اگر گزینه -agentlib:foo مشخص شود، در این صورت JVM تلاش می‌کند کتابخانه‌ای با نام libfoo.so را در مکانی که توسط متغیر سیستمی LD_LIBRARY_PATH مشخص شده است (در OS X این متغیر DYLD_LIBRARY_PATH است) بارگذاری کند.

مثال زیر نحوه بارگذاری کتابخانه ابزار پروفایل‌سازی هیپ (HPROF) و دریافت اطلاعات نمونه‌برداری CPU در هر ۲۰ میلی‌ثانیه با عمق پشته ۳ را نشان می‌دهد:

-agentlib:hprof=cpu=samples,interval=20,depth=3

-agentlib:jdwp=transport=dt_socket,server=y,address=8000

برای انتخاب پیش‌فرض JVM، بخش Server-Class Machine Detection را در http://docs.oracle.com/javase/8/docs/technotes/guides/vm/server-class.html ببینید.

در حال حاضر تنها Java HotSpot Server VM از عملکرد ۶۴بیتی پشتیبانی می‌کند و گزینه -server با استفاده از -d64 به‌طور ضمنی اعمال می‌شود. گزینه -client با استفاده از -d64 نادیده گرفته می‌شود. این مورد ممکن است در انتشار‌های آینده تغییر کند.

بدون هیچ آرگومانی، -disableassertions (-da) گزاره‌های شرطی را در تمام بسته‌ها و کلاس‌ها غیرفعال می‌کند. با آرگومان packagename که به ... ختم می‌شود، این سوییچ گزاره‌های شرطی را در بسته مشخص‌شده و هرگونه زیربسته غیرفعال می‌کند. اگر آرگومان صرفاً ... باشد، این سوییچ گزاره‌های شرطی را در بسته بی‌نام در دایرکتوری کاری جاری غیرفعال می‌کند. با آرگومان classname، این سوییچ گزاره‌های شرطی را در کلاس مشخص‌شده غیرفعال می‌کند.

گزینه -disableassertions (-da) روی تمام بارگذارنده‌های کلاس و کلاس‌های سیستمی (که بارگذارنده کلاس ندارند) اعمال می‌شود. یک استثنا برای این قاعده وجود دارد: اگر این گزینه بدون هیچ آرگومانی ارائه شود، روی کلاس‌های سیستمی اعمال نمی‌شود. این ویژگی غیرفعال کردن گزاره‌های شرطی را در تمام کلاس‌ها به جز کلاس‌های سیستمی آسان می‌کند. گزینه -disablesystemassertions به شما امکان می‌دهد گزاره‌های شرطی را در تمام کلاس‌های سیستمی غیرفعال کنید.

برای فعال‌سازی صریح گزاره‌های شرطی در بسته‌ها یا کلاس‌های خاص، از گزینه -enableassertions (-ea) استفاده کنید. هر دو گزینه را می‌توان هم‌زمان استفاده کرد. برای مثال، جهت اجرای برنامه MyClass با گزاره‌های شرطیِ فعال در بسته com.wombat.fruitbat (و هرگونه زیربسته) اما غیرفعال در کلاس com.wombat.fruitbat.Brickbat، از دستور زیر استفاده کنید:

java -ea:com.wombat.fruitbat... -da:com.wombat.fruitbat.Brickbat MyClass

بدون هیچ آرگومانی، -enableassertions (-ea) گزاره‌های شرطی را در تمام بسته‌ها و کلاس‌ها فعال می‌کند. با آرگومان packagename که به ... ختم می‌شود، این سوییچ گزاره‌های شرطی را در بسته مشخص‌شده و هرگونه زیربسته فعال می‌کند. اگر آرگومان صرفاً ... باشد، این سوییچ گزاره‌های شرطی را در بسته بی‌نام در دایرکتوری کاری جاری فعال می‌کند. با آرگومان classname، این سوییچ گزاره‌های شرطی را در کلاس مشخص‌شده فعال می‌کند.

