.\" Process this file with
.\" groff -man -Tascii oggenc.1
.\"
.TH oggenc 1 "2008 October 05" "Xiph.Org Foundation" "Vorbis Tools"

.SH "نام (NAME)"
oggenc \- کدگذاری صوت در قالب Ogg Vorbis

.SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)"
.B oggenc
[
.B \-hrQ
]
[
.B \-B
.I اندازه_نمونه_ورودی_خام
]
[
.B \-C
.I تعداد_کانال‌های_ورودی_خام
]
[
.B \-R
.I نرخ_نمونه‌برداری_ورودی_خام
]
[
.B \-b
.I نرخ_بیت_اسمی
]
[
.B \-m
.I حداقل_نرخ_بیت
]
[
.B \-M
.I حداکثر_نرخ_بیت
]
[
.B \-q
.I کیفیت
]
[
.B \-\-resample
.I فرکانس
]
[
.B \-\-downmix
]
[
.B \-s
.I شماره_سریال
]
[
.B \-o
.I فایل_خروجی
]
[
.B \-n
.I الگو
]
[
.B \-c
.I توضیح_اضافی
]
[
.B \-a
.I هنرمند
]
[
.B \-t
.I عنوان
]
[
.B \-l
.I آلبوم
]
[
.B \-G
.I سبک
]
[
.B \-L
.I فایل_متن_ترانه
]
[
.B \-Y
.I رشته_زبان
]
.I فایل‌های_ورودی \fR...

.SH "توضیحات (DESCRIPTION)"
.B oggenc
داده‌های صوتی را در یکی از قالب‌های خام (raw)، Wave یا AIFF خوانده و آن‌ها را در یک جریان
Ogg Vorbis کدگذاری می‌کند.
.B oggenc
همچنین بسته به گزینه‌های زمان کامپایل ممکن است داده‌های صوتی را از فایل‌های FLAC و Ogg FLAC بخواند. اگر فایل ورودی «-» مشخص شود، داده‌های صوتی از
.I stdin
خوانده شده و جریان Vorbis در
.I stdout
نوشته می‌شود، مگر اینکه از گزینهٔ
.B \-o
برای تغییر مسیر خروجی استفاده شود. به‌طور پیش‌فرض، فایل‌های روی دیسک در فایل‌های Ogg Vorbis با همان نام و با پسوند تغییریافته به «.ogg» یا «.oga» ذخیره می‌شوند. این شیوهٔ نام‌گذاری می‌تواند با گزینهٔ
.B \-o
(در صورت وجود یک فایل) یا گزینهٔ
.B \-n
(در صورت وجود چندین فایل) لغو و بازنویسی شود. در نهایت، اگر هیچ‌کدام از این موارد در دسترس نباشند، نام فایل خروجی همان نام فایل ورودی خواهد بود که پسوند آن (بخش پس از آخرین نقطه) با ogg جایگزین شده است؛ بنابراین file.wav به file.ogg تبدیل می‌شود.
.br
به‌صورت اختیاری، اگر پشتیبانی از Kate در زمان کامپایل فعال شده باشد، متن ترانه می‌تواند درون فایل Ogg تعبیه شود.
.br
توجه داشته باشید که برخی پخش‌کننده‌های قدیمی ممکن است در پخش جریان‌هایی با بیش از یک جریان Vorbis (به‌اصطلاح پروفایل سادهٔ «Vorbis I») دچار مشکل شوند.

