.\" Generated by scdoc 1.11.2 .\" Complete documentation for this program is not available as a GNU info page .ie \n(.g .ds Aq \(aq .el .ds Aq ' .nh .ad l .\" Begin generated content: .TH "keyd" "1" "2025-09-11" .P .SH "نام (NAME)" .P \fBkeyd\fR \- دیمن نگاشت مجدد کلیدها\&. .P .SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)" .P \fBkeyd\fR [دستور] [گزینه‌ها] .P .SH "دستورات (COMMANDS)" .P \fBmonitor [-t]\fR .RS 4 چاپ رویدادهای کلید\&. در صورت ارائه -t، زمان سپری‌شده از آخرین رویداد بر حسب میلی‌ثانیه را نیز چاپ می‌کند\&. برای یافتن نام کلیدها/شناسه دستگاه‌ها و اشکال‌زدایی کاربرد دارد\&. .P .RE \fBlisten\fR .RS 4 چاپ تغییرات وضعیت لایه‌های دیمن در حال اجرای keyd در خروجی استاندارد (stdout)\&. برای اسکریپت‌نویسی بسیار مفید است\&. .P .RE \fBbind reset| [.\&.\&.\&]\fR .RS 4 اعمال نگاشت‌های ارائه‌شده\&. برای جزئیات بخش \fIBindings\fR را ببینید\&. .P .RE \fBreload\fR .RS 4 بارگذاری مجدد فایل‌های پیکربندی\&. .P .RE \fBlist-keys\fR .RS 4 فهرست کردن نام‌های معتبر کلیدها\&. .P .RE \fBinput [-t ] [.\&.\&.\&]\fR .RS 4 تایپ یا وارد کردن متن ارائه‌شده\&. اگر هیچ آرگومانی داده نشود، ورودی را از STDIN می‌خواند\&. می‌توان یک مهلت زمانی (timeout) اختیاری بر حسب میکروثانیه مشخص کرد که متناظر با فاصله زمانی بین رویدادهای ارسالی است\&. .P .RE \fBdo [-t ] []\fR .RS 4 اجرای عبارت مشخص‌شده\&. برای قالب بخش MACROS را ببینید\&. اگر هیچ آرگومانی داده نشود، عبارت از STDIN خوانده می‌شود\&. در صورت ارائه، متناظر با macro_sequence_timeout خواهد بود\&. .P .RE \fBcheck [.\&.\&.\&]\fR .RS 4 اعتبارسنجی فایل‌های پیکربندی ارائه‌شده\&. اگر فایلی داده نشود، تمام فایل‌های موجود در دایرکتوری پیکربندی بررسی می‌شوند\&. این دستور تنها در صورتی با کد بازگشتی غیرصفر خارج می‌شود که اعتبارسنجی حداقل یکی از فایل‌ها با شکست مواجه شود\&. .P .RE .SH "گزینه‌ها (OPTIONS)" .P \fB-v, --version\fR .RS 4 چاپ نسخه فعلی و خروج\&. .P .RE \fB-h, --help\fR .RS 4 نمایش راهنما و خروج\&. .P .RE .SH "توضیحات (DESCRIPTION)" .P برنامه keyd یک دیمن سراسری سیستمی برای نگاشت مجدد کلیدها است که از قابلیت‌هایی نظیر لایه‌بندی (layering)، کلیدهای تبدیل تک‌ضربه‌ای (oneshot modifiers) و ماکروها پشتیبانی می‌کند\&. در پایه‌ای‌ترین شکل خود، می‌توان از آن برای تعریف یک چیدمان کلید سفارشی استفاده کرد که در سراسر سرورهای نمایش مختلف (مانند wayland/X/tty) پایدار و یکپارچه باقی می‌ماند\&. .P این برنامه در پیش‌زمینه اجرا می‌شود، اطلاعات عیب‌یابی را در جریان‌های خروجی استاندارد چاپ می‌کند و هدف آن اجرا شدن به عنوان یک نمونه واحد مدیریت‌شده توسط سیستم init است\&. .P \fBنکته:\fR .P از آنجا که keyd دستگاه ورودی اصلی شما را دستکاری می‌کند، ممکن است با یک فایل پیکربندی نادرست سیستم شما غیرقابل استفاده شود\&. اگر در چنین وضعیتی قرار گرفتید، توالی اضطراری (panic sequence) کلیدهای \fB++\fR دیمن keyd را مجبور به خروج فوری خواهد کرد\&. .P .SH "پیکربندی (CONFIGURATION)" .P فایل‌های پیکربندی تا حدودی از قالب فرمت INI