'\" t .\" Title: perf-intel-pt .\" Author: [FIXME: author] [see http://www.docbook.org/tdg5/en/html/author] .\" Generator: DocBook XSL Stylesheets vsnapshot .\" Date: 09/04/2026 .\" Manual: perf Manual .\" Source: perf .\" Language: English .\" .TH "PERF\-INTEL\-PT" "1" "09/04/2026" "perf" "perf Manual" .\" ----------------------------------------------------------------- .\" * Define some portability stuff .\" ----------------------------------------------------------------- .\" ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ .\" http://bugs.debian.org/507673 .\" http://lists.gnu.org/archive/html/groff/2009-02/msg00013.html .\" ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ .ie \n(.g .ds Aq \(aq .el .ds Aq ' .\" ----------------------------------------------------------------- .\" * set default formatting .\" ----------------------------------------------------------------- .\" disable hyphenation .nh .\" disable justification (adjust text to left margin only) .ad l .\" ----------------------------------------------------------------- .\" * MAIN CONTENT STARTS HERE * .\" ----------------------------------------------------------------- .SH "نام (NAME)" perf-intel-pt \- پشتیبانی از Intel Processor Trace در ابزارهای perf .SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)" .sp .nf \fIperf record\fR \-e intel_pt// .fi .SH "توضیحات (DESCRIPTION)" .sp قابلیت ردگیری پردازنده اینتل یا همان Intel Processor Trace (Intel PT) یک ویژگی الحاقی برای معماری اینتل است که اطلاعات اجرای نرم‌افزار مانند جریان کنترل، حالت‌های اجرا و زمان‌بندی‌ها را جمع‌آوری کرده و آن‌ها را در بسته‌های دودویی بسیار فشرده قالب‌بندی می‌کند\&. جزئیات فنی در راهنماهای توسعه‌دهنده نرم‌افزار معماری‌های Intel 64 و IA\-32، فصل ۳۶ Intel Processor Trace مستند شده است\&. .sp قابلیت Intel PT نخستین بار در پردازنده‌های Intel Core M و نسل پنجم پردازنده‌های Intel Core که مبتنی بر ریزمعماری با نام رمز Broadwell بودند، پشتیبانی شد\&. .sp داده‌های ردگیری توسط \fIperf record\fR جمع‌آوری شده و درون فایل perf\&.data ذخیره می‌شوند\&. برای گزینه‌های مربوط به \fIperf record\fR به ادامه مراجعه کنید\&. .sp داده‌های ردگیری باید \fIرمزگشایی\fR (decode) شوند که این کار شامل پیمایش کد شیء و تطبیق دادن بسته‌های داده‌های ردگیری با آن است\&. به عنوان مثال، یک بسته TNT تنها مشخص می‌کند که یک انشعاب شرطی طی شده یا طی نشده است؛ بنابراین برای استفاده از آن بسته، رمزگشا باید دقیقاً بداند که کدام دستورالعمل در حال اجرا بوده است\&. .sp رمزگشایی به‌صورت بی‌درنگ انجام می‌شود\&. رمزگشا نمونه‌ها را در همان قالبی خارج می‌کند که خروجی نمونه‌های رویدادهای سخت‌افزاری perf دارند؛ به عنوان مثال طوری که گویی رویدادهای "instructions" یا "branches" ثبت شده‌اند\&. در حال حاضر ۳ ابزار از این قابلیت پشتیبانی می‌کنند: \fIperf script\fR، \fIperf report\fR و \fIperf inject\fR\&. برای اطلاعات بیشتر در خصوص استفاده از این ابزارها به ادامه متن مراجعه کنید\&. .sp ویژگی متمایزکننده اصلی Intel PT این است که رمزگشا می‌تواند جریان دقیق اجرای نرم‌افزار را تعیین کند\&. از Intel PT می‌توان برای درک این که نرم‌افزار چرا و چگونه به یک نقطه مشخص رسیده یا رفتاری خاص نشان داده است استفاده کرد\&. نیازی به کامپایل مجدد نرم‌افزار نیست، بنابراین Intel PT با ساخت‌های دیباگ یا نهایی کار می‌کند؛ با این حال فایل‌های ایمیج اجراشده مورد نیاز هستند \- که استفاده از آن را در محیط‌های کامپایل‌شده با JIT یا با کدهای خوداصلاح‌شونده به یک چالش تبدیل می‌کند\&. همچنین نمادها باید ارائه شوند تا آدرس‌ها معنادار باشند\&. .sp یکی از محدودیت‌های Intel PT این است که حجم عظیمی از داده‌های ردگیری را تولید می‌کند (صدها مگابایت در ثانیه به ازای هر هسته) که رمزگشایی آن زمان زیادی می‌برد؛ به عنوان مثال دو یا سه مرتبه بزرگی بیشتر از زمانی که برای جمع‌آوری آن صرف شده است\&. محدودیت دیگر، اثر ردگیری بر کارایی و عملکرد است؛ چیزی که بسته به مورد استفاده و معماری متفاوت خواهد بود\&. .SH "شروع سریع (QUICKSTART)" .sp شروع کار در مقیاس کوچک مهم است؛ زیرا به سادگی ممکن است داده‌هایی بسیار فراتر از توان پردازش جمع‌آوری شود\&. .sp ساده‌ترین کار با Intel PT، پروفایل‌گیری برنامه‌های کوچک در فضای کاربری است\&. داده‌ها با \fIperf record\fR جمع‌آوری می‌شوند؛ به عنوان مثال برای ردگیری \fIls\fR فقط در فضای کاربری: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf record \-e intel_pt//u ls .fi .if n \{\ .RE .\} .sp و با \fIperf report\fR پروفایل‌گیری می‌شود؛ مانند: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf report .fi .if n \{\ .RE .\} .sp ردگیری فضای هسته نیز مشکلی را ایجاد می‌کند، یعنی کدهای خوداصلاح‌شونده هسته\&. یک ایمیج نسبتاً خوب از هسته در /proc/kcore موجود است، اما برای دریافت یک ایمیج دقیق، باید یک رونوشت از /proc/kcore تحت شرایط مشابه جمع‌آوری داده‌ها ایجاد شود\&. چنانچه گزینه \-\-kcore استفاده شود، \fIperf record\fR می‌تواند یک کپی از /proc/kcore تهیه کند، اما دسترسی به /proc/kcore محدود است؛ برای نمونه: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf sudo perf record \-o pt_ls \-\-kcore \-e intel_pt// \-\- ls .fi .if n \{\ .RE .\} .sp که دایرکتوری جدیدی به نام \fIpt_ls\fR ایجاد کرده و فایل perf\&.data (که به سادگی \fIdata\fR نامیده شده) و رونوشت‌هایی از /proc/kcore، /proc/kallsyms و /proc/modules را در آن قرار می‌دهد\&. ابزارهای دیگر این ساختار دایرکتوری را متوجه می‌شوند، بنابراین استفاده از \fIperf report\fR به صورت زیر می‌شود: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf sudo perf report \-i pt_ls .fi .if n \{\ .RE .\} .sp از آنجا که نمونه‌ها پس از رویداد ترکیب (synthesize) می‌شوند، دوره تناوب نمونه‌برداری را می‌توان برای گزارش‌گیری انتخاب کرد؛ به عنوان مثال نمونه‌برداری در هر میکروثانیه: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf sudo perf report pt_ls \-\-itrace=i1usge .fi .if n \{\ .RE .\} .sp برای اطلاعات بیشتر درباره گزینه \-\-itrace بخش‌های زیر را ببینید\&. .sp توجه داشته باشید که هر چه دوره تناوب کوچک‌تر باشد، نمونه‌های بیشتری تولید می‌شوند و زمان پردازش آن‌ها طولانی‌تر خواهد بود\&. .sp همچنین در نظر داشته باشید که با کوچک‌تر شدن دوره تناوب نمونه‌برداری، درشت‌دانگی اطلاعات زمان‌بندی Intel PT شروع به تحریف ارزش آماری نمونه‌برداری خواهد کرد\&. .sp برای نمایش جریان کنترل نرم‌افزار، نمونه‌های "branches" تولید می‌شوند\&. به‌طور پیش‌فرض، برای هر یک از انشعاب‌ها یک نمونه انشعاب ترکیب می‌شود\&. برای به دست آوردن دیدی کلی از داده‌های موجود، می‌توانید از ابزار \fIperf script\fR با تمام گزینه‌های نمونه‌برداری itrace استفاده کنید، که همه نمونه‌ها را فهرست خواهد کرد: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf record \-e intel_pt//u ls perf script \-\-itrace=iybxwpe .fi .if n \{\ .RE .\} .sp یک فیلد جالب که به‌طور پیش‌فرض چاپ نمی‌شود \fIflags\fR است که می‌تواند به صورت زیر نمایش داده شود: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf script \-\-itrace=iybxwpe \-F+flags .fi .if n \{\ .RE .\} .sp پرچم‌ها عبارتند از "bcrosyiABExghDt" که به ترتیب نشان‌دهنده branch (انشعاب)، call (فراخوانی)، return (بازگشت)، conditional (شرطی)، system (سیستم)، asynchronous (ناهمگام)، interrupt (وقفه)، transaction abort (لغو تراکنش)، trace begin (شروع ردگیری)، trace end (پایان ردگیری)، in transaction (درون تراکنش)، VM\-entry (ورود به VM)، VM\-exit (خروج از VM)، interrupt disabled (وقفه غیرفعال) و interrupt disable toggle (تغییر وضعیت غیرفعال‌سازی وقفه) هستند\&. .sp دستور perf script همچنین از روش‌های سطح بالاتری برای استخراج رد دستورالعمل‌ها پشتیبانی می‌کند: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf script \-\-insn\-trace=disasm .fi .if n \{\ .RE .\} .sp یا برای استفاده از دیس‌اسمبلر xed، که نیازمند نصب ابزار xed است (بخش XED در ادامه را ببینید): .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf script \-\-insn\-trace \-\-xed .fi .if n \{\ .RE .\} .sp تخلیه همه دستورالعمل‌ها در یک ردگیری طولانی می‌تواند بسیار کند باشد\&. معمولاً بهتر است با رمزگشایی در سطح بالاتر شروع کنید، مانند .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf script \-\-call\-trace .fi .if n \{\ .RE .\} .sp یا .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf script \-\-call\-ret\-trace .fi .if n \{\ .RE .\} .sp و سپس یک بازه زمانی مورد نظر را برگزینید\&. سپس بازه زمانی می‌تواند با جزئیات بیشتر بررسی شود با .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf script \-\-time starttime,stoptime \-\-insn\-trace=disasm .fi .if n \{\ .RE .\} .sp هنگام بررسی ردگیری، پالایش بر اساس پردازنده‌های مشخص با استفاده از گزینه \-C نیز سودمند است: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf script \-\-time starttime,stoptime \-\-insn\-trace=disasm \-C 1 .fi .if n \{\ .RE .\} .sp تخلیه تمام دستورالعمل‌ها در بازه زمانی روی CPU 1\&. .sp فیلد جالب دیگری که به‌طور پیش‌فرض چاپ نمی‌شود \fIipc\fR است که می‌تواند به صورت زیر نمایش داده شود: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf script \-\-itrace=be \-F+ipc .fi .if n \{\ .RE .\} .sp بسته به نحوه ضبط، دو روش برای محاسبه دستورالعمل بر چرخه (IPC) وجود دارد\&. .sp اگر عبارت پیکربندی \fIcyc\fR (بخش عبارت‌های پیکربندی را در ادامه ببینید) استفاده شده باشد، آنگاه IPC و رویدادهای چرخه با استفاده از شمارش چرخه برگرفته از بسته‌های CYC محاسبه می‌شوند، در غیر این صورت بسته‌های MTC استفاده می‌شوند \- به عبارت پیکربندی \fImtc\fR مراجعه کنید\&. با این حال هنگامی که MTC به کار رود، مقادیر دقت کمتری دارند چرا که زمان‌بندی دقت کمتری دارد\&. .sp از آنجا که Intel PT شمارش چرخه را در هر انشعاب یا دستورالعمل به‌روزرسانی نمی‌کند، مقادیر غالباً صفر خواهند بود\&. هنگامی که مقادیری موجود باشد، آن‌ها تعداد دستورالعمل‌ها و تعداد چرخه‌ها از زمان آخرین به‌روزرسانی خواهند بود، و بنابراین میانگین شمارش چرخه IPC را از آخرین IPC برای آن نوع رویداد نشان می‌دهند\&. توجه داشته باشید که IPC برای رویدادهای "branches" جدا از IPC برای رویدادهای "instructions" محاسبه می‌شود\&. .sp حتی با استفاده از عبارت پیکربندی \fIcyc\fR، تولید اطلاعات IPC به ازای هر تغییر برچسب زمان امکان‌پذیر است، اما به بهای کاهش دقت\&. این حالت با تعیین گزینه \fIA\fR در itrace انتخاب می‌شود\&. به دلیل دانه‌بندی برچسب‌های زمان، تعداد واقعی چرخه‌ها افزایش می‌یابد حتی اگر چرخه‌های گزارش‌شده تغییر نکنند\&. تعداد دستورالعمل‌ها مشخص است، اما اگر IPC گزارش شود، ممکن است چرخه‌ها بیش از حد کم گزارش شده و بنابراین IPC بسیار بالا باشد\&. توجه داشته باشید که با افزایش دوره نمونه‌برداری، این عدم دقت کاهش می‌یابد؛ یعنی اگر تعداد چرخه‌ها به میزان کمی پایین باشد، در صورتی که تعداد چرخه‌ها بزرگ باشد این موضوع کم‌اهمیت‌تر خواهد بود\&. همچنین ممکن است استفاده از گزینه \fIA\fR همراه با dlfilter\-show\-cycles\&.so برای ارائه اطلاعات چرخه با دانه‌بندی دقیق‌تر سودمند باشد\&. .sp همچنین توجه داشته باشید که شمارش دستورالعمل IPC ممکن است شامل دستورالعمل فعلی باشد یا نباشد\&. اگر شمارش چرخه با یک انشعاب ناهمگام (مانند پیج‌فالت یا وقفه) مرتبط باشد، شمارش دستورالعمل شامل دستورالعمل فعلی نمی‌شود، در غیر این صورت شامل آن می‌شود\&. این موضوع منطبق بر این است که آیا هنگام به‌روزرسانی شمارش چرخه، آن دستورالعمل بازنشسته (retire) شده است یا خیر\&. .sp نکته دیگر اینکه در مورد رویدادهای "branches"، انشعاب‌های طی‌نشده در حال حاضر نمونه‌برداری نمی‌شوند، بنابراین مقادیر IPC برای آن‌ها ظاهر نمی‌شود؛ به عنوان مثال یک بسته CYC با یک بسته TNT که با یک انشعاب طی‌نشده آغاز می‌شود\&. برای مشاهده تمام مقادیر ممکن IPC، می‌توان از رویدادهای "instructions" استفاده کرد؛ مانند \-\-itrace=i0ns .sp در حالی که امکان ایجاد اسکریپت‌ها برای تحلیل داده‌ها وجود دارد، یک رویکرد جایگزین برای برون‌ریزی داده‌ها به پایگاه داده sqlite یا postgresql در دسترس است\&. برای جزئیات بیشتر به اسکریپت export\-to\-sqlite\&.py یا export\-to\-postgresql\&.py و برای نمونه‌ای از به‌کارگیری پایگاه داده به اسکریپت exported\-sql\-viewer\&.py مراجعه کنید\&. .sp همچنین اسکریپت intel\-pt\-events\&.py وجود دارد که نمونه‌ای از نحوه استخراج داده‌های خام برای رویدادهای توان و PTWRITE را ارائه می‌دهد\&. این اسکریپت همچنین انشعاب‌ها را نمایش می‌دهد و از ۲ حالت اضافی که با گزینه انتخاب می‌شوند پشتیبانی می‌کند: .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1.IP \(bu 2.3 .\} \-\-insn\-trace \- ردگیری دستورالعمل‌ها .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP \(bu 2.3 .\} \-\-src\-trace \- ردگیری کد مبدأ .RE .sp اسکریپت intel\-pt\-events\&.py نیز دارای گزینه‌هایی است: .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP \(bu 2.3 .\} \-\-all\-switch\-events \- نمایش همهٔ رویدادهای تعویض (switch)، نه فقط آخرین رویداد متوالی\&. .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP \(bu 2.3 .\} \-\-interleave [] \- درهم‌آمیزی خروجی نمونه‌ها برای برچسب زمانی یکسان، به‌طوری‌که بیش از n نمونه برای یک CPU پشت سر هم نمایش داده نشود\&. \fIn\fR به طور پیش‌فرض ۴ است\&. توجه داشته باشید که این موضوع تنها بر ترتیب خروجی و فقط زمانی که برچسب زمانی یکسان باشد تأثیر می‌گذارد\&. .RE .sp همان‌طور که در بالا ذکر شد، ضبط حجم بسیار زیادی از داده‌ها به سادگی رخ می‌دهد\&. یک راه برای محدود کردن داده‌های ضبط‌شده، استفاده از حالت \fIsnapshot\fR است که در ادامه توضیح داده شده است\&. در ادامه به \fInew snapshot option\fR و \fIIntel PT modes of operation\fR مراجعه کنید\&. .sp مشکل دیگری که با آن مواجه خواهید شد، خطاهای رمزگشا (decoder) است\&. این خطاها می‌توانند ناشی از عدم امکان دسترسی به تصویر اجرایی (executed image)، کدهای خود‌اصلاح‌شونده یا JIT شده، یا عدم توانایی در تطبیق اطلاعات جانبی (مانند تعویض متن‌ها و mmapها) باشند که باعث می‌شود رمزگشا نداند چه کدی اجرا شده است\&. .sp همچنین این مشکل وجود دارد که perf قادر نباشد داده‌ها را با سرعت کافی کپی کند، که به دلیل پر شدن بافر منجر به از دست رفتن داده‌ها می‌شود\&. برای جزئیات بیشتر به بخش \fIBuffer handling\fR در ادامه مراجعه کنید\&. .SH "PERF RECORD" .SS "رویداد جدید (new event)" .sp درایور کرنل Intel PT یک PMU جدید برای Intel PT ایجاد می‌کند\&. رویدادهای PMU با ارائه نام PMU و به دنبال آن "config" که با اسلش جدا شده‌اند انتخاب می‌شوند\&. بهبودی حاصل شده است تا مقدار پیش‌فرض "config" مجاز باشد، برای مثال گزینهٔ .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-e intel_pt// .fi .if n \{\ .RE .\} .sp از یک مقدار config پیش‌فرض استفاده خواهد کرد\&. در حال حاضر این مقدار معادل با .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-e intel_pt/tsc,noretcomp=0/ .fi .if n \{\ .RE .\} .sp است که با .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-e intel_pt/tsc=1,noretcomp=0/ .fi .if n \{\ .RE .\} .sp یکسان است\&. توجه داشته باشید عبارات config دیگری نیز وجود دارند \- بخش عبارات config را در ادامه ببینید\&. .sp عبارات config در مسیر /sys/devices/intel_pt/format فهرست شده‌اند\&. آن‌ها فیلدهای بیتی در عضو config از struct perf_event_attr هستند که توسط فراخوان سیستمی perf_event_open به کرنل ارسال می‌شود\&. آن‌ها با فیلدهای بیتی در IA32_RTIT_CTL MSR مطابقت دارند\&. در اینجا فهرستی از آن‌ها و تعاریفشان آمده است: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ grep \-H \&. /sys/bus/event_source/devices/intel_pt/format/* /sys/bus/event_source/devices/intel_pt/format/cyc:config:1 /sys/bus/event_source/devices/intel_pt/format/cyc_thresh:config:19\-22 /sys/bus/event_source/devices/intel_pt/format/mtc:config:9 /sys/bus/event_source/devices/intel_pt/format/mtc_period:config:14\-17 /sys/bus/event_source/devices/intel_pt/format/noretcomp:config:11 /sys/bus/event_source/devices/intel_pt/format/psb_period:config:24\-27 /sys/bus/event_source/devices/intel_pt/format/tsc:config:10 .fi .if n \{\ .RE .