عملیات‌ها

-h, --help

نمایش خلاصهٔ راهنما.

-V, --version

چاپ اطلاعات نسخه.

-l, --list

فهرست کردن تمام chrootهای موجود.

-i, --info

چاپ اطلاعات دقیق دربارهٔ chrootهای مشخص‌شده.

--config

چاپ پیکربندی chrootهای مشخص‌شده. این گزینه برای بررسی یکسان بودن پیکربندی مورد استفاده با فایل پیکربندی کاربرد دارد. هرگونه یادداشت (کامنت) موجود در فایل اصلی نشان داده نخواهد شد.

--location

چاپ مکان (مسیر) chrootهای مشخص‌شده. توجه داشته باشید نوع‌هایی از chroot که تنها درون یک نشست قابل استفاده هستند، تا زمانی که فعال نشوند مکانی نخواهند داشت.

گزینه‌های عمومی

-q, --quiet

تنها چاپ پیام‌های ضروری.

-v, --verbose

چاپ تمام پیام‌ها (پرگو).

انتخاب chroot

-c, --chroot=chroot

مشخص کردن یک chroot یا نشست فعال برای استفاده. این گزینه می‌تواند چندین بار برای تعیین بیش از یک chroot استفاده شود که در این حالت اثری مشابه --all خواهد داشت. نام chroot می‌تواند پیشوندی از یک namespace داشته باشد؛ بخش “Chroot Namespaces” را در ادامه ببینید.

-a, --all

انتخاب تمام chrootها، source chrootها و نشست‌های فعال. هنگامی که دستوری مشخص شده باشد، آن دستور در تمام chrootها، source chrootها و نشست‌های فعال اجرا خواهد شد. در صورت استفاده از --info، اطلاعات تمام chrootها نمایش داده می‌شود. استفاده از این گزینه همراه با یک پوستهٔ ورود (login shell؛ زمانی که دستوری تعیین نشده باشد اجرا می‌شود) منطقی نیست. این گزینه معادل “--all-chroots --all-source-chroots --all-sessions” است.

--all-chroots

انتخاب تمام chrootها. همسان با --all، به جز این‌که source chrootها و نشست‌های فعال در نظر گرفته نمی‌شوند.

--all-sessions

انتخاب تمام نشست‌های فعال. همسان با --all، به جز این‌که chrootها و source chrootها در نظر گرفته نمی‌شوند.

--all-source-chroots

انتخاب تمام source chrootها. همسان با --all، به جز این‌که chrootها و نشست‌ها در نظر گرفته نمی‌شوند.

--exclude-aliases

عدم انتخاب نام‌های مستعار (aliases) در کنار chrootها. این گزینه تضمین می‌کند که تنها chrootهای واقعی انتخاب شده و هر کدام فقط یک بار فهرست شوند.

محیط chroot

-d, --directory=directory

تغییر مسیر به directory درون chroot پیش از اجرای دستور یا پوستهٔ ورود. اگر directory در دسترس نباشد، schroot با وضعیت خطا خارج می‌شود.

رفتار پیش‌فرض بدین صورت است (تمام مسیرهای دایرکتوری درون chroot هستند): یک پوستهٔ ورود در دایرکتوری کاری فعلی اجرا می‌شود. اگر این دایرکتوری در دسترس نباشد، به‌ترتیب $HOME (هنگامی که از --preserve-environment استفاده شده باشد)، سپس دایرکتوری خانگی کاربر، و در نهایت / درون chroot امتحان خواهد شد. یک دستور همواره در دایرکتوری کاری فعلی درون chroot اجرا می‌شود. اگر هیچ‌یک از دایرکتوری‌ها در دسترس نباشند، schroot با وضعیت خطا خارج خواهد شد.

-u, --user=user

اجرا به عنوان کاربری دیگر. حالت پیش‌فرض اجرا با کاربر فعلی است. در صورت نیاز، ممکن است لازم باشد کاربر هویت خود را با یک گذرواژه احراز کند. برای اطلاعات بیشتر، بخش “Authentication” را در ادامه ببینید.

