NETCTL.PROFILE(5)   NETCTL.PROFILE(5)

netctl.profile - گزینه‌های پروفایل netctl

netctl.profile

پروفایل‌های netctl در مسیر /etc/netctl/ قرار دارند و فایل‌های متنی ساده هستند. این فایل‌ها شامل تعریف متغیرها بر اساس قواعد نحو شل bash می‌باشند و انتظار نمی‌رود که کدی را اجرا کنند. بهتر است تا حد امکان از نقل‌قول (کوتیشن) استفاده نشود. برای چند متغیر مربوط به WPA، قواعد نقل‌قول ویژه‌ای (به زیر مراجعه کنید) اعمال می‌شود.

نام پروفایل همان نام فایل است. نام پروفایل‌ها نباید شامل خط جدید (newline) باشد و نباید به .action، .conf یا .service ختم شود. هر زمان که یک پروفایل خوانده می‌شود، تمام اسکریپت‌های اجرایی در /etc/netctl/hooks/ و هر اسکریپت اجرایی در /etc/netctl/interfaces/ با نام رابط مربوط به آن پروفایل فراخوانی (source) می‌شوند. نام پروفایل جاری از طریق متغیر Profile در محیط اسکریپت‌های فراخوانی‌شده در دسترس است. هنگام شروع یا توقف یک پروفایل، دستور مربوطه از طریق متغیر Command قابل دسترسی است. تعاریف درون اسکریپت یک رابط، تعاریف درون پروفایل را بازنویسی (override) می‌کنند و تعاریف درون پروفایل نیز تعاریف درون قلاب‌ها (hooks) را بازنویسی می‌نمایند. برای هر نوع اتصال، فایل‌های نمونه پروفایل در مسیر /etc/netctl/examples/ موجود است.

ethernet

برای اتصالات سیمی (wired).

wireless

برای اتصالات بی‌سیم. این نوع اتصال به وجود و در دسترس بودن wpa_supplicant نیاز دارد.

bond

برای رابط‌های پیوند داده‌شده (bonded).

bridge

برای رابط‌های پل (bridge).

dummy

برای رابط‌های ساختگی (dummy).

ppp

برای اتصالات PPP (در حال حاضر فقط PPPoE).

pppoe

برای اتصالات PPPoE.

mobile_ppp

برای اتصالات پهن‌باند تلفن همراه PPP که از مودم USB استفاده می‌کنند.

openvswitch

برای رابط‌های پل Open vSwitch.

tunnel

برای رابط‌های تونل.

tuntap

برای رابط‌های TUN/TAP.

vlan

برای VLANها روی اتصالات مشابه اترنت.

macvlan

برای MACVLANها روی اتصالات مشابه اترنت.

wireguard

برای رابط‌های WireGuard.

Description=

توضیحی درباره پروفایل.

Connection= [اجباری برای تمام پروفایل‌ها]

نوع اتصال مورد استفاده توسط پروفایل.

Interface= [اجباری برای تمام پروفایل‌ها]

نام رابط شبکه مرتبط. نام رابط نباید داخل نقل‌قول قرار گیرد.

BindsToInterfaces=()

آرایه‌ای از رابط‌های فیزیکی شبکه که این پروفایل برای شروع به آن‌ها نیاز دارد. برای پروفایل‌های فعال‌شده (enabled)، systemd قبل از شروع پروفایل، منتظر حضور رابط‌های مشخص‌شده خواهد ماند. اگر این متغیر مشخص نشود، مقدار پیش‌فرض آن همان مقدار Interface= خواهد بود.

MACAddress=

آدرس MAC اختیاری برای رابط‌های تازه ایجاد شده. وقتی روی نام یک رابط موجود تنظیم شود، آدرس آن رابط استفاده می‌شود. انواع اتصالاتی که یک رابط ایجاد می‌کنند و قادر به تنظیم آدرس MAC هستند عبارتند از: bond، bridge، dummy، vlan، و macvlan.

