.TH QCATOOL "1" "August 2007" "qcatool 1.0.0" "Qt Cryptographic Architecture (QCA)"

.SH "نام (NAME)"
qcatool\-qt5 \- ابزار خط فرمان برای معماری رمزنگاری کیوت (QCA)

.SH "توضیحات (DESCRIPTION)"
دستور
.B qcatool
یک ابزار خط فرمان برای انجام عملیات گوناگون رمزنگاری با استفاده از معماری رمزنگاری کیوت (QCA) است. همچنین می‌توان از
.B qcatool
برای آزمایش و اشکال‌زدایی QCA استفاده کرد.

.SH "نحوه استفاده (USAGE)"
دستور
.B qcatool
طیفی از گزینه‌ها و دستورها را فراهم می‌کند. در هر بار اجرا تنها مجاز به استفاده از یک دستور هستید، اما می‌توانید از یک، چند یا هیچ گزینه‌ای استفاده کنید.

.SH "گزینه‌ها (OPTIONS)"
همان‌طور که در بالا اشاره شد، تمامی این گزینه‌ها اختیاری هستند و می‌توانند با یکدیگر ترکیب شوند.
.PP
.TP
\fB\-\-pass\fR=PASSWORD
گذرواژه مورد استفاده را مشخص می‌کند. استفاده از این گزینه، به جز در موارد آزمایشی، احتمالاً ایده خوبی نیست؛ زیرا هر کاربری در سیستم می‌تواند آرگومان‌های ارائه‌شده به یک برنامه خط فرمان را بخواند.
.TP
\fB\-\-newpass\fR=PASSWORD
گذرواژه جدید را برای تغییر گذرواژه با دستورهای
\fBkey changepass\fR
و
\fBkeybundle changepass\fR
مشخص می‌کند. استفاده از این گزینه، به جز در موارد آزمایشی، احتمالاً ایده خوبی نیست؛ زیرا هر کاربری می‌تواند آرگومان‌های ارائه‌شده به یک برنامه خط فرمان را بخواند.
.TP
\fB\-\-nonroots\fR=CERTIFICATES
گواهی‌های اضافی نامعتمد را مشخص می‌کند که در صورت امکان برقراری اعتماد مناسب، می‌توانند در زنجیره اعتماد استفاده شوند.
.TP
\fB\-\-roots\fR=CERTIFICATES
گواهی‌های اضافی را مشخص می‌کند که می‌توانند به عنوان گواهی‌های معتمد (ریشه) به کار روند.
.TP
\fB\-\-nosys\fR
استفاده از گواهی‌های ریشه استاندارد ارائه‌شده توسط سیستم‌عامل را غیرفعال می‌کند.
.TP
\fB\-\-noprompt\fR
درخواست تعاملی برای ورود گذرواژه‌ها یا عبارت‌های عبور را غیرفعال می‌کند. اگر عبارت عبور در خط فرمان (با گزینه‌های
\fB\-\-pass\fR
یا
\fB\-\-newpass\fR)
ارائه نشود، در صورت نیاز به گذرواژه/عبارت عبور، اجرای دستور در
.B qcatool
لغو می‌شود.
.TP
\fB\-\-ordered\fR
هنگام چاپ فیلدهای اطلاعاتی گواهی (Distinguished Name و Subject Alternative Name)، آن‌ها را دقیقاً به همان ترتیبی که در گواهی وجود دارند نمایش می‌دهد، نه با ترتیب الفبایی یا دسته‌بندی‌شده.
.TP
\fB\-\-debug\fR
خروجی‌های تکمیلی را جهت کمک به اشکال‌زدایی فعال می‌کند.
.TP
\fB\-\-log-file=FILENAME\fR
گزارش‌ها را در فایل مشخص‌شده ذخیره می‌کند.
.TP
\fB\-\-log-level=LEVEL\fR
سطح ثبت گزارش (لاگ) را تعیین می‌کند. سطح لاگ می‌تواند بین 0 (هیچ) تا 8 (بیشترین جزئیات) باشد.
.TP
\fB\-\-nobundle\fR
هنگام امضای S/MIME، زنجیره گواهی‌های امضاکننده را در داخل امضا قرار نمی‌دهد. این کار حجم امضا را کاهش می‌دهد، اما مستلزم آن است که گیرنده برای اعتبارسنجی امضا، تمام گواهی‌های لازم را از پیش داشته باشد.

