OPAM-UPDATE(1) Opam Manual OPAM-UPDATE(1)

opam-update - به‌روزرسانی فهرست بسته‌های موجود

opam update [OPTION]… [NAMES]…

تعاریف بسته‌ها را به‌روزرسانی می‌کند. این دستور جدیدترین نسخهٔ مخازن پیکربندی‌شده از طریق opam repository و سورس‌های بسته‌های توسعه‌ایِ نصب‌شده و بسته‌های پین‌شده در سوییچ فعلی را واکشی می‌کند. برای استفاده از سورس‌ها و تعاریف به‌روزرسانی‌شده، از opam upgrade استفاده کنید.

فهرست نام‌های مخازن یا بسته‌های توسعه‌ای برای به‌روزرسانی.

-a, --all
به‌روزرسانی تمامی مخازن پیکربندی‌شده، نه فقط مواردی که در سوییچ فعلی تنظیم شده‌اند
--check
به‌روزرسانی را انجام می‌دهد، سپس در صورت وجود هرگونه تغییر در بالادست با کد ۰ و در صورت عدم وجود هیچ تغییری با ۱ بازمی‌گردد. مخازن یا بسته‌های توسعه‌ای که به‌روزرسانی آن‌ها با خطا مواجه شود، بدون تغییر در نظر گرفته می‌شوند. همراه با --upgrade، این گزینه بر مرحلهٔ ارتقا اِعمال می‌شود: به این معنا که opam update --upgrade --check مشابه opam update && opam upgrade --check عمل کرده و در صورتی که ارتقایی در دسترس باشد (به‌جای به‌روزرسانی‌های بالادست)، مقدار ۰ را بازمی‌گرداند.
--depexts
از مدیر بستهٔ سیستم درخواست می‌کند پایگاه‌های دادهٔ خود را به‌روزرسانی کند (صرف‌نظر از همهٔ بسته‌های opam، مگر اینکه --development یا --repositories نیز مشخص شده باشند). این کار عموماً نیازمند دسترسی‌های sudo است.
--development
به‌روزرسانی بسته‌های توسعه‌ای (صرف‌نظر از مخازن، مگر اینکه --repositories نیز مشخص شده باشد).
-j JOBS, --jobs=JOBS
تنظیم حداکثر تعداد کارهای هم‌زمان برای اجرا. مقدار پیش‌فرض بر اساس تعداد هسته‌ها محاسبه می‌شود. همچنین می‌توانید آن را با متغیر محیطی $OPAMJOBS تنظیم کنید.
-R, --repositories
به‌روزرسانی مخازن (صرف‌نظر از بسته‌های توسعه‌ای، مگر اینکه --development نیز مشخص شده باشد).
-u, --upgrade
اجرای خودکار opam upgrade پس از انجام به‌روزرسانی.

این گزینه‌ها میان تمامی دستورها مشترک هستند.