After=()

آرایه‌ای از نام‌های پروفایل‌ها که باید قبل از شروع این پروفایل، شروع شوند. این صرفاً یک وابستگی ترتیبی است و به معنای فهرستی از پروفایل‌های مورد نیاز این پروفایل نیست. معنای آن مشابه After= در systemd.unit(5) است.

WaitOnline=

برای اینکه پروفایل تنها زمانی فعال در نظر گرفته شود که آنلاین است، روی ‘yes’ تنظیم شود. پیش‌فرض ‘no’ است.

ExecUpPost=

دستوری که پس از برقراری اتصال اجرا می‌شود. اگر دستور مشخص‌شده هر مقداری غیر از 0 (موفقیت) برگرداند، netctl عملیات را متوقف کرده و پروفایل را غیرفعال می‌کند. اگر می‌خواهید شکست دستور نادیده گرفته شود، عبارت ‘|| true’ را به انتهای آن اضافه کنید.

ExecDownPre=

دستوری که قبل از قطع اتصال اجرا می‌شود. احتیاط‌های مشابه با ExecUpPost= باید رعایت شوند.

TimeoutUp

حداکثر زمان به ثانیه برای انتظار جهت بالا آمدن رابط. مقدار پیش‌فرض ‘5’ است.

ForceConnect=

تنظیم روی ‘yes’ برای اجبار به اتصال حتی اگر رابط از قبل بالا باشد. از این گزینه استفاده نکنید مگر اینکه بدانید دقیقاً چه کاری انجام می‌دهید.

ExcludeAuto=

آیا این پروفایل از انتخاب خودکار پروفایل مستثنی شود یا خیر. پیش‌فرض برای اتصالات بی‌سیم و اتصالات با DHCP فعال برابر با ‘no’ و در غیر این صورت برابر با ‘yes’ است.

NETCTL_DEBUG=

برای تولید خروجی رفع اشکال (debug) روی ‘yes’ تنظیم شود.

این گزینه‌ها برای تمام اتصالاتی که یک شبکه مبتنی بر IP را راه‌اندازی می‌کنند اعمال می‌شوند. به‌طور خاص، این انواع اتصال عبارتند از: ethernet، wireless، bond، bridge، tunnel، tuntap و vlan.

IP= [اجباری برای IPv4]

یکی از مقادیر ‘static’، ‘dhcp’ یا ‘no’، بسته به روش مورد نظر برای دریافت آدرس.

IP6= [اجباری برای IPv6]

یکی از مقادیر ‘static’، ‘stateless’، ‘dhcp-noaddr’، ‘dhcp’، ‘no’ یا کاملاً خالی (بدون مقدار). تفاوت بین مشخص نکردن و تنظیم روی ‘no’ در نحوه مدیریت بسته‌های router advertisement است که توسط ‘no’ مسدود می‌شود.

Address=() [نیازمند IP=static]

آرایه‌ای از آدرس‌های IP با پسوند ‘/<netmask>’. حذف براکت‌ها برای آرایه‌های شامل یک عنصر در نحو Bash مجاز است.

Gateway= [نیازمند IP=static]

آدرس درگاه (gateway) مسیریابی IP.

Routes=()

آرایه‌ای از مسیرهای سفارشی به فرم

‘<address range> via <gateway>’.

Address6=() [نیازمند IP6=static یا IP6=stateless]

آرایه‌ای از آدرس‌های IPv6. طول پیشوند می‌تواند با نحو ‘1234:bcd::11/64’ مشخص شود. امکان تعیین اصلاح‌کننده‌ها (modifiers) وجود دارد، به‌ویژه ‘1234:bcd::11/64 nodad’ که تشخیص آدرس تکراری (Duplicate Address Detection) را برای آن آدرس غیرفعال می‌کند.

Gateway6= [نیازمند IP6=static یا IP6=stateless]

آدرس درگاه (gateway) مسیریابی IPv6.

Routes6=()

آرایه‌ای از مسیرهای سفارشی به فرم

‘<address range> via <gateway>’.

