.\" Pipe this output to groff -m man -K utf8 -T utf8 | less -R .\" .mso an.tmac .TH "OPAM ADMIN-ADD-HASHES" 1 "" "Opam admin 2.5.2" "Opam admin Manual" .\" Disable hyphenation and ragged-right .nh .ad l .SH "نام (NAME)" opam\-admin\-add\-hashes \- افزودن هش‌های آرشیو به یک مخزن opam .SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)" .P \fBopam admin add\N'45'hashes\fR [\fB\N'45'\N'45'packages\fR=\fIPACKAGES\fR] [\fB\N'45'\N'45'replace\fR] [\fIOPTION\fR]… \fIHASH_ALGO\fR… .SH "توضیحات (DESCRIPTION)" .P این دستور تعاریف بسته‌ها را پویش کرده و هش‌ها را طبق درخواست اضافه می‌کند (در صورت نیاز آرشیوها را دریافت می‌کند). یک حافظه پنهان در مسیر /download\N'45'cache/hash\N'45'cache برای اجراهای بعدی ایجاد می‌شود. .SH "آرگومان‌ها (ARGUMENTS)" .TP 4 \fIHASH_ALGO\fR (الزامی) هش یا هش‌هایی که باید اضافه شوند. .SH "گزینه‌ها (OPTIONS)" .TP 4 \fB\N'45'p\fR \fIPACKAGES\fR, \fB\N'45'\N'45'packages\fR=\fIPACKAGES\fR تنها هش‌ها را برای بسته‌های داده‌شده اضافه می‌کند. .TP 4 \fB\N'45'\N'45'replace\fR جایگزین کردن هش‌های موجود به‌جای اضافه کردن به آن‌ها. .SH "گزینه‌های عمومی (COMMON OPTIONS)" .P این گزینه‌ها میان تمامی دستورها مشترک هستند. .TP 4 \fB\N'45'\N'45'best\N'45'effort\fR در صورت عدم امکان نصب تمام بسته‌های درخواستی، با شکست متوقف نشود: تلاش برای نصب بیشترین تعداد ممکن از بسته‌ها. توجه داشته باشید که ممکن است همه حل‌کننده‌های خارجی از این گزینه پشتیبانی نکنند (نسخه‌های اخیر \fIaspcud\fR یا \fImccs\fR باید پشتیبانی کنند). این معادل با تنظیم متغیر محیطی \fB$OPAMBESTEFFORT\fR است. .TP 4 \fB\N'45'\N'45'cli\fR=\fIMAJOR\N'46'MINOR\fR (در صورت عدم وجود=\fB2\N'46'5\fR) استفاده از نحو و معناشناسی رابط خط فرمان \fIMAJOR\N'46'MINOR\fR. این گزینه برای هرگونه استفاده پایدار از opam (اسکریپت‌ها، پست‌های وبلاگی و غیره) در نظر گرفته شده است؛ هر نسخه‌ای از opam در همان سری اصلی (MAJOR) به صورت نسخه فرعی (MINOR) مشخص‌شده رفتار خواهد کرد. این پرچم در opam 2.0 در دسترس نبود، بنابراین برای انتخاب رابط خط فرمان 2.0، به جای استفاده از این پارامتر متغیر محیطی \fBOPAMCLI\fR را روی \fI2.0\fR تنظیم کنید. .TP 4 \fB\N'45'\N'45'color\fR=\fIWHEN\fR رنگی کردن خروجی. مقدار \fIWHEN\fR باید یکی از مقادیر \fBalways\fR، \fBnever\fR یا \fBauto\fR باشد. .TP 4 \fB\N'45'\N'45'confirm\N'45'level\fR=\fILEVEL\fR سطح تأیید؛ مقدار \fILEVEL\fR باید یکی از مقادیر \fBask\fR، \fBno\fR، \fByes\fR یا \fBunsafe\N'45'yes\fR باشد. می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. اگر \fB\N'45'\N'45'yes\fR یا \fB\N'45'\N'45'no\fR نیز داده شده باشند، مقدار آخرین \fB\N'45'\N'45'confirm\N'45'level\fR لحاظ می‌شود. این معادل با تنظیم \fB$OPAMCONFIRMLEVEL\fR است. .TP 4 \fB\N'45'\N'45'criteria\fR=\fICRITERIA\fR تعیین اولویت‌های (\fIpreferences\fR) کاربر برای حل وابستگی در این اجرا. متغیرهای \fB$OPAMCRITERIA\fR، \fB$OPAMFIXUPCRITERIA\fR