'\" t
.\"     Title: ndctl-create-namespace
.\"    Author: [see the "AUTHOR(S)" section]
.\" Generator: Asciidoctor 2.0.26
.\"      Date: 2026-06-30
.\"    Manual: ndctl Manual
.\"    Source: ndctl
.\"  Language: English
.\"
.TH "NDCTL\-CREATE\-NAMESPACE" "1" "2026-06-30" "ndctl" "ndctl Manual"
.ie \n(.g .ds Aq \(aq
.el       .ds Aq '
.ss \n[.ss] 0
.nh
.ad l
.de URL
\fI\\$2\fP <\\$1>\\$3
..
.als MTO URL
.if \n[.g] \{\
.  mso www.tmac
.  am URL
.    ad l
.  .
.  am MTO
.    ad l
.  .
.  LINKSTYLE blue R < >
.\}
.SH "نام (NAME)"
ndctl-create-namespace \- آماده‌سازی یا بازپیکربندی یک فضای نام
.SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)"
.sp
.nf
\fIndctl create\-namespace\fP [<options>]
.fi
.br
.SH "مبانی عملکرد (THEORY OF OPERATION)"
.sp
ظرفیت یک REGION از NVDIMM (بازه پیوسته‌ای از حافظه پایدار) از طریق یک یا چند دستگاه NAMESPACE در دسترس قرار می‌گیرد. REGION اصطلاحی در لینوکس برای چیزی است که ACPI و UEFI آن را DIMM\-interleave\-set یا یک system\-physical\-address\-range می‌نامند که (توسط کنترل‌کننده حافظه) در میان یک یا چند ماژول حافظه به صورت خط‌بندی‌شده (striped) توزیع شده است.
.sp
مشخصات UEFI پروتکل \fINVDIMM Label Protocol\fP را به عنوان ترکیبی از روش‌های دسترسی به ناحیه برچسب (label area) و یک قالب داده برای ایجاد یک یا چند شیء NAMESPACE از یک REGION تعریف می‌کند. توجه داشته باشید که پشتیبانی از برچسب اختیاری است و اگر لینوکس قابلیت برچسب را تشخیص ندهد، به طور خودکار به ازای هر ناحیه یک فضای نام «بدون برچسب» (label\-less) نمونه‌سازی می‌کند. نمونه‌هایی از فضاهای نام بدون برچسب مواردی هستند که توسط گزینه خط فرمان هسته \fImemmap=ss!nn\fP ایجاد شده‌اند (به ویکی nvdimm در kernel.org مراجعه کنید)، یا NVDIMMهایی که فاقد یک \fInamespace index\fP معتبر در ناحیه برچسب خود هستند.
.if n .sp
.RS 4
.it 1 an-trap
.nr an-no-space-flag 1
.nr an-break-flag 1
.br
.ps +1
.B نکته
.ps -1
.br
.sp
فضاهای نام بدون برچسب فاقد بسیاری از ویژگی‌های همتایان دارای برچسب (label\-rich) خود هستند. برای نمونه، اندازه آن‌ها قابل تغییر نیست، یا نمی‌توان آن‌ها را به‌طور کامل \fIdestroy\fP کرد (یعنی فضای آن‌ها بازپس گرفته نمی‌شود). یک عملیات destroy هرگونه فراداده مختص حالت (mode\-specific) را صفر می‌کند. در نهایت، برای عملیات create\-namespace روی فضاهای نام بدون برچسب، ndctl بررسی‌های دردسترس‌بودن ظرفیت region را نادیده می‌گیرد و همیشه درخواست را با استفاده از تمام ظرفیت region پاسخ می‌دهد. تنها عملیات بازپیکربندی پشتیبانی‌شده روی یک فضای نام بدون برچسب، تغییر \fImode\fP آن است.