گزینه -enableassertions (-ea) روی تمام بارگذارنده‌های کلاس و کلاس‌های سیستمی (که بارگذارنده کلاس ندارند) اعمال می‌شود. یک استثنا برای این قاعده وجود دارد: اگر این گزینه بدون هیچ آرگومانی ارائه شود، روی کلاس‌های سیستمی اعمال نمی‌شود. این ویژگی فعال کردن گزاره‌های شرطی را در تمام کلاس‌ها به جز کلاس‌های سیستمی آسان می‌کند. گزینه -enablesystemassertions یک سوییچ جداگانه برای فعال کردن گزاره‌های شرطی در تمام کلاس‌های سیستمی فراهم می‌کند.

برای غیرفعال‌سازی صریح گزاره‌های شرطی در بسته‌ها یا کلاس‌های خاص، از گزینه -disableassertions (-da) استفاده کنید. اگر یک دستور شامل چندین نمونه از این سوییچ‌ها باشد، آن‌ها به ترتیب قبل از بارگذاری هر کلاسی پردازش می‌شوند. برای مثال، جهت اجرای برنامه MyClass با گزاره‌های شرطیِ فعال فقط در بسته com.wombat.fruitbat (و هرگونه زیربسته) اما غیرفعال در کلاس com.wombat.fruitbat.Brickbat، از دستور زیر استفاده کنید:

java -ea:com.wombat.fruitbat... -da:com.wombat.fruitbat.Brickbat MyClass

هنگامی که از گزینه -jar استفاده می‌کنید، فایل JAR مشخص‌شده منبع تمام کلاس‌های کاربر است و سایر تنظیمات مسیر کلاس (class path) نادیده گرفته می‌شوند.

برای اطلاعات بیشتر درباره فایل‌های JAR، به منابع زیر مراجعه کنید:

برای انتخاب پیش‌فرض JVM، بخش Server-Class Machine Detection را در http://docs.oracle.com/javase/8/docs/technotes/guides/vm/server-class.html ببینید.

آرگومان release یا رشته نسخه دقیق و یا فهرستی از رشته‌های نسخه و محدوده‌ها را که با فاصله از هم جدا شده‌اند مشخص می‌کند. یک رشته نسخه تعیین توسعه‌دهنده برای شماره نسخه به شکل زیر است: 1.x.0_u (که در آن x شماره نسخه اصلی (major) و u شماره نسخه به‌روزرسانی (update) است). یک محدوده نسخه شامل یک رشته نسخه است که به دنبال آن یک علامت بعلاوه (+) برای مشخص کردن این نسخه یا بالاتر، یا بخشی از یک رشته نسخه به همراه یک ستاره (*) برای تعیین هر رشته نسخه با پیشوند منطبق می‌آید. رشته‌ها و محدوده‌های نسخه را می‌توان با استفاده از یک فاصله برای ترکیب منطقی OR یا علامت امپرسند (&) برای ترکیب منطقی AND دو رشته/محدوده نسخه با یکدیگر ترکیب کرد. برای مثال، اگر اجرای کلاس یا فایل JAR به JRE 6u13 (1.6.0_13) یا هر JRE 6 با شروع از 6u10 (1.6.0_10) نیاز دارد، عبارت زیر را مشخص کنید:

-version:"1.6.0_13 1.6* & 1.6.0_10+"

برای فایل‌های JAR، اولویت بر این است که نیازمندی‌های نسخه به جای خط فرمان، در مانیفست فایل JAR مشخص شوند.

این گزینه معادل -XX:-BackgroundCompilation است.

برنامه‌هایی را که از این گزینه برای جایگزینی یک کلاس در rt.jar استفاده می‌کنند مستقر نکنید، زیرا این کار مجوز کد باینری JRE را نقض می‌کند.

برنامه‌هایی را که از این گزینه برای جایگزینی یک کلاس در rt.jar استفاده می‌کنند مستقر نکنید، زیرا این کار مجوز کد باینری JRE را نقض می‌کند.

