mkfs.exfat(8) System Manager's Manual mkfs.exfat(8)

mkfs.exfat - ساخت یک سیستم‌فایل exFAT

mkfs.exfat [ -CfFKqv ] [ -b boundary_alignment ] [ -s sector_size ] [ -c cluster_size ] [ -L volume_label ] [ -U volume_guid ] [ -P type ] [ --pack-bitmap ] [ --upcase=file ] device
mkfs.exfat -V
mkfs.exfat -h

mkfs.exfat با نوشتن بر روی یک فایل ویژه و با استفاده از مقادیر مشخص‌شده در آرگومان‌های خط فرمان، یک سیستم‌فایل exFAT ایجاد می‌کند. هنگامی که گزینه -t exfat به دستور mkfs(8) داده شود، این ابزار به‌طور خودکار توسط آن فراخوانی می‌شود.

به‌عنوان مثال، برای ایجاد یک سیستم‌فایل روی نخستین پارتیشن از اولین دیسک SCSI، از دستور زیر استفاده کنید:

mkfs.exfat /dev/sda1

ترازسازی (alignment) را برای FAT و شروع هیپ کلاستر (cluster heap) مشخص می‌کند. آرگومان alignment بر حسب بایت مشخص می‌شود یا می‌توان آن را با پسوند m/M برای مبی‌بایت (mebibytes) یا پسوند k/K برای کیبی‌بایت (kibibytes) مشخص کرد و مقدار آن باید توانی از دو باشد. برخی از رسانه‌ها مانند کارت‌های SD برای دستیابی به کارایی بهینه و افزایش طول عمر به این تنظیم نیاز دارند؛ در این صورت alignment باید روی نصف اندازه واحد مرزی بومی (native boundary unit size) کارت تنظیم شود. اگر اندازه واحد مرزی بومی کارت مشخص نیست، به جدول زیر که شامل اندازه‌های واحد مرزی توصیه‌شده توسط انجمن کارت SD (SD Card Association) است مراجعه کنید.
محدوده ظرفیت کارت اندازه کلاستر واحد مرزی
≤8 MiB 8 KiB 8 KiB
>8 MiB ≤64 MiB 16 KiB 16 KiB
>64 MiB ≤256 MiB 16 KiB 32 KiB
>256 MiB ≤1 GiB 16 KiB 64 KiB
>1 GiB ≤2 GiB 32 KiB 64 KiB
>2 GiB ≤32 GiB 32 KiB 4 MiB
>32 GiB ≤128 GiB 128 KiB 16 MiB
>128 GiB ≤512 GiB 256 KiB 32 MiB
>512 GiB ≤2 TiB 512 KiB 64 MiB
مقدار پیش‌فرض همواره 1 MiB است.
اندازه سکتور سیستم‌فایل exFAT را مشخص می‌کند. آرگومان size بر حسب بایت مشخص می‌شود یا می‌توان آن را با پسوند k/K برای کیبی‌بایت مشخص کرد و باید یکی از مقادیر ۵۱۲، ۱۰۲۴، ۲۰۴۸ یا ۴۰۹۶ بایت باشد. مقدار پیش‌فرض برابر با اندازه سکتور گزارش‌شده توسط دستگاه است، یا ۵۱۲ بایت در صورتی که اندازه سکتور دستگاه قابل تشخیص نباشد. یک حجم (volume) exFAT که با اندازه سکتوری غیر از اندازه سکتور واقعی دستگاه قالب‌بندی (format) شده باشد در اکثر سیستم‌عامل‌ها غیرقابل استفاده خواهد بود. از این گزینه استفاده نکنید مگر اینکه کاملاً مطمئن باشید چه کاری انجام می‌دهید.