.sp .5v
.RE
.sp
یک فضای نام می‌تواند طوری آماده‌سازی شود که در یکی از ۴ حالت \fIfsdax\fP، \fIdevdax\fP، \fIsector\fP و \fIraw\fP کار کند. در اینجا مدل‌های کاربردی مورد انتظار برای این حالت‌ها آمده است:
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.  sp -1
.  IP \(bu 2.3
.\}
fsdax: حالت Filesystem\-DAX حالت پیش‌فرض یک فضای نام هنگام تعیین دستور \fIndctl create\-namespace\fP بدون هیچ گزینه‌ای است. این حالت یک دستگاه بلوکی (/dev/pmemX[.Y]) ایجاد می‌کند که از قابلیت‌های DAX سیستم‌فایل‌های لینوکس (تاکنون xfs و ext4) پشتیبانی می‌کند. DAX حافظه نهان صفحه (page cache) را از مسیر I/O حذف کرده و به mmap(2) امکان می‌دهد نگاشت‌های مستقیمی به رسانه حافظه پایدار برقرار کند. قابلیت DAX به بارهای کاری / مجموعه‌های کاری (working\-sets) که از ظرفیت page cache فراتر می‌روند اجازه می‌دهد تا سقف ظرفیت حافظه پایدار مقیاس‌پذیر شوند. بارهای کاری که در page cache می‌گنجند یا انتقال‌های داده حجیم انجام می‌دهند ممکن است سودی از DAX نبرند. در صورت تردید، این حالت را انتخاب کنید.
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.  sp -1
.  IP \(bu 2.3
.\}
devdax: حالت Device\-DAX قابلیت‌های نگاشت DAX مشابه mmap(2) را مانند Filesystem\-DAX فراهم می‌سازد. با این حال، به جای یک دستگاه بلوکی که بتواند از یک سیستم‌فایل مجهز به DAX پشتیبانی کند، این حالت یک فایل دستگاه نویسه‌ای منفرد (/dev/daxX.Y) ارائه می‌دهد. از این حالت برای اختصاص حافظه پایدار به یک ماشین مجازی، ثبت حافظه پایدار برای RDMA، یا در مواردی که نگاشت‌های بسیار عظیم مورد نیاز است استفاده کنید.
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.  sp -1
.  IP \(bu 2.3
.\}
sector: از این حالت برای میزبانی سیستم‌فایل‌های قدیمی که از فراداده جمع‌آزمایی (checksum) نمی‌گیرند یا برنامه‌هایی که پس از خرابی ناگهانی برای سکتورهای ناقص (torn sectors) آماده نیستند استفاده کنید. کاربرد مورد انتظار برای این حالت، درایوهای راه‌اندازی (boot) کوچک است. این حالت با سایر سیستم‌عامل‌ها سازگار است.
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.  sp -1
.  IP \(bu 2.3
.\}
raw: حالت Raw در عمل صرفاً یک دیسک حافظه است که از DAX پشتیبانی نمی‌کند. معمولاً این وضعیت نشان‌دهنده فضای نامی است که توسط ابزارها یا یک سیستم‌عامل دیگر ایجاد شده که نحوه ساخت فضای نام در حالت‌های \fIfsdax\fP یا \fIdevdax\fP لینوکس را نمی‌دانسته است. این حالت با سایر سیستم‌عامل‌ها سازگار است، اما مجدداً از عملیات DAX پشتیبانی نمی‌کند.
.RE
.SH "مثال‌ها (EXAMPLES)"
.sp
ایجاد یک فضای نام pmem با حداکثر اندازه ممکن در حالت \fIfsdax\fP (حالت پیش‌فرض)
.sp
.nf
ndctl create\-namespace
.fi
.br
.sp
تبدیل namespace0.0 به حالت \fIsector\fP
.sp
.nf
ndctl create\-namespace \-f \-e namespace0.0 \-\-mode=sector
.fi
.br
.SH "گزینه‌ها (OPTIONS)"
.sp
\-m, \-\-mode=
.RS 4
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.  sp -1
.  IP \(bu 2.3
.\}
"raw": ظرفیت فضای نام را مستقیماً به همراه محدودیت‌هایی در دسترس قرار می‌دهد. یک فضای نام خام (raw) pmem از اتمیک بودن سکتور (sector atomicity) پشتیبانی نمی‌کند (حالت «sector» را در زیر ببینید). یک فضای نام pmem در حالت raw ممکن است بسته به هسته، پشتیبانی محدود یا عدم پشتیبانی از dax داشته باشد. به عبارت دیگر، عملیات‌هایی مانند direct\-I/O که یک بافر dax را هدف قرار می‌دهند ممکن است برای یک فضای نام pmem در حالت raw با شکست مواجه شوند یا به‌صورت غیرمستقیم از طریق یک بافر page\-cache انجام شوند. برای عملیات dax، حالت‌های «fsdax» و «devdax» را ببینید.
