OPAM ADMIN-CACHE(1) Opam admin Manual OPAM ADMIN-CACHE(1)

opam admin-cache - پر کردن حافظه نهان محلی از بایگانی بسته‌ها

opam admin cache [OPTION]… [DIR]

بایگانی‌های همه بسته‌ها را برای پر کردن یک حافظه نهان محلی دانلود می‌کند؛ این حافظه نهان می‌تواند هنگام ارائه مخزن مورد استفاده قرار گیرد.

نام دایرکتوری حافظه نهان جهت استفاده.

-c, --check-all
یک بررسی کامل یکپارچگی روی حافظه نهان موجود انجام می‌دهد. اگر این گزینه تنظیم نشود، تنها فایل‌های ناموجود در حافظه نهان پردازش می‌شوند.`
-j JOBS, --jobs=JOBS (در صورت عدم ذکر=8)
تعداد دانلودهای موازی
--link=DIR
پیوندهای نمادین معکوس به بایگانی‌های درون DIR، به شکل DIR/PKG.VERSION/FILENAME ایجاد می‌کند.
-n, --no-repo-update
فایل 'repo' را برای اشاره به حافظه نهان تولیدشده (فیلد 'archive-mirrors:') بررسی، ایجاد یا به‌روزرسانی نمی‌کند.

این گزینه‌ها میان تمامی دستورها مشترک هستند.