پیروی می‌کنند که شامل بخش‌هایی به صورت \fI[section_name]\fR و به دنبال آن مجموعه‌ای از \fIنگاشت‌ها (bindings)\fR است\&. خطوطی که با علامت هش (#) شروع می‌شوند نادیده گرفته خواهند شد\&. .P فایل‌های پیکربندی در مسیر \fI/etc/keyd/\fR ذخیره شده و در زمان راه‌اندازی بارگذاری می‌شوند\&. از دستور reload می‌توان برای به‌روزرسانی مجموعه فعال فایل‌های پیکربندی استفاده کرد (مثلاً sudo keyd reload)\&. .P یک فایل پیکربندی معتبر دارای پسوند \fI.\&conf\fR است و \fBباید\fR با یک بخش \fI[ids]\fR آغاز شود که یکی از فرم‌های زیر را داراست: .P .nf .RS 4 [ids] \&.\&.\&. .fi .RE .P یا .P .nf .RS 4 [ids] * - - \&.\&.\&. .fi .RE .P فرم اول فهرستی از شناسه‌ها را برای تطبیق صریح مشخص می‌کند، در حالی که فرم دوم با هر شناسه‌ای که صراحتاً مستثنی نشده باشد تطبیق می‌یابد\&. .P برای مثال: .P .nf .RS 4 [ids] * -0123:4567 .fi .RE .P .P با تمام صفحه‌کلیدهایی که شناسه \fI0123:4567\fR را \fBندارند\fR تطبیق می‌یابد، در حالی که: .P .nf .RS 4 [ids] 0123:4567 .fi .RE .P منحصراً با دستگاه‌هایی که این شناسه را دارند تطبیق خواهد یافت\&. شناسه‌های دستگاه را می‌توان از دستور monitor به دست آورد (بخش \fICOMMANDS\fR را ببینید)\&. توجه داشته باشید که هر شناسه دستگاه تنها می‌تواند در یک فایل پیکربندی فهرست شود\&. .P هر بخش بعدی فایل متناظر با یک \fIلایه (layer)\fR است (به استثنای بخش \fI[global]\fR، بخش \fIGLOBALS\fR را ببینید)\&. .P خطاهای پیکربندی در خروجی لاگ نمایش داده می‌شوند و می‌توان به شیوه معمول با استفاده از مدیر سرویس سیستم به آن‌ها دسترسی پیدا کرد (مثلاً sudo journalctl -eu keyd)\&. .P اگر یک شناسه با بیش از یک نوع دستگاه مطابقت داشته باشد، می‌توان از پیشوند k: برای تطبیق انحصاری صفحه‌کلیدها و از پیشوند m: برای تطبیق انحصاری ماوس‌ها استفاده کرد\& (مثلاً m:046d:b01d)\& .P نکته: تمام صفحه‌کلیدهای تعریف‌شده در یک فایل پیکربندی مشخص، وضعیت مشترکی خواهند داشت\& این ویژگی برای پیوند دادن دستگاه‌های ورودی جداگانه به یکدیگر (مانند پدال‌های پایی) بسیار کاربردی است\&. .P نکته ۲: نویسه عام (*) تنها با دستگاه‌هایی تطبیق می‌یابد که keyd آن‌ها را به عنوان صفحه‌کلید شناسایی کند\&. همچنین keyd قادر به \fBمدیریت ماوس‌ها\fR نیز می‌باشد (مثلاً برای پاک کردن کلیدهای تبدیل تک‌ضربه‌ای هنگام کلیک)، اما شناسه‌های آن‌ها باید صراحتاً در لیست آورده شوند\&. .P نکته ۳: \fBپشتیبانی از ماوس در حال حاضر آزمایشی است\fR و عمدتاً به ماوس‌های سنتی (مثلاً تاچ‌پدها) محدود می‌شود\& اضافه کردن برخی از ماوس‌ها به بخش ids ممکن است نشانگر ماوس شما را دچار اختلال کند\& \fBهمچنین ممکن است لازم باشد ماوس‌هایی که به اشتباه به عنوان صفحه‌کلید شناسایی شده‌اند را صراحتاً در لیست سیاه قرار دهید (مثلاً اگر متوجه شدید ماوس شما رفتار نادرستی دارد)\&\fR .P .SS "لایه‌ها (Layers)" .P یک لایه مجموعه‌ای از \fIنگاشت‌ها (bindings)\fR است که هر کدام رفتار یک کلید خاص را مشخص می‌کنند\& چندین لایه می‌توانند در هر لحظه فعال باشند و پشته‌ای از نگاشت‌های پوشاننده را تشکیل دهند که به ترتیب فعال‌سازی بررسی می‌شوند\& لایه پیش‌فرض \fImain\fR نام دارد و نگاشت‌های عمومی باید در آن تعریف شوند\& .P به عنوان مثال، قطعه پیکربندی زیر لایه‌ای به نام \fInav\fR تعریف می‌کند و یک سوئیچ تغییر وضعیت برای آن در لایه \fImain\fR ایجاد می‌نماید: .P .nf .RS 4 [main] capslock = layer(nav) [nav] h = left k = up j = down l = right .fi .RE .P هنگامی که capslock نگه داشته شود، لایه \fInav\fR روی لایه \fImain\fR قرار می‌گیرد و باعث می‌شود کلیدهای \fIhjkl\fR به عنوان کلیدهای جهت‌نمای متناظر عمل کنند\&. .P برخلاف اغلب ابزارهای نگاشت مجدد، keyd پشتیبانی درجه‌یکی از کلیدهای تبدیل (modifiers) فراهم می‌کند\& نام یک لایه می‌تواند به صورت اختیاری با یک ':' همراه با مجموعه‌ای از کلیدهای تبدیل که در صورت نبود نگاشت صریح شبیه‌سازی می‌شوند خاتمه یابد\& \fBنام لایه‌ها حداکثر می‌تواند شامل ۶۴ نویسه باشد\fR (شامل تمام کلیدهای تبدیل)\&. .P این لایه‌ها به خوبی با سایر کلیدهای تبدیل هماهنگ شده و معناشناسی پشته‌بندی موجود را حفظ می‌کنند\& .P برای مثال: .P .nf .RS 4 [main] capslock = layer(capslock) [capslock:C] j = down .fi .RE .P باعث می‌شود کلید \fIcapslock\fR مانند \fIcontrol\fR رفتار کند، به جز در مورد ترکیب \fIcapslock+j\fR که کلید \fIdown\fR را ارسال می‌کند\& این امر تعریف کلیدهای تبدیل سفارشی را که با یکدیگر تداخل ندارند بسیار ساده می‌سازد\&. .P توجه داشته باشید که نگاشت‌ها تحت تأثیر کلیدهای تبدیل لایه‌ای که در آن تعریف شده‌اند قرار نمی‌گیرند\& بنابراین ترکیب \fBcapslock+j\fR یک فشرده شدن کلید \fBdown\fR بدون تغییر تولید می‌کند، در حالی که \fBshift+capslock+j\fR همان‌طور که انتظار می‌رود \fBshift+down\fR تولید خواهد کرد\&. .P .P به صورت رسمی، سربرگ هر لایه دارای فرم زیر است: .P .nf .RS 4 "[" [:] "]" .fi .RE .P که در آن \fI\fR دارای فرم زیر است: .P .RS 4 \fI[-].\&.\&.\&\fR .P .RE و هر کلید تبدیل یکی از موارد زیر است: .P .RS 4 \fBC\fR - کلید Control .br \fBM\fR - کلید Meta/Super .br \fBA\fR - کلید Alt .br \fBS\fR - کلید Shift .br \fBG\fR - کلید AltGr .P .RE در نهایت، هر سربرگ لایه با مجموعه‌ای از نگاشت‌ها دنبال می‌شود که ساختار زیر را دارند: .P .RS 4 | = || .P .RE برای توضیح و بخش‌های \fIACTIONS\fR و \fIMACROS\fR را ببینید\&. .P به طور پیش‌فرض، هر کلید در لایه اصلی به خود متصل است\& استثنای این قاعده کلیدهای تبدیل هستند که به جای آن به لایه‌هایی هم‌نام با کلیدهای تبدیل متناظر متصل شده‌اند\& .P برای مثال، کلید \fImeta\fR در واقع به \fIlayer(meta)\fR متصل است، جایی که \fImeta\fR در داخل برنامه به عنوان \fImeta:M\fR تعریف شده است\&. .P مجموعه کامل نگاشت‌های کلیدهای تبدیل به صورت زیر است: .P .nf .RS 4 control = layer(control) meta = layer(meta) shift = layer(shift) leftalt = layer(alt) rightalt = layer(altgr) .fi .RE .P پیامد این امر این است که بازنویسی کلیدهای تبدیل صرفاً با اضافه کردن نگاشت‌های دلخواه به لایه از پیش تعریف‌شده مناسب به راحتی امکان‌پذیر است\&. .P بنابراین: .P .nf .RS 4 [ids] * [control] j = down .fi .RE .P یک فایل پیکربندی کاملاً معتبر است و دقیقاً همان کاری را انجام می‌دهد که کاربر