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.  sp -1
.  IP \(bu 2.3
.\}
"sector": حافظه پایدار با توجه به اینکه به صورت بایتی آدرس‌پذیر است، از اتمیک بودن سکتور پشتیبانی نمی‌کند. جنبه چالش‌برانگیز پارگی سکتور (sector tearing) این است که بیشتر برنامه‌ها نمی‌دانند وابستگی به به‌روزرسانی اتمیک سکتور دارند. یک دیسک سنتی به ندرت دچار پارگی سکتور می‌شود و در صورت وقوع، تقریباً به‌طور قطع در زمان دسترسی خطای جمع‌آزمایی (checksum) بازمی‌گرداند. دستگاه‌های حافظه پایدار همواره و به شکلی خاموش دچار پارگی خواهند شد. تا زمانی که یک برنامه از نظر پایداری در برابر پارگی سکتور بررسی و تأیید نشده باشد، استفاده از حالت «امن» (safe) توصیه می‌شود. این امر مقداری سربار عملکردی ایجاد کرده و قابلیت dax را غیرفعال می‌کند (همچنین به عنوان حالت «safe» یا «btt» شناخته می‌شود).
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.  sp -1
.  IP \(bu 2.3
.\}
"fsdax": یک فضای نام pmem در این حالت از عملیات dax با یک سیستم‌فایل مبتنی بر دستگاه بلوکی پشتیبانی می‌کند (در نسخه‌های پیشین ndctl این حالت «memory» نام داشت). این حالت به هزینه تخصیص فراداده به ازای هر صفحه (per\-page metadata) تمام می‌شود. این ظرفیت می‌تواند از «System RAM» یا از بخشی رزروشده از «Persistent Memory» تخصیص یابد (گزینه \-\-map= را ببینید). نکته: برای عملیات dax وجود یک سیستم‌فایل که از DAX پشتیبانی کند الزامی است. اگر از دستگاه بلوکی خام (/dev/pmemX) مستقیماً و بدون سیستم‌فایل استفاده شود، از page cache استفاده خواهد کرد. برای دسترسی مستقیم به دستگاه بدون سیستم‌فایل با پشتیبانی از dax، حالت «devdax» را ببینید.
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.  sp -1
.  IP \(bu 2.3
.\}
"devdax": رابط دستگاه نویسه‌ای device\-dax همتای دسترسی خام و تخصیص‌ایستای filesystem\-dax است (در نسخه‌های پیشین ndctl این حالت «dax» نام داشت). این حالت اجازه می‌دهد محدوده‌های حافظه بدون نیاز به یک سیستم‌فایل واسط نگاشت شوند. رابط device\-dax دقیق، سخت‌گیرانه و قابل‌پیش‌بینی است. به‌طور خاص این رابط:
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.  sp -1
.  IP \(bu 2.3
.\}
دقت و دانه‌بندی خطا (fault granularity) را بر اساس اندازه صفحه مشخص‌شده در زمان پیکربندی (در معماری x86 برابر با 4K، 2M یا 1G) تضمین می‌کند.
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.  sp -1
.  IP \(bu 2.3
.\}
با سخت‌گیری نسبت به سناریوهای نقص پشتیبانی‌شده، رفتار قطعی و قابل‌پیش‌بینی را اعمال می‌کند؛ به عنوان مثال اگر دستگاهی با تراز ۲ مگابایت پیکربندی شده باشد، تلاش برای ایجاد نقص در یک آفست با تراز ۴ کیلوبایت منجر به ارسال سیگنال SIGBUS خواهد شد.
::
توجه داشته باشید که هر دو حالت \fIfsdax\fP و \fIdevdax\fP برای سازگاری بین‌معماری (cross\-arch) به تراز فیزیکی ۱۶ مگابایت (16MiB) نیاز دارند. به‌طور پیش‌فرض ndctl در صورت عدم تراز آدرس شروع فیزیکی با ۱۶ مگابایت، تلاش برای ایجاد فضاهای نام در این حالت‌ها را متوقف می‌کند. گزینه \-\-force سعی می‌کند در صورت پشتیبانی پلتفرم از تراز کوچک‌تر این محدودیت را نادیده بگیرد، اما این کار توصیه نمی‌شود.