--best-effort
در صورتی که همه بسته‌های درخواستی قابل نصب نباشند با شکست مواجه نمی‌شود: تلاش می‌کند تا جای ممکن بیشترین تعداد بسته را نصب کند. توجه داشته باشید که ممکن است همه حل‌کننده‌های خارجی از این گزینه پشتیبانی نکنند (نسخه‌های اخیر aspcud یا mccs باید پشتیبانی کنند). این معادل با تنظیم متغیر محیطی $OPAMBESTEFFORT است.
--cli=MAJOR.MINOR (در صورت عدم ذکر=2.5)
از نحو و معناشناسی رابط خط فرمان MAJOR.MINOR استفاده می‌کند. با هدف استفاده مداوم از opam (اسکریپت‌ها، پست‌های وبلاگ و غیره)، هر نسخه‌ای از opam در همان سری MAJOR مانند نگارش MINOR مشخص‌شده رفتار خواهد کرد. این پرچم در opam 2.0 موجود نبود، بنابراین برای انتخاب رابط خط فرمان 2.0، متغیر محیطی OPAMCLI را به جای استفاده از این پارامتر برابر 2.0 قرار دهید.
--color=WHEN
خروجی را رنگی می‌کند. مقدار WHEN باید یکی از مقادیر always، never یا auto باشد.
--confirm-level=LEVEL
سطح تأیید؛ مقدار LEVEL باید یکی از ask، no، yes یا unsafe-yes باشد. می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. اگر --yes یا --no نیز داده شده باشند، مقدار آخرین --confirm-level لحاظ می‌شود. این معادل با تنظیم $OPAMCONFIRMLEVEL است.
--criteria=CRITERIA
ترجیحات کاربر را برای حل وابستگی در این اجرا مشخص می‌کند. مقادیر $OPAMCRITERIA، $OPAMFIXUPCRITERIA و $OPAMUPGRADECRITERIA را بازنویسی می‌کند. برای جزئیات درباره زبان پشتیبانی‌شده و حل‌کننده‌های خارجی موجود، ببینید: http://opam.ocaml.org/doc/External_solvers.html. یک راهنمای کلی برای استفاده از ترجیحات حل‌کننده را می‌توانید در http://www.dicosmo.org/Articles/usercriteria.pdf بیابید.
--cudf=FILENAME
گزینه اشکال‌زدایی: درخواست‌های CUDF ارسال‌شده به حل‌کننده را در FILENAME-<n>.cudf ذخیره می‌کند که در آن <n> نشان‌دهنده n-اُمین فراخوانی حل‌کننده در طول اجرای opam است.
--debug
پیام‌های اشکال‌زدایی را در stderr چاپ می‌کند. این معادل با تنظیم $OPAMDEBUG به "true" است.
--debug-level=LEVEL
مانند --debug، اما امکان تعیین سطح اشکال‌زدایی را فراهم می‌کند (--debug آن را روی 1 تنظیم می‌کند). معادل با تنظیم $OPAMDEBUG به یک عدد صحیح مثبت است.
--git-version
نسخه git برنامه opam را (در صورت تنظیم بودن، یعنی زمانی که از نسخه توسعه استفاده می‌کنید) چاپ کرده و خارج می‌شود.
--help[=FMT] (پیش‌فرض=auto)
این راهنما را در قالب FMT نمایش می‌دهد. مقدار FMT باید یکی از auto، pager، groff یا plain باشد. با مقدار auto، هر زمان که متغیر محیطی TERM برابر dumb یا تعریف‌نشده باشد، قالب برابر pager یا plain خواهد بود.
--ignore-pin-depends
پین‌های اضافی مورد نیاز بسته‌هایی که چه به صورت دستی با opam pin و چه از طریق opam install DIR پین می‌شوند را نادیده می‌گیرد. این معادل با تنظیم IGNOREPINDEPENDS=true است.
--json=FILENAME
نتایج اجرای opam را در یک فایل قابل خواندن توسط رایانه ذخیره می‌کند. اگر نام فایل شامل نویسه «%» باشد، با نمایه‌ای جایگزین می‌شود که مانع از رونویسی یک فایل موجود گردد. مشابه با تنظیم متغیر $OPAMJSON است.
--no
بدون پرسش، به تمام سوال‌های بله/خیر opam پاسخ خیر (no) می‌دهد. همچنین --confirm-level را ببینید. این معادل با تنظیم $OPAMNO به "true" است.
--no-aspcud
در 2.1 حذف شد.
--no-auto-upgrade
هنگام پیکربندی یا به‌روزرسانی مخزنی که برای نسخه‌های پیشین opam (1.2) نوشته شده است، opam به صورت داخلی آن را به قالب فعلی تبدیل می‌کند. این گزینه این رفتار را غیرفعال می‌کند. توجه داشته باشید که مخازن باید نسخه قالب خود را در یک فایل 'repo' در ریشه خود مشخص کنند، در غیر این صورت فرض می‌شود که در قالب قدیمی‌تر هستند. در هر صورت، ارتقای دستی مخازن با استفاده از opam admin upgrade [--mirror URL] در صورت امکان ترجیح داده می‌شود.
-q, --quiet
گزینه --verbose را غیرفعال می‌کند.
--root=ROOT
از ROOT به عنوان مسیر ریشه فعلی استفاده می‌کند. این معادل با تنظیم $OPAMROOT به ROOT است.
--safe, --readonly
اطمینان حاصل می‌کند که هیچ چیزی به طور خودکار به‌روزرسانی یا بازنویسی نخواهد شد. برای مثال برای فراخوانی از اسکریپت‌های تکمیل خودکار (completion) مفید است. هرگاه به چنین عملیاتی نیاز باشد با شکست مواجه می‌شود؛ همچنین از انتظار برای قفل‌ها جلوگیری می‌کند، سوالات تعاملی را نادیده می‌گیرد و متغیر $OPAMDEBUG را لغو می‌کند. این معادل با تنظیم متغیر محیطی $OPAMSAFE است.
--solver=CMD
حل‌کننده CUDF مورد استفاده برای رفع مشکلات نصب بسته را مشخص می‌کند. این مقدار یا یک حل‌کننده از پیش تعریف‌شده است (این نسخه از opam از builtin-mccs+lp()، builtin-mccs+glpk، builtin-dummy-z3-solver، builtin-0install، aspcud، mccs، aspcud-old و packup پشتیبانی می‌کند)، یا یک دستور سفارشی است که باید شامل متغیرهای %{input}%، %{output}%، %{criteria}% و به صورت اختیاری %{timeout}% باشد. این معادل با تنظیم $OPAMEXTERNALSOLVER است.
--strict
هر زمان خطایی در تعریف یک بسته یا فایل پیکربندی یافت شود با خطا متوقف می‌شود. رفتار پیش‌فرض این است که در صورت امکان بدون اعلان خطا در سکوت به کار ادامه دهد.
--switch=SWITCH
از SWITCH به عنوان سوییچ کامپایلر فعلی استفاده می‌کند. این معادل با تنظیم $OPAMSWITCH به SWITCH است.
--use-internal-solver
هرگونه حل‌کننده خارجی را غیرفعال کرده و از حل‌کننده داخلی استفاده می‌کند (این امر مستلزم این است که opam با یک حل‌کننده توکار کامپایل شده باشد). این معادل با تنظیم $OPAMNOASPCUD یا $OPAMUSEINTERNALSOLVER است.
-v, --verbose
توضیحات خروجی را افزایش می‌دهد. یک بار درج -v تمام دستورهای بسته را نشان می‌دهد؛ تکرار آن دستورهای فراخوانی‌شده به صورت داخلی را نیز نمایش می‌دهد (مانند tar، curl، patch و غیره). تکرار به تعداد n بار معادل با تنظیم $OPAMVERBOSE به "n" است.
--version
اطلاعات نسخه را نمایش می‌دهد.
-w, --working-dir
هنگام به‌روزرسانی بسته‌هایی که به یک دایرکتوری محلیِ تحت کنترل نسخه پیوند دارند، به جای آخرین وضعیت تثبیت‌شده (commit) یا مرجعی که به آن اشاره می‌کنند، به وضعیت کاری فعلی سورس آن‌ها به‌روزرسانی می‌کند. از آنجا که دایرکتوری سورس همان‌گونه که هست کپی می‌شود، تمیز نبودن آن ممکن است منجر به شکست ساخت opam شود. این گزینه فقط بسته‌هایی را تحت تأثیر قرار می‌دهد که به صراحت در خط فرمان فهرست شده‌اند. همچنین می‌تواند با $OPAMWORKINGDIR تنظیم شود.
-y, --yes
بدون پرسش، به تمام پرسش‌های بله/خیر opam پاسخ بله (yes) می‌دهد. همچنین --confirm-level را ببینید. این معادل با تنظیم $OPAMYES به "true" است..SH "محیط (ENVIRONMENT)"

