'\" t
.\"     Title: git-show
.\"    Author: [FIXME: author] [see http://www.docbook.org/tdg5/en/html/author]
.\" Generator: DocBook XSL Stylesheets vsnapshot <http://docbook.sf.net>
.\"      Date: 2026-06-29
.\"    Manual: دستورات عمومی کاربر
.\"    Source: Git 2.55.0
.\"  Language: Persian
.\"
.TH "GIT\-SHOW" "1" "2026\-06\-29" "Git 2\&.55\&.0" "دستورات عمومی کاربر"
.\" -----------------------------------------------------------------
.\" * Define some portability stuff
.\" -----------------------------------------------------------------
.\" ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
.\" http://bugs.debian.org/507673
.\" http://lists.gnu.org/archive/html/groff/2009-02/msg00013.html
.\" ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
.ie \n(.g .ds Aq \(aq
.el       .ds Aq '
.\" -----------------------------------------------------------------
.\" * set default formatting
.\" -----------------------------------------------------------------
.\" disable hyphenation
.nh
.\" disable justification (adjust text to left margin only)
.ad l
.\" -----------------------------------------------------------------
.\" * MAIN CONTENT STARTS HERE *
.\" -----------------------------------------------------------------
.SH "نام (NAME)"
git-show \- نمایش انواع مختلف اشیاء
.SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)"
.sp
.nf
\fBgit\fR \fBshow\fR [\fI<options>\fR] [\fI<object>\fR\&...]
.fi
.sp
.SH "توضیحات (DESCRIPTION)"
.sp
یک یا چند شیء (blobها، درخت‌ها، برچسب‌ها و کامیت‌ها) را نمایش می‌دهد\&.
.sp
برای کامیت‌ها، پیام لاگ و تفاضل متنی (textual diff) را نمایش می‌دهد\&. همچنین کامیت ادغام (merge) را با قالب ویژه‌ای که توسط \fBgit\fR \fBdiff\-tree\fR \fB\-\-cc\fR تولید می‌شود ارائه می‌کند\&.
.sp
برای برچسب‌ها، پیام برچسب و اشیای ارجاع‌شده را نشان می‌دهد\&.
.sp
برای درخت‌ها، نام‌ها را نمایش می‌دهد (معادل \fBgit\fR \fBls\-tree\fR با \fB\-\-name\-only\fR)\&.
.sp
برای blobهای ساده، محتویات متنی ساده را نمایش می‌دهد\&.
.sp
برخی از گزینه‌هایی که دستور \fBgit\fR \fBlog\fR می‌فهمد را می‌توان برای کنترل نحوه نمایش تغییرات ارائه‌شده توسط کامیت استفاده کرد\&.
.sp
این صفحه راهنما تنها پرکاربردترین گزینه‌ها را شرح می‌دهد\&.
.SH "گزینه‌ها (OPTIONS)"
.PP
\fI<object>\fR\&.\&.\&.
.RS 4
نام اشیاء برای نمایش (به‌طور پیش‌فرض
\fBHEAD\fR)\&. برای فهرست کامل‌تری از روش‌های نگارش نام اشیاء، بخش "SPECIFYING REVISIONS" را در
\fBgitrevisions\fR(7)
ببینید\&.
.RE
.PP
\fB\-\-pretty\fR[\fB=\fR\fI<format>\fR], \fB\-\-format=\fR\fI<format>\fR
.RS 4
محتوای لاگ‌های کامیت را با قالبی زیبا در قالب داده‌شده نمایش می‌دهد، که در آن
\fI<format>\fR
می‌تواند یکی از موارد
\fBoneline\fR,
\fBshort\fR,
\fBmedium\fR,
\fBfull\fR,
\fBfuller\fR,
\fBreference\fR,
\fBemail\fR,
\fBraw\fR,
\fBformat:\fR\fI<string>\fR
و
\fBtformat:\fR\fI<string>\fR
باشد\&. هنگامی که
\fI<format>\fR
هیچ‌یک از موارد بالا نباشد و حاوی
\fB%\fR\fI<placeholder>\fR
باشد، به‌گونه‌ای عمل می‌کند که گویی
\fB\-\-pretty=tformat:\fR\fI<format>\fR
داده شده است\&.
.sp
برای جزئیات بیشتر درباره هر قالب، بخش «PRETTY FORMATS» را ببینید\&. هنگامی که بخش
\fB=\fR\fI<format>\fR
حذف شود، مقدار پیش‌فرض
\fBmedium\fR
خواهد بود\&.
.if n \{\
.sp
.\}
.RS 4
.it 1 an-trap
.nr an-no-space-flag 1
.nr an-break-flag 1
.br
.ps +1
\fBنکته\fR
.ps -1
.br
می‌توانید قالب پیش‌فرض نمایش را در پیکربندی مخزن مشخص کنید (به
\fBgit-config\fR(1)
مراجعه کنید)\&.
