.\" Pipe this output to groff -m man -K utf8 -T utf8 | less -R .\" .mso an.tmac .TH "OPAM ADMIN-ADD-CONSTRAINT" 1 "" "Opam admin 2.5.2" "Opam admin Manual" .\" Disable hyphenation and ragged-right .nh .ad l .SH "نام (NAME)" .P opam\-admin\-add\-constraint \- افزودن قیدهای نسخه بر روی تمامی وابستگی‌ها به یک بسته مشخص .SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)" .P \fBopam admin add\-constraint\fR [\fB\-\-force\fR] [\fB\-\-packages\fR=\fIPACKAGES\fR] [\fIOPTION\fR]… \fIPACKAGE\fR .SH "توضیحات (DESCRIPTION)" .P این دستور تمامی وابستگی‌ها به یک بسته مشخص را جستجو کرده و یک قید نسخه به آن‌ها اضافه می‌کند. این ابزار به ویژه زمانی کاربرد دارد که یک نسخه اصلی جدید و ناسازگار از یک کتابخانه به مخزن اضافه می‌شود و نیاز است کران‌های بالا به وابستگی‌های موجود افزوده شود. قید نسخه جدید با قید موجود ترکیب شده و در صورت امکان ساده‌سازی می‌شود (برای مثال، \fB>=3 & >5\fR تبدیل به \fB>5\fR می‌شود). .SH "آرگومان‌ها (ARGUMENTS)" .TP 4 \fIPACKAGE\fR (الزامی) نام یک بسته همراه با یک قید نسخه، مانند \fBname>=version\fR. اگر هیچ قید نسخه‌ای مشخص نشود، دستور فقط قیدهای نسخه موجود برای وابستگی‌ها به بسته نام‌برده را ساده‌سازی می‌کند. .SH "گزینه‌ها (OPTIONS)" .TP 4 \fB\-\-force\fR اجبار به به‌روزرسانی قیدها حتی اگر قید حاصل غیرقابل ارضا باشد (مانند افزودن \fB>3\fR به قید \fB<2\fR). حالت پیش‌فرض در این شرایط، چاپ یک هشدار و حفظ قید موجود بدون تغییر است. .TP 4 \fB\-p\fR \fIPACKAGES\fR, \fB\-\-packages\fR=\fIPACKAGES\fR افزودن قیدها فقط برای بسته‌های داده‌شده. .SH "گزینه‌های عمومی (COMMON OPTIONS)" .P این گزینه‌ها میان تمامی دستورات مشترک هستند. .TP 4 \fB\-\-best\-effort\fR در صورتی که تمام بسته‌های درخواستی قابل نصب نباشند با شکست مواجه نشو: تلاش کن تا جای ممکن بیشترین تعداد بسته را نصب کنی. توجه داشته باشید که ممکن است همه حل‌کننده‌های خارجی (external solvers) از این گزینه پشتیبانی نکنند (نسخه‌های اخیر \fIaspcud\fR یا \fImccs\fR باید پشتیبانی کنند). این معادل تنظیم متغیر محیطی \fB$OPAMBESTEFFORT\fR است. .TP 4 \fB\-\-cli\fR=\fIMAJOR.MINOR\fR (پیش‌فرض=\fB2.5\fR) استفاده از نحو و معناشناسی رابط خط فرمان \fIMAJOR.MINOR\fR. با هدف هرگونه استفاده مداوم از opam (اسکریپت‌ها، پست‌های وبلاگ و غیره)، هر نسخه‌ای از opam در همان سری MAJOR مشابه انتشار MINOR مشخص‌شده رفتار خواهد کرد. این فلگ در opam 2.0 موجود نبود، بنابراین برای انتخاب رابط خط فرمان 2.0، متغیر محیطی \fBOPAMCLI\fR را به جای استفاده از این پارامتر روی \fI2.0\fR تنظیم کنید. .TP 4 \fB\-\-color\fR=\fIWHEN\fR رنگی کردن خروجی. \fIWHEN\fR باید یکی از \fBalways\fR، \fBnever\fR یا \fBauto\fR باشد. .TP 4 \fB\-\-confirm\-level\fR=\fILEVEL\fR سطح تأییدیه؛ \fILEVEL\fR باید یکی از \fBask\fR، \fBno\fR، \fByes\fR یا \fBunsafe\-yes\fR