انتظار دارد\& در داخل سیستم، پیکربندی کامل در واقع شبیه به این است: .P .nf .RS 4 [ids] * [main] leftcontrol = layer(control) rightcontrol = layer(control) [control:C] j = down .fi .RE .P اگر چندین نگاشت برای یک کلید یکسان وجود داشته باشد، نگاشتی که دیرتر آمده اولویت خواهد داشت\&. .P سربرگ یک لایه می‌تواند چندین بار تکرار شود، که در این حالت لایه شامل مجموع تمام نگاشت‌ها خواهد بود\& توجه داشته باشید که نوع لایه را نمی‌توان مجدداً بازتعریف کرد\&. .P یعنی: .P .nf .RS 4 [mylayer:A] a = b c = d [mylayer:C] a = x b = c .fi .RE .P معادل است با: .P .nf .RS 4 [mylayer:A] a = x b = c c = d .fi .RE .P .SS "لایه‌های ترکیبی (Composite Layers)" .P نوع خاصی از لایه با نام \fBلایه ترکیبی (composite layer)\fR را می‌توان با ایجاد لایه‌ای با نامی متشکل از لایه‌های موجود که با علامت \fI+\fR از هم جدا شده‌اند تعریف کرد\& لایه حاصل زمانی فعال شده و اولویت می‌یابد که تمام اجزای تشکیل‌دهنده آن فعال باشند\& لایه‌های ترکیبی مجاز به داشتن کلیدهای تبدیل متصل نیستند و نمی‌توان آن‌ها را به صورت صریح انتساب داد\&. .P برای مثال: .P .nf .RS 4 [control+alt] h = left .fi .RE .P باعث می‌شود توالی \fIcontrol+alt+h\fR کلید \fIleft\fR را تولید کند (با نادیده گرفتن کلیدهای تبدیل control و alt متصل به لایه‌های فعال control و alt)، در حالی که فشردن \fIcontrol+alt+f1\fR آن کلیدهای تبدیل را حفظ کرده و دقیقاً همان چیزی را که فشرده شده ارسال می‌کند، زیرا نگاشت صریحی برای \fIf1\fR در لایه ترکیبی وجود ندارد\&. .P .P .nf .RS 4 [main] capslock = layer(capslock) [capslock:C] [capslock+shift] h = left .fi .RE .P باعث می‌شود توالی \fIcapslock+shift+h\fR کلید \fIleft\fR را تولید کند، در حالی که عملکرد مورد انتظار \fIcapslock\fR و \fIshift\fR را در حالت مجزا حفظ می‌نماید\&. .P \fBنکته:\fR لایه‌های ترکیبی \fBباید\fR همیشه \fIبعد از\fR لایه‌هایی که از آن‌ها تشکیل شده‌اند تعریف شوند\&. .P یعنی: .P .nf .RS 4 [layer1] [layer2] [layer1+layer2] .fi .RE .P و نه: .P .nf .RS 4 [layer1+layer2] [layer1] [layer2] .fi .RE .P .SS "چیدمان‌ها (Layouts)" .P چیدمان (layout) نوع خاصی از لایه است که برای اصلاح کلیدهای الفبایی در نظر گرفته شده است\& برخلاف لایه‌ها، چیدمان‌ها نمی‌توانند کلید تبدیل مرتبطی داشته باشند، و تنها یک چیدمان می‌تواند در هر لحظه فعال باشد\& چیدمان پیش‌فرض 'main' نام دارد و می‌توان آن را با استفاده از کنش \fIsetlayout()\fR تغییر داد\&. .P جهت سهولت، keyd همراه با تعدادی از چیدمان‌های حروف پرکاربرد در مسیر /usr/share/keyd/layouts عرضه می‌شود\& قبل از اضافه کردن آن‌ها، بررسی محتوایشان آموزنده است\& چیدمان‌های غیرانگلیسی شامل یک لایه shift اختصاصی هستند (که ترتیب شمول را مهم می‌سازد) و \fBنیاز به استفاده از تعاریف compose در keyd دارند\fR (بخش \fBپشتیبانی از یونیکد (Unicode Support)\fR را ببینید)\& .P برای مثال: .P .nf .RS 4 # Include the shipped colemak layout\&. include layouts/colemak [global] default_layout = mylayout [mylayout:layout] a = b b = c #etc\&.\&.