.\" Man page generated from reStructuredText
.\" by the Docutils 0.23 manpage writer.
.
.
.nr rst2man-indent-level 0
.
.de1 rstReportMargin
\\$1 \\n[an-margin]
level \\n[rst2man-indent-level]
level margin: \\n[rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level]]
-
\\n[rst2man-indent0]
\\n[rst2man-indent1]
\\n[rst2man-indent2]
..
.de1 INDENT
.\" .rstReportMargin pre:
. RS \\$1
. nr rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level] \\n[an-margin]
. nr rst2man-indent-level +1
.\" .rstReportMargin post:
..
.de UNINDENT
. RE
.\" indent \\n[an-margin]
.\" old: \\n[rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level]]
.nr rst2man-indent-level -1
.\" new: \\n[rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level]]
.in \\n[rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level]]u
..
.TH "LLVM-ADDR2LINE" "1" "2026-07-15" "22" "LLVM"
.SH "نام (NAME)"
llvm-addr2line \- تبدیل آدرس‌های حافظه به نام فایل و شماره خط در کد منبع
.SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)"
.sp
\fBllvm\-addr2line\fP [\fIگزینه‌ها\fP]
.SH "توضیحات (DESCRIPTION)"
.sp
\fBllvm\-addr2line\fP یک نام مستعار برای ابزار \fBllvm\-symbolizer(1) \%<llvm-symbolizer\:.html>\fP
با مقادیر پیش‌فرض متفاوت است. هدف این ابزار تبدیل شدن به یک جایگزین مستقیم برای
\fBaddr2line\fP متعلق به GNU است.
.sp
در اینجا برخی از این تفاوت‌ها آورده شده است:
.INDENT 0.0
.IP \(bu 2
\fBllvm\-addr2line\fP تمام آدرس‌ها را در مبنای شانزده (هگزادسیمال) تفسیر کرده و پیشوند اختیاری
\fB0x\fP را نادیده می‌گیرد، در حالی که \fBllvm\-symbolizer\fP تلاش می‌کند مبنا را از روی پیشوند
مقدار عددی تشخیص دهد و در صورت نبود پیشوند، به صورت پیش‌فرض از مبنای ده (ده‌دهی) استفاده می‌کند.
.IP \(bu 2
\fBllvm\-addr2line\fP به صورت پیش‌فرض نام توابع را چاپ نمی‌کند. برای فعال کردن آن از گزینه
\-f \%<llvm-symbolizer\:.html#\:llvm-symbolizer-opt-f> استفاده کنید.
.IP \(bu 2
\fBllvm\-addr2line\fP به صورت پیش‌فرض نام توابع را بازگشایی (demangle) نمی‌کند. برای روشن کردن
بازگشایی نام‌ها از گزینه \-C \%<llvm-symbolizer\:.html#\:llvm-symbolizer-opt-c> استفاده کنید.
.IP \(bu 2
\fBllvm\-addr2line\fP به صورت پیش‌فرض فریم‌های درون‌خطی‌شده (inlined frames) را چاپ نمی‌کند. برای نمایش
فریم‌های درون‌خطی‌شده برای مکان یک کد منبع در تابعی درون‌خطی، از گزینه \-i \%<llvm-symbolizer\:.html#\:llvm-symbolizer-opt-i> استفاده کنید.
.IP \(bu 2
\fBllvm\-addr2line\fP به صورت پیش‌فرض از \-\-output\-style=GNU \%<llvm-symbolizer\:.html#\:llvm-symbolizer-opt-output-style> استفاده می‌کند.
.IP \(bu 2
\fBllvm\-addr2line\fP گزینه‌ها را به جای متغیر محیطی \fBLLVM_SYMBOLIZER_OPTS\fP از متغیر محیطی
\fBLLVM_ADDR2LINE_OPTS\fP می‌خواند.
.IP \(bu 2
\fBllvm\-addr2line\fP آدرسی با پیشوند \(aq+\(aq را می‌پذیرد، مانند \fI+0x00777fff\fP\&.
این مورد توسط \fBllvm\-symbolizer\fP به عنوان نام نماد در نظر گرفته می‌شود.
.UNINDENT
.SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)"
.sp
\fBllvm\-symbolizer(1) \%<llvm-symbolizer\:.html>\fP
.SH "نویسنده (AUTHOR)"
نگهداری‌شده توسط تیم LLVM (https://llvm.org).
.SH "حق نشر (COPYRIGHT)"
2003-2026, LLVM Project
.\" End of generated man page.