.TH salloc "1" "Slurm Commands" "Slurm 26.05" "Slurm Commands" .SH "نام (NAME)" salloc \- دریافت یک تخصیص کار اسلرم (مجموعه‌ای از گره‌ها)، اجرای یک دستور، و سپس آزادسازی تخصیص هنگام اتمام دستور. .SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)" \fBsalloc\fR [\fIOPTIONS(0)\fR...] [ : [\fIOPTIONS(N)\fR...]] [\fIcommand(0)\fR [\fIargs(0)\fR...]] گزینه(ها) چندین کار را در یک کار ناهمگنِ هم‌زمان‌بندی‌شده تعریف می‌کنند. برای جزئیات بیشتر درباره کارهای ناهمگن (heterogeneous jobs)، سند زیر را ببینید: .br https://slurm.schedmd.com/heterogeneous_jobs.html .SH "توضیحات (DESCRIPTION)" دستور salloc برای دریافت تخصیص کار Slurm به کار می‌رود که مجموعه‌ای از منابع (گره‌ها) است، احتمالاً همراه با مجموعه‌ای از محدودیت‌ها (مانند تعداد پردازنده‌ها به ازای هر گره). هنگامی که salloc با موفقیت تخصیص درخواستی را به دست آورد، سپس دستور مشخص‌شده توسط کاربر را اجرا می‌کند. در نهایت، زمانی که دستور مشخص‌شده توسط کاربر به پایان رسید، salloc تخصیص کار را آزاد می‌کند. دستور می‌تواند هر برنامه‌ای باشد که کاربر می‌خواهد. برخی از دستورهای متداول عبارتند از xterm، یک اسکریپت شل حاوی دستورهای srun، و خود srun (بخش «مثال‌ها» را ببینید). اگر هیچ دستوری مشخص نشده باشد، آن‌گاه \fBsalloc\fR شل پیش‌فرض کاربر را اجرا می‌کند. سند زیر تأثیر گزینه‌های گوناگون را بر تخصیص پردازنده‌ها به کارها و تسک‌ها شرح می‌دهد: .br https://slurm.schedmd.com/cpu_management.html \fBنکته\fR: سازوکار salloc شامل پشتیبانی از ذخیره و بازیابی تنظیمات خط ترمینال است و برای اجرا در پیش‌زمینه (foreground) طراحی شده است. اگر نیاز به اجرای salloc در پس‌زمینه دارید، ورودی استاندارد آن را روی یک فایل تنظیم کنید، برای نمونه: "salloc \-n16 a.out محاسبه و کسر منابع استفاده‌شده توسط این کار به حساب مشخص‌شده (account). مقدار \fIaccount\fR یک رشته دلخواه است. نام حساب را می‌توان پس از ارسال کار با استفاده از دستور \fBscontrol\fR تغییر داد. .IP .TP \fB\-\-acctg\-freq\fR=<\fIdatatype\fR>=<\fIinterval\fR>[,<\fIdatatype\fR>=<\fIinterval\fR>...] تعیین فواصل زمانی نمونه‌برداری حسابداری کار و پروفایل‌سازی بر حسب ثانیه. این گزینه می‌تواند برای بازنویسی پارامتر \fIJobAcctGatherFrequency\fR در فایل slurm.conf استفاده شود. عبارت <\fIdatatype\fR>=<\fIinterval\fR> فاصله نمونه‌برداری تسک را برای پلاگین jobacct_gather یا فاصله نمونه‌برداری برای یک نوع پروفایل‌سازی توسط پلاگین acct_gather_profile تعیین می‌کند. چندین جفت <\fIdatatype\fR>=<\fIinterval\fR> که با کاما از هم جدا شده‌اند می‌توانند مشخص شوند. مقادیر پشتیبانی‌شده برای \fIdatatype\fR عبارتند از: .RS .TP 12 \fBtask\fR فاصله نمونه‌برداری برای پلاگین‌های jobacct_gather و برای پروفایل‌سازی تسک توسط پلاگین acct_gather_profile. .br \fBنکته\fR: این فرکانس برای نظارت بر مصرف حافظه استفاده می‌شود. در صورتی که محدودیت‌های حافظه اعمال شده باشند، بالاترین فرکانسی که کاربر می‌تواند درخواست کند همان مقداری است که در فایل slurm.conf پیکربندی شده است. این قابلیت را نمی‌توان غیرفعال کرد. .IP .TP \fBenergy\fR فاصله نمونه‌برداری برای پروفایل‌سازی انرژی با استفاده از پلاگین acct_gather_energy. .IP .TP \fBnetwork\fR فاصله نمونه‌برداری برای پروفایل‌سازی infiniband با استفاده از پلاگین acct_gather_interconnect. .IP .TP \fBfilesystem\fR فاصله نمونه‌برداری برای پروفایل‌سازی سیستم‌فایل با استفاده از پلاگین acct_gather_filesystem. .IP .LP مقدار پیش‌فرض برای فاصله نمونه‌برداری تسک ۳۰ ثانیه است. مقدار پیش‌فرض برای تمام فواصل دیگر 0 است. فاصله 0 نمونه‌برداری از نوع مشخص‌شده را غیرفعال می‌کند. اگر فاصله نمونه‌برداری تسک 0 باشد، اطلاعات حسابداری فقط در زمان پایان کار جمع‌آوری می‌شود (که باعث کاهش تداخل Slurm با کار می‌شود). .br مقادیر کوچک‌تر (غیر صفر) تأثیر بیشتری بر کارایی کار دارند، اما مقدار ۳۰ ثانیه به احتمال زیاد برای برنامه‌هایی با کمتر از ۱۰,۰۰۰ تسک محسوس نخواهد بود. .RE .TP \fB\-\-bb\fR=<\fIspec\fR> مشخصات بافر انفجاری (burst buffer). قالب این مشخصات وابسته به سیستم است. توجه داشته باشید که ممکن است بافر انفجاری از یک گره ورود (login node) قابل دسترسی نباشد، بلکه نیازمند آن باشد که salloc یک شل را روی یکی از گره‌های محاسباتی تخصیص‌یافته به خود اجرا کند. هنگامی که گزینه \fB\-\-bb\fR استفاده می‌شود، Slurm این گزینه را تجزیه کرده و یک فایل اسکریپت موقت بافر انفجاری ایجاد می‌کند که به صورت داخلی توسط پلاگین‌های burst buffer استفاده می‌شود. برای اطلاعات بیشتر و مثال‌ها، راهنمای burst buffer در Slurm را ببینید: .br https://slurm.schedmd.com/burst_buffer.html .IP .TP \fB\-\-bbf\fR=<\fIfile_name\fR> مسیر فایل حاوی مشخصات بافر انفجاری (burst buffer). قالب این مشخصات وابسته به سیستم است. همچنین گزینه \fB\-\-bb\fR را ببینید. توجه داشته باشید که ممکن است بافر انفجاری از یک گره ورود (login node) قابل دسترسی نباشد، بلکه نیازمند آن باشد که salloc یک شل را روی یکی از گره‌های محاسباتی تخصیص‌یافته به خود اجرا کند. برای اطلاعات بیشتر و مثال‌ها، راهنمای burst buffer در Slurm را ببینید: .br https://slurm.schedmd.com/burst_buffer.html .IP .TP \fB\-\-begin\fR=<\fItime\fR> به تعویق انداختن واجد شرایط بودن این تخصیص کار تا زمان مشخص‌شده. زمان می‌تواند به شکل \fIHH:MM:SS\fR باشد تا کار در یک زمان مشخص از شبانه‌روز اجرا شود (ثانیه‌ها اختیاری هستند). (اگر آن زمان قبلاً گذشته باشد، روز بعد در نظر گرفته می‌شود.) همچنین می‌توانید \fImidnight\fR (نیمه‌شب)، \fInoon\fR (ظهر)، \fIelevenses\fR (ساعت ۱۱ صبح)، \fIfika\fR (ساعت ۳ بعدازظهر) یا \fIteatime\fR (ساعت ۴ بعدازظهر) را مشخص کنید و می‌توانید پسوند \fIAM\fR یا \fIPM\fR را برای زمان شبانه‌روز جهت اجرا در صبح یا عصر اضافه کنید. همچنین می‌توانید با مشخص کردن تاریخی به شکل \fIMMDDYY\fR یا \fIMM/DD/YY\fR یا \fIYYYY\-MM\-DD\fR روز اجرای کار را مشخص کنید. تاریخ و زمان را با استفاده از قالب \fIYYYY\-MM\-DD[THH:MM[:SS]]\fR ترکیب کنید. همچنین می‌توانید زمان‌هایی مانند \fInow + count time\-units\fR را وارد کنید، که در آن time\-units می‌تواند \fIseconds\fR (پیش‌فرض)، \fIminutes\fR، \fIhours\fR، \fIdays\fR، یا \fIweeks\fR باشد. کلیدواژه‌های \fItoday\fR (امروز) و \fItomorrow\fR (فردا) نیز می‌توانند استفاده شوند. این مقدار را می‌توان پس از ارسال کار با استفاده از دستور \fBscontrol\fR تغییر داد. برای مثال: .nf \-\-begin=16:00 \-\-begin=now+1hour \-\-begin=now+60 (seconds by default) \-\-begin=2010\-01\-20T12:34:00 .fi .RS .PP یادداشت‌هایی در مورد مشخصات تاریخ/زمان: \- اگرچه بخش 'seconds' در مشخصات زمانی HH:MM:SS توسط کد مجاز دانسته شده است، اما توجه داشته باشید که زمان نظرسنجی (poll time) زمان‌بند Slurm آن‌قدر دقیق نیست که ارسال کار را دقیقاً در همان ثانیه تضمین کند. کار در اولین نظرسنجی پس از زمان مشخص‌شده واجد شرایط شروع خواهد بود. بازه زمانی دقیق نظرسنجی به زمان‌بند Slurm بستگی دارد (مثلاً ۶۰ ثانیه در sched/builtin پیش‌فرض). \- اگر هیچ زمانی (HH:MM:SS) مشخص نشود، مقدار پیش‌فرض (00:00:00) است. \- اگر تاریخی بدون سال مشخص شود (مثلاً MM/DD)، سال جاری در نظر گرفته می‌شود، مگر اینکه ترکیب MM/DD و HH:MM:SS پیش‌تر برای آن سال سپری شده باشد که در این صورت سال بعد استفاده می‌شود. .RE.TP \fB\-\-bell\fR اجبار salloc به زدن زنگ ترمینال هنگامی که تخصیص کار اعطا می‌شود (و تنها در صورتی که stdout یک tty باشد). به‌طور پیش‌فرض، salloc تنها در صورتی زنگ را می‌زند که تخصیص بیش از ده ثانیه در انتظار بماند (و تنها در صورتی که stdout یک tty باشد). همچنین گزینهٔ \fB\-\-no\-bell\fR را ببینید. .IP .TP \fB\-D\fR, \fB\-\-chdir\fR=<\fIpath\fR> تغییر دایرکتوری به \fIpath\fR پیش از آغاز اجرا. مسیر می‌تواند به عنوان یک مسیر کامل یا مسیر نسبی نسبت به دایرکتوری‌ای که دستور در آن اجرا می‌شود مشخص شود. .IP .TP \fB\-\-cluster\-constraint\fR=<\fIlist\fR> ویژگی‌هایی را مشخص می‌کند که یک کلاستر فدراسیونی باید داشته باشد تا یک کار همزاد (sibling job) به آن ارسال شود. Slurm تلاش خواهد کرد تا در صورتی که یک کلاستر حداقل یکی از ویژگی‌های مشخص‌شده را داشته باشد، یک کار همزاد را به آن ارسال کند. .IP .TP \fB\-M\fR, \fB\-\-clusters\fR=<\fIstring\fR> کلاسترهایی که دستورها باید برای آن‌ها صادر شوند. نام چند کلاستر می‌تواند با کاما از یکدیگر جدا شود. کار به کلاستری ارسال خواهد شد که زودترین زمان مورد انتظار برای آغاز کار را فراهم کند. مقدار پیش‌فرض، کلاستر فعلی است. مقدار \(aq\fIall\fR' برای اجرا روی تمام کلاسترها پرس‌وجو خواهد کرد. توجه داشته باشید که برای کارکرد صحیح این گزینه، \fBslurmdbd\fR باید فعال و در حال اجرا باشد، مگر اینکه در فدراسیونی با پیکربندی \fBFederationParameters=fed_display\fR اجرا شود. .IP .TP \fB\-\-comment\fR=<\fIstring\fR> یک یادداشت (comment) دلخواه. .IP .TP \fB\-\-consolidate\-segments\fR اطمینان حاصل می‌کند که تمام قطعه‌ها (segments) حاصل از تخصیص در یک بلوک تجمیع‌شده در سطح بالاتر یکپارچه شوند. \fBNOTE\fR: این گزینه تنها با پلاگین \fBtopology/block\fR کار خواهد کرد. .IP .TP \fB\-C\fR, \fB\-\-constraint\fR=<\fIlist\fR> گره‌ها می‌توانند \fBfeatures\fR (ویژگی‌هایی) داشته باشند که توسط مدیر Slurm به آن‌ها اختصاص یافته است. کاربران می‌توانند با استفاده از گزینهٔ constraint مشخص کنند که کدام‌یک از این \fBfeatures\fR برای کارشان مورد نیاز است. اگر به دنبال قیدهای «نرم» هستید، لطفاً برای اطلاعات بیشتر \fB\-\-prefer\fR را ببینید. تنها گره‌هایی که دارای ویژگی‌های منطبق با قیدهای کار باشند برای برآورده کردن درخواست استفاده خواهند شد. قیدهای چندگانه را می‌توان با AND، OR، matching OR، تعداد منابع و غیره مشخص کرد (برخی عملگرها در تمام انواع سیستم پشتیبانی نمی‌شوند). \fBNOTE\fR: ویژگی‌های تغییرپذیر (Changeable features)، ویژگی‌هایی هستند که توسط یک پلاگین NodeFeatures تعریف می‌شوند. گزینه‌های پشتیبانی‌شده برای \fB\-\-constraint\fR عبارتند از: .IP .PD 1 .RS .TP \fBSingle Name\fR تنها گره‌هایی که ویژگی مشخص‌شده را دارند استفاده خواهند شد. برای نمونه، \fB\-\-constraint="intel"\fR .IP .TP \fBNode Count\fR یک درخواست می‌تواند با افزودن یک ستاره و تعداد پس از نام ویژگی، تعداد گره‌های مورد نیاز با یک ویژگی خاص را مشخص کند. برای نمونه، \fB\-\-nodes=16 \-\-constraint="graphics*4"\fR نشان می‌دهد که کار به ۱۶ گره نیاز دارد و دست‌کم چهار گره از آن‌ها باید دارای ویژگی "graphics" باشند. اگر بیش از یک ویژگی درخواست شود و از تعداد گره استفاده شود، درخواست باید درون قلاب‌ها (کروشه‌ها) قرار گیرد. \fBNOTE\fR: این گزینه توسط پلاگین NodeFeatures از نوع helpers پشتیبانی نمی‌شود. در عوض می‌توان از کارهای ناهمگن (Heterogeneous jobs) استفاده کرد. .IP .TP \fBAND\fR تنها گره‌هایی با تمام ویژگی‌های مشخص‌شده استفاده خواهند شد. از علامت آمپرسند (&) برای عملگر AND استفاده می‌شود. برای نمونه، \fB\-\-constraint="intel&gpu"\fR .IP .TP \fBOR\fR تنها گره‌هایی با دست‌کم یکی از ویژگی‌های مشخص‌شده استفاده خواهند شد. از خط عمودی (|) برای عملگر OR استفاده می‌شود. اگر ویژگی‌های تغییرپذیر درخواست نشده باشند، گره‌های موجود در تخصیص می‌توانند ویژگی‌های متفاوتی داشته باشند. برای نمونه، \fBsalloc -N2 \-\-constraint="intel|amd"\fR می‌تواند منجر به تخصیص کاری شود که در آن یک گره دارای ویژگی intel و گره دیگر دارای ویژگی amd باشد. با این حال، اگر عبارت شامل یک ویژگی تغییرپذیر باشد، تمام عملگرهای OR به‌طور خودکار به عنوان Matching OR در نظر گرفته می‌شوند تا تمام گره‌های موجود در تخصیص کار، مجموعه ویژگی‌های یکسانی داشته باشند. برای نمونه، \fBsalloc -N2 \-\-constraint="foo|bar&baz"\fR به کار دو گره تخصیص داده می‌شود که هر دو گره foo، یا bar و baz را دارند (یک یا هر دو گره می‌توانند foo، bar و baz را داشته باشند). پلاگین NodeFeatures از نوع helpers نخستین مجموعه از ویژگی‌های گره را که با تمام گره‌های تخصیص کار مطابقت دارد پیدا می‌کند؛ این ویژگی‌ها به عنوان ویژگی‌های فعال روی گره تنظیم شده و به RebootProgram (نگاه کنید به \fBslurm.conf\fR(5)) و اسکریپت کمکی (نگاه کنید به \fBhelpers.conf\fR(5)) ارسال می‌شوند. در این حالت، پلاگین helpers از اولین مورد بین "foo" یا "bar,baz" که با دو گره موجود در تخصیص کار مطابقت دارد، استفاده می‌کند. .IP .TP \fBMatching OR\fR اگر تنها یکی از مجموعه‌ای از گزینه‌های ممکن باید برای تمام گره‌های تخصیص‌یافته استفاده شود، از عملگر OR استفاده کنید و گزینه‌ها را درون قلاب‌ها قرار دهید. برای نمونه، \fB\-\-constraint="[rack1|rack2|rack3|rack4]"\fR ممکن است برای تعیین اینکه تمام گره‌ها باید روی یک رک (rack) واحد از کلاستر تخصیص یابند استفاده شود، اما هر یک از آن چهار رک می‌تواند استفاده شود. .IP .TP \fBMultiple Counts\fR تعداد مشخصی از چند منبع را می‌توان با استفاده از عملگر AND و قرار دادن گزینه‌ها درون قلاب‌ها مشخص کرد. برای نمونه، \fB\-\-constraint="[rack1*2&rack2*4]"\fR ممکن است برای مشخص کردن اینکه دو گره باید از گره‌هایی با ویژگی "rack1" و چهار گره باید از گره‌هایی با ویژگی "rack2" تخصیص یابند، استفاده شود. \fBNOTE\fR: این گزینه توسط پلاگین NodeFeatures از نوع helpers پشتیبانی نمی‌شود. \fBNOTE\fR: گزینهٔ Multiple Counts می‌تواند باعث تخصیص کارها با چیدمان شبکه‌ای غیربهینه شود. .IP .TP \fBBrackets\fR قلاب‌ها می‌توانند برای نشان دادن اینکه شما به دنبال مجموعه‌ای از گره‌ها با نیازمندی‌های مختلف مندرج در قلاب‌ها هستید، استفاده شوند. برای نمونه، \fB\-\-constraint="[(rack1|rack2)*1&(rack3)*2]"\fR یک گره با یکی از ویژگی‌های "rack1" یا "rack2" و دو گره با ویژگی "rack3" در اختیارتان می‌گذارد. اگر بیش از یک ویژگی درخواست شود و از تعداد گره استفاده شود، درخواست باید درون قلاب‌ها قرار گیرد. \fBNOTE\fR: قلاب‌ها تنها برای ساختار دستوری \fBMultiple Counts\fR و \fBMatching OR\fR رزرو شده‌اند. عملگرهای AND برای هر ویژگی درون قلاب‌ها نیازمند یک شمارش هستند (مانند "[quad*2&hemi*1]"). Slurm برای هر کار تنها اجازهٔ یک مجموعه از قیدهای درون قلاب را می‌دهد. \fBNOTE\fR: قلاب‌ها توسط پلاگین NodeFeatures از نوع helpers پشتیبانی نمی‌شوند. Matching OR را می‌توان بدون قلاب‌ها و با استفاده از نویسهٔ خط عمودی به همراه دست‌کم یک ویژگی تغییرپذیر درخواست کرد. .IP .TP \fBParentheses\fR پرانتزها می‌توانند برای گروه‌بندی ویژگی‌های مشابه گره در کنار یکدیگر استفاده شوند. برای نمونه، \fB\-\-constraint="[(knl&snc4&flat)*4&haswell*1]"\fR ممکن است برای مشخص کردن این استفاده شود که چهار گره با ویژگی‌های "knl"، "snc4" و "flat" به همراه یک گره با ویژگی "haswell" مورد نیاز هستند. همچنین از پرانتزها می‌توان برای گروه‌بندی عملیات استفاده کرد. بدون پرانتز، ویژگی‌های گره صرفاً از چپ به راست تجزیه می‌شوند. برای نمونه، \fB\-\-constraint="foo&bar|baz"\fR گره‌هایی با foo و bar، یا baz را درخواست می‌کند. \fB\-\-constraint="foo|bar&baz"\fR گره‌هایی با foo و baz، یا bar و baz را درخواست می‌کند (توجه داشته باشید که چگونه baz با همه چیز AND شده است). \fB\-\-constraint="foo&(bar|baz)"\fR گره‌هایی با foo و دست‌کم یکی از bar یا baz را درخواست می‌کند. \fBNOTE\fR: عملگر OR درون پرانتز نباید با یک پلاگین NodeFeatures از نوع KNL استفاده