و \fB$OPAMUPGRADECRITERIA\fR را بازنویسی می‌کند. برای جزئیات مربوط به زبان پشتیبانی‌شده و حل‌کننده‌های خارجی موجود، را ببینید. یک راهنمای کلی برای استفاده از اولویت‌های حل‌کننده را می‌توان در یافت. .TP 4 \fB\N'45'\N'45'cudf\fR=\fIFILENAME\fR گزینه اشکال‌زدایی: درخواست‌های CUDF ارسالی به حل‌کننده را در \fIFILENAME\fR\-.cudf ذخیره می‌کند که در آن نشان‌دهنده n\-امین فراخوانی حل‌کننده در طول اجرای opam است. .TP 4 \fB\N'45'\N'45'debug\fR چاپ پیام‌های اشکال‌زدایی در stderr. این معادل با تنظیم \fB$OPAMDEBUG\fR بر روی "true" است. .TP 4 \fB\N'45'\N'45'debug\N'45'level\fR=\fILEVEL\fR مشابه \fB\N'45'\N'45'debug\fR، اما امکان تعیین سطح اشکال‌زدایی را فراهم می‌آورد (\fB\N'45'\N'45'debug\fR آن را روی 1 تنظیم می‌کند). معادل با تنظیم \fB$OPAMDEBUG\fR روی یک عدد صحیح مثبت است. .TP 4 \fB\N'45'\N'45'git\N'45'version\fR در صورت تنظیم بودن، نسخه گیت opam را چاپ کرده (یعنی زمانی که از نسخه توسعه استفاده می‌کنید) و خارج می‌شود. .TP 4 \fB\N'45'\N'45'help\fR[=\fIFMT\fR] (پیش‌فرض=\fBauto\fR) نمایش این راهنما در قالب \fIFMT\fR. مقدار \fIFMT\fR باید یکی از مقادیر \fBauto\fR، \fBpager\fR، \fBgroff\fR یا \fBplain\fR باشد. با مقدار \fBauto\fR، چنانچه متغیر محیطی \fBTERM\fR برابر با \fBdumb\fR یا تعریف‌نشده باشد، قالب خروجی به صورت \fBpager\fR یا \fBplain\fR خواهد بود. .TP 4 \fB\N'45'\N'45'ignore\N'45'pin\N'45'depends\fR نادیده گرفتن pinهای اضافی مورد نیاز بسته‌هایی که سنجاق (pin) می‌شوند، چه به صورت دستی از طریق \fIopam pin\fR و چه از طریق \fIopam install DIR\fR. این معادل با تنظیم \fBIGNOREPINDEPENDS=true\fR است. .TP 4 \fB\N'45'\N'45'json\fR=\fIFILENAME\fR ذخیره نتایج اجرای opam در یک فایل رایانه‌خوان. اگر نام فایل شامل نویسه \(aq%\(aq باشد، با شناسه‌ای جایگزین می‌شود تا یک فایل موجود رونویسی نشود. مشابه تنظیم متغیر \fB$OPAMJSON\fR است. .TP 4 \fB\N'45'\N'45'no\fR پاسخ منفی به تمامی پرسش‌های بله/خیر opam بدون درخواست از کاربر. همچنین \fB\N'45'\N'45'confirm\N'45'level\fR را ببینید. این معادل با تنظیم \fB$OPAMNO\fR روی "true" است. .TP 4 \fB\N'45'\N'45'no\N'45'aspcud\fR در نسخه \fB2.1\fR حذف شد. .TP 4 \fB\N'45'\N'45'no\N'45'auto\N'45'upgrade\fR هنگام پیکربندی یا به‌روزرسانی مخزنی که برای نسخه‌های پیشین opam (نسخه 1.2) نوشته شده است، opam به‌طور داخلی آن را به قالب فعلی تبدیل می‌کند. این گزینه رفتار مذکور را غیرفعال می‌سازد. توجه داشته باشید که مخازن باید نسخه قالب خود را در یک فایل \(aqrepo\(aq در ریشه خود مشخص کنند، در غیر این صورت فرض می‌شود که با قالب قدیمی‌تر هستند. در هر صورت، ترجیح داده می‌شود مخازن در صورت امکان به‌طور دستی با استفاده از \fIopam admin upgrade [\-\-mirror URL]\fR ارتقا داده شوند. .TP 4 \fB\N'45'q\fR, \fB\N'45'\N'45'quiet\fR گزینه \fB\N'45'\N'45'verbose\fR را غیرفعال می‌کند. .TP 4 \fB\N'45'\N'45'root\fR=\fIROOT\fR استفاده از \fIROOT\fR به عنوان مسیر ریشه فعلی. این معادل با تنظیم \fB$OPAMROOT\fR روی \fIROOT\fR است. .TP 4 \fB\N'45'\N'45'safe\fR, \fB\N'45'\N'45'readonly\fR اطمینان از اینکه هیچ چیزی به‌طور خودکار به‌روزرسانی یا بازنویسی نخواهد شد. برای فراخوانی از اسکریپت‌های تکمیل خودکار (completion) مفید است. هر زمان که چنین عملیاتی نیاز باشد، با خطا متوقف می‌شود؛ همچنین از انتظار برای قفل‌ها جلوگیری کرده، پرسش‌های تعاملی را نادیده می‌گیرد و متغیر \fB$OPAMDEBUG\fR را بازنویسی می‌کند. این معادل با تنظیم متغیر محیطی \fB$OPAMSAFE\fR است. .TP 4 \fB\N'45'\N'45'solver\fR=\fICMD\fR تعیین حل‌کننده CUDF مورد استفاده برای حل مشکلات نصب بسته. این مقدار یا یک حل‌کننده از پیش تعریف‌شده است (این نسخه از opam از builtin\-mccs+lp()، builtin\-mccs+glpk، builtin\-dummy\-z3\-solver، builtin\-0install، aspcud، mccs، aspcud\-old و packup پشتیبانی می‌کند)، یا یک دستور سفارشی که باید شامل متغیرهای %{input}%، %{output}%، %{criteria}% و به صورت اختیاری %{timeout}% باشد. این معادل با تنظیم \fB$OPAMEXTERNALSOLVER\fR است. .TP 4 \fB\N'45'\N'45'strict\fR در صورت مشاهده هرگونه خطا در تعریف بسته یا فایل پیکربندی، با شکست متوقف شود. حالت پیش‌فرض، ادامه دادن خاموش در صورت امکان است. .TP 4 \fB\N'45'\N'45'switch\fR=\fISWITCH\fR استفاده از \fISWITCH\fR به عنوان محیط کامپایلر (switch) فعلی. این معادل با تنظیم \fB$OPAMSWITCH\fR روی \fISWITCH\fR است. .TP 4 \fB\N'45'\N'45'use\N'45'internal\N'45'solver\fR غیرفعال کردن هرگونه حل‌کننده خارجی و استفاده از حل‌کننده داخلی (این امر مستلزم آن است که opam با یک حل‌کننده داخلی کامپایل شده باشد). این معادل با تنظیم \fB$OPAMNOASPCUD\fR یا \fB$OPAMUSEINTERNALSOLVER\fR است. .TP 4 \fB\N'45'v\fR, \fB\N'45'\N'45'verbose\fR افزایش پرگویی خروجی. یک بار \fB\N'45'v\fR تمام دستورات بسته را نشان می‌دهد؛ برای نمایش دستورات فراخوانی‌شده به‌طور داخلی (مانند \fItar\fR، \fIcurl\fR، \fIpatch\fR و غیره) آن را تکرار کنید. تکرار به تعداد \fIn\fR بار معادل با تنظیم \fB$OPAMVERBOSE\fR روی "\fIn\fR" است. .TP 4 \fB\N'45'\N'45'version\fR نمایش اطلاعات نسخه. .TP 4 \fB\N'45'w\fR, \fB\N'45'\N'45'working\N'45'dir\fR هنگام به‌روزرسانی بسته‌هایی که به یک دایرکتوری محلی تحت کنترل نسخه متصل هستند، به‌جای آخرین وضعیت ثبت‌شده (commit) یا ارجاعی که به آن اشاره می‌کنند، به وضعیت کاری فعلی سورس آن‌ها به‌روزرسانی شود. از آنجا که دایرکتوری سورس همان‌گونه که هست کپی می‌شود، چنانچه پاکیزه نباشد ممکن است منجر به شکست ساخت opam شود. این تنها بر بسته‌هایی تأثیر می‌گذارد که صراحتاً در خط فرمان ذکر شده‌اند. همچنین می‌تواند با \fB$OPAMWORKINGDIR\fR تنظیم شود. .TP 4 \fB\N'45'y\fR, \fB\N'45'\N'45'yes\fR پاسخ مثبت به تمامی پرسش‌های بله/خیر opam بدون درخواست از کاربر. همچنین \fB\N'45'\N'45'confirm\N'45'level\fR را ببینید. این معادل با تنظیم \fB$OPAMYES\fR روی "true" است. .SH "محیط (ENVIRONMENT)" .P برنامه Opam از متغیرهای محیطی فهرست‌شده در اینجا استفاده می‌کند. متغیرهای بولی برای غیرفعال‌سازی باید روی "0"، "no"، "false" یا رشته خالی، و برای فعال‌سازی روی "1"، "yes" یا "true" تنظیم شوند. .P \fIOPAMALLPARENS\fR تمام فیلترها را درون پرانتز قرار می‌دهد. .P \fIOPAMASSUMEDEPEXTS\fR گزینه \fB\-\-assume\-depexts\fR را ببینید. .P \fIOPAMAUTOANSWER\fR صرفاً برای استفاده داخلی. .P \fIOPAMAUTOREMOVE\fR گزینه حذف \fB\-\-auto\-remove\fR را ببینید. .P \fIOPAMBESTEFFORT\fR گزینه \fB\-\-best\-effort\fR را ببینید. .P \fIOPAMBESTEFFORTPREFIXCRITERIA\fR رشته‌ای را تعیین می‌کند که هنگام تنظیم گزینه \fB\-\-best\-effort\fR باید به معیارها پیشوند شود، و انتظار می‌رود ویژگی \(aqopam\-query\(aq را در راه‌حل به بیشینه برساند. .P \fIOPAMBUILDDOC\fR در نسخه \fB2.1\fR حذف شد. .P \fIOPAMBUILDTEST\fR در نسخه \fB2.1\fR حذف شد. .P \fIOPAMCLI\fR گزینه \fB\-\-cli\fR را ببینید. .P \fIOPAMCOLOR\fR هنگامی که روی \fIalways\fR یا \fInever\fR تنظیم شود، یک مقدار پیش‌فرض برای گزینه \fB\-\-color\fR تعیین می‌کند. .P \fIOPAMCONFIRMLEVEL\fR گزینه \fB\-\-confirm\-level\fR را ببینید. متغیر \fBOPAMCONFIRMLEVEL\fR بر \fBOPAMYES\fR و \fBOPAMNO\fR اولویت دارد. .P \fIOPAMCRITERIA\fR اولویت‌های (\fIpreferences\fR) کاربر را برای حل وابستگی‌ها مشخص می‌کند. مقدار پیش‌فرض به نسخه حل‌کننده بستگی دارد؛ از \(aqconfig report\(aq برای آگاهی از مقدار فعلی استفاده کنید. همچنین گزینه \fB\-\-criteria\fR را ببینید. .P \fIOPAMCUDFFILE\fR گراف cudf را در فایل \fIfile\fR\-actions\-explicit.dot ذخیره می‌کند. .P \fIOPAMCUDFTRIM\fR فیلتر کردن بسته‌های نامرتبط را در طول پیش‌پردازش CUDF کنترل می‌کند. .P \fIOPAMCURL\fR می‌تواند برای انتخاب یک برنامه مشخص \(aqcurl\(aq به کار رود. برای گزینه‌های بیشتر \fIOPAMFETCH\fR را ببینید. .P \fIOPAMDEBUG\fR گزینه‌های \fB\-\-debug\fR و \fB\-\-debug\-level\fR را ببینید. .P \fIOPAMDEBUGSECTIONS\fR در صورت تنظیم، پیام‌های اشکال‌زدایی را به فهرستی از بخش‌ها که با فاصله جدا شده‌اند محدود می‌کند. بخش‌ها می‌توانند به‌صورت اختیاری یک سطح اشکال‌زدایی مشخص داشته باشند (برای مثال \fBCLIENT:2\fR یا \fBCLIENT CUDF:2\fR)، اما در غیر این صورت از \fB\-\-debug\-level\fR استفاده می‌کنند. .P \fIOPAMDIGDEPTH\fR مشخص می‌کند جستجو برای تداخل‌ها در حین پیش‌پردازش CUDF تا چه حد تهاجمی باشد. .P \fIOPAMDOWNLOADJOBS\fR بیشینه تعداد بارگیری‌های هم‌زمان را تعیین می‌کند. .P \fIOPAMDROPWORKINGDIR\fR هنگام به‌روزرسانی، بسته‌هایی را که پیش‌تر با \fB\-\-working\-dir\fR به‌روزرسانی شده‌اند بازنویسی می‌کند. بدون تنظیم این متغیر، opam آن‌ها را دست‌نخورده حفظ می‌کند مگر آنکه صراحتاً در خط فرمان مشخص شوند. .P \fIOPAMDRYRUN\fR گزینه \fB\-\-dry\-run\fR را ببینید. .P \fIOPAMEDITOR\fR ویرایشگر مورد استفاده برای ویرایش فایل‌های opam را تعیین می‌کند؛ بر \fI$EDITOR\fR و \fI$VISUAL\fR اولویت دارد. .P \fIOPAMERRLOGLEN\fR تعداد خطوط گزارش چاپ‌شده در زمان شکست یک زیرفرآیند را تعیین می‌کند؛ 0 برای چاپ همه خطوط. .P \fIOPAMEXTERNALSOLVER\fR گزینه \fB\-\-solver\fR را