-p, --preserve-environment

حفظ محیط کاربر درون محیط chroot. حالت پیش‌فرض استفاده از یک محیط تمیز است؛ این گزینه تمام متغیرهای محیطی کاربر را کپی کرده و آن را در نشست اعمال می‌کند. متغیرهای محیطی مجاز تابع محدودیت‌های خاصی هستند؛ بخش “Environment” را در ادامه ببینید.

-s, --shell=shell

استفاده از shell به عنوان پوستهٔ ورود. هنگام اجرای یک پوستهٔ ورود، چند پوستهٔ بالقوه به‌ترتیب اولویت بررسی خواهند شد: دستور موجود در متغیر محیطی SHELL (در صورتی که از --preserve-environment استفاده شده یا preserve-environment فعال باشد)، پوستهٔ کاربر در پایگاه‌دادهٔ ‘passwd’، سپس /bin/bash و در نهایت /bin/sh. این گزینه بر این فهرست اولویت داشته و از پوستهٔ تعیین‌شده استفاده خواهد کرد. همچنین در صورت تنظیم بودن کلید پیکربندی shell، این گزینه آن را لغو و بازنویسی می‌کند.

-o, --option=key=value

تنظیم یک گزینه. مقدار کلیدهای پیکربندی انتخاب‌شده در schroot.conf را می‌توان با استفاده از این گزینه تغییر داد. این کلید باید در کلید پیکربندی user-modifiable-keys در schroot.conf تعریف شده باشد، یا علاوه بر آن، در صورت اجرا به عنوان (یا جابه‌جایی به) کاربر root در کلید user-modifiable-keys موجود باشد. کلید و مقدار تعیین‌شده در اینجا، در محیط اسکریپت‌های راه‌اندازی (setup scripts) تنظیم می‌شود و در نتیجه می‌توان از آن برای سفارشی‌سازی chroot برای هر نشست استفاده کرد.

عملیات‌های نشست

--automatic-session

آغاز، اجرا و پایان خودکار یک نشست. این عمل، رفتار پیش‌فرض است، بنابراین در استفاده‌های عادی نیازی به تعیین آن نیست.

-b, --begin-session

آغاز یک نشست. یک شناسهٔ یکتای نشست (session ID) در خروجی استاندارد بازگردانده می‌شود. شناسهٔ نشست برای استفاده از سایر گزینه‌های مربوط به نشست مورد نیاز است. توجه داشته باشید که شناسهٔ نشست را می‌توان با استفاده از گزینهٔ --session-name نیز مشخص کرد.

--recover-session

بازیابی یک نشست موجود. اگر یک نشست موجود از دسترس خارج شده باشد، برای نمونه به دلیل راه‌اندازی مجدد سیستم unmount شده باشد، این گزینه نشست را مجدداً برای استفاده در دسترس قرار می‌دهد (مثلاً از طریق mount کردن دوبارهٔ آن). شناسهٔ نشست از طریق گزینهٔ --chroot مشخص می‌شود.

-r, --run-session

اجرای یک نشست موجود. شناسهٔ نشست با گزینهٔ --chroot مشخص می‌شود.

-e, --end-session

پایان دادن به یک نشست موجود. شناسهٔ نشست با گزینهٔ --chroot مشخص می‌شود..SS "گزینه‌های نشست (Session options)"

-n, --session-name=session-name

نام‌گذاری یک نشست. session-name مشخص‌شده جایگزین نام پیش‌فرض نشست می‌شود که حاوی یک شناسهٔ نشست (session ID) به‌طور خودکار تولیدشده است. نام نشست نباید شامل مشخص‌کنندهٔ فضای نام باشد، زیرا نشست‌ها همواره درون فضای نام ‘session:’ ایجاد می‌شوند. نام نشست همچنین تابع محدودیت‌های نام‌گذاری chroot است که در schroot.conf(5) مستند شده است.