باشد. می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. اگر \fB\-\-yes\fR یا \fB\-\-no\fR نیز داده شوند، مقدار آخرین \fB\-\-confirm\-level\fR لحاظ می‌شود. این معادل تنظیم \fB$OPAMCONFIRMLEVEL\fR است. .TP 4 \fB\-\-criteria\fR=\fICRITERIA\fR تعیین ترجیحات کاربر برای حل وابستگی در این اجرا. متغیرهای \fB$OPAMCRITERIA\fR، \fB$OPAMFIXUPCRITERIA\fR و \fB$OPAMUPGRADECRITERIA\fR را بازنویسی می‌کند. برای جزئیات درباره زبان پشتیبانی‌شده و حل‌کننده‌های خارجی موجود، به http://opam.ocaml.org/doc/External_solvers.html مراجعه کنید. یک راهنمای کلی برای استفاده از ترجیحات حل‌کننده را می‌توان در http://www.dicosmo.org/Articles/usercriteria.pdf یافت. .TP 4 \fB\-\-cudf\fR=\fIFILENAME\fR گزینه اشکال‌زدایی: ذخیره درخواست‌های CUDF ارسالی به حل‌کننده در \fIFILENAME\fR\-.cudf که در آن نشان‌دهنده n\-امین فراخوانی حل‌کننده در طول اجرای opam است. .TP 4 \fB\-\-debug\fR چاپ پیام‌های اشکال‌زدایی در stderr. این معادل تنظیم متغیر \fB$OPAMDEBUG\fR به "true" است. .TP 4 \fB\-\-debug\-level\fR=\fILEVEL\fR مانند \fB\-\-debug\fR، اما امکان تعیین سطح اشکال‌زدایی را فراهم می‌کند (\fB\-\-debug\fR آن را روی 1 تنظیم می‌کند). معادل تنظیم \fB$OPAMDEBUG\fR به یک عدد صحیح مثبت است. .TP 4 \fB\-\-git\-version\fR چاپ نسخه گیت opam در صورت تنظیم بودن (یعنی زمانی که از یک نسخه در حال توسعه استفاده می‌کنید) و خروج. .TP 4 \fB\-\-help\fR[=\fIFMT\fR] (پیش‌فرض=\fBauto\fR) نمایش این راهنما در قالب \fIFMT\fR. مقدار \fIFMT\fR باید یکی از \fBauto\fR، \fBpager\fR، \fBgroff\fR یا \fBplain\fR باشد. با \fBauto\fR، هر زمان که متغیر محیطی \fBTERM\fR برابر \fBdumb\fR یا تعریف‌نشده باشد، فرمت برابر با \fBpager\fR یا \fBplain\fR خواهد بود. .TP 4 \fB\-\-ignore\-pin\-depends\fR نادیده گرفتن pinهای اضافی مورد نیاز بسته‌هایی که pin شده‌اند، چه به صورت دستی از طریق \fIopam pin\fR یا از طریق \fIopam install DIR\fR. این معادل تنظیم \fBIGNOREPINDEPENDS=true\fR است. .TP 4 \fB\-\-json\fR=\fIFILENAME\fR ذخیره نتایج اجرای opam در یک فایل ماشینی. اگر نام فایل شامل نویسه `%' باشد، با شاخصی جایگزین می‌شود که روی فایل موجود بازنویسی نکند. مشابه تنظیم متغیر \fB$OPAMJSON\fR است. .TP 4 \fB\-\-no\fR پاسخ منفی به تمام پرسش‌های بله/خیر opam بدون پرسش از کاربر. همچنین \fB\-\-confirm\-level\fR را ببینید. معادل تنظیم \fB$OPAMNO\fR به "true" است. .TP 4 \fB\-\-no\-aspcud\fR در نسخه \fB2.1\fR حذف شد. .TP 4 \fB\-\-no\-auto\-upgrade\fR هنگام پیکربندی یا به‌روزرسانی مخزنی که برای نسخه‌های اولیه opam (مانند 1.2) نوشته شده است، opam به صورت داخلی آن را به فرمت جاری تبدیل می‌کند. این گزینه این رفتار را غیرفعال می‌کند. توجه داشته باشید که مخازن باید نسخه فرمت خود را در یک فایل 'repo' در ریشه خود تعریف کنند، در غیر این صورت فرض می‌شود که در فرمت قدیمی‌تر هستند. در