\} .sp توجه داشته باشید که پیکربندی پیش‌فرض باید برای هر عبارت بازنویسی شود، یعنی: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-e intel_pt/noretcomp=0/ .fi .if n \{\ .RE .\} .sp معادل است با: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-e intel_pt/tsc=1,noretcomp=0/ .fi .if n \{\ .RE .\} .sp بنابراین، برای غیرفعال کردن بسته‌های TSC استفاده کنید از: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-e intel_pt/tsc=0/ .fi .if n \{\ .RE .\} .sp همچنین مشخص کردن مقدار config به صورت صریح امکان‌پذیر است: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-e intel_pt/config=0x400/ .fi .if n \{\ .RE .\} .sp توجه داشته باشید که همانند تمامی رویدادها، این رویداد با تغییردهنده‌های رویداد پسوند می‌گیرد: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf u userspace k kernel h hypervisor G guest H host p precise ip .fi .if n \{\ .RE .\} .sp تغییردهنده‌های \fIh\fR، \fIG\fR و \fIH\fR برای مجازی‌سازی هستند که توسط Intel PT استفاده نمی‌شوند\&. همچنین \fIp\fR به Intel PT مربوط نیست\&. بنابراین فقط گزینه‌های \fIu\fR و \fIk\fR برای Intel PT معنادار هستند\&. .sp در صورتی که از گزینهٔ \-vv استفاده شود، perf_event_attr نمایش داده می‌شود؛ به عنوان مثال: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\- perf_event_attr: type 6 size 112 config 0x400 { sample_period, sample_freq } 1 sample_type IP|TID|TIME|CPU|IDENTIFIER read_format ID disabled 1 inherit 1 exclude_kernel 1 exclude_hv 1 enable_on_exec 1 sample_id_all 1 \-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\- sys_perf_event_open: pid 31104 cpu 0 group_fd \-1 flags 0x8 sys_perf_event_open: pid 31104 cpu 1 group_fd \-1 flags 0x8 sys_perf_event_open: pid 31104 cpu 2 group_fd \-1 flags 0x8 sys_perf_event_open: pid 31104 cpu 3 group_fd \-1 flags 0x8 \-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\- .fi .if n \{\ .RE .\}.SS "عبارات پیکربندی (config terms)" .sp «عبارات پیکربندی» (Config terms) پارامترهایی هستند که با گزینهٔ رویداد \-e intel_pt// مشخص می‌شوند، برای مثال: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-e intel_pt/cyc/ .fi .if n \{\ .RE .\} .sp که حالت دقیق بر حسب چرخه (cycle accurate) را انتخاب می‌کند\&. هر عبارت پیکربندی می‌تواند مقداری داشته باشد که مقدار پیش‌فرض آن 1 است، بنابراین مورد بالا با عبارت زیر یکسان است: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-e intel_pt/cyc=1/ .fi .if n \{\ .RE .\} .sp برخی عبارات به‌طور پیش‌فرض فعال هستند، بنابراین برای خاموش کردن آن‌ها باید مقدارشان برابر با 0 قرار گیرد\&. برای مثال، جهت غیرفعال کردن ردگیری انشعاب (branch tracing): .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-e intel_pt/branch=0/ .fi .if n \{\ .RE .\} .sp چندین عبارت پیکربندی با کاما از یکدیگر جدا می‌شوند، برای مثال: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-e intel_pt/cyc,mtc_period=9/ .fi .if n \{\ .RE .\} .sp همچنین عبارات پیکربندی مشترکی نیز وجود دارند؛ مستندات \fBperf-record\fR(1) را ببینید\&. .sp عبارات پیکربندی Intel PT در زیر شرح داده شده‌اند\&. .PP \fBtsc\fR .RS 4 همیشه پشتیبانی می‌شود\&. بسته‌های برچسب زمانی TSC را برای ارائهٔ اطلاعات زمان‌بندی تولید می‌کند\&. در برخی موارد امکان رمزگشایی بدون اطلاعات زمان‌بندی وجود دارد، برای مثال در یک بافت به‌ازای‌رشته (per\-thread context) که با نگاشت‌های حافظهٔ اجرایی هم‌پوشانی ندارد\&. .sp پیکربندی پیش‌فرض tsc را انتخاب می‌کند (یعنی tsc=1)\&. .RE .PP \fBnoretcomp\fR .RS 4 همیشه پشتیبانی می‌شود\&. «فشرده‌سازی بازگشت» (return compression) را غیرفعال می‌کند تا هنگام بازگشت یک تابع، یک بستهٔ TIP تولید شود\&. این کار موجب تولید بسته‌های بیشتری می‌شود اما ممکن است رمزگشایی را قابل‌اطمینان‌تر سازد\&. .sp پیکربندی پیش‌فرض noretcomp را انتخاب نمی‌کند (یعنی noretcomp=0)\&. .RE .PP \fBpsb_period\fR .RS 4 امکان تعیین بسامد بسته‌های PSB را فراهم می‌سازد\&. .sp بستهٔ PSB یک بستهٔ همگام‌سازی است که نقطهٔ آغازی را برای رمزگشایی یا بازیابی از خطاها فراهم می‌کند\&. .sp پشتیبانی از psb_period توسط مسیر زیر مشخص می‌شود: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf /sys/bus/event_source/devices/intel_pt/caps/psb_cyc .fi .if n \{\ .RE .\} .sp که در صورت پشتیبانی از این ویژگی حاوی «1» و در غیر این صورت «0» است\&. .sp مقادیر معتبر توسط مسیر زیر مشخص می‌شوند: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf /sys/bus/event_source/devices/intel_pt/caps/psb_periods .fi .if n \{\ .RE .\} .sp که حاوی مقداری هگزادسیمال است و بیت‌های آن نشان‌دهندهٔ مقادیر معتبر هستند؛ برای مثال، تنظیم بودن بیت 2 به این معناست که مقدار 2 معتبر است\&. .sp مقدار psb_period به تعداد تقریبی بایت‌های ردگیری (trace) بین بسته‌های PSB به این صورت تبدیل می‌شود: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf 2 ^ (value + 11) .fi .if n \{\ .RE .\} .sp برای مثال، مقدار 3 به معنای 16KiB بایت بین PSBها است\&. .sp اگر مقداری نامعتبر وارد شود، پیام خطا فهرستی از مقادیر معتبر را ارائه خواهد داد؛ برای مثال: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ perf record \-e intel_pt/psb_period=15/u uname Invalid psb_period for intel_pt\&. Valid values are: 0\-5 .fi .if n \{\ .RE .\} .sp اگر بسته‌های MTC انتخاب شده باشند، پیکربندی پیش‌فرض مقدار 3 (یعنی psb_period=3) یا نزدیک‌ترین مقدار کمترِ پشتیبانی‌شده را انتخاب می‌کند (0 همیشه پشتیبانی می‌شود)\&. در غیر این صورت مقدار پیش‌فرض 0 است\&. .sp اگر انتظار می‌رود رمزگشایی قابل‌اطمینان باشد و بافر بزرگ است، می‌توان از دورهٔ PSB بزرگی استفاده کرد\&. .sp از آنجا که یک بستهٔ TSC همراه با PSB تولید می‌شود، دورهٔ PSB می‌تواند در غیاب MTC یا CYC، بر میزان تفکیک‌پذیری اطلاعات زمان‌بندی نیز تأثیر بگذارد\&. .RE .PP \fBmtc\fR .RS 4 بسته‌های زمان‌بندی MTC را تولید می‌کند\&. .sp بسته‌های MTC اطلاعات برچسب زمانی با تفکیک‌پذیری دقیق‌تری نسبت به بسته‌های TSC ارائه می‌دهند\&. بسته‌های MTC زمان را با استفاده از ساعت کریستالی سخت‌افزار (CTC) ثبت می‌کنند که ارتباط آن با بسته‌های TSC با استفاده از یک بستهٔ TMA برقرار می‌شود\&. .sp پشتیبانی از این ویژگی توسط مسیر زیر مشخص می‌شود: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf /sys/bus/event_source/devices/intel_pt/caps/mtc .fi .if n \{\ .RE .\} .sp که در صورت پشتیبانی از این ویژگی حاوی «1» و در غیر این صورت «0» است\&. .sp بسامد بسته‌های MTC را نیز می‌توان مشخص کرد \- بخش mtc_period در زیر را ببینید\&. .RE .PP \fBmtc_period\fR .RS 4 مشخص می‌کند که بسته‌های MTC با چه بسامدی تولید شوند \- برای چگونگی تعیین پشتیبانی از بسته‌های MTC، بخش mtc در بالا را ببینید\&. .sp مقادیر معتبر توسط مسیر زیر مشخص می‌شوند: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf /sys/bus/event_source/devices/intel_pt/caps/mtc_periods .fi .if n \{\ .RE .\} .sp که حاوی مقداری هگزادسیمال است و بیت‌های آن نشان‌دهندهٔ مقادیر معتبر هستند؛ برای مثال، تنظیم بودن بیت 2 یعنی مقدار 2 معتبر است\&. .sp مقدار mtc_period به بسامد MTC به این صورت تبدیل می‌شود: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf CTC\-frequency / (2 ^ value) .fi .if n \{\ .RE .\} .sp برای مثال، مقدار 3 به معنای یک‌هشتمِ CTC\-frequency است\&. .sp که در آن CTC ساعت کریستالی سخت‌افزاری است و بسامد آن می‌تواند از طریق مقادیر ارائه‌شده در cpuid leaf 0x15 به TSC مرتبط شود\&. .sp اگر مقداری نامعتبر وارد شود، پیام خطا فهرستی از مقادیر معتبر را ارائه می‌دهد؛ برای مثال: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ perf record \-e intel_pt/mtc_period=15/u uname Invalid mtc_period for intel_pt\&. Valid values are: 0,3,6,9 .fi .if n \{\ .RE .\} .sp مقدار پیش‌فرض 3 یا نزدیک‌ترین مقدار کمترِ پشتیبانی‌شده است (0 همیشه پشتیبانی می‌شود)\&. .RE.PP \fBcyc\fR .RS 4 بسته‌های زمان‌بندی CYC را تولید می‌کند\&. .sp بسته‌های CYC اطلاعات مهرزمانی (timestamp) حتی دقیق‌تری را نسبت به بسته‌های MTC و TSC فراهم می‌آورند\&. یک بستهٔ CYC شامل تعداد چرخه‌های CPU از زمان آخرین بستهٔ CYC است\&. برخلاف بسته‌های MTC و TSC، بسته‌های CYC تنها زمانی فرستاده می‌شوند که بستهٔ دیگری نیز ارسال شود\&. .sp پشتیبانی از این ویژگی توسط مسیر زیر مشخص می‌شود: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf /sys/bus/event_source/devices/intel_pt/caps/psb_cyc .fi .if n \{\ .RE .\} .sp که در صورت پشتیبانی از این ویژگی حاوی «1» و در غیر این صورت حاوی «0» است\&. .sp تعداد بسته‌های CYC تولیدشده را می‌توان با تعیین یک آستانه کاهش داد \- بخش cyc_thresh را در زیر ببینید\&. .RE .PP \fBcyc_thresh\fR .RS 4 بسامد تولید بسته‌های CYC را مشخص می‌کند \- برای نحوهٔ تشخیص پشتیبانی از بسته‌های CYC، بخش cyc در بالا را ببینید\&. .sp مقادیر معتبر cyc_thresh توسط مسیر زیر ارائه می‌شوند: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf /sys/bus/event_source/devices/intel_pt/caps/cycle_thresholds .fi .if n \{\ .RE .\} .sp که شامل یک مقدار هگزادسیمال است و بیت‌های آن نمایانگر مقادیر معتبر هستند؛ برای مثال، تنظیم بودن بیت ۲ نشان می‌دهد مقدار ۲ معتبر است\&. .sp مقدار cyc_thresh نشان‌دهندهٔ حداقل تعداد چرخه‌های CPU است که پیش از امکان ارسال یک بستهٔ CYC باید سپری شده باشند\&. تعداد چرخه‌های CPU عبارت است از: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf 2 ^ (value \- 1) .fi .if n \{\ .RE .\} .sp برای مثال، مقدار ۴ یعنی پیش از ارسال یک بستهٔ CYC باید ۸ چرخهٔ CPU سپری شود\&. توجه داشته باشید که بستهٔ CYC همچنان فقط زمانی فرستاده می‌شود که بستهٔ دیگری ارسال شده باشد، نه لزوماً در هر مثلاً ۸ چرخهٔ CPU\&. .sp اگر مقدار نامعتبری وارد شود، پیام خطا فهرستی از مقادیر معتبر را ارائه خواهد داد؛ مانند: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ perf record \-e intel_pt/cyc,cyc_thresh=15/u uname Invalid cyc_thresh for intel_pt\&. Valid values are: 0\-12 .fi .if n \{\ .RE .\} .sp بسته‌های CYC به‌طور پیش‌فرض درخواست نمی‌شوند\&. .RE .PP \fBpt\fR .RS 4 حالت عبور مستقیم (pass\-through) را مشخص می‌کند که عبارت پیکربندی \fIbranch\fR را فعال می‌سازد\&. .sp پیکربندی پیش‌فرض در صورت در دسترس بودن، \fIpt\fR را انتخاب می‌کند، بنابراین کاربر هرگز نیازی به تعیین این عبارت نخواهد داشت\&. .RE .PP \fBbranch\fR .RS 4 ردیابی انشعاب‌ها را فعال می‌کند\&. ردیابی انشعاب به‌طور پیش‌فرض فعال است، بنابراین برای غیرفعال کردن آن از \fIbranch=0\fR استفاده کنید\&. .sp پیکربندی پیش‌فرض در صورت موجود بودن، \fIbranch\fR را انتخاب می‌کند\&. .RE .PP \fBptw\fR .RS 4 بسته‌های PTWRITE را فعال می‌کند که در زمان اجرای دستورالعمل ptwrite تولید می‌شوند\&. .sp پشتیبانی از این ویژگی توسط مسیر زیر مشخص می‌شود: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf /sys/bus/event_source/devices/intel_pt/caps/ptwrite .fi .if n \{\ .RE .\} .sp که در صورت پشتیبانی از این ویژگی حاوی «1» و در غیر این صورت حاوی «0» است\&. .sp به‌عنوان جایگزین، به بخش «Emulated PTWRITE» در ادامه مراجعه کنید\&. .RE .PP \fBfup_on_ptw\fR .RS 4 ارسال یک بستهٔ FUP به دنبال بستهٔ PTWRITE را فعال می‌کند\&. بستهٔ FUP نشانی دستورالعمل ptwrite را فراهم می‌سازد\&. در نبود fup_on_ptw، چنانچه ردیابی انشعاب فعال باشد دیکودر از نشانی انشعاب قبلی استفاده می‌کند، در غیر این صورت نشانی صفر خواهد بود\&. توجه داشته باشید که fup_on_ptw حتی در زمان غیرفعال بودن ردیابی انشعاب نیز کار خواهد کرد\&. .RE .PP \fBpwr_evt\fR .RS 4 رویدادهای توان (power events) را فعال می‌کند\&. این رویدادها اطلاعاتی دربارهٔ تغییرات وضعیت C\-state پردازنده ارائه می‌دهند\&. .sp پشتیبانی از این ویژگی توسط مسیر زیر مشخص می‌شود: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf /sys/bus/event_source/devices/intel_pt/caps/power_event_trace .fi .if n \{\ .RE .\} .sp که در صورت پشتیبانی از این ویژگی حاوی «1» و در غیر این صورت حاوی «0» است\&. .RE .PP \fBevent\fR .RS 4 ردیابی رویدادها (Event Trace) را فعال می‌کند\&. این رویدادها اطلاعاتی را دربارهٔ رویدادهای ناهمگام ارائه می‌دهند\&. .sp پشتیبانی از این ویژگی توسط مسیر زیر مشخص می‌شود: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf /sys/bus/event_source/devices/intel_pt/caps/event_trace .fi .if n \{\ .RE .\} .sp که در صورت پشتیبانی از این ویژگی حاوی «1» و در غیر این صورت حاوی «0» است\&. .RE .PP \fBnotnt\fR .RS 4 بسته‌های TNT را غیرفعال می‌کند\&. بدون بسته‌های TNT، پیمایش کد اجرایی جهت بازسازی جریان کنترل (control flow) امکان‌پذیر نیست؛ با این حال بسته‌های FUP، TIP، TIP\&.PGE و TIP\&.PGD همچنان جریان کنترل ناهمگام و عبارات return (در صورتی که فشرده‌سازی بازگشت غیرفعال باشد \- بخش noretcomp را ببینید) را نشان می‌دهند\&. مزیت حذف بسته‌های TNT، کاهش حجم ردیابی و سربار ردیابی متناظر با آن است\&. .sp پشتیبانی از این ویژگی توسط مسیر زیر مشخص می‌شود: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf /sys/bus/event_source/devices/intel_pt/caps/tnt_disable .fi .if n \{\ .RE .\} .sp که در صورت پشتیبانی از این ویژگی حاوی «1» و در غیر این صورت حاوی «0» است\&. .RE .PP \fBaux\-action=start\-paused\fR .RS 4 ردیابی را در حالت متوقف‌شده (paused) آغاز می‌کند؛ به بخش Pause or Resume Tracing مراجعه کنید\&. .RE.SS "اصطلاحات پیکربندی روی سایر رویدادها" .sp برخی از قابلیت‌های Intel PT با سایر رویدادها کار می‌کنند؛ قابلیت‌هایی نظیر نمونه‌برداری ناحیه AUX و PEBS\-via\-PT\&. در این موارد، سایر رویدادها می‌توانند اصطلاحات پیکربندی زیر را داشته باشند: .PP \fBaux\-sample\-size\fR .RS 4 برای تنظیم اندازه نمونه ناحیه AUX استفاده می‌شود؛ به بخش AUX area sampling option مراجعه کنید .RE .PP \fBaux\-output\fR .RS 4 برای انتخاب PEBS\-via\-PT استفاده می‌شود؛ به بخش PEBS via Intel PT مراجعه کنید .RE .PP \fBaux\-action\fR .RS 4 برای مکث یا ازسرگیری ردگیری استفاده می‌شود؛ به بخش Pause or Resume Tracing مراجعه کنید .RE .SS "گزینه نمونه‌برداری ناحیه AUX" .sp برای انتخاب «نمونه‌برداری» (sampling) در Intel PT، می‌توان از گزینه نمونه‌برداری ناحیه AUX استفاده کرد: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-\-aux\-sample .fi .if n \{\ .RE .\} .sp به صورت اختیاری می‌توان اندازه نمونه را بر حسب بایت به دنبال آن آورد؛ به عنوان مثال: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-\-aux\-sample=8192 .fi .if n \{\ .RE .\} .sp علاوه بر این، رویداد Intel PT برای نمونه‌برداری باید تعریف شود؛ به عنوان مثال: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-e intel_pt//u .fi .if n \{\ .RE .\} .sp نمونه‌ها روی رویدادهای دیگر حاوی داده‌های Intel PT ایجاد خواهند شد؛ برای مثال دستور زیر نمونه‌های Intel PT را روی رویداد branch\-misses ایجاد می‌کند، توجه داشته باشید که رویدادها باید با استفاده از {} گروه‌بندی شوند: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf record \-\-aux\-sample \-e \*(Aq{intel_pt//u,branch\-misses:u}\*(Aq .fi .if n \{\ .RE .\} .sp یک جایگزین برای \fI\-\-aux\-sample\fR افزودن اصطلاح پیکربندی \fIaux\-sample\-size\fR به رویدادها است\&. در این حالت، گروه‌بندی به صورت ضمنی اعمال می‌شود؛ به عنوان مثال: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf record \-e intel_pt//u \-e branch\-misses/aux\-sample\-size=8192/u .fi .if n \{\ .RE .