OPENSSL-S_TIME(1ssl) OpenSSL OPENSSL-S_TIME(1ssl)

openssl-s_time - برنامهٔ سنجش کارایی و زمان‌بندی SSL/TLS

openssl s_time [-help] [-connect host:port] [-www page] [-cert filename] [-key filename] [-reuse] [-new] [-verify depth] [-time seconds] [-ssl3] [-tls1] [-tls1_1] [-tls1_2] [-tls1_3] [-bugs] [-cipher cipherlist] [-ciphersuites val] [-nameopt option] [-cafile file] [-CAfile file] [-no-CAfile] [-CApath dir] [-no-CApath] [-CAstore uri] [-no-CAstore] [-provider name] [-provider-path path] [-provparam [name:]key=value] [-propquery propq]

این دستور یک کلاینت عمومی SSL/TLS را پیاده‌سازی می‌کند که با استفاده از SSL/TLS به یک میزبان راه دور متصل می‌شود. این دستور می‌تواند یک صفحه را از سرور درخواست کرده و زمان انتقال داده‌های بار مفید (payload) را در محاسبات زمانی خود لحاظ کند. این برنامه تعداد اتصالات در یک بازه زمانی معین، میزان داده‌های انتقال‌یافته (در صورت وجود) را اندازه‌گیری کرده و میانگین زمان صرف‌شده برای یک اتصال را محاسبه می‌نماید.

نمایش پیام راهنمای نحوهٔ استفاده از دستور.
میزبان و درگاه اختیاری برای اتصال را مشخص می‌کند. اگر رشته میزبان یک نشانی IPv6 باشد، باید در میان "[" و "]" قرار گیرد.
صفحه‌ای را که باید با متد GET از سرور دریافت شود مشخص می‌کند. مقدار '/' صفحهٔ index.html را دریافت می‌کند. اگر این پارامتر مشخص نشود، این دستور تنها دست‌تکانی (handshake) برای برقراری اتصالات SSL را انجام داده و هیچ دادهٔ بار مفیدی را منتقل نمی‌کند.
گواهی مورد استفاده در صورتی که سرور آن را درخواست کند. حالت پیش‌فرض عدم استفاده از گواهی است. فایل باید در قالب PEM باشد.
کلید خصوصی مورد استفاده. اگر مشخص نشود، از فایل گواهی استفاده خواهد شد. فایل باید در قالب PEM باشد.
عمق اعتبارسنجی مورد استفاده. این گزینه حداکثر طول زنجیره گواهی سرور را مشخص کرده و اعتبارسنجی گواهی سرور را فعال می‌کند. در حال حاضر عملیات اعتبارسنجی پس از بروز خطاها نیز ادامه می‌یابد تا تمامی مشکلات زنجیره گواهی قابل مشاهده باشد. به عنوان یک اثر جانبی، اتصال هرگز به دلیل شکست در اعتبارسنجی گواهی سرور با خطا مواجه نخواهد شد.
آزمون زمان‌بندی را با استفاده از یک شناسه نشست (session ID) جدید برای هر اتصال انجام می‌دهد. اگر هیچ‌یک از گزینه‌های -new یا -reuse مشخص نشده باشند، هر دو به صورت پیش‌فرض فعال بوده و به ترتیب اجرا می‌شوند.
آزمون زمان‌بندی را با استفاده از شناسه نشست یکسان انجام می‌دهد؛ از این گزینه می‌توان برای بررسی صحت عملکرد حافظه پنهان نشست (session caching) استفاده کرد. اگر هیچ‌یک از گزینه‌های -new یا -reuse مشخص نشده باشند، هر دو به صورت پیش‌فرض فعال بوده و به ترتیب اجرا می‌شوند.
چندین باگ شناخته‌شده در پیاده‌سازی‌های SSL و TLS وجود دارد. افزودن این گزینه راهکارهای دورزدن (workarounds) متعددی را فعال می‌سازد.
امکان تغییر فهرست رمزهای ارسالی توسط کلاینت برای TLSv1.2 و نسخه‌های پیشین را فراهم می‌کند. این فهرست با هر مجموعه رمز TLSv1.3 که پیکربندی شده باشد ترکیب خواهد شد. اگرچه سرور تعیین می‌کند از کدام مجموعه رمز استفاده شود، اما باید اولین رمز پشتیبانی‌شده در فهرست ارسالی کلاینت را انتخاب کند. برای اطلاعات بیشتر به openssl-ciphers(1) مراجعه کنید.
امکان تغییر مجموعه‌های رمز TLSv1.3 ارسالی توسط کلاینت را فراهم می‌کند. این فهرست با هر مجموعه رمز TLSv1.2 و نسخه‌های پیشین که پیکربندی شده باشد ترکیب خواهد شد. اگرچه سرور تعیین می‌کند از کدام مجموعه رمز استفاده شود، اما باید اولین رمز پشتیبانی‌شده در فهرست ارسالی کلاینت را انتخاب کند. برای اطلاعات بیشتر به openssl-ciphers(1) مراجعه کنید. قالب این فهرست به صورت یک فهرست ساده از نام‌های مجموعه رمز TLSv1.3 است که با دونقطه (":") از هم جدا شده‌اند.
مشخص می‌کند که این دستور چه مدت (به ثانیه) باید اتصال برقرار کند و در صورت تمایل داده‌های بار مفید را از سرور منتقل سازد. کارایی سرور و کلاینت و همچنین سرعت پیوند (link speed) تعیین می‌کنند چه تعداد اتصال می‌تواند برقرار شود.
نحوهٔ نمایش نام‌های موضوع (subject) یا صادرکننده (issuer) را مشخص می‌کند. برای جزئیات به openssl-namedisplay-options(1) مراجعه کنید.
برای جزئیات بیشتر به بخش «گزینه‌های گواهی مورد اعتماد» (Trusted Certificate Options) در openssl-verification-options(1) مراجعه کنید.
به بخش «گزینه‌های ارائه‌دهنده» (Provider Options) در openssl(1)، provider(7) و property(7) مراجعه کنید.
این گزینه یک معادل منسوخ‌شده برای -CAfile است.
به بخش «گزینه‌های نسخه TLS» (TLS Version Options) در openssl(1) مراجعه کنید.