شود، اما توسط پلاگین NodeFeatures از نوع helpers پشتیبانی می‌شود. .RE .IP .TP \fB\-\-container\fR=<\fIpath_to_container\fR> مسیر مطلق به بستهٔ کانتینر OCI (bundle). .IP .TP \fB\-\-container-id\fR=<\fIcontainer_id\fR> نام یکتا برای کانتینر OCI..IP .TP \fB\-\-container-type\fR=<\fIcontainer_type\fR> نوع کانتینر کاری جهت استفاده برای کار. .IP .TP \fB\-\-contiguous\fR در صورت تنظیم، گره‌های تخصیص‌یافته باید یک مجموعهٔ پیوسته را تشکیل دهند. \fBنکته\fR: این گزینه تنها با افزونهٔ \fBtopology/flat\fR کار خواهد کرد. سایر افزونه‌های توپولوژی ترتیب گره‌ها را تغییر داده و مانع از اعمال این گزینه می‌شوند. .IP .TP \fB\-S\fR, \fB\-\-core\-spec\fR=<\fInum\fR> تعداد هسته‌های اختصاصی (Specialized Cores) در هر گره که برای عملیات سیستمی توسط کار رزرو می‌شوند و توسط برنامه استفاده نخواهند شد. اگر AllowSpecResourcesUsage فعال باشد، یک کار می‌تواند مقدار CoreSpecCount تمام گره‌های تخصیص‌یافته به خود را با این گزینه بازنویسی کند. هسته‌های اختصاصی بازنویسی‌شده همچنان برای فرآیندهای سیستمی رزرو خواهند ماند. کار یک تخصیص انحصاری (\fB--exclusive\fR) ضمنی برای بقیهٔ هسته‌های موجود در گره‌ها دریافت می‌کند که در نتیجه فرآیندهای کار قادر به استفاده از تمام هسته‌های روی گره‌ها (و تقبل هزینهٔ مصرف آن‌ها) به‌جز هسته‌های اختصاصی بازنویسی‌شده خواهند بود. این گزینه نمی‌تواند همراه با گزینهٔ \fB\-\-thread\-spec\fR استفاده شود. \fBنکته\fR: تنظیم صریح مقدار هسته‌های اختصاصی یک کار، به‌طور ضمنی گزینهٔ --exclusive را فعال می‌کند. .IP .TP \fB\-\-cores\-per\-socket\fR=<\fIcores\fR> محدود کردن انتخاب گره به گره‌هایی با حداقل تعداد مشخص‌شده از هسته‌ها در هر سوکت. در صورت فعال بودن افزونهٔ task/affinity، اطلاعات بیشتر را ذیل گزینهٔ \fB\-B\fR در بالا مشاهده کنید. .br \fBنکته\fR: این گزینه ممکن است به‌طور ضمنی تعداد وظایف (taskها) را (در صورتی که \fB\-n\fR مشخص نشده باشد) به‌صورت یک وظیفه به‌ازای هر رشتهٔ (thread) درخواستی تنظیم کند. .IP .TP \fB\-\-cpu\-freq\fR=<\fIp1\fR>[\-\fIp2\fR][:\fIp3\fR] درخواست این‌که گام‌های کاری آغازشده توسط دستورهای srun درون این تخصیص، در صورت امکان با بسامد درخواستی روی پردازنده‌های انتخاب‌شده برای آن گام در گره(های) محاسباتی اجرا شوند. \fBp1\fR می‌تواند [#### | low | medium | high | highm1] باشد که scaling_speed بسامد را روی مقدار متناظر تنظیم کرده و scaling_governor بسامد را روی UserSpace قرار می‌دهد. برای تعریف این مقادیر به بخش پایین مراجعه کنید. \fBp1\fR می‌تواند [Conservative | OnDemand | Performance | PowerSave] باشد که scaling_governor را به مقدار متناظر تنظیم خواهد کرد. گاورنر باید در فهرستی باشد که توسط گزینهٔ CpuFreqGovernors در slurm.conf تعیین شده است. هنگامی که \fBp2\fR مشخص شده باشد، \fBp1\fR حداقل بسامد مقیاس‌پذیری و \fBp2\fR حداکثر بسامد مقیاس‌پذیری خواهد بود. در این حالت گاورنر \fBp3\fR یا CpuFreqDef نمی‌تواند UserSpace باشد زیرا از یک بازه پشتیبانی نمی‌کند. \fBp2\fR می‌تواند [#### | medium | high | highm1] باشد. مقدار p2 باید بزرگ‌تر از p1 بوده و با گاورنر UserSpace ناسازگار است. \fBp3\fR می‌تواند [Conservative | OnDemand | Performance | PowerSave | SchedUtil | UserSpace] باشد که گاورنر را به مقدار متناظر تنظیم خواهد کرد. اگر \fBp3\fR برابر با UserSpace باشد، مقادیر scaling_speed، scaling_max_freq و scaling_min_freq بسامد به‌صورت ایستا روی مقدار تعیین‌شده توسط \fBp1\fR تنظیم خواهند شد. هر بسامد درخواستیِ کمتر از حداقل بسامد دردسترس، به حداقل بسامد دردسترس گرد خواهد شد. به همین ترتیب، هر بسامد درخواستیِ بالاتر از حداکثر بسامد دردسترس، به حداکثر بسامد دردسترس گرد می‌شود. در صورت عدم وجود \fBp3\fR، پارامتر \fBCpuFreqDef\fR در slurm.conf برای تنظیم گاورنر استفاده خواهد شد. اگر \fBCpuFreqDef\fR وجود نداشته باشد، گاورنر پیش‌فرض برابر با گاورنر فعلی سیستم در هر پردازنده خواهد بود. بنابراین مشخص کردن یک بازه بدون \fBCpuFreqDef\fR یا یک گاورنر معین مجاز نیست. مقادیر قابل‌قبول در حال حاضر عبارتند از: .RS .TP 14 \fB####\fR بسامد برحسب کیلوهرتز .IP .TP \fBLow\fR پایین‌ترین بسامد دردسترس .IP .TP \fBHigh\fR بالاترین بسامد دردسترس .IP .TP \fBHighM1\fR (بیشینه منهای یک) دومین بسامد بالای دردسترس را انتخاب می‌کند .IP .TP \fBMedium\fR تلاش می‌کند بسامدی در میانهٔ بازهٔ دردسترس تنظیم کند .IP .TP \fBConservative\fR تلاش می‌کند از گاورنر پردازندهٔ Conservative استفاده کند .IP .TP \fBOnDemand\fR تلاش می‌کند از گاورنر پردازندهٔ OnDemand استفاده کند (مقدار پیش‌فرض) .IP .TP \fBPerformance\fR تلاش می‌کند از گاورنر پردازندهٔ Performance استفاده کند .IP .TP \fBPowerSave\fR تلاش می‌کند از گاورنر پردازندهٔ PowerSave استفاده کند .IP .TP \fBUserSpace\fR تلاش می‌کند از گاورنر پردازندهٔ UserSpace استفاده کند .RE .IP متغیر محیطی اطلاعاتیِ زیر در گام کاری هنگامی که گزینهٔ \fB\-\-cpu\-freq\fR درخواست شده باشد تنظیم می‌شود. .nf SLURM_CPU_FREQ_REQ .fi این متغیر محیطی همچنین می‌تواند برای مقداردهی به درخواست بسامد پردازنده استفاده شود، در صورتی که هنگام اجرای دستور \(aqsrun\(aq تنظیم شده باشد. گزینهٔ \fB\-\-cpu\-freq\fR در خط فرمان مقدار متغیر محیطی را بازنویسی خواهد کرد. قالب متغیر محیطی همانند خط فرمان است. برای شرح متغیر SLURM_CPU_FREQ_REQ به بخش \fBمتغیرهای محیطی (ENVIRONMENT VARIABLES)\fR مراجعه کنید. \fBنکته\fR: با این پارامتر به‌صورت یک درخواست برخورد می‌شود، نه یک الزام. اگر گرهٔ مربوط به گام کاری از تنظیم بسامد پردازنده پشتیبانی نکند، یا مقدار درخواستی خارج از محدودهٔ بسامدهای مجاز باشد، یک خطا ثبت می‌شود، اما به گام کاری اجازه داده می‌شود به کار خود ادامه دهد. \fBنکته\fR: تنظیم بسامد صرفاً برای پردازنده‌های گام کاری مستلزم این است که وظایف به همان پردازنده‌ها محدود (confined) شده باشند. اگر محدودسازی وظایف پیکربندی نشده باشد (یعنی TaskPlugin از نوع task/affinity فعال نباشد، یا TaskPlugin از نوع task/cgroup همراه با تنظیم \(lqConstrainCores=yes\(rq در cgroup.conf فعال نشده باشد)، این پارامتر نادیده گرفته می‌شود. \fBنکته\fR: هنگامی که گام کاری به پایان می‌رسد، بسامد و گاورنر هر پردازندهٔ انتخاب‌شده به مقادیر قبلی بازنشانی می‌شود. \fBنکته\fR: ارسال کارها با گزینهٔ \fB\-\-cpu\-freq\fR در حالتی که linuxproc به‌عنوان ProctrackType تعیین شده باشد، می‌تواند موجب شود کارها بسیار سریع، قبل از این‌که فرایند Accounting بتواند اطلاعات کار را واکشی کند اجرا شوند. در نتیجه همهٔ اطلاعات حسابداری ثبت نخواهد شد. .RE .IP .TP \fB\-\-cpus\-per\-gpu\fR=<\fIncpus\fR> درخواست این‌که به‌ازای هر GPU تخصیص‌یافته، تعداد \fIncpus\fR پردازنده اختصاص یابد. گام‌هایی که این مقدار را به ارث می‌برند، به‌طور ضمنی \-\-exact را اعمال می‌کنند. با گزینهٔ \fB\-\-cpus\-per\-task\fR سازگار نیست. .IP .TP \fB\-c\fR, \fB\-\-cpus\-per\-task\fR=<\fIncpus\fR> به Slurm اعلام می‌کند که گام‌های کاری بعدی به \fIncpus\fR پردازنده به‌ازای هر وظیفه (task) نیاز خواهند داشت. به‌طور پیش‌فرض، Slurm یک پردازنده به‌ازای هر وظیفه تخصیص می‌دهد. برای مثال، برنامه‌ای را در نظر بگیرید که دارای ۴ وظیفه است و هرکدام به ۳ پردازنده نیاز دارند. اگر کلاستر ما متشکل از گره‌های ۴ پردازنده‌ای (quad\-processors) باشد و ما صرفاً درخواست ۱۲ پردازنده کنیم، کنترلر ممکن است تنها ۳ گره به ما تخصیص دهد. با این حال، با استفاده از گزینهٔ \-\-cpus\-per\-task=3، کنترلر متوجه می‌شود که هر وظیفه به ۳ پردازنده روی همان گره نیاز دارد، و کنترلر تخصیصی متشکل از ۴ گره، یکی برای هر یک از ۴ وظیفه را اعطا خواهد کرد..TP \fB\-\-deadline\fR=<\fIOPT\fR> در صورتی که پایان کار پیش از این ضرب‌الاجل امکان‌پذیر نباشد (start > (deadline \- time[\-min]))، کار را حذف می‌کند. حالت پیش‌فرض بدون ضرب‌الاجل است. توجه داشته باشید که اگر هیچ‌یک از \fBDefaultTime\fR یا \fBMaxTime\fR روی پارتیشنی که کار در آن قرار دارد پیکربندی نشده باشند، در صورت استفاده از ضرب‌الاجل، کار باید نوعی محدودیت زمانی (\-\-time[\-min]) را مشخص کند. قالب‌های زمانی معتبر عبارتند از: .br HH:MM[:SS] [AM|PM] .br MMDD[YY] یا MM/DD[/YY] یا MM.DD[.YY] .br MM/DD[/YY]\-HH:MM[:SS] .br YYYY\-MM\-DD[THH:MM[:SS]] .br now[+\fIcount\fR[seconds(default)|minutes|hours|days|weeks]] .br midnight، elevenses (ساعت ۱۱ صبح)، noon، fika (ساعت ۳ بعدازظهر)، teatime (ساعت ۴ بعدازظهر)، یا tomorrow می‌توان یک یا چند رشته زمانی را مشخص کرد (برای مثال، \(aqtomorrow18:00\(aq). در صورت وجود تعارض بین آن‌ها، آخرین مورد بدون اعلام هشدار اولویت خواهد داشت. .IP .TP \fB\-\-delay\-boot\fR=<\fIminutes\fR> اگر کار برای مدت زمانی کمتر از این بازه واجد شرایط اجرا بوده است، گره‌ها را به منظور برآورده کردن مشخصات ویژگی‌های (feature specification) این کار راه‌اندازی مجدد (reboot) نکنید. اگر کار کمتر از بازه مشخص‌شده در انتظار مانده باشد، تنها از گره‌هایی استفاده خواهد کرد که از قبل دارای ویژگی‌های مشخص‌شده هستند. آرگومان بر حسب دقیقه است. مدیر سیستم می‌تواند با استفاده از گزینه \fBdelay_boot\fR از پارامتر پیکربندی \fBSchedulerParameters\fR در فایل slurm.conf یک مقدار پیش‌فرض تنظیم کند؛ در غیر این صورت مقدار پیش‌فرض صفر است (بدون تاخیر). .IP .TP \fB\-d\fR, \fB\-\-dependency\fR=<\fIdependency_list\fR> شروع این کار را تا زمانی که وابستگی‌های مشخص‌شده برآورده شوند به تعویق می‌اندازد. پس از برآورده شدن یک وابستگی، آن مورد از کار حذف می‌شود. <\fIdependency_list\fR> به فرم <\fItype:job_id[:job_id][,type:job_id[:job_id]]\fR> یا <\fItype:job_id[:job_id][?type:job_id[:job_id]]\fR> است. در صورت استفاده از جداکننده «,»، تمام وابستگی‌ها باید برآورده شوند. در صورت استفاده از جداکننده «?»، برآورده شدن هر یک از وابستگی‌ها کافی خواهد بود. تنها یک نوع جداکننده می‌تواند استفاده شود. برای مثال: .nf -d afterok:20:21,afterany:23 .fi بدین معنی است که کار تنها پس از کد خروج ۰ از کارهای ۲۰ و ۲۱ و همچنین تکمیل کار ۲۳ می‌تواند اجرا شود. با این حال: .nf -d afterok:20:21?afterany:23 .fi بدین معنی است که هر یک از شرایط (afterok:20 یا afterok:21 یا afterany:23) برای آزاد کردن کار کافی خواهد بود. چندین کار می‌توانند وابستگی یکسانی داشته باشند و این کارها حتی می‌توانند متعلق به کاربران متفاوتی باشند. این مقدار را می‌توان پس از ارسال کار با استفاده از دستور scontrol تغییر داد. وابستگی به کارهای دوردست در یک فدراسیون مجاز است. هنگامی که وابستگی یک کار به دلیل وضعیت خاتمه یک کار پیشین با شکست مواجه شود، کار وابسته هرگز اجرا نخواهد شد، حتی اگر کار پیشین مجدداً در صف قرار گیرد و در اجرای بعدی وضعیت خاتمه متفاوتی داشته باشد. .IP .PD .RS .TP \fBafter:job_id[[+time][:jobid[+time]...]]\fR پس از شروع یا لغو کارهای مشخص‌شده و سپری شدن زمان 'time' به دقیقه از شروع یا لغو کار، این کار می‌تواند اجرای خود را آغاز کند. اگر مقداری برای 'time' تعیین نشود، هیچ تاخیری پس از شروع یا لغو وجود نخواهد داشت. .IP .TP \fBafterany:job_id[:jobid...]\fR این کار می‌تواند پس از خاتمه کارهای مشخص‌شده اجرای خود را آغاز کند. این نوع وابستگی پیش‌فرض است. .IP .TP \fBafterburstbuffer:job_id[:jobid...]\fR این کار می‌تواند پس از خاتمه کارهای مشخص‌شده و تکمیل هرگونه عملیات انتقال داده خروجی بافر ناگهانی (burst buffer stage out) مربوطه، اجرای خود را آغاز کند. .IP .TP \fBaftercorr:job_id[:jobid...]\fR یک تسک از این آرایه کاری می‌تواند پس از تکمیل موفقیت‌آمیز شناسه تسک متناظر در کار مشخص‌شده (اجرا تا پایان با کد خروج صفر) اجرای خود را آغاز کند. اگر کار مشخص‌شده یک آرایه نباشد، همانند afterok با آن رفتار می‌شود. .IP .TP \fBafternotok:job_id[:jobid...]\fR این کار می‌تواند پس از خاتمه کارهای مشخص‌شده در وضعیتی ناموفق (کد خروج غیر صفر، خطای گره، اتمام مهلت زمانی، و غیره) اجرای خود را آغاز کند. این کار باید زمانی ارسال شود که کار مشخص‌شده هنوز فعال است یا حداکثر ظرف \fBMinJobAge\fR ثانیه پس از پایان کار مشخص‌شده ارسال گردد. اگر شناسه کار وابسته پیدا نشود و روی همان کلاستری باشد که ارسال کار در آن انجام گرفته، کار رد می‌شود. اگر شناسه کار وابسته پیدا نشود و روی کلاستری متفاوت از ارسال کار باشد، وابستگی به عنوان ناموفق علامت‌گذاری می‌شود. .IP .TP \fBafterok:job_id[:jobid...]\fR این کار می‌تواند پس از اجرای موفقیت‌آمیز کارهای مشخص‌شده (اجرا تا پایان با کد خروج صفر) اجرای خود را آغاز کند. این کار باید زمانی ارسال شود که کار مشخص‌شده هنوز فعال است یا حداکثر ظرف \fBMinJobAge\fR ثانیه پس از پایان کار مشخص‌شده ارسال گردد. اگر شناسه کار وابسته پیدا نشود و روی همان کلاستری باشد که ارسال کار در آن انجام گرفته، کار رد می‌شود. اگر شناسه کار وابسته پیدا نشود و روی کلاستری متفاوت از ارسال کار باشد، وابستگی به عنوان ناموفق علامت‌گذاری می‌شود. .IP .TP \fBsingleton\fR این کار می‌تواند پس از خاتمه هر کار اجراشده قبلی که نام کار و کاربر یکسانی دارد، اجرای خود را آغاز کند. به عبارت دیگر، در هر لحظه از زمان تنها یک کار با آن نام و متعلق به آن کاربر می‌تواند در حال اجرا یا تعلیق باشد. در یک فدراسیون، یک وابستگی singleton باید در تمام کلاسترها برآورده شود مگر اینکه از DependencyParameters=disable_remote_singleton در slurm.conf استفاده شده باشد. .RE .IP .TP \fB\-m\fR, \fB\-\-distribution\fR={*|block|cyclic|arbitrary|plane=<\fIsize\fR>}[:{*|block|cyclic|fcyclic}[:{*|block|cyclic|fcyclic}]][,{Pack|NoPack}] روش‌های توزیع جایگزین را برای فرایندهای دوردست مشخص می‌کند. برای تخصیص کار، این گزینه متغیرهای محیطی را تنظیم می‌کند که در درخواست‌های بعدی srun استفاده خواهند شد و همچنین بر اینکه کدام هسته‌ها برای تخصیص کار انتخاب شوند اثر می‌گذارد. این گزینه توزیع تسک‌ها به گره‌هایی که منابع روی آن‌ها تخصیص یافته است، و توزیع آن منابع به تسک‌ها را برای مقیدسازی (وابستگی تسک یا task affinity) کنترل می‌کند. روش توزیع اول (پیش از نخستین «:») توزیع تسک‌ها به گره‌ها را کنترل می‌کند. روش توزیع دوم (پس از نخستین «:») توزیع پردازنده‌های تخصیص‌یافته را در سوکت‌ها برای مقیدسازی به تسک‌ها کنترل می‌کند. روش توزیع سوم (پس از دومین «:») توزیع پردازنده‌های تخصیص‌یافته را در هسته‌ها برای مقیدسازی به تسک‌ها کنترل می‌کند. توزیع‌های دوم و سوم تنها در صورت فعال بودن task affinity اعمال می‌شوند. توزیع سوم تنها در صورتی پشتیبانی می‌شود که افزایه task/cgroup پیکربندی شده باشد. مقدار پیش‌فرض برای هر نوع توزیع با * مشخص می‌شود. توجه داشته باشید که با select/cons_tres، تعداد پردازنده‌های تخصیص‌یافته به هر سوکت و گره ممکن است متفاوت باشد. برای اطلاعات بیشتر درباره تخصیص منابع، توزیع تسک‌ها به گره‌ها و مقیدسازی تسک‌ها به پردازنده‌ها به https://slurm.schedmd.com/mc_support.html مراجعه کنید. .RS روش توزیع نخست (توزیع تسک‌ها میان گره‌ها): .TP .B * استفاده از روش پیش‌فرض برای توزیع تسک‌ها به گره‌ها (block). اگر افزایه همبندی (topology plugin) پیکربندی شده باشد و کاربر روش توزیعی مشخص نکند، تسک‌ها به جای ترتیب نمایه گره، بر اساس ترتیب همبندی توزیع می‌شوند. برای غیرفعال کردن این رفتار، \fBCR_NO_DIST_TOPO_BLOCK\fR را در \fBSelectTypeParameters\fR ببینید. .IP .TP .B block روش توزیع block تسک‌ها را به گونه‌ای روی یک گره توزیع می‌کند