--best-effort
در صورتی که نصب تمام بسته‌های درخواستی ممکن نباشد، با شکست متوقف نشو: تلاش کن تا جای ممکن بیشترین تعداد بسته نصب شوند. توجه داشته باشید که ممکن است همهٔ حل‌کننده‌های خارجی از این گزینه پشتیبانی نکنند (نسخه‌های اخیر aspcud یا mccs باید پشتیبانی کنند). این گزینه معادل با تنظیم متغیر محیطی $OPAMBESTEFFORT است.`
--cli=MAJOR.MINOR (absent=2.5)
استفاده از نحو و معناشناسی واسط خط فرمانِ MAJOR.MINOR. برای هرگونه استفادهٔ مداوم از opam (اسکریپت‌ها، پست‌های وبلاگ و غیره) در نظر گرفته شده است؛ هر نسخه‌ای از opam در همان سری MAJOR مانند نگارش MINOR مشخص‌شده رفتار خواهد کرد. این پرچم در opam 2.0 در دسترس نبود، بنابراین برای انتخاب CLI نسخهٔ 2.0، به‌جای این پارامتر، متغیر محیطی OPAMCLI را روی 2.0 تنظیم کنید.
--color=WHEN
رنگی‌کردن خروجی. مقدار WHEN باید یکی از مقادیر always، never یا auto باشد.
--confirm-level=LEVEL
سطح تأیید؛ LEVEL باید یکی از مقادیر ask، no، yes یا unsafe-yes باشد. می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. اگر --yes یا --no نیز مشخص شوند، مقدار آخرین --confirm-level لحاظ می‌شود. این گزینه معادل با تنظیم $OPAMCONFIRMLEVEL است.
--criteria=CRITERIA
مشخص‌کردن ترجیحات کاربر (preferences) برای حل وابستگی‌ها در این اجرا. بر مقادیر $OPAMCRITERIA، $OPAMFIXUPCRITERIA و $OPAMUPGRADECRITERIA اولویت دارد. برای جزئیات مربوط به زبان پشتیبانی‌شده و حل‌کننده‌های خارجی موجود، ببینید: http://opam.ocaml.org/doc/External_solvers.html. یک راهنمای عمومی دربارهٔ استفاده از ترجیحات حل‌کننده را می‌توان در http://www.dicosmo.org/Articles/usercriteria.pdf یافت.
--cudf=FILENAME
گزینهٔ اشکال‌زدایی: ذخیرهٔ درخواست‌های CUDF ارسال‌شده به حل‌کننده در FILENAME-<n>.cudf که در آن <n>، n-اُمین فراخوانی حل‌کننده در طول اجرای opam است.
--debug
چاپ پیام اشکال‌زدایی در stderr. این گزینه معادل با تنظیم $OPAMDEBUG روی "true" است.
--debug-level=LEVEL
مشابه --debug، اما امکان تعیین سطح اشکال‌زدایی را فراهم می‌کند (--debug آن را روی ۱ تنظیم می‌کند). معادل با تنظیم $OPAMDEBUG روی یک عدد صحیح مثبت.
--git-version
در صورت تنظیم بودن، نگارش git ابزار opam را چاپ کرده (یعنی زمانی که از نگارش توسعه استفاده می‌کنید) و خارج می‌شود.
--help[=FMT] (default=auto)
نمایش این راهنما در قالب FMT. مقدار FMT باید یکی از auto، pager، groff یا plain باشد. با auto، هرگاه متغیر محیطی TERM روی dumb تنظیم شده یا تعریف‌نشده باشد، قالب به صورت pager یا plain خواهد بود.
--ignore-pin-depends
نادیده‌گرفتن پین‌های اضافی مورد نیاز بسته‌هایی که چه به‌صورت دستی با opam pin و چه با opam install DIR پین می‌شوند. این معادل با تنظیم IGNOREPINDEPENDS=true است.
--json=FILENAME
ذخیرهٔ نتایج اجرای opam در یک فایل ماشین‌خوان. اگر نام فایل شامل نویسهٔ `%' باشد، با نمایه‌ای جایگزین می‌شود که فایل موجود را بازنویسی نکند. مشابه با تنظیم متغیر $OPAMJSON.
--no
پاسخ منفی (no) به تمام پرسش‌های بله/خیر opam بدون پرسش از کاربر. همچنین ببینید: --confirm-level. این گزینه معادل با تنظیم $OPAMNO روی "true" است.
--no-aspcud
در 2.1 حذف شد.
--no-auto-upgrade