\&. [control] 1 = setlayout(customlayout) 2 = setlayout(colemak) .fi .RE .P .P .SS "آکوردگذاری (Chording)" .P \fIآکوردها (Chords)\fR گروه‌هایی از کلیدها هستند که هنگام فشرده شدن هم‌زمان به عنوان یک واحد تلقی می‌شوند\& یک آکورد را می‌توان با استفاده از گروهی از نام‌های کلید جداشده با + به عنوان مقدار سمت چپ تعریف کرد\& در صورتی که همه کلیدها در بازه زمانی آکورد (\fIchord_timeout\fR) فشرده شوند، کنش متناظر فعال خواهد شد\&. .P برای مثال: .P .nf .RS 4 j+k = esc .fi .RE .P باعث می‌شود در صورت فشرده شدن هم‌زمان هر دوی \fIj\fR و \fIk\fR، کلید \fIesc\fR ارسال شود\&. .P نکته: ممکن است برای تطابق با ویژگی‌های فیزیکی صفحه‌کلید خود بخواهید بازه زمانی پیش‌فرض آکوردگذاری (50 میلی‌ثانیه) را تغییر دهید\&. .P .SS "پشتیبانی از یونیکد (Unicode Support)" .P اگر keyd با یک توالی معتبر UTF8 به عنوان مقدار سمت راست مواجه شود، تلاش می‌کند آن توالی را به یک ماکرو که توالی XKB مخصوص keyd را ارسال می‌کند ترجمه کند\&. .P برای اینکه این قابلیت کار کند، توالی‌های تعریف‌شده در فایل compose ارائه‌شده همراه با keyd (\fI/usr/share/keyd/keyd.\&compose\fR) باید در دسترس باشند\& این کار را می‌توان به صورت سراسری با کپی کردن فایل در مکان مناسب در \fI/usr/share/X11/locale\fR یا برای هر کاربر به طور جداگانه با ایجاد یک پیوند نمادین به ~/.\&XCompose انجام داد\&. .P برای مثال: .P .RS 4 ln -s /usr/share/keyd/keyd.\&compose ~/.\&XCompose .P .RE \fB\fRعلاوه بر این، شما باید از چیدمان پیش‌فرض US در سرور نمایش خود استفاده کنید\&.\fB\fR به کاربران چیدمان‌های غیرانگلیسی توصیه می‌شود چیدمان خود را درون keyd تنظیم کنند (بخش \fB\fRLayouts\fB\fR را ببینید) تا از تداخل بین چیدمان سرور نمایش و قابلیت‌های یونیکد keyd جلوگیری شود\&. .P \fB\fRنکته:\fB\fR ممکن است برای اعمال تغییرات لازم باشد برنامه‌های خود را مجدداً راه‌اندازی کنید\&. .P \fB\fRنکته ۲:\fB\fR توالی‌های compose تولیدشده طبق معمول تحت تأثیر کلیدهای تبدیل قرار می‌گیرند\& اگر می‌خواهید shift نماد متفاوتی تولید کند، باید یک لایه shift سفارشی تعریف کنید (برای نمونه فایل‌های چیدمان همراه برنامه را ببینید)\&. .P \fB\fRنکته ۳:\fB\fR کتابخانه GTK4 در حال حاضر دارای باگی است که باعث می‌شود در صورت وجود فایل‌های بزرگ XCompose (مانند /usr/share/keyd/keyd.\&compose) دچار کرش شود\&. .P .SS "نام‌های مستعار (Aliases)" .P به هر کلید می‌توان به صورت اختیاری یک \fBنام مستعار (alias)\fR اختصاص داد\& این نام مستعار می‌تواند به جای کلید به عنوان یک مقدار معتبر در سمت چپ نگاشت استفاده شود\& چندین کلید را می‌توان به یک نام مستعار یکسان متصل کرد، اما در هر زمان تنها یک نام مستعار را می‌توان به یک کلید اختصاص داد\&. .P به عنوان مثال، کلیدهای 'leftmeta' و 'rightmeta' به صورت پیش‌فرض به نام مستعار \fBmeta\fR متصل شده‌اند\& بنابراین نگاشت 'meta = a' معادل با نگاشت‌های 'leftmeta = a' و 'rightmeta = a' است\&. .P نام‌های مستعار در بخش ویژه‌ای به نام 'aliases' تعریف می‌شوند که هر خط آن دارای ساختار زیر است: .P .RS 4 = .P .RE که در آن \fI\fR باید یک نام کلید معتبر باشد\&. .P