.SH "گزینه‌ها (OPTIONS)"
.IP "\-h, \-\-help"
نمایش راهنمای دستور.
.IP "\-V, \-\-version"
نمایش شمارهٔ نسخه.
.IP "\-r, \-\-raw"
فرض می‌کند داده‌های ورودی داده‌های صوتی خام little-endian بدون اطلاعات هدر هستند. اگر گزینه‌های دیگر مشخص نشوند، پیش‌فرض روی ۴۴.۱ کیلوهرتز استریو ۱۶ بیتی قرار می‌گیرد. برای تغییر این حالت، سه گزینهٔ بعدی را ببینید.
.IP "\-B n, \-\-raw-bits=n"
اندازهٔ نمونهٔ ورودی در حالت خام را بر حسب بیت تنظیم می‌کند. مقدار پیش‌فرض ۱۶ است.
.IP "\-C n, \-\-raw-chan=n"
تعداد کانال‌های ورودی در حالت خام را تنظیم می‌کند. مقدار پیش‌فرض ۲ است.
.IP "\-R n, \-\-raw-rate=n"
نرخ نمونه‌برداری ورودی در حالت خام را تنظیم می‌کند. مقدار پیش‌فرض ۴۴۱۰۰ است.
.IP "\-\-raw-endianness n"
ترتیب بایت‌ها (endianness) در حالت خام را روی big endian (۱) یا little endian (۰) تنظیم می‌کند. پیش‌فرض little endian است.
.IP "\-\-utf8 \ \ \ \ \ \ \ "
به oggenc اطلاع می‌دهد که توضیحات Vorbis از قبل با UTF-8 کدگذاری شده‌اند. در شرایطی که پوسته از کدگذاری دیگری استفاده می‌کند کاربرد دارد.
.IP "\-k, \-\-skeleton"
یک جریان بیتی Skeleton اضافه می‌کند. اگر قرار باشد Ogg خروجی حامل جریان‌های چندگانه (multiplexed) یا زنجیره‌ای (chained) باشد اهمیت دارد. فایل خروجی از پسوند .oga استفاده خواهد کرد.
.IP "\-\-ignorelength"
پشتیبانی از فایل‌های Wave با حجم بیش از ۴ گیگابایت و جریان‌های دادهٔ stdin.
.IP "\-Q, \-\-quiet"
حالت بی‌صدا. هیچ پیامی نمایش داده نمی‌شود.
.IP "\-b n, \-\-bitrate=n"
نرخ بیت هدف را روی n (بر حسب کیلوبیت بر ثانیه) تنظیم می‌کند. کدگذار تلاش خواهد کرد تقریباً با این نرخ بیت کدگذاری کند. به‌طور پیش‌فرض، این حالت یک کدگذاری VBR باقی می‌ماند. برای اجبار به کدگذاری با نرخ بیت مدیریت‌شده در نرخ بیت انتخاب‌شده، گزینهٔ \-\-managed را ببینید.
.IP "\-m n, \-\-min-bitrate=n"
حداقل نرخ بیت را روی n (بر حسب کیلوبیت بر ثانیه) تنظیم می‌کند. حالت مدیریت نرخ بیت را فعال می‌کند (گزینهٔ \-\-managed را ببینید).
.IP "\-M n, \-\-max-bitrate=n"
حداکثر نرخ بیت را روی n (بر حسب کیلوبیت بر ثانیه) تنظیم می‌کند. حالت مدیریت نرخ بیت را فعال می‌کند (گزینهٔ \-\-managed را ببینید).
.IP "\-\-managed"
حالت مدیریت نرخ بیت را تنظیم می‌کند. این کار کدگذاری معمول VBR را خاموش می‌کند، اما امکان اعمال محدودیت‌های سخت یا نرم نرخ بیت توسط کدگذار را فراهم می‌سازد. این حالت بسیار کندتر است و ممکن است کیفیت پایین‌تری نیز داشته باشد. عمدتاً برای ایجاد فایل‌های مناسب پخش جریانی (streaming) مفید است.
.IP "\-q n, \-\-quality=n"
کیفیت کدگذاری را روی n، بین \-1 (بسیار پایین) تا 10 (بسیار بالا) تنظیم می‌کند. این حالت، حالت عملیاتی پیش‌فرض با سطح کیفیت پیش‌فرض ۳ است. سطوح کیفیت کسری مانند 2.5 مجاز هستند. استفاده از این گزینه به کدگذار امکان می‌دهد بر اساس سطح کیفیت دلخواه شما، نرخ بیت مناسب را انتخاب کند.
.IP "\-\-resample n"
ورودی را پیش از کدگذاری به نرخ نمونه‌برداری مشخص‌شده (بر حسب هرتز) بازنمونه‌برداری (resample) می‌کند. عمدتاً برای کاهش نرخ نمونه‌برداری جهت کدگذاری با نرخ بیت پایین‌تر مفید است.
.IP "\-\-downmix"
ورودی را از استریو به مونو کاهش می‌دهد (روی جریان‌های غیر استریو اثری ندارد). برای کدگذاری با نرخ بیت پایین‌تر کاربرد دارد.
.IP "\-\-advanced-encode-option optionname=value"
یک گزینهٔ پیشرفته را تنظیم می‌کند. برای جزئیات، بخش «گزینه‌های پیشرفتهٔ کدگذار» را ببینید.
.IP "\-s, \-\-serial"
یک شماره سریال مشخص را در جریان خروجی تحمیل می‌کند. این گزینه عمدتاً برای آزمایش کاربرد دارد.
.IP "\-\-discard-comments"
از کپی شدن توضیحات موجود در فایل‌های FLAC و Ogg FLAC به فایل خروجی Ogg Vorbis جلوگیری می‌کند.
.IP "\-o output_file, \-\-output=output_file"
جریان Ogg Vorbis را در
.I output_file
می‌نویسد (تنها در صورتی معتبر است که یک فایل ورودی واحد مشخص شده باشد).

