‌کند. استانداردهای SPC\-4 (و همچنین استاندارد SPC\-5) اعلام کرده‌اند که پیاده‌سازان باید از دستورهای SCSI MODE SELECT(6) و MODE SENSE(6) به نفع انواع ۱۰ بایتی (مانند MODE SENSE(10)) مهاجرت کنند. در پیش‌نویس نگارش ۷ از استاندارد SPC\-6، دستورهای SCSI MODE SELECT(6) و MODE SENSE(6) حذف شده‌اند. .PP این ابزار هدرهای صفحه حالت و توصیف‌گرهای بلوک را رمزگشایی می‌کند، اما محتوای هر صفحه حالت را به صورت هگزادسیمال (hex) در خروجی می‌آورد. همچنین هیچ امکانی برای تغییر محتوای صفحه حالت یا داده‌های توصیف‌گر بلوک ندارد. محتوای صفحه‌های حالت را می‌توان با استفاده از ابزار .B sdparm رمزگشایی کرد و تغییر داد. .PP این ابزار از دو نحو خط فرمان پشتیبانی می‌کند؛ نحو ترجیحی ابتدا در خلاصه دستور نشان داده شده و در این بخش توضیح داده شده است. بخش بعدی درباره نحو قدیمی خط فرمان، گروه دوم گزینه‌ها را شرح می‌دهد. .PP اگر هیچ صفحه‌ای مشخص نشود (و \fI\-\-list\fR نیز انتخاب نشده باشد)، گزینه \fI\-\-all\fR پیش‌فرض در نظر گرفته می‌شود. گزینه \fI\-\-all\fR تمام صفحه‌های حالت (اما نه زیرصفحه‌ها) را در یک پاسخ واحد درخواست می‌کند. .SH "گزینه‌ها (OPTIONS)" آرگومان‌های گزینه‌های طولانی برای گزینه‌های کوتاه نیز الزامی هستند. .TP \fB\-a\fR, \fB\-\-all\fR نمایش تمام صفحه‌های حالت گزارش‌شده توسط \fIDEVICE\fR در خروجی. این همان کاری است که کد صفحه 63 (0x3f) برای انجام آن تعریف شده است. هنگامی که یک بار استفاده شود، زیرصفحه‌های حالت دریافت نمی‌شوند. هنگامی که دو بار استفاده شود (مانند «\-aa»)، تمام صفحه‌های حالت و زیرصفحه‌ها درخواست می‌شوند که معادل «\-\-page=63,255» است. .TP \fB\-A\fR, \fB\-\-ALL\fR دارای همان معنای دو بار استفاده از گزینه \fI\-\-all\fR است؛ به این معنی که تمام صفحه‌های حالت و زیرصفحه‌ها دریافت می‌شوند. حالت پیش‌فرض، دریافت تمام صفحه‌های حالت بدون زیرصفحه‌های حالت است. .TP \fB\-c\fR, \fB\-\-control\fR=\fIPC\fR مقدار \fIPC\fR مقدار کنترل صفحه (page control) است. دستگاه حداکثر چهار نسخه مختلف از هر صفحه را نگهداری می‌کند: \fB0\fR : مقدارهای جاری (یعنی مقدارهایی که در حال حاضر فعال هستند) \fB1\fR : مقدارهای قابل تغییر \fB2\fR : مقدارهای پیش‌فرض (یعنی تنظیمات سازنده) \fB3\fR : مقدارهای ذخیره‌شده .br مقدارهای قابل تغییر، ماسک‌های بیتی هستند که نشان می‌دهند کدام فیلدها را می‌توان با یک دستور MODE SELECT تغییر داد. مقدارهای ذخیره‌شده در دفعه بعدی که دستگاه خاموش و روشن (power cycle) یا بازنشانی (reset) شود دوباره اعمال خواهند شد. اگر این گزینه داده نشود، مقدارهای جاری [0] فرض می‌شوند. .TP \fB\-d\fR, \fB\-\-dbd\fR غیرفعال کردن توصیف‌گرهای بلوک (disable block descriptors). به طور