\} .sp مشابه این است: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf record \-e \*(Aq{intel_pt//u,branch\-misses/aux\-sample\-size=8192/u}\*(Aq .fi .if n \{\ .RE .\} .sp اما همچنین امکان استفاده از یک فیلتر آدرس را فراهم می‌کند؛ به عنوان مثال: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf record \-e intel_pt//u \-\-filter \*(Aqfilter * @/bin/ls\*(Aq \-e branch\-misses/aux\-sample\-size=8192/u \-\- ls .fi .if n \{\ .RE .\} .sp انتخاب اندازه نمونه‌ای که به اندازه کافی بزرگ باشد تا حداقل یک بسته PSB را در بر گیرد اهمیت دارد\&. در غیر این صورت هشداری نمایش داده خواهد شد: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf Intel PT sample size (%zu) may be too small for PSB period (%zu) .fi .if n \{\ .RE .\} .sp محاسبه مورد استفاده برای آن بدین صورت است: اگر sample_size \(la psb_period + 256 باشد هشدار نمایش داده می‌شود\&. هنگامی که نمونه‌برداری استفاده می‌شود، مقدار پیش‌فرض psb_period برابر با 0 (2KiB) است\&. .sp اندازه پیش‌فرض نمونه 4KiB است\&. .sp اندازه نمونه در aux_sample_size در struct perf_event_attr ارسال می‌شود\&. اندازه نمونه با حداکثر اندازه رویداد که 64KiB است محدود می‌شود\&. بدون پیوست بودن نمونه ردگیری، دانستن اینکه رویداد چقدر ممکن است بزرگ باشد دشوار است، اما ابزار اعتبارسنجی می‌کند که اندازه نمونه بزرگ‌تر از 60KiB نباشد\&..SS "گزینه جدید snapshot" .sp تفاوت میان full trace و snapshot از دیدگاه هسته (kernel) در این است که در full trace داده‌های ردیابی که کاربر هنوز آن‌ها را جمع‌آوری نکرده است (و این موضوع را با پیش بردن aux_tail مشخص ساخته) بازنویسی نمی‌شوند، در حالی که در حالت snapshot اجازه می‌دهیم ردیابی اجرا شده و داده‌های قدیمی‌تر در بافر بازنویسی شوند تا هر زمان اتفاق جالبی رخ داد، بتوانیم آن را متوقف کرده و یک تصویر لحظه‌ای (snapshot) از آنچه در حول‌وحوش آن لحظه خاص در جریان بوده است برداریم\&. .sp برای انتخاب حالت snapshot، گزینه جدیدی اضافه شده است: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-S .fi .if n \{\ .RE .\} .sp به‌صورت اختیاری می‌توان اندازه snapshot را در ادامه آن ذکر کرد، به عنوان مثال: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-S0x100000 .fi .if n \{\ .RE .\} .sp اندازه پیش‌فرض snapshot، همان اندازه auxtrace mmap است\&. اگر هیچ‌یک از اندازه auxtrace mmap یا اندازه snapshot تعیین نشده باشد، مقدار پیش‌فرض برای کاربران دارای دسترسی ممتاز (یا در صورتی که /proc/sys/kernel/perf_event_paranoid < 0 باشد) برابر با 4MiB و برای کاربران عادی (فاقد دسترسی ممتاز) برابر با 128KiB است\&. چنانچه کاربری فاقد دسترسی ممتاز صفحات mmap را مشخص نکند، صفحات mmap مطابق آنچه در بخش گزینه جدید auxtrace mmap size در زیر توضیح داده شده است، کاهش خواهند یافت\&. .sp اندازه snapshot در صورت استفاده از گزینه \-vv نمایش داده می‌شود، برای نمونه: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf Intel PT snapshot size: %zu .fi .if n \{\ .RE .\} .SS "گزینه جدید auxtrace mmap size" .sp اندازه بافر Intel PT با افزودن مقداری به گزینه \-m مشخص می‌شود، به عنوان مثال: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-m,16 .fi .if n \{\ .RE .\} .sp اندازه بافری برابر با ۱۶ صفحه، یعنی 64KiB را انتخاب می‌کند\&. .sp توجه داشته باشید که کارکرد موجود \-m بدون تغییر باقی مانده است\&. اندازه auxtrace mmap با افزودن اختیاری یک ویرگول و مقدار آن تعیین می‌شود\&. .sp اندازه پیش‌فرض auxtrace mmap برای Intel PT برای کاربران دارای دسترسی ممتاز (یا در صورتی که /proc/sys/kernel/perf_event_paranoid < 0 باشد) برابر با 4MiB/page_size، و برای کاربران عادی برابر با 128KiB است\&. اگر کاربر عادی صفحات mmap را مشخص نکند، صفحات mmap از مقدار پیش‌فرض 512KiB/page_size به 256KiB/page_size کاهش می‌یابد؛ در غیر این صورت احتمالاً کاربر با خطا مواجه خواهد شد زیرا از سقف mlock خود (حداکثر حافظه قفل‌شده مطابق آنچه در /proc/self/limits نشان داده شده است) فراتر می‌رود\&. توجه داشته باشید که perf مقدار 512KiB نخست (در واقع /proc/sys/kernel/perf_event_mlock_kb منهای ۱ صفحه) به ازای هر cpu را جزو سقف mlock به حساب نمی‌آورد؛ بنابراین یک کاربر عادی مجاز به استفاده از 512KiB به ازای هر cpu به اضافه سقف mlock خود است (که پیش‌فرض آن 64KiB است اما در تعداد cpuها ضرب نمی‌شود)\&. .sp در حالت full\-trace، توان‌های ۲ برای اندازه بافر مجاز هستند و حداقل اندازه ۲ صفحه است\&. در حالت snapshot یا حالت نمونه‌برداری (sampling mode)، وضعیت مشابه است اما حداقل اندازه ۱ صفحه می‌باشد\&. .sp اندازه mmap و اندازه auxtrace mmap در صورت استفاده از گزینه \-vv نمایش داده می‌شوند، به عنوان مثال: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf mmap length 528384 auxtrace mmap length 4198400 .fi .if n \{\ .RE .\} .SS "حالت‌های عملکرد Intel PT" .sp ابزار Intel PT می‌تواند در ۳ حالت استفاده شود: حالت full\-trace، حالت sample و حالت snapshot\&. .sp حالت full\-trace به‌طور پیوسته ردیابی را انجام می‌دهد، برای نمونه: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf record \-e intel_pt//u uname .fi .if n \{\ .RE .\} .sp حالت sample یک نمونه Intel PT را به سایر رویدادها متصل می‌کند، به عنوان مثال: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf record \-\-aux\-sample \-e intel_pt//u \-e branch\-misses:u .fi .if n \{\ .RE .\} .sp حالت snapshot داده‌های دردسترس را هنگامی که یک سیگنال ارسال می‌شود یا فرمان کنترلی \(lqsnapshot\(rq صادر می‌گردد، ضبط می‌کند؛ برای نمونه با استفاده از یک سیگنال: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf record \-v \-e intel_pt//u \-S \&./loopy 1000000000 & [1] 11435 kill \-USR2 11435 Recording AUX area tracing snapshot .fi .if n \{\ .RE .\} .sp توجه داشته باشید که سیگنال ارسال‌شده SIGUSR2 است\&. همچنین توجه داشته باشید که عبارت \(lqRecording AUX area tracing snapshot\(rq به دلیل استفاده از گزینه \-v نمایش داده شده است\&. .sp مزیت استفاده از فرمان کنترلی \(lqsnapshot\(rq این است که دسترسی از طریق یک FIFO کنترل می‌شود، برای نمونه: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ mkfifo perf\&.control $ mkfifo perf\&.ack $ cat perf\&.ack & [1] 15235 $ sudo ~/bin/perf record \-\-control fifo:perf\&.control,perf\&.ack \-S \-e intel_pt//u \-\- sleep 60 & [2] 15243 $ ps \-e | grep perf 15244 pts/1 00:00:00 perf $ kill \-USR2 15244 bash: kill: (15244) \- Operation not permitted $ echo snapshot > perf\&.control ack .fi .if n \{\ .RE .\} .sp این ۳ حالت عملکردی Intel PT را نمی‌توان به طور هم‌زمان استفاده کرد\&..SS "مدیریت بافر (Buffer handling)" .sp ممکن است محدودیت‌هایی برای بافر وجود داشته باشد (به‌عنوان مثال یک مدخل ToPa منفرد) که به این معنی است که اندازه‌های واقعی بافر به توان‌هایی از ۲ تا ۴ مبی‌بایت (MAX_PAGE_ORDER) محدود می‌شود\&. به منظور فراهم کردن اندازه‌های دیگر، و به‌ویژه اندازه‌ای دلخواه و بزرگ، چندین بافر به‌صورت منطقی به یکدیگر متصل (پیوسته) می‌شوند\&. با این حال، برای جابه‌جایی میان بافرها باید از یک وقفه (interrupt) استفاده شود\&. این امر دو مشکل بالقوه در پی دارد: الف) ممکن است به وقفه به‌موقع رسیدگی نشود، به طوری که بافر فعلی پر شده و بخشی از داده‌های ردگیری (trace) از دست برود\&. ب) وقفه‌ها ممکن است سیستم را کُند کرده و بر نتایج کارایی تأثیر بگذارند\&. .sp اگر داده‌های ردگیری از دست بروند، درایور پرچم \fItruncated\fR را در رویداد PERF_RECORD_AUX تنظیم می‌کند که ابزارها آن را به‌عنوان یک خطا گزارش می‌دهند\&. .sp در حالت ردگیری کامل (full\-trace mode)، درایور پیش از آنکه اجازه دهد بافر (منطقی) به ابتدا بازگردد (wrap\-around)، منتظر می‌ماند تا داده‌ها به بیرون کپی شوند\&. اگر داده‌ها به اندازه کافی سریع به بیرون کپی نشوند، مجدداً \fItruncated\fR در رویداد PERF_RECORD_AUX تنظیم می‌شود\&. اگر درایور مجبور به انتظار شود، رویداد intel_pt غیرفعال می‌گردد\&. از آنجا که دانستن زمان وقوع این اتفاق دشوار است، ابزارهای perf همیشه پس از کپی کردن داده‌ها به بیرون، رویداد intel_pt را مجدداً فعال می‌کنند\&. .SS "Intel PT و شناسه‌های ساخت (Intel PT and build ids)" .sp به‌طور پیش‌فرض «perf record» جریان رویداد را پس‌پردازش می‌کند تا تمام شناسه‌های ساخت (build ids) فایل‌های اجرایی را برای تمامی آدرس‌های نمونه‌برداری‌شده بیابد\&. برای این منظور، Intel PT عمداً رمزگشایی نمی‌شود (زیرا زمان بسیار زیادی طول می‌کشد)\&. در عوض، شناسه‌های ساخت برای تمام فایل‌های اجراییِ مشاهده‌شده (به دلیل رویدادهای mmap، comm یا task) در فایل perf\&.data گنجانده می‌شوند\&. .sp برای مشاهده شناسه‌های ساخت گنجانده‌شده در فایل perf\&.data از این دستور استفاده کنید: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf buildid\-list .fi .if n \{\ .RE .\} .sp اگر فایل perf\&.data شامل داده‌های Intel PT باشد، این دستور معادل است با: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf buildid\-list \-\-with\-hits .fi .if n \{\ .RE .\} .SS "حالت تصویر لحظه‌ای و غیرفعال‌سازی رویداد (Snapshot mode and event disabling)" .sp به منظور ایجاد یک تصویر لحظه‌ای (snapshot)، رویداد intel_pt با استفاده از یک فراخوانی IOCTL، یعنی PERF_EVENT_IOC_DISABLE غیرفعال می‌شود\&. با این حال، انجام این کار می‌تواند جمع‌آوری اطلاعات جانبی (side\-band) را نیز غیرفعال کند\&. برای جلوگیری از این موضوع، یک رویداد نرم‌افزاری ساختگی (dummy) معرفی شده است که اجازه می‌دهد ضبط رویدادهای ردگیری (مانند mmapها) در حالی که intel_pt غیرفعال است ادامه یابد\&. این امر برای اطمینان از کامل بودن اطلاعات جانبی جهت امکان‌پذیر ساختن رمزگشایی تصاویر لحظه‌ای بعدی بسیار مهم است\&. .sp آزمونی برای این منظور ایجاد شده است\&. برای یافتن این آزمون: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf test list \&.\&.\&. 23: Test using a dummy software event to keep tracking .fi .if n \{\ .RE .\} .sp برای اجرای آزمون: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf test 23 23: Test using a dummy software event to keep tracking : Ok .fi .if n \{\ .RE .\} .SS "حالت‌های perf record (نکته جدیدی در اینجا نیست)" .sp دستور perf record اساساً در یکی از سه حالت زیر عمل می‌کند: به ازای هر رشته (per thread)، به ازای هر پردازنده (per cpu)، یا فقط بار کاری (workload only)\&. .sp حالت «به ازای هر رشته» با \-t یا با \-\-per\-thread (همراه با \-p یا \-u یا فقط یک بار کاری) انتخاب می‌شود\&. حالت «به ازای هر پردازنده» با \-C یا \-a انتخاب می‌شود\&. حالت «فقط بار کاری» با عدم استفاده از سایر گزینه‌ها و مشخص کردن دستوری برای اجرا (یعنی همان بار کاری) انتخاب می‌شود\&. .sp در حالت به ازای هر رشته (per\-thread)، فهرست دقیقی از رشته‌ها ردگیری می‌شود\&. هیچ وراثتی وجود ندارد\&. هر رشته بافر رویداد مختص به خود را دارد\&. .sp در حالت به ازای هر پردازنده (per\-cpu)، تمام فرایندها (یا فرایندهای مربوط به cgroup انتخاب‌شده یعنی گزینه \-G، یا فرایندهای انتخاب‌شده با \-p یا \-u) ردگیری می‌شوند\&. هر پردازنده بافر مخصوص به خود را دارد\&. وراثت مجاز است\&. .sp در حالت فقط بار کاری (workload\-only)، بار کاری ردگیری می‌شود اما با بافرهای به ازای هر پردازنده\&. وراثت مجاز است\&. توجه داشته باشید که اکنون می‌توانید با استفاده از گزینه \-\-per\-thread، یک بار کاری را در حالت به ازای هر رشته ردگیری کنید\&. .SS "کاربران ممتاز در برابر کاربران غیرممتاز (Privileged vs non\-privileged users)" .sp مگر در حالتی که /proc/sys/kernel/perf_event_paranoid بر روی \-1 تنظیم شده باشد، محدودیت‌های حافظه بر کاربران غیرممتاز اعمال می‌شود\&. همان‌طور که در بالا توضیح داده شد، این موضوع بر اندازه‌های بافری که آنها می‌توانند در اختیار داشته باشند تأثیر می‌گذارد\&. .sp هسته نسخه v4\&.2 پشتیبانی از یک رویداد فراداده تعویض زمینه (context switch) به نام PERF_RECORD_SWITCH را معرفی کرد که به کاربران غیرممتاز امکان می‌دهد ببینند چه زمانی فرایندهایشان از زمان‌بندی خارج یا به آن وارد می‌شوند، اما نه اینکه توسط چه کسی؛ این مورد برای PERF_RECORD_SWITCH_CPU_WIDE باقی مانده که تنها در زمینه کل سیستم (system wide) در دسترس است و به نوبه خود به CAP_PERFMON یا CAP_SYS_ADMIN نیاز دارد\&. .sp برای اطلاعات بیشتر، لطفاً کامیت 45ac1403f564 با عنوان ("perf: Add PERF_RECORD_SWITCH to indicate context switches") را که این رویدادهای فراداده را معرفی کرده است مشاهده کنید\&. .sp هنگام کار با هسته‌های قبل از نسخه ۴.۲ (kernels < v4\&.2)، نکات زیر باید مد نظر قرار گیرند، زیرا از نقاط ردگیری sched:sched_switch برای دریافت چنین اطلاعاتی استفاده خواهد شد: .sp مگر در حالتی که /proc/sys/kernel/perf_event_paranoid بر روی \-1 تنظیم شده باشد، کاربران غیرممتاز مجاز به استفاده از نقاط ردگیری نیستند؛ این بدان معناست که اطلاعات جانبی (side\-band) کافی برای رمزگشایی Intel PT در حالت به ازای هر پردازنده (per\-cpu) و همچنین بالقوه در حالت فقط بار کاری (اگر بار کاری فرایندهای جدیدی بسازد) وجود نخواهد داشت\&. .sp همچنین توجه داشته باشید که برای استفاده از نقاط ردگیری، دسترسی خواندن به debugfs الزامی است\&. بنابراین اگر debugfs سوار نشده باشد یا کاربر دسترسی خواندن نداشته باشد، باز هم رمزگشایی Intel PT در حالت به ازای هر پردازنده امکان‌پذیر نخواهد بود\&. .SS "نقطه ردگیری sched_switch" .sp نقطه ردگیری sched_switch برای فراهم آوردن داده‌های جانبی جهت رمزگشایی Intel PT در هسته‌هایی به کار می‌رود که رویداد فراداده PERF_RECORD_SWITCH در آنها در دسترس نیست\&. .sp رویدادهای sched_switch به‌طور خودکار افزوده می‌شوند؛ به عنوان مثال رویداد دومی که در زیر نشان داده شده است: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ perf record \-vv \-e intel_pt//u uname \-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\- perf_event_attr: type 6 size 112 config 0x400 { sample_period, sample_freq } 1 sample_type IP|TID|TIME|CPU|IDENTIFIER read_format ID disabled 1 inherit 1 exclude_kernel 1 exclude_hv 1 enable_on_exec 1 sample_id_all 1 \-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\- sys_perf_event_open: pid 31104 cpu 0 group_fd \-1 flags 0x8 sys_perf_event_open: pid 31104 cpu 1 group_fd \-1 flags 0x8 sys_perf_event_open: pid 31104 cpu 2 group_fd \-1 flags 0x8 sys_perf_event_open: pid 31104 cpu 3 group_fd \-1 flags 0x8 \-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\- perf_event_attr: type 2 size 112 config 0x108 { sample_period, sample_freq } 1 sample_type IP|TID|TIME|CPU|PERIOD|RAW|IDENTIFIER read_format ID inherit 1 sample_id_all 1 exclude_guest 1 \-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\- sys_perf_event_open: pid \-1 cpu 0 group_fd \-1 flags 0x8 sys_perf_event_open: pid \-1 cpu 1 group_fd \-1 flags 0x8 sys_perf_event_open: pid \-1 cpu 2 group_fd \-1 flags 0x8 sys_perf_event_open: pid \-1 cpu 3 group_fd \-1 flags 0x8 \-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\- perf_event_attr: type 1 size 112 config 0x9 { sample_period, sample_freq } 1 sample_type IP|TID|TIME|IDENTIFIER read_format ID disabled 1 inherit 1 exclude_kernel 1 exclude_hv 1 mmap 1 comm 1 enable_on_exec 1 task 1 sample_id_all 1 mmap2 1 comm_exec 1 \-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\-\- sys_perf_event_open: pid 31104 cpu 0 group_fd \-1 flags 0x8 sys_perf_event_open: pid 31104 cpu 1 group_fd \-1 flags 0x8 sys_perf_event_open: pid 31104 cpu 2 group_fd \-1 flags 0x8 sys_perf_event_open: pid 31104 cpu 3 group_fd \-1 flags 0x8 mmap size 528384B AUX area mmap length 4194304 perf event ring buffer mmapped per cpu Synthesizing auxtrace information Linux [ perf record: Woken up 1 times to write data ] [ perf record: Captured and wrote 0\&.042 MB perf\&.data ] .fi .if n \{\ .RE .