هنگام پیکربندی یا به‌روزرسانی مخزنی که برای نسخه‌های قدیمی‌تر opam (1.2) نوشته شده است، opam آن را به‌طور داخلی به قالب فعلی تبدیل می‌کند. این گزینه این رفتار را غیرفعال می‌کند. توجه داشته باشید که مخازن باید نگارش قالب خود را در یک فایل 'repo' در ریشهٔ خود مشخص کنند، در غیر این صورت فرض می‌شود که در قالب قدیمی‌تر هستند. در هر صورت، بهتر است در صورت امکان مخازن را با استفاده از opam admin upgrade [--mirror URL] به‌صورت دستی ارتقا دهید.
--no-self-upgrade
ابزار opam در صورت وجود یک فایل اجرایی جدیدتر در OPAMROOT/opam، خود را با آن جایگزین می‌کند. این گزینه این رفتار را غیرفعال می‌کند.
-q, --quiet
گزینهٔ --verbose را غیرفعال می‌کند.
--root=ROOT
استفاده از ROOT به‌عنوان مسیر ریشهٔ فعلی. این معادل با تنظیم $OPAMROOT روی ROOT است.
--safe, --readonly
اطمینان حاصل می‌کند که هیچ چیزی به‌طور خودکار به‌روزرسانی یا بازنویسی نخواهد شد. برای مثال هنگام فراخوانی از اسکریپت‌های تکمیل خودکار مفید است. هر زمان که چنین عملیاتی نیاز باشد با خطا مواجه می‌شود؛ همچنین از انتظار برای قفل‌ها اجتناب می‌کند، پرسش‌های تعاملی را رد می‌کند و بر متغیر $OPAMDEBUG اولویت دارد. این معادل با تنظیم متغیر محیطی $OPAMSAFE است.
--solver=CMD
مشخص‌کردن حل‌کنندهٔ CUDF برای رفع مشکلات نصب بسته. این مقدار یا یک حل‌کنندهٔ از پیش‌تعریف‌شده است (این نگارش opam از builtin-mccs+lp()، builtin-mccs+glpk، builtin-dummy-z3-solver، builtin-0install، aspcud، mccs، aspcud-old و packup پشتیبانی می‌کند) یا یک دستور سفارشی که باید شامل متغیرهای %{input}%، %{output}%، %{criteria}% و در صورت تمایل %{timeout}% باشد. این معادل با تنظیم $OPAMEXTERNALSOLVER است.
--strict
هر زمان که خطایی در تعریف یک بسته یا فایل پیکربندی یافت شود با شکست مواجه شو. حالت پیش‌فرض ادامهٔ بدون سر و صدا در صورت امکان است.
--switch=SWITCH
استفاده از SWITCH به‌عنوان سوییچ کامپایلر فعلی. این معادل با تنظیم $OPAMSWITCH روی SWITCH است.
--use-internal-solver
غیرفعال‌کردن هرگونه حل‌کنندهٔ خارجی و استفاده از حل‌کنندهٔ توکار (این امر مستلزم آن است که opam با یک حل‌کنندهٔ داخلی کامپایل شده باشد). این معادل با تنظیم $OPAMNOASPCUD یا $OPAMUSEINTERNALSOLVER است.
-v, --verbose
پرحرفی بیشتر خروجی. یک بار -v تمام دستورهای بسته‌ها را نشان می‌دهد، تکرار آن دستورهای فراخوانی‌شده به‌طور داخلی (مانند tar، curl، patch و غیره) را نیز نمایش می‌دهد. تکرار به تعداد n بار معادل با تنظیم $OPAMVERBOSE روی "n" است.
--version
نمایش اطلاعات نگارش.
-w, --working-dir
هنگام به‌روزرسانی بسته‌های متصل به یک شاخهٔ محلی تحت کنترل نسخه، به‌جای آخرین وضعیت ثبت‌شده (commit) یا ارجاعی (ref) که به آن اشاره دارند، به وضعیت کاری فعلی سورس آن‌ها به‌روزرسانی شود. از آنجا که دایرکتوری سورس همان‌طور که هست کپی می‌شود، در صورتی که تمیز نباشد ممکن است به شکست ساخت opam منجر شود. این فقط بسته‌هایی را تحت تأثیر قرار می‌دهد که به‌صراحت در خط فرمان مشخص شده‌اند. همچنین می‌تواند با $OPAMWORKINGDIR تنظیم شود.
-y, --yes
پاسخ مثبت (yes) به تمام پرسش‌های بله/خیر opam بدون پرسش از کاربر. همچنین ببینید: --confirm-level. این معادل با تنظیم $OPAMYES روی "true" است..SH "محیط (ENVIRONMENT)"