پیش‌فرض، توصیف‌گرهای بلوک (معمولاً یکی (برای دیسک‌ها) یا هیچ) در پاسخ MODE SENSE بازگردانده می‌شوند. این گزینه بیت «disable block descriptors» (DBD) را در cdb تنظیم می‌کند که به دستگاه دستور می‌دهد هیچ توصیف‌گر بلوکی را در پاسخ خود بازنگرداند. دستگاه‌های قدیمی‌تر ممکن است از این تنظیم پشتیبانی نکنند و کلید حسگر «illegal request» را برگردانند؛ یا ممکن است آن را نادیده بگیرند. جالب توجه اینکه مجموعه دستورهای Reduced Block Commands (یا RBC) الزامی می‌داند که این بیت تنظیم باشد. .TP \fB\-D\fR, \fB\-\-dbout\fR غیرفعال کردن خروجی توصیف‌گرهای بلوک. صرف‌نظر از اینکه توصیف‌گرهای بلوک در پاسخ موجود باشند یا نه، در خروجی نمایش داده نمی‌شوند. .TP \fB\-e\fR, \fB\-\-examine\fR اگر گزینه \fI\-\-page=PG[,SPG]\fR داده نشده باشد، تمام صفحه‌های حالت در محدوده 0 تا 62 (شامل هر دو) بررسی می‌شوند. اگر گزینه \fI\-\-page=PG[,SPG]\fR داده شده باشد، آن‌گاه تمام زیرصفحه‌هایی که کد صفحه آن‌ها \fIPG\fR است بررسی می‌شوند (زیرصفحه‌های 0 تا 254 (شامل هر دو)). در صورت دریافت هرگونه پاسخ، نام صفحه (یا زیرصفحه) حالت یا در صورت مشخص نبودن نام، شماره آن (به صورت هگزادسیمال) چاپ می‌شود. .br ابزار sdparm که صفحه‌های حالت و VPD را فهرست می‌کند نیز دارای یک گزینه \fB\-\-examine\fR با عملکرد مشابه است. .TP \fB\-f\fR, \fB\-\-flexible\fR برخی دستگاه‌ها، پل‌ها (bridges) و/یا درایورها تلاش می‌کنند ترجمه‌های ناپخته‌ای بین دستورهای MODE SENSE ۶ بایتی و ۱۰ بایتی بدون تصحیح پاسخ انجام دهند. این امر موجب تفسیر نادرست پاسخ خواهد شد (معمولاً با خطایی مبنی بر اینکه پاسخ معیوب یا بدفرم است). با این گزینه، طول پاسخ بررسی می‌شود و اگر نادرست به نظر برسد، پاسخ به گونه‌ای رمزگشایی می‌شود که گویی دستور دیگرِ mode sense (طول cdb دیگر) ارسال شده است. .TP \fB\-h\fR, \fB\-\-help\fR چاپ پیام راهنمای استفاده و سپس خروج. .TP \fB\-H\fR, \fB\-\-hex\fR از آن‌جا که این ابزار ساختار پاسخ دستور MODE SENSE (یعنی هدر پارامتر آن، صفر یا چند توصیف‌گر بلوک و به دنبال آن صفر یا چند صفحه حالت) را نشان می‌دهد اما بیشتر محتوای پاسخ را به صورت هگزادسیمال نمایش می‌دهد؛ هنگامی که این گزینه یک بار استفاده شود، تنها تفاوت این است که پس از نام صفحه حالت، در صورت شناخته‌شده بودن، شماره صفحه (و شماره زیرصفحه) آن در قلاب به صورت هگزادسیمال می‌آید. .br هنگامی که این گزینه دو بار داده شود، هر خط از خروجی هگزادسیمال دارای یک نمایش اسکی (ASCII) از آن مقادیر هگزادسیمال در پایان هر خط خواهد بود. هنگامی که این گزینه سه بار داده شود، نشانی هگزادسیمال که در ابتدای هر خط هگزادسیمال نمایش داده می‌شود حذف شده، هیچ نمایش اسکی از هگزادسیمال وجود نخواهد