برنامه‌هایی را که از این گزینه برای جایگزینی یک کلاس در rt.jar استفاده می‌کنند مستقر نکنید، زیرا این کار مجوز کد باینری JRE را نقض می‌کند.

همچنین می‌توانید با استفاده از گزینه -XX:CompileThreshold تعداد فراخوانی‌های تفسیری متد پیش از کامپایل را تغییر دهید.

مثال:

-Xloggc:garbage-collection.log

ناحیه نسل جوان در حافظه هیپ برای اشیاء جدید استفاده می‌شود. فرآیند جمع‌آوری زباله (GC) در این ناحیه بیشتر از سایر نواحی انجام می‌گیرد. اگر اندازه نسل جوان خیلی کوچک باشد، تعداد زیادی عملیات جزئی جمع‌آوری زباله (Minor GC) انجام خواهد شد. اگر این اندازه خیلی بزرگ باشد، فقط عملیات‌های کامل جمع‌آوری زباله (Full GC) اجرا می‌شوند که تکمیل آن‌ها ممکن است زمان زیادی ببرد. شرکت اوراکل توصیه می‌کند اندازه نسل جوان را بین یک‌دوم تا یک‌چهارم کل اندازه هیپ نگه دارید.

مثال‌های زیر نحوه تنظیم اندازه اولیه و حداکثری نسل جوان را روی ۲۵۶ مگابایت با واحدهای مختلف نشان می‌دهند:

-Xmn256m
-Xmn262144k
-Xmn268435456

مثال‌های زیر نحوه تنظیم اندازه حافظه تخصیص‌یافته را روی ۶ مگابایت با واحدهای مختلف نشان می‌دهند:

-Xms6291456
-Xms6144k
-Xms6m

مثال‌های زیر نحوه تنظیم حداکثر اندازه مجاز حافظه تخصیص‌یافته را روی ۸۰ مگابایت با واحدهای مختلف نشان می‌دهند:

-Xmx83886080
-Xmx81920k
-Xmx80m

هنگامی که گزینه -Xnoclassgc را در زمان راه‌اندازی تعیین می‌کنید، اشیاء کلاس در برنامه در طول GC دست‌نخورده باقی می‌مانند و همواره زنده تلقی خواهند شد. این موضوع می‌تواند منجر به اشغال دائمی حافظه بیشتر شود و در صورت عدم دقت، خطای اتمام حافظه (Out Of Memory Exception) رخ خواهد داد.

قلاب‌های خاموشی (Shutdown Hooks) امکان بسته‌شدن منظم برنامه جاوا را از طریق اجرای کدهای پاک‌سازی کاربر (مانند بستن اتصالات پایگاه‌داده) هنگام خاموشی فراهم می‌سازند، حتی اگر JVM به‌طور ناگهانی خاتمه یابد.

ماشین مجازی JVM سیگنال‌ها را رهگیری می‌کند تا قلاب‌های خاموشی را برای پایان‌های غیرمنتظره اجرا کند. ماشین مجازی JVM از سیگنال‌های SIGHUP، SIGINT و SIGTERM برای شروع اجرای قلاب‌های خاموشی استفاده می‌کند.

ماشین مجازی JVM از سازوکار مشابهی برای پیاده‌سازی قابلیت تخلیه پشته رشته‌ها (Thread Dump) به‌منظور اشکال‌زدایی بهره می‌برد. ماشین مجازی JVM از سیگنال SIGQUIT برای تخلیه پشته رشته‌ها استفاده می‌کند.

برنامه‌هایی که JVM را درون خود جای داده‌اند (Embedded)، غالباً نیاز به گرفتن سیگنال‌هایی نظیر SIGINT یا SIGTERM دارند که می‌تواند به تداخل با گرداننده‌های سیگنال JVM منجر شود. گزینه -Xrs برای رفع این مشکل در دسترس است. هنگامی که از -Xrs استفاده می‌شود، ماسک‌های سیگنال برای SIGINT، SIGTERM، SIGHUP و SIGQUIT توسط JVM تغییر نمی‌کنند و گرداننده‌های سیگنال برای این سیگنال‌ها نصب نمی‌شوند.