.RE
.RE
.RE
.sp
\-s, \-\-size=
.RS 4
برای دستگاه‌های NVDIMM که از برچسب‌های فضای نام پشتیبانی می‌کنند، اندازه فضای نام را بر حسب بایت تنظیم می‌کند. در غیر این صورت، مقدار پیش‌فرض آن حداکثر اندازه مشخص‌شده توسط سفت‌افزار پلتفرم است. این گزینه از پسوندهای «k» یا «K» برای کیبی‌بایت (KiB)، «m» یا «M» برای میبی‌بایت (MiB)، «g» یا «G» برای گیبی‌بایت (GiB) و «t» یا «T» برای تیبی‌بایت (TiB) پشتیبانی می‌کند.
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
برای فضاهای نام pmem، اندازه باید مضربی از پهنای درهم‌تنیدگی (interleave\-width)
و تراز فضای نام باشد (زیر را ببینید).
.fam
.fi
.if n .RE
.RE
.sp
\-a, \-\-align
.RS 4
برنامه‌هایی که مایلند نگاشت‌های حافظه dax را با مدخل‌های جدول صفحه (PTE) بزرگ‌تر از اندازه صفحه پایه سیستم (4K در x86) ایجاد کنند، به یک فضای نام حافظه پایدار با تراز کافی نیاز دارند. برای حالت‌های «fsdax» و «devdax» این مقدار به‌طور پیش‌فرض 2M است. توجه داشته باشید که حالت «devdax» همه نگاشت‌ها را ملزم به تراز بودن با این مقدار می‌کند، یعنی تلاش برای نگاشت‌های غیرهم‌تراز را رد می‌کند. تنظیمات تراز در «fsdax» تراز شروع extentهای سیستم‌فایل را تعیین می‌کند و ممکن است دانه‌بندی‌های ممکن را محدود کند؛ اگر نگاشت بزرگ ممکن نباشد، بی سر و صدا به اندازه صفحه کوچک‌تر بازمی‌گردد.
.RE
.sp
\-e, \-\-reconfig=
.RS 4
بازپیکربندی یک فضای نام موجود. این گزینه یک میان‌بُر برای توالی زیر است:
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.  sp -1
.  IP \(bu 2.3
.\}
خواندن تمام پارامترها از @victim_namespace
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.  sp -1
.  IP \(bu 2.3
.\}
نابودسازی @victim_namespace
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.  sp -1
.  IP \(bu 2.3
.\}
ایجاد @new_namespace با ترکیب پارامترهای قدیمی و پارامترهای جدید
::
توجه داشته باشید که پیامد اصلی چرخه destroy\-create این است که داده‌های موجود در @victim_namespace در @new_namespace حفظ نمی‌شوند. ویژگی‌های منتقل‌شده از @victim_namespace عبارتند از هندسه (geometry)، حالت (mode) و نام (نه شناسه uuid، مگر با تعیین \-\-uuid=). هیچ تلاشی برای حفظ داده‌ها انجام نمی‌شود و هرگونه داده قدیمی که در @new_namespace قابل مشاهده باشد صرفاً اتفاقی است و نه بر اساس قاعده. تنها روش قابل اعتماد برای پر کردن @new_namespace با داده‌های @victim_namespace، «پشتیبان‌گیری و بازیابی» (Backup and restore) است.
.RE
.RE
.sp
\-u, \-\-uuid=
.RS 4
استفاده از این گزینه توصیه نمی‌شود زیرا در هر بار ایجاد (یا بازایجاد) فضای نام، باید یک uuid جدید تولید شود. با این وجود، برای سناریوهای بازیابی می‌توان uuid را مشخص کرد.
.RE
.sp
\-n, \-\-name=
.RS 4
برای دستگاه‌های NVDIMM که از برچسب‌های فضای نام پشتیبانی می‌کنند، یک نام خوانا برای فضای نام مشخص می‌کند. این نام به عنوان یک مشخصه دستگاه برای استفاده در قوانین udev در دسترس است.
