نام (NAME)

nm - فهرست کردن نمادها از فایل‌های شیء

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

nm [-A|-o|--print-file-name]
[-a|--debug-syms]
[-B|--format=bsd]
[-C|--demangle[=style]]
[-D|--dynamic]
[-fformat|--format=format]
[-g|--extern-only]
[-h|--help]
[--ifunc-chars=CHARS]
[-j|--format=just-symbols]
[-l|--line-numbers] [--inlines]
[-n|-v|--numeric-sort]
[-P|--portability]
[-p|--no-sort]
[-r|--reverse-sort]
[-S|--print-size]
[-s|--print-armap]
[-t radix|--radix=radix]
[-u|--undefined-only]
[-U|--defined-only]
[-V|--version]
[-W|--no-weak]
[-X 32_64]
[--no-demangle]
[--no-recurse-limit|--recurse-limit]]
[--plugin name]
[--size-sort]
[--special-syms]
[--synthetic]
[--target=bfdname]
[--unicode=method]
[--with-symbol-versions]
[--without-symbol-versions]
[objfile...].SH "توضیحات (DESCRIPTION)" ابزار GNU nm نمادها را از فایل‌های هدف objfile... فهرست می‌کند. اگر هیچ فایل هدفی به عنوان آرگومان مشخص نشده باشد، nm فایل a.out را در نظر می‌گیرد.

برای هر نماد، nm موارد زیر را نمایش می‌دهد:

• مقدار نماد، در مبنای مشخص‌شده توسط گزینه‌ها (به زیر مراجعه کنید)، یا به صورت پیش‌فرض در مبنای شانزده (شOpposite/hexadecimal).
• نوع نماد. دست‌کم انواع زیر استفاده می‌شوند؛ انواع دیگری نیز بسته به قالب فایل هدف وجود دارند. اگر با حروف کوچک باشد، نماد معمولاً محلی (local) است؛ اگر با حروف بزرگ باشد، نماد سراسری یا خارجی (global) است. با این حال چند نماد با حروف کوچک وجود دارند که برای نمادهای سراسری ویژه نمایش داده می‌شوند ("u"، "v" و "w").

گزینه‌ها (OPTIONS)

فرم‌های کوتاه و بلند گزینه‌ها که در اینجا به‌عنوان جایگزین نشان داده شده‌اند، معادل یکدیگرند.

-A

-o

--print-file-name

پیش از هر نماد، نام فایل ورودی (یا عضو آرشیو) که نماد در آن پیدا شده است قرار گیرد، به جای اینکه فایل ورودی تنها یک بار پیش از تمام نمادهایش مشخص شود.

-a

--debug-syms

نمایش تمامی نمادها، حتی نمادهای فقط مخصوص اشکال‌زدا؛ به‌طور معمول این نمادها فهرست نمی‌شوند.

-B

مشابه با --format=bsd (جهت سازگاری با nm در MIPS).

-C

--demangle[=style]

رمزگشایی (demangle) نام‌های سطح پایین نمادها به نام‌های سطح کاربر. این کار علاوه بر حذف هرگونه زیرخط ابتدایی افزوده شده توسط سیستم، نام توابع ++C را خوانا می‌کند. کامپایلرهای مختلف شیوه‌های درهم‌ریزی (mangling) متفاوتی دارند. آرگومان اختیاری شیوه demangle کردن را می‌توان برای انتخاب شیوه مناسب کامپایلر شما به کار برد.

--no-demangle

نام‌های سطح پایین نمادها رمزگشایی (demangle) نشوند. این حالت پیش‌فرض است.

--recurse-limit

--no-recurse-limit

--recursion-limit

--no-recursion-limit

محدودیتی را روی میزان بازگشتی بودن (recursion) در حین رمزگشایی رشته‌ها فعال یا غیرفعال می‌کند. از آنجا که ساختارهای درهم‌ریزی نام سطوح نامحدودی از بازگشت را مجاز می‌دانند، ممکن است رشته‌هایی ایجاد شوند که رمزگشایی آن‌ها تمام فضای پشته موجود در ماشین میزبان را مصرف کرده و باعث بروز خطای حافظه شود. این محدودیت با محدود کردن بازگشت به ۲۰۴۸ سطح تودرتو تلاش می‌کند از وقوع این اتفاق جلوگیری کند.

