.\" Automatically generated by Pandoc 2.5 .\" .TH "ros-init" "1" "" "" "" .hy .PP ros\-init \- ایجاد یک اسکریپت roswell (اختیاراً بر پایه یک الگو) .SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)" .PP \f[B]ros init [TEMPLATE] NAME [ARGS\&...]]\f[R] .TP .B TEMPLATE نام یک الگو را مشخص می‌کند، که پیش‌فرض آن الگوی \f[I]default\f[R] است. با این حال، اگر \f[I]TEMPLATE\f[R] مشخص نشده باشد و \f[I]FILENAME\f[R] با یکی از الگوهای ذخیره‌شده مطابقت داشته باشد، به‌طور خودکار از آن الگو استفاده می‌کند. برای جلوگیری از این رفتار، باید صراحتاً \f[I]TEMPLATE\f[R] را برابر \f[I]default\f[R] مشخص کنید. .RS .PP بنابراین هنگام استفاده از این دستور در یک اسکریپت شل به شما هشدار داده می‌شود. به منظور دستیابی به رفتاری یکدست و مطلوب، توصیه می‌شود که همیشه نام الگو صراحتاً مشخص شود. .RE .TP .B NAME نام فایل خروجی، یا \[lq]\-\[rq] را برای اشاره به \f[I]stdout\f[R] مشخص می‌کند. هنگامی که \f[I]TEMPLATE\f[R] برابر \f[I]default\f[R] باشد، به‌طور خودکار نوع فایل \[lq].ros\[rq] را پیوست می‌کند. .SH "توضیحات (DESCRIPTION)" .PP یک فایل roswell را بر پایه یک الگو مقداردهی اولیه می‌کند. الگوهای مشخص‌شده توسط کاربر را می‌توان با \f[I]ros\-template\f[R](1) اضافه کرد. .PP الگوی پیش‌فرض چیزی شبیه به این است: .IP .nf \f[C] #!/bin/sh #|\-*\- mode:lisp \-*\-|# #| exec ros \-Q \-\- $0 \[dq]$\[at]\[dq] |# (progn ;;init forms (ros:ensure\-asdf) ;;#+quicklisp (ql:quickload \[aq]() :silent t) ) (defpackage :ros.script.test.3703600390 (:use :cl)) (in\-package :ros.script.test.3703600390) (defun main (&rest argv) (declare (ignorable argv))) ;;; vim: set ft=lisp lisp: \f[R] .fi .PP این در اصل یک اسکریپت شل است که بلافاصله Roswell را از طریق exec فراخوانی می‌کند (ببینید \f[I]sh(1)\f[R]). Roswell همان اسکریپت را به عنوان ورودی بارگذاری می‌کند، از کامنت‌های چندخطی صرف‌نظر می‌کند، باقی فایل را به عنوان یک برنامه Common Lisp می‌خواند، و در نهایت تابع main را با آرگومان‌های خط فرمان فراخوانی می‌کند. .SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)" .PP \f[I]sbcl\f[R](1) \f[I]ros\f[R](1) \f[I]ros\-template\f[R](1) .SH "نویسندگان (AUTHORS)" تیم پروژه Roswell.