توجه داشته باشید که خود می‌تواند یک نام کلید معتبر باشد، که در این صورت تمام ارجاعات به آن کلید در فایل پیکربندی با کلید جدید جایگزین می‌شوند\& علاوه بر این، اگر نام مستعار اختصاص‌داده‌شده یک نام کلید معتبر باشد، کد کلید (keycode) متناظر به طور پیش‌فرض به آن کلید اختصاص می‌یابد\& این امر بازتعریف کلیدها را قبل از اعمال هرگونه نگاشت ممکن می‌سازد و به ویژه در ترکیب با سازوکار include برای هماهنگی با تفاوت‌های سخت‌افزاری بسیار کاربردی است\&. .P برای مثال: .P .nf .RS 4 /etc/keyd/common: meta = oneshot(meta) alt = oneshot(alt) a = a s = o # etc\&.\&. /etc/keyd/default\&.conf: [ids] * [main] include common /etc/keyd/magic_keyboard\&.conf: [ids] 004c:0267 [aliases] leftalt = meta rightalt = meta rightmeta = alt leftmeta = alt [main] include common .fi .RE .P به کاربر اجازه می‌دهد مجموعه‌ای از نگاشت‌های سراسری را در /etc/keyd/common تعریف کند بدون اینکه نیازی باشد جابه‌جایی کلیدهای meta و alt را صراحتاً درون قطعه پیکربندیِ شامل‌شده در نظر بگیرد\&. .P .SS "شامل‌سازی فایل (File Inclusion)" .P فایل‌های پیکربندی می‌توانند فایل‌های دیگر واقع در دایرکتوری پیکربندی را با استفاده از کلمه کلیدی \fIinclude\fR شامل شوند\& خطی به فرم \fBinclude \fR می‌تواند در هر نقطه‌ای پس از بخش [ids] ظاهر شود\& پیکربندی حاصل طوری عمل خواهد کرد که گویی محتوای فایل شامل‌شده به جای عبارت include قرار گرفته است\&. .P استفاده راهبردی از این عبارات، امکان اشتراک‌گذاری عملکردهای مشترک بین پیکربندی‌ها را فراهم می‌سازد\&. .P مسیرهای include نسبی هستند و باید در یکی از دایرکتوری‌های زیر قرار داشته باشند: .P .RS 4 .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .IP \(bu 4 .\} /etc/keyd/ .RE .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .IP \(bu 4 .\} /usr/share/keyd/ .RE .P .RE برای مثال: .P .nf .RS 4 /etc/keyd/default\&.conf: [ids] * # Add our shared custom bindings\&. include common # Appends bindings to the main layer # defined in /etc/keyd/common (order matters) [main] capslock = layer(capslock) [capslock] 1 = setlayout(colemak) 2 = setlayout(dvorak) /etc/keyd/common: [main] rightmeta = layer(nav) [nav] h = left j = down k = up l = right /usr/share/keyd/layouts/dvorak: a = a s = o \&.\&.\&. .fi .RE .P محدودیت‌ها: .P .RS 4 .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .IP \(bu 4 .\} تمام عبارات include باید بعد از بخش [ids] در فایل اصلی ظاهر شوند\&. .RE .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .IP \(bu 4 .\} فایل‌های شامل‌شده نباید حاوی بخش ids باشند\&. .RE .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .IP \(bu 4 .\} فایل‌های شامل‌شده نباید فایل‌های دیگر را شامل شوند (شامل‌سازی غیربازگشتی است)\&. .RE .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .IP \(bu 4 .\} فایل‌های شامل‌شده نباید با پسوند .