حالت پیش‌فرض فعال بودن این محدودیت است، اما غیرفعال کردن آن ممکن است برای رمزگشایی نام‌های واقعاً پیچیده لازم باشد. با این حال توجه داشته باشید که در صورت غیرفعال شدن محدودیت بازگشت، امکان اتمام حافظه پشته وجود دارد و هرگونه گزارش باگ در رابطه با چنین رویدادی رد خواهد شد.

-D

--dynamic

نمایش نمادهای پویا به جای نمادهای عادی. این گزینه فقط برای اشیاء پویا، مانند انواع خاصی از کتابخانه‌های اشتراکی، معنی‌دار است.

-f format

--format=format

استفاده از قالب خروجی format، که می‌تواند "bsd"، "sysv"، "posix" یا "just-symbols" باشد. پیش‌فرض "bsd" است. تنها نویسه نخست format مهم است؛ که می‌تواند حروف بزرگ یا کوچک باشد.

-g

--extern-only

نمایش تنها نمادهای خارجی (external).

-h

--help

نمایش خلاصه‌ای از گزینه‌های nm و خروج.

--ifunc-chars=CHARS

هنگام نمایش نمادهای تابع غیرمستقیم گنو، دستور nm به‌طور پیش‌فرض از نویسه "i" هم برای توابع غیرمستقیم محلی و هم توابع غیرمستقیم سراسری استفاده می‌کند. گزینه --ifunc-chars به کاربر امکان می‌دهد رشته‌ای شامل یک یا دو نویسه مشخص کند. نخستین نویسه برای نمادهای تابع غیرمستقیم سراسری استفاده خواهد شد و نویسه دوم، در صورت وجود، برای نمادهای تابع غیرمستقیم محلی به کار خواهد رفت.

j

مشابه با --format=just-symbols.

-l

--line-numbers

برای هر نماد، با استفاده از اطلاعات اشکال‌زدایی جهت یافتن نام فایل و شماره خط تلاش می‌شود. برای یک نماد تعریف‌شده، شماره خط مربوط به نشانی آن نماد جستجو می‌شود. برای یک نماد تعریف‌نشده، شماره خط ورودی بازنشانی (relocation) که به آن نماد اشاره دارد جستجو می‌شود. اگر اطلاعات شماره خط پیدا شود، پس از دیگر اطلاعات نماد چاپ می‌شود.

--inlines

هنگامی که گزینه -l فعال باشد، اگر نشانی متعلق به تابعی باشد که درون‌خطی (inlined) شده است، این گزینه باعث می‌شود اطلاعات منبع برای تمام دامنه‌های دربرگیرنده تا نخستین تابع غیردرون‌خطی نیز چاپ شود. برای مثال، اگر "main" تابع "callee1" را درون‌خطی کرده باشد و آن هم "callee2" را درون‌خطی کند، و نشانی متعلق به "callee2" باشد، اطلاعات منبع برای "callee1" و "main" نیز چاپ خواهد شد.

-n

-v

--numeric-sort

مرتب‌سازی عددی نمادها بر پایه نشانی‌های آن‌ها، به جای مرتب‌سازی الفبایی بر پایه نام‌هایشان.

-p

--no-sort

نمادها با هیچ ترتیبی مرتب نشوند؛ آن‌ها را به همان ترتیبی که دیده می‌شوند چاپ کن.

-P

--portability

استفاده از قالب خروجی استاندارد POSIX.2 به جای قالب پیش‌فرض. معادل با -f posix.

-r

--reverse-sort

ترتیب مرتب‌سازی را معکوس می‌کند (چه عددی و چه الفبایی)؛ تا آخرین مورد، ابتدا بیاید.

-S

--print-size

چاپ مقدار و اندازه نمادهای تعریف‌شده برای قالب خروجی "bsd". این گزینه برای قالب‌های شیء (object) که اندازه نمادها را ثبت نمی‌کنند اثری ندارد، مگر اینکه از --size-sort نیز استفاده شود که در این صورت اندازه محاسبه‌شده نمایش داده می‌شود.