\} .sp توجه داشته باشید که رویداد sched_switch تنها در صورتی اضافه می‌شود که کاربر مجاز به استفاده از آن باشد و صرفاً در حالت per\-cpu افزوده می‌گردد\&. .sp همچنین توجه داشته باشید که رویداد sched_switch تنها در صورتی افزوده می‌شود که بسته‌های TSC درخواست شده باشند\&. دلیل این امر آن است که در صورت نبود اطلاعات زمان‌بندی، رویدادهای sched_switch را نمی‌توان با ردگیری Intel PT مطابقت داد\&..SH "PERF SCRIPT" .sp به‌طور پیش‌فرض، perf script داده‌های ردگیری (trace) موجود در فایل perf\&.data را رمزگشایی خواهد کرد\&. این مورد را می‌توان با گزینه جدید \-\-itrace بیشتر کنترل کرد\&. .SS "گزینه جدید \-\-itrace (New \-\-itrace option)" .sp تعیین نکردن این گزینه معادل با مورد زیر است: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-\-itrace .fi .if n \{\ .RE .\} .sp که آن هم به نوبه خود همانند مورد زیر است: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-\-itrace=cepwxy .fi .if n \{\ .RE .\} .sp حروف به شرح زیر هستند: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf i تولید رویدادهای "instructions" y تولید رویدادهای "cycles" b تولید رویدادهای "branches" x تولید رویدادهای "transactions" w تولید رویدادهای "ptwrite" p تولید رویدادهای "power" (شامل رویدادهای PSB) c تولید رویدادهای branches (فقط فراخوانی‌ها یا calls) r تولید رویدادهای branches (فقط بازگشت‌ها یا returns) o تولید رویدادهای PEBS\-via\-PT I تولید رویدادهای ردگیری رویداد (Event Trace) e تولید رویدادهای خطای ردگیری (tracing error) d ایجاد یک لاگ اشکال‌زدایی (debug log) g تولید زنجیره فراخوانی (call chain) (استفاده همراه با i یا x) G تولید زنجیره فراخوانی روی رکوردهای رویداد موجود l تولید ورودی‌های آخرین شاخه (last branch entries) (استفاده همراه با i یا x) L تولید ورودی‌های آخرین شاخه روی رکوردهای رویداد موجود s نادیده گرفتن تعداد مشخصی از رویدادهای اولیه q رمزگشایی سریع‌تر (با جزئیات کمتر) A محاسبه تقریبی IPC Z ترجیح به نادیده گرفتن برچسب‌های زمانی (رمزگشایی اصطلاحاً "timeless") .fi .if n \{\ .RE .\} .sp رویدادهای "Instructions" شبیه رویدادهایی هستند که توسط "perf record \-e instructions" ثبت شده‌اند\&. .sp رویدادهای "Cycles" شبیه رویدادهایی هستند که توسط "perf record \-e cycles" (یعنی حالت پیش‌فرض) ثبت شده‌اند\&. توجه داشته باشید که حتی با فعال بودن بسته‌های CYC و عدم نمونه‌برداری، این رویدادها کاملاً دقیق نیستند؛ چرا که بسته‌های CYC برای تک‌تک دستورالعمل‌ها ارسال نمی‌شوند، بلکه فقط زمانی ارسال می‌شوند که رویداد دیگری (مانند یک شاخه غیرمستقیم، یا یک بسته TNT که نشان‌دهنده چندین انشعاب است) رخ دهد و باعث صدور یک بسته شود\&. بنابراین، این روش برای انتساب چرخه‌ها به توابع (و احتمالاً بلوک‌های پایه) مؤثرتر از انتساب به دستورالعمل‌های فردی است، هرچند برای توابع نیز بی‌نقص نیست (اگرچه با فعال بودن گزینه noretcomp وضعیت بهتر می‌شود)\&. .sp رویدادهای "Branches" شبیه مواردی هستند که توسط "perf record \-e branches" ثبت شده‌اند\&. می‌توان "c" و "r" را با هم ترکیب کرد تا فراخوانی‌ها و بازگشت‌ها به‌دست آیند\&. .sp رویدادهای "Transactions" متناظر با شروع یا پایان تراکنش‌ها هستند\&. از فیلد \fIflags\fR در perf script می‌توان برای تعیین این‌که آیا رویداد مربوط به شروع تراکنش، ثبت (commit) یا لغو (abort) است استفاده کرد\&. .sp توجه داشته باشید که رویدادهای "instructions" ،"cycles" ،"branches" و "transactions" به بسته‌های جریان کد (code flow packets) وابسته هستند که می‌توان آن‌ها را با استفاده از عبارت پیکربندی "branch=0" غیرفعال کرد\&. به بخش عبارت‌های پیکربندی در بالا مراجعه کنید\&. .sp رویدادهای "ptwrite" بار داده (payload) دستورالعمل ptwrite و استفاده یا عدم استفاده از "fup_on_ptw" را ثبت می‌کنند\&. رویدادهای "ptwrite" به بسته‌های PTWRITE وابسته هستند که تنها در صورت استفاده از عبارت پیکربندی "ptw" ثبت می‌شوند\&. به بخش عبارت‌های پیکربندی در بالا مراجعه کنید\&. فیلد "synth" در perf script اطلاعات "ptwrite" را به این صورت نمایش می‌دهد: "ip: 0 payload: 0x123456789abcdef0" که در آن اگر از "fup_on_ptw" استفاده شده باشد، مقدار "ip" برابر ۱ است\&. .sp رویدادهای "Power" متناظر با بسته‌های رویداد انرژی و بسته‌های CBR (نسبت هسته به گذرگاه یا core\-to\-bus ratio) هستند\&. در حالی که بسته‌های CBR در صورت فعال بودن ردگیری همواره ثبت می‌شوند، بسته‌های رویداد انرژی تنها در صورتی ثبت می‌شوند که از عبارت پیکربندی "pwr_evt" استفاده شده باشد\&. به بخش عبارت‌های پیکربندی در بالا مراجعه کنید\&. رویدادهای انرژی اطلاعات مربوط به تغییرات C\-state را ثبت می‌کنند، در حالی که CBR نشان‌دهنده فرکانس CPU است\&. فیلدهای "event,synth" در perf script اطلاعات را به این صورت نمایش می‌دهند: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf cbr: cbr: 22 freq: 2189 MHz (200%) mwait: hints: 0x60 extensions: 0x1 pwre: hw: 0 cstate: 2 sub\-cstate: 0 exstop: ip: 1 pwrx: deepest cstate: 2 last cstate: 2 wake reason: 0x4 .fi .if n \{\ .RE .\} .sp که در آن: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf "cbr" شامل فرکانس و درصد نسبت به حداکثر مقدار non\-turbo است "mwait" راهنماها (hints) و پسوندهای mwait را نشان می‌دهد "pwre" گذارهای C\-state (به C\-state عمیق‌تر از C0) و آغاز شدن آن توسط سخت‌افزار را نشان می‌دهد "exstop" توقف اجرا و دقیق بودن IP ثبت‌شده را نشان می‌دهد، "pwrx" بازگشت به C0 را نشان می‌دهد .fi .if n \{\ .RE .\} .sp برای جزئیات بیشتر به کتاب‌های راهنمای توسعه‌دهنده نرم‌افزار معماری‌های Intel 64 و IA\-32 مراجعه کنید\&. .sp رویدادهای PSB نشان می‌دهند که یک PSB+ در چه زمانی رخ داده و همچنین آفست بایتی آن در ردگیری چقدر بوده است\&. انتشار یک PSB+ می‌تواند باعث تأخیر ناچیزی در پردازنده شود\&. هنگام تحلیل زمان‌بندی کد با Intel PT، دانستن این‌که آیا یک حباب زمانی (timing bubble) ناشی از Intel PT بوده است یا خیر، مفید است\&. .sp رویدادهای خطا نشان می‌دهند که رمزگشا در چه نقطه‌ای ردگیری را گم کرده است\&. رویدادهای خطا بسیار مهم هستند؛ کاربران باید بدانند تصویری که مشاهده می‌کنند کامل است یا خیر\&. پس از گزینه "e" می‌توان پرچم‌هایی قرار داد که مشخص می‌کنند چه خطاهایی گزارش شوند یا نشوند\&. قبل از هر پرچم باید \fI+\fR یا \fI\-\fR قرار گیرد\&. پرچم‌های پشتیبانی‌شده توسط Intel PT عبارتند از: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-o نادیده‌گرفتن خطاهای سرریز (overflow) \-l نادیده‌گرفتن خطاهای داده‌های ردگیری از دست رفته (data lost) .fi .if n \{\ .RE .\} .sp به عنوان مثال، برای گزارش خطاها به جز خطاهای سرریز یا از دست رفتن داده‌ها: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-\-itrace=e\-o\-l .fi .if n \{\ .RE .\} .sp گزینه "d" باعث ایجاد فایلی به نام "intel_pt\&.log" شامل تمامی بسته‌ها و دستورالعمل‌های رمزگشایی‌شده می‌شود\&. توجه داشته باشید که این گزینه سرعت رمزگشا را کاهش می‌دهد و فایل حاصل ممکن است بسیار بزرگ باشد\&. پس از گزینه "d" می‌توان پرچم‌هایی قرار داد که مشخص می‌کنند چه پیام‌های اشکال‌زدایی ثبت شوند یا نشوند\&. قبل از هر پرچم باید \fI+\fR یا \fI\-\fR قرار گیرد\&. پرچم‌های پشتیبانی‌شده توسط Intel PT عبارتند از: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-a نادیده‌گرفتن ثبت رویدادهای perf +a ثبت تمامی رویدادهای perf +e خروجی دادن تنها در صورت بروز خطاهای رمزگشایی (اندازه قابل تنظیم است) +o ارسال خروجی به stdout به‌جای "intel_pt\&.log" .fi .if n \{\ .RE .\} .sp به‌طور پیش‌فرض، رویدادهای ثبت‌شده perf بر اساس محدوده‌های زمانی مشخص‌شده فیلتر می‌شوند، اما پرچم +a این رفتار را لغو می‌کند\&. پرچم +e می‌تواند برای تحلیل خطاها سودمند باشد\&. اندازه لاگ در این حالت به‌طور پیش‌فرض ۱۶۳۸۴ بایت است، اما می‌تواند با \fBperf-config\fR(1) تغییر کند، مانند perf config itrace\&.debug\-log\-buffer\-size=30000 .sp علاوه بر این، دوره تناوب رویداد "instructions" را می‌توان مشخص کرد\&. برای مثال: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-\-itrace=i10us .fi .if n \{\ .RE .\} .sp دوره تناوب را روی 10us تنظیم می‌کند؛ یعنی به ازای هر ۱۰ میکروثانیه از ردگیری، یک نمونه دستورالعمل تولید می‌شود\&. گزینه‌های جایگزین برای "us" عبارتند از "ms" (میلی‌ثانیه)، "ns" (نانوثانیه)، "t" (تیک‌های TSC) یا "i" (دستورالعمل‌ها)\&. .sp واحدهای "ms" ،"us" و "ns" به تیک‌های TSC تبدیل می‌شوند\&. .sp اطلاعات زمان‌بندی ارائه‌شده همراه با Intel PT، زمان هر دستورالعمل را ارائه نمی‌دهد\&. در نتیجه، به منظور نمونه‌برداری، رمزگشا زمان سپری‌شده از آخرین بسته زمان‌بندی را بر مبنای ۱ تیک به ازای هر دستورالعمل تخمین می‌زند\&. زمان ثبت‌شده روی نمونه تنظیم \fBنمی‌شود\fR و منعکس‌کننده آخرین مقدار مشخص‌شده TSC است\&. .sp برای Intel PT، دوره تناوب پیش‌فرض 100us است\&. .sp تنظیم آن بر روی دوره‌ای با مقدار صفر به معنای «تا حد امکان مکرر» است\&. .sp در مورد Intel PT، این حالت معادل دوره‌ای برابر با ۱ و با واحد \fIinstructions\fR است (یعنی \-\-itrace=i1i)\&. .sp همچنین اندازه زنجیره فراخوانی (call chain) (پیش‌فرض ۱۶، حداکثر ۱۰۲۴) را می‌توان برای رویدادهای instructions یا transactions مشخص کرد\&. برای مثال: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-\-itrace=ig32 \-\-itrace=xg32 .fi .if n \{\ .RE .\} .sp همچنین تعداد ورودی‌های آخرین شاخه (پیش‌فرض ۶۴، حداکثر ۱۰۲۴) را می‌توان برای رویدادهای instructions یا transactions مشخص کرد\&. برای مثال: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-\-itrace=il10 \-\-itrace=xl10 .fi .if n \{\ .RE .\} .sp توجه داشته باشید که ورودی‌های آخرین شاخه برای هر نمونه پاک می‌شوند، بنابراین هیچ تداخلی از یک نمونه به نمونه بعدی وجود ندارد\&. .sp گزینه‌های G و L به‌طور خاص برای حالت نمونه (sample mode) طراحی شده‌اند، و عملکردی بسیار شبیه به g و l دارند اما زنجیره فراخوانی و پشته شاخه (branch stack) را به جای رویدادهای تولیدشده، به سایر رویدادهای انتخاب‌شده اضافه می‌کنند\&. برای مثال، جهت ثبت رویدادهای branch\-misses برای \fIls\fR و سپس افزودن یک زنجیره فراخوانی مشتق‌شده از ردگیری Intel PT: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf record \-\-aux\-sample \-e \*(Aq{intel_pt//u,branch\-misses:u}\*(Aq \-\- ls perf report \-\-itrace=Ge .fi .if n \{\ .RE .\} .sp اگرچه در عمل G یک مقدار پیش‌فرض برای perf report است، بنابراین این دستور معادل مورد زیر خواهد بود: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf report .fi .if n \{\ .RE .\} .sp یک نکته مهم در مورد گزینه‌های G و L این است که با "Large PEBS" به خوبی کار نمی‌کنند\&. قابلیت Large PEBS به این معنی است که رکوردهای PEBS توسط سخت‌افزار جمع‌آوری شده و به صورت یکجا در بافر رویداد نوشته می‌شوند\&. این کار وقفه‌ها را کاهش می‌دهد، اما می‌تواند برچسب‌های زمانی با تاخیر زیادی ایجاد کند\&. از آنجا که ردگیری Intel PT بر اساس برچسب‌های زمانی همگام‌سازی می‌شود، رویدادهای PEBS با ردگیری مطابقت نخواهند داشت\&. در حال حاضر، Large PEBS فقط در شرایط خاصی استفاده می‌شود: \- سخت‌افزار از آن پشتیبانی کند \- PEBS استفاده شود \- دوره تناوب رویداد به جای فرکانس مشخص شده باشد \- نوع نمونه به پرچم‌های زیر محدود شده باشد: PERF_SAMPLE_IP | PERF_SAMPLE_TID | PERF_SAMPLE_ADDR | PERF_SAMPLE_ID | PERF_SAMPLE_CPU | PERF_SAMPLE_STREAM_ID | PERF_SAMPLE_DATA_SRC | PERF_SAMPLE_IDENTIFIER | PERF_SAMPLE_TRANSACTION | PERF_SAMPLE_PHYS_ADDR | PERF_SAMPLE_REGS_INTR | PERF_SAMPLE_REGS_USER | PERF_SAMPLE_PERIOD (و گاهی اوقات) | PERF_SAMPLE_TIME. از آنجا که حالت نمونه‌برداری Intel PT از نوع نمونه متفاوتی نسبت به فهرست بالا استفاده می‌کند، Large PEBS با حالت نمونه‌برداری Intel PT استفاده نمی‌شود\&. برای جلوگیری از Large PEBS در سایر موارد، از تعیین دوره تناوب رویداد خودداری کنید؛ یعنی از گزینه \-c در \fIperf record\fR، گزینه \-\-count، یا عبارت پیکربندی \fIperiod\fR استفاده نکنید\&. .sp برای غیرفعال کردن کامل رمزگشایی ردگیری، از گزینه \-\-no\-itrace استفاده کنید\&. .sp همچنین می‌توان رویدادهای تولیدشده در ابتدا (instructions، branches، transactions) را نادیده گرفت\&. این ویژگی برای نادیده‌گرفتن کدهای راه‌اندازی اولیه کاربرد دارد\&. .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf \-\-itrace=i0nss1000000 .fi .if n \{\ .RE .\} .sp یک میلیون دستورالعمل نخست را نادیده می‌گیرد\&. .sp گزینه q نحوه رمزگشایی ردگیری را تغییر می‌دهد\&. در این حالت رمزگشایی بسیار سریع‌تر اما با جزئیات بسیار کمتری انجام می‌شود\&. به‌طور مشخص، با گزینه q، رمزگشا بسته‌های TNT را رمزگشایی نمی‌کند و در کد شیء (object code) پیمایش انجام نمی‌دهد، بلکه ip را از بسته‌های FUP و TIP دریافت می‌کند\&. گزینه q می‌تواند با گزینه‌های b و i استفاده شود اما دوره تناوب اعمال نخواهد شد\&. گزینه q با سرعت بیشتری رمزگشایی می‌کند، اما تنها زمانی مفید است که جریان کنترل مورد نظر توسط بسته‌های FUP، TIP، TIP\&.PGE، یا TIP\&.PGD نشان داده یا مشخص شده باشد (به ادامه متن مراجعه کنید)\&. با این حال، می‌توان از گزینه q برای یافتن بازه‌های زمانی استفاده کرد که سپس با استفاده از گزینه \-\-time به‌طور کامل رمزگشایی شوند\&. .sp مواردی که با گزینه q (تکی) رمزگشایی \fBنخواهند\fR شد: .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1.IP \(bu 2.3 .\} فراخوانی‌ها و jmpهای مستقیم .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP \(bu 2.3 .\} انشعاب‌های شرطی .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP \(bu 2.3 .\} دستورالعمل‌های غیرانشعابی .RE .sp آنچه با گزینهٔ (تک) q رمزگشایی \fBخواهد\fR شد: .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP \(bu 2.3 .\} انشعاب‌های ناهمگام مانند وقفه‌ها .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP \(bu 2.3 .\} انشعاب‌های غیرمستقیم .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP \(bu 2.3 .\} آدرس مقصد بازگشت تابع \fBاگر\fR عبارت پیکربندی noretcomp (به بخش عبارات پیکربندی مراجعه کنید) استفاده شده باشد .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP \(bu 2.3 .\} شروع ردگیری (جریان کنترل) .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP \(bu 2.3 .\} پایان ردگیری (جریان کنترل)، اگر خارج از بافت نباشد .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP \(bu 2.3 .\} رویدادهای توان، ptwrite، شروع و لغو تراکنش .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP \(bu 2.3 .\} اشاره‌گر دستورالعمل مرتبط با بسته‌های PSB .RE .sp توجه داشته باشید که گزینهٔ q مشخص نمی‌کند چه رویدادهایی سنتز خواهند شد؛ برای نمونه، برای نمایش رویدادهای توان باید از گزینهٔ p نیز استفاده شود\&. .sp تکرار گزینهٔ q (یعنی q دوتایی یا qq) به رمزگشایی حتی سریع‌تر و با جزئیات حتی کمتر منجر می‌شود\&. رمزگشا تنها بسته‌های PSB گسترش‌یافته (PSB+) را رمزگشایی می‌کند و در صورتی که یک بستهٔ FUP درون PSB+ (یعنی بین PSB و PSBEND) وجود داشته باشد، اشاره‌گر دستورالعمل را دریافت می‌نماید\&. توجه داشته باشید که بسته‌های PSB بر اساس عبارت پیکربندی psb_period (به بخش عبارات پیکربندی مراجعه کنید) به‌طور منظم در رد رخ می‌دهند\&. اگر PSB+ در زمان ردگیری جریان کنترل رخ دهد، یک بستهٔ FUP وجود خواهد داشت\&. .sp آنچه با گزینهٔ qq رمزگشایی \fBنخواهد\fR شد: .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP \(bu 2.3 .\} همه‌چیز به جز اشاره‌گر دستورالعمل مرتبط با بسته‌های PSB .RE .sp آنچه با گزینهٔ qq رمزگشایی \fBخواهد\fR شد: .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP \(bu 2.3 .