نام (NAME)

ppc64le-elf-nm - فهرست کردن نمادهای موجود در فایل‌های شیء

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

nm [-A|-o|--print-file-name]
[-a|--debug-syms]
[-B|--format=bsd]
[-C|--demangle[=style]]
[-D|--dynamic]
[-fformat|--format=format]
[-g|--extern-only]
[-h|--help]
[--ifunc-chars=CHARS]
[-j|--format=just-symbols]
[-l|--line-numbers] [--inlines]
[-n|-v|--numeric-sort]
[-P|--portability]
[-p|--no-sort]
[-r|--reverse-sort]
[-S|--print-size]
[-s|--print-armap]
[-t radix|--radix=radix]
[-u|--undefined-only]
[-U|--defined-only]
[-V|--version]
[-W|--no-weak]
[-X 32_64]
[--no-demangle]
[--no-recurse-limit|--recurse-limit]]
[--plugin name]
[--size-sort]
[--special-syms]
[--synthetic]
[--target=bfdname]
[--unicode=method]
[--with-symbol-versions]
[--without-symbol-versions]
[objfile...]

توضیحات (DESCRIPTION)

ابزار nm گنو نمادهای موجود در فایل‌های شیء objfile... را فهرست می‌کند. اگر هیچ فایل شیئی به عنوان آرگومان مشخص نشده باشد، nm فایل پیش‌فرض a.out را در نظر می‌گیرد.

برای هر نماد، nm موارد زیر را نمایش می‌دهد:

• مقدار نماد بر مبنای عددی انتخاب‌شده با گزینه‌ها (به زیر مراجعه کنید)، یا به صورت پیش‌فرض در مبنای شانزده‌شانزدهی (هگزادسیمال).
• نوع نماد. دست‌کم انواع زیر استفاده می‌شوند؛ انواع دیگری نیز ممکن است بر اساس قالب فایل شیء وجود داشته باشند. اگر با حروف کوچک باشد، نماد معمولاً محلی (local) است؛ اگر با حروف بزرگ باشد، نماد سراسری یا خارجی (global) است. با این حال، چند نماد با حروف کوچک برای نمادهای سراسری ویژه نمایش داده می‌شوند ("u"، "v" و "w").

•

نام نماد. اگر نماد اطلاعات نسخه مرتبط با خود داشته باشد، اطلاعات نسخه نیز نمایش داده می‌شود. اگر نماد نسخه‌دار تعریف‌نشده باشد یا از دید پیونددهنده پنهان باشد، رشته نسخه به عنوان پسوند نام نماد و پس از یک نویسه @ نمایش داده می‌شود؛ به عنوان مثال foo@VER_1. اگر نسخه، نسخه پیش‌فرض برای حل ارجاعات بدون نسخه به نماد باشد، به عنوان پسوند پس از دو نویسه @ نمایش داده می‌شود؛ به عنوان مثال foo@@VER_2.

گزینه‌ها (OPTIONS)

شکل‌های کوتاه و بلند گزینه‌ها که در اینجا به عنوان جایگزین یکدیگر آورده شده‌اند، معادل هستند.

-A

-o

--print-file-name

درج نام فایل ورودی (یا عضو آرشیو) که نماد در آن یافت شده است قبل از هر نماد، به‌جای مشخص کردن نام فایل ورودی تنها یک بار پیش از نمایش تمام نمادهای آن.

-a

--debug-syms

نمایش تمامی نمادها، حتی نمادهای ویژه اشکال‌زدایی؛ این نمادها در حالت عادی فهرست نمی‌شوند.

-B

مشابه --format=bsd (جهت سازگاری با nm در سیستم MIPS).

-C

--demangle[=style]

رمزگشایی یا نام‌گشایی (demangle) نام نمادهای سطح پایین به نام‌های سطح کاربر. علاوه بر حذف خط زیرین ابتدایی که توسط سیستم افزوده شده، این کار نام توابع ++C را خوانا می‌سازد. کامپایلرهای مختلف شیوه‌های نام‌گذاری (mangling) متفاوتی دارند. آرگومان اختیاری سبک نام‌گشایی می‌تواند برای انتخاب سبک مناسب با کامپایلر شما استفاده شود.

--no-demangle

نام‌گشایی نکردن نام‌های سطح پایین نمادها. این حالت پیش‌فرض است.