که تسک‌های متوالی در یک گره مشترک باشند. برای مثال، تخصیص سه گره را در نظر بگیرید که هر یک دارای دو پردازنده هستند. یک درخواست توزیع بلوکی چهار تسکی، این تسک‌ها را طوری روی گره‌ها توزیع می‌کند که تسک‌های یک و دو روی گره اول، تسک سه روی گره دوم و تسک چهار روی گره سوم قرار گیرند. در صورتی که تعداد تسک‌ها از تعداد گره‌های تخصیص‌یافته بیشتر باشد، توزیع بلوکی رفتار پیش‌فرض خواهد بود. .IP.TP .B cyclic روش توزیع cyclic تسک‌ها را به‌گونه‌ای بین گره‌ها توزیع می‌کند که تسک‌های متوالی روی گره‌های متوالی (به شیوهٔ نوبت‌گردشی یا round\-robin) توزیع شوند. برای مثال، تخصیصی شامل سه گره را در نظر بگیرید که هر کدام دارای دو cpu هستند. یک درخواست توزیع چرخشی (cyclic) برای چهار تسک، آن تسک‌ها را طوری بین گره‌ها توزیع می‌کند که تسک‌های یک و چهار روی گره اول، تسک دو روی گره دوم، و تسک سه روی گره سوم قرار گیرند. توجه داشته باشید که وقتی SelectType برابر با select/cons_tres باشد، ممکن است تعداد یکسانی از CPUها روی هر گره تخصیص داده نشود. توزیع تسک‌ها به‌صورت نوبت‌گردشی (round\-robin) میان تمام گره‌هایی خواهد بود که هنوز CPUهایی دارند که به تسک‌ها اختصاص نیافته‌اند. اگر تعداد تسک‌ها بیشتر از تعداد گره‌های تخصیص‌یافته نباشد، توزیع cyclic رفتار پیش‌فرض خواهد بود. .IP .TP .B plane تسک‌ها در بلوک‌هایی با اندازهٔ <\fIsize\fR> توزیع می‌شوند. اندازه باید مشخص شود یا SLURM_DIST_PLANESIZE تنظیم شده باشد. تعداد تسک‌های توزیع‌شده روی هر گره همانند توزیع cyclic است، اما taskidهای اختصاص‌یافته به هر گره به اندازهٔ plane بستگی دارند. مشخصات توزیع اضافی را نمی‌توان با این گزینه ترکیب کرد. برای جزئیات بیشتر (شامل مثال‌ها و نمودارها)، لطفاً ببینید: https://slurm.schedmd.com/mc_support.html و https://slurm.schedmd.com/dist_plane.html .IP .TP .B arbitrary روش توزیع arbitrary فرایندها را به‌ترتیب فهرست‌شده در فایلی که توسط متغیر محیطی SLURM_HOSTFILE مشخص شده است تخصیص می‌دهد. اگر این متغیر تعریف شده باشد، بر هر روش مشخص‌شدهٔ دیگری اولویت خواهد داشت. در صورت عدم تنظیم، روش به‌طور پیش‌فرض block خواهد بود. محتوای hostfile باید دست‌کم شامل تعداد میزبان‌های درخواست‌شده باشد و در هر خط یکی یا با کاما از هم جدا شده باشند. اگر تعداد تسک‌ها مشخص شود (\fB\-n\fR، \fB\-\-ntasks\fR=<\fInumber\fR>)، تسک‌های شما با ترتیبی که در فایل آمده روی گره‌ها چیده می‌شوند. .br \fBنکته\fR: گزینهٔ توزیع arbitrary فقط با روش تخصیص عمومی (generic) پشتیبانی می‌شود و با ویژگی‌هایی مانند topology، CR_LLN، CR_Pack_Nodes یا pack_serial_at_end قابل استفاده نیست. این گزینه عمدتاً برای کنترل چیدمان تسک‌های یک گام کار (job step) در تخصیص کار موجود برای دستور srun در نظر گرفته شده است. .br \fBنکته\fR: اگر تعداد تسک‌ها مشخص شده و فهرستی از گره‌های درخواستی نیز داده شده باشد، در صورتی که تعداد گره‌های موجود در فهرست بیشتر از تعداد تسک‌ها باشد، تعداد گره‌های استفاده‌شده از آن فهرست به اندازهٔ تعداد تسک‌ها کاهش می‌یابد. .IP .LP روش دوم توزیع (توزیع CPUها بین سوکت‌ها برای مقیدسازی): .TP .B * استفاده از روش پیش‌فرض برای توزیع CPUها در میان سوکت‌ها (cyclic). .IP .TP .B block روش توزیع block، پیش از استفاده از سوکت متوالی بعدی، CPUهای تخصیص‌یافته را به‌طور متوالی از همان سوکت برای مقیدسازی به تسک‌ها توزیع می‌کند. .IP .TP .B cyclic روش توزیع cyclic، پردازنده‌های (CPU) تخصیص‌یافته برای مقیدسازی به یک تسک معین را به‌صورت متوالی از همان سوکت، و برای تسک بعدی از سوکت متوالی بعدی، به‌شیوهٔ نوبت‌گردشی (round\-robin) بین سوکت‌ها توزیع می‌کند. تسک‌هایی که به بیش از یک CPU نیاز دارند، در صورت امکان تمام آن CPUها روی یک سوکت واحد برایشان تخصیص داده خواهد شد. .br \fBنکته\fR: در گره‌هایی که hyper-threading فعال است، تسکی که هسته‌های کامل را درخواست نکرده ممکن است در بین سوکت‌ها توزیع شود. با مشخص کردن \fB\-\-ntasks\-per\-core=1\fR می‌توان از این امر جلوگیری کرد، که تسک‌ها را مجبور به تخصیص هسته‌های کامل می‌کند. .IP .TP .B fcyclic روش توزیع fcyclic، پردازنده‌های (CPU) تخصیص‌یافته برای مقیدسازی به تسک‌ها را از سوکت‌های متوالی به‌صورت نوبت‌گردشی (round\-robin) در میان سوکت‌ها توزیع می‌کند. برای تسک‌هایی که به بیش از یک CPU نیاز دارند، هر یک از CPUها به روش چرخشی (cyclic) بین سوکت‌ها تخصیص می‌یابند. .IP .LP روش سوم توزیع (توزیع CPUها بین هسته‌ها برای مقیدسازی): .TP .B * استفاده از روش پیش‌فرض برای توزیع CPUها در میان هسته‌ها (به‌ارث‌رسیده از روش دوم توزیع). .IP .TP .B block روش توزیع block، پیش از استفاده از هستهٔ متوالی بعدی، CPUهای تخصیص‌یافته را به‌طور متوالی از همان هسته برای مقیدسازی به تسک‌ها توزیع می‌کند. .IP .TP .B cyclic روش توزیع cyclic، پردازنده‌های (CPU) تخصیص‌یافته برای مقیدسازی به یک تسک معین را به‌صورت متوالی از همان هسته، و برای تسک بعدی از هستهٔ متوالی بعدی، به‌شیوهٔ نوبت‌گردشی (round\-robin) بین هسته‌ها توزیع می‌کند. .IP .TP .B fcyclic روش توزیع fcyclic، پردازنده‌های (CPU) تخصیص‌یافته برای مقیدسازی به تسک‌ها را از هسته‌های متوالی به‌صورت نوبت‌گردشی (round\-robin) در میان هسته‌ها توزیع می‌کند. .IP .LP کنترل اختیاری برای توزیع تسک‌ها روی گره‌ها: .TP .B Pack به‌جای توزیع یکنواخت تسک‌های یک گام کار در میان گره‌های تخصیص‌یافتهٔ آن، آن‌ها را تا حد امکان فشرده روی گره‌ها بسته‌بندی می‌کند. این مورد فقط هنگامی اعمال می‌شود که روش توزیع تسک "block" استفاده شود. .IP .TP .B NoPack به‌جای بسته‌بندی هرچه فشرده‌تر تسک‌های یک گام کار روی گره‌ها، آن‌ها را به‌طور یکنواخت توزیع می‌کند. این گزینهٔ کاربری بر پارامتر پیکربندی SelectTypeParameters CR_Pack_Nodes اولویت خواهد داشت. .RE .IP .TP \fB\-x\fR, \fB\-\-exclude\fR=<\fInode_name_list\fR> گره‌های خاصی را به‌صراحت از منابع اعطاشده به کار مستثنی می‌کند. .IP .TP \fB\-\-exclusive\fR[={user|mcs|topo}] تخصیص کار نمی‌تواند گره‌ها (یا در صورت استفاده از "=topo"، بخش توپولوژی) را با سایر کارهای در حال اجرا (یا در صورت استفاده از گزینهٔ "=user" یا گزینهٔ "=mcs"، فقط با سایر کاربران) به اشتراک بگذارد. اگر user/mcs/topo مشخص نشده باشند (یعنی تخصیص کار نمی‌تواند گره‌ها را با سایر کارهای در حال اجرا به اشتراک بگذارد)، تمام CPUها و GRESهای روی تمام گره‌های موجود در تخصیص به کار اختصاص می‌یابد، اما تنها به همان میزانی که درخواست کرده حافظه به آن تخصیص داده می‌شود. این طراحی برای پشتیبانی از زمان‌بندی گروهی (gang scheduling) است، زیرا کارهای تعلیق‌شده همچنان در حافظه باقی می‌مانند. برای درخواست تمام حافظه روی یک گره، از \fB\-\-mem=0\fR استفاده کنید. رفتار پیش‌فرض اشتراکی/اختصاصی (shared/exclusive) به پیکربندی سیستم بستگی دارد و گزینهٔ \fBOverSubscribe\fR پارتیشن بر گزینهٔ کار اولویت دارد. \fBنکته\fR: از آنجا که GRES اشتراکی (MPS) را نمی‌توان هم‌زمان با GRES اشتراک‌گذار (GPU) تخصیص داد، این گزینه فقط تمام GRESهای اشتراک‌گذار را تخصیص می‌دهد و هیچ GRES اشتراکی زیربنایی را تخصیص نمی‌دهد. \fBنکته\fR: این گزینه با \fB\-\-oversubscribe\fR ناسازگار (مانعة‌الجمع) است. .IP .TP \fB\-\-extra\fR=<\fIstring\fR> یک رشتهٔ دلخواه که در صورت استفاده از فاصله یا برخی نویسه‌های خاص باید در نقل‌قول تکی یا دوتایی قرار گیرد. اگر \fBSchedulerParameters=extra_constraints\fR فعال باشد، این رشته برای پالایش گره‌ها بر اساس فیلد \fIExtra\fR در هر گره استفاده می‌شود. .IP .TP \fB\-B\fR, \fB\-\-extra\-node\-info\fR=<\fIsockets\fR>[:\fIcores\fR[:\fIthreads\fR]] محدود کردن انتخاب گره به گره‌هایی با حداقل تعداد مشخص‌شدهٔ سوکت‌ها، هسته‌ها در هر سوکت و/یا رشته‌ها در هر هسته. .br \fBنکته\fR: این گزینه‌ها اندازهٔ تخصیص منابع را تعیین نمی‌کنند. هر مقدار مشخص‌شده به‌عنوان یک حداقل در نظر گرفته می‌شود. می‌توان از یک ستاره (*) به‌عنوان جایگزین بدون محدود کردن انتخاب گره برای آن نوع استفاده کرد. در صورت تمایل می‌توان سطوح مجزا را در گزینه‌های جداگانه نیز مشخص کرد:.nf \fB\-\-sockets\-per\-node\fR=<\fIsockets\fR> \fB\-\-cores\-per\-socket\fR=<\fIcores\fR> \fB\-\-threads\-per\-core\fR=<\fIthreads\fR> .fi اگر پلاگین task/affinity فعال باشد، تعیین تخصیص به این روش همچنین منجر می‌شود که وظایف (tasks) اجراشدهٔ بعدی در صورتی که گزینهٔ \fB\-B\fR تعداد thread را مشخص کرده باشد به threadها مقید شوند، در غیر این صورت اگر تعداد core مشخص شده باشد به \fIcores\fR، و در غیر این صورت به \fIsockets\fR مقید خواهند شد. اگر SelectType روی select/cons_tres پیکربندی شده باشد، باید دارای یکی از پارامترهای CR_Core، CR_Core_Memory، CR_Socket، یا CR_Socket_Memory باشد تا این گزینه اعمال شود. در صورت عدم تعیین، دستور scontrol show job مقدار \(aqReqS:C:T=*:*:*\(aq را نمایش خواهد داد. .br \fBنکته\fR: این گزینه با \fB\-\-hint\fR، \fB\-\-threads\-per\-core\fR و \fB\-\-ntasks\-per\-core\fR ناسازگار (مانعة‌الجمع) است. .br \fBنکته\fR: این گزینه ممکن است به طور ضمنی تعداد وظایف را (اگر \fB\-n\fR مشخص نشده باشد) به صورت یک وظیفه به ازای هر رشتهٔ (thread) درخواستی تنظیم کند. .IP .TP \fB\-\-gpu\-bind\fR=[verbose,]<\fItype\fR> معادل با \-\-tres\-bind=gres/gpu:[verbose,]<\fItype\fR> است. برای مشاهدهٔ تمامی گزینه‌ها و مستندات، \fB\-\-tres\-bind\fR را ببینید. .IP .TP \fB\-\-gpu\-freq\fR=[<\fItype\fR]=\fIvalue\fR>[,<\fItype\fR=\fIvalue\fR>][,verbose] درخواست می‌کند که GPUهای تخصیص‌یافته به کار با مقادیر فرکانس خاصی پیکربندی شوند. از این گزینه می‌توان برای پیکربندی مستقل فرکانس‌های GPU و حافظهٔ آن استفاده کرد. پس از اتمام کار، فرکانس‌های تمام GPUهای متأثر به بالاترین مقادیر ممکن بازنشانی خواهند شد. در برخی موارد، محدودیت‌های توان مصرفی سیستم (power caps) ممکن است بر مقادیر درخواستی اولویت پیدا کنند. فیلد \fItype\fR می‌تواند "memory" باشد. اگر \fItype\fR مشخص نشود، فرکانس GPU در نظر گرفته می‌شود. فیلد \fIvalue\fR می‌تواند یکی از مقادیر "low"، "medium"، "high"، "highm1" یا یک مقدار عددی بر حسب مگاهرتز (MHz) باشد. اگر مقدار عددی تعیین‌شده امکان‌پذیر نباشد، نزدیک‌ترین مقدار ممکن استفاده خواهد شد. تعاریف این مقادیر را در ادامه ببینید. گزینهٔ \fIverbose\fR باعث ثبت اطلاعات مربوط به فرکانس فعلی GPU در لاگ‌ها می‌شود. نمونه‌های استفاده شامل "\-\-gpu\-freq=medium,memory=high" و "\-\-gpu\-freq=450" است. تعاریف مقادیر (\fIvalue\fR) پشتیبانی‌شده: .IP .RS .TP 10 \fBlow\fR پایین‌ترین فرکانس دردسترس. .IP .TP \fBmedium\fR تلاش می‌کند فرکانسی در میانهٔ بازهٔ دردسترس تنظیم کند. .IP .TP \fBhigh\fR بالاترین فرکانس دردسترس. .IP .TP \fBhighm1\fR (یک پله کمتر از بیشینه / high minus one) فرکانس بعدیِ نزدیک به بالاترین فرکانس دردسترس را انتخاب می‌کند. .RE .IP .TP \fB\-G\fR, \fB\-\-gpus\fR=[\fItype\fR:]<\fInumber\fR> تعداد کل GPUهای مورد نیاز برای کار را مشخص می‌کند. امکان ارائهٔ یک نوع اختیاری برای GPU وجود دارد. برای نمونه "\-\-gpus=volta:3". همچنین گزینه‌های \fB\-\-gpus\-per\-node\fR، \fB\-\-gpus\-per\-socket\fR و \fB\-\-gpus\-per\-task\fR را ببینید. .br \fBنکته\fR: این تخصیص باید حداقل شامل یک GPU در هر گره، یا در صورت استفاده از انواع، یکی از هر نوع GPU در هر گره باشد. در صورتی که گره‌های مختلف به انواع متفاوتی از GPU نیاز دارند، از کارهای ناهمگن (heterogeneous jobs) استفاده کنید. .IP .TP \fB\-\-gpus\-per\-node\fR=[\fItype\fR:]<\fInumber\fR> تعداد GPUهای مورد نیاز کار را در هر گرهٔ موجود در تخصیص منابع کار مشخص می‌کند. امکان ارائهٔ یک نوع اختیاری برای GPU وجود دارد. برای نمونه "\-\-gpus\-per\-node=volta:3". می‌توان چندین گزینه را در یک فهرست جداشده با ویرگول درخواست کرد، برای نمونه: "\-\-gpus\-per\-node=volta:3,kepler:1". همچنین گزینه‌های \fB\-\-gpus\fR، \fB\-\-gpus\-per\-socket\fR و \fB\-\-gpus\-per\-task\fR را ببینید. \fBنکته\fR: این گزینه با \fB\-\-gres=gpu\fR ناسازگار (مانعة‌الجمع) است. .IP .TP \fB\-\-gpus\-per\-socket\fR=[\fItype\fR:]<\fInumber\fR> تعداد GPUهای مورد نیاز کار را در هر سوکت موجود در تخصیص منابع کار مشخص می‌کند. امکان ارائهٔ یک نوع اختیاری برای GPU وجود دارد. برای نمونه "\-\-gpus\-per\-socket=volta:3". می‌توان چندین گزینه را در یک فهرست جداشده با ویرگول درخواست کرد، برای نمونه: "\-\-gpus\-per\-socket=volta:3,kepler:1". نیازمند این است که کار، تعداد سوکت‌ها در هر گره را تعیین کند (\-\-sockets\-per\-node). همچنین گزینه‌های \fB\-\-gpus\fR، \fB\-\-gpus\-per\-node\fR و \fB\-\-gpus\-per\-task\fR را ببینید. .IP .TP \fB\-\-gpus\-per\-task\fR=[\fItype\fR:]<\fInumber\fR> تعداد GPUهای مورد نیاز کار را در هر وظیفه‌ای (task) که قرار است در تخصیص منابع کار ایجاد شود مشخص می‌کند. امکان ارائهٔ یک نوع اختیاری برای GPU وجود دارد. برای نمونه "\-\-gpus\-per\-task=volta:1". می‌توان چندین گزینه را در یک فهرست جداشده با ویرگول درخواست کرد، برای نمونه: "\-\-gpus\-per\-task=volta:3,kepler:1". همچنین گزینه‌های \fB\-\-gpus\fR، \fB\-\-gpus\-per\-socket\fR و \fB\-\-gpus\-per\-node\fR را ببینید. این گزینه به جای یک بازهٔ مبهم از گره‌ها با \-N، \-\-nodes، نیازمند یک شمارش صریح وظایف است؛ مانند \-n، \-\-ntasks یا "\-\-gpus=X \-\-gpus\-per\-task=Y". این گزینه به طور ضمنی مقدار \-\-tres\-bind=gres/gpu:per_task:، یا در صورت تعیین چند نوع مختلف از gpu، مقدار \-\-tres\-bind=gres/gpu:per_task: را تنظیم می‌کند. با این حال، می‌توان با مشخص کردن صریح \-\-tres\-bind=gres/gpu آن را لغو (override) کرد. .br .IP .TP \fB\-\-gres\fR=<\fIlist\fR> فهرستی جداشده با ویرگول از منابع عمومی مصرف‌پذیر (generic consumable resources) درخواستی در هر گره را مشخص می‌کند. قالب هر مدخل در فهرست به صورت "name[[:type]:count]" است. مقدار \fIname\fR نوع منبع مصرف‌پذیر است (مانند gpu). مقدار \fItype\fR یک دسته‌بندی اختیاری برای منبع است (مانند a100). مقدار \fIcount\fR تعداد آن منابع است و مقدار پیش‌فرض آن ۱ می‌باشد. تعداد می‌تواند پسوندی از "k" یا "K" (مضرب ۱۰۲۴)، "m" یا "M" (مضرب ۱۰۲۴ × ۱۰۲۴)، "g" یا "G" (مضرب ۱۰۲۴ × ۱۰۲۴ × ۱۰۲۴)، "t" یا "T" (مضرب ۱۰۲۴ × ۱۰۲۴ × ۱۰۲۴ × ۱۰۲۴)، "p" یا "P" (مضرب ۱۰۲۴ × ۱۰۲۴ × ۱۰۲۴ × ۱۰۲۴ × ۱۰۲۴) داشته باشد. منابع مشخص‌شده در هر گره به کار اختصاص داده می‌شوند. منابع عمومی مصرف‌پذیرِ دردسترس توسط مدیر سیستم قابل پیکربندی است. در صورتی که آرگومان گزینه برابر با "help" باشد، فهرستی از منابع عمومی مصرف‌پذیر موجود چاپ شده و دستور خارج می‌شود. نمونه‌های استفاده شامل "\-\-gres=gpu:2"، "\-\-gres=gpu:kepler:2" و "\-\-gres=help" است. \fBنکته\fR: این گزینه با \fB\-\-gpus\-per\-node\fR ناسازگار (مانعة‌الجمع) است. .IP .TP \fB\-\-gres\-flags\fR=<\fItype\fR> گزینه‌های مقیدسازی وظیفه به منبع عمومی (generic resource task binding) را مشخص می‌کند. .IP .RS .TP .B multiple\-tasks\-per\-sharing گزینهٔ \fBone\-task\-per\-sharing\fR را نفی (بی‌اثر) می‌کند. این گزینه زمانی مفید است که به طور پیش‌فرض در \fBSelectTypeParameters\fR تنظیم شده باشد. .IP .TP .B disable\-binding گزینهٔ \fBenforce\-binding\fR را نفی (بی‌اثر) می‌کند. این گزینه زمانی مفید است که به طور پیش‌فرض در \fBSelectTypeParameters\fR تنظیم شده باشد. .IP .TP .B enforce\-binding تنها پردازنده‌هایی (CPUs) که در دسترس کار خواهند