نام (NAME)

readelf - نمایش اطلاعات مربوط به فایل‌های ELF

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

readelf [-a|--all]
[-h|--file-header]
[-l|--program-headers|--segments]
[-S|--section-headers|--sections]
[-g|--section-groups]
[-t|--section-details]
[-e|--headers]
[-s|--syms|--symbols]
[--dyn-syms|--lto-syms]
[--sym-base=[0|8|10|16]]
[--demangle=style|--no-demangle]
[--quiet]
[--recurse-limit|--no-recurse-limit]
[-U method|--unicode=method]
[-X|--extra-sym-info|--no-extra-sym-info]
[-n|--notes]
[-r|--relocs]
[-u|--unwind]
[-d|--dynamic]
[-V|--version-info]
[-A|--arch-specific]
[-D|--use-dynamic]
[-L|--lint|--enable-checks]
[-x <number or name>|--hex-dump=<number or name>]
[-p <number or name>|--string-dump=<number or name>]
[-R <number or name>|--relocated-dump=<number or name>]
[-j <number or name>|--display-section=<number or name>]
[-z|--decompress]
[-c|--archive-index]
[-w|--debug-dump]
[-wa|--debug-dump=abbrev]
[-wA|--debug-dump=addr]
[-wr|--debug-dump=aranges]
[-wc|--debug-dump=cu_index]
[-wL|--debug-dump=decodedline]
[-wf|--debug-dump=frames]
[-wF|--debug-dump=frames-interp]
[-wg|--debug-dump=gdb_index]
[-wi|--debug-dump=info]
[-wk|--debug-dump=links]
[-wo|--debug-dump=loc]
[-wm|--debug-dump=macro]
[-wp|--debug-dump=pubnames]
[-wt|--debug-dump=pubtypes]
[-wR|--debug-dump=Ranges]
[-wl|--debug-dump=rawline]
[-ws|--debug-dump=str]
[-wO|--debug-dump=str-offsets]
[-wu|--debug-dump=trace_abbrev]
[-wT|--debug-dump=trace_aranges]
[-wU|--debug-dump=trace_info]
[-wK|--debug-dump=follow-links]
[-wN|--debug-dump=no-follow-links]
[-wD|--debug-dump=use-debuginfod]
[-wE|--debug-dump=do-not-use-debuginfod]
[--debug-dir=dir]
[-P|--process-links]
[--dwarf-depth=n]
[--dwarf-start=n]
[--ctf=section]
[--ctf-parent=section]
[--ctf-symbols=section]
[--ctf-strings=section]
[--sframe=section]
[-I|--histogram]
[--got-contents]
[-v|--version]
[-W|--wide]
[-T|--silent-truncation]
[-H|--help]
elffile....SH "توضیحات (DESCRIPTION)" readelf اطلاعات مربوط به یک یا چند فایل شیء (object file) در قالب ELF را نمایش می‌دهد. گزینه‌ها تعیین می‌کنند که چه اطلاعات خاصی نمایش داده شود.

elffile... فایل‌های شیء مورد بررسی هستند. فایل‌های ELF ۳۲-بیتی و ۶۴-بیتی، و همچنین آرشیوهای حاوی فایل‌های ELF پشتیبانی می‌شوند.

این برنامه عملکردی مشابه objdump دارد، اما وارد جزئیات بیشتری می‌شود و مستقل از کتابخانه BFD عمل می‌کند؛ بنابراین اگر باگی در BFD وجود داشته باشد، readelf تحت تأثیر قرار نخواهد گرفت.

گزینه‌ها (OPTIONS)

شکل‌های کوتاه و بلند گزینه‌ها، که در اینجا به عنوان جایگزین یکدیگر نشان داده شده‌اند، معادل هستند. حداقل یک گزینه به جز -v یا -H باید مشخص شود.

-a

--all

معادل با مشخص کردن --file-header، --program-headers، --sections، --symbols، --relocs، --dynamic، --notes، --got-contents، --version-info، --arch-specific، --unwind، --section-groups و --histogram است.

توجه - این گزینه به خودی خود --use-dynamic را فعال نمی‌کند، بنابراین اگر آن گزینه در خط فرمان مشخص نشده باشد، نمادهای پویا (dynamic symbols) و جابه‌جایی‌های پویا (dynamic relocs) نمایش داده نخواهند شد.

-h

--file-header

اطلاعات موجود در سرآیند ELF در ابتدای فایل را نمایش می‌دهد.

-l

--program-headers

--segments

اطلاعات موجود در سرآیندهای قطعه (segment headers) فایل را، در صورت وجود، نمایش می‌دهد.