اگر گزینهٔ -cipher مشخص نشده باشد، محتویات این متغیر محیطی برای تغییر فهرست رمزهای TLSv1.2 و پیش از آن که توسط کلاینت ارسال می‌شود، دقیقاً همانند گزینه مذکور به کار می‌رود.

این دستور را می‌توان برای سنجش کارایی یک اتصال SSL استفاده کرد. برای اتصال به یک سرور HTTP با SSL و دریافت صفحه پیش‌فرض، معمولاً از دستور زیر استفاده می‌شود:

openssl s_time -connect servername:443 -www / -CApath yourdir -CAfile yourfile.pem -cipher commoncipher [-ssl3]

(پروتکل https از درگاه ۴۴۳ استفاده می‌کند). عبارت commoncipher رمزی است که هر دو سوی کلاینت و سرور بر سر آن به توافق می‌رسند؛ برای جزئیات به دستور openssl-ciphers(1) مراجعه کنید.

اگر دست‌تکانی ناموفق باشد، دلایل بالقوهٔ متعددی وجود دارد؛ چنانچه علت واضحی مانند عدم وجود گواهی کلاینت در میان نباشد، در صورت وجود نقص در سرور می‌توان گزینه‌های -bugs و -ssl3 را امتحان کرد. به‌ویژه باید پیش از ارسال گزارش باگ به لیست‌های پستی OpenSSL، با این گزینه‌ها آزمون‌های لازم را انجام دهید.

یک مشکل رایج در راه‌اندازی گواهی‌های کلاینت این است که کلاینت وب اعلام می‌کند هیچ گواهی در اختیار ندارد یا یک فهرست خالی برای انتخاب ارائه می‌دهد. این موضوع معمولاً به این دلیل است که سرور هنگام درخواست گواهی، مرجع صدور گواهی (CA) مربوط به کلاینت را در «فهرست CAهای قابل قبول» خود ارسال نمی‌کند. با استفاده از دستور openssl-s_client(1) می‌توان فهرست CAها را مشاهده و بررسی کرد. با این حال، برخی از سرورها احراز هویت کلاینت را تنها پس از درخواست یک URL مشخص مطالبه می‌کنند. برای دریافت فهرست در چنین حالتی، لازم است از گزینهٔ -prexit در openssl-s_client(1) استفاده کرده و یک درخواست HTTP برای صفحهٔ مناسب ارسال نمایید.

اگر گواهی با استفاده از گزینهٔ -cert در خط فرمان مشخص شده باشد، مورد استفاده قرار نخواهد گرفت مگر آنکه سرور صراحتاً درخواست گواهی کلاینت نماید. بنابراین، صرف قرار دادن یک گواهی کلاینت در خط فرمان تضمینی برای کارکرد گواهی نخواهد بود.

از آنجا که این برنامه تمامی گزینه‌های برنامهٔ openssl-s_client(1) را برای فعال یا غیرفعال کردن پروتکل‌ها در اختیار ندارد، ممکن است نتوانید کارایی تمامی پروتکل‌ها را با تمام سرورها اندازه‌گیری کنید.

گزینهٔ -verify در صورت شکست اعتبارسنجی سرور در واقع باید از برنامه خارج شود.

گزینهٔ -cafile در OpenSSL 3.0 منسوخ شد.

openssl(1), openssl-s_client(1), openssl-s_server(1), openssl-ciphers(1), ossl_store-file(7)

حق نشر ۲۰۰۴-۲۰۲۵ نویسندگان پروژه OpenSSL. کلیه حقوق محفوظ است.

تحت مجوز آپاچی نسخه ۲.۰ (License) منتشر شده است. شما نمی‌توانید از این فایل استفاده کنید مگر با رعایت مجوز. می‌توانید یک نسخه از مجوز را در فایل LICENSE در توزیع منبع یا در https://www.openssl.org/source/license.html دریافت کنید.

2026-08-25 3.6.4