هر صورت، ارتقای دستی مخازن با استفاده از \fIopam admin upgrade [\-\-mirror URL]\fR در صورت امکان ارجح است. .TP 4 \fB\-q\fR, \fB\-\-quiet\fR غیرفعال کردن \fB\-\-verbose\fR. .TP 4 \fB\-\-root\fR=\fIROOT\fR استفاده از \fIROOT\fR به عنوان مسیر ریشه فعلی. این معادل تنظیم \fB$OPAMROOT\fR به \fIROOT\fR است. .TP 4 \fB\-\-safe\fR, \fB\-\-readonly\fR اطمینان حاصل می‌کند که هیچ چیزی به طور خودکار به‌روزرسانی یا بازنویسی نشود. برای مثال برای فراخوانی از اسکریپت‌های تکمیل خودکار مناسب است. هر زمان که چنین عملیاتی نیاز باشد با شکست مواجه می‌شود؛ همچنین از انتظار برای قفل‌ها اجتناب می‌کند، پرسش‌های تعاملی را نادیده می‌گیرد و متغیر \fB$OPAMDEBUG\fR را لغو می‌کند. معادل تنظیم متغیر محیطی \fB$OPAMSAFE\fR است. .TP 4 \fB\-\-solver\fR=\fICMD\fR مشخص کردن حل‌کننده CUDF برای استفاده جهت حل مشکلات نصب بسته. این می‌تواند یک حل‌کننده از پیش تعریف‌شده باشد (این نسخه از opam از موارد builtin\-mccs+lp()، builtin\-mccs+glpk، builtin\-dummy\-z3\-solver، builtin\-0install، aspcud، mccs، aspcud\-old، packup پشتیبانی می‌کند)، یا یک دستور سفارشی که باید شامل متغیرهای %{input}%، %{output}%، %{criteria}%، و به صورت اختیاری %{timeout}% باشد. این معادل تنظیم \fB$OPAMEXTERNALSOLVER\fR است. .TP 4 \fB\-\-strict\fR شکست هر زمان که خطایی در تعریف یک بسته یا یک فایل پیکربندی یافت شود. حالت پیش‌فرض ادامه بدون صدا در صورت امکان است. .TP 4 \fB\-\-switch\fR=\fISWITCH\fR استفاده از \fISWITCH\fR به عنوان switch فعلی کامپایلر. این معادل تنظیم \fB$OPAMSWITCH\fR به \fISWITCH\fR است. .TP 4 \fB\-\-use\-internal\-solver\fR غیرفعال کردن هرگونه حل‌کننده خارجی، و استفاده از حل‌کننده توکار (این نیاز دارد که opam با یک حل‌کننده توکار کامپایل شده باشد). این معادل تنظیم \fB$OPAMNOASPCUD\fR یا \fB$OPAMUSEINTERNALSOLVER\fR است. .TP 4 \fB\-v\fR, \fB\-\-verbose\fR پرگویی بیشتر. یک بار \fB\-v\fR تمام دستورات بسته را نشان می‌دهد؛ برای نمایش دستورات فراخوانی‌شده داخلی (مانند \fItar\fR، \fIcurl\fR، \fIpatch\fR و غیره) آن را تکرار کنید. تکرار \fIn\fR بار معادل تنظیم \fB$OPAMVERBOSE\fR روی "\fIn\fR" است. .TP 4 \fB\-\-version\fR نمایش اطلاعات نسخه. .TP 4 \fB\-w\fR, \fB\-\-working\-dir\fR هنگام به‌روزرسانی بسته‌های متصل به یک دایرکتوری محلی تحت کنترل نسخه، به جای آخرین وضعیت ثبت‌شده (commit) یا ارجاعی که به آن اشاره می‌کنند، به وضعیت کاری فعلی منبع آن‌ها به‌روزرسانی می‌کند. از آنجا که دایرکتوری منبع همان‌گونه که هست کپی می‌شود، اگر تمیز نباشد ممکن است به شکست ساخت opam منجر شود. این گزینه فقط بر بسته‌هایی تأثیر می‌گذارد که به صراحت در خط فرمان فهرست شده‌اند. همچنین می‌تواند با \fB$OPAMWORKINGDIR\fR تنظیم شود. .TP 4 \fB\-y\fR, \fB\-\-yes\fR پاسخ مثبت به تمام پرسش‌های بله/خیر opam بدون پرسش از کاربر. همچنین \fB\-\-confirm\-level\fR را