.ie \n(.g .ds Aq \(aq
.el       .ds Aq '
.TH "plink" "1" "2004\(hy03\(hy24" "PuTTY\ tool\ suite" "PuTTY\ tool\ suite"
.SH "نام (NAME)"
.PP
\fBplink\fP \- پیوند PuTTY، ابزار اتصال شبکه در خط فرمان
.SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)"
.PP
.nf
\fBplink\fP\ [\fIoptions\fP]\ [\fIuser\fP\fB@\fP]\fIhost\fP\ [\fIcommand\fP]
.fi
.SH "توضیحات (DESCRIPTION)"
.PP
دستور \fBplink\fP ابزاری برای اتصال شبکه است که از چندین پروتکل پشتیبانی می‌کند.
.SH "گزینه‌ها (OPTIONS)"
.PP
گزینه‌های خط فرمان پشتیبانی‌شده توسط \fBplink\fP عبارتند از:
.IP "\fB-V\fP"
نمایش اطلاعات نسخه و خروج.
.IP "\fB-pgpfp\fP"
نمایش اثر انگشت (fingerprint) کلیدهای اصلی PGP مربوط به PuTTY و خروج، جهت کمک به اعتبارسنجی فایل‌های جدید ارائه‌شده توسط تیم PuTTY.
.IP "\fB-v\fP"
نمایش پیام‌ها با جزئیات بیشتر (verbose).
.IP "\fB-load\fP \fIsession\fP"
بارگذاری تنظیمات از نشست (session) ذخیره‌شده.
.IP "\fB-ssh\fP"
اجبار به استفاده از پروتکل SSH (پیش‌فرض).
.IP "\fB-telnet\fP"
اجبار به استفاده از پروتکل Telnet.
.IP "\fB-rlogin\fP"
اجبار به استفاده از پروتکل rlogin.
.IP "\fB-raw\fP"
اجبار به حالت خام (raw).
.IP "\fB-serial\fP"
اجبار به حالت سریال (serial).
.IP "\fB-ssh-connection\fP"
اجبار به استفاده از پروتکل «تنها \fBssh-connection\fP». این مورد احتمالاً فقط هنگام اتصال به یک کارساز \fBpsusan\fP(\fI1\fP) کاربرد خواهد داشت، به احتمال زیاد با قرار دادن مسیر مطلق یک سوکت یونیکس (Unix-domain socket) به جای \fIhost\fP.
.IP "\fB\-proxycmd\fP \fIcommand\fP"
به جای برقراری یک اتصال TCP، از \fIcommand\fP به عنوان پروکسی استفاده می‌کند؛ ترافیک شبکه به ورودی و خروجی استاندارد \fIcommand\fP هدایت خواهد شد. \fIcommand\fP باید یک کلمهٔ واحد باشد، بنابراین احتمالاً در پوسته نیاز به نقل‌قول (کوتیشن) خواهد داشت.
.RS
.PP
رشته‌های ویژهٔ \fB%host\fP و \fB%port\fP در \fIcommand\fP با نام میزبان و شماره درگاهی که می‌خواهید به آن متصل شوید جایگزین می‌شوند؛ برای درج نماد دقیق \fB%\fP، عبارت \fB%%\fP را وارد کنید.
.PP
دنباله‌های گریز بک‌اسلش نیز پشتیبانی می‌شوند، مانند توالی‌هایی چون \fB\en\fP که با یک خط جدید واقعی جایگزین می‌شوند؛ برای دریافت یک بک‌اسلش واقعی، عبارت \fB\e\e\fP را وارد کنید. (ممکن است در پوسته به گریزهای بیشتری نیاز باشد.)
.PP
(برای جزئیات کامل شناسه‌های پشتیبانی‌شده با نشانهٔ \fB%\fP و بک‌اسلش، به راهنمای اصلی PuTTY مراجعه کنید، هرچند بیشتر آن‌ها احتمالاً در این زمینه چندان کاربردی نیستند.) 
.RE
.IP "\fB\-preconnectcommand\fP \fIcommand\fP"
تعیین یک دستور خارجی برای اجرا درست پیش از برقراری اتصال اصلی شبکه. نحو (syntax) دستور \fIcommand\fP مشابه با نحو \fB-proxycmd\fP است.