\} اشاره‌گر دستورالعمل مرتبط با بسته‌های PSB .RE .sp گزینهٔ Z معادل ضبط یک رد بدون TSC است (یعنی عبارت پیکربندی tsc=0)\&. این گزینه می‌تواند برای جلوگیری از مشکلات برچسب زمانی هنگام رمزگشایی ردِ یک ماشین مجازی مفید باشد\&..SS "dlfilter\-show\-cycles\&.so" .sp چرخه‌ها را می‌توان با استفاده از dlfilter\-show\-cycles\&.so نمایش داد که در این صورت، گزینه itrace A می‌تواند برای ارائه اطلاعات چرخه با تفکیک‌پذیری دقیق‌تر (دانه‌بندی بالاتر) مفید باشد: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf script \-\-itrace=A \-\-call\-trace \-\-dlfilter dlfilter\-show\-cycles\&.so .fi .if n \{\ .RE .\} .sp برای مشاهده فهرستی از dlfilterها: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf script \-v \-\-list\-dlfilters .fi .if n \{\ .RE .\} .sp همچنین ببینید: \fBperf-dlfilters\fR(1) .SS "گزینه dump (dump option)" .sp دستور perf script گزینه‌ای (\-D) برای تخلیه (dump) رویدادها دارد، به این معنی که داده‌های باینری را نمایش می‌دهد\&. .sp هنگامی که \-D استفاده می‌شود، بسته‌های Intel PT نمایش داده می‌شوند\&. رمزگشای بسته به بسته‌های PSB توجهی نمی‌کند و صرفاً بایت‌ها را رمزگشایی می‌کند \- بنابراین بسته‌های مشاهده‌شده توسط رمزگشای واقعی ممکن است در جاهایی که داده‌ها خراب شده‌اند، یکسان نباشند\&. یک نمونه از آن زمانی است که وقفه تعویض بافر بسیار کُند عمل کرده و بافر کاملاً پُر شده باشد\&. در این حالت، ممکن است آخرین بسته در بافر ناقص (truncated) شده و با ادامه ردگیری در بافر بعدی، بلافاصله یک PSB پس از آن قرار گیرد\&. .sp برای غیرفعال کردن نمایش بسته‌های Intel PT، گزینه \-D را با \-\-no\-itrace ترکیب کنید\&. .SH "PERF REPORT" .sp به‌طور پیش‌فرض، perf report داده‌های ردگیری یافت‌شده در فایل perf\&.data را رمزگشایی می‌کند\&. این رفتار را می‌توان با گزینه جدید \-\-itrace دقیقاً مشابه perf script بیشتر کنترل کرد، با این تفاوت که پیش‌فرض آن \-\-itrace=igxe است\&. .SH "PERF INJECT" .sp دستور perf inject نیز گزینه \-\-itrace را می‌پذیرد که در این حالت داده‌های ردگیری حذف شده و با رویدادهای سنتزشده جایگزین می‌شوند؛ به عنوان مثال: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf inject \-\-itrace \-i perf\&.data \-o perf\&.data\&.new .fi .if n \{\ .RE .\} .sp در زیر مثالی از به‌کارگیری Intel PT با autofdo آورده شده است\&. این کار به autofdo (\m[blue]\fBhttps://github\&.com/google/autofdo\fR\m[]) و gcc نسخه ۵ نیاز دارد\&. مثال مرتب‌سازی حبابی از آموزش AutoFDO (\m[blue]\fBhttps://gcc\&.gnu\&.org/wiki/AutoFDO/Tutorial\fR\m[]) برگرفته شده که برای دریافت تعداد عناصر به عنوان پارامتر اصلاح شده است\&. .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ gcc\-5 \-O3 sort\&.c \-o sort_optimized $ \&./sort_optimized 30000 Bubble sorting array of 30000 elements 2254 ms .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ cat ~/\&.perfconfig [intel\-pt] mispred\-all = on .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ perf record \-e intel_pt//u \&./sort 3000 Bubble sorting array of 3000 elements 58 ms [ perf record: Woken up 2 times to write data ] [ perf record: Captured and wrote 3\&.939 MB perf\&.data ] $ perf inject \-i perf\&.data \-o inj \-\-itrace=i100usle \-\-strip $ \&./create_gcov \-\-binary=\&./sort \-\-profile=inj \-\-gcov=sort\&.gcov \-gcov_version=1 $ gcc\-5 \-O3 \-fauto\-profile=sort\&.gcov sort\&.c \-o sort_autofdo $ \&./sort_autofdo 30000 Bubble sorting array of 30000 elements 2155 ms .fi .if n \{\ .RE .\} .sp توجه داشته باشید که در حال حاضر استفاده از Intel PT به جای LBR مزیتی ندارد، اما اگر در آینده استفاده بیشتری از این داده‌ها صورت گیرد، ممکن است این موضوع تغییر کند\&. .SH "PEBS از طریق INTEL PT (PEBS VIA INTEL PT)" .sp برخی سخت‌افزارها این قابلیت را دارند که رکوردهای PEBS را به ردگیری Intel PT تغییر مسیر (redirect) دهند\&. ضبط داده‌ها با استفاده از عبارت پیکربندی aux\-output انتخاب می‌شود؛ به عنوان مثال: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf record \-c 10000 \-e \*(Aq{intel_pt/branch=0/,cycles/aux\-output/ppp}\*(Aq uname .fi .if n \{\ .RE .\} .sp در ابتدا، نرم‌افزار تنها از هدایت حداکثر یک رویداد PEBS پشتیبانی می‌کرد زیرا قادر به تفکیک رویدادها از یکدیگر نبود\&. برای برطرف کردن این محدودیت، هسته‌ها و ابزارهای perf جدیدتر پشتیبانی از رویداد جانبی PERF_RECORD_AUX_OUTPUT_HW_ID را اضافه کرده‌اند\&. برای بررسی وجود این رویداد در یک ردگیری PEBS\-via\-PT: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf script \-D \-\-no\-itrace | grep PERF_RECORD_AUX_OUTPUT_HW_ID .fi .if n \{\ .RE .\} .sp برای نمایش رویدادهای PEBS از ردگیری Intel PT، از گزینه itrace \fIo\fR استفاده کنید؛ مانند: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf script \-\-itrace=oe .fi .if n \{\ .RE .\}.SH "XED" .sp برای \-\-xed به ابزار xed نیاز است\&. نحوه نصب آن به شرح زیر است: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ git clone https://github\&.com/intelxed/mbuild\&.git mbuild $ git clone https://github\&.com/intelxed/xed $ cd xed $ \&./mfile\&.py \-\-share $ \&./mfile\&.py examples $ sudo \&./mfile\&.py \-\-prefix=/usr/local install $ sudo ldconfig $ sudo cp obj/examples/xed /usr/local/bin .fi .if n \{\ .RE .\} .sp آزمایش اولیه xed: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ xed | head \-3 ERROR: required argument(s) were missing Copyright (C) 2017, Intel Corporation\&. All rights reserved\&. XED version: [v10\&.0\-328\-g7d62c8c49b7b] $ .fi .if n \{\ .RE .\} .SH "ردیابی ماشین‌های مجازی (فقط هسته) (TRACING VIRTUAL MACHINES (KERNEL ONLY))" .sp در حال حاضر، ردیابی هسته یا با رمزگشایی «بدون زمان» (timeless) (یعنی بدون برچسب‌های زمانی TSC) یا با «همبستگی زمانی ماشین مجازی» (VM Time Correlation) پشتیبانی می‌شود\&. همبستگی زمانی ماشین مجازی یک مرحله اضافی با استفاده از \fIperf inject\fR است و به VMX TSC Offset تغییرناپذیر و عدم وجود VMX TSC Scaling نیاز دارد\&. .sp سایر محدودیت‌ها و نکات قابل‌توجه .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf کنترل‌های VMX ممکن است بسته‌های مورد نیاز برای رمزگشایی را سرکوب کنند که به بروز خطاهای رمزگشایی می‌انجامد کنترل‌های VMX ممکن است ارسال perf NMI به میزبان را مسدود کنند که بالقوه منجر به از دست رفتن داده‌های ردیابی می‌شود کد خود\-اصلاح‌گر هسته مهمان (مانند jump labels یا eBPF کامپایل‌شده با JIT) منجر به بروز خطاهای رمزگشایی خواهد شد اطلاعات ریسه مهمان نامشخص است VCPU مهمان نامشخص است اما ممکن است بتوان آن را از روی ریسه میزبان استنباط کرد زنجیره‌های فراخوانی (Callchains) پشتیبانی نمی‌شوند .fi .if n \{\ .RE .\} .sp مثال با استفاده از رمزگشایی «بدون زمان» (timeless) .sp راه‌اندازی ماشین مجازی .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ sudo virsh start kubuntu20\&.04 Domain kubuntu20\&.04 started .fi .if n \{\ .RE .\} .sp سوار کردن سیستم‌فایل مهمان\&. توجه داشته باشید که sshfs به \-o direct_io نیاز دارد تا خواندن فایل‌های proc فعال شود\&. برای خواندن /proc/kcore به دسترسی ریشه (root) نیاز است\&. .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ mkdir vm0 $ sshfs \-o direct_io root@vm0:/ vm0 .fi .if n \{\ .RE .\} .sp رونوشت از /proc/kallsyms، /proc/modules و /proc/kcore مهمان .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ perf buildid\-cache \-v \-\-kcore vm0/proc/kcore kcore added to build\-id cache directory /home/user/\&.debug/[kernel\&.kcore]/9600f316a53a0f54278885e8d9710538ec5f6a08/2021021807494306 $ KALLSYMS=/home/user/\&.debug/[kernel\&.kcore]/9600f316a53a0f54278885e8d9710538ec5f6a08/2021021807494306/kallsyms .fi .if n \{\ .RE .\} .sp یافتن فرایند ماشین مجازی .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ ps \-eLl | grep \*(AqKVM\e|PID\*(Aq F S UID PID PPID LWP C PRI NI ADDR SZ WCHAN TTY TIME CMD 3 S 64055 1430 1 1440 1 80 0 \- 1921718 \- ? 00:02:47 CPU 0/KVM 3 S 64055 1430 1 1441 1 80 0 \- 1921718 \- ? 00:02:41 CPU 1/KVM 3 S 64055 1430 1 1442 1 80 0 \- 1921718 \- ? 00:02:38 CPU 2/KVM 3 S 64055 1430 1 1443 2 80 0 \- 1921718 \- ? 00:03:18 CPU 3/KVM .fi .if n \{\ .RE .\} .sp یک ضبط بدون پایان مشخص با perf record را برای ردیابی فرایند ماشین مجازی آغاز کنید، کاری را در ماشین مجازی انجام دهید و سپس ctrl\-C را برای توقف فشار دهید\&. از TSC پشتیبانی نمی‌شود و tsc=0 باید مشخص گردد\&. این بدان معناست که mtc بی‌استفاده است، بنابراین mtc=0 را اضافه کنید\&. با این حال، IPC همچنان قابل محاسبه است، بنابراین می‌توان cyc=1 را اضافه کرد\&. تنها رمزگشایی هسته پشتیبانی می‌شود، بنابراین باید \fIk\fR مشخص شود\&. از آنجا که Intel PT هم میزبان و هم مهمان را ردیابی می‌کند، باید \-\-guest و \-\-host مشخص شوند\&. بدون برچسب‌های زمانی، برای تمایز میان ریسه‌ها باید \-\-per\-thread مشخص گردد\&. .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ sudo perf kvm \-\-guest \-\-host \-\-guestkallsyms $KALLSYMS record \-\-kcore \-e intel_pt/tsc=0,mtc=0,cyc=1/k \-p 1430 \-\-per\-thread ^C [ perf record: Woken up 1 times to write data ] [ perf record: Captured and wrote 5\&.829 MB ] .fi .if n \{\ .RE .\} .sp برای ارائه یک ردیابی دستورالعمل (instruction trace) می‌توان از perf script استفاده کرد .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ perf script \-\-guestkallsyms $KALLSYMS \-\-insn\-trace=disasm \-F+ipc | grep \-C10 vmresume | head \-21 CPU 0/KVM 1440 ffffffff82133cdd __vmx_vcpu_run+0x3d ([kernel\&.kallsyms]) movq 0x48(%rax), %r9 CPU 0/KVM 1440 ffffffff82133ce1 __vmx_vcpu_run+0x41 ([kernel\&.kallsyms]) movq 0x50(%rax), %r10 CPU 0/KVM 1440 ffffffff82133ce5 __vmx_vcpu_run+0x45 ([kernel\&.kallsyms]) movq 0x58(%rax), %r11 CPU 0/KVM 1440 ffffffff82133ce9 __vmx_vcpu_run+0x49 ([kernel\&.kallsyms]) movq 0x60(%rax), %r12 CPU 0/KVM 1440 ffffffff82133ced __vmx_vcpu_run+0x4d ([kernel\&.kallsyms]) movq 0x68(%rax), %r13 CPU 0/KVM 1440 ffffffff82133cf1 __vmx_vcpu_run+0x51 ([kernel\&.kallsyms]) movq 0x70(%rax), %r14 CPU 0/KVM 1440 ffffffff82133cf5 __vmx_vcpu_run+0x55 ([kernel\&.kallsyms]) movq 0x78(%rax), %r15 CPU 0/KVM 1440 ffffffff82133cf9 __vmx_vcpu_run+0x59 ([kernel\&.kallsyms]) movq (%rax), %rax CPU 0/KVM 1440 ffffffff82133cfc __vmx_vcpu_run+0x5c ([kernel\&.kallsyms]) callq 0xffffffff82133c40 CPU 0/KVM 1440 ffffffff82133c40 vmx_vmenter+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) jz 0xffffffff82133c46 CPU 0/KVM 1440 ffffffff82133c42 vmx_vmenter+0x2 ([kernel\&.kallsyms]) vmresume IPC: 0\&.11 (50/445) :1440 1440 ffffffffbb678b06 native_write_msr+0x6 ([guest\&.kernel\&.kallsyms]) nopl %eax, (%rax,%rax,1) :1440 1440 ffffffffbb678b0b native_write_msr+0xb ([guest\&.kernel\&.kallsyms]) retq IPC: 0\&.04 (2/41) :1440 1440 ffffffffbb666646 lapic_next_deadline+0x26 ([guest\&.kernel\&.kallsyms]) data16 nop :1440 1440 ffffffffbb666648 lapic_next_deadline+0x28 ([guest\&.kernel\&.kallsyms]) xor %eax, %eax :1440 1440 ffffffffbb66664a lapic_next_deadline+0x2a ([guest\&.kernel\&.kallsyms]) popq %rbp :1440 1440 ffffffffbb66664b lapic_next_deadline+0x2b ([guest\&.kernel\&.kallsyms]) retq IPC: 0\&.16 (4/25) :1440 1440 ffffffffbb74607f clockevents_program_event+0x8f ([guest\&.kernel\&.kallsyms]) test %eax, %eax :1440 1440 ffffffffbb746081 clockevents_program_event+0x91 ([guest\&.kernel\&.kallsyms]) jz 0xffffffffbb74603c IPC: 0\&.06 (2/30) :1440 1440 ffffffffbb74603c clockevents_program_event+0x4c ([guest\&.kernel\&.kallsyms]) popq %rbx :1440 1440 ffffffffbb74603d clockevents_program_event+0x4d ([guest\&.kernel\&.kallsyms]) popq %r12 .fi .if n \{\ .RE .\} .sp مثال با استفاده از همبستگی زمانی ماشین مجازی (VM Time Correlation) .sp راه‌اندازی ماشین مجازی .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ sudo virsh start kubuntu20\&.04 Domain kubuntu20\&.04 started .fi .if n \{\ .RE .\} .sp سوار کردن سیستم‌فایل مهمان\&. توجه داشته باشید که sshfs به \-o direct_io نیاز دارد تا خواندن فایل‌های proc فعال شود\&. برای خواندن /proc/kcore دسترسی ریشه (root) لازم است\&. .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ mkdir \-p vm0 $ sshfs \-o direct_io root@vm0:/ vm0 .fi .if n \{\ .RE .\} .sp رونوشت از /proc/kallsyms، /proc/modules و /proc/kcore مهمان .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ perf buildid\-cache \-v \-\-kcore vm0/proc/kcore same kcore found in /home/user/\&.debug/[kernel\&.kcore]/cc9c55a98c5e4ec0aeda69302554aabed5cd6491/2021021312450777 $ KALLSYMS=/home/user/\&.debug/\e[kernel\&.kcore\e]/cc9c55a98c5e4ec0aeda69302554aabed5cd6491/2021021312450777/kallsyms .fi .if n \{\ .RE .\} .sp یافتن فرایند ماشین مجازی .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ ps \-eLl | grep \*(AqKVM\e|PID\*(Aq F S UID PID PPID LWP C PRI NI ADDR SZ WCHAN TTY TIME CMD 3 S 64055 16998 1 17005 13 80 0 \- 1818189 \- ? 00:00:16 CPU 0/KVM 3 S 64055 16998 1 17006 4 80 0 \- 1818189 \- ? 00:00:05 CPU 1/KVM 3 S 64055 16998 1 17007 3 80 0 \- 1818189 \- ? 00:00:04 CPU 2/KVM 3 S 64055 16998 1 17008 4 80 0 \- 1818189 \- ? 00:00:05 CPU 3/KVM .fi .if n \{\ .RE .\} .sp یک ضبط بدون پایان مشخص با perf record را برای ردیابی فرایند ماشین مجازی آغاز کنید، کاری را در ماشین مجازی انجام دهید و سپس برای توقف ctrl\-C را بزنید\&. مقدار IPC قابل محاسبه است، بنابراین می‌توان cyc=1 را اضافه کرد\&. تنها رمزگشایی هسته پشتیبانی می‌شود، بنابراین \fIk\fR باید مشخص گردد\&. از آنجا که Intel PT هم میزبان و هم مهمان را ردیابی می‌کند، گزینه‌های \-\-guest و \-\-host باید تعیین شوند\&. .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ sudo perf kvm \-\-guest \-\-host \-\-guestkallsyms $KALLSYMS record \-\-kcore \-e intel_pt/cyc=1/k \-p 16998 ^C[ perf record: Woken up 1 times to write data ] [ perf record: Captured and wrote 9\&.041 MB perf\&.data\&.kvm ] .fi .if n \{\ .RE .\} .sp اکنون می‌توان از \fIperf inject\fR برای تعیین VMX TCS Offset استفاده کرد\&. توجه داشته باشید که بسته‌های TSC در Intel PT تنها ۷ بایتی هستند، بنابراین مقدار TSC Offset ممکن است در بایت هشتم با مقدار واقعی تفاوت داشته باشد\&. این موضوع هیچ تأثیری نخواهد داشت، یعنی برچسب‌های زمانی حاصل در هر صورت صحیح خواهند بود\&. .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ perf inject \-i perf\&.data\&.kvm \-\-vm\-time\-correlation=dry\-run ERROR: Unknown TSC Offset for VMCS 0x1bff6a VMCS: 0x1bff6a TSC Offset 0xffffe42722c64c41 ERROR: Unknown TSC Offset for VMCS 0x1cbc08 VMCS: 0x1cbc08 TSC Offset 0xffffe42722c64c41 ERROR: Unknown TSC Offset for VMCS 0x1c3ce8 VMCS: 0x1c3ce8 TSC Offset 0xffffe42722c64c41 ERROR: Unknown TSC Offset for VMCS 0x1cbce9 VMCS: 0x1cbce9 TSC Offset 0xffffe42722c64c41 .fi .if n \{\ .RE .\} .sp هر پردازنده مجازی دارای ساختار کنترل ماشین مجازی (VMCS) متفاوتی است که در بالا همراه با TSC Offset محاسبه‌شده نشان داده شده است\&. برای یک TSC Offset تغییرناپذیر، همه آن‌ها برای یک ماشین مجازی یکسان باید برابر باشند\&. .sp اکنون که TSC Offset مشخص شده است، می‌توان آن را به \fIperf inject\fR ارائه داد .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ perf inject \-i perf\&.data\&.kvm \-\-vm\-time\-correlation="dry\-run 0xffffe42722c64c41" .fi .if n \{\ .RE .\} .sp توجه داشته باشید که گزینه‌های \-\-vm\-time\-correlation در \fIperf inject\fR عبارتند از: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf [ dry\-run ] [ [ : [ , ]\&.\&.\&. ] ]\&.\&.\&. .fi .if n \{\ .RE .