.TH I2CSET 8 "مه ۲۰۲۲"
.SH "نام (NAME)"
i2cset \- تنظیم و مقداردهی ثبات‌های I2C

.SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)"
.B i2cset
.RB [ -f ]
.RB [ -y ]
.RB [ "-m mask" ]
.RB [ -r ]
.RB [ -a ]
.I i2cbus
.I chip-address
.I data-address
.RI [ value ]
.RI ...
.RI [ mode ]
.br
.B i2cset
.B -V
.br
.B i2cset
.B -h

.SH "توضیحات (DESCRIPTION)"
دستور
.B i2cset
یک برنامه کمکی کوچک برای مقداردهی و تنظیم ثبات‌های قابل مشاهده از طریق گذرگاه I2C است.

.SH "گزینه‌ها (OPTIONS)"
.TP
.B -V
نمایش نسخه و خروج.
.TP
.B -h
نمایش راهنما و خروج.
.TP
.B -f
اجبار به دسترسی به دستگاه حتی در صورتی که مشغول باشد. به‌طور پیش‌فرض،
.B i2cset
از دسترسی به دستگاهی که تحت کنترل یک درایور هسته است خودداری می‌کند. استفاده از این فلگ خطرناک است و می‌تواند درایور هسته مربوطه را به شدت سردرگم کند. همچنین می‌تواند باعث شود
.B i2cset
بدون اخطار در ثبات اشتباهی بنویسد. بنابراین با مسئولیت خود و تنها در صورتی که می‌دانید چه می‌کنید از آن استفاده نمایید.
.TP
.B -y
غیرفعال کردن حالت تعاملی. به‌طور پیش‌فرض،
.B i2cset
قبل از دستکاری گذرگاه I2C منتظر تأیید کاربر می‌ماند. با استفاده از این فلگ، عملیات را مستقیماً انجام می‌دهد. این گزینه عمدتاً برای استفاده در اسکریپت‌ها در نظر گرفته شده است.
.TP
.B -m mask
پارامتر
\fImask\fR،
در صورت تعیین، مشخص می‌کند کدام بیت‌های
\fIvalue\fR
در عمل در
\fIdata-address\fR
نوشته خواهند شد. بیت‌هایی که در ماسک برابر با ۱ تنظیم شده‌اند از
\fIvalue\fR
گرفته می‌شوند، در حالی که بیت‌های تنظیم‌شده روی ۰ از
\fIdata-address\fR
خوانده شده و بنابراین در طول عملیات حفظ می‌گردند. لطفاً توجه داشته باشید که این پارامتر فرض می‌کند عملیات خواندن و نوشتن برای حالت مشخص‌شده روی دستگاهی که به آن دسترسی دارید متقارن است. این موضوع ممکن است همیشه صادق نباشد، زیرا نه I2C و نه SMBus چنین تقارنی را تضمین نمی‌کنند.
.TP
.B -r
خواندن مجدد مقدار بلافاصله پس از نوشتن آن و مقایسه نتیجه با مقدار نوشته‌شده. این رفتار در گذشته رفتار پیش‌فرض بود. همان محدودیت‌های گزینه
\fB-m\fR
در اینجا نیز اعمال می‌شوند.
.TP
.B -a
اجازه استفاده از آدرس‌های بین 0x00 \- 0x07 و 0x78 \- 0x7f. توصیه نمی‌شود.
.PP
سه پارامتر الزامی برای
.B i2cset
وجود دارد.
\fIi2cbus\fR
شماره یا نام گذرگاه I2C برای پویش را مشخص می‌کند. این شماره باید با یکی از گذرگاه‌های فهرست‌شده توسط
\fIi2cdetect -l\fR
مطابقت داشته باشد.
\fIchip-address\fR
آدرس تراشه روی آن گذرگاه را مشخص می‌کند و یک عدد صحیح بین 0x08 و 0x77 است.
\fIdata-address\fR
آدرس مورد نظر روی آن تراشه برای نوشتن را مشخص می‌کند و یک عدد صحیح بین 0x00 و 0xFF است.
.PP
پارامتر
\fIvalue\fR،
در صورت تعیین، مقداری است که باید در آن مکان روی تراشه نوشته شود. اگر این پارامتر حذف شود، یک نوشتن کوتاه (short write) صادر می‌گردد. برای اکثر تراشه‌ها، این عمل صرفاً یک اشاره‌گر داخلی را روی مکان مورد نظر تنظیم می‌کند، اما در عمل چیزی در آن مکان نمی‌نویسد. هرچند برای تعداد اندکی از تراشه‌ها، به‌ویژه تراشه‌های ساده‌ای که تنها یک ثبات دارند، این نوشتن کوتاه در واقع یک نوشتن واقعی است. اگر پارامتر حالت برابر با
\fBs\fP
یا
\fBi\fP
باشد، می‌توان چندین مقدار را مشخص کرد.
.PP
پارامتر
\fImode\fR،
در صورت تعیین، یکی از حروف
\fBb\fP،
\fBw\fP،
\fBs\fP
یا
\fBi\fP
است که به ترتیب متناظر با اندازه نوشتن یک تک‌بایت، یک کلمه ۱۶ بیتی، نوشتن بلوکی SMBus یا نوشتن بلوکی I2C می‌باشند. برای نوشتن‌های بلوکی SMBus و I2C، اندازه نوشتن با تعداد پارامترهای
\fIvalue\fR
تعیین می‌شود.
به جز برای نوشتن‌های بلوکی I2C، می‌توان یک
\fBp\fP
را نیز به انتهای پارامتر
\fImode\fR
افزود تا PEC فعال گردد.
اگر پارامتر
\fImode\fR
حذف شود،
.B i2cset
به‌طور پیش‌فرض از حالت بایتی بدون PEC استفاده می‌کند. مقدار
\fIvalue\fR
ارائه‌شده باید در محدوده مجاز برای نوع داده مشخص‌شده باشد (0x00 \- 0xFF برای نوشتن‌های بایتی و بلوکی، و 0x0000 \- 0xFFFF برای کلمه‌ها).
حالت ممکن دیگر
\fBc\fP
است که هیچ مقداری را نمی‌نویسد (به‌اصطلاح نوشتن کوتاه). معمولاً نیازی به تعیین این حالت ندارید، زیرا در صورت عدم ارائه مقدار، این حالت پیش‌فرض است؛ مگر اینکه بخواهید PEC را نیز فعال کنید.