--recurse-limit

--no-recurse-limit

--recursion-limit

--no-recursion-limit

فعال یا غیرفعال کردن محدودیت بر میزان بازگشت (recursion) انجام‌شده هنگام نام‌گشایی رشته‌ها. از آنجا که قالب‌های درهم‌سازی نام‌ها اجازه سطوح بازگشت نامحدود را می‌دهند، این امکان وجود دارد که رشته‌هایی ایجاد شوند که رمزگشایی آنها تمام فضای پشته در دسترس در ماشین میزبان را مصرف کرده و موجب خطای حافظه شود. این محدودیت با تحدید بازگشت به ۲۰۴۸ سطح تودرتو تلاش می‌کند از این رخداد جلوگیری کند.

حالت پیش‌فرض فعال بودن این محدودیت است، اما غیرفعال کردن آن ممکن است برای نام‌گشایی نام‌های واقعاً پیچیده لازم باشد. با این حال توجه داشته باشید که اگر محدودیت بازگشت غیرفعال شود، احتمال اتمام فضای پشته وجود دارد و هرگونه گزارش باگ در مورد چنین رویدادی رد خواهد شد.

-D

--dynamic

نمایش نمادهای پویا به‌جای نمادهای عادی. این گزینه فقط برای اشیاء پویا، مانند انواع خاصی از کتابخانه‌های اشتراکی معنا دارد.

-f format

--format=format

استفاده از قالب خروجی format که می‌تواند "bsd"، "sysv"، "posix" یا "just-symbols" باشد. مقدار پیش‌فرض "bsd" است. فقط اولین کاراکتر format موثر است؛ که می‌تواند حروف کوچک یا بزرگ باشد.

-g

--extern-only

نمایش نمادهای خارجی (external) به‌تنهایی.

-h

--help

نمایش خلاصه گزینه‌های nm و خروج.

--ifunc-chars=CHARS

هنگام نمایش نمادهای تابع غیرمستقیم گنو (GNU ifunc)، nm به صورت پیش‌فرض از کاراکتر "i" هم برای توابع غیرمستقیم محلی و هم سراسری استفاده می‌کند. گزینه --ifunc-chars به کاربر امکان می‌دهد رشته‌ای حاوی یک یا دو کاراکتر را تعیین کند. اولین کاراکتر برای نمادهای تابع غیرمستقیم سراسری استفاده می‌شود و دومین کاراکتر (در صورت وجود) برای نمادهای تابع غیرمستقیم محلی به کار می‌رود.

j

مشابه --format=just-symbols.

-l

--line-numbers

برای هر نماد، استفاده از اطلاعات اشکال‌زدایی برای یافتن نام فایل و شماره خط. برای نمادهای تعریف‌شده، جستجوی شماره خط آدرس نماد. برای نمادهای تعریف‌نشده، جستجوی شماره خط مدخل بازنشانی که به نماد ارجاع می‌دهد. اگر اطلاعات شماره خط یافت شود، پس از سایر اطلاعات نماد چاپ می‌شود.

--inlines

هنگامی که گزینه -l فعال باشد، اگر آدرس متعلق به تابعی باشد که درون‌خطی (inlined) شده است، این گزینه باعث می‌شود اطلاعات منبع برای تمام دامنه‌های دربرگیرنده تا اولین تابع غیردرون‌خطی نیز چاپ شود. به عنوان مثال، اگر "main" تابع "callee1" را درون‌خطی کرده باشد و آن هم "callee2" را درون‌خطی کرده باشد و آدرس از "callee2" باشد، اطلاعات منبع برای "callee1" و "main" نیز چاپ خواهند شد.

-n

-v

--numeric-sort

مرتب‌سازی عددی نمادها بر اساس آدرس آنها، به‌جای مرتب‌سازی الفبایی بر اساس نام‌هایشان.

-p

--no-sort

مرتب نکردن نمادها به هر ترتیبی؛ چاپ آنها به همان ترتیبی که خوانده شده‌اند.

-P

--portability

استفاده از قالب خروجی استاندارد POSIX.2 به‌جای قالب پیش‌فرض. معادل با -f posix.

-r

--reverse-sort

معکوس کردن ترتیب مرتب‌سازی (چه عددی و چه الفبایی)؛ قرار گرفتن آخرین مورد در ابتدا.