\} .sp بنابراین می‌توان مقادیر متفاوتی از TSC Offset را برای VMCSهای گوناگون مشخص کرد\&. گزینه «dry\-run» باعث می‌شود که فایل بدون به‌روزرسانی شدن پردازش شود\&. توجه داشته باشید که دریافت یک فایل intel_pt\&.log نیز با افزودن گزینه \-\-itrace=d امکان‌پذیر است\&. .sp هیچ خطایی رخ نداد، بنابراین آن را به صورت واقعی اجرا کنید .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ perf inject \-i perf\&.data\&.kvm \-\-vm\-time\-correlation=0xffffe42722c64c41 \-\-force .fi .if n \{\ .RE .\} .sp می‌توان از \fIperf script\fR برای بررسی وجود هرگونه خطای رمزگشا استفاده کرد .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ perf script \-i perf\&.data\&.kvm \-\-guestkallsyms $KALLSYMS \-\-itrace=e\-o .fi .if n \{\ .RE .\} .sp هیچ خطایی وجود نداشت\&. .sp می‌توان از \fIperf script\fR برای ارائه ردیابی دستورالعمل‌ها به همراه برچسب‌های زمانی استفاده کرد .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ perf script \-i perf\&.data\&.kvm \-\-guestkallsyms $KALLSYMS \-\-insn\-trace=disasm \-F+ipc | grep \-C10 vmresume | head \-21 CPU 1/KVM 17006 [001] 11500\&.262865593: ffffffff82133cdd __vmx_vcpu_run+0x3d ([kernel\&.kallsyms]) movq 0x48(%rax), %r9 CPU 1/KVM 17006 [001] 11500\&.262865593: ffffffff82133ce1 __vmx_vcpu_run+0x41 ([kernel\&.kallsyms]) movq 0x50(%rax), %r10 CPU 1/KVM 17006 [001] 11500\&.262865593: ffffffff82133ce5 __vmx_vcpu_run+0x45 ([kernel\&.kallsyms]) movq 0x58(%rax), %r11 CPU 1/KVM 17006 [001] 11500\&.262865593: ffffffff82133ce9 __vmx_vcpu_run+0x49 ([kernel\&.kallsyms]) movq 0x60(%rax), %r12 CPU 1/KVM 17006 [001] 11500\&.262865593: ffffffff82133ced __vmx_vcpu_run+0x4d ([kernel\&.kallsyms]) movq 0x68(%rax), %r13 CPU 1/KVM 17006 [001] 11500\&.262865593: ffffffff82133cf1 __vmx_vcpu_run+0x51 ([kernel\&.kallsyms]) movq 0x70(%rax), %r14 CPU 1/KVM 17006 [001] 11500\&.262865593: ffffffff82133cf5 __vmx_vcpu_run+0x55 ([kernel\&.kallsyms]) movq 0x78(%rax), %r15 CPU 1/KVM 17006 [001] 11500\&.262865593: ffffffff82133cf9 __vmx_vcpu_run+0x59 ([kernel\&.kallsyms]) movq (%rax), %rax CPU 1/KVM 17006 [001] 11500\&.262865593: ffffffff82133cfc __vmx_vcpu_run+0x5c ([kernel\&.kallsyms]) callq 0xffffffff82133c40 CPU 1/KVM 17006 [001] 11500\&.262865593: ffffffff82133c40 vmx_vmenter+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) jz 0xffffffff82133c46 CPU 1/KVM 17006 [001] 11500\&.262866075: ffffffff82133c42 vmx_vmenter+0x2 ([kernel\&.kallsyms]) vmresume IPC: 0\&.05 (40/769) :17006 17006 [001] 11500\&.262869216: ffffffff82200cb0 asm_sysvec_apic_timer_interrupt+0x0 ([guest\&.kernel\&.kallsyms]) clac :17006 17006 [001] 11500\&.262869216: ffffffff82200cb3 asm_sysvec_apic_timer_interrupt+0x3 ([guest\&.kernel\&.kallsyms]) pushq $0xffffffffffffffff :17006 17006 [001] 11500\&.262869216: ffffffff82200cb5 asm_sysvec_apic_timer_interrupt+0x5 ([guest\&.kernel\&.kallsyms]) callq 0xffffffff82201160 :17006 17006 [001] 11500\&.262869216: ffffffff82201160 error_entry+0x0 ([guest\&.kernel\&.kallsyms]) cld :17006 17006 [001] 11500\&.262869216: ffffffff82201161 error_entry+0x1 ([guest\&.kernel\&.kallsyms]) pushq %rsi :17006 17006 [001] 11500\&.262869216: ffffffff82201162 error_entry+0x2 ([guest\&.kernel\&.kallsyms]) movq 0x8(%rsp), %rsi :17006 17006 [001] 11500\&.262869216: ffffffff82201167 error_entry+0x7 ([guest\&.kernel\&.kallsyms]) movq %rdi, 0x8(%rsp) :17006 17006 [001] 11500\&.262869216: ffffffff8220116c error_entry+0xc ([guest\&.kernel\&.kallsyms]) pushq %rdx :17006 17006 [001] 11500\&.262869216: ffffffff8220116d error_entry+0xd ([guest\&.kernel\&.kallsyms]) pushq %rcx :17006 17006 [001] 11500\&.262869216: ffffffff8220116e error_entry+0xe ([guest\&.kernel\&.kallsyms]) pushq %rax .fi .if n \{\ .RE .\}.SH "ردیابی ماشین‌های مجازی (شامل فضای کاربری) (TRACING VIRTUAL MACHINES (INCLUDING USER SPACE))" .sp امکان استفاده از perf record برای ثبت رویدادهای باند جانبی (sideband events) در یک ماشین مجازی وجود دارد، به طوری که ردگیری Intel PT روی میزبان قابل رمزگشایی باشد\&. رویدادهای باند جانبی از فایل perf\&.data ماشین مهمان را می‌توان با استفاده از perf inject به درون فایل perf\&.data ماشین میزبان تزریق کرد\&. .sp در اینجا نمونه‌ای از مراحل مورد نیاز آورده شده است: .sp در ماشین مهمان: .sp بررسی کنید که گزینهٔ خط فرمان هسته no\-kvmclock برای بوت استفاده شده باشد: .sp توجه داشته باشید، این مورد برای فعال‌سازی همبستگی زمانی بین ماشین‌های میزبان و مهمان ضروری است\&. .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ cat /proc/cmdline BOOT_IMAGE=/boot/vmlinuz\-5\&.10\&.0\-16\-amd64 root=UUID=cb49c910\-e573\-47e0\-bce7\-79e293df8e1d ro no\-kvmclock .fi .if n \{\ .RE .\} .sp در حال حاضر پشتیبانی از BPF وجود ندارد، بنابراین در صورت امکان کامپایل JIT را غیرفعال کنید: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ echo 0 | sudo tee /proc/sys/net/core/bpf_jit_enable 0 .fi .if n \{\ .RE .\} .sp دستور perf record را برای جمع‌آوری رویدادهای باند جانبی آغاز کنید: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ sudo perf record \-o guest\-sideband\-testing\-guest\-perf\&.data \-\-sample\-identifier \-\-buildid\-all \-\-switch\-events \-\-kcore \-a \-e dummy .fi .if n \{\ .RE .\} .sp در ماشین میزبان: .sp دستور perf record را برای جمع‌آوری ردگیری Intel PT آغاز کنید: .sp توجه داشته باشید، حجم ردگیری میزبان خیلی سریع بسیار بزرگ خواهد شد، بنابراین مراحل از شروع تا توقف ردگیری میزبان واقعاً باید طوری انجام شوند که در کوتاه‌ترین زمان ممکن رخ دهند\&. .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ sudo perf record \-o guest\-sideband\-testing\-host\-perf\&.data \-m,64M \-\-kcore \-a \-e intel_pt/cyc/ .fi .if n \{\ .RE .\} .sp در ماشین مهمان: .sp یک مورد آزمایشی کوچک اجرا کنید، در این مثال فقط \fIuname\fR: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ uname Linux .fi .if n \{\ .RE .\} .sp در ماشین میزبان: .sp ردگیری Intel PT را متوقف کنید: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf ^C [ perf record: Woken up 1 times to write data ] [ perf record: Captured and wrote 76\&.122 MB guest\-sideband\-testing\-host\-perf\&.data ] .fi .if n \{\ .RE .\} .sp در ماشین مهمان: .sp ردگیری Intel PT را متوقف کنید: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf ^C [ perf record: Woken up 1 times to write data ] [ perf record: Captured and wrote 1\&.247 MB guest\-sideband\-testing\-guest\-perf\&.data ] .fi .if n \{\ .RE .\} .sp و سپس guest\-sideband\-testing\-guest\-perf\&.data را به میزبان کپی کنید (در اینجا نشان داده نشده است)\&. .sp در ماشین میزبان: .sp با وجود این ۲ فایل ضبط‌شدهٔ perf\&.data، و پس از تغییر مالکیت آن‌ها به کاربر\&. .sp مقدار TSC Offset را شناسایی کنید: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ perf inject \-i guest\-sideband\-testing\-host\-perf\&.data \-\-vm\-time\-correlation=dry\-run VMCS: 0x103fc6 TSC Offset 0xfffffa6ae070cb20 VMCS: 0x103ff2 TSC Offset 0xfffffa6ae070cb20 VMCS: 0x10fdaa TSC Offset 0xfffffa6ae070cb20 VMCS: 0x24d57c TSC Offset 0xfffffa6ae070cb20 .fi .if n \{\ .RE .\} .sp برچسب‌های زمانی TSC مربوط به Intel PT را برای ماشین مهمان اصلاح کنید: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ perf inject \-i guest\-sideband\-testing\-host\-perf\&.data \-\-vm\-time\-correlation=0xfffffa6ae070cb20 \-\-force .fi .if n \{\ .RE .\} .sp شناسهٔ فرایند (PID) ماشین مهمان را شناسایی کنید: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ perf script \-i guest\-sideband\-testing\-host\-perf\&.data \-\-no\-itrace \-\-show\-task\-events | grep KVM CPU 0/KVM 0 [000] 0\&.000000: PERF_RECORD_COMM: CPU 0/KVM:13376/13381 CPU 1/KVM 0 [000] 0\&.000000: PERF_RECORD_COMM: CPU 1/KVM:13376/13382 CPU 2/KVM 0 [000] 0\&.000000: PERF_RECORD_COMM: CPU 2/KVM:13376/13383 CPU 3/KVM 0 [000] 0\&.000000: PERF_RECORD_COMM: CPU 3/KVM:13376/13384 .fi .if n \{\ .RE .\} .sp توجه داشته باشید که گزینهٔ QEMU با عنوان \-name debug\-threads=on لازم است تا بتوان از نام نخ‌ها برای تعیین این‌که کدام نخ در حال اجرای کدام VCPU است (مانند بالا) استفاده کرد\&. به نظر می‌رسد libvirt به‌طور پیش‌فرض از این گزینه استفاده می‌کند\&. .sp یک guestmount ایجاد کنید، با فرض اینکه ماشین مهمان \fIvm_to_test\fR است: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ mkdir \-p ~/guestmount/13376 $ sshfs \-o direct_io vm_to_test:/ ~/guestmount/13376 .fi .if n \{\ .RE .\} .sp فایل perf\&.data مهمان را به فایل perf\&.data میزبان تزریق کنید: .sp توجه داشته باشید، به دلیل گزینهٔ guestmount، فایل‌های شیء و فایل‌های اشکال‌زدایی مهمان از ماشین مهمان در حافظهٔ نهان build ID کپی می‌شوند، به استثنای قابل توجه VDSO\&. در صورت نیاز، VDSO را می‌توان به صورت دستی و مشابه روش استفاده‌شده توسط اسکریپت perf\-archive کپی کرد\&. .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ perf inject \-i guest\-sideband\-testing\-host\-perf\&.data \-o inj \-\-guestmount ~/guestmount \-\-guest\-data=guest\-sideband\-testing\-guest\-perf\&.data,13376,0xfffffa6ae070cb20 .fi .if n \{\ .RE .\} .sp گزیده‌ای از نتیجه را نشان دهید\&. در این مورد CPU و محدودهٔ زمانی طوری انتخاب شده‌اند تا برهم‌کنش میان مهمان و میزبان را هنگامی که \fIuname\fR شروع به اجرا روی ماشین مهمان می‌کند، نمایش دهند: .sp نکات: .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1.IP \(bu 2.3 .\} پردازنده نمایش‌داده‌شده، در این مورد [002]، همواره پردازنده میزبان است .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP \(bu 2.3 .\} رویدادهایی که در ماشین مجازی رخ می‌دهند با VM:13376 VCPU:003 آغاز می‌شوند که شناسه فرایند (PID) ناظر 13376 و شماره VCPU را نمایش می‌دهد .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP \(bu 2.3 .\} تنها فراخوانی‌ها و خطاها نمایش داده می‌شوند؛ یعنی \-\-itrace=ce .RE .sp .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .sp -1 .IP \(bu 2.3 .\} شاخه‌های ورودی و خروجی ماشین مجازی تفکیک شده‌اند و به صورت ۲ شاخه به/از "0 [unknown] ([unknown])" نمایش داده می‌شوند .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ perf script \-i inj \-\-itrace=ce \-F+machine_pid,+vcpu,+addr,+pid,+tid,\-period \-\-ns \-\-time 7919\&.408803365,7919\&.408804631 \-C 2 CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803365: branches: ffffffffc0f8ebe0 vmx_vcpu_enter_exit+0xc0 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc0f8edc0 __vmx_vcpu_run+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803365: branches: ffffffffc0f8edd5 __vmx_vcpu_run+0x15 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc0f8eca0 vmx_update_host_rsp+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803365: branches: ffffffffc0f8ee1b __vmx_vcpu_run+0x5b ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc0f8ed60 vmx_vmenter+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803461: branches: ffffffffc0f8ed62 vmx_vmenter+0x2 ([kernel\&.kallsyms]) => 0 [unknown] ([unknown]) VM:13376 VCPU:003 uname 3404/3404 [002] 7919\&.408803461: branches: 0 [unknown] ([unknown]) => 7f851c9b5a5c init_cacheinfo+0x3ac (/usr/lib/x86_64\-linux\-gnu/libc\-2\&.31\&.so) VM:13376 VCPU:003 uname 3404/3404 [002] 7919\&.408803567: branches: 7f851c9b5a5a init_cacheinfo+0x3aa (/usr/lib/x86_64\-linux\-gnu/libc\-2\&.31\&.so) => 0 [unknown] ([unknown]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803567: branches: 0 [unknown] ([unknown]) => ffffffffc0f8ed80 vmx_vmexit+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803596: branches: ffffffffc0f6619a vmx_vcpu_run+0x26a ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffb2255c60 x86_virt_spec_ctrl+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803801: branches: ffffffffc0f66445 vmx_vcpu_run+0x515 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffb2290b30 native_write_msr+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803850: branches: ffffffffc0f661f8 vmx_vcpu_run+0x2c8 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc1092300 kvm_load_host_xsave_state+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803850: branches: ffffffffc1092327 kvm_load_host_xsave_state+0x27 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc1092220 kvm_load_host_xsave_state\&.part\&.0+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803862: branches: ffffffffc0f662cf vmx_vcpu_run+0x39f ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc0f63f90 vmx_recover_nmi_blocking+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803862: branches: ffffffffc0f662e9 vmx_vcpu_run+0x3b9 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc0f619a0 __vmx_complete_interrupts+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803872: branches: ffffffffc109cfb2 vcpu_enter_guest+0x752 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc0f5f570 vmx_handle_exit_irqoff+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803881: branches: ffffffffc109d028 vcpu_enter_guest+0x7c8 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffb234f900 __srcu_read_lock+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803897: branches: ffffffffc109d06f vcpu_enter_guest+0x80f ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc0f72e30 vmx_handle_exit+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803897: branches: ffffffffc0f72e3d vmx_handle_exit+0xd ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc0f727c0 __vmx_handle_exit+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803897: branches: ffffffffc0f72b15 __vmx_handle_exit+0x355 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc0f60ae0 vmx_flush_pml_buffer+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803903: branches: ffffffffc0f72994 __vmx_handle_exit+0x1d4 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc10b7090 kvm_emulate_cpuid+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803903: branches: ffffffffc10b70f1 kvm_emulate_cpuid+0x61 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc10b6e10 kvm_cpuid+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803941: branches: ffffffffc10b7125 kvm_emulate_cpuid+0x95 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc1093110 kvm_skip_emulated_instruction+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803941: branches: ffffffffc109311f kvm_skip_emulated_instruction+0xf ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc0f5e180 vmx_get_rflags+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803951: branches: ffffffffc109312a kvm_skip_emulated_instruction+0x1a ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc0f5fd30 vmx_skip_emulated_instruction+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803951: branches: ffffffffc0f5fd79 vmx_skip_emulated_instruction+0x49 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc0f5fb50 skip_emulated_instruction+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803956: branches: ffffffffc0f5fc68 