.sp .5v
.RE
.RE
.PP
\fB\-\-abbrev\-commit\fR
.RS 4
به‌جای نمایش نام کامل هگزادسیمال ۴۰ بایتی شیء کامیت، پیشوندی را نشان می‌دهد که شیء را به‌طور منحصربه‌فرد نام‌گذاری کند\&.
گزینه
\fB\-\-abbrev=\fR\fI<n>\fR
(که در صورت نمایش خروجی diff، آن را نیز اصلاح می‌کند) می‌تواند برای تعیین حداقل طول پیشوند استفاده شود\&.
.sp
این گزینه باید خوانایی
\fB\-\-pretty=oneline\fR
را برای افرادی که از ترمینال‌های ۸۰ ستونی استفاده می‌کنند به مراتب بهتر کند\&.
.RE
.PP
\fB\-\-no\-abbrev\-commit\fR
.RS 4
نام کامل هگزادسیمال ۴۰ بایتی شیء کامیت را نمایش می‌دهد\&. این گزینه اثر
\fB\-\-abbrev\-commit\fR
را، چه صریح باشد و چه به‌طور ضمنی توسط گزینه‌های دیگر مانند
\fB\-\-oneline\fR
ایجاد شده باشد، خنثی می‌کند\&. همچنین متغیر
\fBlog\&.abbrevCommit\fR
را بازنویسی می‌نماید\&.
.RE
.PP
\fB\-\-oneline\fR
.RS 4
این گزینه یک حالت کوتاه‌نویسی برای استفاده همزمان از
\fB\-\-pretty=oneline\fR
و
\fB\-\-abbrev\-commit\fR
است\&.
.RE
.PP
\fB\-\-encoding=\fR\fI<encoding>\fR
.RS 4
اشیای کامیت، کدگذاری نویسه‌های استفاده‌شده برای پیام لاگ را در هدر encoding خود ثبت می‌کنند؛ این گزینه می‌تواند به دستور بگوید پیام لاگ کامیت را با کدگذاری مورد نظر کاربر مجدداً کدگذاری کند\&. برای دستورات غیر زیرساختی (non-plumbing)، این مقدار به‌طور پیش‌فرض UTF\-8 است\&. توجه داشته باشید اگر یک شیء ادعا کند با
\fBX\fR
کدگذاری شده است و ما با
\fBX\fR
خروجی بدهیم، شیء را عیناً خروجی می‌دهیم؛ این بدان معنی است که توالی‌های نامعتبر در کامیت اصلی ممکن است به خروجی کپی شوند\&. مشابهاً، اگر تابع iconv(3) در تبدیل کامیت شکست بخورد، شیء اصلی را بدون اعلام خطا عیناً خروجی خواهیم داد\&.
.RE
.PP
\fB\-\-expand\-tabs=\fR\fI<n>\fR, \fB\-\-expand\-tabs\fR, \fB\-\-no\-expand\-tabs\fR
.RS 4
پیش از نمایش پیام لاگ در خروجی، تب‌ها را گسترش می‌دهد (هر تب را با تعداد کافی فاصله جایگزین می‌کند تا به ستون نمایش بعدی که مضربی از
\fI<n>\fR
است پر شود)\&.
\fB\-\-expand\-tabs\fR
حالت کوتاه‌نویسی برای
\fB\-\-expand\-tabs=8\fR, و
\fB\-\-no\-expand\-tabs\fR
حالت کوتاه‌نویسی برای
\fB\-\-expand\-tabs=0\fR
است که گسترش تب‌ها را غیرفعال می‌کند\&.
.sp
به‌طور پیش‌فرض، تب‌ها در قالب‌های زیبایی که پیام لاگ را ۴ فاصله تورفتگی می‌دهند (یعنی
\fBmedium\fR
که پیش‌فرض است،
\fBfull\fR, و
\fBfuller\fR)
گسترش می‌یابند\&.
.RE
.PP
\fB\-\-notes\fR[\fB=\fR\fI<ref>\fR]
.RS 4
هنگام نمایش پیام لاگ کامیت، یادداشت‌هایی را که کامیت را حاشیه‌نویسی می‌کنند (به
\fBgit-notes\fR(1)
مراجعه کنید) نشان می‌دهد\&. این رفتار پیش‌فرض برای دستورات
\fBgit\fR
\fBlog\fR,
\fBgit\fR
\fBshow\fR
و
\fBgit\fR
\fBwhatchanged\fR
است، در صورتی که هیچ گزینه
\fB\-\-pretty\fR,
\fB\-\-format\fR, یا
\fB\-\-oneline\fR
در خط فرمان داده نشده باشد\&.
.sp
به‌طور پیش‌فرض، یادداشت‌های نمایش‌داده‌شده از ارجاع‌های یادداشت فهرست‌شده در متغیرهای
\fBcore\&.notesRef\fR
و
\fBnotes\&.displayRef\fR
(یا بازنویسی‌های متغیرهای محیطی متناظر) برگرفته می‌شوند\&. برای جزئیات بیشتر به
\fBgit-config\fR(1)
مراجعه کنید\&.