.IP "\fB-P\fP \fIport\fP"
اتصال به درگاه \fIport\fP.
.IP "\fB-l\fP \fIuser\fP"
تنظیم نام کاربری دوردست روی \fIuser\fP.
.IP "\fB-m\fP \fIpath\fP"
خواندن دستور(های) دوردست از فایل محلی \fIpath\fP.
.IP "\fB-batch\fP"
غیرفعال کردن اعلان‌های تعاملی.
.IP "\fB-sanitise-stderr\fP"

.IP "\fB-sanitise-stdout\fP"

.IP "\fB-no-sanitise-stderr\fP"

.IP "\fB-no-sanitise-stdout\fP"
به‌طور پیش‌فرض، Plink می‌تواند در صورت صلاحدید کاراکترهای کنترلی را پالایش کند تا از ارسال دنباله‌های گریز گیج‌کننده توسط فرایندهای دوردست جلوگیری شود. این گزینه‌ها رفتار پیش‌فرض Plink را لغو کرده و چنین پالایشی را روی کانال‌های خطای استاندارد و خروجی استاندارد فعال یا غیرفعال می‌کنند.
.IP "\fB-pwfile\fP \fIfilename\fP"
فایل مشخص‌شده را باز کرده و از نخستین سطر متنی خوانده‌شده از آن به عنوان گذرواژهٔ دوردست استفاده می‌کند.
.IP "\fB-pw\fP \fIpassword\fP"
تنظیم گذرواژهٔ دوردست روی \fIpassword\fP. \fIاحتیاط:\fP این کار احتمالاً گذرواژه را برای سایر کاربران دستگاه محلی (از طریق دستورهایی مانند \`\fBps\fP\' یا \`\fBw\fP\') قابل رؤیت می‌کند. به جای آن از \fB-pwfile\fP استفاده کنید.
.IP "\fB\-L\fP \fB[\fP\fIsrcaddr\fP\fB:]\fP\fIsrcport\fP\fB:\fP\fIdesthost\fP\fB:\fP\fIdestport\fP"
راه‌اندازی ارجاع درگاه محلی (local port forwarding): گوش دادن به \fIsrcport\fP (یا در صورت تعیین، \fIsrcaddr\fP:\fIsrcport\fP)، و ارجاع هر اتصالی از طریق اتصال SSH به نشانی مقصد \fIdesthost\fP:\fIdestport\fP. فقط در SSH کار می‌کند.
.IP "\fB\-R\fP \fB[\fP\fIsrcaddr\fP\fB:]\fP\fIsrcport\fP\fB:\fP\fIdesthost\fP\fB:\fP\fIdestport\fP"
راه‌اندازی ارجاع درگاه دوردست (remote port forwarding): از کارساز SSH می‌خواهد به \fIsrcport\fP (یا در صورت تعیین، \fIsrcaddr\fP:\fIsrcport\fP) گوش دهد، و اتصالات را از طریق اتصال SSH به کلاینت بازگرداند تا آن‌ها را به نشانی مقصد \fIdesthost\fP:\fIdestport\fP بفرستد. فقط در SSH کار می‌کند.
.IP "\fB\-D\fP [\fIsrcaddr\fP:]\fIsrcport\fP"
راه‌اندازی ارجاع درگاه پویا (dynamic port forwarding). کلاینت به \fIsrcport\fP (یا در صورت تعیین، \fIsrcaddr\fP:\fIsrcport\fP) گوش می‌دهد و یک کارساز SOCKS را پیاده‌سازی می‌کند. بدین ترتیب می‌توانید برنامه‌های پشتیبانی‌کننده از SOCKS را به این درگاه هدایت کرده تا به‌طور خودکار از اتصال SSH برای تونل کردن همهٔ اتصالات خود استفاده کنند. فقط در SSH کار می‌کند.
.IP "\fB-X\fP"
فعال‌سازی فورواردینگ X11.
.IP "\fB-x\fP"
غیرفعال‌سازی فورواردینگ X11 (پیش‌فرض).
.IP "\fB-A\fP"
فعال‌سازی فورواردینگ عامل (agent forwarding).