دستور opam از متغیرهای محیطی فهرست‌شده در اینجا استفاده می‌کند. متغیرهای بولی (Boolean) برای غیرفعال‌سازی باید روی "0"، "no"، "false" یا یک رشتهٔ خالی و برای فعال‌سازی روی "1"، "yes" یا "true" تنظیم شوند.

OPAMALLPARENS تمام فیلترها را درون پرانتز قرار می‌دهد.

OPAMASSUMEDEPEXTS گزینهٔ `--assume-depexts' را ببینید.

OPAMAUTOANSWER فقط برای استفادهٔ داخلی.

OPAMAUTOREMOVE گزینهٔ حذف `--auto-remove' را ببینید.

OPAMBESTEFFORT گزینهٔ `--best-effort' را ببینید.

OPAMBESTEFFORTPREFIXCRITERIA رشته‌ای را تعیین می‌کند که هنگام تنظیم گزینهٔ `--best-effort' باید به معیارها پیشوند شود، و انتظار می‌رود که ویژگی `opam-query' را در راه‌حل به حداکثر برساند.

OPAMBUILDDOC در 2.1 حذف شد.

OPAMBUILDTEST در 2.1 حذف شد.

OPAMCLI گزینهٔ `--cli' را ببینید.

OPAMCOLOR هنگامی که روی always یا never تنظیم شود، مقداری پیش‌فرض برای گزینهٔ `--color' تعیین می‌کند.

OPAMCONFIRMLEVEL گزینهٔ `--confirm-level` را ببینید. OPAMCONFIRMLEVEL بر OPAMYES و OPAMNO اولویت دارد.

OPAMCRITERIA اولویت‌های کاربر (preferences) را برای حل وابستگی‌ها مشخص می‌کند. مقدار پیش‌فرض به نسخهٔ حل‌کننده بستگی دارد؛ برای دانستن تنظیمات فعلی از `config report' استفاده کنید. همچنین گزینهٔ --criteria را ببینید.

OPAMCUDFFILE گراف cudf را در file-actions-explicit.dot ذخیره می‌کند.

OPAMCUDFTRIM فیلتر کردن بسته‌های نامرتبط را در طول پیش‌پردازش CUDF کنترل می‌کند.

OPAMCURL می‌تواند برای انتخاب یک برنامهٔ 'curl' مشخص استفاده شود. برای گزینه‌های بیشتر OPAMFETCH را ببینید.

OPAMDEBUG گزینه‌های `--debug' و `--debug-level' را ببینید.

OPAMDEBUGSECTIONS در صورت تنظیم، پیام‌های اشکال‌زدایی را به فهرستی از بخش‌ها که با فاصله از هم جدا شده‌اند محدود می‌کند. بخش‌ها می‌توانند به‌صورت اختیاری یک سطح اشکال‌زدایی خاص داشته باشند (برای نمونه، CLIENT:2 یا CLIENT CUDF:2)، اما در غیر این صورت از `--debug-level' استفاده می‌کنند.

OPAMDIGDEPTH میزان تهاجمی بودن جستجو برای تداخل‌ها را در طول پیش‌پردازش CUDF تعیین می‌کند.

OPAMDOWNLOADJOBS بیشینهٔ تعداد بارگیری‌های هم‌زمان را تعیین می‌کند.

OPAMDROPWORKINGDIR هنگام به‌روزرسانی، بسته‌هایی را که قبلاً با --working-dir به‌روزرسانی شده بودند بازنویسی می‌کند. بدون تنظیم این متغیر، opam آن‌ها را بدون تغییر نگه می‌دارد مگر اینکه صریحاً در خط فرمان نام برده شوند.

OPAMDRYRUN گزینهٔ `--dry-run' را ببینید.

OPAMEDITOR ویرایشگر مورد استفاده برای ویرایش فایل‌های opam را تعیین می‌کند، و بر $EDITOR و $VISUAL اولویت دارد.

OPAMERRLOGLEN تعداد خطوط گزارش چاپ‌شده هنگام شکست یک زیرفرآیند را تعیین می‌کند. 0 برای چاپ همه.

OPAMEXTERNALSOLVER گزینهٔ `--solver' را ببینید.