ببینید. معادل تنظیم \fB$OPAMYES\fR به "true" است. .SH "محیط (ENVIRONMENT)" .P برنامه opam از متغیرهای محیطی فهرست‌شده در اینجا استفاده می‌کند. متغیرهای بولی باید برای غیرفعال‌سازی روی "0"، "no"، "false" یا رشته خالی، و برای فعال‌سازی روی "1"، "yes" یا "true" تنظیم شوند. .P \fIOPAMALLPARENS\fR تمام فیلترها را با پرانتز احاطه می‌کند. .P \fIOPAMASSUMEDEPEXTS\fR گزینه `\-\-assume\-depexts' را ببینید. .P \fIOPAMAUTOANSWER\fR فقط استفاده داخلی. .P \fIOPAMAUTOREMOVE\fR گزینه حذف `\-\-auto\-remove' را ببینید. .P \fIOPAMBESTEFFORT\fR گزینه `\-\-best\-effort' را ببینید. .P \fIOPAMBESTEFFORTPREFIXCRITERIA\fR رشته‌ای را تنظیم می‌کند که باید به ابتدای معیارها اضافه شود هنگامی که گزینه `\-\-best\-effort' تنظیم شده باشد، و انتظار می‌رود ویژگی `opam\-query' را در پاسخ به بیشینه برساند. .P \fIOPAMBUILDDOC\fR در نسخه \fB2.1\fR حذف شد. .P \fIOPAMBUILDTEST\fR در نسخه \fB2.1\fR حذف شد. .P \fIOPAMCLI\fR گزینه `\-\-cli' را ببینید. .P \fIOPAMCOLOR\fR وقتی روی \fIalways\fR یا \fInever\fR تنظیم شود، یک مقدار پیش‌فرض برای گزینه `\-\-color' تعیین می‌کند. .P \fIOPAMCONFIRMLEVEL\fR گزینه `\-\-confirm\-level' را ببینید. متغیر \fBOPAMCONFIRMLEVEL\fR بر \fBOPAMYES\fR و \fBOPAMNO\fR اولویت دارد. .P \fIOPAMCRITERIA\fR ترجیحات کاربر را برای حل وابستگی مشخص می‌کند. مقدار پیش‌فرض بستگی به نسخه حل‌کننده دارد؛ از `config report' برای آگاهی از تنظیم جاری استفاده کنید. همچنین گزینه \-\-criteria را ببینید. .P \fIOPAMCUDFFILE\fR گراف cudf را در \fIfile\fR\-actions\-explicit.dot ذخیره می‌کند. .P \fIOPAMCUDFTRIM\fR فیلتر کردن بسته‌های غیرمرتبط را در طول پیش‌پردازش CUDF کنترل می‌کند. .P \fIOPAMCURL\fR می‌تواند برای انتخاب یک برنامه 'curl' مشخص استفاده شود. برای گزینه‌های بیشتر \fIOPAMFETCH\fR را ببینید. .P \fIOPAMDEBUG\fR گزینه‌های `\-\-debug' و `\-\-debug\-level' را ببینید. .P \fIOPAMDEBUGSECTIONS\fR در صورت تنظیم، پیام‌های اشکال‌زدایی را به فهرست بخش‌های جداشده با فاصله محدود می‌کند. بخش‌ها می‌توانند به صورت اختیاری دارای سطح اشکال‌زدایی خاص باشند (برای مثال، \fBCLIENT:2\fR یا \fBCLIENT CUDF:2\fR)، اما در غیر این صورت از `\-\-debug\-level' استفاده می‌کنند. .P \fIOPAMDIGDEPTH\fR میزان تهاجمی بودن جستجو برای تداخل‌ها در طول پیش‌پردازش CUDF را مشخص می‌کند. .P \fIOPAMDOWNLOADJOBS\fR بیشینه تعداد دانلودهای هم‌زمان را تعیین می‌کند. .P \fIOPAMDROPWORKINGDIR\fR هنگام به‌روزرسانی، بسته‌هایی را که پیش‌تر با \fB\-\-working\-dir\fR به‌روزرسانی شده‌اند بازنویسی می‌کند. بدون تنظیم این متغیر، opam آن‌ها را بدون تغییر نگه می‌دارد مگر اینکه صریحاً در خط فرمان نام برده شوند. .P \fIOPAMDRYRUN\fR گزینه `\-\-dry\-run' را ببینید. .P \fIOPAMEDITOR\fR ویرایشگر مورد استفاده برای ویرایش فایل opam را مشخص می‌کند؛ متغیرهای \fI$EDITOR\fR