DHCPClient= [نیازمند IP=dhcp]

نام کلاینت DHCP مورد استفاده. به‌طور پیش‌فرض، netctl با پشتیبانی از ‘dhcpcd’ و ‘dhclient’ عرضه می‌شود. کلاینت‌ها ممکن است گزینه‌های اضافی را از طریق متغیرهای خاص خود بپذیرند. گزینه‌های خط فرمان برای dhcpcd(8) از DhcpcdOptions= خوانده می‌شوند (پیش‌فرض ‘-L’ است). گزینه‌های خط فرمان برای dhclient(8) از DhclientOptions= خوانده می‌شوند. مقدار پیش‌فرض ‘dhcpcd’ است.

DHCP6Client= [نیازمند IP6=dhcp یا IP6=dhcp-noaddr]

نام کلاینت DHCPv6 مورد استفاده. به‌طور پیش‌فرض، ‘dhcpcd’ و ‘dhclient’ پشتیبانی می‌شوند. گزینه‌های خط فرمان برای نمونه IPv6 نرم‌افزار dhcpcd(8) از DhcpcdOptions6= خوانده می‌شوند. گزینه‌های خط فرمان برای نمونه IPv6 نرم‌افزار dhclient(8) از DhclientOptions6= خوانده می‌شوند. مقدار پیش‌فرض ‘dhclient’ است.

DHCPReleaseOnStop=

برای آزادسازی اجاره (lease) DHCP هنگام توقف پروفایل، روی ‘yes’ تنظیم شود.

IPCustom=()

آرایه‌ای از خطوط آرگومان برای ارسال به ip. این گزینه می‌تواند برای دستیابی به پیکربندی‌های پیچیده در چارچوب netctl استفاده شود.

Hostname=

یک نام میزبان موقت (transient) برای سیستم.

DNS=()

آرایه‌ای از کارگزارهای نام DNS. کافی است آدرس‌های IP هر یک از کارگزارهای DNS را مشخص کنید.

DNSDomain=

یک خط ‘domain’ برای /etc/resolv.conf، که به resolvconf(5) ارسال می‌شود.

DNSSearch=

یک خط ‘search’ برای /etc/resolv.conf، که به resolvconf(5) ارسال می‌شود.

DNSOptions=()

آرایه‌ای از خطوط ‘options’ برای /etc/resolv.conf، که به resolvconf(5) ارسال می‌شود.

TimeoutDHCP=

حداکثر زمان به ثانیه برای انتظار جهت موفقیت DHCP. پیش‌فرض ‘30’ است.

TimeoutDAD=

حداکثر زمان به ثانیه برای انتظار جهت موفقیت تشخیص آدرس تکراری (DAD) در IPv6. پیش‌فرض ‘3’ است.

SkipDAD=

آیا تشخیص آدرس تکراری به‌طور کلی نادیده گرفته شود یا خیر. پیش‌فرض ‘no’ است.

علاوه بر گزینه‌های آی‌پی، موارد زیر برای اتصالات از نوع ‘ethernet’ شناخته شده‌اند:

Auth8021X=

برای استفاده از احراز هویت 802.1x روی ‘yes’ تنظیم شود.

WPAConfigFile=

مسیر فایل پیکربندی wpa_supplicant. پیش‌فرض /etc/wpa_supplicant.conf است.

WPADriver=

درایور wpa_supplicant مورد استفاده برای احراز هویت 802.1x. پیش‌فرض ‘wired’ است.

TimeoutCarrier=

حداکثر زمان به ثانیه برای انتظار دریافت سیگنال حامل (carrier). پیش‌فرض ‘5’ است.

TimeoutWPA=

حداکثر زمان به ثانیه برای انتظار جهت موفقیت احراز هویت 802.1x. پیش‌فرض ‘15’ است.

SkipNoCarrier=

آیا عدم وجود حامل (کابل متصل‌شده) قابل قبول است یا خیر. پیش‌فرض ‘no’ است.