-f, --force

اجبار در انجام عملیات نشست، حتی اگر در غیر این صورت با شکست مواجه شود. این گزینه ممکن است برای پایان دادن اجباری به یک نشست، حتی در صورت وجود کاربران فعال، به کار رود. این کار تضمین نمی‌کند که نشست به شکلی پاک خاتمه یابد؛ برای نمونه، ممکن است سیستم‌های فایل unmount نشوند.

جداکننده (Separator)

--

پایان گزینه‌ها. برای مشخص کردن پایان گزینه‌های schroot به کار می‌رود؛ هر گزینه‌ای پس از این به دستوری که در حال اجراست منتقل خواهد شد، نه به schroot.

مبانی فضای نام (Namespace basics)

سه نوع مختلف chroot وجود دارد: chrootهای عادی، chrootهای منبع و chrootهای نشست. این انواع مختلف chroot در فضاهای نام متفاوتی از یکدیگر تفکیک شده‌اند. یک فضای نام، پیشوندی برای نام chroot است. در حال حاضر سه فضای نام وجود دارد: ‘chroot:’، ‘source:’ و ‘session:’. از --list --all برای فهرست کردن تمامی chrootهای موجود در تمامی فضاهای نام استفاده کنید. از آنجا که ‘:’ به عنوان جداکننده میان فضای نام و نام‌های chroot به کار می‌رود، استفاده از این نویسه در نام‌های chroot مجاز نیست.

بسته به کنشی که از schroot درخواست می‌کنید، ممکن است به دنبال chroot در یکی از این سه فضای نام بگردد، یا اینکه یک فضای نام مشخص تعیین شده باشد. برای نمونه، یک chroot با نام “sid”، در صورت گنجاندن فضای نام، در واقع نامش “chroot:sid” است، اما می‌توان فضای نام را برای اکثر کنش‌ها نادیده گرفت.

chrootهای منبع (Source chroots)

برخی از انواع chroot، برای نمونه اسنپ‌شات‌های LVM و اسنپ‌شات‌های Btrfs، اسنپ‌شات‌های رونوشت هنگام نوشتن (copy-on-write) با مدیریت نشست را از chroot فراهم می‌کنند. این‌ها همچنین یک source chroot برای دسترسی آسان به سیستم فایلی که به عنوان منبع اسنپ‌شات‌گیری استفاده می‌شود ارائه می‌دهند. این‌ها نیز chrootهای معمولی هستند که تنها اسنپ‌شات‌گیری در آن‌ها غیرفعال شده است. برای یک chroot با نام “sid-snapshot” (یعنی با یک نام کاملاً واجد شرایط به صورت “chroot:sid-snapshot”)، یک chroot منبع متناظر به نام “source:sid-snapshot” نیز وجود خواهد داشت. نسخه‌های پیشین schroot، چروت‌های منبع را با پسوند ‘-source’ ارائه می‌دادند. این‌ها نیز جهت سازگاری فراهم شده‌اند. در این مثال، این chroot با عنوان “chroot:sid-snapshot-source” نامیده خواهد شد. این نام‌های سازگاری در نسخه‌های آینده حذف خواهند شد، بنابراین برنامه‌ها و اسکریپت‌ها باید به جای پسوند قدیمی، به استفاده از نام‌های واجد شرایط با فضای نام روی آورند.

chrootهای نشست (Session chroots)

تمام نشست‌های ایجادشده با --begin-session درون فضای نام ‘session:’ قرار می‌گیرند. نشستی که با --session-name نام‌گذاری شده است می‌تواند هر نامی داشته باشد، حتی همان نام chrootای که از آن ایجاد شده است، به شرط آنکه درون این فضای نام یکتا باشد. این مورد در نسخه‌های پیشین schroot که فاقد فضاهای نام بودند مجاز نبود.