skip_emulated_instruction+0x118 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc0f6a940 vmx_cache_reg+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803964: branches: ffffffffc0f5fc11 skip_emulated_instruction+0xc1 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc0f5f9e0 vmx_set_interrupt_shadow+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803980: branches: ffffffffc109f8b1 vcpu_run+0x71 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc10ad2f0 kvm_cpu_has_pending_timer+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803980: branches: ffffffffc10ad2fb kvm_cpu_has_pending_timer+0xb ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc10b0490 apic_has_pending_timer+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803991: branches: ffffffffc109f899 vcpu_run+0x59 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc109c860 vcpu_enter_guest+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803993: branches: ffffffffc109cd4c vcpu_enter_guest+0x4ec ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc0f69140 vmx_prepare_switch_to_guest+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803996: branches: ffffffffc109cd7d vcpu_enter_guest+0x51d ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffb234f930 __srcu_read_unlock+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803996: branches: ffffffffc109cd9c vcpu_enter_guest+0x53c ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc0f609b0 vmx_sync_pir_to_irr+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408803996: branches: ffffffffc0f60a6d vmx_sync_pir_to_irr+0xbd ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc10adc20 kvm_lapic_find_highest_irr+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408804010: branches: ffffffffc0f60abd vmx_sync_pir_to_irr+0x10d ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc0f60820 vmx_set_rvi+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408804019: branches: ffffffffc109ceca vcpu_enter_guest+0x66a ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffb2249840 fpregs_assert_state_consistent+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408804021: branches: ffffffffc109cf10 vcpu_enter_guest+0x6b0 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc0f65f30 vmx_vcpu_run+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408804024: branches: ffffffffc0f6603b vmx_vcpu_run+0x10b ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffb229bed0 __get_current_cr3_fast+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408804024: branches: ffffffffc0f66055 vmx_vcpu_run+0x125 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffb2253050 cr4_read_shadow+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408804030: branches: ffffffffc0f6608d vmx_vcpu_run+0x15d ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc10921e0 kvm_load_guest_xsave_state+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408804030: branches: ffffffffc1092207 kvm_load_guest_xsave_state+0x27 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc1092110 kvm_load_guest_xsave_state\&.part\&.0+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408804032: branches: ffffffffc0f660c6 vmx_vcpu_run+0x196 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffb22061a0 perf_guest_get_msrs+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408804032: branches: ffffffffb22061a9 perf_guest_get_msrs+0x9 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffb220cda0 intel_guest_get_msrs+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408804039: branches: ffffffffc0f66109 vmx_vcpu_run+0x1d9 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc0f652c0 clear_atomic_switch_msr+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408804040: branches: ffffffffc0f66119 vmx_vcpu_run+0x1e9 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc0f73f60 intel_pmu_lbr_is_enabled+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408804042: branches: ffffffffc0f73f81 intel_pmu_lbr_is_enabled+0x21 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc10b68e0 kvm_find_cpuid_entry+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408804045: branches: ffffffffc0f66454 vmx_vcpu_run+0x524 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc0f61ff0 vmx_update_hv_timer+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408804057: branches: ffffffffc0f66142 vmx_vcpu_run+0x212 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc10af100 kvm_wait_lapic_expire+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408804057: branches: ffffffffc0f66156 vmx_vcpu_run+0x226 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffb2255c60 x86_virt_spec_ctrl+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408804057: branches: ffffffffc0f66161 vmx_vcpu_run+0x231 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc0f8eb20 vmx_vcpu_enter_exit+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408804057: branches: ffffffffc0f8eb44 vmx_vcpu_enter_exit+0x24 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffb2353e10 rcu_note_context_switch+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408804057: branches: ffffffffb2353e1c rcu_note_context_switch+0xc ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffb2353db0 rcu_qs+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408804066: branches: ffffffffc0f8ebe0 vmx_vcpu_enter_exit+0xc0 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc0f8edc0 __vmx_vcpu_run+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408804066: branches: ffffffffc0f8edd5 __vmx_vcpu_run+0x15 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc0f8eca0 vmx_update_host_rsp+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408804066: branches: ffffffffc0f8ee1b __vmx_vcpu_run+0x5b ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffffc0f8ed60 vmx_vmenter+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) CPU 3/KVM 13376/13384 [002] 7919\&.408804162: branches: ffffffffc0f8ed62 vmx_vmenter+0x2 ([kernel\&.kallsyms]) => 0 [unknown] ([unknown]) VM:13376 VCPU:003 uname 3404/3404 [002] 7919\&.408804162: branches: 0 [unknown] ([unknown]) => 7f851c9b5a5c init_cacheinfo+0x3ac (/usr/lib/x86_64\-linux\-gnu/libc\-2\&.31\&.so) VM:13376 VCPU:003 uname 3404/3404 [002] 7919\&.408804273: branches: 7f851cb7c0e4 _dl_init+0x74 (/usr/lib/x86_64\-linux\-gnu/ld\-2\&.31\&.so) => 7f851cb7bf50 call_init\&.part\&.0+0x0 (/usr/lib/x86_64\-linux\-gnu/ld\-2\&.31\&.so) VM:13376 VCPU:003 uname 3404/3404 [002] 7919\&.408804526: branches: 55e0c00136f0 _start+0x0 (/usr/bin/uname) => ffffffff83200ac0 asm_exc_page_fault+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) VM:13376 VCPU:003 uname 3404/3404 [002] 7919\&.408804526: branches: ffffffff83200ac3 asm_exc_page_fault+0x3 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffff83201290 error_entry+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) VM:13376 VCPU:003 uname 3404/3404 [002] 7919\&.408804534: branches: ffffffff832012fa error_entry+0x6a ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffff830b59a0 sync_regs+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) VM:13376 VCPU:003 uname 3404/3404 [002] 7919\&.408804631: branches: ffffffff83200ad9 asm_exc_page_fault+0x19 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffff830b8210 exc_page_fault+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) VM:13376 VCPU:003 uname 3404/3404 [002] 7919\&.408804631: branches: ffffffff830b82a4 exc_page_fault+0x94 ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffff830b80e0 __kvm_handle_async_pf+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) VM:13376 VCPU:003 uname 3404/3404 [002] 7919\&.408804631: branches: ffffffff830b80ed __kvm_handle_async_pf+0xd ([kernel\&.kallsyms]) => ffffffff830b80c0 kvm_read_and_reset_apf_flags+0x0 ([kernel\&.kallsyms]) .fi .if n \{\ .RE .\} .RE .SH "ردیابی ماشین‌های مجازی \- کد مهمان (TRACING VIRTUAL MACHINES \- GUEST CODE)" .sp یک حالت متداول در برنامه‌های آزمایشی KVM این است که برنامه آزمایشی به عنوان ناظر (hypervisor) عمل کرده، ماشین مجازی را ایجاد، اجرا و نابود می‌سازد و کد شیء (object code) مهمان را از کد شیء خود تأمین می‌کند\&. در این حالت، ماشین مجازی یک سیستم‌عامل را اجرا نمی‌کند، بلکه تنها توابعی را اجرا می‌کند که توسط برنامه آزمایشی ناظر در آن بارگذاری شده‌اند و به شکلی مناسب در همان آدرس‌های مجازی بارگذاری می‌شوند\&. برای پشتیبانی از این قابلیت، گزینه "\-\-guest\-code" به perf script و perf kvm report اضافه شده است\&. .sp در اینجا نمونه‌ای از ردیابی یک برنامه آزمایشی از KVM selftests هسته آمده است: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf # perf record \-\-kcore \-e intel_pt/cyc/ \-\- tools/testing/selftests/kselftest_install/kvm/tsc_msrs_test [ perf record: Woken up 1 times to write data ] [ perf record: Captured and wrote 0\&.280 MB perf\&.data ] # perf script \-\-guest\-code \-\-itrace=bep \-\-ns \-F\-period,+addr,+flags [SNIP] tsc_msrs_test 18436 [007] 10897\&.962087733: branches: call ffffffffc13b2ff5 __vmx_vcpu_run+0x15 (vmlinux) => ffffffffc13b2f50 vmx_update_host_rsp+0x0 (vmlinux) tsc_msrs_test 18436 [007] 10897\&.962087733: branches: return ffffffffc13b2f5d vmx_update_host_rsp+0xd (vmlinux) => ffffffffc13b2ffa __vmx_vcpu_run+0x1a (vmlinux) tsc_msrs_test 18436 [007] 10897\&.962087733: branches: call ffffffffc13b303b __vmx_vcpu_run+0x5b (vmlinux) => ffffffffc13b2f80 vmx_vmenter+0x0 (vmlinux) tsc_msrs_test 18436 [007] 10897\&.962087836: branches: vmentry ffffffffc13b2f82 vmx_vmenter+0x2 (vmlinux) => 0 [unknown] ([unknown]) [guest/18436] 18436 [007] 10897\&.962087836: branches: vmentry 0 [unknown] ([unknown]) => 402c81 guest_code+0x131 (/home/user/git/work/tools/testing/selftests/kselftest_install/kvm/tsc_msrs_test) [guest/18436] 18436 [007] 10897\&.962087836: branches: call 402c81 guest_code+0x131 (/home/user/git/work/tools/testing/selftests/kselftest_install/kvm/tsc_msrs_test) => 40dba0 ucall+0x0 (/home/user/git/work/tools/testing/selftests/kselftest_install/kvm/tsc_msrs_test) [guest/18436] 18436 [007] 10897\&.962088248: branches: vmexit 40dba0 ucall+0x0 (/home/user/git/work/tools/testing/selftests/kselftest_install/kvm/tsc_msrs_test) => 0 [unknown] ([unknown]) tsc_msrs_test 18436 [007] 10897\&.962088248: branches: vmexit 0 [unknown] ([unknown]) => ffffffffc13b2fa0 vmx_vmexit+0x0 (vmlinux) tsc_msrs_test 18436 [007] 10897\&.962088248: branches: jmp ffffffffc13b2fa0 vmx_vmexit+0x0 (vmlinux) => ffffffffc13b2fd2 vmx_vmexit+0x32 (vmlinux) tsc_msrs_test 18436 [007] 10897\&.962088256: branches: return ffffffffc13b2fd2 vmx_vmexit+0x32 (vmlinux) => ffffffffc13b3040 __vmx_vcpu_run+0x60 (vmlinux) tsc_msrs_test 18436 [007] 10897\&.962088270: branches: return ffffffffc13b30b6 __vmx_vcpu_run+0xd6 (vmlinux) => ffffffffc13b2f2e vmx_vcpu_enter_exit+0x4e (vmlinux) [SNIP] tsc_msrs_test 18436 [007] 10897\&.962089321: branches: call ffffffffc13b2ff5 __vmx_vcpu_run+0x15 (vmlinux) => ffffffffc13b2f50 vmx_update_host_rsp+0x0 (vmlinux) tsc_msrs_test 18436 [007] 10897\&.962089321: branches: return ffffffffc13b2f5d vmx_update_host_rsp+0xd (vmlinux) => ffffffffc13b2ffa __vmx_vcpu_run+0x1a (vmlinux) tsc_msrs_test 18436 [007] 10897\&.962089321: branches: call ffffffffc13b303b __vmx_vcpu_run+0x5b (vmlinux) => ffffffffc13b2f80 vmx_vmenter+0x0 (vmlinux) tsc_msrs_test 18436 [007] 10897\&.962089424: branches: vmentry ffffffffc13b2f82 vmx_vmenter+0x2 (vmlinux) => 0 [unknown] ([unknown]) [guest/18436] 18436 [007] 10897\&.962089424: branches: vmentry 0 [unknown] ([unknown]) => 40dba0 ucall+0x0 (/home/user/git/work/tools/testing/selftests/kselftest_install/kvm/tsc_msrs_test) [guest/18436] 18436 [007] 10897\&.962089701: branches: jmp 40dc1b ucall+0x7b (/home/user/git/work/tools/testing/selftests/kselftest_install/kvm/tsc_msrs_test) => 40dc39 ucall+0x99 (/home/user/git/work/tools/testing/selftests/kselftest_install/kvm/tsc_msrs_test) [guest/18436] 18436 [007] 10897\&.962089701: branches: jcc 40dc3c ucall+0x9c (/home/user/git/work/tools/testing/selftests/kselftest_install/kvm/tsc_msrs_test) => 40dc20 ucall+0x80 (/home/user/git/work/tools/testing/selftests/kselftest_install/kvm/tsc_msrs_test) [guest/18436] 18436 [007] 10897\&.962089701: branches: jcc 40dc3c ucall+0x9c (/home/user/git/work/tools/testing/selftests/kselftest_install/kvm/tsc_msrs_test) => 40dc20 ucall+0x80 (/home/user/git/work/tools/testing/selftests/kselftest_install/kvm/tsc_msrs_test) [guest/18436] 18436 [007] 10897\&.962089701: branches: jcc 40dc37 ucall+0x97 (/home/user/git/work/tools/testing/selftests/kselftest_install/kvm/tsc_msrs_test) => 40dc50 ucall+0xb0 (/home/user/git/work/tools/testing/selftests/kselftest_install/kvm/tsc_msrs_test) [guest/18436] 18436 [007] 10897\&.962089878: branches: vmexit 40dc55 ucall+0xb5 (/home/user/git/work/tools/testing/selftests/kselftest_install/kvm/tsc_msrs_test) => 0 [unknown] ([unknown]) tsc_msrs_test 18436 [007] 10897\&.962089878: branches: vmexit 0 [unknown] ([unknown]) => ffffffffc13b2fa0 vmx_vmexit+0x0 (vmlinux) tsc_msrs_test 18436 [007] 10897\&.962089878: branches: jmp ffffffffc13b2fa0 vmx_vmexit+0x0 (vmlinux) => ffffffffc13b2fd2 vmx_vmexit+0x32 (vmlinux) tsc_msrs_test 18436 [007] 10897\&.962089887: branches: return ffffffffc13b2fd2 vmx_vmexit+0x32 (vmlinux) => ffffffffc13b3040 __vmx_vcpu_run+0x60 (vmlinux) tsc_msrs_test 18436 [007] 10897\&.962089901: branches: return ffffffffc13b30b6 __vmx_vcpu_run+0xd6 (vmlinux) => ffffffffc13b2f2e vmx_vcpu_enter_exit+0x4e (vmlinux) [SNIP] .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf # perf kvm \-\-guest\-code \-\-guest \-\-host report \-i perf\&.data \-\-stdio | head \-20 .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf # To display the perf\&.data header info, please use \-\-header/\-\-header\-only options\&. # # # Total Lost Samples: 0 # # Samples: 12 of event \*(Aqinstructions\*(Aq # Event count (approx\&.): 2274583 # # Children Self Command Shared Object Symbol # \&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&. \&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&. \&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&. \&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&. \&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&.\&. # 54\&.70% 0\&.00% tsc_msrs_test [kernel\&.vmlinux] [k] entry_SYSCALL_64_after_hwframe | \-\-\-entry_SYSCALL_64_after_hwframe do_syscall_64 | |\-\-29\&.44%\-\-syscall_exit_to_user_mode | exit_to_user_mode_prepare | task_work_run | __fput .fi .if n \{\ .RE .