.\" Man page generated from reStructuredText .\" by the Docutils 0.23 manpage writer. . . .nr rst2man-indent-level 0 . .de1 rstReportMargin \\$1 \\n[an-margin] level \\n[rst2man-indent-level] level margin: \\n[rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level]] - \\n[rst2man-indent0] \\n[rst2man-indent1] \\n[rst2man-indent2] .. .de1 INDENT .\" .rstReportMargin pre: . RS \\$1 . nr rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level] \\n[an-margin] . nr rst2man-indent-level +1 .\" .rstReportMargin post: .. .de UNINDENT . RE .\" indent \\n[an-margin] .\" old: \\n[rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level]] .nr rst2man-indent-level -1 .\" new: \\n[rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level]] .in \\n[rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level]]u .. .TH "LLVM-SYMBOLIZER" "1" "2026-07-15" "22" "LLVM" .SH "نام (NAME)" llvm-symbolizer \- تبدیل آدرس‌ها به مکان‌های کد منبع .SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)" .sp \fBllvm\-symbolizer\fP [\fIگزینه‌ها\fP] [\fIآدرس‌ها...\fP] .SH "توضیحات (DESCRIPTION)" .sp دستور \fBllvm\-symbolizer\fP نام‌های ورودی و آدرس‌ها را از خط فرمان خوانده و مکان‌های متناظر در کد منبع را در خروجی استاندارد چاپ می‌کند. این ابزار همچنین می‌تواند لاگ‌های حاوی نشانه‌گذاری سمبولایزر (Symbolizer Markup) \%<> را از طریق \fB\-\-filter\-markup\fP\& نمادگذاری (symbolize) کند. آدرس‌ها می‌توانند به صورت عدد یا نام نماد مشخص شوند. .sp اگر هیچ آدرسی در خط فرمان مشخص نشده باشد، آدرس‌ها را از ورودی استاندارد می‌خواند. اگر نام ورودی در خط فرمان مشخص نشده باشد اما آدرس‌ها تعیین شده باشند، اولین مقدار آدرس به عنوان نام ورودی در نظر گرفته می‌شود. اگر مقدار ورودی شناخته نشود، گزارش می‌دهد که اطلاعات منبع یافت نشد. .sp نام‌های ورودی می‌توانند همراه با آدرس‌ها، چه در ورودی استاندارد و چه به عنوان آرگومان‌های مکانی در خط فرمان مشخص شوند. به طور پیش‌فرض، نام‌های ورودی به عنوان مسیرهای فایل شیء (object file) تفسیر می‌شوند. با این حال، قرار دادن پیشوند \fBBUILDID:\fP قبل از یک نام مشخص می‌کند که آن مقدار به جای مسیر، یک شناسه ساخت (build ID) در مبنای ۱۶ (hex) است. این کار باینری اشکال‌زدایی متناظر را جستجو می‌کند. برای حفظ یکدستی، افزودن پیشوند \fBFILE:\fP صریحاً بیان می‌کند که مقدار داده‌شده مسیر فایل شیء است (حالت پیش‌فرض). .sp یک آرگومان مکانی یا مقدار ورودی استاندارد می‌تواند با \(dqDATA\(dq یا \(dqCODE\(dq آغاز شود تا مشخص کند که آدرس باید به ترتیب به عنوان داده یا کد اجرایی نمادگذاری شود. اگر هیچ‌کدام مشخص نشده باشد، \(dqCODE\(dq فرض می‌شود. مقدار DATA به جای شماره خط، به صورت آدرس و اندازه نماد نمادگذاری می‌شود. .sp ابزار \fBllvm\-symbolizer\fP گزینه‌ها را پس از پردازش از خط فرمان، از متغیر محیطی \fBLLVM_SYMBOLIZER_OPTS\fP نیز پردازش می‌کند. متغیر \fBLLVM_SYMBOLIZER_OPTS\fP در درجه اول برای تکمیل گزینه‌های خط فرمان هنگام فراخوانی \fBllvm\-symbolizer\fP توسط برنامه‌ای دیگر یا محیط زمان‌اجرا (runtime) مفید است. .SH "مثال‌ها (EXAMPLES)" .sp تمام مثال‌های زیر از دو فایل منبع زیر به عنوان ورودی استفاده می‌کنند. آن‌ها از ترکیبی از پیوند (linkage) به سبک C و