OPAMFAKE گزینهٔ `--fake' را ببینید.

OPAMFETCH نحوهٔ بارگیری فایل‌ها را مشخص می‌کند: یا `wget'، یا `curl' یا یک دستور سفارشی که در آن متغیرهای %{url}%، %{out}%، %{retry}%، %{compress}% و %{checksum}% جایگزین خواهند شد. جایگزین مقدار 'download-command' از فایل پیکربندی اصلی می‌شود.

OPAMFIXUPCRITERIA همانند OPAMUPGRADECRITERIA، اما مخصوص اصلاح و نصب مجدد.

OPAMIGNORECONSTRAINTS گزینهٔ نصب `--ignore-constraints-on' را ببینید.

OPAMIGNOREPINDEPENDS گزینهٔ `--ignore-pin-depends' را ببینید.

OPAMINPLACEBUILD گزینهٔ `--inplace-build' را ببینید.

OPAMJOBS بیشینهٔ تعداد پردازش‌های موازی برای اجرا را تعیین می‌کند.

OPAMJSON خروجی json را در فایل مشخص‌شده ثبت می‌کند (از نویسهٔ `%' برای شماره‌گذاری فایل‌ها استفاده کنید).

OPAMKEEPBUILDDIR گزینهٔ نصب `--keep-build-dir' را ببینید.

OPAMKEEPLOGS به opam می‌گوید برخی از گزارش‌های موقت دستورات و برخی از پشتیبان‌ها را حذف نکند. این کار برخی از نهایی‌سازها را نادیده می‌گیرد و همچنین ممکن است به دریافت ردگیری‌های پشته (backtraces) قابل‌اعتمادتر کمک کند.

OPAMLOCKED ترکیبی از گزینه‌های `--locked' و `--lock-suffix'.

OPAMLOGS logdir دایرکتوری گزارش‌ها را تعیین می‌کند، پیش‌فرض دایرکتوری موقتی در /tmp است

OPAMMAKECMD دستور make سیستم را برای استفاده تعیین می‌کند.

OPAMMERGEOUT خروجی‌های فرآیند را با هم ادغام می‌کند، stderr روی stdout.

OPAMNO به هر سؤالی که پرسیده شود پاسخ خیر می‌دهد، گزینه‌های `--no` و `--confirm-level` را ببینید. اگر هر یک از OPAMCONFIRMLEVEL یا OPAMYES تنظیم شده باشند، OPAMNO نادیده گرفته می‌شود.

OPAMNOAGGREGATE همراه با `opam admin check'، بسته‌ها را تجمیع نمی‌کند.

OPAMNOASPCUD منسوخ شده است.

OPAMNOAUTOUPGRADE ارتقای خودکار داخلی مخازن از قالب قدیمی‌تر به قالب فعلی را هنگام 'update' یا 'init' غیرفعال می‌کند.

OPAMNOCHECKSUMS در صورت موجود بودن، گزینهٔ --no-checksums را فعال می‌کند.

OPAMNODEPEXTS مدیریت وابستگی‌های سیستم را غیرفعال می‌کند، گزینهٔ `--no-depexts' را ببینید.

OPAMNOENVNOTICE داخلی.

OPAMNOSELFUPGRADE گزینهٔ `--no-self-upgrade' را ببینید

OPAMPINKINDAUTO مشخص می‌کند که آیا هنگام سنجاق کردن به یک مسیر محلی، سیستم‌های کنترل نسخه شناسایی شوند یا خیر. از نسخهٔ 1.3.0 به‌طور پیش‌فرض فعال است.

OPAMPRECISETRACKING ردیابی دقیق و با جزئیات بالا برای دایرکتوری‌ها.

OPAMPREPRO این مقدار را برای غیرفعال کردن پیش‌پردازش CUDF روی false تنظیم کنید. کارایی کمتری دارد، اما ممکن است به اشکال‌زدایی مشکلات حل‌کننده کمک کند.