--quiet

پیام تشخیصی "no symbols" را فرونشانی می‌کند.

-S

--sections

--section-headers

اطلاعات موجود در سرآیندهای بخش (section headers) فایل را، در صورت وجود، نمایش می‌دهد.

-g

--section-groups

اطلاعات موجود در گروه‌های بخش (section groups) فایل را، در صورت وجود، نمایش می‌دهد.

-t

--section-details

اطلاعات تفصیلی بخش‌ها را نمایش می‌دهد. به طور ضمنی -S را فعال می‌کند.

-s

--symbols

--syms

ورودی‌های بخش جدول نمادها (symbol table) را در صورت وجود در فایل، نمایش می‌دهد. اگر نمادی اطلاعات نسخه مرتبط داشته باشد، آن نیز نمایش داده می‌شود. رشته نسخه به عنوان یک پسوند برای نام نماد و پس از نویسه @ نمایش داده می‌شود؛ مانند foo@VER_1. اگر نسخه، نسخه پیش‌فرضی باشد که هنگام حل ارجاعات بدون نسخه به نماد به کار می‌رود، به صورت پسوندی پس از دو نویسه @ نمایش داده می‌شود؛ مانند foo@@VER_2.

--dyn-syms

ورودی‌های بخش جدول نمادهای پویا (dynamic symbol table) را در صورت وجود در فایل، نمایش می‌دهد. قالب خروجی مشابه قالبی است که توسط گزینه --syms استفاده می‌شود.

--lto-syms

محتوای هرگونه جدول نماد LTO موجود در فایل را نمایش می‌دهد.

--sym-base=[0|8|10|16]

فیلد اندازه (size) در جدول نمادها را وادار به استفاده از مبنای مشخص‌شده می‌کند. هر گزینه ناشناخته به عنوان 0 تلقی خواهد شد. --sym-base=0 بیانگر رفتار پیش‌فرض و سنتی است. این حالت اندازه‌ها را برای مقادیر کمتر از 100000 در مبنای ده‌دهی چاپ می‌کند. برای اندازه‌های 100000 و بیشتر، نمادگذاری هگزادسیمال با پیشوند 0x استفاده خواهد شد. --sym-base=8 اندازه نمادها را در مبنای هشت (octal) نمایش می‌دهد. --sym-base=10 همیشه اندازه نمادها را در مبنای ده (decimal) نمایش می‌دهد. --sym-base=16 همیشه اندازه نمادها را در مبنای شانزده (hexadecimal) با پیشوند 0x نمایش می‌دهد.

-C

--demangle[=style]

نام نمادهای سطح‌پایین را به نام‌های سطح کاربر رمزگشایی (demangle) می‌کند. این کار نام توابع C++ را خوانا می‌سازد. کامپایلرهای مختلف شیوه‌های متفاوتی برای درهم‌سازی (mangling) دارند. آرگومان اختیاری شیوه demangle کردن می‌تواند برای انتخاب شیوه مناسب با کامپایلر شما استفاده شود.

--no-demangle

نام نمادهای سطح‌پایین را demangle نمی‌کند. این حالت پیش‌فرض است.

--recurse-limit

--no-recurse-limit

--recursion-limit

--no-recursion-limit

محدودیتی را بر میزان بازگشت (recursion) انجام‌شده هنگام demangle کردن رشته‌ها فعال یا غیرفعال می‌کند. از آنجا که قالب‌های درهم‌سازی نام‌ها سطوح نامحدودی از بازگشت را مجاز می‌دانند، ممکن است رشته‌هایی ایجاد شوند که رمزگشایی آن‌ها تمام فضای پشته (stack) موجود در ماشین میزبان را مصرف کرده و باعث بروز خطای حافظه (memory fault) شود. این محدودیت با محدود کردن بازگشت به 2048 سطح تودرتویی تلاش می‌کند از وقوع این اتفاق جلوگیری کند.

حالت پیش‌فرض فعال بودن این محدودیت است، اما غیرفعال کردن آن ممکن است برای demangle کردن نام‌های واقعاً پیچیده لازم باشد. با این حال توجه داشته باشید که اگر محدودیت بازگشت غیرفعال شود، اتمام فضای پشته ممکن است رخ دهد و هرگونه گزارش باگ در رابطه با چنین رخدادی رد خواهد شد.