اندازه کلاستر سیستم‌فایل exFAT را مشخص می‌کند. آرگومان size بر حسب بایت مشخص می‌شود یا می‌توان آن را با پسوند m/M برای مبی‌بایت یا پسوند k/K برای کیبی‌بایت مشخص کرد و باید توانی از دو باشد. مقدار پیش‌فرض در جدول زیر شرح داده شده است:
محدوده ظرفیت کارت اندازه کلاستر
<7 MiB 512 B
≤256 MiB 4 KiB
>256 MiB ≤32 GiB 32 KiB
>32 GiB 128 KiB
یک قالب‌بندی کامل (full format) انجام می‌دهد. این کار در حین ساخت سیستم‌فایل exFAT، کل دستگاه دیسک را با صفر بازنویسی (zero) می‌کند.
امکان بازنویسی روی دستگاهی که در حال حاضر دارای امضای دیسک (disk signature) است را فراهم می‌کند. بدون این گزینه، اگر libblkid امضای دیسک بیگانه‌ای را روی دستگاه هدف تشخیص دهد، mkfs.exfat از قالب‌بندی خودداری می‌کند. این سازوکار حفاظتی تنها زمانی فعال است که mkfs.exfat از درون یک ترمینال اجرا شود.
از تلاش برای آزادسازی بلاک‌ها (discard blocks) صرف‌نظر می‌کند.
نوع جدول پارتیشن (partition table) برای راه‌اندازی را مشخص می‌کند. اگر روی auto تنظیم شود (که مقدار پیش‌فرض است)، ویژگی‌های دستگاه زیربنایی شناسایی می‌شوند تا تعیین گردد که آیا برای شناسایی حجم جدید توسط سیستم‌های مایکروسافت ویندوز به جدول پارتیشن نیاز است یا خیر. اگر MBR انتخاب شود، mkfs.exfat حجم را با یک مدخل پارتیشن MBR راه‌اندازی می‌کند که کل دستگاه از جمله LBA 0 (که حاوی خود MBR است) را پوشش می‌دهد. این ساختار به‌عنوان پارتیشن بازگشتی (recursive partition) شناخته می‌شود و مشابه چیزی است که mkfs.fat در صورت نیاز ایجاد می‌کند. اگر GPT انتخاب شود، mkfs.exfat ساختارهای استاندارد GPT را با یک پارتیشن که تمام فضای موجود به آن اختصاص یافته ایجاد می‌کند و حجم جدید exFAT روی این پارتیشن ساخته خواهد شد. این پارتیشن با واحد مرزی مشخص‌شده توسط گزینه -b تراز خواهد شد و باید حداقل 1 MiB باشد.