دستور opam از متغیرهای محیطی فهرست‌شده در اینجا استفاده می‌کند. متغیرهای بولی برای غیرفعال‌سازی باید روی "0"، "no"، "false" یا رشتهٔ خالی، و برای فعال‌سازی روی "1"، "yes" یا "true" تنظیم شوند.

OPAMALLPARENS تمام فیلترها را درون پرانتز قرار می‌دهد.

OPAMASSUMEDEPEXTS گزینهٔ `--assume-depexts' را ببینید.

OPAMAUTOANSWER فقط برای استفادهٔ داخلی.

OPAMAUTOREMOVE گزینهٔ حذف `--auto-remove' را ببینید.

OPAMBESTEFFORT گزینهٔ `--best-effort' را ببینید.

OPAMBESTEFFORTPREFIXCRITERIA رشته‌ای را تعیین می‌کند که هنگام تنظیم بودن گزینهٔ `--best-effort' باید به معیارها پیشوند شود، و انتظار می‌رود ویژگی `opam-query' را در پاسخ به بیشینه برساند.

OPAMBUILDDOC در 2.1 حذف شد.

OPAMBUILDTEST در 2.1 حذف شد.

OPAMCLI گزینهٔ `--cli' را ببینید.

OPAMCOLOR وقتی روی always یا never تنظیم شود، یک مقدار پیش‌فرض برای گزینهٔ `--color' تعیین می‌کند.

OPAMCONFIRMLEVEL گزینهٔ `--confirm-level` را ببینید. متغیر OPAMCONFIRMLEVEL بر OPAMYES و OPAMNO اولویت دارد.

OPAMCRITERIA ترجیحات (preferences) کاربر را برای حل وابستگی‌ها مشخص می‌کند. مقدار پیش‌فرض به نسخهٔ حل‌کننده بستگی دارد؛ از `config report' برای اطلاع از تنظیمات فعلی استفاده کنید. همچنین گزینهٔ --criteria را ببینید.

OPAMCUDFFILE نمودار cudf را در file-actions-explicit.dot ذخیره می‌کند.

OPAMCUDFTRIM پالایش بسته‌های نامرتبط را هنگام پیش‌پردازش CUDF کنترل می‌کند.

OPAMCURL می‌تواند برای انتخاب یک برنامهٔ 'curl' مشخص استفاده شود. برای گزینه‌های بیشتر OPAMFETCH را ببینید.

OPAMDEBUG گزینه‌های `--debug' و `--debug-level' را ببینید.

