نام (NAME)

objdump - نمایش اطلاعات از فایل‌های شیء

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

objdump [-a|--archive-headers]
[-b bfdname|--target=bfdname]
[-C|--demangle[=style] ]
[-d|--disassemble[=symbol]]
[-D|--disassemble-all]
[-z|--disassemble-zeroes]
[-EB|-EL|--endian={big | little }]
[-f|--file-headers]
[-F|--file-offsets]
[--file-start-context]
[-g|--debugging]
[-e|--debugging-tags]
[-h|--section-headers|--headers]
[-i|--info]
[-j section|--section=section]
[-l|--line-numbers]
[-S|--source]
[--source-comment[=text]]
[-m machine|--architecture=machine]
[-M options|--disassembler-options=options]
[-p|--private-headers]
[-P options|--private=options]
[-r|--reloc]
[-R|--dynamic-reloc]
[-s|--full-contents]
[-Z|--decompress]
[-W|--dwarf]
[-Wa|--dwarf=abbrev]
[-WA|--dwarf=addr]
[-Wr|--dwarf=aranges]
[-Wc|--dwarf=cu_index]
[-WL|--dwarf=decodedline]
[-Wf|--dwarf=frames]
[-WF|--dwarf=frames-interp]
[-Wg|--dwarf=gdb_index]
[-Wi|--dwarf=info]
[-Wk|--dwarf=links]
[-Wo|--dwarf=loc]
[-Wm|--dwarf=macro]
[-Wp|--dwarf=pubnames]
[-Wt|--dwarf=pubtypes]
[-WR|--dwarf=Ranges]
[-Wl|--dwarf=rawline]
[-Ws|--dwarf=str]
[-WO|--dwarf=str-offsets]
[-Wu|--dwarf=trace_abbrev]
[-WT|--dwarf=trace_aranges]
[-WU|--dwarf=trace_info]
[-WK|--dwarf=follow-links]
[-WN|--dwarf=no-follow-links]
[-WD|--dwarf=use-debuginfod]
[-WE|--dwarf=do-not-use-debuginfod]
[--debug-dir=dir]
[--map-global-vars]
[-L|--process-links]
[--ctf=section]
[--sframe=section]
[-G|--stabs]
[-t|--syms]
[-T|--dynamic-syms]
[-x|--all-headers]
[-w|--wide]
[--start-address=address]
[--stop-address=address]
[--no-addresses]
[--prefix-addresses]
[--[no-]show-raw-insn]
[--adjust-vma=offset]
[--show-all-symbols]
[--dwarf-depth=n]
[--dwarf-start=n]
[--ctf-parent=section]
[--no-recurse-limit|--recurse-limit]
[--special-syms]
[--prefix=prefix]
[--prefix-strip=level]
[--insn-width=width]
[--visualize-jumps[=color|=extended-color|=off]
[--disassembler-color=[off|terminal|on|extended]
[-U method] [--unicode=method]
[-V|--version]
[-H|--help]
objfile....SH "توضیحات (DESCRIPTION)" objdump اطلاعات مربوط به یک یا چند فایل شیء را نمایش می‌دهد. گزینه‌ها مشخص می‌کنند چه اطلاعات به‌خصوصی نمایش داده شود. این اطلاعات بیشتر برای برنامه‌نویسانی مفید است که بر روی ابزارهای کامپایل کار می‌کنند، برعکس برنامه‌نویسانی که فقط می‌خواهند برنامه‌شان کامپایل شده و اجرا شود.

objfile... فایل‌های شیئی هستند که باید بررسی شوند. هنگامی که آرشیوها را مشخص می‌کنید، objdump اطلاعات هر یک از فایل‌های شیء عضو را نمایش می‌دهد.