-U [d|i|l|e|x|h]

--unicode=[default|invalid|locale|escape|hex|highlight]

نمایش نویسه‌های غیر ASCII را در نام‌های شناسه کنترل می‌کند. حالت پیش‌فرض (--unicode=locale یا --unicode=default) برخورد با آن‌ها به عنوان نویسه‌های چندبایتی و نمایش آن‌ها در لوکال (locale) فعلی است. تمام مقادیر دیگر این گزینه، بایت‌ها را مقادیر کُدگذاری‌شده به صورت UTF-8 فرض کرده و تلاش می‌کنند آن‌ها را تفسیر کنند. اگر قابل تفسیر نباشند یا اگر گزینه --unicode=invalid استفاده شده باشد، به صورت دنباله‌ای از بایت‌های هگزادسیمال، محصور در میان نویسه‌های آکولاد نمایش داده می‌شوند.

استفاده از گزینه --unicode=escape نویسه‌ها را به عنوان توالی‌های گریز یونیکد (\uxxxx) نمایش می‌دهد. استفاده از --unicode=hex نویسه‌ها را به صورت توالی‌های بایت هگزادسیمال محصور در میان قلاب‌های زاویه‌دار نمایش خواهد داد.

استفاده از --unicode=highlight نویسه‌ها را به صورت توالی‌های گریز یونیکد نمایش می‌دهد، اما آن‌ها را با رنگ قرمز نیز برجسته می‌کند، به شرطی که رنگ‌آمیزی توسط دستگاه خروجی پشتیبانی شود. هدف از رنگ‌آمیزی جلب توجه به حضور توالی‌های یونیکد در شرایطی است که ممکن است انتظار آن‌ها نرود.

-X

--extra-sym-info

هنگام نمایش جزئیات نمادها، اطلاعات اضافه‌ای را که به طور معمول ارائه نمی‌شوند شامل می‌شود. در حال حاضر این گزینه فقط نام بخشی را که توسط فیلد نمایه (index) نماد ارجاع داده شده است، در صورت وجود، اضافه می‌کند. در آینده با فعال بودن این گزینه ممکن است اطلاعات بیشتری نمایش داده شود.

فعال کردن این گزینه در عمل گزینه --wide را نیز فعال می‌کند، حداقل هنگام نمایش اطلاعات نماد.

--no-extra-sym-info

اثر گزینه --extra-sym-info را غیرفعال می‌کند. این حالت پیش‌فرض است.

-e

--headers

تمام سرآیندهای موجود در فایل را نمایش می‌دهد. معادل با -h -l -S است.

-n

محتویات قطعه‌ها و/یا بخش‌های NOTE را، در صورت وجود، نمایش می‌دهد.

-r

--relocs

محتویات بخش بازنشانی (relocation) فایل را، در صورت وجود، نمایش می‌دهد.

-u

--unwind

محتویات بخش unwind فایل را، در صورت وجود، نمایش می‌دهد. در حال حاضر فقط بخش‌های unwind برای فایل‌های ELF در IA64 و همچنین جدول‌های unwind در ARM (".ARM.exidx" / ".ARM.extab") پشتیبانی می‌شوند. اگر پشتیبانی از معماری شما هنوز پیاده‌سازی نشده است، می‌توانید رونوشت محتویات بخش .eh_frames را با استفاده از گزینه‌های --debug-dump=frames یا --debug-dump=frames-interp امتحان کنید.

-d

--dynamic

محتویات بخش پویای (dynamic) فایل را، در صورت وجود، نمایش می‌دهد.

-V

--version-info

محتویات بخش‌های نگارش (version) در فایل را، در صورت وجود، نمایش می‌دهد.

-A

--arch-specific

اطلاعات وابسته به معماری را در فایل، در صورت وجود، نمایش می‌دهد.

-D

--use-dynamic

هنگام نمایش نمادها، این گزینه سبب می‌شود readelf به جای بخش‌های جدول نمادها، از جدول‌های درهم‌سازی نماد در بخش پویای فایل استفاده کند.

هنگام نمایش بازنشانی‌ها، این گزینه سبب می‌شود readelf بازنشانی‌های پویا را به جای بازنشانی‌های ایستا نمایش دهد.

-L

--lint

--enable-checks

پیام‌های هشدار دربارهٔ مشکلات احتمالی فایل(های) در حال بررسی را نمایش می‌دهد. اگر به تنهایی استفاده شود، تمام محتویات فایل(ها) بررسی خواهد شد. اگر همراه با یکی از گزینه‌های رونوشت‌گیری به کار رود، پیام‌های هشدار تنها برای مواردی تولید می‌شوند که در حال نمایش هستند.