OPAMDEBUGSECTIONS در صورت تنظیم، پیام‌های اشکال‌زدایی را به فهرست بخش‌های جداشده با فاصله محدود می‌کند. بخش‌ها می‌توانند به‌صورت اختیاری یک سطح اشکال‌زدایی خاص داشته باشند (برای مثال، CLIENT:2 یا CLIENT CUDF:2)، اما در غیر این صورت از `--debug-level' استفاده می‌کنند.

OPAMDIGDEPTH تعیین می‌کند که جستجو برای تداخل‌ها در طول پیش‌پردازش CUDF چقدر تهاجمی باشد.

OPAMDOWNLOADJOBS بیشینهٔ تعداد بارگیری‌های هم‌زمان را تعیین می‌کند.

OPAMDROPWORKINGDIR هنگام به‌روزرسانی، بسته‌هایی را که پیش‌تر با --working-dir به‌روزرسانی شده‌اند بازنویسی می‌کند. بدون تنظیم این متغیر، opam آن‌ها را بدون تغییر نگه می‌دارد، مگر اینکه صریحاً در خط فرمان نام برده شوند.

OPAMDRYRUN گزینهٔ `--dry-run' را ببینید.

OPAMEDITOR ویرایشگر مورداستفاده برای ویرایش فایل‌های opam را تعیین می‌کند، و بر $EDITOR و $VISUAL اولویت دارد.

OPAMERRLOGLEN تعداد خطوط گزارش چاپ‌شده هنگام شکست یک زیرفرآیند را تعیین می‌کند. مقدار 0 برای چاپ همه.

OPAMEXTERNALSOLVER گزینهٔ `--solver' را ببینید.

OPAMFAKE گزینهٔ `--fake' را ببینید.

OPAMFETCH نحوهٔ بارگیری فایل‌ها را مشخص می‌کند: یا `wget'، `curl' یا یک دستور سفارشی که در آن متغیرهای %{url}%، %{out}%، %{retry}%، %{compress}% و %{checksum}% جایگزین خواهند شد. مقدار 'download-command' در فایل پیکربندی اصلی را بازنویسی می‌کند.

OPAMFIXUPCRITERIA همانند OPAMUPGRADECRITERIA، اما مخصوص fixup و نصب مجدد.

OPAMIGNORECONSTRAINTS گزینهٔ نصب `--ignore-constraints-on' را ببینید.

OPAMIGNOREPINDEPENDS گزینهٔ `--ignore-pin-depends' را ببینید.

OPAMINPLACEBUILD گزینهٔ `--inplace-build' را ببینید.

OPAMJOBS بیشینهٔ تعداد کارنده‌های موازی برای اجرا را تعیین می‌کند.

OPAMJSON خروجی json را در فایل مشخص‌شده ثبت می‌کند (از نویسهٔ `%' برای شماره‌گذاری فایل‌ها استفاده کنید).

OPAMKEEPBUILDDIR گزینهٔ نصب `--keep-build-dir' را ببینید.

OPAMKEEPLOGS به opam می‌گوید برخی از گزارش‌های موقت دستورها و برخی از پشتیبان‌ها را حذف نکند. این کار برخی از توابع نهایی‌سازی را نادیده می‌گیرد و همچنین ممکن است به دریافت ردیابی‌های معکوس مطمئن‌تر کمک کند.

OPAMLOCKED ترکیبی از گزینه‌های `--locked' و `--lock-suffix'.

OPAMLOGS logdir دایرکتوری گزارش‌ها را تعیین می‌کند؛ پیش‌فرض یک دایرکتوری موقت در /tmp است

OPAMMAKECMD دستور make سیستمی مورداستفاده را تعیین می‌کند.

OPAMMERGEOUT خروجی‌های فرآیند، یعنی stderr را در stdout ادغام می‌کند.

OPAMNO پاسخ منفی به هر پرسش مطرح‌شده؛ گزینه‌های `--no` و `--confirm-level` را ببینید. اگر OPAMCONFIRMLEVEL یا OPAMYES تنظیم شده باشد، OPAMNO نادیده گرفته می‌شود.

OPAMNOAGGREGATE در `opam admin check' بسته‌ها را تجمیع نمی‌کند.

OPAMNOASPCUD منسوخ شده است.

OPAMNOAUTOUPGRADE ارتقای خودکار داخلی مخازن از قالب‌های قدیمی‌تر به قالب فعلی را هنگام 'update' یا 'init' غیرفعال می‌کند.