.SH "دستورها (COMMANDS)"
.TP
\fBhelp\fR, \fB\-\-help\fR, \fB\-h\fR
نمایش اطلاعات نحوه استفاده (راهنما).
.TP
\fBversion\fR, \fB\-\-version\fR, \fB\-v\fR
نمایش اطلاعات نسخه.
.TP
\fBplugins\fR
فهرست کردن افزونه‌های (پلاگین‌های) موجود. با گزینه
\fB\-\-debug\fR
می‌توان اطلاعات بیشتری درباره افزونه‌های پیداشده و مواردی که با موفقیت بارگذاری شده‌اند کسب کرد.
.TP
\fBconfig save \fI[provider]\fR
ذخیره پیکربندی ارائه‌دهنده (provider). از این دستور برای نوشتن پیکربندی پیش‌فرض ارائه‌دهنده در فضای ذخیره‌سازی دائمی استفاده می‌شود که بعداً می‌توانید آن را به صورت دستی ویرایش کنید.
.TP
\fBconfig edit \fI[provider]\fR
ویرایش پیکربندی ارائه‌دهنده. تغییرات در فضای ذخیره‌سازی دائمی نوشته می‌شوند.
.TP
\fBkey make rsa|dsa [bits]\fR
ایجاد یک جفت‌کلید
.TP
\fBkey changepass [K]\fR
افزودن، تغییر یا حذف عبارت عبور یک کلید
.TP
\fBcert makereq [K]\fR
ایجاد درخواست گواهی (CSR)
.TP
\fBcert makeself [K]\fR
ایجاد گواهی خودامضا (self-signed)
.TP
\fBcert makereqadv [K]\fR
نسخه پیشرفته دستور 'makereq'
.TP
\fBcert makeselfadv [K]\fR
نسخه پیشرفته دستور 'makeself'
.TP
\fBcert validate [C]\fR
اعتبارسنجی گواهی
.TP
\fBkeybundle make [K] [C]\fR
ایجاد یک بسته کلید (keybundle)
.TP
\fBkeybundle extract [X]\fR
استخراج گواهی(ها) و کلید
.TP
\fBkeybundle changepass [X]\fR
تغییر عبارت عبور یک بسته کلید
.TP
\fBkeystore list-stores\fR
فهرست کردن تمام مخازن کلید (keystores) موجود
.TP
\fBkeystore list [storeName]\fR
فهرست کردن محتویات یک مخزن کلید
.TP
\fBkeystore monitor\fR
پایش وضعیت در دسترس بودن مخزن کلید
.TP
\fBkeystore export [E]\fR
صادر کردن محتوای یک مدخل از مخزن کلید
.TP
\fBkeystore exportref [E]\fR
صادر کردن مرجع یک مدخل از مخزن کلید
.TP
\fBkeystore addkb [storeName] [cert.p12]\fR
افزودن یک بسته کلید به مخزن کلید
.TP
\fBkeystore addpgp [storeName] [key.asc]\fR
افزودن یک کلید PGP به مخزن کلید
.TP
\fBkeystore remove [E]\fR
حذف یک شیء از مخزن کلید
.TP
\fBshow cert [C]\fR
بررسی یک گواهی
.TP
\fBshow req [req.pem]\fR
بررسی یک درخواست گواهی (CSR)
.TP
\fBshow crl [crl.pem]\fR
بررسی یک فهرست ابطال گواهی (CRL)
.TP
\fBshow kb [X]\fR
بررسی یک بسته کلید
.TP
\fBshow pgp [P|S]\fR
بررسی یک کلید PGP
.TP
\fBmessage sign pgp|pgpdetach|smime [X|S]\fR
امضای یک پیام
.TP
\fBmessage encrypt pgp|smime [C|P]\fR
رمزگذاری یک پیام
.TP
\fBmessage signencrypt [S] [P]\fR
امضا و رمزگذاری یک پیام با PGP
.TP
\fBmessage verify pgp|smime\fR
اعتبارسنجی یک پیام
.TP
\fBmessage decrypt pgp|smime ((X) ...)\fR
رمزگشایی یک پیام (S/MIME به X نیاز دارد)
.TP
\fBmessage exportcerts\fR
صادر کردن گواهی‌ها از پیام S/MIME

.SH "آرگومان‌ها (ARGUMENTS)"
آرگومان‌های دستورها به صورت زیر هستند:
.PP
.BR K
= کلید خصوصی.
.PP
.BR C
= گواهی.
.PP
.BR X
= بسته کلید.
.PP
.BR P
= کلید عمومی PGP.
.PP
.BR S
= کلید مخفی PGP.
.PP
.BR E
= مدخل عمومی.
.PP
این موارد باید با نام فایل یا مرجع مخزن کلید ("store:obj") مشخص شوند.

.SH "نویسنده (AUTHOR)"
.B qcatool
توسط Justin Karneges به عنوان بخشی از QCA نوشته شده است. این صفحه راهنما توسط Brad Hards نوشته شده است.