C++ بهره می‌برند تا نحوه چاپ متفاوت این نام‌ها را نشان دهند (به \fB\-\-demangle\fP مراجعه کنید). .INDENT 0.0 .INDENT 3.5 .sp .EX // test.h extern \(dqC\(dq inline int foz() { return 1234; } .EE .UNINDENT .UNINDENT .INDENT 0.0 .INDENT 3.5 .sp .EX // test.cpp #include \(dqtest.h\(dq int bar=42; int foo() { return bar; } int baz() { volatile int k = 42; return foz() + k; } int main() { return foo() + baz(); } .EE .UNINDENT .UNINDENT .sp این فایل‌ها به صورت زیر ساخته می‌شوند: .INDENT 0.0 .INDENT 3.5 .sp .EX $ clang \-g test.cpp \-o test.elf $ clang \-g \-O2 test.cpp \-o inlined.elf .EE .UNINDENT .UNINDENT .sp مثال ۱ \- آدرس‌ها و فایل شیء در خط فرمان: .INDENT 0.0 .INDENT 3.5 .sp .EX $ llvm\-symbolizer \-\-obj=test.elf 0x4004d0 0x400490 foz /tmp/test.h:1:0 baz() /tmp/test.cpp:11:0 .EE .UNINDENT .UNINDENT .sp مثال ۲ \- آدرس‌ها در ورودی استاندارد: .INDENT 0.0 .INDENT 3.5 .sp .EX $ cat addr.txt 0x4004a0 0x400490 0x4004d0 $ llvm\-symbolizer \-\-obj=test.elf < addr.txt main /tmp/test.cpp:15:0 baz() /tmp/test.cpp:11:0 foz /tmp/./test.h:1:0 .EE .UNINDENT .UNINDENT .sp مثال ۳ \- فایل شیء مشخص‌شده همراه با آدرس: .INDENT 0.0 .INDENT 3.5 .sp .EX $ llvm\-symbolizer \(dqtest.elf 0x400490\(dq \(dqFILE:inlined.elf 0x400480\(dq baz() /tmp/test.cpp:11:0 foo() /tmp/test.cpp:8:10 $ cat addr2.txt FILE:test.elf 0x4004a0 inlined.elf 0x400480 $ llvm\-symbolizer < addr2.txt main /tmp/test.cpp:15:0 foo() /tmp/test.cpp:8:10 .EE .UNINDENT .UNINDENT .sp مثال ۴ \- پیشوندهای BUILDID و FILE: .INDENT 0.0 .INDENT 3.5.sp .EX $ llvm\-symbolizer \(dqFILE:test.elf 0x400490\(dq \(dqDATA BUILDID:123456789abcdef 0x601028\(dq baz() /tmp/test.cpp:11:0 bar 6295592 4 $ cat addr3.txt FILE:test.elf 0x400490 DATA BUILDID:123456789abcdef 0x601028 $ llvm\-symbolizer < addr3.txt baz() /tmp/test.cpp:11:0 bar 6295592 4 .EE .UNINDENT .UNINDENT .sp مثال ۵ \- پیشوندهای CODE و DATA: .INDENT 0.0 .INDENT 3.5 .sp .EX $ llvm\-symbolizer \-\-obj=test.elf \(dqCODE 0x400490\(dq \(dqDATA 0x601028\(dq baz() /tmp/test.cpp:11:0 bar 6295592 4 $ cat addr4.txt CODE test.elf 0x4004a0 DATA inlined.elf 0x601028 $ llvm\-symbolizer < addr4.txt main /tmp/test.cpp:15:0 bar 6295592 4 .EE .UNINDENT .UNINDENT .sp مثال ۶ \- گزینه‌های سبک مسیر: .sp این مثال از همان فایل منبع بالا استفاده می‌کند، اما مسیر کامل فایل منبع /tmp/foo/test.cpp است و به صورت زیر کامپایل می‌شود. حالت نخست مسیر مطلق پیش‌فرض را نشان می‌دهد، حالت دوم \-\-basenames و حالت سوم \-\-relativenames را نمایش می‌دهد. .INDENT 0.0 .INDENT 3.5 .sp .EX $ pwd /tmp $ clang \-g foo/test.cpp \-o test.elf $ llvm\-symbolizer \-\-obj=test.elf 0x4004a0 main /tmp/foo/test.cpp:15:0 $ llvm\-symbolizer \-\-obj=test.elf 0x4004a0 \-\-basenames main test.cpp:15:0 $ llvm\-symbolizer \-\-obj=test.elf 0x4004a0 \-\-relativenames main foo/test.cpp:15:0 .EE .UNINDENT .UNINDENT .sp مثال ۷ \- آدرس‌ها به‌عنوان نام نمادها: .INDENT 0.0 .INDENT 3.5 .sp .EX $ llvm\-symbolizer \-\-obj=test.elf main main /tmp/test.cpp:14:0 $ llvm\-symbolizer \-\-obj=test.elf \(dqCODE foz\(dq foz /tmp/test.h:1:0 .EE .UNINDENT .UNINDENT .sp مثال ۸ \- خروجی \fB\-\-skip\-line\-zero\fP برای آدرسی بدون خط متناظر (آدرسی وابسته به خط صفر): .INDENT 0.0 .INDENT 3.5 .sp .EX // test.c int foo = 0; int x = 1234; int main() { if (x) return foo; else return x; } .EE .UNINDENT .UNINDENT .sp این فایل‌ها به صورت زیر ساخته می‌شوند: .INDENT 0.0 .INDENT 3.5 .sp .EX $ clang \-g \-O2 \-S test.c \-o test.s $ llvm\-mc \-filetype=obj \-triple=x86_64\-unknown\-linux test.s \-o test.o .EE .UNINDENT .UNINDENT .INDENT 0.0 .INDENT 3.5 .sp .EX $ llvm\-symbolizer \-\-obj=test.o \-\-skip\-line\-zero 0xa main /tmp/test.c:5:7 (approximate) .EE .UNINDENT .UNINDENT.SH "گزینه‌ها (OPTIONS)" .INDENT 0.0 .TP .B \-\-adjust\-vma هنگام انجام جستجوها، آفست مشخص‌شده را به آدرس‌های فایل شیء اضافه می‌کند. از این گزینه می‌توان برای انجام جستجوها به گونه‌ای استفاده کرد که گویی شیء به اندازه آفست بازآرایی (relocated) شده است. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-skip\-line\-zero اگر آدرسی فاقد شماره خط مرتبط باشد، از آخرین شماره خط توالی جاری در جدول خطوط (line\-table) استفاده می‌کند. این خطوط در خروجی با عنوان \(dqapproximate\(dq (تقریبی) برچسب‌گذاری می‌شوند زیرا ممکن است گمراه‌کننده باشند. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-basenames, \-s به جای مسیر مطلق، تنها نام فایل را بدون هیچ دایرکتوری چاپ می‌کند. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-build\-id شیء را با استفاده از شناسه ساخت (build ID) داده‌شده که به صورت یک رشته هگزادسیمال مشخص شده، جستجو می‌کند. با \fB\-\-obj\fP مانعة‌الجمع است. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-color [=] تعیین می‌کند که آیا در حالت \fB\-\-filter\-markup\fP از رنگ استفاده شود یا خیر. پیش‌فرض \fBauto\fP است که پشتیبانی خروجی استاندارد از رنگ را شناسایی می‌کند. مشخص کردن \fB\-\-color\fP به تنهایی معادل \fB\-\-color=always\fP است. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-debug\-file\-directory مسیری به یک دایرکتوری دارای زیردایرکتوری \fI\&.build\-id\fP برای جستجوی اطلاعات اشکال‌زدایی باینری‌های استریپ‌شده (stripped) فراهم می‌کند. در صورت وجود چندین نمونه از این آرگومان، به ترتیب مشخص‌شده جستجو می‌شوند. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-debuginfod, \-\-no\-debuginfod تعیین می‌کند که جستجوهای debuginfod برای باینری‌های اشکال‌زدایی انجام شوند یا خیر. در صورت عدم تعیین، debuginfod تنها زمانی فعال است که libcurl در زمان کامپایل فعال شده باشد (\fBLLVM_ENABLE_CURL\fP) و دست‌کم نشانی یک سرور توسط متغیر محیطی \fBDEBUGINFOD_URLS\fP فراهم شده باشد. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-demangle, \-C در صورت درهم‌ریخته (mangled) بودن نام توابع، نام‌های مرتب‌شده (demangled) را چاپ می‌کند (برای نمونه، نام درهم‌ریخته \fI_Z3bazv\fP به \fIbaz()\fP تبدیل می‌شود، در حالی که نام غیردرهم‌ریخته \fIfoz\fP همان‌گونه که هست چاپ می‌شود). پیش‌فرض true است. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-dwp از فایل DWP مشخص‌شده در \fB\fP برای هر CU که داده‌های اشکال‌زدایی تفکیک‌شده DWARF دارد استفاده می‌کند. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-fallback\-debug\-path هنگامی که یک فایل مجزا شامل داده‌های اشکال‌زدایی بوده و توسط یک بخش پیوند اشکال‌زدایی گنو (GNU debug link) به آن ارجاع داده شده باشد، در صورتی که نتوان داده‌ها را نسبت به فایل شیء پیدا کرد، از مسیر مشخص‌شده به عنوان مبنایی برای مکان‌یابی داده‌های اشکال‌زدایی استفاده می‌کند. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-filter\-markup داده‌ها را از ورودی استاندارد خوانده، نشانه‌گذاری نمادگذار (Symbolizer Markup) درون آن \%<> را به قالبی خوانا برای انسان تبدیل کرده و نتایج را در خروجی استاندارد چاپ می‌کند. مؤلفه‌های نشانه‌گذاری زیر هنوز پشتیبانی نمی‌شوند: .INDENT 7.0 .IP \(bu 2 \fB{{{hexdict}}}\fP .IP \(bu 2 \fB{{{dumpfile}}}\fP .UNINDENT .sp مؤلفه ردگیری بازگشتی \fB{{{bt}}}\fP فریم‌ها را با نحو زیر گزارش می‌دهد: .sp \fB#[.]
:: (+)\fP .sp \fB\fP شماره فریم‌ها را برای فراخوانی‌های درون‌خطی‌شده (inlined) درون فراخواننده متناظر با \fB\fP فراهم می‌کند. شماره فراخوانی‌های درون‌خطی از ۱ آغاز شده و از فراخوانده (callee) به فراخواننده (caller) افزایش می‌یابد. .sp \fB
\fP آدرسی درون دستور فراخوانی تابع است. این آدرس لزوماً نقطه آغاز دستور نیست. \fB\fP آفست مجازی متناظر در \fB\fP بارگذاری‌شده در آن آدرس است. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-functions [=], \-f نحوه چاپ نام توابع را تعیین می‌کند (به ترتیب: حذف نام تابع، چاپ نام کوتاه تابع، یا چاپ نام کامل پیوند/linkage). پیش‌فرض \fBlinkage\fP است. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-help, \-h راهنما و نحوه استفاده از این دستور را نمایش می‌دهد. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-inlining, \-\-inlines, \-i اگر موقعیت کد مبدأ درون یک تابع درون‌خطی (inlined) باشد، تمام فریم‌های درون‌خطی را چاپ می‌کند. این رفتار پیش‌فرض است. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-no\-inlines فریم‌های درون‌خطی را چاپ نمی‌کند. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-no\-demangle نام‌های مرتب‌شده (demangled) توابع را چاپ نمی‌کند. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-obj , \-\-exe, \-e مسیر فایل شیء مورد نظر برای نمادگذاری. اگر \fB\-\fP مشخص شود، شیء مستقیماً از جریان ورودی استاندارد خوانده می‌شود. با \fB\-\-build\-id\fP مانعة‌الجمع است. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-output\-style سبک خروجی ترجیحی را مشخص می‌کند. پیش‌فرض \fBLLVM\fP است. هنگامی که سبک خروجی روی \fBGNU\fP تنظیم شود، ابزار از سبک \fBaddr2line\fP گنو پیروی می‌کند. تفاوت‌ها با سبک \fBLLVM\fP عبارتند از: .INDENT 7.0 .IP \(bu 2 ستون موقعیت کد مبدأ را چاپ نمی‌کند. .IP \(bu 2 پس از گزارش مربوط به یک آدرس، خط خالی اضافه نمی‌کند. .IP \(bu 2 هنگامی که فریم‌های درون‌خطی نمایش داده نمی‌شوند، نام تابع درون‌خطی را با نام بالاترین فراخواننده (topmost caller) جایگزین نمی‌کند. .IP \(bu 2 تشخیص‌دهنده (discriminator) داده‌های اشکال‌زدایی آدرس را در صورت غیرصفر بودن چاپ می‌کند. یک روش برای تولید این تشخیص‌دهنده‌ها کامپایل با گزینه \-fdebug\-info\-for\-profiling در clang است. .UNINDENT .INDENT 7.0 .TP .B سبک \fBJSON\fP خروجی ماشین‌خوانایی به صورت JSON فراهم می‌کند. اگر آدرس‌ها از طریق stdin داده شوند، JSON خروجی مجموعه‌ای از اشیاء