داشت و تمام خطوط متنی حذف می‌شوند. این کار یک خروجی هگزادسیمال ساده و قابل تجزیه باقی می‌گذارد که نشان‌دهنده پاسخ دستور MODE SENSE است. بخش‌های تشکیل‌دهنده آن پاسخ در خطوط جداگانه قرار می‌گیرند. .br هنگامی که این گزینه چهار بار یا بیشتر داده شود (که برای فرمت قابل تجزیه توصیه می‌شود)، خطوط اطلاعاتی اسکی بازمی‌گردند، اما همگی با «#» آغاز می‌شوند که یک تجزیه‌کننده باید آن‌ها را نادیده بگیرد. خروجی به stdout ارسال می‌شود در حالی که هرگونه پیام خطا یا هشدار به stderr فرستاده می‌شود. بنابراین تغییر مسیر ساده خط فرمان یونیکس از stdout به یک پرونده (که در بیشتر شل‌های یونیکس با «>» انجام می‌شود) برای گرفتن خروجی کافی خواهد بود. همان‌طور که در بالا اشاره شد، می‌توان بعداً با استفاده از ابزار sdparm و گزینه «\-\-inhex=FN» آن، آن پرونده هگزادسیمال را رمزگشایی کرد. .TP \fB\-l\fR, \fB\-\-list\fR تمام کدهای متداول صفحه و زیرصفحه و نام‌های آن‌ها را که در مجموعه دستورهای مطابق با نوع جانبی \fIDEVICE\fR داده‌شده یافت می‌شوند، فهرست می‌کند. اگر نه \fIDEVICE\fR و نه \fI\-\-page=PG\fR داده نشده باشد، کدهای صفحه و زیرصفحه متداول و نام‌های آن‌ها برای SBC (مانند یک دیسک) فهرست می‌شوند. اگر هیچ \fIDEVICE\fR داده نشده باشد اما \fI\-\-page=PG\fR مشخص شده باشد، کدهای متداول صفحه و زیرصفحه و نام‌های آن‌ها برای مجموعه دستوری که نوع دستگاه جانبی آن با مقدار داده‌شده به \fIPG\fR مطابقت دارد فهرست می‌شوند. برای نمونه «sg_modes \-\-list \-\-page=1» صفحه‌ها و زیرصفحه‌های حالت دستوری را برای دستگاه‌های نواری فهرست می‌کند. علاوه بر این، اگر یک sub_page_code داده شود، به عنوان یک شناسه انتقال (transport identifier) تفسیر شده و کدهای صفحه حالت و نام‌های مخصوص انتقالِ دستور، در ادامه فهرست اصلی صفحه‌های حالت فهرست می‌شوند. سایر گزینه‌ها نادیده گرفته می‌شوند. .TP \fB\-L\fR, \fB\-\-llbaa\fR بیت Long LBA Accepted (LLBAA) را در cdb دستور MODE SENSE (10) تنظیم می‌کند. این بیت در cdb دستور MODE SENSE (6) تعریف نشده است، بنابراین تنظیم گزینه‌های «\-L» و «\-\-six» به عنوان خطا گزارش می‌شود. در صورت تنظیم بودن، ممکن است \fIDEVICE\fR با توصیف‌گرهای بلوک ۱۶ بایتی همان‌طور که توسط فیلد «LongLBA» در پاسخ مشخص می‌شود، پاسخ دهد. در بیشتر موارد نیازی به تنظیم این گزینه نیست. .TP \fB\-m\fR, \fB\-\-maxlen\fR=\fILEN\fR آرگومان \fILEN\fR حداکثر طول پاسخ بر حسب بایت است. این مقدار همان فیلد «allocation length» (طول تخصیص) در cdb است. هنگامی که مشخص نشود (یا \fILEN\fR صفر باشد)، فیلد طول تخصیص برای MODE SENSE (10) روی 4096 یا برای MODE SENSE (6) روی 252 تنظیم می‌شود. آرگومان \fILEN\fR باید نامنفی و برای MODE