OPAMREPOSITORYTARRING مخازن را در ساختار داخلی به‌صورت فایل‌های tar.gz ذخیره می‌کند. این ویژگی می‌تواند روی سیستم‌فایل‌هایی که با پیمایش درخت‌های بزرگ سازگاری خوبی ندارند اما حافظهٔ موقت مناسبی در /tmp دارند بسیار سریع‌تر عمل کند. با این حال در حالت عمومی کندتر است.

OPAMREQUIRECHECKSUMS در صورت موجود بودن، گزینهٔ `--require-checksums' را فعال می‌کند (برای نمونه برای `opam install').

OPAMRETRIES تعداد دفعات تلاش پیش از شکست بارگیری‌ها را تعیین می‌کند.

OPAMREUSEBUILDDIR گزینهٔ `--reuse-build-dir' را ببینید.

OPAMROOT گزینهٔ `--root' را ببینید. این متغیر به‌طور خودکار توسط `opam env --root=DIR --set-root' تنظیم می‌شود.

OPAMROOTISOK هنگام اجرا با کاربر ریشه (root) هشداری نشان نمی‌دهد.

OPAMSAFE گزینهٔ `--safe' را ببینید.

OPAMSHOW گزینهٔ `--show' را ببینید.

OPAMSKIPUPDATE گزینهٔ `--skip-updates' را ببینید.

OPAMSKIPVERSIONCHECKS برخی از بررسی‌های نسخه را نادیده می‌گیرد. ناامن است و فقط برای آزمایش سازگاری کاربرد دارد.

OPAMSOLVERALLOWSUBOPTIMAL (پیش‌فرض `true') به برخی از حل‌کننده‌ها اجازه می‌دهد در صورت پایان مهلت زمانی (timeout)، همچنان پاسخی ارائه دهند؛ اگرچه سازگاری راه‌حل تضمین می‌شود، در این حالت هیچ تضمینی وجود ندارد که با معیارهای بهینه‌سازی مورد انتظار مطابقت داشته باشد. اگر `true' باشد، opam با یک هشدار ادامه می‌دهد؛ اگر `false' باشد، اتمام زمان یک خطا محسوب می‌شود. در حال حاضر تنها پسانهٔ builtin-z3 این حالت تنزل‌یافته را مدیریت می‌کند.

OPAMSOLVERTIMEOUT مهلت زمانی مجاز حل‌کننده را تغییر می‌دهد. مقدار پیش‌فرض 60.0 است، برای زمان نامحدود روی 0 تنظیم کنید. توجه داشته باشید که ممکن است همهٔ حل‌کننده‌ها از این گزینه پشتیبانی نکنند.

OPAMSOLVERTOLERANCE میزان مدارا نسبت به انتخاب یک راه‌حل غیربهینه توسط حل‌کننده را تغییر می‌دهد (یعنی ممکن است بسته‌های قدیمی را واکشی کند). مقادیر معمول بین 0.0 (بهترین راه‌حل شناخته‌شده برای حل‌کننده) تا 1.0 (راه‌حل غیربهینه) متغیر است. مقدار پیش‌فرض 0.0 است. این گزینه در مواردی مفید است که حل‌کننده نتواند در زمانی معقول پاسخی بیابد ($OPAMSOLVERTIMEOUT را ببینید). توجه داشته باشید که ممکن است همهٔ حل‌کننده‌ها از این گزینه پشتیبانی نکنند.

OPAMSTATS در 2.4 حذف شد.

OPAMSTATUSLINE یک خط وضعیت پویا نمایش می‌دهد که وضعیت جاری پایانه را نشان می‌دهد. (یکی از مقادیر always، never یا auto)

OPAMSTRICT هنگام بروز ناهمخوانی‌ها متوقف شده و با خطا خارج می‌شود (خواندن فایل، وارد کردن switch و غیره).

OPAMSWITCH گزینهٔ `--switch' را ببینید. به‌طور خودکار توسط `opam env --switch=SWITCH --set-switch' تنظیم می‌شود.

OPAMUNLOCKBASE گزینهٔ نصب `--unlock-base' را ببینید.