تعیین گزینه -Xrs دو پیامد به همراه دارد:

auto

on

off

dump

all

locale

properties

vm

مثال‌های زیر نحوه تنظیم اندازه پشته رشته را روی ۱۰۲۴ کیلوبایت با واحدهای مختلف نشان می‌دهند:

-Xss1m
-Xss1024k
-Xss1048576

none

remote

all

مثال زیر نحوه تنظیم اندازه صفحه بزرگ روی ۴ مگابایت (MB) را نشان می‌دهد:

-XX:LargePageSizeInBytes=4m

مثال‌های زیر نحوه تنظیم اندازه NIO روی ۱۰۲۴ کیلوبایت را با واحدهای مختلف نشان می‌دهند:

-XX:MaxDirectMemorySize=1m
-XX:MaxDirectMemorySize=1024k
-XX:MaxDirectMemorySize=1048576

off

summary

detail

محدودیت اندازه هیپ به بایت به‌صورت زیر محاسبه می‌شود:

4GB * ObjectAlignmentInBytes

نکته: با افزایش مقدار تراز (alignment)، فضای استفاده‌نشده بین اشیا نیز افزایش می‌یابد. در نتیجه، ممکن است از استفاده از اشاره‌گرهای فشرده در اندازه‌های بزرگ هیپ جاوا مزیتی حاصل نشود.

مثال زیر نشان می‌دهد چگونه می‌توان از گزینه -XX:OnError برای اجرای دستور gcore جهت ایجاد ایمیج core و راه‌اندازی دیباگر برای اتصال به فرآیند در هنگام وقوع خطای غیرقابل‌جبران استفاده کرد (شناسه %p نشان‌دهنده فرآیند جاری است):

-XX:OnError="gcore %p;dbx - %p"

مثال‌های زیر نحوه تعیین اندازه پشته ریسمان را روی ۱۰۲۴ کیلوبایت با واحدهای مختلف نشان می‌دهند:

-XX:ThreadStackSize=1m
-XX:ThreadStackSize=1024k
-XX:ThreadStackSize=1048576

به‌طور پیش‌فرض، این گزینه فعال است.

همچنین در اندازه‌های هیپ جاوا بزرگ‌تر از ۳۲ گیگابایت نیز امکان استفاده از اشاره‌گرهای فشرده وجود دارد. به گزینه -XX:ObjectAlignmentInBytes مراجعه کنید.

برای اطلاعات بیشتر، بخش «صفحات بزرگ (Large Pages)» را ببینید.

برای اطلاعات بیشتر، بخش «صفحات بزرگ (Large Pages)» را ببینید.

برای اطلاعات بیشتر، بخش «صفحات بزرگ (Large Pages)» را ببینید.

مقادیر منفی نشان‌دهنده آن است که فاصله واکشی اولیه بر اساس پلتفرم انتخاب می‌شود. مقادیر مثبت، بایت‌های مورد نظر برای واکشی اولیه هستند. حرف k یا K را برای مشخص کردن کیلوبایت، m یا M را برای مگابایت، و g یا G را برای گیگابایت اضافه کنید. مقدار پیش‌فرض روی -1 تنظیم شده است.

مثال زیر نحوه تنظیم فاصله واکشی اولیه روی 1024 بایت را نشان می‌دهد:

-XX:AllocatePrefetchDistance=1024

مثال زیر نحوه تنظیم تعداد خطوط حافظه نهان بارگذاری‌شده روی 5 را نشان می‌دهد:

-XX:AllocatePrefetchLines=5

0

1

2

3

تنها Java HotSpot Server VM از این گزینه پشتیبانی می‌کند.