گزینه‌ها (OPTIONS)

فرم‌های کوتاه و بلند گزینه‌ها، که در اینجا به عنوان حالت‌های معادل نشان داده شده‌اند، یکسان هستند. حداقل یکی از گزینه‌های فهرست -a,-d,-D,-e,-f,-g,-G,-h,-H,-p,-P,-r,-R,-s,-S,-t,-T,-V,-x باید مشخص شود.

-a

--archive-header

اگر هر یک از فایل‌های objfile از نوع آرشیو باشند، اطلاعات سرآیند آرشیو را (در قالبی شبیه به ls -l) نمایش می‌دهد. علاوه بر اطلاعاتی که می‌توانید با ar tv فهرست کنید، objdump -a قالب فایل شیء هر عضو آرشیو را نیز نشان می‌دهد.

--adjust-vma=offset

هنگام استخراج اطلاعات، ابتدا offset را به آدرس تمام بخش‌ها اضافه می‌کند. این گزینه زمانی مفید است که آدرس بخش‌ها با جدول نمادها مطابقت نداشته باشد، که این مورد هنگام قرار دادن بخش‌ها در آدرس‌های خاص در قالبی که نمی‌تواند آدرس بخش‌ها را نشان دهد، مانند a.out، رخ می‌دهد.

-b bfdname

--target=bfdname

مشخص می‌کند که قالب کد شیء برای فایل‌های شیء، bfdname است. این گزینه ممکن است ضروری نباشد؛ objdump می‌تواند بسیاری از قالب‌ها را به طور خودکار شناسایی کند.

برای مثال،

objdump -b oasys -m vax -h fu.o

اطلاعات خلاصه‌ای از سرآیند بخش‌های (-h) فایل fu.o را نمایش می‌دهد که صراحتاً با (-m) به عنوان یک فایل شیء VAX در قالب تولیدشده توسط کامپایلرهای Oasys مشخص شده است. می‌توانید قالب‌های موجود را با گزینهٔ -i فهرست کنید.

-C

--demangle[=style]

رمزگشایی (demangle) نام نمادهای سطح پایین به نام‌های سطح کاربر. این گزینه علاوه بر حذف هرگونه زیرخط ابتدایی اضافه‌شده توسط سیستم، نام توابع ++C را خوانا می‌کند. کامپایلرهای مختلف سبک‌های درهم‌سازی متفاوتی دارند. آرگومان اختیاری سبک رمزگشایی می‌تواند برای انتخاب یک سبک رمزگشایی مناسب برای کامپایلر شما استفاده شود.

--recurse-limit

--no-recurse-limit

--recursion-limit

--no-recursion-limit

محدودیت در میزان بازگشتی انجام‌شده هنگام رمزگشایی رشته‌ها را فعال یا غیرفعال می‌کند. از آنجا که قالب‌های درهم‌سازی نام امکان سطحی نامحدود از بازگشت را می‌دهند، این امکان وجود دارد که رشته‌هایی ایجاد شوند که رمزگشایی آن‌ها تمام فضای پشتهٔ موجود در ماشین میزبان را مصرف کرده و منجر به خطای حافظه شود. این محدودیت با محدود کردن بازگشت به 2048 سطح تودرتو سعی در جلوگیری از این اتفاق دارد.

حالت پیش‌فرض این است که این محدودیت فعال باشد، اما غیرفعال کردن آن ممکن است برای رمزگشایی نام‌های واقعاً پیچیده ضروری باشد. با این حال توجه داشته باشید که اگر محدودیت بازگشت غیرفعال شود، اتمام فضای پشته امکان‌پذیر است و هرگونه گزارش باگ در مورد چنین اتفاقی رد خواهد شد.

-g

--debugging

نمایش اطلاعات اشکال‌زدایی. این گزینه تلاش می‌کند اطلاعات قالب اشکال‌زدایی STABS ذخیره‌شده در فایل را تجزیه کرده و آن را با استفاده از نگارشی شبیه C چاپ کند. اگر هیچ اطلاعات اشکال‌زدایی STABS یافت نشد، این گزینه به گزینهٔ -W رجوع می‌کند تا هرگونه اطلاعات DWARF در فایل را چاپ کند.