-x <number or name>

--hex-dump=<number or name>;

محتویات بخش مشخص‌شده را به صورت بایت‌های شانزده‌شانزدهی (هگزادسیمال) نمایش می‌دهد. یک عدد، بخش خاصی را بر اساس نمایه در جدول بخش‌ها مشخص می‌کند؛ هر رشتهٔ دیگری تمام بخش‌های دارای آن نام در فایل شیء (object file) را مشخص می‌کند. این گزینه می‌تواند چندین بار در خط فرمان تکرار شود تا چندین رونوشت هگز درخواست گردد.

-R <number or name>

--relocated-dump=<number or name>;

محتویات بخش مشخص‌شده را به صورت بایت‌های شانزده‌شانزدهی (هگزادسیمال) نمایش می‌دهد. یک عدد، بخش خاصی را بر اساس نمایه در جدول بخش‌ها مشخص می‌کند؛ هر رشتهٔ دیگری تمام بخش‌های دارای آن نام در فایل شیء را مشخص می‌کند. محتویات بخش پیش از نمایش بازنشانی خواهند شد. این گزینه می‌تواند چندین بار در خط فرمان تکرار شود تا چندین رونوشت بازنشانی‌شده درخواست گردد.

-p <number or name>

--string-dump=<number or name>;

محتویات بخش مشخص‌شده را به عنوان رشته‌های قابل چاپ نمایش می‌دهد. یک عدد، بخش خاصی را بر اساس نمایه در جدول بخش‌ها مشخص می‌کند؛ هر رشتهٔ دیگری تمام بخش‌های دارای آن نام در فایل شیء را مشخص می‌کند. این گزینه می‌تواند چندین بار در خط فرمان تکرار شود تا چندین رونوشت رشته‌ای درخواست گردد.

-j <number or name>

--display-section

محتویات بخش مشخص‌شده را بر اساس نوع سرآیند بخش نمایش می‌دهد. بخش‌های حاوی بازنشانی‌ها به گونه‌ای نمایش داده می‌شوند که گویی از گزینهٔ --relocations استفاده شده است، بخش‌های حاوی نمادها به گونه‌ای نمایش داده می‌شوند که گویی گزینهٔ --syms به کار رفته است و به همین ترتیب.

یک عدد، بخش خاصی را بر اساس نمایه در جدول بخش‌ها مشخص می‌کند؛ هر رشتهٔ دیگری تمام بخش‌های دارای آن نام در فایل(های) ورودی را مشخص می‌کند.

این گزینه می‌تواند چندین بار در خط فرمان تکرار شود تا چندین رونوشت بخش درخواست گردد.

-z

--decompress

درخواست می‌کند بخش(هایی) که توسط گزینه‌های x، R یا p رونوشت گرفته می‌شوند، قبل از نمایش از حالت فشرده خارج شوند. اگر بخش(ها) فشرده نباشند، همان‌گونه که هستند نمایش داده می‌شوند.

-c

--archive-index

اطلاعات نمایهٔ نماد فایل موجود در بخش سرآیند بایگانی‌های باینری را نمایش می‌دهد. همان کارکرد دستور t در ar را انجام می‌دهد، اما بدون استفاده از کتابخانهٔ BFD.

-w[lLiaprmfFsOoRtUuTgAckK]

--debug-dump[=rawline,=decodedline,=info,=abbrev,=pubnames,=aranges,=macro,=frames,=frames-interp,=str,=str-offsets,=loc,=Ranges,=pubtypes,=trace_info,=trace_abbrev,=trace_aranges,=gdb_index,=addr,=cu_index,=links,=follow-links]

محتویات بخش‌های اشکال‌زدایی DWARF را در فایل، در صورت وجود، نمایش می‌دهد. بخش‌های اشکال‌زدایی فشرده‌شده پیش از نمایش، به صورت خودکار (موقتی) از حالت فشرده خارج می‌شوند. اگر یک یا چند حرف یا کلمهٔ اختیاری پس از سوئیچ بیاید، تنها همان نوع از داده‌ها رونوشت گرفته خواهند شد. حروف و کلمات به اطلاعات زیر اشاره دارند:

کپی‌رایت و تکثیر (COPYRIGHT)

کپی‌رایت (c) 1991-2026 Free Software Foundation, Inc.

اجازه کپی، توزیع و/یا تغییر این سند تحت شرایط «مجوز مستندات آزاد گنو» (GNU Free Documentation License)، نسخه 1.3 یا هر نسخه بعدی منتشر شده توسط Free Software Foundation اعطا می‌شود؛ بدون هیچ بخش نامتغیر (Invariant Sections)، بدون متون روی جلد (Front-Cover Texts)، و بدون متون پشت جلد (Back-Cover Texts). نسخه‌ای از این مجوز در بخشی تحت عنوان "GNU Free Documentation License" گنجانده شده است.