OPAMNOCHECKSUMS در صورت موجود بودن، گزینهٔ --no-checksums را فعال می‌کند.

OPAMNODEPEXTS مدیریت وابستگی‌های سیستم را غیرفعال می‌کند؛ گزینهٔ `--no-depexts' را ببینید.

OPAMNOENVNOTICE داخلی.

OPAMNOSELFUPGRADE گزینهٔ `--no-self-upgrade' را ببینید

OPAMPINKINDAUTO تعیین می‌کند که آیا سیستم‌های کنترل نسخه هنگام سنجاق کردن به یک مسیر محلی تشخیص داده شوند یا خیر. از نسخهٔ 1.3.0 به‌طور پیش‌فرض فعال است.

OPAMPRECISETRACKING ردیابی دقیق و ریزدانه‌ای دایرکتوری‌ها.

OPAMPREPRO این را روی false بگذارید تا پیش‌پردازش CUDF غیرفعال شود. کارایی کمتری دارد، اما ممکن است به اشکال‌زدایی مشکلات حل‌کننده کمک کند.

OPAMREPOSITORYTARRING مخازن را به‌طور داخلی به‌صورت فایل‌های tar.gz ذخیره می‌کند. این می‌تواند در سیستم‌فایل‌هایی که با پویش درخت‌های بزرگ عملکرد خوبی ندارند اما حافظهٔ موقت مناسبی در /tmp دارند بسیار سریع‌تر باشد. با این حال در حالت کلی کندتر است.

OPAMREQUIRECHECKSUMS در صورت موجود بودن، گزینهٔ `--require-checksums' را فعال می‌کند (مثلاً برای `opam install').

OPAMRETRIES تعداد تلاش‌ها را پیش از شکست بارگیری‌ها تعیین می‌کند.

OPAMREUSEBUILDDIR گزینهٔ `--reuse-build-dir' را ببینید.

OPAMROOT گزینهٔ `--root' را ببینید. این متغیر به‌طور خودکار توسط `opam env --root=DIR --set-root' تنظیم می‌شود.

OPAMROOTISOK هنگام اجرا با کاربر ریشه (root) هشداری نمی‌دهد.

OPAMSAFE گزینهٔ `--safe' را ببینید.

OPAMSHOW گزینهٔ `--show' را ببینید.

OPAMSKIPUPDATE گزینهٔ `--skip-updates' را ببینید.

OPAMSKIPVERSIONCHECKS برخی از بررسی‌های نسخه را دور می‌زند. ناامن است، تنها برای آزمایش سازگاری.

OPAMSOLVERALLOWSUBOPTIMAL (پیش‌فرض `true') به برخی از حل‌کننده‌ها اجازه می‌دهد تا پس از اتمام مهلت زمانی همچنان یک راه‌حل بازگردانند؛ در حالی که تضمین می‌شود راه‌حل سازگار بماند، در این حالت هیچ تضمینی وجود ندارد که با معیارهای بهینه‌سازی موردانتظار تطابق داشته باشد. اگر `true' باشد، opam با یک هشدار ادامه می‌دهد؛ اگر `false' باشد، اتمام مهلت یک خطا به شمار می‌آید. در حال حاضر تنها پشتیبان builtin-z3 این حالت تنزل‌یافته را مدیریت می‌کند.

OPAMSOLVERTIMEOUT مهلت زمانی اختصاص‌یافته به حل‌کننده را تغییر می‌دهد. مقدار پیش‌فرض 60.0 است؛ برای مقدار نامحدود روی 0 تنظیم کنید. توجه داشته باشید که ممکن است همهٔ حل‌کننده‌ها از این گزینه پشتیبانی نکنند.

OPAMSOLVERTOLERANCE میزان تحمل در برابر انتخاب یک راه‌حل بهینه‌نشده توسط حل‌کننده را تغییر می‌دهد (یعنی ممکن است بسته‌های قدیمی را واکشی کند). مقادیر معمول بین 0.0 (بهترین راه‌حل شناخته‌شده توسط حل‌کننده) تا 1.0 (راه‌حل بهینه‌نشده) متغیر است. مقدار پیش‌فرض 0.0 است. این گزینه در مواردی مفید است که حل‌کننده نتواند در زمان معقول راه‌حلی پیدا کند ($OPAMSOLVERTIMEOUT را ببینید). توجه داشته باشید که ممکن است همهٔ حل‌کننده‌ها از این گزینه پشتیبانی نکنند.