بود، آن‌هایی هستند که به GRES انتخاب‌شده مقید شده‌اند (یعنی پردازنده‌های شناسایی‌شده در فایل gres.conf به طور اکید اعمال خواهند شد). این گزینه ممکن است باعث تأخیر در آغاز کار شود. برای نمونه، کاری که نیازمند دو GPU و یک CPU است، به جای استفاده از GPUهای مقید به سوکت‌های جداگانه، تا زمانی که هر دو GPU روی یک سوکت واحد در دسترس قرار گیرند به تأخیر می‌افتد؛ با این وجود، به دلیل بهبود سرعت ارتباطی، ممکن است عملکرد برنامه بهبود یابد. نیازمند این است که گره با بیش از یک سوکت پیکربندی شده باشد و پالایش منابع بر پایهٔ هر سوکت انجام خواهد شد. .br \fBنکته\fR: این گزینه می‌تواند به طور پیش‌فرض در \fBSelectTypeParameters\fR تنظیم شود. .br \fBنکته\fR: این گزینه مختص \fBSelectType=cons_tres\fR است. .br \fBنکته\fR: در صورت تلاش برای اجبار مقیدسازی روی چندین gres در چندین سوکت، این گزینه می‌تواند نتایج تعریف‌نشده‌ای به همراه داشته باشد..IP .TP .B one\-task\-per\-sharing اجازه تخصیص gres اشتراکی از یک gres اشتراکی یکسان به تسک‌های مختلف داده نمی‌شود. .br \fBنکته\fR: این پرچم تنها زمانی اعمال می‌شود که gres اشتراکی با \-\-tres\-per\-task درخواست شده باشد. .br \fBنکته\fR: این گزینه می‌تواند به صورت پیش‌فرض با \fBSelectTypeParameters=ONE_TASK_PER_SHARING_GRES\fR تنظیم شود. .br \fBنکته\fR: این گزینه مختص \fBSelectTypeParameters=MULTIPLE_SHARING_GRES_PJ\fR است. .RE .IP .TP \fB\-h\fR, \fB\-\-help\fR نمایش اطلاعات راهنما و خروج. .IP .TP \fB\-\-hint\fR=<\fItype\fR> مقیدسازی تسک‌ها مطابق با راهنماهای (hints) برنامه کاربردی. .br \fBنکته\fR: این گزینه مقادیر خاصی را برای برخی گزینه‌های مرتبط تعیین می‌کند که مانع از استفاده همزمان آن با هرگونه مقدار مشخص‌شده توسط کاربر برای \fB\-\-ntasks\-per\-core\fR، \fB\-\-cores\-per\-socket\fR، \fB\-\-sockets\-per\-node\fR، \fB\-\-threads\-per\-core\fR یا \fB\-B\fR می‌شود. این گزینه‌های متداخل در صورت مشخص شدن به عنوان آرگومان‌های خط فرمان، بر \fB\-\-hint\fR اولویت داشته و آن را بازنویسی می‌کنند. اگر یک گزینه متداخل به صورت یک متغیر محیطی مشخص شده باشد، \-\-hint به عنوان آرگومان خط فرمان اولویت خواهد داشت. .IP .RS .TP .B compute_bound انتخاب تنظیمات برای برنامه‌های با بار محاسباتی (compute bound): استفاده از تمام هسته‌ها در هر سوکت، یک رشته (thread) به ازای هر هسته. .IP .TP .B memory_bound انتخاب تنظیمات برای برنامه‌های با بار حافظه (memory bound): استفاده تنها از یک هسته در هر سوکت، یک رشته به ازای هر هسته. .IP .TP .B multithread استفاده از رشته‌های اضافی با چندرشتگی درون‌هسته‌ای (in\-core multi\-threading) که می‌تواند برای برنامه‌های با ارتباطات فشرده مفید باشد. تنها با افزونه task/affinity پشتیبانی می‌شود. .IP .TP .B nomultithread عدم استفاده از رشته‌های اضافی با چندرشتگی درون‌هسته‌ای؛ تسک‌ها را به یک رشته به ازای هر هسته محدود می‌کند. تنها با افزونه task/affinity پشتیبانی می‌شود. .IP .TP .B help نمایش این پیام راهنما. .RE .IP .TP \fB\-H, \-\-hold\fR مشخص می‌کند که کار در وضعیت تعلیق (held state با اولویت صفر) ارسال شود. یک کار معلق می‌تواند سپس با استفاده از scontrol برای بازنشانی اولویتش آزاد شود (مثلاً "\fIscontrol release \fR"). .IP .TP \fB\-I\fR, \fB\-\-immediate\fR[=<\fIseconds\fR>] اگر منابع در بازه زمانی مشخص‌شده در دسترس نباشند، خارج می‌شود. اگر هیچ آرگومانی داده نشود (مقدار پیش‌فرض ثانیه‌ها برابر ۱ است)، منابع باید بلافاصله در دسترس باشند تا درخواست با موفقیت انجام شود. اگر \fBdefer\fR در \fBSchedulerParameters\fR پیکربندی شده باشد و seconds=1 باشد، درخواست تخصیص بلافاصله با شکست مواجه می‌شود؛ \fBdefer\fR تداخل داشته و بر این گزینه اولویت دارد. به طور پیش‌فرض، \fB\-\-immediate\fR غیرفعال است و دستور تا زمانی که منابع در دسترس قرار گیرند متوقف (block) خواهد شد. از آنجا که آرگومان این گزینه اختیاری است، برای تجزیه صحیح، گزینه تک‌حرفی باید بلافاصله با مقدار آن دنبال شود و فاصله‌ای بین آنها نباشد؛ به عنوان مثال "\-I60" و نه "\-I 60". .IP .TP \fB\-J\fR, \fB\-\-job\-name\fR=<\fIjobname\fR> مشخص کردن نامی برای تخصیص کار. نام مشخص‌شده هنگام پرس‌وجوی کارهای در حال اجرا روی سیستم، در کنار شماره شناسه کار (job id) نمایش داده خواهد شد. نام پیش‌فرض کار، نام "دستور" مشخص‌شده در خط فرمان است. .IP .TP \fB\-K\fR, \fB\-\-kill\-command\fR[=\fIsignal\fR] دستور salloc همواره پس از اعطای تخصیص، یک دستور مشخص‌شده توسط کاربر را اجرا می‌کند. salloc به مدت نامحدود برای خروج آن دستور منتظر می‌ماند. اگر گزینه \fB\-\-kill\-command\fR را مشخص کنید، هر زمان که کنترلر Slurm به salloc اطلاع دهد تخصیص کار آن لغو شده است، salloc سیگنالی به دستور شما ارسال خواهد کرد. تخصیص کار می‌تواند به دو دلیل لغو شود: فردی از \fBscancel\fR برای لغو تخصیص استفاده کرده باشد، یا تخصیص به محدودیت زمانی خود رسیده باشد. اگر نام یا شماره سیگنالی را مشخص نکنید و Slurm برای ارسال سیگنال به دستور ایجادشده هنگام پایان کار پیکربندی شده باشد، سیگنال پیش‌فرض برای نشست‌های تعاملی SIGHUP و برای نشست‌های غیرتعاملی SIGTERM است. از آنجا که آرگومان این گزینه اختیاری است، برای تجزیه صحیح، گزینه تک‌حرفی باید بلافاصله با مقدار آن دنبال شود و فاصله‌ای بین آنها نباشد؛ به عنوان مثال "\-K1" و نه "\-K 1". .IP .TP \fB\-L\fR, \fB\-\-licenses\fR=<\fIlicense\fR>[@\fIdb\fR][:\fIcount\fR][,\fIlicense\fR[@\fIdb\fR][:\fIcount\fR]...] مشخص کردن مجوزها (یا سایر منابع موجود روی تمام گره‌های خوشه) که باید به این کار تخصیص یابند. نام‌های مجوز می‌توانند با یک دو‌نقطه و تعداد دنبال شوند (تعداد پیش‌فرض یک است). می‌توان چندین مجوز را درخواست کرد. اگر با کاما (',' به معنی AND) از هم جدا شوند، آن‌گاه تمام مجوزهای درخواستی برای کار مورد نیاز هستند؛ به عنوان مثال "\-\-licenses=foo:4,bar". اگر با یک خط عمودی ('|' به معنی OR) از هم جدا شوند، تنها یکی از مجوزهای درخواستی برای کار مورد نیاز خواهد بود؛ به عنوان مثال "\-\-licenses=foo:4|bar". امکان استفاده همزمان از AND و OR وجود ندارد. برای ارسال کارها با استفاده از مجوزهای دوردست (مجوزهایی که توسط slurmdbd ارائه می‌شوند)، نام سرور ارائه‌دهنده مجوزها را مشخص کنید؛ به عنوان مثال "\-\-license=nastran@slurmdb:12". اگر \fBLicenseParameters=RemoteFuzzyMatch\fR در slurm.conf تنظیم شده باشد، حذف نام سرور امکان‌پذیر است. \fBنکته\fR: هنگام ارسال کارهای ناهمگن (heterogeneous)، درخواست‌های مجوز تنها می‌توانند روی نخستین مؤلفه از کار انجام شوند؛ به عنوان مثال "salloc \-L ansys:2 :". \fBنکته\fR: اگر مجوزها در AccountingStorageTres ردیابی شوند و از OR استفاده شود، ReqTRES تمام tresهای درخواستی را به صورت جداشده با کاما نمایش خواهد داد. AllocTRES تنها مجوزی را که به کار تخصیص یافته است نمایش می‌دهد. \fBنکته\fR: وقتی کاری مجوزها را با عملگر OR درخواست می‌کند، Slurm تلاش خواهد کرد مجوزها را به همان ترتیبی که درخواست شده‌اند تخصیص دهد. این ترتیب مشخص‌شده حتی در صورتی که باقی مجوزهای درخواستی بتوانند روی یک رزرو درخواستی برآورده شوند، اولویت خواهد داشت. این موضوع در زمان پیکربندی \fBSchedulerParameters=bf_licenses\fR برای برنامه‌ریزی backfill نیز اعمال می‌شود. .IP .TP \fB\-\-mail\-type\fR=<\fItype\fR> اطلاع‌رسانی به کاربر از طریق ایمیل هنگام وقوع انواع مشخصی از رویدادها. مقادیر معتبر \fItype\fR عبارتند از NONE، BEGIN، END، FAIL، REQUEUE، ALL (معادل BEGIN، END، FAIL، INVALID_DEPEND، REQUEUE و STAGE_OUT)، INVALID_DEPEND (وابستگی هرگز برآورده نشد)، STAGE_OUT (تکمیل تخلیه مرحله‌ای burst buffer و پاکسازی)، TIME_LIMIT، TIME_LIMIT_90 (رسیدن به ۹۰ درصد محدودیت زمانی)، TIME_LIMIT_80 (رسیدن به ۸۰ درصد محدودیت زمانی)، و TIME_LIMIT_50 (رسیدن به ۵۰ درصد محدودیت زمانی). می‌توان چندین مقدار \fItype\fR را در فهرستی جداشده با کاما مشخص کرد. مقدار NONE تمام اعلان‌های رویداد را فرونشانی کرده و مقادیر دیگر مشخص‌شده را نادیده می‌گیرد. به طور پیش‌فرض هیچ اعلان ایمیلی ارسال نمی‌شود. کاربری که باید به او اطلاع داده شود با \fB\-\-mail\-user\fR تعیین می‌شود. .IP .TP \fB\-\-mail\-user\fR=<\fIuser\fR> کاربری که اعلان ایمیلی تغییرات وضعیت را بر اساس آنچه توسط \fB\-\-mail\-type\fR تعریف شده است دریافت می‌کند. این مقدار می‌تواند یک نشانی کامل ایمیل یا یک نام کاربری باشد. اگر یک نام کاربری مشخص شود، مقدار \fBMailDomain\fR در slurm.conf برای ایجاد یک نشانی ایمیل به انتهای آن افزوده خواهد شد. مقدار پیش‌فرض، کاربر ارسال‌کننده است. .IP .TP \fB\-\-mcs\-label\fR=<\fImcs\fR> تنها زمانی استفاده می‌شود که یک \fBMCSPlugin\fR سازگار فعال باشد. این پارامتر یک گروه است که کاربر به آن تعلق دارد (\fBmcs/group\fR) یا یک رشته برچسب دلخواه (\fBmcs/label\fR). در هر دو حالت، به طور پیش‌فرض هیچ برچسبی اختصاص داده نخواهد شد. برای جزئیات بیشتر به مستندات MCS مراجعه کنید: .IP .TP \fB\-\-mem\fR=<\fIsize\fR>[\fIunits\fR] مشخص کردن حافظه واقعی مورد نیاز به ازای هر گره. واحد پیش‌فرض مبی‌بایت است. واحدهای دیگر را می‌توان با استفاده از پسوند [K|M|G|T] مشخص کرد. مقدار پیش‌فرض \fBDefMemPerNode\fR و حداکثر مقدار \fBMaxMemPerNode\fR است. در صورت پیکربندی، هر دو پارامتر را می‌توان با استفاده از دستور \fBscontrol show config\fR مشاهده کرد. این پارامتر معمولاً در صورتی استفاده می‌شود که گره‌ها به طور کامل به کارها تخصیص یابند (\fBSelectType=select/linear\fR). همچنین \fB\-\-mem\-per\-cpu\fR و \fB\-\-mem\-per\-gpu\fR را ببینید. گزینه‌های \fB\-\-mem\fR، \fB\-\-mem\-per\-cpu\fR و \fB\-\-mem\-per\-gpu\fR مانعة‌الجمع هستند. اگر \fB\-\-mem\fR، \fB\-\-mem\-per\-cpu\fR یا \fB\-\-mem\-per\-gpu\fR به عنوان آرگومان‌های خط فرمان مشخص شوند، بر متغیرهای محیطی اولویت خواهند داشت. \fBنکته\fR: تعیین اندازه حافظه برابر با صفر به عنوان یک حالت ویژه در نظر گرفته شده و به کار اجازه دسترسی به تمامی حافظه روی هر گره را می‌دهد. \fBنکته\fR: حافظه مصرفی توسط هر فرایند slurmstepd در مجموع حافظه مصرفی کار گنجانده می‌شود. این فرایند معمولاً بین 20MiB تا 200MiB مصرف می‌کند، هرچند این مقدار بسته به پیکربندی سیستم و افزونه‌های بارگذاری‌شده می‌تواند متغیر باشد. \fBنکته\fR: درخواست‌های حافظه به طور سخت‌گیرانه اعمال نخواهند شد مگر اینکه Slurm برای استفاده از یک سازوکار اجرایی پیکربندی شده باشد. برای جزئیات بیشتر به \fBConstrainRAMSpace\fR در صفحه راهنمای \fBcgroup.conf\fR(5) و \fBOverMemoryKill\fR در صفحه راهنمای \fBslurm.conf\fR(5) مراجعه کنید..IP .TP \fB\-\-mem\-bind\fR=[{quiet|verbose},]<\fItype\fR> تسک‌ها را به حافظه مقید (bind) می‌کند. تنها زمانی استفاده می‌شود که پلاگین task/affinity فعال بوده و توابع حافظهٔ NUMA در دسترس باشند. \fBتوجه داشته باشید که میزان تفکیک و وضوح (resolution) مقیدسازی CPU و حافظه ممکن است در برخی معماری‌ها متفاوت باشد.\fR برای مثال، مقیدسازی CPU ممکن است در سطح هسته‌های درون یک پردازنده انجام گیرد در حالی که مقیدسازی حافظه در سطح گره‌ها انجام خواهد شد، جایی که تعریف «گره‌ها» ممکن است از سیستمی به سیستم دیگر متفاوت باشد. به‌طور پیش‌فرض هیچ مقیدسازی حافظه‌ای انجام نمی‌شود؛ هر تسکی با استفاده از هر CPU می‌تواند از هر حافظه‌ای استفاده کند. این گزینه معمولاً برای اطمینان از این به کار می‌رود که هر تسک به نزدیک‌ترین حافظه به CPU تخصیص‌یافته به خود مقید شود. \fBاستفاده از هر نوعی غیر از "none" یا "local" توصیه نمی‌شود.\fR \fBنکته\fR: برای اینکه Slurm همواره وضعیت مقیدسازی حافظهٔ انتخاب‌شده را برای تمامی دستورهای اجراشده در یک پوسته گزارش دهد، می‌توانید حالت پرگو را با تنظیم مقدار متغیر محیطی SLURM_MEM_BIND روی "verbose" فعال کنید. هنگام استفاده از \fB\-\-mem\-bind\fR متغیرهای محیطی اطلاعاتی زیر تنظیم می‌شوند: .nf SLURM_MEM_BIND_LIST SLURM_MEM_BIND_PREFER SLURM_MEM_BIND_TYPE SLURM_MEM_BIND_VERBOSE .fi برای توضیحات دقیق‌تر دربارهٔ هر یک از متغیرهای *SLURM_MEM_BIND بخش \fBENVIRONMENT VARIABLES\fR را مشاهده کنید. گزینه‌های پشتیبانی‌شده عبارتند از: .IP .RS .TP .B help نمایش این پیام راهنما .IP .TP .B local استفاده از حافظهٔ محلی پردازندهٔ در حال استفاده .IP .TP .B map_mem: مقیدسازی از طریق تنظیم ماسک‌های حافظه روی تسک‌ها (یا rankها) به‌صورت مشخص‌شده، که در آن برابر است با ,,... نگاشت برای یک گره مشخص می‌شود و نگاشت یکسانی روی تسک‌های هر گره اعمال می‌گردد (یعنی کمترین شناسهٔ تسک روی هر گره به نخستین شناسهٔ مشخص‌شده در فهرست نگاشت می‌شود و غیره). شناسه‌های NUMA به‌صورت مقادیر ده‌دهی تفسیر می‌شوند مگر اینکه پیش از آن‌ها '0x' قرار گرفته باشد که در این صورت به‌صورت مقادیر شانزده‌شانزدهی تفسیر خواهند شد. اگر تعداد تسک‌ها (یا rankها) از تعداد عناصر موجود در این فهرست بیشتر باشد، عناصر موجود در فهرست در صورت نیاز با شروع مجدد از ابتدای فهرست بازاستفاده خواهند شد. برای ساده‌سازی پشتیبانی از تعداد بالای تسک‌ها، فهرست‌ها می‌توانند پس از یک نگاشت حاوی یک ستاره و تعداد تکرار باشند. برای مثال "map_mem:0x0f*4,0xf0*4". برای دستیابی به نتایج مقیدسازی قابل‌پیش‌بینی، تمام CPUهای هر گره در کار باید به کار تخصیص داده شوند. .IP .TP .B mask_mem: مقیدسازی از طریق تنظیم ماسک‌های حافظه روی تسک‌ها (یا rankها) به‌صورت مشخص‌شده، که در آن برابر است با ,,... نگاشت برای یک گره مشخص می‌شود و نگاشت یکسانی روی تسک‌های هر گره اعمال می‌گردد (یعنی کمترین شناسهٔ تسک روی هر گره به نخستین ماسک مشخص‌شده در فهرست نگاشت می‌شود و غیره). ماسک‌های NUMA \fBهمواره\fR به‌صورت مقادیر شانزده‌شانزدهی تفسیر می‌شوند. توجه داشته باشید که اگر ماسک‌ها با [0\-9] شروع نشوند باید پیش از آن‌ها یک '0x' قرار گیرد تا به‌صورت مقادیر عددی در نظر گرفته شوند. اگر تعداد تسک‌ها (یا rankها) از تعداد عناصر موجود در این فهرست فراتر رود، عناصر موجود در فهرست در صورت نیاز با شروع مجدد از ابتدای فهرست بازاستفاده خواهند شد. برای ساده‌سازی پشتیبانی از تعداد بالای تسک‌ها، فهرست‌ها می‌توانند پس از یک ماسک حاوی یک ستاره و تعداد تکرار باشند. برای مثال "mask_mem:0*4,1*4". برای دستیابی به نتایج مقیدسازی قابل‌پیش‌بینی، تمام CPUهای هر گره در کار باید به کار تخصیص داده شوند. .IP .TP .B no[ne] عدم مقیدسازی تسک‌ها به حافظه (پیش‌فرض) .IP .TP .B p[refer] ترجیح دادن استفاده از نخستین گره NUMA مشخص‌شده، اما با مجاز شمردن استفاده از سایر گره‌های NUMA موجود. .IP .TP .B q[uiet] مقیدسازی بی‌صدا پیش از اجرای تسک (پیش‌فرض) .IP .TP .B rank مقیدسازی بر اساس rank تسک (توصیه نمی‌شود) .IP .TP .B v[erbose] گزارش مقیدسازی با جزئیات کامل پیش از اجرای تسک .RE .IP .TP \fB\-\-mem\-per\-cpu\fR=<\fIsize\fR>[\fIunits\fR] حداقل حافظهٔ مورد نیاز به ازای هر CPU تخصیص‌یافتهٔ قابل استفاده. واحد پیش‌فرض مبی‌بایت (mebibytes) است. واحدهای مختلف را می‌توان با استفاده از پسوند [K|M|G|T] مشخص کرد. مقدار پیش‌فرض \fBDefMemPerCPU\fR و حداکثر مقدار \fBMaxMemPerCPU\fR است (استثنای زیر را ببینید). در صورت پیکربندی، هر دو پارامتر را می‌توان با استفاده از دستور \fBscontrol show config\fR مشاهده کرد. توجه داشته باشید که اگر مقدار \fB\-\-mem\-per\-cpu\fR کار از مقدار پیکربندی‌شدهٔ \fBMaxMemPerCPU\fR فراتر رود، حد تعیین‌شده توسط کاربر به عنوان حد حافظه به ازای هر تسک تلقی خواهد شد؛ مقدار \fB\-\-mem\-per\-cpu\fR به مقداری نه