Priority=

سطح اولویت پروفایل. در صورت انتخاب خودکار پروفایل، پروفایل‌ها به ترتیب اولویت نزولی آزمایش می‌شوند. مقدار پیش‌فرض در پروفایل‌های با DHCP فعال ‘1’ و در غیر این صورت ‘0’ است.

علاوه بر گزینه‌های آی‌پی، موارد زیر برای اتصالات از نوع ‘wireless’ شناخته شده‌اند:

Security=

یکی از مقادیر ‘none’، ‘wep’، ‘wpa’، ‘wpa-configsection’، یا ‘wpa-config’. پیش‌فرض ‘none’ است.

ESSID= [اجباری]

نام شبکه‌ای که قرار است به آن متصل شوید. قواعد نقل‌قول ویژه (به زیر مراجعه کنید) اعمال می‌شود.

AP=

شناسه BSSID (آدرس MAC) نقطه دسترسی (Access Point) برای اتصال.

Key=

کلید مخفی برای شبکه رمزگذاری‌شده WEP یا WPA. قواعد نقل‌قول ویژه (به زیر مراجعه کنید) اعمال می‌شود.

Hidden=

آیا شبکه مشخص‌شده یک شبکه مخفی است یا خیر. پیش‌فرض ‘no’ است.

AdHoc=

آیا از حالت Ad-Hoc استفاده شود یا خیر. پیش‌فرض ‘no’ است.

ScanFrequencies=

فهرستی از فرکانس‌ها بر حسب مگاهرتز (جداشده با فاصله) برای پویش هنگام جستجوی شبکه. پیش‌فرض همه فرکانس‌های موجود است.

Frequency=

فرکانسی بر حسب مگاهرتز برای استفاده در حالت Ad-Hoc هنگامی که یک IBSS جدید ایجاد می‌شود (یعنی شبکه از قبل وجود ندارد).

Priority=

گروه اولویت برای شبکه. در صورت انتخاب خودکار پروفایل، شبکه منطبق با بالاترین اولویت انتخاب خواهد شد. پیش‌فرض ‘0’ است.

WPAConfigSection=() [اجباری برای Security=wpa-configsection]

آرایه‌ای از خطوط که یک بلوک شبکه را برای wpa_supplicant تشکیل می‌دهند. تمام گزینه‌های بالا نادیده گرفته خواهند شد.

WPAConfigFile=

مسیر فایل پیکربندی wpa_supplicant. تنها برای Security=wpa-config استفاده می‌شود. تمام گزینه‌ها به جز WPADriver=، TimeoutWPA= و RFKill= نادیده گرفته خواهند شد. این پروفایل از انتخاب خودکار پروفایل مستثنی است. پیش‌فرض /etc/wpa_supplicant.conf است.

Country=

کشوری که مقررات فرکانسی آن اعمال خواهد شد.

WPAGroup=

گروهی که اجازه پیکربندی wpa_supplicant از طریق رابط کنترلی آن را دارد. پیش‌فرض ‘wheel’ است.

WPADriver=

درایور wpa_supplicant مورد استفاده. پیش‌فرض ‘nl80211,wext’ است.

TimeoutWPA=

حداکثر زمان به ثانیه برای انتظار جهت موفقیت مراحل اتصال (association) و احراز هویت. پیش‌فرض ‘15’ است.

RFKill=

نام یک دستگاه rfkill. در صورت مشخص شدن، این دستگاه برای مسدود/باز کردن رابط در زمان مناسب استفاده می‌شود. نام‌ها را می‌توان در /sys/class/rfkill/rfkillX/name یافت. همچنین می‌توان این متغیر را روی ‘auto’ تنظیم کرد. در این حالت دستگاه rfkill مرتبط با رابط شبکه استفاده می‌شود.

رابط‌های مشخص‌شده در BindsToInterfaces= در رابطی با نام Interface= با هم پیوند داده می‌شوند (bound). علاوه بر گزینه‌های آی‌پی، موارد زیر برای اتصالات از نوع ‘bond’ شناخته شده‌اند:

Mode=

سیاست پیوند (bonding policy). برای جزئیات به مستندات هسته درباره پیوند (bonding) مراجعه کنید.