ببینید. .P \fIOPAMFAKE\fR گزینه \fB\-\-fake\fR را ببینید. .P \fIOPAMFETCH\fR نحوه بارگیری فایل‌ها را مشخص می‌کند: یکی از مقادیر \(aqwget\(aq، \(aqcurl\(aq یا یک دستور سفارشی که در آن متغیرهای \fB%{url}%\fR، \fB%{out}%\fR، \fB%{retry}%\fR، \fB%{compress}%\fR و \fB%{checksum}%\fR جایگزین خواهند شد. بر مقدار \(aqdownload\-command\(aq در فایل پیکربندی اصلی اولویت دارد. .P \fIOPAMFIXUPCRITERIA\fR همانند \fIOPAMUPGRADECRITERIA\fR است، اما مختص رفع اشکال (fixup) و نصب مجدد است. .P \fIOPAMIGNORECONSTRAINTS\fR گزینه نصب \fB\-\-ignore\-constraints\-on\fR را ببینید. .P \fIOPAMIGNOREPINDEPENDS\fR گزینه \fB\-\-ignore\-pin\-depends\fR را ببینید. .P \fIOPAMINPLACEBUILD\fR گزینه \fB\-\-inplace\-build\fR را ببینید. .P \fIOPAMJOBS\fR بیشینه تعداد کارگرهای موازی در حال اجرا را تعیین می‌کند. .P \fIOPAMJSON\fR خروجی json را در فایل داده‌شده ثبت می‌کند (از نویسه \(aq%\(aq برای نمایه‌سازی فایل‌ها استفاده کنید). .P \fIOPAMKEEPBUILDDIR\fR گزینه نصب \fB\-\-keep\-build\-dir\fR را ببینید. .P \fIOPAMKEEPLOGS\fR به opam اعلام می‌کند که برخی گزارش‌های موقت دستورات و برخی پشتیبان‌ها را حذف نکند. این کار اجرای برخی از پاک‌سازی‌های نهایی را نادیده گرفته و ممکن است به دریافت ردیابی‌های پشته‌ای (backtraces) قابل‌اعتمادتر کمک کند. .P \fIOPAMLOCKED\fR ترکیبی از گزینه‌های \fB\-\-locked\fR و \fB\-\-lock\-suffix\fR است. .P \fIOPAMLOGS\fR \fIlogdir\fR دایرکتوری گزارش‌ها را تعیین می‌کند، پیش‌فرض یک دایرکتوری موقت در /tmp است. .P \fIOPAMMAKECMD\fR دستور make سیستمی مورد استفاده را تعیین می‌کند. .P \fIOPAMMERGEOUT\fR خروجی‌های فرآیند را ادغام می‌کند، خروجی خطای استاندارد (stderr) بر روی خروجی استاندارد (stdout). .P \fIOPAMNO\fR به تمام پرسش‌ها پاسخ خیر می‌دهد، گزینه‌های \fB\-\-no\fR و \fB\-\-confirm\-level\fR را ببینید. در صورت تنظیم بودن هر یک از متغیرهای \fBOPAMCONFIRMLEVEL\fR یا \fBOPAMYES\fR، متغیر \fBOPAMNO\fR نادیده گرفته می‌شود. .P \fIOPAMNOAGGREGATE\fR در دستور \(aqopam admin check\(aq، از تجمیع بسته‌ها جلوگیری می‌کند. .P \fIOPAMNOASPCUD\fR منسوخ شده است. .P \fIOPAMNOAUTOUPGRADE\fR ارتقای خودکار داخلی مخازن با قالب‌های پیشین به قالب کنونی را هنگام \(aqupdate\(aq یا \(aqinit\(aq غیرفعال می‌کند. .P \fIOPAMNOCHECKSUMS\fR در صورت موجود بودن، گزینه \fB\-\-no\-checksums\fR را فعال می‌کند. .P \fIOPAMNODEPEXTS\fR مدیریت وابستگی‌های سیستمی را غیرفعال می‌کند، گزینه \fB\-\-no\-depexts\fR را ببینید. .P \fIOPAMNOENVNOTICE\fR داخلی. .P \fIOPAMNOSELFUPGRADE\fR گزینه \fB\-\-no\-self\-upgrade\fR را ببینید. .P \fIOPAMPINKINDAUTO\fR تعیین می‌کند که آیا هنگام سنجاق کردن (pinning) به یک مسیر محلی، سیستم‌های کنترل نسخه تشخیص داده شوند یا خیر. از نسخه 1.3.0 به‌طور پیش‌فرض فعال است. .P \fIOPAMPRECISETRACKING\fR ردیابی دقیق و ریزدانه دایرکتوری‌ها. .P \fIOPAMPREPRO\fR این متغیر را روی false تنظیم کنید تا پیش‌پردازش CUDF غیرفعال شود. کارایی