و \fI$VISUAL\fR را نادیده می‌گیرد. .P \fIOPAMERRLOGLEN\fR تعداد خطوط لاگ چاپ‌شده در زمان شکست یک زیرفرآیند را تعیین می‌کند؛ 0 برای چاپ همه. .P \fIOPAMEXTERNALSOLVER\fR گزینه `\-\-solver' را ببینید. .P \fIOPAMFAKE\fR گزینه `\-\-fake' را ببینید. .P \fIOPAMFETCH\fR نحوه دانلود فایل‌ها را مشخص می‌کند: یا `wget'، `curl' یا یک دستور سفارشی که در آن متغیرهای \fB%{url}%\fR، \fB%{out}%\fR، \fB%{retry}%\fR، \fB%{compress}%\fR و \fB%{checksum}%\fR جایگزین خواهند شد. مقدار 'download\-command' را از فایل پیکربندی اصلی لغو می‌کند. .P \fIOPAMFIXUPCRITERIA\fR همانند \fIOPAMUPGRADECRITERIA\fR، اما مختص به اصلاح و نصب مجدد. .P \fIOPAMIGNORECONSTRAINTS\fR گزینه نصب `\-\-ignore\-constraints\-on' را ببینید. .P \fIOPAMIGNOREPINDEPENDS\fR گزینه `\-\-ignore\-pin\-depends' را ببینید. .P \fIOPAMINPLACEBUILD\fR گزینه `\-\-inplace\-build' را ببینید. .P \fIOPAMJOBS\fR بیشینه تعداد پردازش‌های موازی برای اجرا را تعیین می‌کند. .P \fIOPAMJSON\fR خروجی json را در فایل داده‌شده ثبت می‌کند (از نویسه `%' برای اندیس‌گذاری فایل‌ها استفاده کنید). .P \fIOPAMKEEPBUILDDIR\fR گزینه نصب `\-\-keep\-build\-dir' را ببینید. .P \fIOPAMKEEPLOGS\fR به opam می‌گوید که برخی از لاگ‌های موقت دستورات و برخی پشتیبان‌ها را حذف نکند. این کار مانع اجرای برخی بخش‌های پایانی شده و ممکن است به دریافت ردیابی‌های معتبرتر کمک کند. .P \fIOPAMLOCKED\fR ترکیبی از گزینه‌های `\-\-locked' و `\-\-lock\-suffix'. .P \fIOPAMLOGS\fR \fIlogdir\fR دایرکتوری لاگ را تعیین می‌کند؛ پیش‌فرض یک دایرکتوری موقت در /tmp است. .P \fIOPAMMAKECMD\fR دستور make سیستم را برای استفاده مشخص می‌کند. .P \fIOPAMMERGEOUT\fR خروجی‌های فرآیند را ترکیب می‌کند، stderr روی stdout. .P \fIOPAMNO\fR پاسخ منفی به هر پرسش مطرح‌شده؛ گزینه‌های `\-\-no' و `\-\-confirm\-level' را ببینید. در صورت تنظیم بودن هر یک از متغیرهای \fBOPAMCONFIRMLEVEL\fR یا \fBOPAMYES\fR، مقدار \fBOPAMNO\fR نادیده گرفته می‌شود. .P \fIOPAMNOAGGREGATE\fR همراه با `opam admin check'، بسته‌ها را تجمیع نمی‌کند. .P \fIOPAMNOASPCUD\fR منسوخ شده است. .P \fIOPAMNOAUTOUPGRADE\fR ارتقای خودکار داخلی مخازن با فرمت قدیمی‌تر به فرمت فعلی را در زمان 'update' یا 'init' غیرفعال می‌کند. .P \fIOPAMNOCHECKSUMS\fR گزینه \-\-no\-checksums را در صورت موجود بودن فعال می‌کند. .P \fIOPAMNODEPEXTS\fR مدیریت وابستگی‌های سیستم را غیرفعال می‌کند؛ گزینه `\-\-no\-depexts' را ببینید. .P \fIOPAMNOENVNOTICE\fR داخلی. .P \fIOPAMNOSELFUPGRADE\fR گزینه `\-\-no\-self\-upgrade' را ببینید. .P \fIOPAMPINKINDAUTO\fR تعیین می‌کند که آیا سامانه‌های کنترل نسخه هنگام pin کردن به یک مسیر محلی باید شناسایی شوند یا خیر. به طور پیش‌فرض از نسخه 1.3.0 فعال است. .P \fIOPAMPRECISETRACKING\fR ردیابی دقیق دایرکتوری‌ها. .P \fIOPAMPREPRO\fR برای غیرفعال