کنش‌ها و فضاهای نام پیش‌فرض (Actions and default namespaces)

تمام کنش‌ها از ‘chroot:’ به عنوان فضای نام پیش‌فرض استفاده می‌کنند، به استثنای برخی کنش‌های مربوط به نشست. گزینه‌های --run-session، --recover-session و --end-session در عوض از ‘session:’ به عنوان فضای نام پیش‌فرض استفاده می‌کنند، چرا که این کنش‌ها روی chrootهای نشست عمل می‌کنند. نتیجه اینکه معمولاً هرگز به فضای نام نیازی نیست مگر زمانی که بخواهید با یک chroot در فضای نامی غیر از پیش‌فرض کار کنید، مانند زمان استفاده از یک chroot منبع. برای برطرف کردن هرگونه ابهام در انتخاب chroot، همواره ممکن است از نام کامل شامل فضای نام استفاده شود، حتی زمانی که لزوماً مورد نیاز نباشد.

شل لاگین (Login shell)

تحت هیچ شرایطی نباید هیچ سازوکار جایگزینی وجود داشته باشد.

استفاده از --directory

تحت هیچ شرایطی نباید هیچ سازوکار جایگزینی وجود داشته باشد.

اشکال‌زدایی (Debugging)

توجه داشته باشید که --debug=notice فهرست جایگزین‌های داخلی محاسبه‌شده برای نشست را نشان خواهد داد.

فهرست کردن chrootهای موجود

% schroot -l↵
chroot:default
chroot:etch
chroot:sid
chroot:testing
chroot:unstable

دریافت اطلاعات درباره یک chroot

% schroot -i -c sid↵
  ——— Chroot ———
  Name                   sid
  Description            Debian sid (unstable)
  Type                   plain
  Priority               3
  Users                  rleigh
  Groups                 sbuild
  Root Users
  Root Groups            sbuild
  Aliases                unstable unstable-sbuild unstable-p
owerpc-sbuild
  Environment Filter     ^(BASH_ENV|CDPATH|ENV|HOSTALIASES|I\
FS|KRB5_CONFIG|KRBCONFDIR|KRBTKFILE|KRB_CONF|LD_.*|LOCALDOMA\
IN|NLSPATH|PATH_LOCALE|RES_OPTIONS|TERMINFO|TERMINFO_DIRS|TE\
RMPATH)$
  Run Setup Scripts      true
  Script Configuration   script-defaults
  Session Managed        true
  Personality            linux32
  Location               /srv/chroot/sid

به ترتیب از --all یا چندین بار از -c برای استفاده از همه chrootها یا چندتایی از آن‌ها استفاده کنید.

اجرای دستورها در یک chroot

% schroot -c sid /bin/ls↵
[sid chroot] Running command: “/bin/ls”
CVS          sbuild-chroot.c   sbuild-session.h  schroot.conf.5
Makefile     sbuild-chroot.h   schroot.1         schroot.conf.5.in
Makefile.am  sbuild-config.c   schroot.1.in
Makefile.in  sbuild-config.h   schroot.c
pam          sbuild-session.c  schroot.conf
% schroot -c sid -- ls -1 | head -n 5↵
[sid chroot] Running command: “ls -1”
ABOUT-NLS
AUTHORS
COPYING
ChangeLog
INSTALL

از -- برای مجاز کردن گزینه‌هایی که با ‘-’ یا ‘--’ در دستور اجرایی درون chroot آغاز می‌شوند، استفاده کنید. این کار مانع از تفسیر شدن آن‌ها به عنوان گزینه‌های خود schroot می‌شود. توجه داشته باشید که خط اول به خطای استاندارد و خطوط باقی‌مانده به خروجی استاندارد ارسال شده‌اند. این رفتار عمدی است، تا خروجی برنامه از دستورهای اجرا شده در chroot بتواند در صورت نیاز پایپ و هدایت شود؛ داده‌ها به همان صورتی خواهند بود که گویی دستور مستقیماً روی سیستم میزبان اجرا شده است.

تعویض کاربر

% schroot -c sid -u root↵
Password:
[sid chroot] (rleigh→root) Running login shell: “/bin/bash”
# 

اگر کاربر ‘rleigh’ در root-users در /etc/schroot/schroot.conf بود، یا یکی از گروه‌هایی که به آن تعلق داشت در root-groups قرار داشت، دسترسی ریشه بدون احراز هویت به آن‌ها اعطا می‌شد، اما مرحله مجوزدهی PAM همچنان اعمال می‌شود.

