'\" t
.\"     Title: lsmem
.\"    Author: [see the "AUTHOR(S)" section]
.\" Generator: Asciidoctor 2.0.26
.\"      Date: 2026-09-02
.\"    Manual: Polecenia użytkownika
.\"    Source: util-linux 2.42.3
.\"  Language: English
.\"
.TH "LSMEM" "1" "2026-09-02" "util\-linux 2.42.3" "Polecenia użytkownika"
.ie \n(.g .ds Aq \(aq
.el       .ds Aq '
.ss \n[.ss] 0
.nh
.ad l
.de URL
\fI\\$2\fP <\\$1>\\$3
..
.als MTO URL
.if \n[.g] \{\
.  mso www.tmac
.  am URL
.    ad l
.  .
.  am MTO
.    ad l
.  .
.  LINKSTYLE blue R < >
.\}
.SH "NAZWA"
lsmem \- wyszczególnia dostępne przedziały pamięci wraz z ich stanem aktywności.
.SH "SKŁADNIA"
.sp
\fBlsmem\fP [opcje]
.SH "OPIS"
.sp
Polecenie \fBlsmem\fP wypisuje przedziały dostępnej pamięci wraz z ich stanem aktywności. Wypisane bloki pamięci odpowiadają reprezentacji bloków pamięci w sysfs. Polecenie pokazuje również rozmiar pojedynczego bloku pamięci oraz całkowitą wielkość pamięci w stanie aktywnym i nieaktywnym.
.sp
Domyślny wynik jest kompatybilny z pierwotną implementacją z s390\-tools, lecz usilnie zaleca się unikać korzystania z domyślnego wyjścia w swoich skryptach. Należy zawsze definiować wprost oczekiwane kolumny za pomocą opcji \fB\-\-output\fP wraz listą kolumn w środowiskach, w których oczekiwane jest stabilne wyjście.
.sp
Polecenie \fBlsmem\fP zawsze wypisuje nowy zakres pamięci, gdy bieżący blok pamięci różni się od poprzedniego bloku w którejś kolumnie wyjściowej. To domyślne zachowanie można przesłonić opcją \fB\-\-split\fP (np. \fBlsmem \-\-split=ZONES\fP). Z opcją \fB\-\-split\fP można stosować specjalne słowo \fBnone\fP, które nakaże zignorowanie wszelkich różnic pomiędzy blokami pamięci i utworzenie największych możliwych ciągłych przedziałów. Przeciwne zachowanie zapewni \fB\-\-all\fP, wypisujące wszystkie pojedyncze bloki pamięci.
.sp
Proszę zauważyć, że niektóre kolumny wyjściowe mogą zawierać niedokładne informacje, jeśli nakazano \fBlsmem\fP podział przedziałów w sposób zmuszający do ignorowania różnic w niektórych atrybutach. Przykładowo jeśli połączy się bloki pamięci usuwalnej i nieusuwalnej do jednego przedziału, to w wyjściu \fBlsmem\fP wszystkie przedziały zostaną oznaczono jako nieusuwalne.
.sp
Obsługiwane kolumny to: \fBRANGE\fP, \fBSIZE\fP, \fBSTATE\fP, \fBREMOVABLE\fP, \fBBLOCK\fP, \fBNODE\fP, \fBZONES\fP, \fBCONFIGURED\fP i \fBMEMMAP\-ON\-MEMORY\fP.
.RS 3
.ll -.6i
.sp
\fBRANGE\fP
.RS 4
Fizyczny adres początkowy i końcowy zakresu pamięci.
.RE
.sp
\fBSIZE\fP
.RS 4
Rozmiar zakresu pamięci, reprezentujący całkowitą wielkość pamięci w tym przedziale.
.RE
.sp
\fBSTATE\fP
.RS 4
Bieżący stan aktywności przedziału pamięci. Najczęstsze obejmują: stan aktywny (online), nieaktywny (offline) i stany przejściowe.