LinkOptions=

گزینه‌های اضافی برای ارسال به ip link. برای مشاهده گزینه‌های موجود، دستور ip link add type bond help را اجرا کنید.

رابط‌های مشخص‌شده در BindsToInterfaces= در پلی با نام Interface= شرکت می‌کنند. علاوه بر گزینه‌های آی‌پی، موارد زیر برای اتصالات از نوع ‘bridge’ شناخته شده‌اند:

SkipForwardingDelay=

صرف‌نظر کردن از (R)STP و فعال‌سازی فوری تمام اعضای پل. این گزینه زمانی که DHCP روی پل استفاده می‌شود می‌تواند مفید باشد.

LinkOptions=

گزینه‌های اضافی برای ارسال به ip link. برای مشاهده گزینه‌های موجود، دستور ip link add type bridge help را اجرا کنید.

نام رابط ساختگی در Interface= مشخص می‌شود. برای اتصالات از نوع ‘dummy’ فقط گزینه‌های آی‌پی شناخته شده‌اند.

این نوع اتصال با نوع ‘pppoe’ در زیر یکسان است، با این تفاوت که رابط اترنت در BindsToInterfaces= مشخص می‌شود. مقدار Interface= باید به صورت ‘ppp<n>’ باشد که در آن n به PPPUnit= منتقل می‌شود.

رابط برای برقراری اتصال نقطه به نقطه روی اترنت (PPPoE) در Interface= مشخص می‌شود. گزینه‌های زیر برای اتصالات از نوع ‘pppoe’ شناخته شده‌اند:

User= و Password=

نام کاربری و گذرواژه برای برقراری اتصال.

ConnectionMode=

یکی از مقادیر ‘persist’ یا ‘demand’، بسته به نحوه برقراری اتصال. پیش‌فرض ‘persist’ است.

IdleTimeout= [نیازمند ConnectionMode=demand]

مدت زمان بیکاری (به ثانیه) که پس از آن دیمن PPP باید اتصال را قطع کند.

MaxFail=

تعداد تلاش‌های ناموفق متوالی برای اتصال که مجاز است. مقدار 0 به معنای نامحدود است. پیش‌فرض ‘5’ است.

DefaultRoute=

آیا از مسیر پیش‌فرض ارائه‌شده توسط همتا (peer) استفاده شود یا خیر. پیش‌فرض ‘yes’ است.

UsePeerDNS=

آیا از کارگزارهای DNS ارائه‌شده توسط همتا استفاده شود یا خیر. پیش‌فرض ‘yes’ است.

PPPUnit=

شماره واحد PPP در نام رابط (‘ppp0’، ‘ppp1’، غیره).

LCPEchoInterval= و LCPEchoFailure=

این گزینه‌ها پارامترهای پیش‌فرض LCP را از ‘/etc/ppp/options’ بازنویسی می‌کنند.

OptionsFile=

فایلی برای خواندن گزینه‌های اضافی pppd(8).

گزینه‌های پیشرفته زیر نیز شناخته شده‌اند:

PPPoEService=

نام سرویس PPPoE.

PPPoEAC=

نام متمرکزکننده دسترسی (Access Concentrator) در PPPoE.

PPPoESession=

یک نشست موجود برای اتصال به آن. این گزینه به صورت ‘sessid:macaddr’ است.

PPPoEMAC=

یک آدرس MAC برای محدود کردن اتصال به آن.

PPPoEIP6=

آیا پروتکل‌های IPv6CP و IPv6 فعال شوند یا خیر. وقتی روی ‘no’ تنظیم شود، مذاکره IPv6CP و ارتباط IPv6 به صراحت غیرفعال می‌شود.

نام دستگاه سریال USB در Interface= مشخص می‌شود. گزینه‌های زیر برای اتصالات از نوع ‘mobile_ppp’ شناخته شده‌اند:

User= و Password=

نام کاربری و گذرواژه برای برقراری اتصال. این‌ها به طور پیش‌فرض تنظیم نشده‌اند، زیرا اغلب مورد نیاز نیستند.