.IP "\-n pattern, \-\-names=pattern"
نام‌گذاری فایل‌ها را بر اساس این رشته تولید می‌کند، که در آن %g، %a، %l، %n، %t و %d به‌ترتیب با سبک، هنرمند، آلبوم، شمارهٔ قطعه، عنوان و تاریخ جایگزین می‌شوند (برای نحوهٔ تعیین این موارد به بخش زیر مراجعه کنید). همچنین %% یک % واقعی درج می‌کند.
.IP "\-X, \-\-name-remove=s"
کاراکترهای مشخص‌شده را از پارامترهای ارائه‌شده به رشتهٔ قالب \-n حذف می‌کند. این گزینه برای اطمینان از تولید نام‌فایل‌های مجاز مفید است.
.IP "\-P, \-\-name-replace=s"
کاراکترهای حذف‌شده توسط \-\-name-remove را با کاراکترهای مشخص‌شده جایگزین می‌کند. اگر این رشته کوتاه‌تر از لیست \-\-name-remove باشد یا مشخص نشود، کاراکترهای اضافی صرفاً حذف می‌شوند. تنظیمات پیش‌فرض برای این گزینه و گزینهٔ \-X در بالا، وابسته به پلتفرم هستند (و برای اطمینان از تولید نام‌فایل‌های مجاز برای هر پلتفرم انتخاب شده‌اند).

.IP "\-c comment, \-\-comment comment"
رشتهٔ
.I comment
را به‌عنوان یک توضیح اضافی می‌افزاید. این گزینه می‌تواند چندین بار استفاده شود و همهٔ موارد به هر یک از فایل‌های ورودی مشخص‌شده اضافه خواهند شد. آرگومان باید به شکل "tag=value" باشد.

.IP "\-a artist, \-\-artist artist"
فیلد توضیح هنرمند را در توضیحات روی
.I artist
تنظیم می‌کند.

.IP "\-G genre, \-\-genre genre"
فیلد توضیح سبک را در توضیحات روی
.I genre
تنظیم می‌کند.

.IP "\-d date, \-\-date date"
فیلد توضیح تاریخ را روی مقدار ارائه‌شده تنظیم می‌کند. این مقدار باید تاریخ ضبط باشد.

.IP "\-N n, \-\-tracknum n"
فیلد توضیح شمارهٔ قطعه را روی مقدار ارائه‌شده تنظیم می‌کند.

.IP "\-t title, \-\-title title"
فیلد توضیح عنوان قطعه را روی
.I title
تنظیم می‌کند.

.IP "\-l album, \-\-album album"
فیلد توضیح آلبوم را روی
.I album
تنظیم می‌کند.

.IP "\-L filename, \-\-lyrics filename"
متن ترانه را از
.I filename
بارگذاری کرده و آن را در قالب یک جریان Kate چندگانه (multiplexed) همراه با جریان Vorbis کدگذاری می‌کند. متن ترانه می‌تواند در قالب LRC یا SRT باشد و باید در UTF-8 یا ASCII خالص کدگذاری شده باشد. کدگذاری‌های دیگر را می‌توان با استفاده از ابزارهایی مانند iconv یا recode تبدیل کرد. همچنین، همان ساختار تبدیل توضیحات برای تبدیل میان کدگذاری‌ها نیز به کار گرفته می‌شود.
فایل‌های به‌اصطلاح «enhanced LRC» پشتیبانی می‌شوند و تغییر سبک سادهٔ کارائوکه همراه با متن ذخیره خواهد شد. برای راه‌اندازی‌های پیچیده‌تر کارائوکه، در عوض باید از
.B kateenc(1)
استفاده شود.
هنگام تعبیهٔ متن ترانه، پسوند پیش‌فرض فایل خروجی «.oga» است.
توجه داشته باشید که افزودن متن ترانه به یک جریان به‌طور خودکار Skeleton را فعال می‌کند (برای اطلاعات بیشتر دربارهٔ Skeleton، گزینهٔ \fB\-k\fR را ببینید).