.IP "\fB-a\fP"
غیرفعال‌سازی فورواردینگ عامل (پیش‌فرض).
.IP "\fB-t\fP"
فعال‌سازی تخصیص pty (پیش‌فرض در صورتی که دستوری تعیین نشده باشد).
.IP "\fB-T\fP"
غیرفعال‌سازی تخصیص pty (پیش‌فرض در صورتی که دستوری تعیین شده باشد).
.IP "\fB-1\fP"
اجبار به استفاده از نسخهٔ 1 پروتکل SSH.
.IP "\fB-2\fP"
اجبار به استفاده از نسخهٔ 2 پروتکل SSH.
.IP "\fB-4\fP, \fB-6\fP"
اجبار به استفاده از IPv4 یا IPv6 برای اتصالات شبکه.
.IP "\fB-C\fP"
فعال‌سازی فشرده‌سازی SSH.
.IP "\fB-i\fP \fIkeyfile\fP"
فایل کلید خصوصی برای احراز هویت کاربر. برای کلیدهای SSH-2، این فایل کلید باید در قالب PPK مربوط به PuTTY باشد، نه قالب OpenSSH یا موارد دیگر.
.RS
.PP
اگر از یک عامل احراز هویت (authentication agent) استفاده می‌کنید، می‌توانید یک کلید \fIعمومی\fP را نیز در اینجا (در قالب RFC 4716 یا OpenSSH) تعیین کنید تا مشخص شود از کدام کلیدهای عامل استفاده شود. 
.RE
.IP "\fB\-noagent\fP"
عدم تلاش برای استفاده از عامل احراز هویت جهت احراز هویت محلی. (این گزینه بر فورواردینگ عامل تأثیری ندارد.)
.IP "\fB\-agent\fP"
اجازهٔ استفاده از یک عامل احراز هویت. (این گزینه تنها برای نادیده‌گرفتن تنظیمی در یک نشست ذخیره‌شده لازم است.)
.IP "\fB\-no\-trivial\-auth\fP"
قطع اتصال از هر کارساز SSH که احراز هویت را بدون هیچ‌گونه درخواست گذرواژه، امضا یا توکن می‌پذیرد. (ممکن است بخواهید این گزینه را برای کارسازی فعال کنید که همیشه انتظار دارید شما را به چالش بکشد؛ مثلاً برای اطمینان از اینکه عبارت عبور فایل کلید خود را تصادفاً در کارساز دستکاری‌شده‌ای که اعلان عبارت عبور Plink را جعل کرده وارد نکنید.)
.IP "\fB\-noshare\fP"
عدم آزمایش و تلاش برای به‌اشتراک‌گذاری اتصال موجود؛ همواره یک اتصال جدید برقرار می‌کند.
.IP "\fB\-share\fP"
آزمایش و تلاش برای به‌اشتراک‌گذاری یک اتصال موجود.
.IP "\fB\-hostkey\fP \fIkey\fP"
تعیین کلید عمومی معتبر برای میزبان. این گزینه می‌تواند چندین بار مشخص شود؛ هر کلید می‌تواند اثر انگشت (\fBSHA256:AbCdE...\fP، \fB99:aa:bb:...\fP و غیره) یا یک بلوک کدگذاری‌شده با base64 در قالب یک‌خطی OpenSSH باشد.
.RS
.PP
تعیین این گزینه مدیریت خودکار کلید میزبان را نادیده می‌گیرد؛ \fIتنها\fP کلید(های) مشخص‌شده در خط فرمان پذیرفته خواهند شد (مگر اینکه یک نشست ذخیره‌شده نیز کلیدهای میزبان را لغو کرده باشد، که در آن صورت به آن‌ها افزوده می‌شود)، و حافظهٔ موقت کلید میزبان نوشته نخواهد شد. 
.RE
.IP "\fB-s\fP"
دستور دوردست یک زیرسیستم SSH است (فقط در SSH-2).
.IP "\fB-N\fP"
هیچ دستور یا پوستهٔ دوردستی را اجرا نمی‌کند (فقط در SSH-2).