-e

--debugging-tags

مانند -g، اما اطلاعات در قالبی سازگار با ابزار ctags تولید می‌شود.

-d

--disassemble

--disassemble=symbol

کدهای نمادین اسمبلی را برای دستورالعمل‌های ماشین از فایل ورودی نمایش می‌دهد. این گزینه تنها بخش‌هایی را دیس‌اسمبل می‌کند که انتظار می‌رود حاوی دستورالعمل‌ها باشند. اگر آرگومان اختیاری symbol مشخص شود (احتمالاً چند بار)، کدهای نمادین اسمبلی با شروع از (تمام) symbol نمایش داده می‌شوند. اگر symbol نام تابع باشد، دیس‌اسمبل در انتهای تابع متوقف می‌شود، در غیر این صورت با برخورد به نماد بعدی متوقف خواهد شد. اگر هیچ تطابقی برای هیچ symbol یافت نشود، چیزی نمایش داده نخواهد شد.

توجه داشته باشید اگر گزینهٔ --dwarf=follow-links فعال باشد، هر جدول نمادی در فایل‌های پیوند‌خوردهٔ اطلاعات اشکال‌زدایی خوانده شده و هنگام دیس‌اسمبل کردن استفاده خواهد شد.

-D

--disassemble-all

مانند -d، اما محتوای همهٔ بخش‌های غیرخالی و غیر bss را دیس‌اسمبل می‌کند، نه فقط بخش‌هایی که انتظار می‌رود شامل دستورالعمل باشند. می‌توان از -j برای انتخاب بخش‌های خاص استفاده کرد.

این گزینه همچنین اثر ظریفی بر دیس‌اسمبل کردن دستورالعمل‌ها در بخش‌های کد دارد. هنگامی که گزینهٔ -d فعال است، objdump فرض می‌کند هر نماد موجود در یک بخش کد، روی مرز بین دستورالعمل‌ها رخ می‌دهد و از دیس‌اسمبل کردن در طول چنین مرزی خودداری می‌کند. اما هنگامی که گزینهٔ -D فعال باشد، این فرض نادیده گرفته می‌شود. این بدان معناست که خروجی -d و -D ممکن است متفاوت باشد اگر برای مثال، داده‌ها در بخش‌های کد ذخیره شده باشند.

اگر هدف یک معماری ARM باشد، این سوئیچ همچنین این اثر را دارد که دیس‌اسمبلر را وادار می‌کند تا تکه‌های دادهٔ موجود در بخش‌های کد را طوری رمزگشایی کند که گویی دستورالعمل هستند.

توجه داشته باشید اگر گزینهٔ --dwarf=follow-links فعال باشد، هر جدول نمادی در فایل‌های پیوند‌خوردهٔ اطلاعات اشکال‌زدایی خوانده شده و هنگام دیس‌اسمبل کردن استفاده خواهد شد.

--no-addresses

هنگام دیس‌اسمبل کردن، آدرس‌ها را در هر خط یا برای نمادها و آفست‌های تغییر مکان (relocation offsets) چاپ نمی‌کند. این گزینه در ترکیب با --no-show-raw-insn می‌تواند برای مقایسهٔ خروجی کامپایلر مفید باشد.

--prefix-addresses

هنگام دیس‌اسمبل کردن، آدرس کامل را در هر خط چاپ می‌کند. این همان قالب قدیمی‌تر دیس‌اسمبل است.

-EB

-EL

--endian={big|little}

ترتیب بایت (endianness) فایل‌های شیء را مشخص می‌کند. این گزینه فقط بر دیس‌اسمبل کردن تأثیر می‌گذارد. همچنین می‌تواند هنگام دیس‌اسمبل کردن قالب فایلی که اطلاعات ترتیب بایت را توصیف نمی‌کند، مانند S-records، مفید باشد.