\}.SH "ردیابی رویداد (EVENT TRACE)" .sp ردیابی رویداد (Event Trace) اطلاعات مربوط به رویدادهای ناهمگام را ثبت می‌کند؛ برای نمونه وقفه‌ها، نقص‌ها (faults)، خروج‌ها و ورودهای ماشین مجازی (VM exits and entries)\&. این اطلاعات در بسته‌های CFE و EVD ذخیره می‌شوند، و همچنین پرچم وقفه (Interrupt Flag) در بسته MODE\&.Exec ثبت می‌گردد\&. بسته CFE شامل فیلد نوع (type) است که یکی از موارد زیر را مشخص می‌کند: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf 1 INTR interrupt, fault, exception, NMI 2 IRET interrupt return 3 SMI system management interrupt 4 RSM resume from system management mode 5 SIPI startup interprocessor interrupt 6 INIT INIT signal 7 VMENTRY VM\-Entry 8 VMEXIT VM\-Entry 9 VMEXIT_INTR VM\-Exit due to interrupt 10 SHUTDOWN Shutdown .fi .if n \{\ .RE .\} .sp برای جزئیات بیشتر، به راهنماهای توسعه‌دهنده نرم‌افزار معماری‌های Intel 64 و IA\-32 (نسخه 076 یا بالاتر) مراجعه کنید\&. .sp قابلیت انجام Event Trace توسط فایل /sys/bus/event_source/devices/intel_pt/caps/event_trace مشخص می‌شود\&. .sp ردیابی رویداد با استفاده از عبارت پیکربندی "event" برای ثبت انتخاب می‌شود؛ برای مثال: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf record \-e intel_pt/event/u uname .fi .if n \{\ .RE .\} .sp رویدادهای Event trace با استفاده از گزینه \-\-itrace I خروجی داده می‌شوند؛ برای مثال: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf script \-\-itrace=Ie .fi .if n \{\ .RE .\} .sp دستور perf script رویدادهای شامل نوع CFE، بردار (vector) و داده‌های رویداد را به این شکل نمایش می‌دهد: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf evt: hw int (t) cfe: INTR IP: 1 vector: 3 PFA: 0x8877665544332211 .fi .if n \{\ .RE .\} .sp پرچم IP مشخص می‌کند که آیا رویداد به یک IP پیوند خورده است یا خیر، که این شامل هر حالتی است که در آن تولید بسته کنترل جریان فعال باشد، و همچنین زمانی که بیت IP در بسته CFE تنظیم شده باشد\&. .sp دستور perf script رویدادهای شامل تغییرات در Interrupt Flag را به این شکل نمایش می‌دهد: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf iflag: t IFLAG: 1\->0 via branch .fi .if n \{\ .RE .\} .sp که در آن "via branch" نشان‌دهنده یک انشعاب (وقفه یا بازگشت از وقفه) است و "non branch" نشان‌دهنده دستورالعملی مانند CFI، STI یا POPF می‌باشد)\&. .sp علاوه بر این، وضعیت کنونی پرچم وقفه با وجود یا عدم وجود پرچم "D" (وقفه غیرفعال است) در perf script نشان داده می‌شود\&. اگر پرچم وقفه تغییر کند، پرچم "t" نیز گنجانده می‌شود؛ یعنی: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf no flag, interrupts enabled IF=1 t interrupts become disabled IF=1 \-> IF=0 D interrupts are disabled IF=0 Dt interrupts become enabled IF=0 \-> IF=1 .fi .if n \{\ .RE .\} .sp اسکریپت intel\-pt\-events\&.py نحوه دسترسی به اطلاعات Event Trace را با استفاده از یک اسکریپت Python نشان می‌دهد\&. .SH "غیرفعال‌سازی TNT (TNT DISABLE)" .sp بسته‌های TNT با استفاده از عبارت پیکربندی "notnt" غیرفعال می‌شوند؛ برای مثال: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf perf record \-e intel_pt/notnt/u uname .fi .if n \{\ .RE .\} .sp در این حالت گزینه \-\-itrace q اجباری است، زیرا پیمایش کد اجرایی جهت بازسازی جریان کنترل (control flow) امکان‌پذیر نیست\&. .SH "شبیه‌سازی PTWRITE (EMULATED PTWRITE)" .sp نسخه‌های جدیدتر ابزارهای perf از روشی برای شبیه‌سازی دستورالعمل ptwrite پشتیبانی می‌کنند که در صورت عدم پشتیبانی سخت‌افزار از این دستورالعمل می‌تواند مفید باشد\&. .sp به جای استفاده از دستورالعمل ptwrite، تابعی به کار گرفته می‌شود که ردیابی‌ای (trace) تولید می‌کند که داده‌های بار مفید (payload) را درون بسته‌های TNT کدگذاری می‌نماید\&. در اینجا نمونه‌ای از این تابع آورده شده است: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf #include .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf void perf_emulate_ptwrite(uint64_t x) __attribute__((externally_visible, noipa, no_instrument_function, naked)); .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf #define PERF_EMULATE_PTWRITE_8_BITS \e "1: shl %rax\en" \e " jc 1f\en" \e "1: shl %rax\en" \e " jc 1f\en" \e "1: shl %rax\en" \e " jc 1f\en" \e "1: shl %rax\en" \e " jc 1f\en" \e "1: shl %rax\en" \e " jc 1f\en" \e "1: shl %rax\en" \e " jc 1f\en" \e "1: shl %rax\en" \e " jc 1f\en" \e "1: shl %rax\en" \e " jc 1f\en" .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf /* Undefined instruction */ #define PERF_EMULATE_PTWRITE_UD2 "\&.byte 0x0f, 0x0b\en" .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf #define PERF_EMULATE_PTWRITE_MAGIC PERF_EMULATE_PTWRITE_UD2 "\&.ascii \e"perf,ptwrite \e"\en" .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf void perf_emulate_ptwrite(uint64_t x __attribute__ ((__unused__))) { /* Assumes SysV ABI : x passed in rdi */ __asm__ volatile ( "jmp 1f\en" PERF_EMULATE_PTWRITE_MAGIC "1: mov %rdi, %rax\en" PERF_EMULATE_PTWRITE_8_BITS PERF_EMULATE_PTWRITE_8_BITS PERF_EMULATE_PTWRITE_8_BITS PERF_EMULATE_PTWRITE_8_BITS PERF_EMULATE_PTWRITE_8_BITS PERF_EMULATE_PTWRITE_8_BITS PERF_EMULATE_PTWRITE_8_BITS PERF_EMULATE_PTWRITE_8_BITS "1: ret\en" ); } .fi .if n \{\ .RE .\} .sp برای مثال، یک برنامه آزمایشی با تابع بالا: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf #include #include #include .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf #include "perf_emulate_ptwrite\&.h" .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf int main(int argc, char *argv[]) { uint64_t x = 0; .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf if (argc > 1) x = strtoull(argv[1], NULL, 0); perf_emulate_ptwrite(x); return 0; } .fi .if n \{\ .RE .\} .sp می‌تواند کامپایل و ردیابی شود: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ gcc \-Wall \-Wextra \-O3 \-g \-o eg_ptw eg_ptw\&.c $ perf record \-e intel_pt//u \&./eg_ptw 0x1234567890abcdef [ perf record: Woken up 1 times to write data ] [ perf record: Captured and wrote 0\&.017 MB perf\&.data ] $ perf script \-\-itrace=ew eg_ptw 19875 [007] 8061\&.235912: ptwrite: IP: 0 payload: 0x1234567890abcdef 55701249a196 perf_emulate_ptwrite+0x16 (/home/user/eg_ptw) $ .fi .if n \{\ .RE .\}.SH "حالت لوله (PIPE MODE)" .sp حالت لوله (Pipe mode) برای Intel PT و احتمالاً سایر کاربران auxtrace یک مشکل است\&. استفاده از یک لوله به عنوان خروجی داده با Intel PT به دلیل زیر توصیه نمی‌شود\&. .sp در اصل بافرهای auxtrace مانند بافرهای رویداد معمولی perf رفتار نمی‌کنند\&. دلیل آن این است که head و tail توسط نرم‌افزار به‌روزرسانی می‌شوند، اما در مورد auxtrace داده‌ها توسط سخت‌افزار نوشته می‌شوند\&. بنابراین هم‌زمان با نوشته شدن داده‌ها، head و tail به‌روزرسانی نمی‌شوند\&. .sp در مورد Intel PT، مقادیر head و tail فقط هنگامی به‌روزرسانی می‌شوند که ردگیری توسط نرم‌افزار غیرفعال شود؛ برای مثال: \- ردگیری کامل در سطح سیستم (full\-trace, system wide): هنگامی که بافر از watermark عبور کند \- ردگیری کامل غیرسراسری (full\-trace, not system\-wide): هنگامی که بافر از watermark عبور کند یا تعویض زمینه (context switch) رخ دهد \- حالت تصویر لحظه‌ای (snapshot mode): همانند بالا، و همچنین زمانی که یک snapshot گرفته شود \- حالت نمونه‌برداری (sample mode): همانند بالا، و همچنین زمانی که یک نمونه (sample) گرفته شود .sp این بدان معناست که ترتیب‌بندی دورِ پایان‌یافته (finished\-round ordering) کار نمی‌کند\&. ممکن است بافر auxtraceای پدیدار شود که دارای داده‌هایی از گذشته در زمان باشد، احتمالاً حتی تا همان ابتدای شروع ردگیری\&. .sp برای یک فایل perf\&.data، این مشکل با پیمایش ردگیری و صف‌بندی پیشاپیش بافرهای auxtrace حل شده است\&. .sp برای حالت لوله، ترتیب رویدادها و برچسب‌های زمانی (timestamps) احتمالاً می‌تواند به‌هم بریزد\&. .SH "مکث یا ازسرگیری ردگیری (PAUSE OR RESUME TRACING)" .sp در هسته‌های جدیدتر، این امکان وجود دارد که از سایر رویدادهای برگزیده برای مکث یا ازسرگیری ردگیری Intel PT استفاده شود\&. این ویژگی با استفاده از عبارت پیکربندی "aux\-action" پیکربندی می‌شود: .sp عبارت "aux\-action=pause" برای رویدادهایی استفاده می‌شود که قرار است ردگیری Intel PT را متوقف (مکث) کنند\&. .sp عبارت "aux\-action=resume" برای رویدادهایی استفاده می‌شود که قرار است ردگیری Intel PT را از سر بگیرند\&. .sp عبارت "aux\-action=start\-paused" با رویداد Intel PT برای شروع در وضعیت متوقف‌شده استفاده می‌شود\&. .sp به عنوان مثال، برای ردگیری تنها فراخوان سیستمی uname (sys_newuname) هنگام اجرای ابزار خط فرمانی uname: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ perf record \-\-kcore \-e intel_pt/aux\-action=start\-paused/k,syscalls:sys_enter_newuname/aux\-action=resume/,syscalls:sys_exit_newuname/aux\-action=pause/ uname Linux [ perf record: Woken up 1 times to write data ] [ perf record: Captured and wrote 0\&.043 MB perf\&.data ] $ perf script \-\-call\-trace uname 30805 [000] 24001\&.058782799: name: 0x7ffc9c1865b0 uname 30805 [000] 24001\&.058784424: psb offs: 0 uname 30805 [000] 24001\&.058784424: cbr: 39 freq: 3904 MHz (139%) uname 30805 [000] 24001\&.058784629: ([kernel\&.kallsyms]) debug_smp_processor_id uname 30805 [000] 24001\&.058784629: ([kernel\&.kallsyms]) __x64_sys_newuname uname 30805 [000] 24001\&.058784629: ([kernel\&.kallsyms]) down_read uname 30805 [000] 24001\&.058784629: ([kernel\&.kallsyms]) __cond_resched uname 30805 [000] 24001\&.058784629: ([kernel\&.kallsyms]) preempt_count_add uname 30805 [000] 24001\&.058784629: ([kernel\&.kallsyms]) in_lock_functions uname 30805 [000] 24001\&.058784629: ([kernel\&.kallsyms]) preempt_count_sub uname 30805 [000] 24001\&.058784629: ([kernel\&.kallsyms]) up_read uname 30805 [000] 24001\&.058784629: ([kernel\&.kallsyms]) preempt_count_add uname 30805 [000] 24001\&.058784838: ([kernel\&.kallsyms]) in_lock_functions uname 30805 [000] 24001\&.058784838: ([kernel\&.kallsyms]) preempt_count_sub uname 30805 [000] 24001\&.058784838: ([kernel\&.kallsyms]) _copy_to_user uname 30805 [000] 24001\&.058784838: ([kernel\&.kallsyms]) syscall_exit_to_user_mode uname 30805 [000] 24001\&.058784838: ([kernel\&.kallsyms]) syscall_exit_work uname 30805 [000] 24001\&.058784838: ([kernel\&.kallsyms]) perf_syscall_exit uname 30805 [000] 24001\&.058784838: ([kernel\&.kallsyms]) debug_smp_processor_id uname 30805 [000] 24001\&.058785046: ([kernel\&.kallsyms]) perf_trace_buf_alloc uname 30805 [000] 24001\&.058785046: ([kernel\&.kallsyms]) perf_swevent_get_recursion_context uname 30805 [000] 24001\&.058785046: ([kernel\&.kallsyms]) debug_smp_processor_id uname 30805 [000] 24001\&.058785046: ([kernel\&.kallsyms]) debug_smp_processor_id uname 30805 [000] 24001\&.058785046: ([kernel\&.kallsyms]) perf_tp_event uname 30805 [000] 24001\&.058785046: ([kernel\&.kallsyms]) perf_trace_buf_update uname 30805 [000] 24001\&.058785046: ([kernel\&.kallsyms]) tracing_gen_ctx_irq_test uname 30805 [000] 24001\&.058785046: ([kernel\&.kallsyms]) perf_swevent_event uname 30805 [000] 24001\&.058785046: ([kernel\&.kallsyms]) __perf_event_account_interrupt uname 30805 [000] 24001\&.058785046: ([kernel\&.kallsyms]) __this_cpu_preempt_check uname 30805 [000] 24001\&.058785046: ([kernel\&.kallsyms]) perf_event_output_forward uname 30805 [000] 24001\&.058785046: ([kernel\&.kallsyms]) perf_event_aux_pause uname 30805 [000] 24001\&.058785046: ([kernel\&.kallsyms]) ring_buffer_get uname 30805 [000] 24001\&.058785046: ([kernel\&.kallsyms]) __rcu_read_lock uname 30805 [000] 24001\&.058785046: ([kernel\&.kallsyms]) __rcu_read_unlock uname 30805 [000] 24001\&.058785254: ([kernel\&.kallsyms]) pt_event_stop uname 30805 [000] 24001\&.058785254: ([kernel\&.kallsyms]) debug_smp_processor_id uname 30805 [000] 24001\&.058785254: ([kernel\&.kallsyms]) debug_smp_processor_id uname 30805 [000] 24001\&.058785254: ([kernel\&.kallsyms]) native_write_msr uname 30805 [000] 24001\&.058785463: ([kernel\&.kallsyms]) native_write_msr uname 30805 [000] 24001\&.058785639: 0x0 .fi .if n \{\ .RE .\} .sp مثال بالا از tracepointها استفاده می‌کند، اما هر نوع رویداد نمونه‌برداری‌شده‌ای (sampled event) می‌تواند استفاده شود\&. .sp برای نمونه: .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf ردگیری میان arch_cpu_idle_enter() و arch_cpu_idle_exit() با استفاده از رویدادهای breakpoint: .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ sudo cat /proc/kallsyms | sort | grep \*(Aq arch_cpu_idle_enter\e| arch_cpu_idle_exit\*(Aq ffffffffb605bf60 T arch_cpu_idle_enter ffffffffb614d8a0 W arch_cpu_idle_exit $ sudo perf record \-\-kcore \-a \-e intel_pt/aux\-action=start\-paused/k \-e mem:0xffffffffb605bf60:x/aux\-action=resume/ \-e mem:0xffffffffb614d8a0:x/aux\-action=pause/ \-\- sleep 1 [ perf record: Woken up 1 times to write data ] [ perf record: Captured and wrote 1\&.387 MB perf\&.data ] .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf ردگیری __alloc_pages() با استفاده از kprobeها: .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ sudo perf probe \-\-add \*(Aq__alloc_pages order\*(Aq Added new event: probe:__alloc_pages (on __alloc_pages with order) $ sudo perf probe \-\-add __alloc_pages%return Added new event: probe:__alloc_pages__return (on __alloc_pages%return) $ sudo perf record \-\-kcore \-aR \-e intel_pt/aux\-action=start\-paused/k \-e probe:__alloc_pages/aux\-action=resume/ \-e probe:__alloc_pages__return/aux\-action=pause/ \-\- sleep 1 [ perf record: Woken up 1 times to write data ] [ perf record: Captured and wrote 1\&.490 MB perf\&.data ] .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf ردگیری با شروع از main() با استفاده از یک رویداد uprobe: .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ sudo perf probe \-x /usr/bin/uname main Added new event: probe_uname:main (on main in /usr/bin/uname) $ sudo perf record \-e intel_pt/\-aux\-action=start\-paused/u \-e probe_uname:main/aux\-action=resume/ \-\- uname Linux [ perf record: Woken up 1 times to write data ] [ perf record: Captured and wrote 0\&.031 MB perf\&.data ] .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf ردگیری گاه‌به‌گاه با استفاده از رویدادهای cycles با دوره‌های تناوب متفاوت: .fi .if n \{\ .RE .\} .sp .if n \{\ .RS 4 .\} .nf $ perf record \-\-kcore \-a \-m,64M \-e intel_pt/aux\-action=start\-paused/k \-e cycles/aux\-action=pause,period=1000000/Pk \-e cycles/aux\-action=resume,period=10500000/Pk \-\- firefox [ perf record: Woken up 19 times to write data ] [ perf record: Captured and wrote 16\&.561 MB perf\&.data ] .fi .if n \{\ .RE .\}.SH "مثال‌ها (EXAMPLES)" .sp مثال‌ها را می‌توان در صفحهٔ ویکی perf با عنوان \(lqPerf tools support for Intel\(rg Processor Trace\(rq مشاهده کرد: .sp \m[blue]\fBhttps://perf\&.wiki\&.kernel\&.org/index\&.php/Perf_tools_support_for_Intel%C2%AE_Processor_Trace\fR\m[] .SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)" .sp \fBperf-record\fR(1), \fBperf-script\fR(1), \fBperf-report\fR(1), \fBperf-inject\fR(1)