.\" .br - line break (nothing else on the line) .\" .B - bold .\" .I - green or kursive (on HTML) .\" .TP - paragraph ? (header line, followed by indented lines) .\" .TH igmpproxy.conf 5 "" "igmpproxy 0.4" .SH "نام (NAME)" igmpproxy.conf \- فایل پیکربندی پراکسی مسیریابی چندپخشی IGMP .SH "توضیحات (DESCRIPTION)" پروندهٔ .B igmpproxy.conf شامل پیکربندی دیمن چندپخشی .B igmpproxy است. این فایل مشخص می‌کند کدام واسط‌های شبکه باید توسط دیمن مسیریابی استفاده شوند. به هر واسط شبکه باید یکی از نقش‌های زیر اختصاص یابد: .BR upstream ، .B downstream یا .BR disabled . واسط شبکهٔ .B upstream (بالادست)، واسط خروجی است که وظیفهٔ برقراری ارتباط با منابع داده‌های چندپخشی در دسترس را بر عهده دارد. تنها می‌تواند یک واسط بالادست وجود داشته باشد. واسط‌های شبکهٔ .B downstream (پایین‌دست)، واسط‌های توزیع به سمت شبکه‌های مقصد هستند که در آن‌ها کلاینت‌های چندپخشی می‌توانند به گروه‌ها بپیوندند و داده‌های چندپخشی را دریافت کنند. باید یک یا چند واسط پایین‌دست پیکربندی شود. در واسط‌های شبکهٔ .BR disabled ، تمام ترافیک IGMP یا چندپخشی به طور کامل نادیده گرفته می‌شود. اگر چندین نشانی IP روی یک واسط شبکه منفرد استفاده می‌شود (مانند eth0:1 و...)، تمام نام‌های مستعار واسط (aliases) که استفاده نمی‌شوند باید به عنوان غیرفعال (disabled) پیکربندی شوند. هر خطی در فایل پیکربندی که با .B # آغاز شود، به عنوان توضیح (کامنت) در نظر گرفته می‌شود. کلیدواژه‌ها و پارامترها را می‌توان در چندین خط قرار داد. این فایل پیکربندی چهار کلیدواژهٔ اصلی دارد: .B chroot .I directory .RS دایرکتوری ریشهٔ ظاهری را پس از راه‌اندازی به مسیر داده‌شده تغییر می‌دهد، و بدین ترتیب دسترسی .B igmpproxy را به فایل‌ها و دستورهای خارج از آن درخت دایرکتوری محیطی مسدود می‌سازد. .RE .B user .I username .RS شناسهٔ کاربری (userid) را مشخص می‌کند که .B igmpproxy پس از راه‌اندازی به آن تغییر خواهد کرد. .B igmpproxy باید به عنوان ریشه (root) آغاز شود، اما امتیازات دسترسی ریشه را به کاربر مشخص‌شده واگذار خواهد کرد. .RE .B quickleave .RS حالت خروج سریع (quickleave) را فعال می‌کند. در این حالت، دیمن به محض دریافت یک پیام خروج (Leave) برای هر واسط پایین‌دست، یک پیام Leave مربوط به IGMP را به سمت بالادست ارسال خواهد کرد. دیمن سپس گزارش‌های عضویت (Membership reports) را در واسط‌های پایین‌دست درخواست می‌کند و اگر گزارشی دریافت شود، مجدداً در بالادست به گروه می‌پیوندد. به طور معمول کلاینت‌ها در شبکه‌های پایین‌دست متوجه این فرایند نمی‌شوند. اگر حیاتی است که دیمن دقیقاً همانند یک کلاینت چندپخشی واقعی در واسط بالادست رفتار کند، این قابلیت نباید استفاده شود. غیرفعال کردن این ویژگی خطر اشباع پهنای باند را افزایش می‌دهد. .RE .B phyint .I interface .I role [ ratelimit .I limit ] [ threshold .I ttl ] [ altnet .I networkaddr ... ] .RS وضعیت و تنظیمات یک واسط شبکه را تعریف می‌کند. .RE .SH "گزینه‌های PHYINT (PHYINT OPTIONS)" .B interface .RS نام واسطی که تنظیمات برای آن اعمال می‌شود. این گزینه برای تنظیمات .B phyint الزامی است. .RE .B role .RS نقش واسط شبکه. این مقدار باید .B upstream (تنها یک واسط)، .B downstream (یک یا چند واسط) یا .B disabled باشد. این گزینه الزامی است. .RE .B ratelimit .I limit .RS یک محدودیت نرخ (ratelimit) برای واسط شبکه تعیین می‌کند. اگر ratelimit روی 0 (پیش‌فرض) تنظیم شود، هیچ محدودیت نرخی اعمال نخواهد شد. این تنظیم اختیاری است. .RE .B threshold .I ttl .RS آستانهٔ TTL را برای واسط شبکه تعیین می‌کند. بسته‌هایی با TTL کمتر از مقدار آستانه نادیده گرفته خواهند شد. این تنظیم اختیاری است و مقدار پیش‌فرض آستانه 1 است. .RE .B altnet .I networkaddr \&... .RS منابع جایگزین را برای داده‌های چندپخشی و IGMP مشخص می‌کند. نشانی شبکه باید در قالب 'a.b.c.d/n' باشد. به صورت پیش‌فرض، مسیریاب داده‌ها را از منابع موجود در همان شبکه‌ای که روی واسط پیکربندی شده است می‌پذیرد. اگر منبع چندپخشی در یک شبکهٔ دوردست قرار داشته باشد، باید مشخص شود که ترافیک از کجا باید پذیرفته شود. این قابلیت به‌ویژه برای واسط بالادست (upstream) مفید است، زیرا منبع ترافیک چندپخشی اغلب در یک مکان دوردست قرار دارد. می‌توان هر تعداد دلخواهی از پارامترهای altnet را مشخص کرد. .RE .B whitelist .I networkaddr .RS یک فهرست سفید (whitelist) برای گروه‌های چندپخشی تعریف می‌کند. نشانی شبکه باید در قالب 'a.b.c.d/n' باشد. اگر می‌خواهید تنها یک گروه منفرد را مجاز کنید، از ماسک شبکهٔ 32/ استفاده کنید، مانند 'a.b.c.d/32'. به صورت پیش‌فرض تمام گروه‌های چندپخشی روی هر واسط پایین‌دست (downstream) مجاز هستند. اگر حداقل یک ورودی فهرست سفید تعریف شود، تمام گزارش‌های عضویت IGMP برای گروه‌های چندپخشی که صراحتاً در فهرست سفید قرار ندارند نادیده گرفته می‌شوند و بنابراین توسط igmpproxy سرویس‌دهی نخواهند شد. این قابلیت به‌ویژه زمانی مفید است که ارائه‌دهندهٔ شما تنها مجموعهٔ مشخصی از گروه‌های چندپخشی را مجاز کرده باشد. این فهرست‌های سفید تنها توسط خود igmpproxy رعایت می‌شوند؛ آن‌ها مانع از آن نمی‌شوند که سایر کلاینت‌های IGMP فعال بر روی همان ماشین، گروه‌های چندپخشی «غیرمجاز» را درخواست کنند. می‌توانید به تعداد مورد نیاز ورودی فهرست سفید مشخص کنید. با این حال باید آن را تا حد امکان ساده نگه دارید، زیرا این فهرست برای هر گزارش عضویت بررسی و تجزیه می‌شود و بنابراین زمان پاسخ‌دهی IGMP را افزایش می‌دهد. گروه‌های بزرگ یا پرکاربرد باید در ابتدا تعریف شوند، زیرا پردازش به محض مطابقت یک گروه با یک ورودی پایان می‌یابد. همچنین می‌توانید ورودی‌های فهرست سفید را برای واسط بالادست (upstream) مشخص کنید. تنها گزارش‌های عضویت IGMP برای گروه‌های چندپخشی که صراحتاً در فهرست سفید قرار دارند، روی واسط بالادست ارسال خواهند شد. این ویژگی زمانی مفید است که بخواهید از گروه‌های چندپخشی فقط بین واسط‌های پایین‌دست خود استفاده کنید، مانند SSDP از یک سرور UPnP. این گزینه را می‌توان برای کنترل دقیق‌تر با .B blacklist ترکیب کرد. .RE .B blacklist .I networkaddr .RS یک فهرست سیاه (blacklist) برای گروه‌های چندپخشی تعریف می‌کند. مشابه .B whitelist است با این تفاوت که اگر یک ورودی فهرست سیاه تعریف شود، تمام گزارش‌های عضویت IGMP برای آن گروه چندپخشی نادیده گرفته شده و در نتیجه توسط igmpproxy سرویس‌دهی نخواهد شد. هر بار که یک گروه چندپخشی هدایت یا درخواست می‌شود، ورودی‌های فهرست سفید و فهرست سیاه به ترتیب متوالی، از نخستین تا آخرین ورودی ارزیابی می‌شوند. آخرین ورودی منطبق، اقدام لازم را تعیین می‌کند؛ اگر هیچ ورودی با گروه چندپخشی تطابق نداشته باشد، اقدام پیش‌فرض سرویس‌دهی است. توجه داشته باشید که اگر حداقل یک ورودی فهرست سفید قبل از هرگونه ورودی فهرست سیاه تعریف شده باشد، تمام گزارش‌های عضویت IGMP برای گروه‌های چندپخشی که صراحتاً در فهرست سفید نیستند، نادیده گرفته خواهند شد. .RE .SH "مثال (EXAMPLE)" .nf ## فعال‌سازی quickleave quickleave ## تعیین تنظیمات برای eth0 (بالادست) phyint eth0 upstream altnet 10.0.0.0/8 ## غیرفعال‌سازی نشانی IP ثانویه روی eth0 (eth0:0) phyint eth0:0 disabled ## تعیین تنظیمات برای eth1 (پایین‌دست) phyint eth1 downstream ratelimit 0 threshold 1 ## تعیین تنظیمات برای eth2 (همچنین پایین‌دست) phyint eth2 downstream .fi .SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)" .BR igmpproxy (8) .SH "نویسنده (AUTHOR)" در ابتدا توسط Johnny Egeland نوشته شده است.