بیشتر از \fBMaxMemPerCPU\fR کاهش می‌یابد؛ \fB\-\-cpus\-per\-task\fR تنظیم شده و حاصل ضرب مقدار \fB\-\-cpus\-per\-task\fR در مقدار جدید \fB\-\-mem\-per\-cpu\fR برابر با مقدار اولیهٔ \fB\-\-mem\-per\-cpu\fR مشخص‌شده توسط کاربر خواهد شد. این پارامتر عموماً در صورتی استفاده می‌شود که پردازنده‌ها به‌صورت جداگانه به کارها تخصیص داده شوند (\fBSelectType=select/cons_tres\fR). اگر منابع بر پایهٔ هسته، سوکت یا کل گره تخصیص یابند، در این صورت تعداد CPUهای تخصیص‌یافته به یک کار ممکن است بیشتر از تعداد تسک‌ها باشد و مقدار \fB\-\-mem\-per\-cpu\fR باید بر همین اساس تنظیم شود. همچنین \fB\-\-mem\fR و \fB\-\-mem\-per\-gpu\fR را ببینید. گزینه‌های \fB\-\-mem\fR، \fB\-\-mem\-per\-cpu\fR و \fB\-\-mem\-per\-gpu\fR با یکدیگر مانعة‌الجمع هستند. \fBنکته\fR: اگر کل میزان حافظهٔ درخواستی یک کار توسط هیچ‌یک از گره‌های پیکربندی‌شده در پارتیشن قابل تأمین نباشد، کار رد خواهد شد. این امر ممکن است زمانی رخ دهد که \fB\-\-mem\-per\-cpu\fR به همراه گزینهٔ \fB\-\-exclusive\fR برای یک تخصیص کار استفاده شود و حاصل ضرب \fB\-\-mem\-per\-cpu\fR در تعداد CPUهای روی یک گره، از کل حافظهٔ آن گره فراتر رود. \fBنکته\fR: این موضوع در مورد CPUهای تخصیص‌یافتهٔ \fBقابل استفاده\fR در یک تخصیص کار صدق می‌کند. این نکته زمانی حائز اهمیت است که بیش از یک رشته در هر هسته پیکربندی شده باشد. اگر کاری \-\-threads\-per\-core را با رشته‌های کمتری نسبت به آنچه روی هسته وجود دارد درخواست کند (یا \-\-hint=nomultithread که به معنای \-\-threads\-per\-core=1 است)، کار قادر به استفاده از آن رشته‌های اضافه روی هسته نخواهد بود و آن رشته‌ها در محاسبهٔ حافظه به ازای هر CPU لحاظ نخواهند شد. اما اگر کار به تمام رشته‌های روی هسته دسترسی داشته باشد، آن رشته‌ها در محاسبهٔ حافظه به ازای هر CPU لحاظ خواهند شد، حتی اگر کار صراحتاً آن رشته‌ها را درخواست نکرده باشد. در مثال‌های زیر، هر هسته دارای دو رشته است. در مثال نخست، دو تسک می‌توانند روی هایپرتریدهای مجزا در همان هسته اجرا شوند زیرا \-\-threads\-per\-core استفاده نشده است. تسک سوم از هر دو رشتهٔ هستهٔ دوم استفاده می‌کند. حافظهٔ تخصیص‌یافته به ازای هر CPU شامل تمامی رشته‌ها می‌شود: .nf .ft B $ salloc \-n3 \-\-mem\-per\-cpu=100 salloc: Granted job allocation 17199 $ sacct \-j $SLURM_JOB_ID \-X \-o jobid%7,reqtres%35,alloctres%35 JobID ReqTRES AllocTRES \-\-\-\-\-\-\- \-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\- \-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\- 17199 billing=3,cpu=3,mem=300M,node=1 billing=4,cpu=4,mem=400M,node=1 .ft .fi در مثال دوم، به دلیل استفاده از \-\-threads\-per\-core=1، به هر تسک یک هستهٔ کامل تخصیص می‌یابد اما تنها قادر است از یک رشته در هر هسته استفاده کند. CPUهای تخصیص‌یافته شامل تمام رشته‌ها در هر هسته است. با این حال، حافظهٔ تخصیص‌یافته به ازای هر CPU تنها شامل رشتهٔ قابل استفاده در هر هسته می‌شود. .nf .ft B $ salloc \-n3 \-\-mem\-per\-cpu=100 \-\-threads\-per\-core=1 salloc: Granted job allocation 17200 $ sacct \-j $SLURM_JOB_ID \-X \-o jobid%7,reqtres%35,alloctres%35 JobID ReqTRES AllocTRES \-\-\-\-\-\-\- \-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\- \-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\- 17200 billing=3,cpu=3,mem=300M,node=1 billing=6,cpu=6,mem=300M,node=1 .ft .fi.IP .TP \fB\-\-mem\-per\-gpu\fR=<\fIsize\fR>[\fIunits\fR] حداقل حافظه مورد نیاز به ازای هر GPU تخصیص‌یافته. واحد پیش‌فرض مبی‌بایت است. واحدهای مختلف را می‌توان با استفاده از پسوند [K|M|G|T] مشخص کرد. مقدار پیش‌فرض \fBDefMemPerGPU\fR است و هم به صورت سراسری و هم بر اساس هر پارتیشن در دسترس است. در صورت پیکربندی، پارامترها با استفاده از دستورهای \fBscontrol show config\fR و \fBscontrol show partition\fR قابل مشاهده هستند. همچنین گزینه \fB\-\-mem\fR را ببینید. گزینه‌های \fB\-\-mem\fR، \fB\-\-mem\-per\-cpu\fR و \fB\-\-mem\-per\-gpu\fR مانعة‌الجمع (غیرقابل جمع) هستند. .IP .TP \fB\-\-mem\-update\fR=<\fImargin\fR>@<\fIdelay\fR> محدودیت حافظه کار را پس از سپری شدن زمان مشخص‌شده توسط \fIdelay\fR به طور خودکار کاهش می‌دهد. محدودیت جدید روی میزان مصرف فعلی حافظه کار به علاوه \fImargin\fR درصد تنظیم می‌شود. مقدار \fImargin\fR یک درصد است (به عنوان مثال ۲۰ یعنی ۲۰٪ بالاتر از مصرف فعلی). مقدار \fIdelay\fR مشخص می‌کند چند وقت پس از شروع کار، نمونه‌برداری از مصرف حافظه انجام شود و کاهش اعمال گردد. قالب‌های زمانی مجاز برای \fIdelay\fR عبارتند از "minutes"، "minutes:seconds"، "hours:minutes:seconds"، "days\-hours"، "days\-hours:minutes" و "days\-hours:minutes:seconds". محدودیت حافظه فقط می‌تواند کاهش یابد و هرگز افزایش نمی‌یابد. اگر محدودیت جدید محاسبه‌شده کمتر از محدودیت فعلی نباشد، هیچ تغییری اعمال نمی‌شود. برای جلوگیری از کاهش محدودیت به مقداری بیش از حد اندک، حداقل کف ۱۰٪ از درخواست اولیه حافظه اعمال می‌شود. مصرف حافظه تنها به عنوان RSS (حافظه فیزیکی مقیم) اندازه‌گیری می‌شود؛ مصرف swap در نظر گرفته نمی‌شود. هنگامی که \fBConstrainSwapSpace\fR پیکربندی شده باشد، محدودیت swap نیز به طور متناسب با محدودیت حافظه کاهش می‌یابد. این گزینه با هر دو نوع کار \fB\-\-mem\fR و \fB\-\-mem\-per\-cpu\fR سازگار است. برای کارهای \fB\-\-mem\-per\-cpu\fR، محدودیت جدید به عنوان یک مقدار به ازای هر گره (per-node) اعمال شده و در مقایسه با بالاترین تخصیص به ازای هر گره در میان تمام گره‌ها سنجیده می‌شود. این یک عملیات تک‌مرحله‌ای (one-shot) است: کاهش حداکثر یک بار به ازای هر اجرای کار اعمال می‌شود. در صورت ورود مجدد کار به صف (requeue)، کاهش خودکار ممکن است دوباره فعال شود. این گزینه نیازمند پیکربندی \fBSlurmctldParameters=enable_stepmgr\fR و \fBJobAcctGatherType=jobacct_gather/cgroup\fR است. .IP .TP \fB\-\-mincpus\fR=<\fIn\fR> مشخص کردن حداقل تعداد پردازنده‌ها/CPUهای منطقی به ازای هر گره. .IP .TP \fB\-\-network\fR=<\fItype\fR> مشخص کردن اطلاعات مربوط به سوئیچ یا شبکه. تفسیر \fItype\fR به سیستم وابسته است. گزینه \fBnetwork\fR روی سیستم‌های مجهز به شبکه‌های HPE Slingshot در دسترس است. از این گزینه می‌توان برای درخواست یک VNI کار (جهت ارتباط بین گام‌های کاری در یک کار) استفاده کرد. همچنین می‌توان از آن برای بازنویسی مقادیر پیش‌فرض منابع شبکه تخصیص‌یافته به گام کاری استفاده نمود. می‌توان مقادیر چندگانه را در یک فهرست جداشده با کاما مشخص کرد. .IP .RS .TP 6 \fBtcs\fR=<\fIclass1\fR>[:<\fIclass2\fR>]... مجموعه‌ای از کلاس‌های ترافیک برای پیکربندی برنامه‌ها. کلاس‌های ترافیک پشتیبانی‌شده عبارتند از DEDICATED_ACCESS، LOW_LATENCY، BULK_DATA و BEST_EFFORT. کلاس‌های ترافیک را می‌توان به صورت TC_DEDICATED_ACCESS، TC_LOW_LATENCY، TC_BULK_DATA و TC_BEST_EFFORT نیز مشخص کرد. .IP .TP \fBno_vni\fR هیچ VNIای برای این کار تخصیص داده نشود (حتی اگر چندگره‌ای باشد). .IP .TP \fBjob_vni\fR تخصیص یک VNI کار برای این کار. .IP .TP \fBsingle_node_vni\fR تخصیص یک VNI کار برای این کار، حتی اگر یک کار تک‌گره‌ای باشد. .IP .TP \fBadjust_limits\fR در صورت تنظیم، slurmd با در نظر گرفتن حداکثر مقدار منبع به ازای هر کارت شبکه (NIC) و کسر مقادیر رزروشده یا استفاده‌شده (هر کدام که بیشتر باشد) برای سرویس‌های شبکه سیستم، یک سقف بالا برای رزرو منابع شبکه تعیین می‌کند؛ این حالت پیش‌فرض است. .IP .TP \fBno_adjust_limits\fR در صورت تنظیم، slurmd رزرو منابع شبکه را تنها بر اساس پیکربندی پیش‌فرض هر منبع و تعداد وظایف (tasks) در برنامه محاسبه می‌کند؛ این گزینه سقفی برای آن درخواست‌های رزرو بر اساس مصرف منابع سرویس‌های شبکه از پیش موجود در سیستم تعیین نخواهد کرد. فعال کردن این گزینه به این معنی است که اجرای برنامه‌های بیشتری ممکن است به دلیل اتمام منابع شبکه ناموفق باشد، اما اگر برنامه برای اجرا مطلقاً به میزان مشخصی از منابع نیاز داشته باشد، این گزینه آن را تضمین می‌کند. .IP .TP \fBdisable_rdzv_get\fR غیرفعال کردن rendezvous getها در NICهای Slingshot، که می‌تواند کارایی را برای برخی برنامه‌ها بهبود بخشد. .IP .TP \fBnic_distribution_count\fR=<\fIval\fR> تعداد کارت‌های شبکه‌ای (NIC) که کاربر وظایف خود را به طور یکنواخت روی آن‌ها توزیع می‌کند. پیش‌فرض، تعداد NICها در هر گره است. .IP .TP \fBdef_\fR=<\fIval\fR> تخصیص رزروشده به ازای هر CPU برای این منبع. .IP .TP \fBres_\fR=<\fIval\fR> تخصیص رزروشده به ازای هر گره برای این منبع. در صورت تنظیم، تخصیص به ازای هر CPU را لغو می‌کند. .IP .TP \fBmax_\fR=<\fIval\fR> حداکثر سقف به ازای هر گره برای این منبع. .IP .TP \fBdepth\fR=<\fIdepth\fR> ضریب تخصیص منابع به ازای هر CPU. پیش‌فرض، تعداد CPUهای رزروشده روی گره است. .RE .IP منابعی که می‌توان درخواست کرد عبارتند از: .IP .RS .TP 6 \fBtxqs\fR صف‌های دستور ارسال (Transmit command queues). پیش‌فرض ۲ به ازای هر CPU، و حداکثر ۱۰۲۴ به ازای هر گره است. .IP .TP \fBtgqs\fR صف‌های دستور مقصد (Target command queues). پیش‌فرض ۱ به ازای هر CPU، و حداکثر ۵۱۲ به ازای هر گره است. .IP .TP \fBeqs\fR صف‌های رویداد (Event queues). پیش‌فرض ۲ به ازای هر CPU، و حداکثر ۲۰۴۷ به ازای هر گره است. .IP .TP \fBcts\fR شمارنده‌ها (Counters). پیش‌فرض ۱ به ازای هر CPU، و حداکثر ۲۰۴۷ به ازای هر گره است. .IP .TP \fBtles\fR مدخل‌های فهرست محرک (Trigger list entries). پیش‌فرض ۱ به ازای هر CPU، و حداکثر ۲۰۴۸ به ازای هر گره است. .IP .TP \fBptes\fR مدخل‌های جدول انتقال‌پذیر (Portable table entries). پیش‌فرض ۶ به ازای هر CPU، و حداکثر ۲۰۴۸ به ازای هر گره است. .IP .TP \fBles\fR مدخل‌های فهرست (List entries). پیش‌فرض ۱۶ به ازای هر CPU، و حداکثر ۱۶۳۸۴ به ازای هر گره است. .IP .TP \fBacs\fR زمینه‌های آدرس‌دهی (Addressing contexts). پیش‌فرض ۲ به ازای هر CPU، و حداکثر ۱۰۲۲ به ازای هر گره است. .RE .IP روی سیستم‌های پیکربندی‌شده با \fBSwitchType=switch/nvidia_imex\fR، گزینه‌های زیر پشتیبانی می‌شوند: .RS.TP \fBunique-channel-per-segment\fR به‌جای یک کانال برای کل کار، به‌ازای هر سگمنت (segment) در کار یک کانال تخصیص می‌دهد. این گزینه تنها زمانی اعمال می‌شود که \fBtopology/block\fR پیکربندی شده باشد. .RE .IP .IP .TP \fB\-\-nice\fR[=\fIadjustment\fR] اجرای کار با اولویت زمان‌بندی تنظیم‌شده در Slurm. بدون مقدار تنظیمی، اولویت زمان‌بندی ۱۰۰ واحد کاهش می‌یابد. مقدار nice منفی اولویت را افزایش داده و در غیر این صورت آن را کاهش می‌دهد. محدوده تنظیم +/\- 2147483645 است. تنها کاربران مجاز (ممتاز) می‌توانند مقدار تنظیمی منفی تعیین کنند. .IP .TP \fB\-\-no\-bell\fR بی‌صدا کردن استفاده salloc از زنگ ترمینال (terminal bell). همچنین گزینه \fB\-\-bell\fR را ببینید. .IP .TP \fB\-k\fR, \fB\-\-no\-kill\fR[=off] اگر یکی از گره‌های تخصیص‌یافته به کار دچار خرابی شود، کار را به‌طور خودکار خاتمه نده. در صورت خرابی یک گره، مسئولیت تحمل خطا (fault\-tolerance) بر عهده کاربر خواهد بود. تخصیص کار لغو نخواهد شد تا کاربر بتواند گام‌های کاری جدیدی را روی گره‌های باقی‌مانده در تخصیص خود اجرا کند. این گزینه متغیر محیطی \fBSLURM_NO_KILL\fR را مقداردهی نمی‌کند. بنابراین، هنگام خرابی یک گره، گام‌های در حال اجرا روی آن گره کشته خواهند شد مگر اینکه متغیر محیطی \fBSLURM_NO_KILL\fR به‌صراحت تنظیم شده باشد یا فراخوانی‌های srun درون تخصیص کار صریحاً \-\-no\-kill را درخواست کرده باشند. برای غیرفعال کردن اثر متغیر محیطی \fBSALLOC_NO_KILL\fR، آرگومان اختیاری "off" را مشخص کنید. به‌طور پیش‌فرض، اگر هر گره‌ای در محدوده گره‌های تخصیص‌یافته به کار دچار خرابی شود، Slurm کل تخصیص کار را خاتمه می‌دهد. .IP .TP \fB\-\-no\-shell\fR بلافاصله پس از تخصیص منابع، بدون اجرای هیچ فرمانی خارج شو. با این وجود، کار Slurm همچنان ایجاد خواهد شد، فعال باقی می‌ماند و تا زمانی که فعال است مالکیت منابع تخصیص‌یافته را در اختیار خواهد داشت. شما یک شناسه کار Slurm بدون هیچ فرایند یا وظیفه (task) مرتبطی خواهید داشت. اگر گزینه \fB\-\-jobid=\fR را با شناسه این کار Slurm مشخص کنید، می‌توانید دستورهای \fBsrun\fR را روی این تخصیص منابع اجرا نمایید. همچنین از این گزینه می‌توان برای رزرو موقت مجموعه‌ای از منابع استفاده کرد تا سایر کارها نتوانند برای مدتی از آن‌ها استفاده کنند. (توجه داشته باشید که کار Slurm مشمول محدودیت‌های معمول کارها، از جمله محدودیت‌های زمانی است، به‌طوری که در نهایت کار خاتمه یافته و منابع آزاد می‌شوند، یا اینکه می‌توانید کار را به‌صورت دستی با استفاده از دستور \fBscancel\fR لغو کنید.) .IP .TP \fB\-F\fR, \fB\-\-nodefile\fR=<\fInode_file\fR> بسیار شبیه به \fB\-\-nodelist\fR، با این تفاوت که فهرست در فایلی به نام \fInode file\fR قرار دارد. نام‌های گره‌های موجود در فهرست می‌توانند در چندین خط از فایل نیز پخش شده باشند. نام‌های تکراری گره در فایل نادیده گرفته می‌شوند. ترتیب نام‌های گره در فهرست اهمیتی ندارد؛ نام‌های گره‌ها توسط Slurm مرتب‌سازی خواهند شد. .IP .TP \fB\-w\fR, \fB\-\-nodelist\fR=<\fInode_name_list\fR> درخواست فهرستی مشخص از گره‌ها. کار تا حد امکان بر اساس نیازمندی‌های منبع، شامل تعداد زیادی از این گره‌ها خواهد بود و در صورت نیاز، اجرا را برای آزاد شدن و در دسترس قرار گرفتن منابع به تاخیر می‌اندازد. اگر حداقل تعداد گره یا پردازنده‌ای بیشتر از آنچه فهرست گره ارائه‌شده برآورده می‌کند مشخص کنید، منابع اضافی در صورت نیاز روی گره‌های دیگر تخصیص داده می‌شوند (مگر اینکه \fB\-\-segment\fR نیز استفاده شده باشد). برعکس، تعداد کمتر گره یا پردازنده ممکن است تنها به زیرمجموعه‌ای از فهرست گره ارائه‌شده نیاز داشته باشد. این فهرست را می‌توان به‌صورت فهرستی از گره‌ها که با کاما از هم جدا شده‌اند، بازه‌ای از گره‌ها (مانند node[1\-5,7,...])