SENSE (10) حداکثر 65535 و برای MODE SENSE (6) حداکثر 255 باشد. .TP \fB\-M\fR, \fB\-\-multiple\fR برای هر صفحه حالت (و زیرصفحه حالت)، تمام کنترل‌های صفحه موجود را دریافت می‌کند. همان‌طور که در گزینه \fI\-\-control=PC\fR شرح داده شده، ممکن است حداکثر تا چهار کنترل صفحه وجود داشته باشد. هدر پارامتر حالت و توصیف‌گرهای بلوک به همان شیوه معمول بدون این گزینه در خروجی نمایش داده می‌شوند. پس از خروجی نام صفحه حالت (و شماره‌های آن)، خطی شامل کنترل صفحه جاری (current)، قابل تغییر (changeable)، پیش‌فرض (default) یا ذخیره‌شده (saved) قرار می‌گیرد و به دنبال آن مقدار کنترل صفحه به صورت هگزادسیمال می‌آید. .br اگر گزینه \fI\-\-control=PC\fR داده شده باشد، توسط این گزینه بازنویسی و لغو می‌شود. .TP \fB\-O\fR, \fB\-\-old\fR تغییر به گزینه‌های سبک قدیمی‌تر. لطفاً به عنوان اولین گزینه استفاده شود. .TP \fB\-p\fR, \fB\-\-page\fR=\fIPG\fR کد صفحه‌ای که باید دریافت شود. مقدار \fIPG\fR دهدهی فرض می‌شود مگر اینکه با «0x» شروع شود یا پسوند «h» داشته باشد. این مقدار باید عددی بین 0 و 63 (شامل هر دو) باشد. هنگامی که داده نشود و به مقدار پیش‌فرض نیاز باشد، مقدار 63 (0x3f) که تمام صفحه‌های حالت را دریافت می‌کند، استفاده می‌شود. .br به عنوان روشی جایگزین می‌توان یک سرسرواژه (acronym) برای صفحه حالت مشخص کرد. سرسرواژه‌های موجود را می‌توان با گزینه \fI\-\-page=xxx\fR فهرست کرد. این سرسرواژه‌ها تقریباً مشابه سرسرواژه‌های استفاده‌شده برای صفحه‌های حالت در ابزار sdparm هستند. .TP \fB\-p\fR, \fB\-\-page\fR=\fIPG,SPG\fR مقدارهای کد صفحه و کد زیرصفحه که باید دریافت شوند. هر دو آرگومان دهدهی فرض می‌شوند مگر اینکه به عنوان هگزادسیمال علامت‌گذاری شده باشند. کد صفحه باید بین 0 و 63 (شامل هر دو) باشد. کد زیرصفحه باید بین 0 و 255 (شامل هر دو) باشد. مقدار پیش‌فرض برای کد زیرصفحه 0 است. .TP \fB\-r\fR, \fB\-\-raw\fR ارسال پاسخ به صورت باینری به stdout. پیام‌های خطا و هشدارها (در صورت وجود) به stderr ارسال می‌شوند. هنگامی که این گزینه دو بار استفاده شود (مانند «\-rr»)، عملکردی مشابه «\-R» خواهد داشت. .TP \fB\-R\fR نمایش صفحه حالت انتخاب‌شده در stdout به صورت یک بایت در هر خط. هر خط شامل دو رقم هگزادسیمال است (برای نمونه «3e»). این خروجی می‌تواند (پس از ویرایش) به عنوان ورودی برای ابزار sg_wr_mode(8) مفید باشد. .TP \fB\-w\fR, \fB\-\-readwrite\fR باز کردن \fIDEVICE\fR در حالت «خواندنی-نوشتنی» (read\-write). حالت پیش‌فرض باز کردن آن در حالت فقط‌خواندنی است. .TP \fB\-6\fR, \fB\-s\fR, \fB\-\-six\fR به طور پیش‌فرض این ابزار یک دستور ۱۰ بایتی MODE SENSE را به \fIDEVICE\fR ارسال می‌کند. با این حال برخی