.IP "\-Y language-string, \-\-lyrics-language language-string"
زبان فایل متن ترانهٔ متناظر را روی
.I language-string
تنظیم می‌کند. این مقدار باید یک کد زبان ISO 639-1 (مانند «en») یا یک برچسب زبان RFC 3066 (مانند «en_US») باشد،
.B نه
یک نام دلخواه زبان. پخش‌کننده‌ها معمولاً این برچسب استاندارد را شناسایی کرده و نام زبان را به زبان محلی شما نمایش می‌دهند.
توجه داشته باشید که حداکثر طول این برچسب ۱۵ کاراکتر است.
.PP

توجه داشته باشید که گزینه‌های \fB\-a\fR، \fB\-t\fR، \fB\-l\fR، \fB\-L\fR و \fB\-Y\fR می‌توانند چندین بار داده شوند. آن‌ها به‌ترتیب ارائه‌شده، یکی به هر فایل اعمال خواهند شد. اگر تعداد توضیحات آلبوم، عنوان یا هنرمند ارائه‌شده کم‌تر از تعداد فایل‌های ورودی باشد،
.B oggenc
آخرین مورد را برای فایل‌های باقی‌مانده دوباره استفاده خواهد کرد و در صورت تکرار عنوان‌ها یک هشدار صادر می‌کند.

.SH "گزینه‌های پیشرفتهٔ کدگذار (ADVANCED ENCODER OPTIONS)"

برنامهٔ Oggenc به شما امکان می‌دهد با استفاده از گزینهٔ
.B \-\-advanced-encode-option
تعدادی از گزینه‌های پیشرفتهٔ کدگذار را تنظیم کنید. این گزینه‌ها تنها برای کاربران بسیار پیشرفته در نظر گرفته شده‌اند و باید با احتیاط استفاده شوند. در صورت استفادهٔ نادرست ممکن است کیفیت صدا به‌طور چشمگیری افت کند. همهٔ این گزینه‌ها در حال حاضر مستند نشده‌اند.

.IP "lowpass_frequency=N"
فرکانس پایین‌گذر (lowpass) را روی N کیلوهرتز تنظیم می‌کند.

.IP "impulse_noisetune=N"
یک بایاس آستانهٔ نوفه N (در محدودهٔ \-15. تا 0.) برای بلوک‌های ضربه‌ای (impulse) تنظیم می‌کند. یک بایاس منفی به کدگذار دستور می‌دهد که توجه ویژه‌ای به شفافیت گذارها (transients) در صدای کدگذاری‌شده داشته باشد. موازنهٔ دستیابی به پاسخ گذاری بهتر، نرخ بیت بالاتر است.

.IP "bitrate_hard_max=N"
حداکثر نرخ بیت مجاز برای فایل کدگذاری‌شده را روی N کیلوبیت بر ثانیه تنظیم می‌کند. فراتر رفتن از این نرخ بیت تنها زمانی مجاز است که بیت‌های اضافی در مخزن بیت (bit reservoir) وجود داشته باشد؛ اگر مخزن بیت تخلیه شود، فریم‌ها زیر این مقدار نگه داشته می‌شوند. این تنظیم برای داشتن هرگونه اثر باید همراه با \-\-managed استفاده شود.

.IP "bitrate_hard_min=N"
حداقل نرخ بیت مجاز برای فایل کدگذاری‌شده را روی N کیلوبیت بر ثانیه تنظیم می‌کند. نرخ بیت تنها زمانی می‌تواند از این مقدار کمتر شود که مخزن بیت پر نباشد؛ اگر مخزن بیت پر باشد، فریم‌ها بالای این مقدار نگه داشته می‌شوند؛ اگر افزودن سازندهٔ بیت‌ها ناممکن باشد، فریم با صفر پر (pad) می‌شود. این تنظیم برای داشتن هرگونه اثر باید همراه با \-\-managed استفاده شود.