کردن پیش‌پردازش CUDF این مقدار را روی false تنظیم کنید. کارایی کمتر می‌شود، اما ممکن است به اشکال‌زدایی مسائل حل‌کننده کمک کند. .P \fIOPAMREPOSITORYTARRING\fR ذخیره داخلی مخازن به صورت فایل‌های tar.gz. این کار می‌تواند روی سیستم‌های فایلی که توانایی بررسی درخت‌های بزرگ را ندارند اما کش خوبی در /tmp دارند بسیار سریع‌تر باشد. با این حال در حالت کلی کندتر است. .P \fIOPAMREQUIRECHECKSUMS\fR گزینه `\-\-require\-checksums' را در صورت موجود بودن فعال می‌کند (برای مثال در `opam install'). .P \fIOPAMRETRIES\fR تعداد دفعات تلاش پیش از شکست دانلودها را تعیین می‌کند. .P \fIOPAMREUSEBUILDDIR\fR گزینه `\-\-reuse\-build\-dir' را ببینید. .P \fIOPAMROOT\fR گزینه `\-\-root' را ببینید. این مقدار به طور خودکار توسط `opam env \-\-root=DIR \-\-set\-root' تنظیم می‌شود. .P \fIOPAMROOTISOK\fR هنگام اجرا با دسترسی root هشدار ندهد. .P \fIOPAMSAFE\fR گزینه `\-\-safe' را ببینید. .P \fIOPAMSHOW\fR گزینه `\-\-show' را ببینید. .P \fIOPAMSKIPUPDATE\fR گزینه `\-\-skip\-updates' را ببینید. .P \fIOPAMSKIPVERSIONCHECKS\fR برخی بررسی‌های نسخه را نادیده می‌گیرد. ناامن، فقط برای آزمایش سازگاری. .P \fIOPAMSOLVERALLOWSUBOPTIMAL\fR (پیش‌فرض `true') به برخی از حل‌کننده‌ها اجازه می‌دهد در صورت پایان مهلت زمانی همچنان پاسخی ارائه دهند؛ هرچند پاسخ همچنان سازگار باقی می‌ماند، اما هیچ تضمینی وجود ندارد که با معیارهای بهینه‌سازی مورد انتظار مطابقت داشته باشد. اگر `true' باشد، opam با یک هشدار ادامه می‌دهد، و اگر `false' باشد، اتمام زمان یک خطا تلقی می‌شود. در حال حاضر فقط backend توکار builtin\-z3 از این حالت تنزل‌یافته پشتیبانی می‌کند. .P \fIOPAMSOLVERTIMEOUT\fR تغییر مهلت زمانی حل‌کننده. پیش‌فرض 60.0 است؛ برای نامحدود روی 0 تنظیم کنید. توجه داشته باشید که ممکن است همه حل‌کننده‌ها از این گزینه پشتیبانی نکنند. .P \fIOPAMSOLVERTOLERANCE\fR میزان تحمل در برابر انتخاب یک پاسخ غیربهینه توسط حل‌کننده (یعنی ممکن است بسته‌های قدیمی‌تر را دریافت کند) را تغییر می‌دهد. مقادیر معمولی از 0.0 (بهترین پاسخ شناخته‌شده برای حل‌کننده) تا 1.0 (پاسخ بهینه‌نشده) متغیر است. پیش‌فرض 0.0 است. این گزینه زمانی مفید است که حل‌کننده نتواند در زمانی معقول پاسخی پیدا کند (\fB$OPAMSOLVERTIMEOUT\fR را ببینید). توجه داشته باشید که همه حل‌کننده‌ها ممکن است از این گزینه پشتیبانی نکنند. .P \fIOPAMSTATS\fR در نسخه \fB2.4\fR حذف شد. .P \fIOPAMSTATUSLINE\fR نمایش یک خط وضعیت پویا که نشان می‌دهد در حال حاضر چه چیزی در ترمینال در حال انجام است (یکی از \fBalways\fR، \fBnever\fR یا \fBauto\fR). .P \fIOPAMSTRICT\fR شکست در صورت وجود هرگونه ناسازگاری (خواندن فایل، ایمپورت switch و غیره). .P \fIOPAMSWITCH\fR گزینه `\-\-switch' را ببینید. به طور خودکار توسط `opam env \-\-switch=SWITCH \-\-set\-switch' تنظیم می‌شود. .P \fIOPAMUNLOCKBASE\fR گزینه نصب `\-\-unlock\-base' را ببینید. .P \fIOPAMUPGRADECRITERIA\fR اولویت‌های کاربر برای حل وابستگی هنگام ارتقا را تعیین می‌کند. در صورت تنظیم بودن هر دو، بر \fIOPAMCRITERIA\fR در ارتقاها تقدم دارد. همچنین گزینه \-\-criteria را ببینید. .P \fIOPAMUSEINTERNALSOLVER\fR گزینه `\-\-use\-internal\-solver' را ببینید. .P \fIOPAMUSEOPENSSL\fR در نسخه \fB2.2\fR حذف شد. .P \fIOPAMUTF8\fR استفاده از نویسه‌های UTF8 در خروجی (یکی از \fBalways\fR، \fBnever\fR یا \fBauto\fR). به صورت پیش‌فرض `auto' است که بر اساس locale تعیین می‌شود. .P \fIOPAMUTF8MSGS\fR استفاده از نویسه‌های گسترده UTF8 در پیام‌های opam. مستلزم \fIOPAMUTF8\fR است. این گزینه به صورت پیش‌فرض فقط روی macOS فعال است. .P \fIOPAMVALIDATIONHOOK\fR در صورت تنظیم، از دستور `%{hook%}' برای اعتبارسنجی به‌روزرسانی مخزن opam استفاده می‌کند. .P \fIOPAMVERBOSE\fR گزینه `\-\-verbose' را ببینید. .P \fIOPAMVERBOSEON\fR گزینه \-\-verbose\-on را ببینید. .P \fIOPAMVERSIONLAGPOWER\fR استفاده نکنید. .P \fIOPAMWITHDEVSETUP\fR گزینه نصب `\-\-with\-dev\-setup' را ببینید. .P \fIOPAMWITHDOC\fR گزینه نصب `\-\-with\-doc' را ببینید. .P \fIOPAMWITHTEST\fR گزینه نصب `\-\-with\-test' را ببینید. .P \fIOPAMWORKINGDIR\fR گزینه `\-\-working\-dir' را ببینید. .P \fIOPAMYES\fR گزینه‌های `\-\-yes' و `\-\-confirm\-level' را ببینید. متغیر \fBOPAMYES\fR بر \fBOPAMNO\fR تقدم دارد و در صورت تنظیم بودن \fBOPAMCONFIRMLEVEL\fR نادیده گرفته می‌شود. .P \fIOPAMVAR_var\fR محتوای متغیر \fIvar\fR را هنگام جایگزینی رشته‌های `%{var}%` در فایل‌های `opam` بازنویسی می‌کند. .P \fIOPAMVAR_package_var\fR محتوای متغیر \fIpackage:var\fR را هنگام جایگزینی رشته‌های `%{package:var}%` در فایل‌های `opam` بازنویسی می‌کند. .SH "نسخه رابط خط فرمان (CLI VERSION)" .P تمامی اسکریپت‌ها و فراخوانی‌های برنامه‌نویسی‌شده opam باید از `\-\-cli' استفاده کنند تا اطمینان حاصل شود که به طور یکپارچه با نسخه‌های آینده کارخواه opam کار می‌کنند. افزون بر این، پست‌های وبلاگ یا سایر مستندات می‌توانند بهره‌مند شوند، زیرا از کهنه شدن اطلاعات جلوگیری می‌کند. .P اگرچه opam فقط از ریشه‌ها (\fI~/.opam/\fR) برای نسخه فعلی پشتیبانی می‌کند، اما سازگاری عقب‌رو را برای رابط خط فرمان خود فراهم می‌آورد. .P از آنجا که پشتیبانی از نسخه رابط خط فرمان تنها در opam 2.1 اضافه شد، از \fIOPAMCLI\fR برای انتخاب پشتیبانی 2.0 استفاده کنید (چرا که opam 2.0 فقط آن را نادیده می‌گیرد)، و از `\-\-cli=2.1' برای نسخه‌های 2.1 (یا بالاتر) استفاده کنید، زیرا متغیر محیطی کنترل‌کننده تجزیه نحو شکننده است. بدین منظور، opam در صورتی که \fIOPAMCLI\fR نسخه‌ای معتبر به جز 2.0 را مشخص کند، و همچنین اگر `\-\-cli=2.0' مشخص شود، هشدار نمایش می‌دهد. .P نسخه رابط خط فرمان با استفاده از گزینه `\-\-cli' یا متغیر محیطی \fIOPAMCLI\fR انتخاب می‌شود. گزینه `\-\-cli' ممکن است بیش از یک بار مشخص شود که در آن آخرین مورد اولویت دارد. متغیر \fIOPAMCLI\fR تنها در صورتی بررسی می‌شود که `\-\-cli' داده نشده باشد. .SH "وضعیت خروج (EXIT STATUS)" .P به عنوان یک استثنا برای موارد زیر، دستور `exec' در صورتی که دستور یافت نشود یا قابل اجرا نباشد مقدار 127 را برمی‌گرداند، و در غیر این صورت مقدار خروج خود دستور را برمی‌گرداند. .TP 4 0 موفقیت، یا مقدار درست (true) برای پرس‌وجوهای بولی. .TP 4 1 نادرست (False). هنگامی که یک مقدار بازگشتی بولی انتظار می‌رود برگردانده می‌شود، برای مثال هنگام اجرا با \fB\-\-check\fR، یا برای پرس‌وجوهایی مانند \fBopam lint\fR. .TP 4 2 آرگومان‌های نامعتبر خط فرمان، یا آرگومان‌های خط فرمان که به یک زمینه نامعتبر اشاره دارند (مانند فایلی که از قالب مورد انتظار پیروی نمی‌کند). .TP 4 5 یافت نشد. شما چیزی را درخواست کردید (بسته، نسخه، مخزن و غیره) که پیدا نشد. .TP 4 10 لغو شد. عملیات نیاز به تأیید داشت که داده نشد. .TP 4 15 قفل‌های مورد نیاز برای عملیات به دست نیامد. .TP 4 20 هیچ راه‌حلی برای درخواست کاربر وجود ندارد. این حالت می‌تواند مثلاً با درخواست نصب دو بسته ناسازگار رخ دهد. .TP 4 30 خطا در تعریف بسته یا سایر فایل‌های فراداده. استفاده از \fB\-\-strict\fR این خطا را بیشتر نمایان می‌کند. .TP 4 31 خطای اسکریپت بسته. برخی عملیات بسته ناموفق بودند. این ممکن است خطایی در بسته‌ها یا ناسازگاری با سیستم شما باشد. این می‌تواند یک خطای جزئی باشد. .TP 4 40 خطای همگام‌سازی. واکشی برخی از موارد دوردست از طریق شبکه انجام نشد. این می‌تواند یک خطای جزئی باشد. .TP 4 50 خطای پیکربندی. پیکربندی opam یا سیستم اجازه عملیات را نمی‌دهد و نیاز به اصلاح دارد. .TP 4 60 شکست حل‌کننده. حل‌کننده نتوانست یک پاسخ معتبر بازگرداند. این می‌تواند به دلیل یک حل‌کننده خارجی معیوب یا خطایی در پیکربندی حل‌کننده باشد. .TP 4 99 خطای داخلی. مشکلی پیش آمد، احتمالاً ناشی از یک اشکال در خود opam است. .TP 4 130 وقفه کاربر. سیگنال SIGINT دریافت شد، عموماً به دلیل فشردن کلیدهای Ctrl\-C توسط کاربر. .TP 4 0 در صورت موفقیت. .TP 4 123 در صورت خطاهای نامشخص گزارش‌شده در خطای استاندارد. .TP 4 124 در صورت خطاهای تجزیه خط فرمان. .TP 4 125 در صورت خطاهای غیرمنتظره داخلی (اشکالات نرم‌افزاری). .SH "مستندات بیشتر (FURTHER DOCUMENTATION)" .P به https://opam.ocaml.org/doc مراجعه کنید. .SH "نویسندگان (AUTHORS)" .P David Allsopp .sp -1 .P Vincent Bernardoff .sp -1 .P Raja Boujbel .sp -1 .P Kate Deplaix .sp -1 .P Roberto Di Cosmo .sp -1 .P Thomas Gazagnaire .sp -1 .P Louis Gesbert .sp -1 .P Fabrice Le Fessant .sp -1 .P Anil Madhavapeddy .sp -1 .P Guillem Rieu .sp -1 .P Ralf Treinen .sp -1 .P Frederic Tuong .SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)" .P opam admin(1) .SH "اشکالات (BUGS)" .P گزارش‌های اشکال را در https://github.com/ocaml/opam/issues بررسی کنید.