.SH "هشدار (WARNING)"
دستور
.B i2cset
در صورت استفاده نادرست می‌تواند بسیار خطرناک باشد. این دستور می‌تواند گذرگاه I2C شما را سردرگم کند، موجب از دست رفتن داده‌ها شود، یا اثرات جانبی جدی‌تری داشته باشد. نوشتن روی یک EEPROM سریال در ماژول حافظه DIMM (آدرس‌های تراشه بین 0x50 و 0x57) ممکن است حافظه شما را
.B نابود کند
و سیستم شما را غیرقابل راه‌اندازی (Unbootable) سازد! هنگام استفاده از این برنامه به شدت احتیاط کنید.

.SH "مثال‌ها (EXAMPLES)"
.PP
نوشتن مقدار 0x42 در ثبات ۸ بیتی 0x11 از دستگاه I2C در آدرس ۷ بیتی 0x2d روی گذرگاه ۱ (i2c-1)، پس از تأیید کاربر:
.nf
.RS
# i2cset 1 0x2d 0x11 0x42
.RE
.fi
.PP
پاک کردن فوری ۳ بیت کم‌ارزش ثبات ۸ بیتی 0x11 از دستگاه I2C در آدرس ۷ بیتی 0x2d روی گذرگاه ۱ (i2c-1) (بدون نیاز به تأیید کاربر):
.nf
.RS
# i2cset -y -m 0x07 1 0x2d 0x11 0x00
.RE
.fi
.PP
نوشتن مقدار 0x5000 در ثبات ۱۶ بیتی 0x02 از دستگاه I2C در آدرس ۷ بیتی 0x48 روی گذرگاه ۱ (i2c-1)، پس از تأیید کاربر:
.nf
.RS
# i2cset 1 0x48 0x02 0x5000 w
.RE
.fi
.PP
همچنین برای مشاهده مثال‌هایی از استفاده ترکیبی از
\fIi2cset\fR
و
\fIi2cget\fR،
صفحه
.BR i2cget (8)
را ببینید.

.SH "اشکالات (BUGS)"
برای گزارش اشکالات یا ارسال اصلاحات، لطفاً به فهرست پستی Linux I2C به نشانی
<linux-i2c@vger.kernel.org>
همراه با رونوشت (Cc) به نگه‌دارنده فعلی بنویسید:
Jean Delvare <jdelvare@suse.de>.

.SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)"
.BR i2cdetect (8),
.BR i2cdump (8),
.BR i2cget (8),
.BR i2ctransfer (8),
.BR isaset (8)

.SH "نویسندگان (AUTHORS)"
Frodo Looijaard، Mark D. Studebaker و Jean Delvare
.PP
این صفحه راهنما در ابتدا توسط David Z Maze <dmaze@debian.org> برای سیستم Debian GNU/Linux نوشته شده بود.