جداگانه خواهد بود. در غیر این صورت، تمام نتایج در قالب یک آرایه واحد گنجانده می‌شوند. .UNINDENT .INDENT 7.0 .INDENT 3.5 .sp .EX $ llvm\-symbolizer \-\-obj=inlined.elf 0x4004be 0x400486 \-p baz() at /tmp/test.cpp:11:18 (inlined by) main at /tmp/test.cpp:15:0 foo() at /tmp/test.cpp:6:3 $ llvm\-symbolizer \-\-output\-style=LLVM \-\-obj=inlined.elf 0x4004be 0x400486 \-p \-\-no\-inlines main at /tmp/test.cpp:11:18 foo() at /tmp/test.cpp:6:3 $ llvm\-symbolizer \-\-output\-style=GNU \-\-obj=inlined.elf 0x4004be 0x400486 \-p \-\-no\-inlines baz() at /tmp/test.cpp:11 foo() at /tmp/test.cpp:6 $ clang \-g \-fdebug\-info\-for\-profiling test.cpp \-o profiling.elf $ llvm\-symbolizer \-\-output\-style=GNU \-\-obj=profiling.elf 0x401167 \-p \-\-no\-inlines main at /tmp/test.cpp:15 (discriminator 2) $ llvm\-symbolizer \-\-output\-style=JSON \-\-obj=inlined.elf 0x4004be 0x400486 \-p [ { \(dqAddress\(dq: \(dq0x4004be\(dq, \(dqModuleName\(dq: \(dqinlined.elf\(dq, \(dqSymbol\(dq: [ { \(dqColumn\(dq: 18, \(dqDiscriminator\(dq: 0, \(dqFileName\(dq: \(dq/tmp/test.cpp\(dq, \(dqFunctionName\(dq: \(dqbaz()\(dq, \(dqLine\(dq: 11, \(dqStartAddress\(dq: \(dq0x4004be\(dq, \(dqStartFileName\(dq: \(dq/tmp/test.cpp\(dq, \(dqStartLine\(dq: 9 }, { \(dqColumn\(dq: 0, \(dqDiscriminator\(dq: 0, \(dqFileName\(dq: \(dq/tmp/test.cpp\(dq, \(dqFunctionName\(dq: \(dqmain\(dq, \(dqLine\(dq: 15, \(dqStartAddress\(dq: \(dq0x4004be\(dq, \(dqStartFileName\(dq: \(dq/tmp/test.cpp\(dq, \(dqStartLine\(dq: 14 } ] }, { \(dqAddress\(dq: \(dq0x400486\(dq, \(dqModuleName\(dq: \(dqinlined.elf\(dq, \(dqSymbol\(dq: [ { \(dqColumn\(dq: 3, \(dqDiscriminator\(dq: 0, \(dqFileName\(dq: \(dq/tmp/test.cpp\(dq, \(dqFunctionName\(dq: \(dqfoo()\(dq, \(dqLine\(dq: 6, \(dqStartAddress\(dq: \(dq0x400486\(dq, \(dqStartFileName\(dq: \(dq/tmp/test.cpp\(dq, \(dqStartLine\(dq: 5 } ] } ] .EE .UNINDENT .UNINDENT .UNINDENT .INDENT 0.0.TP .B \-\-pretty\-print, \-p چاپ خروجی خوانا برای انسان. اگر \fB\-\-inlining\fP مشخص شده باشد، حوزهٔ دربرگیرنده با پیشوند (inlined by) مشخص می‌شود. برای خروجی JSON، این گزینه باعث می‌شود JSON دندانه‌دار شده و در خطوط جدید شکسته شود. در غیر این صورت، خروجی JSON به فرمی فشرده چاپ خواهد شد. .INDENT 7.0 .INDENT 3.5 .sp .EX $ llvm\-symbolizer \-\-obj=inlined.elf 0x4004be \-\-inlining \-\-pretty\-print baz() at /tmp/test.cpp:11:18 (inlined by) main at /tmp/test.cpp:15:0 .EE .UNINDENT .UNINDENT .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-print\-address, \-\-addresses, \-a چاپ آدرس پیش از مکان کد منبع. پیش‌فرض false است. .INDENT 7.0 .INDENT 3.5 .sp .EX $ llvm\-symbolizer \-\-obj=inlined.elf \-\-print\-address 0x4004be 0x4004be baz() /tmp/test.cpp:11:18 main /tmp/test.cpp:15:0 $ llvm\-symbolizer \-\-obj=inlined.elf 0x4004be \-\-pretty\-print \-\-print\-address 0x4004be: baz() at /tmp/test.cpp:11:18 (inlined by) main at /tmp/test.cpp:15:0 .EE .UNINDENT .UNINDENT .