PKI --SELF(1) strongSwan PKI --SELF(1)

pki --self - ایجاد یک گواهی خودامضا

pki --self [--in file|--keyid hex] [--type t] --dn distinguished-name [--san subjectAltName] [--lifetime days] [--not-before datetime] [--not-after datetime] [--serial hex] [--flag flag] [--digest digest] [--rsa-padding padding] [--ca] [--ocsp uri] [--pathlen len] [--addrblock block] [--nc-permitted name] [--nc-excluded name] [--critical oid] [--policy-mapping mapping] [--policy-explicit len] [--policy-inhibit len] [--policy-any len] [--cert-policy oid [--cps-uri uri] [--user-notice text]] [--outform encoding] [--debug level]
pki --self --options file
pki --self -h | --help

این زیردستور از pki(1) برای ایجاد یک گواهی خودامضا استفاده می‌شود.

چاپ اطلاعات نحوه استفاده همراه با خلاصه‌ای از گزینه‌های موجود.
تنظیم سطح دیباگ، پیش‌فرض: ۱.
-+, --options file
خواندن گزینه‌های خط فرمان از file.
فایل ورودی کلید خصوصی. در صورت مشخص نشدن، کلید از STDIN خوانده می‌شود.
شناسه شیء کلید خصوصی روی کارت هوشمند یا TPM در قالب هگزادسیمال همراه با پیشوند اختیاری 0x.
نوع کلید ورودی. یکی از موارد priv، rsa، ecdsa، ed25519 یا ed448، پیش‌فرض: priv.
نام متمایز (DN) موضوع و صادرکننده. الزامی.
افزونه subjectAltName برای درج در گواهی. می‌تواند چندین بار استفاده شود.
تعداد روزهای اعتبار گواهی، پیش‌فرض: ۱۰۹۵. در صورتی که هر دو زمان شروع و پایان مطلق داده شوند، نادیده گرفته می‌شود.
زمان مطلق آغاز اعتبار گواهی. قالب تاریخ و زمان توسط گزینه --dateform تعیین می‌شود.
زمان مطلق پایان اعتبار گواهی. قالب تاریخ و زمان توسط گزینه --dateform تعیین می‌شود.
قالب strptime(3) برای گزینه‌های --not-before و --not-after ، پیش‌فرض: %d.%m.%y %T
شماره سریال به صورت هگزادسیمال. به طور پیش‌فرض به شکل تصادفی تخصیص می‌یابد.
افزودن پرچم extendedKeyUsage. یکی از موارد serverAuth، clientAuth، crlSign یا ocspSigning. می‌تواند چندین بار استفاده شود.
خلاصه پیام (دایجست) مورد استفاده برای ایجاد امضا. یکی از موارد md5، sha1، sha224، sha256، sha384 یا sha512. پیش‌فرض بر اساس نوع و اندازه کلید امضا تعیین می‌شود.
پدینگ مورد استفاده برای امضاهای RSA. یکی از موارد pkcs1 یا pss، پیش‌فرض: pkcs1.
کدگذاری فایل گواهی ایجادشده. یکی از موارد der (ASN.1 DER) یا pem (Base64 PEM)، پیش‌فرض: der.
درج افزونه basicConstraint مرجع صدور گواهی (CA) در گواهی.
شناسه URI بخش AuthorityInfoAccess مربوط به OCSP برای درج در گواهی. می‌تواند چندین بار استفاده شود.
تنظیم محدودیت طول مسیر (path length constraint).
بلوک آدرس RFC 3779 برای درج در گواهی. block یا یک زیرشبکه CIDR (مانند 10.0.0.0/8) یا یک محدوده آدرس اختیاری (192.168.1.7-192.168.1.13) است. برای درج چندین بلوک قابل تکرار است. لطفاً توجه داشته باشید که بلوک‌های ارائه‌شده همان‌طور که هستند در گواهی درج می‌شوند، بنابراین برای رعایت استانداردها، چندین بلوک باید به ترتیب صحیح ارائه شوند و بلوک‌های مجاور ترکیب گردند. برای جزئیات به RFC 3779 مراجعه کنید.
افزودن افزونه NameConstraint مجاز به گواهی. برای محدودیت‌های DNS یا ایمیل، نوع هویت همیشه با نام داده‌شده قابل تشخیص نیست. از پیشوند dns: یا email: برای تحمیل یک نوع محدودیت استفاده کنید.
افزودن افزونه NameConstraint مستثنی‌شده به گواهی. برای محدودیت‌های DNS یا ایمیل، نوع هویت همیشه با نام داده‌شده قابل تشخیص نیست. از پیشوند dns: یا email: برای تحمیل یک نوع محدودیت استفاده کنید.
افزودن یک افزونه بحرانی (critical) با OID مشخص‌شده.
افزودن policyMapping از صادرکننده به OID موضوع.
افزودن محدودیت requireExplicitPolicy.
افزودن محدودیت inhibitPolicyMapping.
افزودن محدودیت inhibitAnyPolicy.

می‌توان چندین افزونه certificatePolicy اضافه کرد. هر یک با اطلاعات زیر:

شناسه OID برای درج در افزونه certificatePolicy. الزامی.
شناسه URI بیانیه رویه صدور گواهی (CPS) برای certificatePolicy.
یادداشت کاربر برای certificatePolicy.

تولید یک گواهی خودامضا با استفاده از کلید RSA داده‌شده:

pki --self --in key.der --dn "C=CH, O=strongSwan, CN=moon" \
    --san moon.strongswan.org > cert.der

pki(1)

2019-05-06 6.1.0