، یا یک نام فایل مشخص کرد. اگر فهرست گره‌ها حاوی نویسه "/" باشد، نام فایل در نظر گرفته می‌شود. نام‌های تکراری گره در فهرست نادیده گرفته خواهند شد. ترتیب نام‌های گره در فهرست اهمیتی ندارد؛ نام‌های گره‌ها توسط Slurm مرتب‌سازی می‌شوند. .IP .TP \fB\-N\fR, \fB\-\-nodes\fR=<\fIminnodes\fR>[\-\fImaxnodes\fR]|<\fIsize_string\fR> درخواست اینکه حداقل \fIminnodes\fR گره به این کار تخصیص یابد. حداکثر تعداد گره را نیز می‌توان با \fImaxnodes\fR تعیین کرد. اگر فقط یک عدد مشخص شود، هم به‌عنوان حداقل و هم به‌عنوان حداکثر تعداد گره استفاده می‌شود. تعداد گره را می‌توان به‌صورت size_string نیز مشخص کرد. مشخصه size_string معین می‌کند چه مقادیری از گره باید استفاده شوند. مقادیر چندگانه را می‌توان با استفاده از فهرستی جداشده با کاما یا با یک تابع گامی به‌وسیله پسوندی شامل دونقطه و مقادیر عددی با جداکننده "-" مشخص کرد. برای نمونه، "--nodes=1-15:4" معادل با "--nodes=1,5,9,13" است. محدودیت‌های گره در پارتیشن بر محدودیت‌های کار اولویت دارند. اگر محدودیت‌های گره یک کار خارج از محدوده مجاز برای پارتیشن مرتبط با آن باشد، کار در وضعیت PENDING (معلق) باقی می‌ماند. این امر امکان اجرای احتمالی را در زمان دیگری که محدودیت پارتیشن تغییر کند، فراهم می‌سازد. اگر محدودیت گره کار از تعداد گره‌های پیکربندی‌شده در پارتیشن فراتر رود، کار رد خواهد شد. توجه داشته باشید که متغیر محیطی \fBSLURM_JOB_NUM_NODES\fR روی تعداد گره‌هایی که در عمل به کار تخصیص یافته‌اند تنظیم خواهد شد. برای اطلاعات بیشتر بخش \fBENVIRONMENT VARIABLES\fR را ببینید. اگر \fB\-N\fR مشخص نشده باشد، رفتار پیش‌فرض این است که گره‌های کافی برای برآورده کردن منابع درخواستیِ مشخص‌شده توسط گزینه‌های per\-job، مانند \fB\-n\fR، \fB\-c\fR و \fB--gpus\fR تخصیص یابد. به کار تا حد امکان بیشترین تعداد گره در محدوده مشخص‌شده و بدون به تاخیر انداختن آغاز کار تخصیص داده می‌شود. مشخصه تعداد گره می‌تواند شامل یک مقدار عددی و به‌دنبال آن پسوند "k" (ضرب مقدار عددی در ۱٬۰۲۴) یا "m" (ضرب مقدار عددی در ۱٬۰۴۸٬۵۷۶) باشد. \fBNOTE\fR: این گزینه را نمی‌توان به همراه توزیع دلخواه (arbitrary distribution) استفاده کرد. .IP .TP \fB\-n\fR, \fB\-\-ntasks\fR=<\fInumber\fR> دستور salloc وظایف (tasks) را اجرا نمی‌کند، بلکه تخصیص منابع را درخواست کرده و فرمانی را اجرا می‌نماید. این گزینه به کنترلر Slurm اطلاع می‌دهد که گام‌های کاری اجراشده درون این تخصیص، حداکثر \fInumber\fR وظیفه را اجرا خواهند کرد و منابع کافی برای انجام این کار تخصیص می‌یابد. پیش‌فرض یک وظیفه به‌ازای هر گره است، اما توجه داشته باشید که گزینه \fB\-\-cpus\-per\-task\fR این پیش‌فرض را تغییر خواهد داد. .IP .TP \fB\-\-ntasks\-per\-core\fR=<\fIntasks\fR> درخواست اجرای حداکثر \fIntasks\fR وظیفه روی هر هسته (core). برای استفاده به همراه گزینه \fB\-\-ntasks\fR در نظر گرفته شده است. مرتبط با \fB\-\-ntasks\-per\-node\fR، با این تفاوت که به‌جای سطح گره، در سطح هسته اعمال می‌شود. این گزینه توسط srun به ارث برده خواهد شد. ممکن است Slurm برای رعایت این گزینه، پردازنده‌های (cpus) بیشتری نسبت به آنچه درخواست شده بود تخصیص دهد. .br \fBNOTE\fR: این گزینه هنگام استفاده از \fISelectType=select/linear\fR پشتیبانی نمی‌شود. این مقدار نمی‌تواند بزرگ‌تر از \fB\-\-threads\-per\-core\fR باشد. .IP .TP \fB\-\-ntasks\-per\-gpu\fR=<\fIntasks\fR> درخواست اینکه به‌ازای هر GPU، تعداد \fIntasks\fR وظیفه فراخوانی شود. این گزینه می‌تواند به دو روش عمل کند: ۱) علاوه بر این، \fB\-\-ntasks\fR را نیز تعیین کنید، که در این حالت یک مشخصه GPU بدون نوع به‌طور خودکار برای برآورده کردن \fB\-\-ntasks\-per\-gpu\fR تعیین می‌شود، یا ۲) GPUهای مورد نظر را (مثلاً از طریق \fB\-\-gpus\fR یا \fB\-\-gres\fR) بدون تعیین \fB\-\-ntasks\fR مشخص کنید، و تعداد کل وظایف به‌طور خودکار محاسبه خواهد شد. تعداد CPUهای مورد نیاز در صورت لزوم به‌طور خودکار افزایش می‌یابد تا تعداد وظایف محاسبه‌شده پوشش داده شود. این گزینه به‌طور ضمنی \fB\-\-tres\-bind=gres/gpu:single:\fR را تنظیم می‌کند، اما می‌توان آن را با یک مشخصه صریح \fB\-\-tres\-bind=gres/gpu\fR بازنویسی کرد. این گزینه با بازه گره (یعنی \-N<\fIminnodes\fR\-\fImaxnodes\fR>) سازگار نیست. این گزینه با \fB\-\-gpus\-per\-task\fR، \fB\-\-gpus\-per\-socket\fR یا \fB\-\-ntasks\-per\-node\fR سازگار نیست. این گزینه پشتیبانی نمی‌شود مگر اینکه \fISelectType=cons_tres\fR پیکربندی شده باشد (چه به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم در سامانه‌های Cray). .IP .TP \fB\-\-ntasks\-per\-node\fR=<\fIntasks\fR> درخواست اینکه \fIntasks\fR وظیفه روی هر گره اجرا شود. اگر به همراه گزینه \fB\-\-ntasks\fR استفاده شود، گزینه \fB\-\-ntasks\fR اولویت خواهد داشت و با \fB\-\-ntasks\-per\-node\fR مانند \fIحداکثر\fR تعداد وظایف در هر گره برخورد می‌شود. برای استفاده به همراه گزینه \fB\-\-nodes\fR در نظر گرفته شده است. این گزینه با \fB\-\-cpus\-per\-task\fR=\fIncpus\fR مرتبط است، اما نیازی به دانستن تعداد واقعی cpus روی هر گره ندارد. در برخی موارد، درخواست اینکه بیشتر از تعداد مشخصی وظیفه روی هر گره اجرا نشود، راحت‌تر است. نمونه‌های آن شامل ارسال یک برنامه ترکیبی MPI/OpenMP است که در آن تنها یک «وظیفه/رتبه» (task/rank) از MPI باید به هر گره اختصاص یابد در حالی که به بخش OpenMP اجازه داده می‌شود از تمام موازی‌سازی موجود در گره استفاده کند، یا ارسال یک کار منفرد راه‌اندازی/پاک‌سازی/پایش به هر گره از یک تخصیص موجود از قبل به‌عنوان یک گام در یک اسکریپت کاری بزرگ‌تر..IP .TP \fB\-\-ntasks\-per\-socket\fR=<\fIntasks\fR> درخواست اجرای حداکثر \fIntasks\fR وظیفه (تسک) روی هر سوکت. برای استفاده همراه با گزینه \fB\-\-ntasks\fR در نظر گرفته شده است. مرتبط با \fB\-\-ntasks\-per\-node\fR، با این تفاوت که به جای سطح گره، در سطح سوکت اعمال می‌شود. \fBنکته\fR: این گزینه هنگام استفاده از \fISelectType=select/linear\fR پشتیبانی نمی‌شود. .IP .TP \fB\-\-oom\-kill\-step\fR[={0|1}] تعیین اینکه در صورت شناسایی رویداد OOM (کمبود حافظه) در هر یک از وظایف یک گام (step)، آیا کل گام متوقف (kill) شود یا خیر. این گزینه تنظیم «OOMKillStep» در TaskPluginParam از فایل slurm.conf را بازنویسی می‌کند. در صورت عدم تنظیم، از مقدار موجود در slurm.conf استفاده خواهد شد. هنگام تنظیم، مقدار «0» متوقف کردن کل گام را غیرفعال کرده و مقدار «1» آن را فعال می‌سازد. این مورد برای کل تخصیص به‌جز گام خارجی اعمال می‌شود. در صورتی که این گزینه بدون مقدار ذکر شود، پیش‌فرض «1» (فعال) است. .IP .TP \fB\-O\fR, \fB\-\-overcommit\fR تخصیص بیش‌از‌حد (overcommit) منابع. هنگامی که برای یک تخصیص کار (job allocation) اعمال شود (به‌جز کارهایی که دسترسی انحصاری به گره‌ها را درخواست می‌کنند)، منابع به گونه‌ای تخصیص می‌یابند که گویی تنها یک وظیفه به ازای هر گره درخواست شده است. این بدان معناست که تعداد پردازنده‌های درخواستی برای هر وظیفه (\fB\-c\fR، \fB\-\-cpus\-per\-task\fR) به ازای هر گره تخصیص می‌یابد، به جای اینکه در تعداد وظایف ضرب شود. گزینه‌های تعیین‌کننده تعداد وظایف در هر گره، سوکت، هسته و غیره نادیده گرفته می‌شوند. هنگامی که برای تخصیص‌های گام کار اعمال شود (دستور \fBsrun\fR هنگامی که درون یک تخصیص کارِ موجود اجرا شود)، این گزینه می‌تواند برای راه‌اندازی بیش از یک وظیفه به ازای هر CPU استفاده شود. به طور معمول، \fBsrun\fR بیش از یک فرایند به ازای هر CPU تخصیص نمی‌دهد. با مشخص کردن \fB\-\-overcommit\fR شما صراحتاً اجازه اجرای بیش از یک فرایند به ازای هر CPU را می‌دهید. با این حال، اجرای بیش از \fBMAX_TASKS_PER_NODE\fR وظیفه در هر گره مجاز نیست. \fBنکته\fR: مقدار \fBMAX_TASKS_PER_NODE\fR در فایل \fIslurm.h\fR تعریف شده و یک متغیر نیست، بلکه در زمان ساخت (build) نرم‌افزار Slurm تنظیم می‌شود. .IP .TP \fB\-s\fR, \fB\-\-oversubscribe\fR تخصیص کار می‌تواند منابع را با سایر کارهای در حال اجرا به اشتراک مضاعف (over\-subscribe) بگذارد. منابعی که می‌توانند به صورت اشتراک مضاعف استفاده شوند، بسته به پیکربندی می‌توانند گره‌ها، سوکت‌ها، هسته‌ها و/یا رشته‌های پردازشی هم‌زمان (hyperthreads) باشند. رفتار پیش‌فرض اشتراک مضاعف به پیکربندی سیستم بستگی دارد و گزینه \fBOverSubscribe\fR مربوط به پارتیشن، بر گزینه کار اولویت دارد. این گزینه ممکن است منجر به واگذاری سریع‌تر تخصیص نسبت به زمانی شود که گزینه \fB\-\-oversubscribe\fR تنظیم نشده باشد و بهره‌وری بالاتر سیستم را ممکن سازد، اما عملکرد برنامه احتمالاً به دلیل رقابت بر سر منابع کاهش خواهد یافت. همچنین گزینه \fB\-\-exclusive\fR را ببینید. \fBنکته\fR: این گزینه با گزینه \fB\-\-exclusive\fR مانعةالجمع است. .IP .TP \fB\-p\fR, \fB\-\-partition\fR=<\fIpartition_names\fR> درخواست یک پارتیشن خاص برای تخصیص منابع. در صورت عدم تعیین، رفتار پیش‌فرض این است که کنترلر Slurm اجازه انتخاب پارتیشن پیش‌فرضی را داشته باشد که توسط مدیر سیستم تعیین شده است. اگر کار بتواند از بیش از یک پارتیشن استفاده کند، نام آن‌ها را در فهرستی جداشده با کاما مشخص کنید؛ پارتیشنی که زودترین زمان آغاز را فراهم کند، بدون در نظر گرفتن ترتیب قرارگیری نام پارتیشن‌ها استفاده خواهد شد (اگرچه پارتیشن‌های با اولویت بالاتر ابتدا بررسی می‌شوند). هنگامی که کار آغاز شود، نام پارتیشن استفاده‌شده در ابتدای رشته پارتیشن در رکورد کار قرار خواهد گرفت. .IP .TP \fB\-\-prefer\fR=<\fIlist\fR> گره‌ها می‌توانند دارای ویژگی‌هایی (\fBfeatures\fR) باشند که توسط مدیر Slurm به آن‌ها اختصاص داده شده است. کاربران می‌توانند با استفاده از این گزینه ترجیحی مشخص کنند که کدام‌یک از این \fBfeatures\fR برای کار آن‌ها مطلوب است اما الزامی نیست. این گزینه به صورت مستقل از \fB\-\-constraint\fR عمل می‌کند و در صورت امکان، مقادیر تعیین‌شده در آنجا را نادیده می‌گیرد. هنگام زمان‌بندی، ابتدا ویژگی‌های مشخص‌شده در \fB\-\-prefer\fR بررسی می‌شوند. اگر مجموعه‌ای از گره‌ها با آن ویژگی‌ها در دسترس نباشد، \fB\-\-constraint\fR بررسی می‌شود. برای اطلاعات بیشتر \fB\-\-constraint\fR را ببینید؛ این گزینه نیز رفتار مشابهی دارد. .TP \fB\-\-priority\fR=<\fIvalue\fR> درخواست یک اولویت خاص برای کار. ممکن است تابع محدودیت‌های خاص پیکربندی باشد. \fIvalue\fR باید یا یک مقدار عددی باشد یا "TOP" (برای بالاترین مقدار ممکن). تنها اپراتورها و مدیران Slurm می‌توانند اولویت یک کار را تنظیم کنند. .IP .TP \fB\-\-profile\fR={all|none|<\fItype\fR>[,<\fItype\fR>...]} فعال‌سازی جمع‌آوری داده‌های تفصیلی توسط پلاگین acct_gather_profile. داده‌های تفصیلی معمولاً سری‌های زمانی هستند که بسته به پلاگینِ پیکربندی‌شده، در یک فایل HDF5 برای کار یا در یک پایگاه‌داده InfluxDB ذخیره می‌شوند. .IP .RS .TP 10 \fBAll\fR همه انواع داده‌ها جمع‌آوری می‌شوند. (با مقادیر دیگر قابل ترکیب نیست.) .IP .TP \fBNone\fR هیچ نوع داده‌ای جمع‌آوری نمی‌شود. این حالت پیش‌فرض است. (با مقادیر دیگر قابل ترکیب نیست.) .RE .IP مقادیر معتبر برای \fItype\fR عبارتند از: .IP .RS .TP \fBEnergy\fR داده‌های انرژی جمع‌آوری می‌شوند. .IP .TP \fBTask\fR داده‌های وظیفه (ورودی/خروجی، حافظه و...) جمع‌آوری می‌شوند. .IP .TP \fBLustre\fR داده‌های Lustre جمع‌آوری می‌شوند. .IP .TP \fBNetwork\fR داده‌های شبکه (InfiniBand) جمع‌آوری می‌شوند. .RE .IP .TP \fB\-q\fR, \fB\-\-qos\fR=<\fIqos\fR> درخواست یک کیفیت سرویس (QOS) برای کار، یا فهرستی جداشده با کاما از QOSها. در صورت درخواست یک فهرست، ترتیب بر اساس اولویت QOS ارائه‌شده خواهد بود که اولی بالاترین اولویت را دارد. مقادیر QOS می‌توانند برای هر پیوند کاربر/کلاستر/حساب در پایگاه‌داده Slurm تعریف شوند. هنگامی که پارامتر پیکربندی Slurm یعنی AccountingStorageEnforce مقدار «qos» را در تعریف خود داشته باشد، کاربران به مجموعه qosهای تعریف‌شده برای پیوند خود محدود خواهند شد. .IP .TP \fB\-Q\fR, \fB\-\-quiet\fR عدم نمایش پیام‌های اطلاعاتی salloc. خطاها همچنان نمایش داده خواهند شد. .IP .TP \fB\-\-reboot\fR راه‌اندازی مجدد اجباری گره‌های تخصیص‌یافته پیش از شروع کار. این قابلیت تنها با برخی پیکربندی‌های سیستم پشتیبانی می‌شود و در غیر این صورت بدون هیچ هشداری نادیده گرفته خواهد شد. تنها کاربر root، \fISlurmUser\fR یا مدیران سیستم می‌توانند گره‌ها را راه‌اندازی مجدد کنند. .IP .TP \fB\-\-reservation\fR=<\fIreservation_names\fR> تخصیص منابع برای کار از یک رزروِ مشخص‌شده. اگر کار بتواند از بیش از یک رزرو استفاده کند، نام آن‌ها را در فهرستی جداشده با کاما مشخص کنید؛ رزروی که زودترین زمان آغاز را فراهم کند انتخاب خواهد شد. هر رزرو به ترتیبی که درخواست شده بررسی می‌شود. تمامی رزروها در طول چرخه حیات کار در scontrol/squeue فهرست خواهند شد. در بخش حسابداری (accounting)، ابتدا اولین رزرو نمایش داده می‌شود و پس از شروع کار، رزروِ استفاده‌شده جایگزین آن خواهد شد. .IP .TP \fB\-\-resources\fR=<\fIresource_names\fR> مشخص‌کردن منابع سلسله‌مراتبی که باید به این کار تخصیص یابد. نام منابع می‌تواند با دونقطه و تعداد همراه باشد (تعداد پیش‌فرض یک است). منابع چندگانه در Mode 1 و Mode 2 می‌توانند به صورت فهرستی جداشده با کاما درخواست شوند، اما از Mode 3 تنها یک منبع قابل درخواست است. برای مثال: "\-\-resources=flat:2,natural:1". برای اطلاعات بیشتر درباره استفاده از منابع سلسله‌مراتبی با Slurm، به \fIhttps://slurm.schedmd.com/hres.html\fR مراجعه کنید. .IP.TP \fB\-\-resv\-ports\fR[=\fIcount\fR] پورت‌های ارتباطی را برای این کار رزرو می‌کند. کاربران می‌توانند تعداد پورت‌هایی را که می‌خواهند رزرو کنند مشخص نمایند. پارامتر MpiParams=ports=12000\-12999 باید در \fIslurm.conf\fR مشخص شده باشد. اگر تعداد پورت‌های رزرو شده صفر باشد، هیچ پورتی رزرو نمی‌شود. تنها برای PMI بومی Cray استفاده می‌شود. این گزینه فقط در صورتی قابل استفاده است که مدیریت گام slurmstepd فعال باشد. \fB\-\-stepmgr\fR را ببینید. .IP .TP \fB\-\-segment\fR=<\fIsegment_size\fR> هنگامی که توپولوژی بلوک یا حلقه (block or ring) استفاده می‌شود، این گزینه اندازه بخش‌هایی (segments) را که برای ایجاد تخصیص کار استفاده خواهند شد تعیین می‌کند. هیچ الزامی وجود نخواهد داشت که تمام بخش‌های یک کار درون یک بلوک سطح بالاتر یکسان قرار گیرند. \fBنکته\fR: اگر تعداد گره‌های درخواستی (\fB\-\-nodes\fR) بزرگ‌تر از اندازه بخش درخواستی باشد، باید بر اندازه بخش بخش‌پذیر نیز باشد. اگر همه گره‌ها درون یک بخش منفرد جا شوند، این گزینه هیچ تأثیری ندارد. \fBنکته\fR: هنگام استفاده همراه با \fB\-\-nodelist=\fR: تعداد گره‌های درخواستی باید کمتر یا مساوی با تعداد کل گره‌های یکتای مشخص‌شده در آرگومان \fB\-\-nodelist\fR باشد. درخواست گره‌های بیشتر از گره‌های یکتای موجود در \fB\-\-nodelist\fR ارائه شده منجر به رد شدن کار توسط slurmctld خواهد شد. .IP .TP \fB\-\-signal\fR=[R:]<\fIsig_num\fR>[@\fIsig_time\fR] هنگامی که یک کار در فاصله \fIsig_time\fR ثانیه مانده به زمان پایان خود باشد، سیگنال \fIsig_num\fR به آن ارسال می‌شود. به دلیل دقت تفکیک در رسیدگی به رویدادها توسط Slurm، سیگنال ممکن است تا ۶۰ ثانیه زودتر از زمان مشخص‌شده ارسال گردد. \fIsig_num\fR می‌تواند شماره سیگنال یا نام آن باشد (مانند "10" یا "USR1"). \fIsig_time\fR باید یک مقدار عدد صحیح بین 0 تا 65535 داشته باشد. به طور پیش‌فرض، پیش از زمان پایان کار هیچ سیگنالی ارسال نمی‌شود. اگر یک \fIsig_num\fR بدون مشخص کردن هیچ \fIsig_time\fR معین شود، زمان پیش‌فرض ۶۰ ثانیه خواهد بود. از گزینه "R:" برای مجاز کردن همپوشانی این کار با یک رزرو که دارای MaxStartDelay تنظیم‌شده است استفاده کنید. اگر از گزینه "R:" استفاده شود، preemption باید روی سیستم فعال باشد، و در صورت اعمال preemption بر روی کار، در صورت مجاز بودن مجدداً در صف قرار می‌گیرد (requeued)، در غیر این صورت لغو خواهد شد. برای ارسال سیگنال در هنگام preemption، پارامتر \fBsend_user_signal\fR در \fBPreemptParameter\fR را ببینید. .IP .TP \fB\-\-sockets\-per\-node\fR=<\fIsockets\fR> انتخاب گره را به گره‌هایی با حداقل تعداد سوکت‌های مشخص‌شده محدود می‌کند. هنگامی که افزونه task/affinity فعال است، اطلاعات تکمیلی را زیر گزینه \fB\-B\fR در بالا ببینید. .br \fBنکته\fR: این گزینه ممکن است به طور ضمنی تعداد وظایف را (اگر \fB\-n\fR مشخص نشده باشد) به صورت یک وظیفه به ازای هر رشته (thread) درخواستی تنظیم کند. .IP .TP \fB\-\-spread\-job\fR تخصیص کار را روی بیشترین تعداد گره ممکن پخش می‌کند و تلاش می‌کند وظایف را به طور یکنواخت در میان گره‌های تخصیص‌یافته توزیع نماید. این گزینه افزونه topology/tree را غیرفعال می‌کند. .IP .TP \fB\-\-spread\-segments\fR از تخصیص گره‌های درون یک بلوک پایه به بخش‌های جداگانه در همان بلوک جلوگیری می‌کند. \fBنکته\fR: این گزینه تنها با افزونه \fBtopology/block\fR کار خواهد کرد. .IP .TP \fB\-\-stepmgr\fR مدیریت گام slurmstepd را به ازای هر