WINDMC(1) GNU Development Tools WINDMC(1)

windmc - تولید منابع پیام ویندوز

windmc [options] input-file

دستور windmc تعاریف پیام را از یک فایل ورودی (.mc) می‌خواند و آن‌ها را به مجموعه‌ای از فایل‌های خروجی تبدیل می‌کند. فایل‌های خروجی ممکن است از چهار نوع باشند:

"h"
یک فایل سرایند C شامل تعاریف پیام.
"rc"
یک فایل منبع (resource) قابل کامپایل توسط ابزار windres.
"bin"
یک یا چند فایل دودویی شامل داده‌های منبع برای یک زبان پیام مشخص.
"dbg"
یک فایل include در C که شناسه‌های پیام را به نام نمادین آن‌ها نگاشت می‌کند.

توضیحات دقیق این قالب‌های مختلف در مستندات مایکروسافت در دسترس است.

هنگامی که windmc از قالب "mc" به قالب "bin"، "rc"، "h" و به صورت اختیاری "dbg" تبدیل انجام می‌دهد، همانند Windows Message Compiler عمل می‌کند.

مشخص می‌کند که فایل ورودی تعیین‌شده از نوع ASCII است. این رفتار پیش‌فرض برنامه است.
مشخص می‌کند که پیام‌ها در فایل‌های خروجی "bin" باید در قالب ASCII باشند.
مشخص می‌کند که نام فایل‌های "bin" باید دارای پیشوند نام پایه (basename) فایل منبع باشند.
بیت سفارشی (customer bit) را در تمام شناسه‌های پیام تنظیم می‌کند.
صفحه کد (codepage) پیش‌فرض مورد استفاده برای تبدیل فایل ورودی به UTF16 را تنظیم می‌کند. پیش‌فرض، صفحه کد 1252 است.
ثابت‌ها را در فایل سرایند در مبنای ده (decimal) خروجی می‌دهد. پیش‌فرض استفاده از خروجی شانزده‌شانزدهی (hexadecimal) است.
پسوند مورد استفاده برای فایل سرایند. مقدار پیش‌فرض، پسوند .h است.
قالب BFD مورد استفاده برای فایل bin به عنوان خروجی را مشخص می‌کند. این مقدار یک نام هدف BFD است؛ می‌توانید از گزینهٔ --help برای مشاهدهٔ فهرستی از هدف‌های پشتیبانی‌شده استفاده کنید. معمولاً windmc از قالب پیش‌فرض استفاده می‌کند، که نخستین قالب فهرست‌شده توسط گزینهٔ --help است.
دایرکتوری مقصد برای فایل سرایند تولیدشده. پیش‌فرض، دایرکتوری جاری است.
فهرستی از گزینه‌های خط فرمان را نمایش داده و سپس خارج می‌شود.
به windmc دستور می‌دهد تا در صورتی که طول هر پیامی از تعداد مشخص‌شده فراتر رفت، یک هشدار صادر کند.
متن پیام را در فایل‌های "bin" با صفر (null) پایان می‌دهد. به‌طور پیش‌فرض آن‌ها با CR/LF خاتمه می‌یابند.
هنوز پیاده‌سازی نشده است. به "windmc" دستور می‌دهد تا یک فایل سرایند OLE2 را با استفاده از تعاریف HRESULT تولید کند. در صورتی که این پرچم تعیین نشود از کدهای وضعیت (status codes) استفاده می‌شود.
صفحه کد پیش‌فرض مورد استفاده برای خروجی فایل‌های متنی را تنظیم می‌کند. پیش‌فرض، صفحه کد 1252 است.
دایرکتوری مقصد برای اسکریپت "rc" تولیدشده و فایل‌های "bin" تولیدشده‌ای که اسکریپت کامپایلر منابع شامل می‌کند. پیش‌فرض، دایرکتوری جاری است.
مشخص می‌کند که فایل ورودی از نوع UTF16 است.
مشخص می‌کند که پیام‌ها در فایل خروجی "bin" باید در قالب UTF16 باشند. این رفتار پیش‌فرض است.
حالت پرگو (verbose) را فعال می‌کند.
شماره نسخهٔ windmc را چاپ می‌کند.
مسیر فایل include در C مربوط به "dbg" که شناسه‌های پیام را به نام نمادین نگاشت می‌کند. بدون تعیین این سوئیچ چنین فایلی تولید نمی‌شود.
@file
گزینه‌های خط فرمان را از file می‌خواند. گزینه‌های خوانده‌شده به جای گزینهٔ اصلی @file قرار می‌گیرند. اگر file وجود نداشته باشد یا قابل خواندن نباشد، با گزینه به صورت عینی (literal) برخورد خواهد شد و حذف نمی‌شود.

گزینه‌ها در file با نویسه فاصله (whitespace) از یکدیگر جدا می‌شوند. یک نویسه فاصله می‌تواند با قرار دادن کل گزینه در گیومه تکی یا دوتایی، درون گزینه قرار گیرد. هر نویسه‌ای (از جمله بک‌اسلش) می‌تواند با پیشوند کردن یک بک‌اسلش به نویسه مربوطه درج شود. خود فایل file ممکن است حاوی گزینه‌های دیگر @file باشد؛ هر یک از این گزینه‌ها به صورت بازگشتی پردازش خواهند شد.

مدخل‌های Info برای binutils.

حق نشر © 1991-2026 متعلق به بنیاد نرم‌افزارهای آزاد (Free Software Foundation, Inc.) است.

اجازهٔ کپی، توزیع و/یا تغییر این سند تحت شرایط مجوز مستندات آزاد گنو (GNU Free Documentation License)، نسخهٔ 1.3 یا هر نسخهٔ متأخر دیگری که توسط بنیاد نرم‌افزارهای آزاد منتشر شده، با رعایت عدم وجود بخش‌های ناپیوسته، متون روی جلد و متون پشت جلد صادر شده است. یک نسخه از این مجوز در بخش موسوم به "GNU Free Documentation License" درج شده است.

2026-08-03 binutils-2.47