AccessPointName=

نام نقطه دسترسی (APN) برای ارائه به ارائه‌دهنده خدمات. این مورد مختص به ISP شما است.

Pin=

اگر مودم شما برای باز شدن به PIN نیاز دارد، آن را اینجا تنظیم کنید.

PhoneNumber

شماره‌ای که باید گرفته شود. پیش‌فرض ‘*99#’ است.

Mode=

حالت اتصال. می‌تواند یکی از موارد ‘3Gpref’، ‘3Gonly’، ‘GPRSpref’، ‘GPRSonly’، ‘None’، یا یک خط سفارشی AT^SYSCFG=... باشد که به صورت ‘SYSCFG=...’ مشخص می‌شود. این گزینه دستورات AT مخصوص به برخی مودم‌های Huawei را تولید می‌کند؛ تمام دستگاه‌های دیگر باید این گزینه را خالی بگذارند یا روی ‘None’ تنظیم کنند.

Init=

رشته مقداردهی اولیه که قبل از شماره‌گیری به مودم ارسال می‌شود. این رشته پس از ارسال “ATZ” ارسال می‌شود. مقدار پیش‌فرض ‘ATQ0 V1 E1 S0=0 &C1 &D2 +FCLASS=0’ است.

ChatScript=

مسیر به یک فایل chat. در صورت مشخص شدن، هیچ اسکریپت chat تولید نخواهد شد و تمام گزینه‌های بالا به جز User= و Password= نادیده گرفته می‌شوند.

MaxFail=

تعداد تلاش‌های ناموفق متوالی برای اتصال که مجاز است. مقدار 0 به معنای نامحدود است. پیش‌فرض ‘5’ است.

DefaultRoute=

آیا از مسیر پیش‌فرض ارائه‌شده توسط همتا (peer) استفاده شود یا خیر. پیش‌فرض ‘yes’ است.

UsePeerDNS=

آیا از کارگزارهای DNS ارائه‌شده توسط همتا استفاده شود یا خیر. پیش‌فرض ‘yes’ است.

PPPUnit=

شماره واحد PPP در نام رابط (‘ppp0’، ‘ppp1’، غیره).

OptionsFile=

فایلی برای خواندن گزینه‌های اضافی pppd(8).

RFKill=

نام یک دستگاه rfkill. در صورت مشخص شدن، این دستگاه برای مسدود/باز کردن رابط در زمان مناسب استفاده می‌شود. نام‌ها را می‌توان در /sys/class/rfkill/rfkillX/name یافت.

رابط‌های مشخص‌شده در BindsToInterfaces= در پلی با نام Interface= شرکت می‌کنند. برای اتصالات از نوع ‘openvswitch’ فقط گزینه‌های آی‌پی شناخته شده‌اند.

نام رابط تونل در Interface= مشخص می‌شود. علاوه بر گزینه‌های آی‌پی، موارد زیر برای اتصالات از نوع ‘tunnel’ شناخته شده‌اند:

Mode=

نوع تونل (مثلاً ‘sit’). برای حالت‌های موجود به ip-tunnel(8) مراجعه کنید.

Local=

آدرس انتهای محلی تونل.

Remote=

آدرس انتهای راه دور تونل.

Key= [نیازمند Mode=gre]

کلیدی که یک جریان ترافیک خاص را درون یک تونل شناسایی می‌کند.

نام رابط tuntap در Interface= مشخص می‌شود. علاوه بر گزینه‌های آی‌پی، موارد زیر برای اتصالات از نوع ‘tuntap’ شناخته شده‌اند:

Mode=

یکی از مقادیر ‘tun’ یا ‘tap’.

User=

کاربر مالک رابط tun/tap.

Group=

گروه مالک رابط tun/tap.

نام رابط vlan در Interface= مشخص می‌شود. رابط فیزیکی زیربنایی در BindsToInterfaces= مشخص می‌گردد. بنابراین، برای پروفایل‌های vlan، متغیر BindsToInterfaces= شامل نام یک رابط شبکه واحد است.