.RE
.sp
\fBREMOVABLE\fP
.RS 4
Wskazuje, czy pamięć jest usuwalna.
.RE
.sp
\fBBLOCK\fP
.RS 4
Przedział lub numer konkretnego bloku pamięci.
.RE
.sp
\fBNODE\fP
.RS 4
Węzeł NUMA (Non\-Uniform Memory Access), do którego należy blok pamięci.
.RE
.sp
\fBZONES\fP
.RS 4
Strefy pamięci, do których należą bloki, takie jak DMA, Normal, Movable.
.RE
.sp
\fBCONFIGURED\fP
.RS 4
Stan konfiguracji bloku pamięci. W podręczniku \fBchmem\fP(8) opisano szczegóły konfigurowania i usuwania konfiguracji bloków pamięci.
.RE
.sp
\fBMEMMAP\-ON\-MEMORY\fP
.RS 4
Stan memmap\-on\-memory bloku pamięci w momencie konfiguracji. Ustawienie wskazuje, gdzie pamięć typu hotplug przechowuje swoje wewnętrzne metadane (tablica stron jako struct albo mapa pamięci). Jeśli MEMMAP\-ON\-MEMORY jest ustawione na 1, metadane są przydzielane bezpośrednio z nowo dodanej pamięci typu hotplug, umożliwiając dodawanie pamięci nawet w sytuacji niedoboru pamięci w systemie. Jeśli jest ustawione na 0, metadane mapy pamięci są przydzielane z istniejącej pamięci systemowej.
.RE
.br
.RE
.ll
.sp
Nie wszystkie kolumny są obsługiwane na wszystkich systemach. Jeśli poda się nieobsługiwaną kolumnę, \fBlsmem\fP wypisze kolumnę, ale nie wyświetli w niej żadnych danych. Dodatkowo, \fBlsmem\fP może pominąć kolumny takie jak \fBCONFIGURED\fP lub \fBMEMMAP\-ON\-MEMORY\fP, jeśli te wskazania nie są istotne na architekturze danego systemu.
.sp
W systemach, które mogą konfigurować/zdekonfigurować pamięć, wymagane jest skonfigurowanie pamięci przed jej aktywacją.
.sp
Wiersz podsumowania "Parametr memmap\-on\-memory" pokazuje globalne ustawienie memmap\-on\-memory dla memory_hotplug. Jest to zwykle ustawiane w wierszu poleceń jądra za pomocą memory_hotplug.memmap_on_memory.
.SH "OPCJE"
.sp
\fB\-a\fP, \fB\-\-all\fP
.RS 4
Wypisuje każdy pojedynczy blok pamięci, zamiast łączyć bloki pamięci o podobnych atrybutach.
.RE
.sp
\fB\-b\fP, \fB\-\-bytes\fP
.RS 4
Wypisuje rozmiar w bajtach, zamiast w postaci czytelnej dla człowieka.
.sp
Domyślnie, jednostki są pokazywane w jednostkach będących wielokrotnościami 1024 bajtów. Formalne skróty tych jednostek (KiB, MiB, GiB, .\|.\|.) są następnie skracane do pierwszej litery: K, M, G, .\|.\|..
.RE
.sp
\fB\-J\fP, \fB\-\-json\fP
.RS 4
Używa formatu wyjściowego JSON.
.RE
.sp
\fB\-n\fP, \fB\-\-noheadings\fP
.RS 4
Nie wypisuje nagłówka.
.RE
.sp
\fB\-o\fP, \fB\-\-output\fP \fIlista\fP
.RS 4
Określa, które kolumny wyjściowe wypisać. Opcja \fB\-\-help\fP pokaże listę wszystkich obsługiwanych kolumn. Domyślną listę kolumn można rozszerzyć, podając \fIlistę\fP w formacie \fB+\fP\fIlista\fP. Przykład: \fBlsmem \-o +NODE\fP.