دستگاه‌های SCSI تنها از دستورهای ۶ بایتی MODE SENSE پشتیبانی می‌کنند (مانند درایوهای نوار مغناطیسی SCSI\-2). این پارامتر استفاده از دستورهای ۶ بایتی MODE SENSE را اجبار می‌کند. .TP \fB\-v\fR, \fB\-\-verbose\fR افزایش سطح پرگویی خروجی. می‌تواند چندین بار استفاده شود. .TP \fB\-V\fR, \fB\-\-version\fR چاپ رشته نسخه و سپس خروج. .SH "نکات (NOTES)" اگر ابزار عادی sg_modes با خطای «illegal command operation code» شکست خورد، گزینه «\-\-six» (یا «\-6») را امتحان کنید. .PP این ابزار پیش از ارسال دستور MODE SENSE، یک دستور SCSI INQUIRY را برای تعیین نوع دستگاه جانبی (مثلاً 0 \-> Direct Access Device (دیسک)) اجرا می‌کند. این کار به رمزگشایی توصیف‌گر بلوک و صفحه‌های حالت کمک می‌کند. .PP این ابزار به طور پیش‌فرض \fIDEVICE\fR را در حالت فقط‌خواندنی (برای نمونه در یونیکس با پرچم O_RDONLY) باز می‌کند. اگر گزینه \fI\-\-readwrite\fR داده شود، \fIDEVICE\fR را در حالت خواندنی-نوشتنی باز خواهد کرد. .PP در سری هسته‌های ۲.۴ لینوکس، \fIDEVICE\fR باید یک دستگاه عمومی SCSI (sg) باشد. در سری ۲.۶ دستگاه‌های بلوکی (مانند دیسک‌های SCSI و درایوهای DVD) نیز می‌توانند مشخص شوند. برای نمونه «sg_modes \-a /dev/sda» در هسته‌های سری ۲.۶ کار خواهد کرد. .PP هیچ خروجی JSON از این ابزار وجود ندارد زیرا خروجی اصلی آن صفحه‌های حالت به صورت هگزادسیمال است. بنابراین جدا از نام صفحه حالت و ساختار آن، چیزی رمزگشایی نمی‌شود. ابزار sdparm محتوای صفحه حالت را رمزگشایی کرده و از خروجی JSON پشتیبانی می‌کند. .SH "وضعیت خروج (EXIT STATUS)" وضعیت خروج sg_modes در صورت موفقیت 0 است. در غیر این صورت به صفحه راهنمای sg3_utils(8) مراجعه کنید. .SH "گزینه‌های قدیمی‌تر خط فرمان (OLDER COMMAND LINE OPTIONS)" گزینه‌های این بخش تنها گزینه‌های موجود پیش از نسخه ۱.۲۳ ابزار sg3_utils بودند. از آن زمان این ابزار به طور پیش‌فرض از گزینه‌های جدیدتر خط فرمان استفاده می‌کند که می‌توان با به‌کارگیری \fI\-\-old\fR (یا \fI\-O\fR) به عنوان اولین گزینه، آن‌ها را لغو و بازنویسی کرد. برای روشی دیگر جهت اجبار به استفاده از این گزینه‌های قدیمی‌تر خط فرمان، بخش «متغیرهای محیطی» را ببینید. .TP \fB\-6\fR به طور پیش‌فرض این ابزار یک دستور ۱۰ بایتی MODE SENSE را به \fIDEVICE\fR ارسال می‌کند. این پارامتر استفاده از دستورهای ۶ بایتی MODE SENSE را اجبار می‌کند. به توضیحات \fI\-\-six\fR در بخش اصلی مراجعه کنید. .TP \fB\-a\fR به توضیحات \fI\-\-all\fR در بخش اصلی مراجعه کنید. .TP \fB\-A\fR نمایش تمام صفحه‌های حالت و زیرصفحه‌های پشتیبانی‌شده توسط \fIDEVICE\fR در خروجی. معادل «\-\-all \-\-all» در نحو جدید است. .TP \fB\-c\fR=\fIPC\fR مقدار \fIPC\fR