OPAMUPGRADECRITERIA اولویت‌های کاربر (preferences) را برای حل وابستگی‌ها هنگام ارتقا مشخص می‌کند. در صورت تنظیم هر دو، در ارتقاها بر OPAMCRITERIA ارجحیت دارد. همچنین گزینهٔ --criteria را ببینید.

OPAMUSEINTERNALSOLVER گزینهٔ `--use-internal-solver' را ببینید.

OPAMUSEOPENSSL در 2.2 حذف شد.

OPAMUTF8 از نویسه‌های UTF8 در خروجی استفاده می‌کند (یکی از مقادیر always، never یا auto). به‌طور پیش‌فرض `auto' است که بر اساس locale تعیین می‌شود).

OPAMUTF8MSGS از نویسه‌های گسترش‌یافتهٔ UTF8 (شترها) در پیام‌های opam استفاده می‌کند. مستلزم فعال بودن OPAMUTF8 است. این مورد به‌طور پیش‌فرض فقط روی macOS تنظیم شده است.

OPAMVALIDATIONHOOK در صورت تنظیم، از دستور `%{hook%}' برای اعتبارسنجی به‌روزرسانی مخزن opam استفاده می‌کند.

OPAMVERBOSE گزینهٔ `--verbose' را ببینید.

OPAMVERBOSEON گزینهٔ --verbose-on را ببینید

OPAMVERSIONLAGPOWER استفاده نکنید.

OPAMWITHDEVSETUP گزینهٔ نصب `--with-dev-setup' را ببینید.

OPAMWITHDOC گزینهٔ نصب `--with-doc' را ببینید.

OPAMWITHTEST گزینهٔ نصب `--with-test را ببینید.

OPAMWORKINGDIR گزینهٔ `--working-dir' را ببینید.

OPAMYES گزینه‌های `--yes' و `--confirm-level` را ببینید. OPAMYES بر OPAMNO اولویت دارد و در صورت تنظیم بودن OPAMCONFIRMLEVEL نادیده گرفته می‌شود.

OPAMVAR_var محتوای متغیر var را هنگام جایگزینی رشته‌های `%{var}%` در فایل‌های `opam` بازنویسی می‌کند.

OPAMVAR_package_var محتوای متغیر package:var را هنگام جایگزینی رشته‌های `%{package:var}%` در فایل‌های `opam` بازنویسی می‌کند..SH "نسخه خط فرمان (CLI VERSION)"

تمامی اسکریپت‌ها و فراخوانی‌های برنامه‌نویسی‌شدهٔ opam باید از `--cli' استفاده کنند تا اطمینان حاصل شود که با نسخه‌های بعدی کلاینت opam بدون مشکل و یکپارچه کار می‌کنند. علاوه بر این، پست‌های وبلاگ یا سایر مستندات نیز می‌توانند از این ویژگی بهره‌مند شوند، زیرا از قدیمی و منسوخ شدن اطلاعات جلوگیری می‌کند.

اگرچه opam برای نسخهٔ کنونی فقط از ریشه‌ها (~/.opam/) پشتیبانی می‌کند، اما سازگاری عقبروی را برای رابط خط فرمان خود فراهم می‌آورد.

از آنجا که پشتیبانی از نسخهٔ CLI تنها در opam 2.1 افزوده شده است، از OPAMCLI برای انتخاب پشتیبانی از 2.0 استفاده کنید (زیرا opam 2.0 صرفاً آن را نادیده می‌گیرد)، و برای نسخه‌های 2.1 (یا جدیدتر) از `--cli=2.1' استفاده کنید، چرا که متغیر محیطی کنترل‌کنندهٔ تجزیهٔ نحو شکننده است. بدین منظور، اگر OPAMCLI نسخهٔ معتبری به‌جز 2.0 را مشخص کند، و همچنین اگر `--cli=2.0' مشخص شده باشد، opam هشداری نمایش می‌دهد.

نسخهٔ خط فرمان با استفاده از گزینهٔ `--cli' یا متغیر محیطی OPAMCLI انتخاب می‌شود. گزینهٔ `--cli' ممکن است بیش از یک‌بار مشخص شود که در این حالت آخرین مورد اولویت خواهد داشت. متغیر OPAMCLI تنها در صورتی بررسی می‌شود که `--cli' مشخص نشده باشد.