-f

--file-headers

اطلاعات خلاصه‌ای را از سرآیند کلی هر یک از فایل‌های objfile نمایش می‌دهد.

-F

--file-offsets

هنگام دیس‌اسمبل کردن بخش‌ها، هر زمان که نمادی نمایش داده می‌شود، آفست فایلیِ ناحیهٔ داده‌ای را که در شُرُف استخراج است نیز نمایش می‌دهد. اگر صفرها رد شوند، هنگام از سرگیری دیس‌اسمبل، به کاربر اعلام می‌کند که چند صفر رد شده‌اند و آفست فایلیِ مکانی را که دیس‌اسمبل از آنجا ادامه می‌یابد نمایش می‌دهد. هنگام استخراج بخش‌ها، آفست فایلیِ مکانی را که استخراج از آنجا شروع می‌شود نشان می‌دهد.

--file-start-context

مشخص می‌کند که هنگام نمایش توأم کد منبع/دیس‌اسمبل (با فرض -S) از فایلی که هنوز نمایش داده نشده است، زمینهٔ متن تا ابتدای فایل گسترش یابد.

-h

--section-headers

نمایش اطلاعات خلاصه از سرآیندهای بخش‌های فایل شیء.

قطعه‌های فایل ممکن است به نشانی‌های غیر استاندارد جابه‌جا (relocate) شوند، برای نمونه با استفاده از گزینه‌های -Ttext، -Tdata یا -Tbss در ld. با این حال، برخی قالب‌های فایل شیء، مانند a.out، نشانی آغازین قطعه‌های فایل را ذخیره نمی‌کنند. در این وضعیت‌ها، اگرچه ld بخش‌ها را به درستی بازنشانی می‌کند، استفاده از objdump -h برای فهرست کردن سرآیندهای بخش‌های فایل نمی‌تواند نشانی‌های صحیح را نشان دهد. در عوض، نشانی‌های معمول را نمایش می‌دهد که برای هدف به‌طور ضمنی تعیین شده‌اند.

توجه داشته باشید که در برخی موارد ممکن است برای یک بخش، هر دو مشخصهٔ READONLY و NOREAD تنظیم شده باشد. در چنین مواردی، مشخصهٔ NOREAD اولویت دارد، اما objdump هر دو را گزارش می‌کند چرا که تنظیم دقیق بیت‌های پرچم ممکن است مهم باشد.

-H

--help

چاپ خلاصه‌ای از گزینه‌های objdump و خروج.

-i

--info

نمایش فهرستی از تمامی معماری‌ها و قالب‌های شیء موجود برای تعیین با -b یا -m.

-j name

--section=name

نمایش اطلاعات بخش name. این گزینه می‌تواند چندین بار مشخص شود.

--map-global-vars

نمایش اطلاعات متغیرهای سراسری. این گزینه تنها زمانی کار می‌کند که فایل شیء با گزینهٔ اشکال‌زدایی کامپایل شده باشد. به طور دقیق‌تر، این گزینه به مدخل‌های اطلاعات اشکال‌زدایی DWARF2 متکی است. این قابلیت برای ردگیری مکان و نوع تمام متغیرهای سراسری در فایل شیء داده‌شده مفید است.

-L

--process-links

نمایش محتویات بخش‌های غیر اشکال‌زدایی یافت‌شده در فایل‌های debuginfo جداگانه‌ای که به فایل اصلی پیوند دارند. این گزینه به طور خودکار مستلزم گزینهٔ -WK است، و تنها بخش‌هایی که توسط سایر گزینه‌های خط فرمان درخواست شده‌اند نمایش داده خواهند شد.

-l

--line-numbers

برچسب‌گذاری خروجی (با استفاده از اطلاعات اشکال‌زدایی) با نام فایل و شماره خطوط کد مبدأ متناظر با کد شیء یا جابه‌جایی‌های (relocs) نمایش‌داده‌شده. تنها به همراه -d، -D یا -r مفید است.