مقدار کنترل صفحه است. به توضیحات \fB\-\-control\fR=\fIPC\fR در بخش اصلی مراجعه کنید. .TP \fB\-d\fR به توضیحات \fB\-\-dbd\fR در بخش اصلی مراجعه کنید. .TP \fB\-D\fR به توضیحات \fB\-\-dbout\fR در بخش اصلی مراجعه کنید. .TP \fB\-e\fR به توضیحات \fB\-\-examine\fR در بخش اصلی مراجعه کنید. .TP \fB\-f\fR به توضیحات \fB\-\-flexible\fR در بخش اصلی مراجعه کنید. .TP \fB\-h\fR رفتار پیش‌فرض، رمزگشایی شماره‌های شناخته‌شده صفحه حالت (و شماره‌های زیرصفحه) به متن است. با این گزینه، شماره‌های صفحه حالت (و شماره‌های زیرصفحه) به صورت هگزادسیمال در خروجی نمایش داده می‌شوند. .TP \fB\-H\fR عملکردی مشابه با گزینه «\-h» دارد. .TP \fB\-l\fR به توضیحات \fB\-\-list\fR در بخش اصلی مراجعه کنید. .TP \fB\-L\fR به توضیحات \fB\-\-llbaa\fR در بخش اصلی مراجعه کنید. .TP \fB\-N\fR, \fB\-\-new\fR تغییر به گزینه‌های سبک جدیدتر. .TP \fB\-m\fR=\fILEN\fR به توضیحات \fB\-\-maxlen\fR=\fILEN\fR در بخش اصلی مراجعه کنید. .TP \fB\-M\fR به توضیحات \fB\-\-multiple\fR در بخش اصلی مراجعه کنید. .TP \fB\-p\fR=\fIPG\fR مقدار \fIPG\fR کد صفحه‌ای است که باید دریافت شود. باید یک عدد هگزادسیمال بین 0 و 3f (شامل هر دو، 0 تا 63 دهدهی) باشد. مقدار پیش‌فرض در صورت نیاز 3f (دریافت تمام صفحه‌های حالت) است. توجه داشته باشید که سرسرواژه برای مقادیر صفحه و/یا زیرصفحه در این قالب قدیمی‌تر پذیرفته نمی‌شود (زیرا هر سرسرواژه‌ای که با حروف «a» تا «f» شروع شود مبهم است؛ می‌تواند یک عدد هگزادسیمال یا یک سرسرواژه باشد). .TP \fB\-p\fR=\fIPG,SPG\fR مقدارهای کد صفحه و کد زیرصفحه که باید دریافت شوند. کد صفحه باید یک عدد هگزادسیمال بین 0 و 3f (شامل هر دو) باشد. کد زیرصفحه باید یک عدد هگزادسیمال بین 0 و ff (شامل هر دو) باشد. مقدار پیش‌فرض برای کد زیرصفحه 0 است. .TP \fB\-r\fR نمایش صفحه حالت انتخاب‌شده در stdout به صورت یک بایت در هر خط. هر خط شامل دو رقم هگزادسیمال است (برای نمونه «3e»). این خروجی می‌تواند (پس از ویرایش) به عنوان ورودی برای ابزار sg_wr_mode(8) مفید باشد. .TP \fB\-subp\fR=\fISPG\fR کد زیرصفحه‌ای که باید دریافت شود. باید یک عدد هگزادسیمال بین 0 و 0xff (شامل هر دو) باشد. مقدار پیش‌فرض 0 است. .TP \fB\-v\fR افزایش سطح پرگویی خروجی. .TP \fB\-V\fR چاپ رشته نسخه و سپس خروج. .TP \fB\-w\fR به توضیحات \fB\-\-readwrite\fR در بخش اصلی مراجعه کنید. .TP \fB\-?\fR نمایش پیام راهنمای استفاده و سپس خروج. همه پارامترهای دیگر نادیده گرفته می‌شوند. .SH "متغیرهای محیطی (ENVIRONMENT VARIABLES)" از زمان نگارش ۱.