-S

--print-size

چاپ هم مقدار و هم اندازه نمادهای تعریف‌شده برای سبک خروجی "bsd". این گزینه برای قالب‌های شیئی که اندازه نمادها را ثبت نمی‌کنند هیچ اثری ندارد، مگر اینکه --size-sort نیز استفاده شود که در این حالت اندازه‌ای محاسبه‌شده نمایش داده می‌شود.

-s

--print-armap

هنگام فهرست کردن نمادها از اعضای آرشیو، گنجاندن فهرست (index): نگاشتی (ذخیره‌شده در آرشیو توسط ar یا ranlib) از اینکه کدام ماژول‌ها شامل تعاریف چه نام‌هایی هستند.

-t radix

--radix=radix

استفاده از radix به عنوان مبنای عددی برای چاپ مقادیر نمادها. این مقدار باید d برای ده‌دهی (دسیمال)، o برای هشت‌هشتی (اکتال) یا x برای شانزده‌شانزدهی (هگزادسیمال) باشد.

-u

--undefined-only

نمایش نمادهای تعریف‌نشده به‌تنهایی (آنهایی که خارج از هر فایل شیء هستند). به طور پیش‌فرض، هر دو نمادهای تعریف‌شده و تعریف‌نشده نمایش داده می‌شوند.

-U

--defined-only

نمایش نمادهای تعریف‌شده به‌تنهایی برای هر فایل شیء. به طور پیش‌فرض، هر دو نمادهای تعریف‌شده و تعریف‌نشده نمایش داده می‌شوند.

-V

--version

نمایش شماره نسخه nm و خروج.

-X

این گزینه جهت سازگاری با نسخه AIX برنامه nm نادیده گرفته می‌شود. این گزینه یک پارامتر می‌گیرد که باید رشته 32_64 باشد. حالت پیش‌فرض در AIX nm متناظر با -X 32 است که توسط nm گنو پشتیبانی نمی‌شود.

--plugin name

بارگذاری افزونه‌ای با نام name برای افزودن پشتیبانی از انواع مقصدهای اضافی. این گزینه فقط زمانی در دسترس است که زنجیره ابزار با پشتیبانی از افزونه‌ها ساخته شده باشد.

اگر --plugin ارائه نشده باشد اما پشتیبانی از افزونه‌ها فعال باشد، nm روی فایل‌های موجود در ${libdir}/bfd-plugins به ترتیب الفبایی پیمایش می‌کند و اولین افزونه‌ای که مدعی پشتیبانی از شیء مورد نظر شود، استفاده خواهد شد.

لطفاً توجه داشته باشید که این دایرکتوری جستجوی افزونه، همان دایرکتوری مورد استفاده توسط گزینه -plugin در ld نیست. برای اینکه nm از افزونه پیونددهنده استفاده کند، باید به دایرکتوری ${libdir}/bfd-plugins کپی شود. برای کامپایل‌های مبتنی بر GCC، افزونه پیونددهنده liblto_plugin.so.0.0.0 نام دارد. برای کامپایل‌های مبتنی بر Clang، نام آن LLVMgold.so است. افزونه GCC همیشه با نسخه‌های قبلی سازگار است، بنابراین کپی کردن جدیدترین نسخه کافی خواهد بود.

--size-sort

مرتب‌سازی نمادها بر اساس اندازه. برای اشیاء ELF، اندازه نمادها از ELF خوانده می‌شود؛ برای سایر انواع اشیاء، اندازه نمادها به عنوان تفاضل بین مقدار نماد و مقدار نماد با مقدار بالاتر بعدی محاسبه می‌شود. اگر از قالب خروجی "bsd" استفاده شود، به‌جای مقدار، اندازه نماد چاپ می‌شود و برای چاپ هم اندازه و هم مقدار باید از گزینه -S استفاده شود.

توجه - در صورت فعال بودن گزینه --undefined-only، این گزینه کار نمی‌کند زیرا نمادهای تعریف‌نشده اندازه‌ای ندارند.

--special-syms

نمایش نمادهایی که معنای خاص وابسته به معماری مقصد دارند. این نمادها معمولاً توسط مقصد برای برخی پردازش‌های ویژه استفاده می‌شوند و معمولاً در فهرست‌های عادی نمادها مفید نیستند. به عنوان مثال در معماری‌های ARM، این گزینه از نمادهای نگاشت که برای علامت‌گذاری گذار بین کد ARM، کد THUMB و داده‌ها استفاده می‌شوند صرف‌نظر می‌کند.