کمتری دارد، اما ممکن است به اشکال‌زدایی مشکلات حل‌کننده کمک کند. .P \fIOPAMREPOSITORYTARRING\fR مخازن را به‌طور داخلی به‌صورت فایل‌های tar.gz ذخیره می‌کند. این کار روی سیستم‌فایل‌هایی که پویش ساختارهای بزرگ دایرکتوری در آن‌ها کند است اما حافظه پنهان مناسبی در /tmp دارند بسیار سریع‌تر است؛ با این حال در حالت کلی کندتر عمل می‌کند. .P \fIOPAMREQUIRECHECKSUMS\fR در صورت در دسترس بودن، گزینه \fB\-\-require\-checksums\fR را فعال می‌کند (برای مثال برای \(aqopam install\(aq). .P \fIOPAMRETRIES\fR تعداد دفعات تلاش مجدد پیش از اعلام شکست بارگیری‌ها را تعیین می‌کند. .P \fIOPAMREUSEBUILDDIR\fR گزینه \fB\-\-reuse\-build\-dir\fR را ببینید. .P \fIOPAMROOT\fR گزینه \fB\-\-root\fR را ببینید. این متغیر به‌طور خودکار توسط دستور \(aqopam env \-\-root=DIR \-\-set\-root\(aq تنظیم می‌شود. .P \fIOPAMROOTISOK\fR هنگام اجرا با دسترسی ریشه (root) پیام خطایی صادر نمی‌کند. .P \fIOPAMSAFE\fR گزینه \fB\-\-safe\fR را ببینید. .P \fIOPAMSHOW\fR گزینه \fB\-\-show\fR را ببینید. .P \fIOPAMSKIPUPDATE\fR گزینه \fB\-\-skip\-updates\fR را ببینید. .P \fIOPAMSKIPVERSIONCHECKS\fR برخی از بررسی‌های نسخه را نادیده می‌گیرد. ناامن است و صرفاً برای آزمون‌های سازگاری کاربرد دارد. .P \fIOPAMSOLVERALLOWSUBOPTIMAL\fR (پیش‌فرض \(aqtrue\(aq) به برخی از حل‌کننده‌ها اجازه می‌دهد تا هنگام اتمام مهلت زمانی، همچنان یک راه‌حل بازگردانند؛ در حالی که تضمین می‌شود راه‌حل پایدار بماند، در این حالت هیچ تضمینی وجود ندارد که با معیارهای بهینه‌سازی مورد انتظار سازگار باشد. اگر برابر با \(aqtrue\(aq باشد، opam با یک هشدار به کار خود ادامه می‌دهد؛ اگر \(aqfalse\(aq باشد، اتمام مهلت زمانی به عنوان خطا در نظر گرفته می‌شود. در حال حاضر فقط بخش پشتیبان داخلی builtin\-z3 از این حالت پشتیبانی می‌کند. .P \fIOPAMSOLVERTIMEOUT\fR مهلت زمانی حل‌کننده را تغییر می‌دهد. مقدار پیش‌فرض 60.0 است، برای زمان نامحدود روی 0 تنظیم کنید. توجه داشته باشید که ممکن است همه حل‌کننده‌ها از این گزینه پشتیبانی نکنند. .P \fIOPAMSOLVERTOLERANCE\fR میزان مدارا نسبت به انتخاب یک راه‌حل غیربهینه توسط حل‌کننده را تغییر می‌دهد (یعنی ممکن است بسته‌های قدیمی را انتخاب کند). مقادیر معمول از 0.0 (بهترین راه‌حل شناخته‌شده توسط حل‌کننده) تا 1.0 (راه‌حل غیربهینه) متغیر است. پیش‌فرض 0.0 است. این گزینه زمانی مفید است که حل‌کننده نتواند در زمانی معقول به راه‌حل برسد (\fB$OPAMSOLVERTIMEOUT\fR را ببینید). توجه داشته باشید که همه حل‌کننده‌ها از این گزینه پشتیبانی نمی‌کنند. .P \fIOPAMSTATS\fR در نسخه \fB2.4\fR حذف شد. .P \fIOPAMSTATUSLINE\fR یک خط وضعیت پویا را برای نمایش رویدادهای جاری در ترمینال نمایش می‌دهد (یکی از مقادیر \fBalways\fR، \fBnever\fR یا \fBauto\fR). .P \fIOPAMSTRICT\fR در صورت بروز ناسازگاری‌ها (خواندن فایل، وارد کردن switch و غیره) متوقف شده و شکست می‌خورد. .P \fIOPAMSWITCH\fR گزینه \fB\-\-switch\fR را ببینید. به‌طور خودکار توسط \(aqopam env \-\-switch=SWITCH \-\-set\-switch\(aq