کار فعال می‌کند، در صورتی که در سطح سیستم فعال نشده باشد. این ویژگی امکان مدیریت گام‌های کار را توسط یک slurmstepd خارجی (extern) منفرد مرتبط با کار برای مدیریت گام‌ها فراهم می‌کند. این امر برای کارهایی که گام‌های متعددی را در تخصیص‌های خود ارسال می‌کنند سودمند است. \fBPrologFlags=contain\fR باید تنظیم شده باشد. .IP .TP \fB\-\-switches\fR=<\fIcount\fR>[@\fImax\-time\fR] هنگامی که از توپولوژی درختی استفاده می‌شود، این گزینه حداکثر تعداد سوئیچ‌های برگ (leaf switches) مورد نظر برای تخصیص کار و به صورت اختیاری حداکثر زمان انتظار برای آن تعداد سوئیچ را تعیین می‌کند. اگر Slurm تخصیصی حاوی سوئیچ‌های بیشتری از تعداد مشخص‌شده پیدا کند، کار تا زمانی که تخصیصی با تعداد سوئیچ مورد نظر بیابد یا مهلت زمانی منقضی شود، در وضعیت در انتظار (pending) باقی می‌ماند. اگر محدودیتی برای تعداد سوئیچ‌ها وجود نداشته باشد، هیچ تأخیری در شروع کار وجود نخواهد داشت. قالب‌های زمانی قابل قبول عبارتند از "minutes"، "minutes:seconds"، "hours:minutes:seconds"، "days\-hours"، "days\-hours:minutes" و "days\-hours:minutes:seconds". حداکثر زمان تأخیر کار ممکن است توسط مدیر سیستم با استفاده از پارامتر پیکربندی \fBSchedulerParameters\fR همراه با گزینه پارامتری \fBmax_switch_wait\fR محدود شده باشد. در یک شبکه dragonfly تنها تعداد سوئیچ پشتیبانی‌شده ۱ است، زیرا عملکرد ارتباطی زمانی در بالاترین حد خواهد بود که منابع یک کار روی یک سوئیچ برگ یا بیش از ۲ سوئیچ برگ تخصیص یابد. مقدار پیش‌فرض max\-time برابر با مقدار max_switch_wait در SchedulerParameters است. .IP .TP \fB\-\-thread\-spec\fR=<\fInum\fR> تعداد رشته‌های اختصاص‌یافته (specialized threads) در هر گره که برای عملیات سیستم توسط کار رزرو شده و توسط برنامه کاربردی استفاده نمی‌شود. برنامه کاربردی از این رشته‌ها استفاده نخواهد کرد، اما هزینه تخصیص آن‌ها منظور خواهد شد. این گزینه نمی‌تواند همراه با گزینه \fB\-\-core\-spec\fR استفاده شود. \fBنکته\fR: تنظیم صریح مقدار رشته اختصاص‌یافته برای یک کار، به طور ضمنی گزینه \-\-exclusive آن را فعال کرده و کل گره‌ها را برای آن کار رزرو می‌کند. .IP .TP \fB\-\-threads\-per\-core\fR=<\fIthreads\fR> انتخاب گره را به گره‌هایی با حداقل تعداد مشخص‌شده رشته به ازای هر هسته محدود می‌کند. در طرح‌بندی وظایف (task layout)، از حداکثر تعداد رشته مشخص‌شده در هر هسته استفاده کنید. \fBنکته\fR: «رشته‌ها» به تعداد واحدهای پردازشی روی هر هسته اشاره دارد، نه تعداد وظایف برنامه‌ای که قرار است به ازای هر هسته اجرا شوند. هنگامی که افزونه task/affinity فعال است، اطلاعات تکمیلی را زیر گزینه \fB\-B\fR در بالا ببینید. .br \fBنکته\fR: این گزینه ممکن است به طور ضمنی تعداد وظایف را (اگر \fB\-n\fR مشخص نشده باشد) به صورت یک وظیفه به ازای هر رشته درخواستی تنظیم کند. .IP .TP \fB\-t\fR, \fB\-\-time\fR=<\fItime\fR> محدودیتی بر کل زمان اجرای تخصیص کار تعیین می‌کند. اگر محدودیت زمانی درخواستی از محدودیت زمانی پارتیشن فراتر رود، کار در وضعیت PENDING باقی خواهد ماند (احتمالاً به طور نامحدود). محدودیت زمانی پیش‌فرض، محدودیت زمانی پیش‌فرض پارتیشن است. هنگامی که مهلت زمانی فرا برسد، به هر وظیفه در هر گام کار سیگنال SIGTERM و سپس SIGKILL ارسال می‌شود. فاصله زمانی بین سیگنال‌ها توسط پارامتر پیکربندی Slurm با عنوان \fBKillWait\fR تعیین می‌شود. پارامتر پیکربندی \fBOverTimeLimit\fR ممکن است اجازه دهد کار طولانی‌تر از زمان زمان‌بندی‌شده اجرا شود. دقت زمان یک دقیقه است و مقادیر ثانیه به بالا (دقیقه بعدی) گرد می‌شوند. محدودیت زمانی صفر درخواست می‌کند که هیچ محدودیت زمانی اعمال نشود. قالب‌های زمانی قابل قبول عبارتند از "minutes"، "minutes:seconds"، "hours:minutes:seconds"، "days\-hours"، "days\-hours:minutes" و "days\-hours:minutes:seconds". .IP .TP \fB\-\-time\-min\fR=<\fItime\fR> حداقل محدودیت زمانی را بر تخصیص کار تعیین می‌کند. در صورت تعیین شدن، اگر کاهش محدودیت زمانی باعث شود کار زودتر از حالتی که امکان‌پذیر است شروع به اجرا کند، ممکن است محدودیت \fB\-\-time\fR کار به مقداری کاهش یابد که کمتر از \fB\-\-time\-min\fR نباشد. محدودیت زمانی کار پس از تخصیص منابع به آن تغییر نخواهد کرد. این عمل توسط یک الگوریتم زمان‌بندی backfill انجام می‌شود تا منابعی را که در غیر این صورت برای کارهای با اولویت بالاتر رزرو شده بودند، تخصیص دهد. قالب‌های زمانی قابل قبول عبارتند از "minutes"، "minutes:seconds"، "hours:minutes:seconds"، "days\-hours"، "days\-hours:minutes" و "days\-hours:minutes:seconds". .IP .TP \fB\-\-tmp\fR=<\fIsize\fR>[\fIunits\fR] حداقل مقدار فضای موقت دیسک را به ازای هر گره مشخص می‌کند. واحدهای پیش‌فرض مبی‌بایت (mebibytes) هستند. واحدهای مختلف را می‌توان با استفاده از پسوند [K|M|G|T] مشخص کرد. .IP .TP \fB\-\-tres\-bind\fR=<\fItres\fR>:[verbose,]<\fItype\fR>[+<\fItres\fR>: [verbose,]<\fItype\fR>...] فهرستی از tres را همراه با گزینه‌های پیوند وظیفه (task binding) آن‌ها تعیین می‌کند. در حال حاضر gres تنها tres پشتیبانی‌شده برای این گزینه است. gres را به صورت "gres/" مشخص کنید (مانند gres/gpu) مثال: \-\-tres\-bind=gres/gpu:verbose,map:0,1,2,3+gres/nic:closest به طور پیش‌فرض، اکثر tresها به وظایف منفرد پیوند داده نمی‌شوند گزینه‌های نوع (\fItype\fR) پیوند پشتیبانی‌شده برای \fBgres\fR: .IP .RS .TP 10 \fBclosest\fR هر وظیفه را به نزدیک‌ترین gres(ها) پیوند می‌دهد. در یک محیط NUMA، هر وظیفه ممکن است به بیش از یک gres پیوند داده شود (یعنی تمام gresهای موجود در آن محیط NUMA)..IP .TP \fBmap:\fR اتصال (Bind) از طریق تنظیم ماسک‌های gres روی وظایف (یا rankها) به صورت مشخص‌شده؛ در صورتی که به صورت ,,... باشد. شناسه‌های gres به عنوان مقادیر ده‌دهی (decimal) تفسیر می‌شوند. اگر تعداد وظایف (یا rankها) از تعداد عناصر موجود در این فهرست بیشتر باشد، عناصر فهرست در صورت نیاز با شروع مجدد از ابتدای فهرست بازاستفاده خواهند شد. برای ساده‌سازی پشتیبانی از تعداد وظایف بالا، فهرست‌ها می‌توانند پس از یک نگاشت از یک ستاره و تعداد تکرار استفاده کنند؛ برای مثال "map:0*4,1*4". اگر پلاگین task/cgroup استفاده شود و ConstrainDevices در cgroup.conf تنظیم شده باشد، شناسه‌های gres اندیس‌های مبتنی بر صفر نسبت به gresهای تخصیص‌یافته به کار خواهند بود (برای نمونه اولین gres برابر با ۰ است، حتی اگر شناسه سراسری آن ۳ باشد). در غیر این صورت، شناسه‌های gres شناسه‌های سراسری هستند و تمام gresهای روی هر گره در کار باید تخصیص داده شوند تا نتایج اتصال قابل پیش‌بینی باشد. .IP .TP \fBmask:\fR اتصال از طریق تنظیم ماسک‌های gres روی وظایف (یا rankها) به صورت مشخص‌شده؛ در صورتی که به صورت ,,... باشد. نگاشت برای یک گره مشخص می‌شود و نگاشت یکسانی روی وظایف در هر گره اعمال می‌گردد (یعنی کمترین شناسه وظیفه در هر گره به نخستین ماسک مشخص‌شده در فهرست نگاشت می‌شود، و الی آخر). ماسک‌های gres همواره به عنوان مقادیر هگزادسیمال تفسیر می‌شوند اما می‌توانند با یک '0x' اختیاری پیشوندگذاری شوند. برای ساده‌سازی پشتیبانی از تعداد وظایف بالا، فهرست‌ها می‌توانند پس از یک نگاشت از یک ستاره و تعداد تکرار استفاده کنند؛ برای نمونه "mask:0x0f*4,0xf0*4". اگر پلاگین task/cgroup استفاده شود و ConstrainDevices در cgroup.conf تنظیم شده باشد، شناسه‌های gres اندیس‌های مبتنی بر صفر نسبت به gres تخصیص‌یافته به کار خواهند بود (برای نمونه اولین gres برابر با ۰ است، حتی اگر شناسه سراسری آن ۳ باشد). در غیر این صورت، شناسه‌های gres شناسه‌های سراسری هستند و تمام gresهای روی هر گره در کار باید تخصیص داده شوند تا نتایج اتصال قابل پیش‌بینی باشد. .IP .TP \fBnone\fR وظایف را به این gres متصل نکن (اتصال ضمنی ناشی از \-\-tres\-per\-task و \-\-gpus\-per\-task را غیرفعال می‌کند). .IP .TP \fBper_task:\fR هر وظیفه به تعداد gres مشخص‌شده در \fI\fR متصل خواهد شد. وظایف ترجیحاً به gresهایی با وابستگی (affinity) به هسته‌های تخصیص‌یافته به خود اختصاص می‌یابند، مشابه حالت \fIclosest\fR، هرچند در صورت در دسترس نبودن، هر gres دیگری را دریافت خواهند کرد. اگر هیچ وابستگی‌ای وجود نداشته باشد، اولین وظیفه به اولین تعداد x از gresها روی گره اختصاص داده می‌شود و به همین ترتیب ادامه می‌یابد. در gres اشتراکی (Shared gres)، در صورت امکان ترجیح بر این است که به ازای هر وظیفه یک دستگاه اشتراکی متصل شود. .IP .TP \fBsingle:\fR مشابه \fIclosest\fR، به جز اینکه هر وظیفه تنها می‌تواند به یک gres واحد متصل شود، حتی زمانی که بتواند به چند gres که به یک اندازه نزدیک هستند متصل گردد. gres مورد نظر برای اتصال توسط \fI\fR تعیین می‌شود، که در آن اولین \fI\fR وظیفه به اولین gres در دسترس، دومین \fI\fR وظیفه به دومین gres در دسترس و به همین ترتیب متصل می‌شوند. این در اصل یک توزیع بلوکی از وظایف روی gresهای در دسترس است، که در آن gresهای در دسترس توسط وابستگی سوکتِ وظیفه و وابستگی سوکتِ gres طبق پارامتر \fICores\fR در gres.conf تعیین می‌شوند. .IP \fBNOTE\fR: اتصال gres اشتراکی در حال حاضر به per_task یا none محدود است. .RE .IP .TP \fB\-\-tres\-per\-task\fR=<\fIlist\fR> فهرستی جداشده با کاما از منابع قابل‌ردیابی مورد نیاز برای کار به ازای هر وظیفه‌ای که قرار است در تخصیص منبع کار اجرا شود را مشخص می‌کند. قالب هر مدخل در این فهرست به صورت "trestype[/tresname]=count" است. مورد \fItrestype\fR نوع منبع قابل‌ردیابی درخواستی است (مانند cpu، gres، license و غیره). مورد \fItresname\fR نام منبع قابل‌ردیابی است، همان‌طور که با دستور \fIsacctmgr show tres\fR قابل مشاهده است. این مقدار در صورتی که برای انواع tres مانند gres، license و غیره وجود داشته باشد، الزامی است (مانند gpu، gpu:a100). به منظور درخواست مجوز (license) با این گزینه، مجوز(ها) باید در پارامتر \fBAccountingStorageTRES\fR از slurm.conf تعریف شده باشند. مورد \fIcount\fR تعداد آن منابع است. .br تعداد می‌تواند پسوندی از موارد زیر داشته باشد: .br "k" یا "K" (ضریب ۱۰۲۴)، .br "m" یا "M" (ضریب ۱۰۲۴ در ۱۰۲۴)، .br "g" یا "G" (ضریب ۱۰۲۴ در ۱۰۲۴ در ۱۰۲۴)، .br "t" یا "T" (ضریب ۱۰۲۴ در ۱۰۲۴ در ۱۰۲۴ در ۱۰۲۴)، .br "p" یا "P" (ضریب ۱۰۲۴ در ۱۰۲۴ در ۱۰۲۴ در ۱۰۲۴ در ۱۰۲۴). .br مثال‌ها: .nf \-\-tres\-per\-task=cpu=4 \-\-tres\-per\-task=cpu=8,license/ansys=1 \-\-tres\-per\-task=gres/gpu=1 \-\-tres\-per\-task=gres/gpu:a100=2 .fi منابع مشخص‌شده در هر گره به کار تخصیص داده خواهند شد. منابع قابل‌ردیابیِ در دسترس توسط مدیر سیستم قابل‌پیکربندی هستند. .br \fBNOTE\fR: این گزینه به همراه gres/gpu یا gres/shard به صورت ضمنی \-\-tres\-bind=gres/[gpu|shard]:per_task:، یا اگر چند نوع gpu مشخص شده باشد \-\-tres\-bind=gres/gpu:per_task: را تنظیم می‌کند. این رفتار را می‌توان با مشخص کردن صریح \-\-tres\-bind لغو کرد. .br \fBNOTE\fR: منابع TRES نامعتبر برای \-\-tres\-per\-task شامل موارد زیر هستند: bb,billing,energy,fs,mem,node,pages,vmem. .br .IP .TP \fB\-\-usage\fR نمایش پیام راهنمای مختصر و خروج. .IP .TP \fB\-\-use\-min\-nodes\fR اگر بازه‌ای از تعداد گره‌ها داده شده باشد، تعداد کمتر ترجیح داده می‌شود. .IP .TP \fB\-v\fR, \fB\-\-verbose\fR افزایش پرگویی (verbosity) پیام‌های اطلاعاتی salloc. استفاده از چندین \fB\-v\fR پرگویی salloc را باز هم افزایش می‌دهد. به طور پیش‌فرض فقط خطاها نمایش داده خواهند شد. .IP .TP \fB\-V\fR, \fB\-\-version\fR نمایش اطلاعات نسخه و خروج. .IP .TP \fB\-\-wait\-all\-nodes\fR=<\fIvalue\fR> زمان آغاز اجرای دستور را نسبت به زمان آماده‌به‌کار شدن گره‌ها (یعنی بوت شدن) کنترل می‌کند. به طور پیش‌فرض، دستور salloc به محض انجام تخصیص بازمی‌گردد. این مقدار پیش‌فرض می‌تواند با استفاده از گزینه \fBsalloc_wait_nodes\fR در پارامتر \fBSchedulerParameters\fR در فایل slurm.conf تغییر یابد. .IP .RS .TP 5 0 اجرا به محض اینکه امکان تخصیص وجود داشته باشد آغاز شود. برای آماده‌به‌کار شدن تمام گره‌ها (یعنی بوت شدن) منتظر نمی‌ماند. .IP .TP 1 تا زمانی که تمام گره‌ها آماده به کار نشوند، اجرا را آغاز نکن. .RE .IP .TP \fB\-\-wckey\fR=<\fIwckey\fR> تعیین wckey مورد استفاده با کار. اگر TrackWCKey=no (پیش‌فرض) در slurm.conf باشد، این مقدار نادیده گرفته می‌شود. .IP .TP \fB\-\-x11\fR[={all|first|last}] راه‌اندازی بازفرستادن X11 روی «all» (همه)، «first» (اولین) یا «last» (آخرین) گره(های) تخصیص. این گزینه تنها در صورتی فعال است که Slurm با پشتیبانی از X11 کامپایل شده باشد و PrologFlags=x11 در slurm.conf تعریف شده باشد. مقدار پیش‌فرض "all" است. \fBNOTE\fR: در صورتی که \-\-clusters نیز ارائه شده باشد ممکن است این گزینه کار نکند. چنین کارهایی (همراه با یک هشدار) پذیرفته خواهند شد، اما عملکرد بازفرستادن X11 تضمین نمی‌شود. .IP.SH "کارایی (PERFORMANCE)" .PP اجرای \fBsalloc\fR یک فراخوانی رویه از راه دور (RPC) به \fBslurmctld\fR ارسال می‌کند. اگر تعداد زیادی فراخوانی از سوی \fBsalloc\fR یا سایر دستورهای کلاینت Slurm که فراخوانی‌های رویه از راه دور به دیمن \fBslurmctld\fR می‌فرستند به‌طور هم‌زمان دریافت شوند، می‌تواند منجر به افت کارایی دیمن \fBslurmctld\fR و احتمالاً ایجاد وضعیت منع سرویس (DoS) شود. .PP دستور \fBsalloc\fR یا سایر دستورهای کلاینت Slurm را که فراخوانی‌های رویه از راه دور به \fBslurmctld\fR ارسال می‌کنند، از درون حلقه‌ها در اسکریپت‌های شل یا برنامه‌های دیگر اجرا نکنید. اطمینان حاصل کنید که برنامه‌ها، فراخوانی‌های \fBsalloc\fR را به حداقل میزان لازم برای اطلاعاتی که در پی جمع‌آوری آن هستید محدود کنند. .SH "متغیرهای محیطی ورودی (INPUT ENVIRONMENT VARIABLES)" .PP هنگام راه‌اندازی، salloc گزینه‌های تنظیم‌شده در متغیرهای محیطی زیر را خوانده و مدیریت می‌کند. اکثر این متغیرها به همان شیوه‌ای که گزینه‌ها در بالا تعریف شده‌اند، مقداردهی می‌شوند. برای گزینه‌های پرچمی (flag) که بدون آرگومان تعریف شده‌اند، گزینه می‌تواند با تنظیم متغیر محیطی بدون مقدار (رشته خالی یا NULL)، رشته 'yes'، یا یک عدد غیرصفر فعال شود. هر مقدار دیگری برای متغیر محیطی منجر به عدم تنظیم گزینه خواهد شد. چند استثنا برای این قواعد وجود دارد که در زیر ذکر شده‌اند. .br \fBنکته\fR: گزینه‌های خط فرمان همواره بر تنظیمات متغیرهای محیطی ارجحیت دارند. .TP 22 \fBSALLOC_ACCOUNT\fR مشابه \fB\-A, \-\-account\fR .IP .TP \fBSALLOC_ACCTG_FREQ\fR مشابه \fB\-\-acctg\-freq\fR .IP .TP \fBSALLOC_BELL\fR مشابه \fB\-\-bell\fR .IP .TP \fBSALLOC_BURST_BUFFER\fR مشابه \fB\-\-bb\fR .IP .TP \fBSALLOC_CLUSTERS\fR یا \fBSLURM_CLUSTERS\fR مشابه \fB\-\-clusters\fR .IP .TP \fBSALLOC_CONSTRAINT\fR مشابه \fB\-C\fR، \fB\-\-constraint\fR .IP .TP \fBSALLOC_CONTAINER\fR مشابه \fB\-\-container\fR. .IP .TP \fBSALLOC_CONTAINER_ID\fR مشابه \fB\-\-container\-id\fR. .IP .TP \fBSALLOC_CONTAINER_TYPE\fR مشابه \fB\-\-container\-type\fR. .IP .TP \fBSALLOC_CORE_SPEC\fR مشابه \fB\-\-core\-spec\fR .IP .TP \fBSALLOC_CPUS_PER_GPU\fR مشابه \fB\-\-cpus\-per\-gpu\fR .IP .TP \fBSALLOC_DEBUG\fR مشابه \fB\-v, \-\-verbose\fR؛ هنگامی که روی ۱ تنظیم شود معادل -v، هنگامی که روی ۲ تنظیم شود -vv، و به همین ترتیب. .IP .TP \fBSALLOC_DELAY_BOOT\fR مشابه \fB\-\-delay\-boot\fR .IP .TP \fBSALLOC_EXCLUSIVE\fR مشابه \fB\-\-exclusive\fR .IP .TP \fBSALLOC_GPU_BIND\fR مشابه \fB\-\-gpu\-bind\fR .IP .TP \fBSALLOC_GPU_FREQ\fR مشابه \fB\-\-gpu\-freq\fR .IP .TP \fBSALLOC_GPUS\fR مشابه \fB\-G, \-\-gpus\fR .IP .TP \fBSALLOC_GPUS_PER_NODE\fR مشابه \fB\-\-gpus\-per\-node\fR .IP .TP \fBSALLOC_GPUS_PER_TASK\fR مشابه \fB\-\-gpus\-per\-task\fR .IP .TP \fBSALLOC_GRES\fR مشابه \fB\-\-gres\fR .IP .TP \fBSALLOC_GRES_FLAGS\fR مشابه \fB\-\-gres\-flags\fR .IP .TP \fBSALLOC_HINT\fR یا \fBSLURM_HINT\fR مشابه \fB\-\-hint\fR .IP .TP \fBSALLOC_IMMEDIATE\fR مشابه \fB\-I, \-\-immediate\fR .IP .TP \fBSALLOC_KILL_CMD\fR مشابه \fB\-K\fR، \fB\-\-kill\-command\fR .IP .TP \fBSALLOC_MEM_BIND\fR مشابه \fB\-\-mem\-bind\fR .IP .TP \fBSALLOC_MEM_PER_CPU\fR مشابه \fB\-\-mem\-per\-cpu\fR .IP .TP \fBSALLOC_MEM_PER_GPU\fR مشابه \fB\-\-mem\-per\-gpu\fR .IP .TP \fBSALLOC_MEM_PER_NODE\fR مشابه \fB\-\-mem\fR .IP .TP \fBSALLOC_NETWORK\fR مشابه \fB\-\-network\fR .IP .TP \fBSALLOC_NO_BELL\fR مشابه \fB\-\-no\-bell\fR .IP .TP \fBSALLOC_NO_KILL\fR مشابه \fB\-k\fR، \fB\-\-no\-kill\fR .IP.TP \fBSALLOC_OVERCOMMIT\fR مشابه \fB\-O, \-\-overcommit\fR .IP .TP \fBSALLOC_PARTITION\fR مشابه \fB\-p, \-\-partition\fR .IP .TP \fBSALLOC_POWER\fR مشابه \fB\-\-power\fR .IP .TP \fBSALLOC_PROFILE\fR مشابه \fB\-\-profile\fR .IP .TP \fBSALLOC_QOS\fR مشابه \fB\-\-qos\fR .IP .TP \fBSALLOC_REQ_SWITCH\fR هنگام استفاده از توپولوژی درختی، این متغیر حداکثر تعداد سوئیچ‌های مورد نظر برای تخصیص کار و به صورت اختیاری حداکثر زمان انتظار برای آن تعداد سوئیچ را مشخص می‌کند. \fB\-\-switches\fR را ببینید. .IP .TP \fBSALLOC_RESERVATION\fR مشابه \fB\-\-reservation\fR .IP .TP \fBSALLOC_SEGMENT_SIZE\fR مشابه \fB\-\-segment\fR .IP .TP \fBSALLOC_SIGNAL\fR مشابه \fB\-\-signal\fR .IP .TP \fBSALLOC_SPREAD_JOB\fR مشابه \fB\-\-spread\-job\fR .IP .TP \fBSALLOC_THREAD_SPEC\fR مشابه \fB\-\-thread\-spec\fR .IP .TP \fBSALLOC_THREADS_PER_CORE\fR مشابه \fB\-\-threads\-per\-core\fR .IP .TP \fBSALLOC_TIMELIMIT\fR مشابه \fB\-t, \-\-time\fR .IP .TP \fBSALLOC_TRES_BIND\fR مشابه \fB\-\-tres\-bind\fR .IP .TP \fBSALLOC_TRES_PER_TASK\fR مشابه \fB\-\-tres\-per\-task\fR .IP .TP \fBSALLOC_USE_MIN_NODES\fR مشابه \fB\-\-use\-min\-nodes\fR .IP .TP \fBSALLOC_WAIT_ALL_NODES\fR مشابه \fB\-\-wait\-all\-nodes\fR. برای غیرفعال یا فعال کردن این گزینه باید روی 0 یا 1 تنظیم شود. .IP .TP \fBSALLOC_WAIT4SWITCH\fR حداکثر زمان انتظار برای سوئیچ‌های درخواستی. \fB\-\-switches\fR را ببینید. .IP .TP \fBSALLOC_WCKEY\fR مشابه \fB\-\-wckey\fR .IP .TP \fBSLURM_CONF\fR محل فایل پیکربندی Slurm. .IP .TP \fBSLURM_DEBUG_FLAGS\fR پرچم‌های اشکال‌زدایی مورد استفاده توسط salloc را مشخص می‌کند. برای فهرست کامل پرچم‌ها، DebugFlags را در صفحه راهنمای \fBslurm.conf\fR(5) ببینید. این متغیر محیطی بر تنظیمات موجود در slurm.conf اولویت دارد. .IP .TP \fBSLURM_EXIT_ERROR\fR کد خروج تولیدشده هنگام رخداد یک خطای Slurm (مانند گزینه‌های نامعتبر) را مشخص می‌کند. یک اسکریپت می‌تواند از این متغیر برای تمایز کدهای خروج برنامه کاربردی از شرایط خطای مختلف Slurm استفاده کند. همچنین \fBSLURM_EXIT_IMMEDIATE\fR را ببینید. .IP .TP \fBSLURM_EXIT_IMMEDIATE\fR کد خروج تولیدشده هنگام استفاده از گزینه \fB\-\-immediate\fR در صورتی که منابع در حال حاضر در دسترس نباشند را مشخص می‌کند. یک اسکریپت می‌تواند از این متغیر برای تمایز کدهای خروج برنامه کاربردی از شرایط خطای مختلف Slurm استفاده کند. همچنین \fBSLURM_EXIT_ERROR\fR را ببینید. .IP.SH "متغیرهای محیطی خروجی (OUTPUT ENVIRONMENT VARIABLES)" .PP دستور salloc متغیرهای محیطی زیر را در محیط برنامهٔ اجراشده مقداردهی می‌کند: .TP \fBSLURM_*_HET_GROUP_#\fR برای یک تخصیص کار ناهمگن (heterogeneous)، متغیرهای محیطی به‌طور جداگانه برای هر مؤلفه تنظیم می‌شوند. .IP .TP \fBSLURM_CLUSTER_NAME\fR نام خوشه‌ای (cluster) که کار روی آن در حال اجرا است. .IP .TP \fBSLURM_CONTAINER\fR بسته OCI (OCI Bundle) برای کار. تنها در صورتی تنظیم می‌شود که \fB\-\-container\fR مشخص شده باشد. .IP .TP \fBSLURM_CONTAINER_ID\fR شناسه OCI برای کار. تنها در صورتی تنظیم می‌شود که \fB\-\-container-id\fR مشخص شده باشد. .IP .TP \fBSLURM_CONTAINER_TYPE\fR نوع ظرف (container) کار. تنها در صورتی تنظیم می‌شود که \fB\-\-container-type\fR مشخص شده باشد. .IP .TP \fBSLURM_CPUS_PER_GPU\fR تعداد CPUهای درخواست‌شده به ازای هر GPU تخصیص‌یافته. تنها در صورتی تنظیم می‌شود که گزینهٔ \fB\-\-cpus\-per\-gpu\fR مشخص شده باشد. .IP .TP \fBSLURM_CPUS_PER_TASK\fR تعداد CPUهای درخواست‌شده به ازای هر وظیفه (task). تنها در صورتی تنظیم می‌شود که گزینهٔ \fB\-\-cpus\-per\-task\fR یا گزینهٔ \fB\-\-tres\-per\-task=cpu=#\fR مشخص شده باشد. .IP .TP \fBSLURM_DIST_PLANESIZE\fR اندازه توزیع صفحه‌ای (plane distribution). تنها برای توزیع‌های صفحه‌ای تنظیم می‌شود. به \fB\-m, \-\-distribution\fR مراجعه کنید. .IP .TP \fBSLURM_DISTRIBUTION\fR تنها در صورتی تنظیم می‌شود که گزینهٔ \fB\-m, \-\-distribution\fR مشخص شده باشد. .IP .TP \fBSLURM_GPU_BIND\fR اتصال (binding) درخواست‌شدهٔ وظایف به GPU. تنها در صورتی تنظیم می‌شود که گزینهٔ \fB\-\-gpu\-bind\fR مشخص شده باشد. .IP .TP \fBSLURM_GPU_FREQ\fR فرکانس درخواست‌شدهٔ GPU. تنها در صورتی تنظیم می‌شود که گزینهٔ \fB\-\-gpu\-freq\fR مشخص شده باشد. .IP .TP \fBSLURM_GPUS\fR تعداد GPUهای درخواست‌شده. تنها در صورتی تنظیم می‌شود که گزینهٔ \fB\-G, \-\-gpus\fR مشخص شده باشد. .IP .TP \fBSLURM_GPUS_PER_NODE\fR تعداد GPU درخواستی به ازای هر گره (node) تخصیص‌یافته. تنها در صورتی تنظیم می‌شود که گزینهٔ \fB\-\-gpus\-per\-node\fR مشخص شده باشد. .IP .TP \fBSLURM_GPUS_PER_SOCKET\fR تعداد GPU درخواستی به ازای هر سوکت (socket) تخصیص‌یافته. تنها در صورتی تنظیم می‌شود که گزینهٔ \fB\-\-gpus\-per\-socket\fR مشخص شده باشد. .IP .TP \fBSLURM_HET_SIZE\fR برابر با تعداد مؤلفه‌ها در کار ناهمگن تنظیم می‌شود. .IP .TP \fBSLURM_JOB_ACCOUNT\fR نام حساب کاربری مرتبط با تخصیص کار. .IP .TP \fBSLURM_JOB_CPUS_PER_NODE\fR تعداد CPUهای در دسترس کار بر روی گره‌های موجود در تخصیص، با استفاده از قالب \fICPU_count\fR[(x\fInumber_of_nodes\fR)][,\fICPU_count\fR [(x\fInumber_of_nodes\fR)] ...]. به‌عنوان مثال: مقدار SLURM_JOB_CPUS_PER_NODE='72(x2),36' نشان می‌دهد که بر روی گره‌های اول و دوم (همان‌طور که توسط SLURM_JOB_NODELIST فهرست شده است) تخصیص دارای ۷۲ پردازنده است، در حالی که گره سوم ۳۶ پردازنده دارد. \fBنکته\fR: پلاگین \fBselect/linear\fR گره‌ها را به‌صورت کامل به کارها تخصیص می‌دهد، بنابراین این مقدار نشان‌دهندهٔ تعداد کل CPUها در گره‌های تخصیص‌یافته است. پلاگین \fBselect/cons_tres\fR پردازنده‌های مجزا را به کارها تخصیص می‌دهد، بنابراین این عدد نشان‌دهندهٔ تعداد CPUهای تخصیص‌یافته به کار است. .IP .TP \fBSLURM_JOB_END_TIME\fR برچسب زمانی یونیکس (UNIX timestamp) برای زمان تخمینی پایان کار. .IP .TP \fBSLURM_JOB_GPUS\fR شناسه‌های سراسری (global) برای GPUهای تخصیص‌یافته به این کار. شناسه‌های GPU وابسته به cgroup هیچ دستگاهی نیستند، حتی اگر دستگاه‌ها با task/cgroup محدود شده باشند. تنها در کارهای دسته‌ای (batch) و تعاملی (interactive) تنظیم می‌شود. .IP .TP \fBSLURM_JOB_ID\fR شناسهٔ تخصیص کار. .IP .TP \fBSLURM_JOB_LICENSES\fR نام و تعداد مجوز(های) درخواست‌شده. .IP .TP \fBSLURM_JOB_NODELIST\fR فهرست گره‌های تخصیص‌یافته به کار. .IP .TP \fBSLURM_JOB_NUM_NODES\fR تعداد کل گره‌ها در تخصیص کار. .IP .TP \fBSLURM_JOB_PARTITION\fR نام پارتیشنی که کار در آن در حال اجرا است. .IP .TP \fBSLURM_JOB_QOS\fR کیفیت خدمات یا QOS (مخفف Quality Of Service) برای تخصیص کار. .IP .TP \fBSLURM_JOB_RESERVATION\fR رزرو پیشرفته‌ای (advanced reservation) که دربرگیرندهٔ تخصیص کار است، در صورت وجود. .IP .TP \fBSLURM_JOB_SEGMENT_SIZE\fR اندازه قطعه‌هایی (segments) که برای ایجاد تخصیص کار استفاده شده است. تنها در صورتی تنظیم می‌شود که \fB\-\-segment\fR مشخص شده باشد. .IP .TP \fBSLURM_JOB_START_TIME\fR برچسب زمانی یونیکس (UNIX timestamp) برای زمان آغاز کار. .IP .TP \fBSLURM_JOBID\fR شناسهٔ تخصیص کار. به \fBSLURM_JOB_ID\fR مراجعه کنید. جهت سازگاری با نسخه‌های پیشین گنجانده شده است. .IP .TP \fBSLURM_MEM_BIND\fR برابر با مقدار گزینهٔ \fB\-\-mem\-bind\fR تنظیم می‌شود. .IP.TP \fBSLURM_MEM_BIND_LIST\fR روی ماسک بیتی استفاده‌شده برای مقیدسازی حافظه (memory binding) تنظیم می‌شود. .IP .TP \fBSLURM_MEM_BIND_PREFER\fR اگر گزینهٔ \fB\-\-mem\-bind\fR شامل گزینهٔ prefer باشد، روی "prefer" تنظیم می‌شود. .IP .TP \fBSLURM_MEM_BIND_TYPE\fR روی نوع مقیدسازی حافظه که با گزینهٔ \fB\-\-mem\-bind\fR مشخص شده، تنظیم می‌شود. مقادیر ممکن عبارتند از "none"، "rank"، "map_mem:"، "mask_mem:" و "local". .IP .TP \fBSLURM_MEM_BIND_VERBOSE\fR اگر گزینهٔ \fB\-\-mem\-bind\fR شامل گزینهٔ verbose باشد، روی "verbose" تنظیم می‌شود. در غیر این صورت روی "quiet" تنظیم می‌شود. .IP .TP \fBSLURM_MEM_PER_CPU\fR همانند \fB\-\-mem\-per\-cpu\fR .IP .TP \fBSLURM_MEM_PER_GPU\fR حافظهٔ درخواستی به ازای هر GPU تخصیص‌یافته. تنها در صورتی تنظیم می‌شود که گزینهٔ \fB\-\-mem\-per\-gpu\fR مشخص شده باشد. .IP .TP \fBSLURM_MEM_PER_NODE\fR همانند \fB\-\-mem\fR .IP .TP \fBSLURM_NETWORK\fR در صورت تعیین، روی مقدار گزینهٔ \fB\-\-network\fR تنظیم می‌شود. .IP .TP \fBSLURM_NNODES\fR تعداد کل گره‌ها در تخصیص کار. \fBSLURM_JOB_NUM_NODES\fR را ببینید. جهت سازگاری با نسخه‌های پیشین گنجانده شده است. .IP .TP \fBSLURM_NODELIST\fR فهرست گره‌های تخصیص‌یافته به کار. \fBSLURM_JOB_NODELIST\fR را ببینید. جهت سازگاری با نسخه‌های پیشین گنجانده شده است. .IP .TP \fBSLURM_NPROCS\fR همانند \fBSLURM_NTASKS\fR. جهت سازگاری با نسخه‌های پیشین گنجانده شده است. .IP .TP \fBSLURM_NTASKS\fR در صورت تعیین، روی مقدار گزینهٔ \fB\-\-ntasks\fR تنظیم می‌شود. یا، چنانچه هر یک از گزینه‌های \fB\-\-ntasks\-per\-*\fR مشخص شده باشند، روی تعداد وظایف (tasks) موجود در کار تنظیم می‌شود. \fBنکته\fR: این متغیر همچنین یک متغیر ورودی برای srun است، بنابراین در صورت مقداردهی، هنگام فراخوانی از پوستهٔ salloc، عملاً گزینهٔ \fB\-\-ntasks\fR را برای srun تنظیم خواهد کرد. .IP .TP \fBSLURM_NTASKS_PER_CORE\fR در صورت تعیین، روی مقدار گزینهٔ \fB\-\-ntasks\-per\-core\fR تنظیم می‌شود. .IP .TP \fBSLURM_NTASKS_PER_GPU\fR در صورت تعیین، روی مقدار گزینهٔ \fB\-\-ntasks\-per\-gpu\fR تنظیم می‌شود. .IP .TP \fBSLURM_NTASKS_PER_NODE\fR در صورت تعیین، روی مقدار گزینهٔ \fB\-\-ntasks\-per\-node\fR تنظیم می‌شود. .IP .TP \fBSLURM_NTASKS_PER_SOCKET\fR در صورت تعیین، روی مقدار گزینهٔ \fB\-\-ntasks\-per\-socket\fR تنظیم می‌شود. .IP .TP \fBSLURM_OOMKILLSTEP\fR همانند \fB\-\-oom\-kill\-step\fR .IP .TP \fBSLURM_OVERCOMMIT\fR چنانچه \fB\-\-overcommit\fR مشخص شده باشد، روی \fB1\fR تنظیم می‌شود. .IP .TP \fBSLURM_PROFILE\fR همانند \fB\-\-profile\fR .IP .TP \fBSLURM_SHARDS_ON_NODE\fR تعداد قطعات GPU (GPU Shards) در دسترس گام بر روی این گره. .IP .TP \fBSLURM_SUBMIT_DIR\fR پوشه‌ای که \fBsalloc\fR از آن فراخوانی شده است یا در صورت وجود، پوشهٔ مشخص‌شده توسط گزینهٔ \fB\-D, \-\-chdir\fR. .IP .TP \fBSLURM_SUBMIT_HOST\fR نام میزبان (hostname) رایانه‌ای که \fBsalloc\fR از آن فراخوانی شده است. .IP .TP \fBSLURM_TASKS_PER_NODE\fR تعداد وظایفی که باید در هر گره آغاز شوند. مقادیر با ویرگول از هم جدا شده و به همان ترتیب SLURM_JOB_NODELIST هستند. اگر دو یا چند گره متوالی تعداد وظایف یکسانی داشته باشند، آن تعداد با "(x#)" دنبال می‌شود که "#" تعداد تکرار است. برای مثال، "SLURM_TASKS_PER_NODE=2(x3),1" نشان می‌دهد که سه گره نخست هر کدام دو وظیفه را اجرا می‌کنند و گره چهارم یک وظیفه را اجرا خواهد کرد. .IP .TP \fBSLURM_THREADS_PER_CORE\fR تنها در صورتی تنظیم می‌شود که \fB\-\-threads\-per\-core\fR یا \fBSALLOC_THREADS_PER_CORE\fR مشخص شده باشند. این مقدار برابر با مقدار تعیین‌شده توسط \fB\-\-threads\-per\-core\fR یا \fBSALLOC_THREADS_PER_CORE\fR خواهد بود. این متغیر توسط فراخوانی‌های بعدی srun در داخل تخصیص کار استفاده می‌شود. .IP .TP \fBSLURM_TRES_PER_TASK\fR روی مقدار \fB\-\-tres\-per\-task\fR تنظیم می‌شود. اگر \fB\-\-cpus\-per\-task\fR یا \fB\-\-gpus\-per\-task\fR مشخص شده باشد، به گونه‌ای در \fBSLURM_TRES_PER_TASK\fR تنظیم می‌شود که گویی در \fB\-\-tres\-per\-task\fR مشخص شده است. .IP.SH "سیگنال‌ها (SIGNALS)" .LP در حالی که salloc در انتظار یک تخصیص کار PENDING است، بیشتر سیگنال‌ها باعث می‌شوند salloc درخواست تخصیص را لغو کرده و خارج شود. با این حال، اگر تخصیص اعطا شده باشد و salloc از قبل دستور مشخص‌شده را آغاز کرده باشد، بیشتر سیگنال‌ها را نادیده خواهد گرفت. salloc تا زمانی که دستور پایان نیابد، خارج نخواهد شد و تخصیص را آزاد نمی‌کند. یک استثنای قابل توجه SIGHUP است. سیگنال SIGHUP باعث می‌شود salloc تخصیص را آزاد کرده و بدون منتظر ماندن برای پایان یافتن دستور خارج شود. استثنای دیگر SIGTERM است که به فرایند ایجادشده ارسال (forward) خواهد شد. .SH "مثال‌ها (EXAMPLES)" .TP برای دریافت یک تخصیص، و باز کردن یک xterm جدید که دستورات srun بتوانند در آن به‌صورت تعاملی وارد شوند: .IP .nf $ salloc \-N16 xterm salloc: Granted job allocation 65537 # (at this point the xterm appears, and salloc waits for xterm to exit) salloc: Relinquishing job allocation 65537 .fi .TP برای گرفتن تخصیص گره‌ها و راه‌اندازی یک برنامه موازی در یک خط فرمان: .IP .nf $ salloc \-N5 srun \-n10 myprogram .fi .TP برای ایجاد یک کار ناهمگن با ۳ مؤلفه، که هر کدام مجموعه‌ای یکتا از گره‌ها را تخصیص می‌دهند: .IP .nf $ salloc \-w node[2\-3] : \-w node4 : \-w node[5\-7] bash salloc: job 32294 queued and waiting for resources salloc: job 32294 has been allocated resources salloc: Granted job allocation 32294 .fi .SH "کپی‌رایت و تکثیر (COPYING)" Copyright (C) 2006\-2007 The Regents of the University of California. تولید شده در Lawrence Livermore National Laboratory (رک، DISCLAIMER). .br Copyright (C) 2008\-2010 Lawrence Livermore National Security. .br Copyright (C) 2010\-2022 SchedMD LLC. .LP این فایل بخشی از Slurm، یک برنامه مدیریت منابع، است. برای جزئیات بیشتر، را ببینید. .LP نرم‌افزار Slurm یک نرم‌افزار آزاد است؛ شما می‌توانید آن را تحت شرایط «پروانه عمومی همگانی گنو» همان‌طور که توسط «بنیاد نرم‌افزارهای آزاد» منتشر شده است، چه نسخه ۲ پروانه و چه (به انتخاب خودتان) هر نسخهٔ بعدی، بازتوزیع کرده و/یا تغییر دهید. .LP نرم‌افزار Slurm با این امید که مفید باشد توزیع شده است، اما بدون هر گونه ضمانت؛ حتی بدون ضمانت ضمنی قابل فروش بودن یا مناسب بودن برای یک هدف خاص. برای جزئیات بیشتر به «پروانه عمومی همگانی گنو» مراجعه کنید. .SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)" .LP \fBsinfo\fR(1), \fBsattach\fR(1), \fBsbatch\fR(1), \fBsqueue\fR(1), \fBscancel\fR(1), \fBscontrol\fR(1), \fBslurm.conf\fR(5), \fBsched_setaffinity\fR (2), \fBnuma\fR (3)