.RE
.sp
\-l, \-\-sector\-size
.RS 4
تعیین اندازه سکتور منطقی (اندازه LBA) دستگاه بلوکی لینوکس مرتبط با یک فضای نام.
.RE
.sp
\-M, \-\-map=
.RS 4
یک فضای نام pmem در حالت «fsdax» یا «devdax» نیازمند تخصیص فراداده به ازای هر صفحه است. این تخصیص می‌تواند از یکی از دو منبع زیر تأمین شود:
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.  sp -1
.  IP \(bu 2.3
.\}
"mem": حافظه معمول سیستم (RAM)
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.  sp -1
.  IP \(bu 2.3
.\}
"dev": حافظه پایدار رزروشده از خود فضای نام
::
با توجه به نسبت ظرفیت‌های «Persistent Memory» به «System RAM»، این تخصیص به‌طور پیش‌فرض با رزرو فضا مستقیماً از درون فضای نام انجام می‌شود ("\-\-map=dev"). میزان سربار ۶۴ بایت به ازای هر ۴ کیلوبایت (۱۶ گیگابایت به ازای هر ۱ ترابایت) در معماری x86 است.
.RE
.RE
.sp
\-c, \-\-continue
.RS 4
پس از ایجاد یک فضای نام متوقف نشوید؛ در عوض تا جای ممکن و به صورت حریصانه در چارچوب محدودیت‌های فیلتر \-\-bus و \-\-region فضاهای نام بیشتری ایجاد کنید. در صورت بروز هرگونه خطا در تلاش‌های ایجاد، عملیات متوقف خواهد شد مگر اینکه گزینه \-\-force نیز ارائه شده باشد.
.RE
.sp
\-f, \-\-force
.RS 4
مگر اینکه این گزینه مشخص شود، در صورتی که فضای نام در حال حاضر فعال باشد، عملیات \fIreconfigure namespace\fP با شکست مواجه خواهد شد. تعیین \-\-force باعث می‌شود فضای نام پیش از تلاش برای انجام عملیات غیرفعال گردد. با این حال، اگر فضای نام سوار (mount) شده باشد، عملیات‌های \fIdisable namespace\fP و \fIreconfigure namespace\fP لغو خواهند شد. فضای نام پیش از بازپیکربندی باید پیاده (unmount) شود. هنگامی که همراه با \-\-continue استفاده شود، حلقه ایجاد فضای نام حتی در صورت مواجهه با خطا در فضاهای نام میانی ادامه می‌یابد.
.RE
.sp
\-L, \-\-autolabel, \-\-no\-autolabel
.RS 4
دستگاه‌های NVDIMM قدیمی از برچسب‌های فضای نام پشتیبانی نمی‌کنند. در این صورت هسته فضاهای نامی به اندازه کل ناحیه (region\-sized) ایجاد می‌کند که قابل حذف نیستند. حالت آن‌ها قابل تغییر است، اما نمی‌توان اندازه آن‌ها را کوچک‌تر از ناحیه والد تغییر داد. این وضعیت یک «فضای نام بدون برچسب» (label\-less namespace) نامیده می‌شود. در مقابل، NVDIMMها و هایپروایزرهایی که از تعریف ناحیه برچسب ACPI 6.2 (بخش 6.5.10 مشخصات ACPI 6.2، روش‌های برچسب NVDIMM) پشتیبانی می‌کنند، از عملکرد «فضای نام برچسب‌دار» (labelled namespace) پشتیبانی می‌نمایند.
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.  sp -1
.  IP \(bu 2.3
.\}
دو حالت وجود دارد که در آن‌ها هسته به طور پیش‌فرض روی حالت بدون برچسب قرار می‌گیرد:
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.  sp -1
.  IP \(bu 2.3
.\}
NVDIMM از برچسب‌ها پشتیبانی نمی‌کند
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.  sp -1
.  IP \(bu 2.3
.\}
دستگاه NVDIMM از برچسب‌ها پشتیبانی می‌کند، اما بلوک شاخص برچسب (Label Index Block، به UEFI 2.7 مراجعه کنید) وجود ندارد.