۲۳ از sg3_utils، متغیر محیطی SG3_UTILS_OLD_OPTS می‌تواند مشخص شود. هنگامی که این متغیر وجود داشته باشد، این ابزار انتظار گزینه‌های قدیمی‌تر خط فرمان را خواهد داشت؛ بنابراین وجود این متغیر محیطی معادل استفاده از \fI\-\-old\fR (یا \fI\-O\fR) به عنوان اولین گزینه خط فرمان است. .SH "مثال‌ها (EXAMPLES)" تمام صفحه‌های حالت (بدون زیرصفحه‌ها) را می‌توان به صورت زیر در قالب هگزادسیمال در یک پرونده ذخیره کرد: .PP # sg_modes \-a \-HHHH /dev/sdb > modes_sdeb.hex .PP اگر خطایی رخ دهد، پیام‌ها به stderr ارسال می‌شوند، بنابراین در کنسول ظاهر خواهند شد و نه درون پرونده modes_sdeb.hex. با این وجود در صورت وقوع خطا ممکن است محتویات modes_sdeb.hex مفید نباشد. .PP گزینه «\-HHHH» خروجی هگزادسیمال را همراه با خطوط توضیحات که با نویسه «#» آغاز می‌شوند تولید می‌کند. هر توضیح، بلوک پس از خود را شرح می‌دهد. اگر همه‌چیز درست پیش رود، پرونده modes_sdeb.hex برای رمزگشایی توسط ابزار sdparm مناسب خواهد بود: .PP # sdparm \-a \-\-inhex=modes_sdeb.hex .PP برای اطلاعات بیشتر به صفحه راهنمای sdparm(8) مراجعه کنید. .br برای استخراج هم‌زمان صفحه‌ها و زیرصفحه‌های حالت، از این دستور استفاده کنید: .PP # sg_modes \-aa \-HHHH /dev/sdb > modes_sdeb.hex .PP نیازی به هیچ تغییری در فراخوانی sdparm مرتبط نیست. نمونه‌ای از این خروجی در دایرکتوری inhex از بسته sg3_utils، در پرونده‌ای به نام modes_sdeb.hex موجود است. این پرونده با استفاده از این ابزار روی درایور scsi_debug در لینوکس ایجاد شده است. .PP هر صفحه حالت (و زیرصفحه) دارای حداکثر چهار «کنترل صفحه» (page control) است: جاری (current)، قابل تغییر (changeable)، پیش‌فرض (default) و ذخیره‌شده (saved). سه مورد آخر ممکن است توسط دستگاه پشتیبانی شوند یا نشوند. تمام کنترل‌های صفحه موجود برای همه صفحه‌ها و زیرصفحه‌های حالت را می‌توان با این دستور در یک پرونده هگزادسیمال قرار داد: .PP # sg_modes \-aa \-M \-HHHH /dev/sdb > modes_mm_sdeb.hex .PP مجدداً، هیچ تغییری در فراخوانی sdparm مرتبط نیاز نیست. نمونه‌ای از این خروجی در دایرکتوری inhex از بسته sg3_utils در پرونده‌ای به نام modes_mm_sdeb.hex وجود دارد. .SH "نویسنده (AUTHOR)" نوشته‌شده توسط Douglas Gilbert .SH "گزارش باگ‌ها (REPORTING BUGS)" گزارش باگ‌ها را به بفرستید. .SH "حق نشر (COPYRIGHT)" حق نشر \(co 2000\-2026 Douglas Gilbert .br این نرم‌افزار تحت مجوز GPL نسخه ۲ توزیع شده است. هیچ تضمینی وجود ندارد؛ حتی برای قابلیت فروش یا تناسب با یک هدف خاص. .SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)" .B sdparm,sdparm_json(sdparm), sg_wr_mode(8), sginfo(8), .B sgmode(scsirastools), scsiinfo(net), scu(net), .B seatools(seagate) .PP تمام این ابزارها امکاناتی برای تغییر پارامترهای صفحه حالت (یا توصیف‌گر بلوک) ارائه می‌دهند.