.IP "\fB\-nc\fP \fIhost\fP:\fIport\fP"
برقراری یک اتصال شبکهٔ دوردست از سمت کارساز به جای اجرای یک پوسته یا دستور.
.IP "\fB\-sercfg\fP \fIconfiguration-string\fP"
تعیین پارامترهای پیکربندی برای درگاه سریال، در حالت \fB-serial\fP. مقدار \fIconfiguration-string\fP باید فهرستی از پارامترهای پیکربندی جداشده با ویرگول به شرح زیر باشد:
.RS
.IP "\fB\(bu\fP"
هر رقم منفرد از 5 تا 9 تعداد بیت‌های داده (data bits) را تنظیم می‌کند.
.IP "\fB\(bu\fP"
مقدارهای \`\fB1\fP\'، \`\fB1.5\fP\' یا \`\fB2\fP\' تعداد بیت‌های توقف (stop bits) را مشخص می‌کنند.
.IP "\fB\(bu\fP"
هر رشتهٔ عددی دیگر به عنوان نرخ باود (baud rate) تفسیر می‌شود.
.IP "\fB\(bu\fP"
یک حرف کوچک منفرد وضعیت بیت توازن (parity) را تعیین می‌کند: \`\fBn\fP\' برای none، \`\fBo\fP\' برای odd، \`\fBe\fP\' برای even، \`\fBm\fP\' برای mark و \`\fBs\fP\' برای space.
.IP "\fB\(bu\fP"
یک حرف بزرگ منفرد کنترل جریان (flow control) را تعیین می‌کند: \`\fBN\fP\' برای none، \`\fBX\fP\' برای XON/XOFF، \`\fBR\fP\' برای RTS/CTS و \`\fBD\fP\' برای DSR/DTR.
.RE
.IP "\fB\-sshlog\fP \fIlogfile\fP"

.IP "\fB\-sshrawlog\fP \fIlogfile\fP"
برای اتصالات SSH، این گزینه‌ها باعث می‌شوند \fBplink\fP جزئیات پروتکل را در یک فایل لاگ ذخیره کند. (برخی از این موارد ممکن است حساس باشند، هرچند به طور پیش‌فرض تلاش می‌شود از ثبت گذرواژه‌های آشکار خودداری شود.)
.RS
.PP
گزینهٔ \fB\-sshlog\fP بسته‌های رمزگشایی‌شدهٔ SSH و سایر رویدادها (همان مواردی که \fB\-v\fP چاپ می‌کند) را ثبت می‌کند. \fB\-sshrawlog\fP علاوه بر آن، داده‌های خام رمزگذاری‌شدهٔ بسته‌ها را نیز ذخیره می‌کند. 
.RE
.IP "\fB\-logoverwrite\fP"
اگر Plink برای نوشتن در فایلی پیکربندی شده باشد که از قبل موجود است، فایل موجود بازنویسی شده و محتوای پیشین حذف می‌شود.
.IP "\fB\-logappend\fP"
اگر Plink برای نوشتن در فایلی پیکربندی شده باشد که از قبل موجود است، داده‌های جدید لاگ به انتهای فایل موجود اضافه می‌شوند.
.IP "\fB\-shareexists\fP"
به جای برقراری یک اتصال جدید، بررسی می‌کند که آیا یک اتصال موجود و قابل اشتراک وجود دارد یا خیر. نشست مورد نظر را می‌توان با هر یک از روش‌های مرسوم مشخص کرد.
.RS
.PP
اگر یک «بالادست (upstream)» مناسب وجود داشته باشد، فوراً با وضعیت خروج صفر، و در غیر این صورت با وضعیت غیرصفر برمی‌گردد. 
.RE
.SH "اطلاعات بیشتر (MORE INFORMATION)"
.PP
برای دریافت اطلاعات بیشتر دربارهٔ plink، احتمالاً بهتر است به راهنمای موجود در صفحهٔ وب PuTTY مراجعه کنید:
.PP
\fBhttps://www.chiark.greenend.org.uk/~sgtatham/putty\fP
.SH "گزارش باگ‌ها (BUGS)"
.PP
این صفحهٔ راهنما چندان جامع و کامل نیست. برای مستندات بهتر، به پیوند وب بالا مراجعه کنید.