.RE
.sp
\fB\-\-output\-all\fP
.RS 4
Wypisuje wszystkie dostępne kolumny.
.RE
.sp
\fB\-P\fP, \fB\-\-pairs\fP
.RS 4
Tworzy wyjście w postaci par klucz="wartość". Wszystkie potencjalnie niebezpieczne znaki są cytowane szesnastkowo (\(rsx<kod>).
.RE
.sp
\fB\-r\fP, \fB\-\-raw\fP
.RS 4
Tworzy wyjście w formacie surowym. Wszystkie potencjalnie niebezpieczne znaki są cytowane szesnastkowo (\(rsx<kod>).
.RE
.sp
\fB\-S\fP, \fB\-\-split\fP \fIlista\fP
.RS 4
Określa których kolumn użyć do podziału bloków pamięci na przedziały. Obsługiwane są następujące kolumny: \fBSTATE\fP, \fBREMOVABLE\fP, \fBNODE\fP, \fBZONES\fP, \fBCONFIGURED\fP, \fBMEMMAP\-ON\-MEMORY\fP albo \fBnone\fP (żadne). Inne nazwy kolumn są po cichu ignorowane. Więcej szczegółów w rozdziale \fBOPIS\fP powyżej.
.RE
.sp
\fB\-s\fP, \fB\-\-sysroot\fP \fIkatalog\fP
.RS 4
Zbiera informacje o pamięci w systemie Linux innym niż ten, z którego uruchomiono \fBlsmem\fP. Podany \fIkatalog\fP jest głównym katalogiem kopii Linuksa do sprawdzenia.
.RE
.sp
\fB\-\-summary\fP[\fB=\fP\fIkiedy\fP]
.RS 4
Opcja kontroluje wypisywanie wierszy podsumowania. Opcjonalnym argumentem \fIkiedy\fP może być \fBnever\fP (nigdy), \fBalways\fP (zawsze) lub \fBonly\fP (tylko podsumowanie). Jeśli pominie się argument \fIkiedy\fP, przyjmuje on wartość domyślną \fBonly\fP. Podsumowanie jest wyłączane przy opcjach \fB\-\-raw\fP, \fB\-\-pairs\fP i \fB\-\-json\fP.
.RE
.sp
\fB\-h\fP, \fB\-\-help\fP
.RS 4
Wyświetla ten tekst i wychodzi.
.RE
.sp
\fB\-V\fP, \fB\-\-version\fP
.RS 4
Wyświetla wersję i wychodzi.
.RE
.SH "ŚRODOWISKO"
.sp
\fBLSMEM_COLUMNS\fP
.RS 4
Określa listę kolumn do wypisania (separatorem jest przecinek). Można podać wszystkie kolumny wymienione przez \fB\-\-help\fP.
.RE
.sp
\fBLIBSMARTCOLS_DEBUG\fP=all
.RS 4
włącza wyjście debugowania libsmartcols.
.RE
.sp
\fBLIBSMARTCOLS_DEBUG_PADDING\fP=on
.RS 4
używa widocznych znaków wypełnienia.
.RE
.SH "AUTORZY"
.sp
\fBlsmem\fP pierwotnie napisał Gerald Schaefer do s390\-tools w Perlu. Wersję C do util\-linux napisali: Clemens von Mann, Heiko Carstens i Karel Zak.
.SH "ZOBACZ TAKŻE"
.sp
\fBchmem\fP(8)
.SH "ZGŁASZANIE BŁĘDÓW"
.sp
Problemy należy zgłaszać w \c
.URL "https://github.com/util\-linux/util\-linux/issues" "systemie śledzenia błędów" "."
.SH "DOSTĘPNOŚĆ"
.sp
Polecenie \fBlsmem\fP jest częścią pakietu util\-linux, który można pobrać ze strony \c
.URL "https://www.kernel.org/pub/linux/utils/util\-linux/" "Archiwum jądra Linux" "."