تنظیم می‌شود. .P \fIOPAMUNLOCKBASE\fR گزینه نصب \fB\-\-unlock\-base\fR را ببینید. .P \fIOPAMUPGRADECRITERIA\fR اولویت‌های (\fIpreferences\fR) کاربر را برای حل وابستگی‌ها هنگام اجرای ارتقا مشخص می‌کند. در صورت تنظیم هر دو، در ارتقاها بر \fIOPAMCRITERIA\fR اولویت دارد. همچنین گزینه \fB\-\-criteria\fR را ببینید. .P \fIOPAMUSEINTERNALSOLVER\fR گزینه \fB\-\-use\-internal\-solver\fR را ببینید. .P \fIOPAMUSEOPENSSL\fR در نسخه \fB2.2\fR حذف شد. .P \fIOPAMUTF8\fR استفاده از نویسه‌های UTF8 در خروجی (یکی از مقادیر \fBalways\fR، \fBnever\fR یا \fBauto\fR؛ پیش‌فرض \(aqauto\(aq است که بر اساس تنظیمات محلی مشخص می‌شود). .P \fIOPAMUTF8MSGS\fR استفاده از نویسه‌های گسترده UTF8 در پیام‌های opam. مستلزم فعال بودن \fIOPAMUTF8\fR است. این متغیر به‌طور پیش‌فرض تنها در macOS فعال است. .P \fIOPAMVALIDATIONHOOK\fR در صورت تنظیم، از دستور \(aq%{hook%}\(aq برای اعتبارسنجی به‌روزرسانی مخزن opam استفاده می‌کند. .P \fIOPAMVERBOSE\fR گزینه \fB\-\-verbose\fR را ببینید. .P \fIOPAMVERBOSEON\fR گزینه \fB\-\-verbose\-on\fR را ببینید. .P \fIOPAMVERSIONLAGPOWER\fR استفاده نشود. .P \fIOPAMWITHDEVSETUP\fR گزینه نصب \fB\-\-with\-dev\-setup\fR را ببینید. .P \fIOPAMWITHDOC\fR گزینه نصب \fB\-\-with\-doc\fR را ببینید. .P \fIOPAMWITHTEST\fR گزینه نصب \fB\-\-with\-test\fR را ببینید. .P \fIOPAMWORKINGDIR\fR گزینه \fB\-\-working\-dir\fR را ببینید. .P \fIOPAMYES\fR گزینه‌های \fB\-\-yes\fR و \fB\-\-confirm\-level\fR را ببینید. متغیر \fBOPAMYES\fR بر \fBOPAMNO\fR اولویت دارد و در صورت تنظیم بودن \fBOPAMCONFIRMLEVEL\fR نادیده گرفته می‌شود. .P \fIOPAMVAR_var\fR هنگام جایگزینی رشته‌های \(aq%{var}%\(aq در فایل‌های \(aqopam\(aq، مقدار متغیر \fIvar\fR را بازنویسی می‌کند. .P \fIOPAMVAR_package_var\fR هنگام جایگزینی رشته‌های \(aq%{package:var}%\(aq در فایل‌های \(aqopam\(aq، مقدار متغیر \fIpackage:var\fR را بازنویسی می‌کند. .SH "نسخه رابط خط فرمان (CLI VERSION)" .P تمامی اسکریپت‌ها و فراخوانی‌های برنامه‌نویسی‌شده opam باید از \fB\-\-cli\fR استفاده کنند تا اطمینان حاصل شود که با نسخه‌های آینده کارخواه opam به‌طور یکپارچه کار می‌کنند. علاوه بر این، پست‌های وبلاگی یا سایر مستندات نیز می‌توانند از آن بهره‌مند شوند، چرا که مانع از منسوخ شدن اطلاعات می‌شود. .P اگرچه opam تنها از ریشه‌های (\fI~/\N'46'opam/\fR) مربوط به نسخه کنونی پشتیبانی می‌کند، اما سازگاری عقب‌رو را برای رابط خط فرمان خود فراهم می‌آورد. .P از آنجا که پشتیبانی از نسخه رابط خط فرمان تنها در opam 2.1 اضافه شده است، از \fIOPAMCLI\fR برای انتخاب پشتیبانی نسخه 2.0 استفاده کنید (زیرا opam 2.0 صرفاً آن را نادیده می‌گیرد)، و از \fB\-\-cli=2.1\fR برای نسخه‌های 2.1 (یا جدیدتر) بهره ببرید، زیرا متغیر محیطی کنترل‌کننده تجزیه نحو ممکن است شکننده باشد. به همین منظور، اگر متغیر \fIOPAMCLI\fR نسخه‌ای معتبر به جز 2.0 را مشخص کند یا اگر \fB\-\-cli=2.0\fR مشخص شده باشد، opam یک هشدار نمایش