-m machine

--architecture=machine

تعیین معماری مورد استفاده هنگام واسازی (disassembling) فایل‌های شیء. این گزینه هنگام واسازی فایل‌های شیئی که فاقد اطلاعات معماری هستند، مانند S-records، می‌تواند مفید باشد. می‌توانید معماری‌های موجود را با گزینهٔ -i فهرست کنید.

برای بیشتر معماری‌ها می‌توان یک نام معماری و یک نام ماشین را که با دونقطه از هم جدا شده‌اند، مشخص کرد. برای نمونه foo:bar به نوع ماشین bar در معماری foo اشاره می‌کند. این ویژگی در صورتی که objdump برای پشتیبانی از چندین معماری پیکربندی شده باشد می‌تواند مفید باشد.

اگر هدف یک معماری ARM باشد، این سوئیچ اثر دیگری نیز دارد. این گزینه واسازی را تنها به دستورالعمل‌هایی محدود می‌کند که توسط معماری مشخص‌شده با machine پشتیبانی می‌شوند. اگر استفاده از این سوئیچ به دلیل عدم وجود اطلاعات معماری در فایل ورودی ضروری باشد، اما در عین حال واسازی تمام دستورالعمل‌ها مورد نظر باشد، از -marm استفاده کنید.

-M options

--disassembler-options=options

ارسال اطلاعات خاص هدف به واساز (disassembler). تنها در برخی از اهداف پشتیبانی می‌شود. اگر تعیین بیش از یک گزینه برای واساز ضروری باشد، می‌توان از چند گزینهٔ -M استفاده کرد یا آن‌ها را در قالب فهرستی با جداکنندهٔ ویرگول قرار داد.

برای ARC، گزینهٔ dsp چاپ دستورالعمل‌های DSP را کنترل می‌کند، spfp چاپ دستورالعمل‌های ممیز شناور (FP) با دقت تکی FPX را انتخاب می‌کند، dpfp چاپ دستورالعمل‌های ممیز شناور با دقت مضاعف FPX را برمی‌گزیند، quarkse_em چاپ دستورالعمل‌های ویژهٔ QuarkSE-EM را انتخاب می‌کند، fpuda چاپ دستورالعمل‌های کمکی دقت مضاعف را انتخاب می‌کند، fpus چاپ دستورالعمل‌های FP با دقت تکی FPU را برمی‌گزیند، در حالی که fpud چاپ دستورالعمل‌های FP با دقت مضاعف FPU را برمی‌گزیند. علاوه بر این، می‌توان با استفاده از hex تعیین کرد که تمام مقادیر بی‌درنگ (immediates) در مبنای شانزده چاپ شوند. به طور پیش‌فرض، مقادیر بی‌درنگ کوتاه با بازنمایی ده‌دهی چاپ می‌شوند، در حالی که مقادیر بی‌درنگ بلند در مبنای شانزده چاپ می‌گردند.

گزینهٔ cpu=... امکان اعمال یک ISA خاص را هنگام واسازی دستورالعمل‌ها فراهم می‌کند و بر مقدار -m یا هر آنچه در فایل ELF وجود دارد ارجحیت می‌یابد. این قابلیت ممکن است برای انتخاب ISA مربوط به ARC EM یا HS مفید باشد، چرا که معماری آن‌ها یکسان است و واساز برای تصمیم‌گیری در مورد اینکه کد مربوط به EM است یا HS به داده‌های خصوصی سرآیند ELF متکی است. این گزینه می‌تواند چندین بار مشخص شود - تنها آخرین مقدار استفاده خواهد شد. مقادیر معتبر همانند مقادیر گزینهٔ -mcpu=... در اسمبلر هستند.