نشست‌ها (Sessions)

ممکن است یک chroot برای اجرای بیش از یک دستور مورد نیاز باشد. به‌ویژه، هنگامی که chroot به‌صورت لحظه‌ای از یک LV در LVM یا یک فایل روی دیسک ایجاد می‌شود، نیاز است که chroot تا زمان انجام یک کار معین (یا مجموعه‌ای از کارها) پابرجا بماند. نشست‌ها به همین منظور وجود دارند. برای انواع ساده chroot مانند ‘plain’ و ‘directory’، ممکن است نشست‌ها ایجاد شوند اما اکیداً ضروری نیستند.

بیایید با نگاهی به یک chroot با قابلیت پشتیبانی از نشست شروع کنیم:

% schroot -i -c sid-snap↵
  ——— Chroot ———
  Name                   sid-snap
  Description            Debian sid snapshot
  Type                   lvm-snapshot
  Priority               3
  Users                  maks rleigh
  Groups                 sbuild
  Root Users
  Root Groups            root sbuild
  Aliases
  Environment Filter     ^(BASH_ENV|CDPATH|ENV|HOSTALIASES|I\
FS|KRB5_CONFIG|KRBCONFDIR|KRBTKFILE|KRB_CONF|LD_.*|LOCALDOMA\
IN|NLSPATH|PATH_LOCALE|RES_OPTIONS|TERMINFO|TERMINFO_DIRS|TE\
RMPATH)$
  Run Setup Scripts      true
  Script Configuration   script-defaults
  Session Managed        true
  Personality            linux
  Device                 /dev/hda_vg/sid_chroot
  Mount Options          -o atime,async,user_xattr
  Source Users
  Source Groups          root rleigh
  Source Root Users
  Source Root Groups     root rleigh
  LVM Snapshot Options   --size 2G -c 128

توجه داشته باشید که گزینه Session Managed روی ‘true’ تنظیم شده است. این یک پیش‌نیاز برای استفاده از مدیریت نشست است و توسط اکثر انواع chroot پشتیبانی می‌شود. در ادامه، یک نشست جدید ایجاد خواهیم کرد:

% schroot -b -c sid-snap↵
sid-snap-46195b04-0893-49bf-beb8-0d4ccc899f0f

شناسه نشست (session ID) مربوط به نشست تازه‌ایجادشده در خروجی استاندارد بازگردانده می‌شود. ذخیره کردن آن بدین صورت رایج است:

% SESSION=$(schroot -b -c sid-snap)↵
% echo $SESSION↵
sid-snap-46195b04-0893-49bf-beb8-0d4ccc899f0f

این نشست می‌تواند درست مانند هر chroot عادی دیگری استفاده شود. نشست بدین شکل خواهد بود:

% schroot -i -c sid-snap-46195b04-0893-49bf-beb8-0d4ccc899f0f↵
  ——— Session ———
  Name                   sid-snap-46195b04-0893-49bf-beb8-0d\
4ccc899f0f
  Description            Debian sid snapshot
  Type                   lvm-snapshot
  Priority               3
  Users                  maks rleigh
  Groups                 sbuild
  Root Users
  Root Groups            root sbuild
  Aliases
  Environment Filter     ^(BASH_ENV|CDPATH|ENV|HOSTALIASES|I\
FS|KRB5_CONFIG|KRBCONFDIR|KRBTKFILE|KRB_CONF|LD_.*|LOCALDOMA\
IN|NLSPATH|PATH_LOCALE|RES_OPTIONS|TERMINFO|TERMINFO_DIRS|TE\
RMPATH)$
  Run Setup Scripts      true
  Script Configuration   script-defaults
  Session Managed        true
  Personality            linux
  Mount Location         /var/lib/schroot/mount/sid-snap-461\
95b04-0893-49bf-beb8-0d4ccc899f0f
  Path                   /var/lib/schroot/mount/sid-snap-461\
95b04-0893-49bf-beb8-0d4ccc899f0f
  Mount Device           /dev/hda_vg/sid-snap-46195b04-0893-\
49bf-beb8-0d4ccc899f0f
  Device                 /dev/hda_vg/sid_chroot
  Mount Options          -o atime,async,user_xattr
  Source Users
  Source Groups          root rleigh
  Source Root Users
  Source Root Groups     root rleigh
  LVM Snapshot Device    /dev/hda_vg/sid-snap-46195b04-0893-\
49bf-beb8-0d4ccc899f0f
  LVM Snapshot Options   --size 2G -c 128
اکنون که نشست ایجاد شد، می‌توان دستورها را درون آن اجرا کرد:

% schroot -r -c sid-snap-46195b04-0893-49bf-beb8-0d4ccc899f0f -- \
  uname -sr↵
I: [sid-snap-46195b04-0893-49bf-beb8-0d4ccc899f0f chroot] Running \
command: “uname -sr”
Linux 2.6.18-3-powerpc
% schroot -r -c $SESSION -- uname -sr↵
I: [sid-snap-fe170af9-d9be-4800-b1bd-de275858b938 chroot] Running \
command: “uname -sr”
Linux 2.6.18-3-powerpc

هنگامی که تمام دستورهای مورد نظر در نشست اجرا شدند، می‌توان به نشست پایان داد:

% schroot -e -c sid-snap-46195b04-0893-49bf-beb8-0d4ccc899f0f↵
% schroot -e -c $SESSION↵

در نهایت، نام نشست‌ها ممکن است طولانی و نامناسب باشد. می‌توان به‌جای استفاده از شناسه نشست که به‌طور خودکار ایجاد می‌شود، یک نام مشخص کرد:

% schroot -b -c sid-snap -n my-session-name↵
my-session-name

فایل‌های پیکربندی

/etc/schroot/schroot.conf

فایل سراسری تعریف‌های chroot در سیستم. مالک این فایل باید کاربر ریشه (root) باشد و نباید توسط دیگران قابل نوشتن باشد.

/etc/schroot/chroot.d

تعریف‌های تکمیلی chroot می‌توانند درون فایل‌هایی در این دایرکتوری قرار گیرند. با آن‌ها دقیقاً مانند /etc/schroot/schroot.conf رفتار می‌شود. هر فایل می‌تواند شامل یک یا چند تعریف chroot باشد. توجه داشته باشید که نام فایل‌ها در این دایرکتوری، از همان قوانین نام‌گذاری run-parts(8) هنگام اجرا با گزینه --lsbsysinit پیروی می‌کنند.

/etc/schroot/setup.d

دایرکتوری‌های سراسری اسکریپت‌های راه‌اندازی chroot در سیستم. ببینید: schroot-setup(5).

/etc/pam.d/schroot

پیکربندی PAM.

دایرکتوری‌های سیستم

/usr/lib/schroot

دایرکتوری حاوی برنامه‌های کمکی مورد استفاده توسط اسکریپت‌های راه‌اندازی.

دایرکتوری‌های نشست

هر دایرکتوری شامل یک دایرکتوری یا فایل با نام هر نشست است. همه انواع chroot از تمام دایرکتوری‌های زیر استفاده نمی‌کنند.

/var/lib/schroot/session

دایرکتوری حاوی پیکربندی نشست برای هر نشست فعال.

/var/run/schroot/mount

دایرکتوری مورد استفاده برای سوار کردن (mount) سیستم‌های فایلی که توسط هر نشست فعال استفاده می‌شوند.

/var/lib/schroot/union/underlay

دایرکتوری مورد استفاده برای منبع پیوند سیستم فایل (underlay).

/var/lib/schroot/union/overlay

دایرکتوری مورد استفاده برای لایه روکش قابل نوشتن پیوند سیستم فایل (overlay).

/var/lib/schroot/unpack

دایرکتوری مورد استفاده برای استخراج chrootهای فایلی.