.IP "bit_reservoir_bits=N"
اندازهٔ کل مخزن بیت را روی N بیت تنظیم می‌کند؛ اندازهٔ پیش‌فرض مخزن برابر با تعداد اسمی بیت‌های کدگذاری‌شده در یک ثانیه است (مثلاً یک فایل با نرخ اسمی ۱۲۸ کیلوبیت بر ثانیه به‌طور پیش‌فرض مخزن بیتی برابر با ۱۲۸۰۰۰ بیت خواهد داشت). این گزینه برای داشتن هرگونه اثر باید همراه با \-\-managed استفاده شود و تنها بر مدیریت حداقل و حداکثر نرخ بیت اثر می‌گذارد. کدگذاری بر اساس نرخ بیت میانگین بدون مرزهای سخت نرخ بیت، از مخزن بیت استفاده نمی‌کند.

.IP "bit_reservoir_bias=N"
بایاس رفتاری مخزن بیت را تنظیم می‌کند (محدوده: 0. تا 1.). هنگامی که نزدیک‌تر به ۰ تنظیم شود، مدیر نرخ بیت تلاش می‌کند بیت‌ها را برای استفادهٔ آینده در جهش‌های ناگهانی نرخ بیت ذخیره کند (گرایش به سمت بازتولید بهتر گذارها). هنگامی که نزدیک‌تر به ۱ تنظیم شود، مدیر نرخ بیت گذارها را نادیده گرفته و بیت‌ها را به گذرگاه‌های یکنواخت اختصاص می‌دهد. در میانه، مدیر رویکردی متعادل در پیش می‌گیرد. تنظیم پیش‌فرض \.2 است، بنابراین اندکی به سمت بازتولید گذارها متمایل است.

.IP "bitrate_average=N"
نرخ بیت میانگین برای فایل را روی N کیلوبیت بر ثانیه تنظیم می‌کند. هنگامی که بدون محدودیت‌های حداقل یا حداکثر سخت استفاده شود، این گزینه کدگذاری نرخ بیت میانگین بدون مخزن (ABR) را انتخاب می‌کند که در آن کدگذار تلاش می‌کند نرخ بیت دلخواه را به‌دقت دنبال کند، اما هیچ محدودیت لحظه‌ای سختی را تحمیل نمی‌کند. هنگامی که همراه با محدودیت حداقل یا حداکثر استفاده شود، نرخ بیت میانگین همچنان میانگین کلی فایل را تعیین می‌کند، اما در چارچوب مرزهای تعیین‌شده توسط مخزن بیت عمل خواهد کرد. هنگامی که نرخ‌های بیت حداقل، حداکثر و میانگین یکسان باشند، oggenc داده‌های Vorbis با نرخ بیت ثابت (CBR) تولید می‌کند.

.IP "bitrate_average_damping=N"
زمان واکنش را برای ردیاب نرخ بیت میانگین روی N ثانیه تنظیم می‌کند. این عدد نشان‌دهندهٔ سریع‌ترین واکنشی است که ردیاب نرخ بیت مجاز است برای نگه‌داشتن نرخ بیت روی میانگین انتخاب‌شده انجام دهد. هرچه زمان واکنش سریع‌تر باشد، نوسان لحظه‌ای در نرخ بیت کمتر است اما (عموماً) کیفیت خروجی صدا پایین‌تر خواهد بود. هرچه زمان واکنش کندتر باشد، نوسانات ABR بزرگ‌تر بوده اما (عموماً) صدا بهتر خواهد بود. هنگامی که همراه با محدودیت‌های حداقل یا حداکثر نرخ بیت استفاده شود، این گزینه مستقیماً بر عمق و سرعت برداشت کدگذار از مخزن بیت اثر می‌گذارد؛ هرچه این عدد بزرگ‌تر باشد، تقاضا از مخزن بیت بیشتر خواهد بود.