-XX:CompileCommand=exclude,java/lang/String.indexOf

-XX:CompileCommand=exclude,java.lang.String::indexOf

-XX:CompileCommand="exclude,java/lang/String.indexOf,(Ljava/lang/String;)I"

-XX:CompileCommand=exclude,*.indexOf

-XX:CompileCommand="exclude java/lang/String indexOf"

برای افزودن چندین دستور، می‌توانید گزینه -XX:CompileCommand را چندین بار مشخص کنید، یا هر آرگومان را با جداکننده خط جدید (\n) جدا سازید. دستورات زیر در دسترس هستند:

break

compileonly

dontinline

exclude

help

inline

log

option

-XX:CompileCommand=option,java/lang/StringBuffer.append,BlockLayoutByFrequency

print

quiet

CompilerOracle: exclude java/lang/String.indexOf

هر خط در فایل دستورات نشان‌دهنده یک دستور، یک نام کلاس و یک نام متد است که دستور برای آن استفاده می‌شود. برای مثال، این خط کد اسمبلی متد toString() از کلاس String را چاپ می‌کند:

print java/lang/String toString

به طور پیش‌فرض، این گزینه غیرفعال است و فعالیت‌های کامپایل ثبت نمی‌شوند. گزینه -XX:+LogCompilation باید به همراه گزینه -XX:UnlockDiagnosticVMOptions استفاده شود که قفل گزینه‌های عیب‌یابی JVM را باز می‌کند.

می‌توانید با استفاده از گزینه -XX:+PrintCompilation خروجی تشخیصی مشروح را فعال کنید که با هر بار کامپایل یک متد، پیامی را در کنسول چاپ می‌کند.

به طور پیش‌فرض، این گزینه غیرفعال است و کد اسمبلی چاپ نمی‌شود. گزینه -XX:+PrintAssembly باید به همراه گزینه -XX:UnlockDiagnosticVMOptions استفاده شود که قفل گزینه‌های تشخیصی JVM را باز می‌کند.

همچنین می‌توانید با استفاده از گزینه -XX:+LogCompilation فعالیت‌های کامپایل را در یک فایل ثبت کنید.

به طور پیش‌فرض، این گزینه غیرفعال است و اطلاعات درون‌خطی‌سازی چاپ نمی‌شود. گزینه -XX:+PrintInlining باید به همراه گزینه -XX:UnlockDiagnosticVMOptions استفاده شود که گزینه‌های تشخیصی JVM را فعال می‌کند.

فناوری RTM بخشی از TSX اینتل است که یک الحاق به مجموعه دستورالعمل‌های x86 بوده و ایجاد برنامه‌های چندرشته‌ای را تسهیل می‌بخشد. فناوری RTM دستورالعمل‌های جدید XBEGIN، XABORT، XEND و XTEST را معرفی می‌کند. دستورالعمل‌های XBEGIN و XEND مجموعه‌ای از دستورالعمل‌ها را برای اجرا به عنوان یک تراکنش در بر می‌گیرند. اگر در حین اجرای تراکنش هیچ تداخلی رخ ندهد، تغییرات حافظه و ثبات‌ها (registers) با هم در دستورالعمل XEND ثبت (commit) می‌شوند. از دستورالعمل XABORT می‌توان برای سقط صریح یک تراکنش و از دستورالعمل XEND برای بررسی اینکه آیا مجموعه‌ای از دستورالعمل‌ها درون یک تراکنش اجرا می‌شوند یا خیر، استفاده کرد.

قفل روی یک تراکنش زمانی متورم (inflated) می‌شود که رشته دیگری تلاش کند به همان تراکنش دسترسی یابد، که در نتیجه رشته‌ای را که در ابتدا درخواست دسترسی به تراکنش را نداشته است مسدود می‌کند. فناوری RTM نیازمند آن است که مجموعه‌ای از عملیات پشتیبان در صورت سقط یا شکست یک تراکنش تعیین شود. یک قفل RTM قفلی است که به سیستم TSX واگذار شده است.