--synthetic

گنجاندن نمادهای مصنوعی (synthetic) در خروجی. این نمادها نمادهای ویژه‌ای هستند که توسط پیونددهنده برای اهداف گوناگون ایجاد شده‌اند. این نمادها به طور پیش‌فرض نمایش داده نمی‌شوند زیرا بخشی از کد منبع اصلی باینری نیستند.

--unicode=[default|invalid|locale|escape|hex|highlight]

کنترل نمایش نویسه‌های چندبایتی کدگذاری‌شده با UTF-8 در رشته‌ها. حالت پیش‌فرض (--unicode=default) هیچ برخورد ویژه‌ای با آنها ندارد. گزینه --unicode=locale توالی را در زبان محلی جاری نمایش می‌دهد که ممکن است از آنها پشتیبانی کند یا نکند. گزینه‌های --unicode=hex و --unicode=invalid آنها را به صورت توالی بایت‌های هگزادسیمال محصور در قلاب‌ها یا آکولادها نمایش می‌دهند.

گزینه --unicode=escape آنها را به صورت توالی‌های گریز (\uxxxx) نمایش می‌دهد و گزینه --unicode=highlight آنها را به صورت توالی‌های گریز که به رنگ قرمز برجسته شده‌اند (در صورت پشتیبانی دستگاه خروجی) نمایش می‌دهد. رنگ‌آمیزی به منظور جلب توجه به وجود توالی‌های یونیکد در جاهایی که ممکن است انتظار نرود طراحی شده است.

-W

--no-weak

عدم نمایش نمادهای ضعیف (weak).

--with-symbol-versions

--without-symbol-versions

فعال یا غیرفعال کردن نمایش اطلاعات نسخه نمادها. رشته نسخه به عنوان یک پسوند برای نام نماد و پس از یک نویسه @ نمایش داده می‌شود؛ به عنوان مثال foo@VER_1. اگر نسخه، نسخه پیش‌فرضی باشد که هنگام حل ارجاعات بدون نسخه به نماد استفاده می‌شود، پس از دو نویسه @ نمایش می‌یابد؛ به عنوان مثال foo@@VER_2. به طور پیش‌فرض، اطلاعات نسخه نماد نمایش داده می‌شود.

--target=bfdname

مشخص کردن قالب کدهای شیء غیر از قالب پیش‌فرض سیستم شما.

@file

خواندن گزینه‌های خط فرمان از file. گزینه‌های خوانده‌شده به جای گزینه اصلی @file درج می‌شوند. اگر file وجود نداشته باشد یا خوانده نشود، گزینه به صورت تحت‌اللفظی تلقی شده و حذف نمی‌شود.

گزینه‌ها در file با نویسه‌های فاصله سفید از هم جدا می‌شوند. یک نویسه فاصله سفید می‌تواند با محصور کردن کل گزینه در گیومه تکی یا دوتایی درون گزینه گنجانده شود. هر کاراکتری (شامل بک‌اسلش) می‌تواند با پیشوند کردن کاراکتر مورد نظر با یک بک‌اسلش گنجانده شود. فایل file خود ممکن است شامل گزینه‌های بیشتری به شکل @file باشد؛ چنین گزینه‌هایی به صورت بازگشتی پردازش خواهند شد.

همچنین ببینید (SEE ALSO)

ar(1)، objdump(1)، ranlib(1) و مدخل‌های Info برای binutils.

حق نشر (COPYRIGHT)

حق نشر © ۱۹۹۱-۲۰۲۵ بنیاد نرم‌افزار آزاد (Free Software Foundation, Inc.)

مجوز کپی، توزیع و/یا تغییر این سند تحت شرایط مجوز اسناد آزاد گنو (GNU Free Documentation License)، نسخه ۱.۳ یا هر نسخه بعدی منتشرشده توسط بنیاد نرم‌افزار آزاد اعطا می‌شود؛ بدون بخش‌های تغییرناپذیر، بدون متون روی جلد، و بدون متون پشت جلد. یک نسخه از مجوز در بخش تحت عنوان «GNU Free Documentation License» گنجانده شده است.