اگر هدف یک معماری ARM باشد، می‌توان از این سوئیچ برای انتخاب مجموعه نام ثبات‌های مورد استفاده در هنگام واسازی بهره برد. تعیین -M reg-names-std (پیش‌فرض) نام ثبات‌ها را همان‌گونه که در مستندات مجموعه دستورالعمل‌های ARM آمده است انتخاب می‌کند، اما با نامیده شدن ثبات ۱۳ به صورت 'sp'، ثبات ۱۴ به صورت 'lr' و ثبات ۱۵ به صورت 'pc'. تعیین -M reg-names-apcs مجموعه نام‌های مورد استفاده در استاندارد فراخوانی رویهٔ ARM (APCS) را انتخاب می‌کند، در حالی که تعیین -M reg-names-raw صرفاً از r به همراه شماره ثبات استفاده خواهد کرد.

همچنین دو متغیر دیگر از طرح نام‌گذاری ثبات‌های APCS وجود دارد که با -M reg-names-atpcs و -M reg-names-special-atpcs فعال می‌شوند و از قراردادهای نام‌گذاری استاندارد فراخوانی رویهٔ ARM/Thumb بهره می‌برند (خواه با نام‌های معمولی ثبات‌ها یا نام‌های ویژهٔ ثبات‌ها).

این گزینه همچنین می‌تواند برای معماری‌های ARM به منظور وادار کردن واساز به تفسیر تمام دستورالعمل‌ها به عنوان دستورالعمل‌های Thumb، با استفاده از سوئیچ --disassembler-options=force-thumb به کار رود. این ویژگی هنگام تلاش برای واسازی کدهای Thumb تولیدشده توسط سایر کامپایلرها می‌تواند مفید باشد.

برای اهداف AArch64، این سوئیچ می‌تواند برای تعیین اینکه آیا دستورالعمل‌ها با استفاده از گزینهٔ -M no-aliases به صورت عمومی‌ترین دستورالعمل واسازی شوند، یا یادداشت‌های دستورالعمل با استفاده از -M notes به عنوان توضیحات در واسازی درج شوند، استفاده گردد. علاوه بر این، گزینهٔ -M annotate می‌تواند برای سفارشی‌سازی نحوهٔ مدیریت دستورالعمل‌های تعریف‌نشده هنگام واسازی فایل‌های اجرایی و کتابخانه‌های اشتراکی به کار رود. در حالت عادی، واساز صرفاً مقدار هگزادسیمال دستورالعمل تعریف‌نشده را نمایش می‌دهد، اما اگر حاشیه‌نویسی فعال باشد، ابتدا تلاش می‌کند نمادی را بیابد که مقدار آن با کدگذاری دستورالعمل مطابقت داشته باشد. در صورت وجود تطابق، نام نماد به جای آن نمایش داده خواهد شد. این ویژگی هنگام واسازی بخش‌های غیرکدی که ممکن است شامل نشانی توابع و داده‌ها باشند می‌تواند مفید واقع شود.

برای x86، برخی از این گزینه‌ها عملکردهای سوئیچ -m را تکرار می‌کنند، اما امکان کنترل دقیق‌تری را فراهم می‌سازند.

همچنین ببینید (SEE ALSO)

nm(1)، readelf(1) و مدخل‌های Info برای binutils.

کپی‌رایت و تکثیر (COPYRIGHT)

Copyright (c) 1991-2026 Free Software Foundation, Inc.

اجازه کپی، توزیع و/یا تغییر این سند تحت شرایط مجوز مستندات آزاد گنو (GNU Free Documentation License)، نسخه ۱.۳ یا هر نسخه بعدی منتشرشده توسط بنیاد نرم‌افزارهای آزاد (Free Software Foundation) اعطا می‌شود؛ بدون بخش‌های تغییرناپذیر، بدون متون روی جلد، و بدون متون پشت جلد. نسخه‌ای از این مجوز در بخش تحت عنوان "GNU Free Documentation License" گنجانده شده است.