فناوری RTM کارایی را برای قفل‌های بسیار رقابتی با تداخل کم در یک ناحیه بحرانی (critical region، کدی که بیش از یک رشته نباید همزمان به آن دسترسی داشته باشد) بهبود می‌بخشد. همچنین RTM کارایی قفل‌گذاری درشت‌دانه (coarse-grain locking) را که معمولاً در برنامه‌های چندرشته‌ای عملکرد خوبی ندارد، بهبود می‌بخشد. (قفل‌گذاری درشت‌دانه راهبرد نگه داشتن قفل‌ها برای مدت طولانی به منظور به حداقل رساندن بار اضافی ناشی از گرفتن و آزادسازی قفل است، در حالی که قفل‌گذاری ریزدانه (fine-grained locking) راهبرد تلاش برای دستیابی به حداکثر همزمانی با قفل کردن تنها در زمان نیاز و آزادسازی در سریع‌ترین زمان ممکن است.) همچنین، برای قفل‌های با رقابت کم که توسط رشته‌های مختلف استفاده می‌شوند، RTM می‌تواند اشتراک کاذب خط حافظه نهان (false cache line sharing) را که به عنوان پینگ‌پنگ خط حافظه نهان نیز شناخته می‌شود، کاهش دهد. این حالت زمانی رخ می‌دهد که چندین رشته از پردازنده‌های مختلف به منابع متفاوتی دسترسی پیدا می‌کنند، اما این منابع از یک خط حافظه نهان مشترک استفاده می‌کنند. در نتیجه، پردازنده‌ها مکرراً خطوط حافظه نهان پردازنده‌های دیگر را باطل می‌کنند که آن‌ها را مجبور می‌سازد به جای حافظه نهان، اطلاعات را از حافظه اصلی بخوانند.

فلگ‌های UseSHA و UseSHA*Intrinsics به طور پیش‌فرض فعال هستند و تنها برای نسخه 64 بیتی Java HotSpot Server VM روی SPARC T4 و جدیدتر پشتیبانی می‌شوند.

این قابلیت تنها در صورت استفاده از ارائه‌دهنده sun.security.provider.Sun برای عملیات SHA کاربرد دارد.

برای غیرفعال کردن تمامی توابع ذاتی سخت‌افزاری SHA، گزینه -XX:-UseSHA را مشخص کنید. برای غیرفعال کردن تنها یک تابع ذاتی خاص SHA، از گزینه متناظر مربوطه استفاده نمایید؛ برای مثال: -XX:-UseSHA256Intrinsics.

مثال زیر نحوه تنظیم فایل لاگ به /var/log/java/hotspot.log را نشان می‌دهد:

-XX:LogFile=/var/log/java/hotspot.log

تنظیم این گزینه معادل اجرای دستور jmap -histo یا دستور jcmd pid GC.class_histogram است که در آن pid شناسه فرآیند جاری جاوا است.

چاپ قفل‌های java.util.concurrent را پس از یک رویداد Control+C (SIGTERM) فعال می‌کند. به‌طور پیش‌فرض، این گزینه غیرفعال است.

تنظیم این گزینه معادل اجرای دستور jstack -l یا دستور jcmd pid Thread.print -l است، که در آن pid شناسه فرآیند جاری جاوا است.

مثال زیر نحوه تنظیم کسر اشغال را به ۲۰٪ نشان می‌دهد:

-XX:CMSInitiatingOccupancyFraction=20

مثال زیر نحوه تنظیم کسر اشغال به ۷۵٪ را نشان می‌دهد:

-XX:CMSTriggerRatio=75

برای مثال، برای تنظیم تعداد نخ‌های GC همزمان روی ۲، گزینه زیر را مشخص کنید:

-XX:ConcGCThreads=2

مثال زیر نحوه تنظیم اندازه بخش‌ها روی ۱۶ مگابایت را نشان می‌دهد:

-XX:G1HeapRegionSize=16m

مثال زیر نحوه تنظیم هیپ رزروشده روی ۲۰٪ را نشان می‌دهد:

-XX:G1ReservePercent=20

مثال‌های زیر نحوه تنظیم اندازه حافظه تخصیص‌یافته به ۶ مگابایت را با استفاده از واحدهای مختلف نشان می‌دهند:

-XX:InitialHeapSize=6291456
-XX:InitialHeapSize=6144k
-XX:InitialHeapSize=6m

فرمول زیر می‌تواند برای محاسبه اندازه اولیه فضای بازماندگان (S) بر اساس اندازه نسل جوان (Y) و نسبت اولیه فضای بازماندگان (R) استفاده شود:

S=Y/(R+2)

به‌طور پیش‌فرض، نسبت اولیه فضای بازماندگان روی ۸ تنظیم شده است. اگر از مقدار پیش‌فرض برای اندازه فضای نسل جوان (۲ مگابایت) استفاده شود، اندازه اولیه فضای بازماندگان ۰.۲ مگابایت خواهد بود.

مثال زیر نحوه تنظیم نسبت اولیه فضای بازماندگان به ۴ را نشان می‌دهد:

-XX:InitialSurvivorRatio=4

به‌طور پیش‌فرض، مقدار آغازین روی ۴۵٪ تنظیم شده است. مقدار ۰ به معنای چرخه‌های GC مداوم و بدون توقف است. مثال زیر نحوه تنظیم اشغال آغازین هیپ روی ۷۵٪ را نشان می‌دهد:

-XX:InitiatingHeapOccupancyPercent=75

مثال زیر نحوه تنظیم حداکثر زمان توقف هدف به ۵۰۰ میلی‌ثانیه را نشان می‌دهد:

-XX:MaxGCPauseMillis=500

مثال‌های زیر نحوه تعیین حداکثر اندازه مجاز حافظه تخصیص‌یافته به ۸۰ مگابایت را با استفاده از واحدهای مختلف نشان می‌دهند:

-XX:MaxHeapSize=83886080
-XX:MaxHeapSize=81920k
-XX:MaxHeapSize=80m

گزینه -XX:MaxHeapSize معادل -Xmx است.

مثال زیر نحوه تنظیم حداکثر نسبت هیپ خالی به ۷۵٪ را نشان می‌دهد:

-XX:MaxHeapFreeRatio=75

مثال زیر نحوه تعیین حداکثر اندازه فراداده‌های کلاس به ۲۵۶ مگابایت را نشان می‌دهد:

-XX:MaxMetaspaceSize=256m

مثال زیر نحوه تنظیم حداکثر آستانه تصدی به ۱۰ را نشان می‌دهد:

-XX:MaxTenuringThreshold=10

مثال زیر نحوه تنظیم حداقل نسبت هیپ خالی به ۲۵٪ را نشان می‌دهد:

-XX:MinHeapFreeRatio=25

ناحیه نسل جوان در هیپ برای اشیاء جدید استفاده می‌شود. عملیات GC در این ناحیه بیش از سایر نواحی انجام می‌شود. اگر اندازه نسل جوان بیش از حد کم باشد، تعداد زیادی GC جزئی (minor GC) انجام خواهد شد. اگر اندازه بیش از حد زیاد باشد، فقط GC کامل (full GC) اجرا خواهد شد که تکمیل آن ممکن است زمان زیادی ببرد. اوراکل توصیه می‌کند اندازه نسل جوان را بین یک‌دوم تا یک‌چهارم کل اندازه هیپ نگه دارید.

مثال‌های زیر نحوه تعیین اندازه اولیه نسل جوان به ۲۵۶ مگابایت را با استفاده از واحدهای مختلف نشان می‌دهند:

-XX:NewSize=256m
-XX:NewSize=262144k
-XX:NewSize=268435456

برای مثال، برای تنظیم تعداد نخ‌های GC موازی به ۲، گزینه زیر را مشخص کنید:

-XX:ParallelGCThreads=2

Desired survivor size 48286924 bytes, new threshold 10 (max 10)
- age 1: 28992024 bytes, 28992024 total
- age 2: 1366864 bytes, 30358888 total
- age 3: 1425912 bytes, 31784800 total
...

در مثال بالا، ۲۸٬۹۹۲٬۰۲۴ بایت از یک روبش باقی مانده و از eden به فضای بازماندگان کپی شده‌اند، ۱٬۳۶۶٬۸۶۴ بایت توسط اشیاء با سن ۲ اشغال شده است، و غیره. مقدار سوم در هر ردیف، اندازه تجمعی اشیاء با سن n یا کمتر است.