تمام گزینه‌های اتصالات از نوع ‘ethernet’ برای اتصالات از نوع ‘vlan’ نیز شناخته شده‌اند. علاوه بر این، اتصالات از نوع ‘vlan’ باید یک شناسه vlan را با استفاده از VLANID= تعیین کنند. برای جزئیات به ip(8) مراجعه کنید.

نام رابط macvlan در Interface= مشخص می‌شود. رابط فیزیکی زیربنایی در BindsToInterfaces= مشخص می‌گردد. بنابراین، برای پروفایل‌های macvlan، متغیر BindsToInterfaces= شامل نام یک رابط شبکه واحد است.

تمام گزینه‌های اتصالات از نوع ‘ethernet’ برای اتصالات از نوع ‘macvlan’ نیز شناخته شده‌اند. علاوه بر گزینه‌های آی‌پی، موارد زیر برای اتصالات از نوع ‘macvlan’ شناخته شده‌اند:

Mode=

یکی از مقادیر ‘bridge’، ‘vepa’، ‘private’ یا ‘passthru’. برای جزئیات به ip(8) مراجعه کنید.

نام رابط WireGuard در Interface= مشخص می‌شود. علاوه بر گزینه‌های آی‌پی، موارد زیر برای اتصالات از نوع ‘wireguard’ شناخته شده‌اند:

WGConfigFile=

مسیر فایل پیکربندی WireGuard. پیش‌فرض /etc/wireguard/$Interface.conf است.

فایل‌های پیکربندی wpa_supplicant از قواعد نقل‌قول (کوتیشن) غیرمعمول استفاده می‌کنند. بنابراین، قواعد نقل‌قول غیرمعمولی برای برخی متغیرها در اتصالات از نوع ‘wireless’ وجود دارد. به‌ویژه، این متغیرها شامل ESSID= و Key= هستند.

یک متغیر توسط wpa_supplicant در صورتی نقل‌قول‌شده (quoted) در نظر گرفته می‌شود که در جفت‌گیومه (") محصور شده باشد. متغیری توسط wpa_supplicant به صورت بدون‌نقل‌قول (non-quoted) در نظر گرفته می‌شود که با جفت‌گیومه شروع نشود. مقادیر هگزادسیمال در فایل‌های پیکربندی wpa_supplicant به صورت بدون‌نقل‌قول مشخص می‌شوند. در netctl، متغیرها به صورت پیش‌فرض به شکل نقل‌قول‌شده در فایل‌های پیکربندی wpa_supplicant نوشته می‌شوند. هنگامی که قواعد نقل‌قول ویژه اعمال می‌شوند، می‌توان با استفاده از یک نحو خاص یک مقدار بدون نقل‌قول (هگزادسیمال) را مشخص کرد.

قواعد نقل‌قول ویژه netctl به شرح زیر است: رشته‌ای که با یک گیومه دوگانه صریح شروع شود، بدون‌نقل‌قول در نظر گرفته می‌شود. هر رشته دیگری نقل‌قول‌شده در نظر گرفته می‌شود. می‌توان رشته‌های نقل‌قول‌شده‌ای که با گیومه دوگانه شروع می‌شوند را با نقل‌قول دستی مشخص کرد. یک مثال مفرط، تعیین یک گیومه دوگانه نقل‌قول‌شده است: X='""""'. در سوی دیگر طیف، بک‌اسلش بدون‌نقل‌قول قرار دارد: X=\"\\.

مثال‌های بیشتر از رشته‌های نقل‌قول‌شده (quoted) (همگی معادل هستند):

X=string
X="string"
X='""string"'

مثال‌های بیشتر از رشته‌های بدون‌نقل‌قول (non-quoted) (همگی معادل هستند):

X=\"string
X="\"string"
X='"string'

یک شیوه برای به خاطر سپردن این است که پیشوند ‘\"’ را معادل «بدون»-«نقل‌قول» (non-quote) در نظر بگیرید.

netctl(1), resolvconf.conf(5)

10/09/2023   1.29