OPAMSTATS در 2.4 حذف شد.

OPAMSTATUSLINE یک خط وضعیت پویا نمایش می‌دهد که وضعیت جاری ترمینال را نشان می‌دهد. (یکی از مقادیر always، never یا auto)

OPAMSTRICT در صورت بروز ناسازگاری‌ها (خواندن فایل، وارد کردن switch و غیره.) با شکست مواجه می‌شود.

OPAMSWITCH گزینهٔ `--switch' را ببینید. به‌طور خودکار توسط `opam env --switch=SWITCH --set-switch' تنظیم می‌شود.

OPAMUNLOCKBASE گزینهٔ نصب `--unlock-base' را ببینید.

OPAMUPGRADECRITERIA ترجیحات (preferences) کاربر را برای حل وابستگی‌ها هنگام ارتقا مشخص می‌کند. در صورت تنظیم هر دو، در ارتقاها بر OPAMCRITERIA اولویت دارد. همچنین گزینهٔ --criteria را ببینید.

OPAMUSEINTERNALSOLVER گزینهٔ `--use-internal-solver' را ببینید.

OPAMUSEOPENSSL در 2.2 حذف شد.

OPAMUTF8 استفاده از نویسه‌های UTF8 در خروجی (یکی از مقادیر always، never یا auto). به‌طور پیش‌فرض `auto' است که بر اساسlocale تعیین می‌شود).

OPAMUTF8MSGS استفاده از نویسه‌های گسترش‌یافتهٔ UTF8 در پیام‌های opam. شامل OPAMUTF8 نیز می‌شود. این گزینه به‌طور پیش‌فرض تنها در macOS تنظیم شده است.

OPAMVALIDATIONHOOK در صورت تنظیم، از دستور `%{hook%}' برای اعتبارسنجی به‌روزرسانی مخزن opam استفاده می‌کند.

OPAMVERBOSE گزینهٔ `--verbose' را ببینید.

OPAMVERBOSEON گزینهٔ --verbose-on را ببینید

OPAMVERSIONLAGPOWER استفاده نشود.

OPAMWITHDEVSETUP گزینهٔ نصب `--with-dev-setup' را ببینید.

OPAMWITHDOC گزینهٔ نصب `--with-doc' را ببینید.

OPAMWITHTEST گزینهٔ نصب `--with-test را ببینید.

OPAMWORKINGDIR گزینهٔ `--working-dir' را ببینید.

OPAMYES گزینه‌های `--yes' و `--confirm-level` را ببینید. متغیر OPAMYES بر OPAMNO اولویت دارد و در صورت تنظیم بودن OPAMCONFIRMLEVEL نادیده گرفته می‌شود.

OPAMVAR_var هنگام جایگزینی رشته‌های `%{var}%` در فایل‌های `opam`، محتوای متغیر var را بازنویسی می‌کند.

OPAMVAR_package_var هنگام جایگزینی رشته‌های `%{package:var}%` در فایل‌های `opam`، محتوای متغیر package:var را بازنویسی می‌کند..SH "نسخه خط فرمان (CLI VERSION)"

تمامی اسکریپت‌ها و فراخوانی‌های برنامه‌نویسی‌شده opam باید از `--cli' استفاده کنند تا اطمینان حاصل شود که با نسخه‌های آینده کلاینت opam بدون مشکل کار خواهند کرد. علاوه بر این، پست‌های وبلاگ یا سایر مستندات نیز می‌توانند از آن بهره‌مند شوند، زیرا مانع از کهنه و منسوخ شدن اطلاعات می‌شود.

اگرچه opam فقط از ریشه‌های (~/.opam/) نسخه فعلی پشتیبانی می‌کند، اما سازگاری رو به عقب را برای رابط خط فرمان خود فراهم می‌سازد.

از آنجا که پشتیبانی از نسخه CLI تنها در opam 2.1 افزوده شد، از OPAMCLI برای انتخاب پشتیبانی 2.0 استفاده کنید (چرا که opam 2.0 صرفاً آن را نادیده خواهد گرفت)، و برای نسخه‌های 2.1 (یا جدیدتر) از `--cli=2.1' استفاده نمایید، چرا که کنترل تجزیه نحو توسط یک متغیر محیطی شکننده است. برای این منظور، اگر OPAMCLI نسخه‌ای معتبر غیر از 2.0 را مشخص کند، و همچنین اگر `--cli=2.0' مشخص شده باشد، opam یک هشدار نمایش می‌دهد.