به‌طور پیش‌فرض، این گزینه غیرفعال است.

مثال زیر نحوه تنظیم مقدار را روی ۲.۵ ثانیه نشان می‌دهد:

-XX:SoftRefLRUPolicyMSPerMB=2500

مثال زیر نحوه تنظیم نسبت هدف فضای بازماندگان به ۳۰٪ را نشان می‌دهد:

-XX:TargetSurvivorRatio=30

مثال زیر نحوه تعیین اندازه اولیه TLAB به ۵۱۲ کیلوبایت را نشان می‌دهد:

-XX:TLABSize=512k

به‌طور پیش‌فرض، این گزینه غیرفعال است و جمع‌آورنده به‌طور خودکار بر اساس پیکربندی دستگاه و نوع JVM انتخاب می‌شود. هنگامی که این گزینه فعال است، گزینه -XX:+UseParNewGC به‌طور خودکار تنظیم می‌شود و نباید آن را غیرفعال کنید، زیرا ترکیب گزینه‌های زیر در JDK 8 منسوخ شده است: -XX:+UseConcMarkSweepGC -XX:-UseParNewGC.

به‌طور پیش‌فرض، این گزینه غیرفعال است و جمع‌آورنده به‌طور خودکار بر اساس پیکربندی دستگاه و نوع JVM انتخاب می‌شود.

به‌طور پیش‌فرض، این گزینه غیرفعال است و جمع‌آورنده به‌طور خودکار بر اساس پیکربندی سیستم و نوع JVM انتخاب می‌شود. در صورت فعال بودن، گزینه -XX:+UseParallelOldGC نیز به‌طور خودکار فعال می‌شود، مگر اینکه صراحتاً آن را غیرفعال کنید.

برای اطلاعات بیشتر، بخش «صفحات بزرگ» (Large Pages) را ببینید.

حذف داده‌های تکراری رشته‌ها با بهره‌گیری از این واقعیت که بسیاری از اشیاء String یکسان هستند، ردپای حافظه اشیاء String را در هیپ جاوا کاهش می‌دهد. به جای اینکه هر شیء String به آرایه کاراکتری اختصاصی خود اشاره کند، اشیاء یکسان String می‌توانند به یک آرایه کاراکتری مشترک اشاره کرده و آن را به اشتراک بگذارند.

سولاریس ۹ و نسخه‌های پس از آن شامل پشتیبانی از اندازه صفحات چندگانه (MPSS) هستند؛ هیچ پیکربندی اضافی لازم نیست. به پیوند http://www.oracle.com/technetwork/server-storage/solaris10/overview/solaris9-features-scalability-135663.html مراجعه کنید.

کرنل ۲.۶ از صفحات بزرگ پشتیبانی می‌کند. برخی از توزیع‌کنندگان این کد را به انتشار‌های مبتنی بر ۲.۴ خود نیز بک‌پورت کرده‌اند. برای بررسی اینکه آیا سیستم شما می‌تواند از حافظه صفحات بزرگ پشتیبانی کند یا خیر، دستور زیر را امتحان کنید:

# cat /proc/meminfo | grep Huge
HugePages_Total: 0
HugePages_Free: 0
Hugepagesize: 2048 kB

اگر خروجی سه متغیر «Huge» را نشان دهد، سیستم شما می‌تواند از حافظه صفحات بزرگ پشتیبانی کند، اما نیاز به پیکربندی دارد. اگر این دستور چیزی چاپ نکرد، سیستم شما از صفحات بزرگ پشتیبانی نمی‌کند. برای پیکربندی سیستم جهت استفاده از حافظه صفحات بزرگ، به عنوان کاربر root وارد شوید و سپس مراحل زیر را دنبال کنید:

# echo 4294967295 > /proc/sys/kernel/shmmax

# echo 1536 > /proc/sys/vm/nr_hugepages