این تنظیم باید بزرگ‌تر از صفر باشد و محدودهٔ کاربردی آن تقریباً \.05 تا 10 است. مقدار پیش‌فرض \.75 ثانیه است.

.IP "disable_coupling"
استفاده از جفت‌سازی کانال‌ها (channel coupling) را برای کدگذاری چندکاناله غیرفعال می‌کند. در حال حاضر، کدگذار به‌طور معمول از جفت‌سازی کانال‌ها برای افزایش بیشتر فشرده‌سازی در ورودی‌های استریو و 5.1 استفاده می‌کند. این گزینه کدگذار را وادار می‌کند تا هر کانال را به‌طور کاملاً مستقل و بدون استفاده از جفت‌سازی بااتلاف (lossy) یا بدون‌اتلاف (lossless) کدگذاری کند.

.SH "مثال‌ها (EXAMPLES)"

ساده‌ترین حالت. خروجی را به‌صورت somefile.ogg تولید می‌کند:
.RS
oggenc somefile.wav
.RE
.PP

تعیین نام فایل خروجی:
.RS
oggenc somefile.wav -o out.ogg
.RE
.PP

تعیین کدگذاری با کیفیت بالا با میانگین ۲۵۶ کیلوبیت بر ثانیه (اما همچنان VBR):
.RS
oggenc infile.wav -b 256 -o out.ogg
.RE
.PP

تعیین حداکثر و میانگین نرخ بیت، و تحمیل آن‌ها:
.RS
oggenc infile.wav --managed -b 128 -M 160 -o out.ogg
.RE
.PP

تعیین کیفیت به‌جای نرخ بیت (برای یک حالت با کیفیت بسیار بالا):
.RS
oggenc infile.wav -q 6 -o out.ogg
.RE
.PP

کاهش نرخ نمونه‌برداری و تبدیل به مونو با فرکانس ۱۱ کیلوهرتز پیش از کدگذاری:
.RS
oggenc --resample 11025 --downmix infile.wav -q 1 -o out.ogg
.RE
.PP

افزودن اطلاعاتی دربارهٔ قطعه:
.RS
oggenc somefile.wav -t "The track title" -a "artist who performed this" -l
"name of album" -c
"OTHERFIELD=contents of some other field not explicitly supported"
.RE
.PP

افزودن متن ترانهٔ تعبیه‌شده:
.RS
oggenc somefile.wav --lyrics lyrics.lrc --lyrics-language en -o out.oga
.RE
.PP

این دستور سه فایل را کدگذاری می‌کند، هرکدام با برچسب هنرمند/آلبوم یکسان، اما با برچسب‌های عنوان متفاوت برای هریک. رشتهٔ ارائه‌شده به‌عنوان آرگومان به \-n برای تولید نام‌فایل‌ها استفاده می‌شود (همان‌طور که در بخش بالا نشان داده شد). این مثال نام‌فایل‌هایی مانند «The Tea Party - Touch.ogg» تولید می‌کند:
.RS
oggenc -b 192 -a "The Tea Party" -l "Triptych" -t "Touch" track01.wav -t
"Underground" track02.wav -t "Great Big Lie" track03.wav -n "%a - %t.ogg"
.RE
.PP

کدگذاری از ورودی استاندارد (stdin) به خروجی استاندارد (stdout) (همچنین می‌توانید از گزینه‌های مختلف برچسب‌گذاری مانند \-t، \-a، \-l و غیره استفاده کنید):
.RS
oggenc -
.RE
.PP

.SH "نویسندگان (AUTHORS)"

.TP
نویسندهٔ برنامه:
.br
Michael Smith <msmith@xiph.org>

.TP
نویسندهٔ صفحهٔ راهنما:
.br
Stan Seibert <indigo@aztec.asu.edu>

.SH "اشکالات (BUGS)"
خواندن فایل‌های Wave نوع ۳ (نمونه‌های ممیز شناور) احتمالاً روی سیستم‌هایی به‌جز Intel (یا دیگر سیستم‌های ۳۲ بیتی با معماری little endian) کار نمی‌کند.

.SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)"

.PP
\fBvorbiscomment\fR(1), \fBogg123\fR(1), \fBoggdec\fR(1), \fBflac\fR(1), \fBspeexenc\fR(1), \fBffmpeg2theora\fR(1), \fBkateenc\fR(1)