به‌عنوان استثنایی بر موارد زیر، دستور `exec' در صورتی که دستور یافت نشود یا قابل اجرا نباشد، مقدار 127 را بازمی‌گرداند و در غیر این صورت، مقدار خروج خود دستور بازگردانده می‌شود.

0
موفقیت، یا درست (true) برای پرسمان‌های بولی.
1
نادرست (False). زمانی بازگردانده می‌شود که یک مقدار بازگشتی بولی مورد انتظار باشد، برای مثال هنگام اجرا با --check، یا برای پرسمان‌هایی مانند opam lint.
2
آرگومان‌های نامعتبر خط فرمان، یا آرگومان‌های خط فرمانی که به زمینه‌ای نامعتبر اشاره دارند (مانند فایلی که از قالب مورد انتظار پیروی نمی‌کند).
5
یافت نشد. موردی را درخواست کرده‌اید (بسته، نسخه، مخزن، و غیره.) که پیدا نشد.
10
لغو شد. عملیات نیازمند تأیید بود، اما تأییدی داده نشد.
15
قفل‌های مورد نیاز برای انجام عملیات به دست نیامد.
20
هیچ راه‌حلی برای درخواست کاربر وجود ندارد. برای مثال، این می‌تواند ناشی از درخواست نصب دو بستهٔ ناسازگار با یکدیگر باشد.
30
خطا در تعریف بسته، یا سایر فایل‌های فراداده. استفاده از --strict این خطا را بیشتر بروز می‌دهد.
31
خطای اسکریپت بسته. برخی از عملیات بسته ناموفق بود. این ممکن است به دلیل خطایی در بسته‌ها یا ناسازگاری با سیستم شما باشد. این می‌تواند یک خطای جزئی باشد.
40
خطای همگام‌سازی. دریافت برخی از مخازن دوردست (remotes) از شبکه ممکن نشد. این می‌تواند یک خطای جزئی باشد.
50
خطای پیکربندی. پیکربندی Opam یا سیستم اجازهٔ انجام عملیات را نمی‌دهد و نیاز به اصلاح دارد.
60
شکست حل‌کننده (Solver). حل‌کننده نتوانست پاسخی صحیح و استوار برگرداند. این می‌تواند به دلیل خرابی حل‌کنندهٔ خارجی، یا خطایی در پیکربندی حل‌کننده باشد.
99
خطای داخلی. مشکلی رخ داد، احتمالاً به دلیل وجود باگ در خود opam.
130
وقفه توسط کاربر. سیگنال SIGINT دریافت شد، عموماً به دلیل فشردن Ctrl-C توسط کاربر.
0
در صورت موفقیت.
123
در صورت خطاهای نامشخص گزارش‌شده در خطای استاندارد.
124
در صورت خطاهای تجزیهٔ خط فرمان.
125
در صورت بروز خطاهای داخلی غیرمنتظره (باگ‌ها).

به https://opam.ocaml.org/doc مراجعه کنید.

David Allsopp <david@tarides.com>

Vincent Bernardoff <vb@luminar.eu.org>

Raja Boujbel <raja.boujbel@ocamlpro.com>

Kate Deplaix <kit-ty-kate@outlook.com>

Roberto Di Cosmo <roberto@dicosmo.org>

Thomas Gazagnaire <thomas@gazagnaire.org>

Louis Gesbert <louis.gesbert@ocamlpro.com>

Fabrice Le Fessant <Fabrice.Le_fessant@inria.fr>

Anil Madhavapeddy <anil@recoil.org>

Guillem Rieu <guillem.rieu@ocamlpro.com>

Ralf Treinen <ralf.treinen@pps.jussieu.fr>

Frederic Tuong <tuong@users.gforge.inria.fr>.SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)"

opam(1)

گزارش‌های باگ را در https://github.com/ocaml/opam/issues بررسی کنید.

Opam 2.5.2