\&conf خاتمه یابند\&. .RE .P .P .RE .SH "تنظیمات عمومی (GLOBALS)" .P بخش ویژه‌ای به نام \fI[global]\fR می‌تواند در فایل تعریف شود و می‌تواند حاوی هر یک از گزینه‌های زیر باشد: .P .RS 4 \fBmacro_timeout:\fR زمان (بر حسب میلی‌ثانیه) بین اجرای اولیه توالی ماکرو و اولین تکرار آن\& (پیش‌فرض: 600) .P \fBmacro_repeat_timeout:\fR زمان بین اجراهای متوالی یک ماکرو\& (پیش‌فرض: 50) .P \fBlayer_indicator:\fR در صورت فعال بودن، هر زمان که یک لایه فعال باشد چراغ capslock را روشن می‌کند\& نکته: برخی کامپوزیتورهای wayland وضعیت LED را به شدت تغییر می‌دهند که این گزینه را غیرقابل استفاده می‌کند\& .P (پیش‌فرض: 0) .P \fBmacro_sequence_timeout:\fR در صورت تنظیم، یک وقفه زمانی (\fBبر حسب میکروثانیه\fR) بین هر کلید ارسالی در یک توالی ماکرو اضافه می‌کند\& این گزینه برای جلوگیری از سرریز شدن بافر ورودی در برخی سیستم‌ها کاربرد دارد\& .P \fBchord_timeout:\fR حداکثر زمان بین کلیدهای متوالی که به عنوان بخشی از یک آکورد تفسیر می‌شوند\& (پیش‌فرض: 50) .P \fBchord_hold_timeout:\fR مدت زمانی که یک آکورد باید نگه داشته شود تا فعال گردد\& (پیش‌فرض: 0) .P \fBoneshot_timeout:\fR در صورت غیرصفر بودن، فعال‌سازی لایه تک‌ضربه‌ای (oneshot) پس از تعداد میلی‌ثانیه مشخص‌شده منقضی می‌شود\& (پیش‌فرض: 0) .P \fBdisable_modifier_guard:\fR به طور پیش‌فرض، keyd فشردن کلیدهای اضافی control را در صورت نیاز تزریق می‌کند تا از دیدن فشردن‌های کوتاه کلید تبدیل توسط برنامه‌ها جلوگیری کند (مثلاً alt در firefox)\& در صورت تنظیم، این گزینه آن رفتار را غیرفعال می‌کند\& (پیش‌فرض: 0) .P \fBoverload_tap_timeout:\fR در صورت غیرصفر بودن، اگر کلید سربارگذاری‌شده به مدت تعداد میلی‌ثانیه مشخص‌شده نگه داشته شود، رفتار ضربه زدن (tap) آن نادیده گرفته می‌شود\& (پیش‌فرض: 0)\& .P .P .RE \fBنکته:\fR نویسه‌های یونیکد و توالی‌های کلید به عنوان ماکرو تلقی می‌شوند و در نتیجه تحت تأثیر گزینه‌های وقفه زمانی متناظر قرار می‌گیرند\&. .P .SH "ماکروها (MACROS)" .P کنش‌های مختلف keyd عبارت‌های ماکرو را می‌پذیرند\&. .P یک عبارت ماکرو یکی از فرم‌های زیر را داراست: .P .RS 4 .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'1.\h'+03'\c .\} .el \{\ .IP 1. 4 .\} macro() .RE .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'2.\h'+03'\c .\} .el \{\ .IP 2. 4 .\} [[-.\&.\&.\&]- .RE .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'3.\h'+03'\c .\} .el \{\ .IP 3. 4 .\} .RE .P .RE که در آن \fI\fR یک نویسه معتبر یونیکد است و \fI\fR دارای فرم \fI [.\&.\&.\&]\fR می‌باشد و هر نشانه (token) یکی از موارد زیر است: .P .RS 4 .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .IP \(bu 4 .\} یک کد کلید معتبر\&. .RE .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .IP \(bu 4 .\} یک ماکرو از نوع ۲\&. .RE .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .IP \(bu 4 .\} یک گروه پیوسته از نویسه‌های یونیکد\&. .RE .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .IP \(bu 4 .\} گروهی از کدهای کلید جداشده با + که به عنوان یک واحد فشرده می‌شوند\&. .RE .RS 4 .ie n \{\ \h'-04'\(bu\h'+03'\c .\} .el \{\ .IP \(bu 4 .\} یک وقفه زمانی به فرم \fI