-s

--print-armap

هنگام فهرست کردن نمادها از اعضای آرشیو، نمایه (index) را نیز بگنجانید: نگاشتی (که توسط ar یا ranlib در آرشیو ذخیره شده است) از این‌که کدام ماژول‌ها شامل تعاریف کدام نام‌ها هستند.

-t radix

--radix=radix

از radix به‌عنوان مبنای عددی برای چاپ مقادیر نمادها استفاده کنید. این مقدار باید برای ده‌دهی (decimal) برابر d، برای هشت‌هشتی (octal) برابر o، یا برای شانزده‌شانزدهی (hexadecimal) برابر x باشد.

-u

--undefined-only

تنها نمادهای تعریف‌نشده (نمادهایی که نسبت به هر فایل شیء بیرونی هستند) را نمایش می‌دهد. به‌طور پیش‌فرض، هم نمادهای تعریف‌شده و هم تعریف‌نشده نمایش داده می‌شوند.

-U

--defined-only

تنها نمادهای تعریف‌شده برای هر فایل شیء را نمایش می‌دهد. به‌طور پیش‌فرض، هم نمادهای تعریف‌شده و هم تعریف‌نشده نمایش داده می‌شوند.

-V

--version

نمایش شماره نسخه nm و خروج.

-X

این گزینه برای سازگاری با نسخه AIX از nm نادیده گرفته می‌شود. این گزینه یک پارامتر می‌پذیرد که باید رشته 32_64 باشد. حالت پیش‌فرض nm در AIX متناظر با -X 32 است که توسط GNU nm پشتیبانی نمی‌شود.

--plugin name

افزونه با نام name را بارگذاری می‌کند تا پشتیبانی از انواع هدف (target) اضافی اضافه شود. این گزینه فقط در صورتی در دسترس است که زنجیره ابزار (toolchain) با فعال بودن پشتیبانی از افزونه ساخته شده باشد.

اگر --plugin ارائه نشود، اما پشتیبانی از افزونه فعال باشد، آن‌گاه nm فایل‌های موجود در ${libdir}/bfd-plugins را به ترتیب الفبا پیمایش کرده و از نخستین افزونه‌ای که ادعای پشتیبانی از شیء مورد نظر را داشته باشد استفاده خواهد شد.

لطفاً توجه داشته باشید که این دایرکتوری جستجوی افزونه، با دایرکتوری استفاده‌شده توسط گزینه -plugin در ld یکسان نیست. برای این‌که nm بتواند از افزونه پیونددهنده (linker) استفاده کند، آن افزونه باید به دایرکتوری ${libdir}/bfd-plugins کپی شود. برای کامپایل‌های مبتنی بر GCC، نام افزونه پیونددهنده liblto_plugin.so.0.0.0 است. برای کامپایل‌های مبتنی بر Clang، نام آن LLVMgold.so است. افزونه GCC همواره با نسخه‌های قدیمی‌تر سازگار با گذشته است، بنابراین صرفاً کپی کردن جدیدترین نسخه کافی خواهد بود.

--size-sort

نمادها را بر اساس اندازه مرتب می‌کند. برای اشیاء ELF، اندازه نمادها از ELF خوانده می‌شود؛ برای سایر انواع شیء، اندازه نمادها به‌صورت تفاضل بین مقدار نماد و مقدار نمادی که دارای مقدار بالاتر بعدی است محاسبه می‌شود. اگر قالب خروجی "bsd" استفاده شود، به جای مقدار، اندازه نماد چاپ می‌شود و برای چاپ هم‌زمان اندازه و مقدار، باید از -S استفاده شود.

توجه - این گزینه در صورتی که --undefined-only فعال شده باشد کار نمی‌کند، زیرا نمادهای تعریف‌نشده هیچ اندازه‌ای ندارند.

--special-syms

نمادهایی را نمایش می‌دهد که معنای ویژه و وابسته به هدف (target-specific) دارند. این نمادها معمولاً توسط هدف برای برخی پردازش‌های خاص استفاده می‌شوند و گنجاندن آن‌ها در فهرست نمادهای عادی معمولاً مفید نیست. برای نمونه، برای هدف‌های ARM این گزینه از نمادهای نگاشتی که برای مشخص کردن گذارها بین کد ARM، کد THUMB و داده به کار می‌روند صرف‌نظر می‌کند.