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-print\-source\-context\-lines چاپ \fBN\fP خط از بافت کد منبع برای هر آدرس نمادگذاری‌شده. .INDENT 7.0 .INDENT 3.5 .sp .EX $ llvm\-symbolizer \-\-obj=test.elf 0x400490 \-\-print\-source\-context\-lines=3 baz() /tmp/test.cpp:11:0 10 : volatile int k = 42; 11 >: return foz() + k; 12 : } .EE .UNINDENT .UNINDENT .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-relativenames چاپ مسیر فایل به صورت نسبی نسبت به دایرکتوری کامپایل، به جای مسیر مطلق. اگر خط فرمان کامپایلر شامل مسیر کامل بوده باشد، این گزینه همانند حالت پیش‌فرض عمل خواهد کرد. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-verbose چاپ اطلاعات با جزئیات کامل دربارهٔ آدرس، سطر و ستون. .INDENT 7.0 .INDENT 3.5 .sp .EX $ llvm\-symbolizer \-\-obj=inlined.elf \-\-verbose 0x4004be baz() Filename: /tmp/test.cpp Function start filename: /tmp/test.cpp Function start line: 9 Function start address: 0x4004b6 Line: 11 Column: 18 main Filename: /tmp/test.cpp Function start filename: /tmp/test.cpp Function start line: 14 Function start address: 0x4004b0 Line: 15 Column: 18 .EE .UNINDENT .UNINDENT .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-version, \-v چاپ اطلاعات نسخهٔ ابزار. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B @ خواندن گزینه‌های خط فرمان از فایل پاسخ \fI\fP\&. .UNINDENT.SH "گزینه‌های مختص WINDOWS/PDB (WINDOWS/PDB SPECIFIC OPTIONS)" .INDENT 0.0 .TP .B \-\-dia استفاده از Windows DIA SDK برای نمادین‌سازی. در صورتی که DIA SDK پیدا نشود، \fBllvm\-symbolizer\fP به پیاده‌سازی بومی بازمی‌گردد. .UNINDENT .SH "گزینه‌های مختص MACH-O (MACH-O SPECIFIC OPTIONS)" .INDENT 0.0 .TP .B \-\-default\-arch اگر یک باینری شامل فایل‌های شیء برای چندین معماری باشد (برای مثال یک باینری جامع Mach\-O یا یک آرشیو با نسخه‌های مختلف معماری)، فایل شیء مربوط به یک معماری معین را نمادین‌سازی می‌کند. شما همچنین می‌توانید با درج \fBbinary_name:arch_name\fP در ورودی، معماری را مشخص کنید (مثال زیر را ببینید). برای آرشیوها، قالب \fBarchive.a(member.o):arch\fP نیز پشتیبانی می‌شود. اگر معماری مشخص نشود، آدرس نمادین‌سازی نخواهد شد. پیش‌فرض، یک رشته خالی است. .INDENT 7.0 .INDENT 3.5 .sp .EX $ cat addr.txt /tmp/mach_universal_binary:i386 0x1f84 /tmp/mach_universal_binary:x86_64 0x100000f24 /tmp/archive.a(member.o):ppc 0x1000 /tmp/archive.a(member.o):ppc64 0x2000 $ llvm\-symbolizer < addr.txt _main /tmp/source_i386.cc:8 _main /tmp/source_x86_64.cc:8 _foo /tmp/source_ppc.cc:12 _foo /tmp/source_ppc64.cc:12 .EE .UNINDENT .UNINDENT .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-dsym\-hint اگر اطلاعات اشکال‌زدایی برای یک باینری در مکان پیش‌فرض موجود نباشد، به دنبال اطلاعات اشکال‌زدایی در مسیر .dSYM مشخص‌شده توسط این گزینه بگردید. از این گزینه می‌توان چندین بار استفاده کرد. .UNINDENT .SH "وضعیت خروج (EXIT STATUS)" .sp دستور \fBllvm\-symbolizer\fP مقدار 0 را برمی‌گرداند. سایر کدهای خروج نشان‌دهنده یک خطای داخلی برنامه هستند. .SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)" .sp \fBllvm\-addr2line(1) \%\fP .SH "نویسندگان (AUTHORS)" توسط تیم LLVM نگهداری می‌شود (). .SH "کپی‌رایت و تکثیر (COPYRIGHT)" 2003-2026, LLVM Project .\" End of generated man page.