برای لغو رفتار پیش‌فرض، مقدار را روی none قرار دهید تا ایجاد جدول پارتیشن غیرفعال شود، و برای وادار کردن mkfs.exfat به ساخت اجباری MBR یا GPT، آن را به‌ترتیب روی mbr یا gpt تنظیم کنید.

پیامی را مشخص می‌کند که برنامه خودراه‌انداز (bootstrap) جدول MBR در حالت واقعی x86 نمایش می‌دهد. اگر انتهای پیام به نویسه‌های خط جدید \r\n(CRLF) ختم نشود، نویسه‌های خط جدید به پیام ارائه‌شده الحاق خواهند شد. برای درج نویسه‌های گریز (escape) خط جدید از خط فرمان، از دستور printf یا echo استفاده کنید.
ابرداده‌های سیستم‌فایل (filesystem metadata) را با بازخوانی پس از نوشتن اعتبارسنجی می‌کند. این گزینه پس از هر مرحله از قالب‌بندی، بازخوانی و تأیید صحت ابرداده‌های حیاتی exFAT (شامل رکورد راه‌انداز، FAT، بیت‌مپ تخصیص، جدول حروف بزرگ و شاخه ریشه) را انجام می‌دهد. در صورت استفاده همراه با گزینه -f، صفرهای نوشته‌شده نیز بررسی و تأیید می‌شوند. این ویژگی برای شناسایی دستگاه‌های ذخیره‌سازی معیوب یا دستگاه‌هایی که به‌اشتباه عملیات نوشتن را موفقیت‌آمیز گزارش می‌کنند اما داده‌ها را واقعاً ذخیره نمی‌کنند، مفید است. این گزینه ممکن است عملکرد قالب‌بندی را اندکی کاهش دهد و بنابراین به‌طور پیش‌فرض غیرفعال است.
راهنما را چاپ کرده و خارج می‌شود.
برچسب حجم (volume label) مرتبط با سیستم‌فایل exFAT را مشخص می‌کند.
شناسه GUID حجم مرتبط با سیستم‌فایل exFAT را مشخص می‌کند. این شناسه را می‌توان در قالب استاندارد و خط‌تیره‌دار UUID مانند aaaabbbb-cccc-dddd-eeee-ffff00001111 وارد کرد. توجه: شناسه GUID حجم نمی‌تواند برای تنظیم شناسه ۸ حرفی گزارش‌شده توسط blkid یا شناسه‌ای که به‌عنوان UUID سیستم‌فایل در /etc/fstab استفاده می‌شود به کار رود.
تلاش می‌کند تا بیت‌مپ تخصیص (allocation bitmap) exFAT را به‌گونه‌ای جابه‌جا کند که به جای شروع در مرز تراز، دقیقاً در مرز تراز بلافاصله پس از FAT خاتمه یابد. این کار صراحتاً استاندارد کارت‌های SD را نقض می‌کند، اما ممکن است با کاهش تعداد واحدهای تخصیص فلش که تحت تأثیر به‌روزرسانی‌های ابرداده‌های سیستم‌فایل قرار می‌گیرند، کارایی و طول عمر را در کارت‌های SD و سایر رسانه‌های فلش که برای استفاده با exFAT طراحی نشده‌اند، بهبود بخشد. علاوه بر این، بسیاری از کارت‌های SD و سایر دستگاه‌های فلش واحد تخصیصی که FAT در آن قرار دارد را به‌طور ویژه بهینه‌سازی می‌کنند تا از نوشتن‌های بسیار کوچک با تقویت نوشتن (write amplification) کاهش‌یافته پشتیبانی کنند، اما در واحدهای تخصیص بعدی — جایی که بیت‌مپ exFAT به‌طور پیش‌فرض در آن قرار می‌گیرد — تنها انتظار نوشتن‌های بزرگ‌تر را دارند. مشخص کردن گزینه --pack-bitmap با اشتراک‌گذاری یک واحد تخصیص میان بیت‌مپ و FAT، تلاش می‌کند تا از مشکلات احتمالی ناشی از اعمال نوشتن‌های کوچک متعدد روی بیت‌مپ جلوگیری کند. اگر فضای کافی برای بیت‌مپ در آنجا وجود نداشته باشد، این گزینه هیچ تأثیری نخواهد داشت و بیت‌مپ مانند حالت پیش‌فرض روی مرز تراز قرار خواهد گرفت.
حجم را با فایل جدول حروف بزرگ (up-case table) مشخص‌شده در قالب باینری قالب‌بندی می‌کند. هیچ تبدیل یا اعتبارسنجی اضافی روی فایل توسط mkfs.exfat انجام نمی‌شود و محتوای باینری فایل همان‌طور که هست روی حجم نوشته می‌شود. این گزینه برای آزمایش و اشکال‌زدایی درایورهای سیستم‌فایل exFAT کاربرد دارد. اسکریپت‌ها و جدول‌های نمونه حروف بزرگ مفید برای این گزینه در مسیرهای /usr/libexec و /usr/share/doc/exfatprogs قرار دارند.
هنگام ساخت سیستم‌فایل exFAT فقط پیام‌های خطا را چاپ می‌کند.
هنگام ساخت سیستم‌فایل exFAT اطلاعات اشکال‌زدایی با جزئیات کامل را چاپ می‌کند.
شماره نسخه را چاپ کرده و خارج می‌شود.

mkfs(8), mount(8), mkfs.fat(8)