نسخه خط فرمان با استفاده از گزینه `--cli' یا متغیر محیطی OPAMCLI انتخاب می‌شود. گزینه `--cli' می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود که در این حالت آخرین مورد اولویت دارد. متغیر OPAMCLI تنها در صورتی بررسی می‌شود که `--cli' داده نشده باشد.

به عنوان استثنایی بر موارد زیر، دستور `exec' در صورتی که دستور یافت نشود یا قابل اجرا نباشد مقدار 127، و در غیر این صورت مقدار خروج خود دستور را برمی‌گرداند.

0
موفقیت، یا درست (true) برای پرس‌وجوهای بولی.
1
نادرست (False). هنگامی که یک مقدار بازگشتی بولی انتظار می‌رود بازگردانده می‌شود؛ برای مثال هنگام اجرا با --check، یا برای پرس‌وجوهایی مانند opam lint.
2
آرگومان‌های خط فرمان نادرست، یا آرگومان‌های خط فرمانی که به زمینه‌ای نامعتبر اشاره دارند (مثلاً فایلی که از قالب مورد انتظار پیروی نمی‌کند).
5
یافت نشد. موردی را درخواست کرده‌اید (بسته، نسخه، مخزن، و غیره) که پیدا نشد.
10
لغو شد. عملیات نیازمند تأیید بود، اما تأیید داده نشد.
15
قفل‌های مورد نیاز برای عملیات به دست نیامد.
20
هیچ راه‌حلی برای درخواست کاربر وجود ندارد. این وضعیت می‌تواند مثلاً به دلیل درخواست نصب دو بسته ناسازگار رخ دهد.
30
خطا در تعریف بسته، یا سایر فایل‌های فراداده (metadata). استفاده از --strict این خطا را با احتمال بیشتری ایجاد می‌کند.
31
خطای اسکریپت بسته. برخی از عملیات‌های بسته ناموفق بودند. این ممکن است به دلیل خطایی در بسته‌ها یا ناسازگاری با سیستم شما باشد. این می‌تواند یک خطای جزئی باشد.
40
خطای همگام‌سازی. دریافت برخی از مخازن دوردست (remotes) از شبکه ممکن نشد. این می‌تواند یک خطای جزئی باشد.
50
خطای پیکربندی. پیکربندی opam یا سیستم اجازه انجام عملیات را نمی‌دهد و باید اصلاح شود.
60
شکست حل‌کننده (solver). حل‌کننده موفق به بازگرداندن پاسخی درست نشد. این امر می‌تواند ناشی از خرابی حل‌کننده خارجی یا خطایی در پیکربندی حل‌کننده باشد.
99
خطای داخلی. مشکلی پیش آمد، که احتمالاً ناشی از یک باگ در خود opam است.
130
وقفه کاربر. سیگنال SIGINT دریافت شد، که معمولاً به دلیل فشردن Ctrl-C توسط کاربر است.
0
در صورت موفقیت.
123
در صورت خطاهای گوناگون گزارش‌شده در خطای استاندارد (standard error).
124
در صورت خطاهای تجزیه خط فرمان.
125
در صورت خطاهای داخلی غیرمنتظره (باگ‌ها).

به https://opam.ocaml.org/doc مراجعه کنید.

David Allsopp <david@tarides.com>

Vincent Bernardoff <vb@luminar.eu.org>

Raja Boujbel <raja.boujbel@ocamlpro.com>

Kate Deplaix <kit-ty-kate@outlook.com>

Roberto Di Cosmo <roberto@dicosmo.org>

Thomas Gazagnaire <thomas@gazagnaire.org>

Louis Gesbert <louis.gesbert@ocamlpro.com>

Fabrice Le Fessant <Fabrice.Le_fessant@inria.fr>

Anil Madhavapeddy <anil@recoil.org>

Guillem Rieu <guillem.rieu@ocamlpro.com>

Ralf Treinen <ralf.treinen@pps.jussieu.fr>

Frederic Tuong <tuong@users.gforge.inria.fr>.SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)"

opam admin(1)

گزارش‌های باگ را در https://github.com/ocaml/opam/issues بررسی کنید.

Opam admin 2.5.2