.RE
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.  sp -1
.  IP \(bu 2.3
.\}
در حالت دوم، پیکربندی می‌تواند با نوشتن یک بلوک شاخص روی تمام DIMMهای یک ناحیه و فعال‌سازی مجدد آن ناحیه، به عملکرد برچسب‌دار ارتقا یابد. قابلیت \fIautolabel\fP در دستور \fIndctl create\-namespace \-\-reconfig\fP به طور پیش‌فرض سعی می‌کند در صورتی که تشخیص دهد تمام ظرفیت DIMM توسط فضای نام در حال بازپیکربندی مورد ارجاع قرار گرفته است، این کار را انجام دهد. در غیر این صورت، چنانچه متوجه شود یک DIMM در بیش از یک ناحیه مشارکت ظرفیتی دارد، برچسب‌گذاری خودکار ناموفق شده و در حالت بدون برچسب باقی می‌ماند. این بررسی از دست رفتن ناخواسته داده‌های ناحیه دیگر که در حال استفاده فعال است جلوگیری می‌کند. گزینه \-\-autolabel به طور پیش‌فرض اعمال می‌شود و گزینه \-\-no\-autolabel را می‌توان برای غیرفعال کردن این رفتار استفاده کرد. هنگامی که برچسب‌گذاری خودکار با شکست مواجه می‌شود و همچنان عملکرد برچسب‌دار مورد نظر است، خط‌مشی ایمنی را می‌توان با اجرای دستورات زیر دور زد؛ توجه داشته باشید که با اجرای این دستورات تمامی داده‌های موجود در تمام ناحیه‌ها از دست خواهند رفت:
.sp
.if n .RS 4
.nf
.fam C
ndctl disable\-region all
ndctl init\-labels all
ndctl enable\-region all
.fam
.fi
.if n .RE
.RE
.RE
.sp
\-R, \-\-autorecover, \-\-no\-autorecover
.RS 4
به طور پیش‌فرض، چنانچه تلاشی برای ایجاد فضای نام با شکست مواجه شود، ndctl فضای نام ناقص مقداردهی‌شده را پاکسازی می‌کند. از \-\-no\-autorecover برای غیرفعال کردن این رفتار در سناریوهای اشکال‌زدایی و توسعه استفاده کنید که در آن‌ها حفظ وضعیت برچسب و info\-block پس از وقوع خطا سودمند است.
.RE
.sp
\-v, \-\-verbose
.RS 4
ارسال پیام‌های اشکال‌زدایی برای فرایند ایجاد فضای نام.
.RE
.sp
\-r, \-\-region=
.RS 4
نام دستگاه \fIregionX\fP یا یک شماره شناسه region. عملیات را به region (یا regionهای) مشخص‌شده محدود می‌کند. کلمه کلیدی \fIall\fP می‌تواند برای نشان دادن عدم وجود هرگونه محدودیت تعیین شود، هرچند این کار معادل عدم ارائه گزینه \-\-region است.
.RE
.sp
\-b, \-\-bus=
.RS 4
شماره شناسه bus یا یک رشته ارائه‌دهنده (مانند "ACPI.NFIT"). عملیات را به bus (یا busهای) مشخص‌شده محدود می‌کند. کلمه کلیدی \fIall\fP می‌تواند برای مشخص کردن عدم وجود هرگونه محدودیت استفاده شود، هرچند این کار معادل عدم ارائه گزینه \-\-bus است.
.RE
.SH "حق نشر (COPYRIGHT)"
.sp
حق نشر \(co 2016 \- 2022، شرکت Intel. مجوز GPLv2: گنو GPL نسخه ۲ \c
.URL "http://gnu.org/licenses/gpl.html" "" "."
این نرم‌افزار آزاد است: شما برای تغییر و بازتوزیع آن آزاد هستید. هیچ‌گونه ضمانتی وجود ندارد، تا حدی که قانون اجازه می‌دهد.
.SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)"
.sp
ndctl\-zero\-labels(1),
ndctl\-init\-labels(1),
ndctl\-disable\-namespace(1),
ndctl\-enable\-namespace(1),
\c
.URL "http://www.uefi.org/sites/default/files/resources/UEFI_Spec_2_7.pdf" "UEFI NVDIMM Label Protocol"
.URL "https://nvdimm.wiki.kernel.org" "Linux Persistent Memory Wiki" ""