می‌دهد. .P نسخه رابط خط فرمان با استفاده از گزینه \fB\-\-cli\fR یا متغیر محیطی \fIOPAMCLI\fR انتخاب می‌شود. گزینه \fB\-\-cli\fR می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود که در این حالت آخرین مورد اولویت خواهد داشت. متغیر \fIOPAMCLI\fR تنها در صورتی بررسی می‌شود که \fB\-\-cli\fR داده نشده باشد. .SH "وضعیت خروج (EXIT STATUS)" .P به‌عنوان یک استثنا از موارد زیر، در صورتی که دستور یافت نشود یا اجرای آن ممکن نباشد، دستور \(aqexec\(aq مقدار 127 و در غیر این صورت مقدار خروج خود دستور را برمی‌گرداند. .TP 4 0 موفقیت، یا درست (true) برای پرس‌وجوهای بولی. .TP 4 1 نادرست (False). هنگامی که مقدار بازگشتی بولی انتظار می‌رود، برای مثال در زمان اجرا با \fB\-\-check\fR، یا برای پرس‌وجوهایی مانند \fBopam lint\fR بازگردانده می‌شود. .TP 4 2 آرگومان‌های نامعتبر خط فرمان، یا آرگومان‌های خط فرمانی که به زمینه‌ای نامعتبر اشاره دارند (مانند فایلی که از قالب مورد انتظار پیروی نمی‌کند). .TP 4 5 یافت نشد. موردی (بسته، نسخه، مخزن و غیره) درخواست شده که پیدا نشد. .TP 4 10 لغو شد. عملیات نیازمند تأیید بود که داده نشد. .TP 4 15 به‌دست آوردن قفل‌های مورد نیاز برای انجام عملیات ممکن نشد. .TP 4 20 هیچ راه‌حلی برای درخواست کاربر وجود ندارد. برای مثال این موضوع می‌تواند ناشی از درخواست نصب دو بسته ناسازگار باشد. .TP 4 30 خطا در تعریف بسته یا سایر فایل‌های فراداده. استفاده از \fB\-\-strict\fR وقوع این خطا را افزایش می‌دهد. .TP 4 31 خطای اسکریپت بسته. برخی عملیات بسته ناموفق بودند. این ممکن است خطایی در بسته‌ها یا ناسازگاری با سیستم شما باشد. این خطا می‌تواند یک خطای جزئی باشد. .TP 4 40 خطای همگام‌سازی. دریافت برخی از موارد دوردست از طریق شبکه ممکن نشد. این می‌تواند یک خطای جزئی باشد. .TP 4 50 خطای پیکربندی. پیکربندی سیستم یا opam اجازه اجرای عملیات را نمی‌دهد و نیازمند اصلاح است. .TP 4 60 شکست حل‌کننده. حل‌کننده نتوانست پاسخی معتبر بازگرداند. این می‌تواند ناشی از یک حل‌کننده خارجی معیوب یا خطایی در پیکربندی حل‌کننده باشد. .TP 4 99 خطای داخلی. مشکلی رخ داده است، احتمالاً به دلیل وجود باگ در خود opam. .TP 4 130 وقفه کاربر. سیگنال SIGINT دریافت شد که معمولاً ناشی از فشردن کلیدهای Ctrl\-C توسط کاربر است. .TP 4 0 در صورت موفقیت. .TP 4 123 در صورت بروز خطاهای نامشخص گزارش‌شده در خطای استاندارد. .TP 4 124 در صورت بروز خطاهای تجزیه خط فرمان. .TP 4 125 در صورت بروز خطاهای غیرمنتظره داخلی (باگ‌ها). .SH "مستندات بیشتر (FURTHER DOCUMENTATION)" .P را ببینید. .SH "نویسندگان (AUTHORS)" .P David Allsopp .sp -1 .P Vincent Bernardoff .sp -1 .P Raja Boujbel .sp -1 .P Kate Deplaix .sp -1 .P Roberto Di Cosmo .sp -1 .P Thomas Gazagnaire .sp -1 .P Louis Gesbert .sp -1 .P Fabrice Le Fessant .sp -1 .P Anil Madhavapeddy .sp -1 .P Guillem Rieu .sp -1 .P Ralf Treinen .sp -1 .P Frederic Tuong .SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)" .P opam admin(1) .SH "اشکالات (BUGS)" .P گزارش‌های اشکال را در بررسی کنید.