--synthetic

گنجاندن نمادهای ساختگی (synthetic) در خروجی. این‌ها نمادهای خاصی هستند که توسط پیونددهنده برای اهداف گوناگون ایجاد می‌شوند. آن‌ها به‌طور پیش‌فرض نمایش داده نمی‌شوند چرا که بخشی از کد منبع اصلی باینری نیستند.

--unicode=[default|invalid|locale|escape|hex|highlight]

نمایش نویسه‌های چندبایتی دارای کدگذاری UTF-8 را در رشته‌ها کنترل می‌کند. حالت پیش‌فرض (--unicode=default) این است که رفتار ویژه‌ای با آن‌ها نداشته باشد. گزینه --unicode=locale توالی را در محلی‌سازی (locale) جاری نمایش می‌دهد که ممکن است از آن‌ها پشتیبانی کند یا نکند. گزینه‌های --unicode=hex و --unicode=invalid آن‌ها را به‌صورت توالی‌های بایتی هگزادسیمال محصور در قلاب‌های زاویه‌دار (<>) یا آکولادها ({}) نمایش می‌دهند.

گزینه --unicode=escape آن‌ها را به‌صورت توالی‌های گریز (\uxxxx) نمایش می‌دهد و گزینه --unicode=highlight آن‌ها را به‌صورت توالی‌های گریز برجسته‌شده با رنگ قرمز نمایش می‌دهد (در صورت پشتیبانی دستگاه خروجی). هدف از این رنگ‌آمیزی، جلب توجه به حضور توالی‌های یونیکد در جاهایی است که ممکن است انتظار حضور آن‌ها وجود نداشته باشد.

-W

--no-weak

عدم نمایش نمادهای ضعیف (weak).

--with-symbol-versions

--without-symbol-versions

نمایش اطلاعات نسخه نماد را فعال یا غیرفعال می‌کند. رشته نسخه به‌عنوان یک پسوند برای نام نماد نمایش داده می‌شود که پیش از آن یک نویسه @ قرار دارد؛ برای نمونه foo@VER_1. اگر نسخه، نسخه پیش‌فرضی باشد که هنگام حل ارجاعات بدون نسخه به نماد استفاده می‌شود، آن‌گاه به‌صورت پسوندی که پیش از آن دو نویسه @ قرار دارد نمایش داده می‌شود؛ برای نمونه foo@@VER_2. به‌طور پیش‌فرض، اطلاعات نسخه نماد نمایش داده می‌شود.

--target=bfdname

یک قالب کد شیء غیر از قالب پیش‌فرض سیستم خود مشخص کنید.

@file

گزینه‌های خط فرمان را از file می‌خواند. گزینه‌های خوانده‌شده در جای گزینه اصلی @file درج می‌شوند. اگر file وجود نداشته باشد یا قابل خواندن نباشد، با گزینه به‌صورت لغوی (literal) برخورد می‌شود و حذف نخواهد شد.

گزینه‌ها در file با نویسه‌های فاصله خالی (whitespace) از یکدیگر جدا می‌شوند. یک نویسه فاصله خالی می‌تواند با قرار دادن کل گزینه درون علامت نقل‌قول تکی یا دوتایی، درون گزینه گنجانده شود. هر نویسه‌ای (از جمله بک‌اسلش) می‌تواند با افزودن یک بک‌اسلش به‌عنوان پیشوند به آن نویسه گنجانده شود. خود file ممکن است شامل گزینه‌های @file بیشتری باشد؛ هرکدام از این گزینه‌ها به‌صورت بازگشتی پردازش خواهند شد..SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)" ar(1)، objdump(1)، ranlib(1) و مدخل‌های Info برای binutils.

کپی‌رایت و تکثیر (COPYRIGHT)

کپی‌رایت (c) 1991-2025 متعلق به Free Software Foundation, Inc.

اجازه کپی، توزیع و/یا تغییر این سند تحت شرایط مجوز مستندات آزاد گنو (GNU Free Documentation License)، نسخهٔ 1.3 یا هر نسخهٔ بعدی منتشرشده توسط Free Software Foundation؛ بدون بخش‌های نامتغیر، بدون متون روی جلد، و بدون متون پشت جلد اعطا می‌شود. نسخه‌ای از این مجوز در بخشی تحت عنوان “GNU Free Documentation License” آورده شده است.