.sp
با یک آرگومان اختیاری
\fI<ref>\fR,
از آن ارجاع برای یافتن یادداشت‌ها جهت نمایش استفاده می‌کند\&. ارجاع می‌تواند نام کامل ارجاع را هنگامی که با
\fBrefs/notes/\fR
آغاز می‌شود مشخص کند؛ هنگامی که با
\fBnotes/\fR
آغاز شود، پیشوند
\fBrefs/\fR
و در غیر این صورت
\fBrefs/notes/\fR
برای تشکیل نام کامل ارجاع اضافه می‌گردد\&.
.sp
می‌توان چندین گزینه
\fB\-\-notes\fR
را با هم ترکیب کرد تا مشخص شود چه یادداشت‌هایی نمایش داده می‌شوند\&. مثال‌ها: "\fB\-\-notes=foo\fR" تنها یادداشت‌های
\fBrefs/notes/foo\fR
را نشان می‌دهد؛ "\fB\-\-notes=foo\fR
\fB\-\-notes\fR"
هم یادداشت‌های "refs/notes/foo" و هم یادداشت‌های ارجاع(های) یادداشت پیش‌فرض را نشان می‌دهد\&.
.RE
.PP
\fB\-\-no\-notes\fR
.RS 4
یادداشت‌ها را نشان نمی‌دهد\&. این گزینه با بازنشانی فهرست ارجاع‌های یادداشت که یادداشت‌ها از آن‌ها نمایش داده می‌شوند، گزینه
\fB\-\-notes\fR
فوق را خنثی می‌کند\&. گزینه‌ها به ترتیبی که در خط فرمان داده شده‌اند تجزیه می‌شوند، بنابراین برای نمونه "\fB\-\-notes\fR
\fB\-\-notes=foo\fR
\fB\-\-no\-notes\fR
\fB\-\-notes=bar\fR"
تنها یادداشت‌های
\fBrefs/notes/bar\fR
را نشان خواهد داد\&.
.RE
.PP
\fB\-\-show\-notes\-by\-default\fR
.RS 4
یادداشت‌های پیش‌فرض را نشان می‌دهد مگر اینکه گزینه‌هایی برای نمایش یادداشت‌های خاص ارائه شده باشد\&.
.RE
.PP
\fB\-\-show\-notes\fR[\fB=\fR\fI<ref>\fR], \fB\-\-standard\-notes\fR, \fB\-\-no\-standard\-notes\fR
.RS 4
این گزینه‌ها منسوخ شده‌اند\&. به‌جای آن‌ها از گزینه‌های
\fB\-\-notes\fR/\fB\-\-no\-notes\fR
فوق استفاده کنید\&.
.RE
.PP
\fB\-\-show\-signature\fR
.RS 4
اعتبار شیء کامیت امضاشده را با ارسال امضا به
\fBgpg\fR
\fB\-\-verify\fR
بررسی کرده و خروجی را نمایش می‌دهد\&.
.RE
.SH "قالب‌های نمایشی (PRETTY FORMATS)"
.sp
اگر کامیت یک ادغام باشد و چنانچه قالب نمایشی یکی از موارد \fBoneline\fR، \fBemail\fR یا \fBraw\fR نباشد، یک خط اضافی پیش از خط \fBAuthor:\fR درج می‌شود\&. این خط با "Merge: " آغاز شده و هش‌های کامیت‌های نیاکان با فاصله چاپ می‌شوند\&. توجه داشته باشید اگر نمای خود از تاریخچه را محدود کرده باشید (برای نمونه تنها به تغییرات مربوط به یک دایرکتوری یا فایل خاص علاقه‌مند باشید)، کامیت‌های فهرست‌شده لزوماً همان فهرست کامیت‌های والد \fIمستقیم\fR نیستند\&.
.sp
چندین قالب توکار وجود دارد، و شما می‌توانید قالب‌های بیشتری را با تنظیم گزینه پیکربندی pretty\&.<name> روی یک نام قالب دیگر یا یک رشته \fBformat:\fR مطابق توضیحات زیر تعریف کنید (به \fBgit\-config\fR(1) مراجعه کنید)\&. جزئیات قالب‌های توکار به شرح زیر است:
.PP
\fBoneline\fR
.RS 4
.sp
.if n \{\
.RS 4
.\}
.nf
\fI<hash>\fR \fI<title\-line>\fR
.fi
.if n \{\
.RE
.\}
.sp
این قالب به‌گونه‌ای طراحی شده است که تا حد امکان فشرده باشد\&.
.RE
.PP
\fBshort\fR
.RS 4
.sp
.if n \{\
.RS 4
.\}
.nf
\fBcommit\fR \fI<hash>\fR
\fBAuthor:\fR \fI<author>\fR

    \fI<title\-line>\fR
.fi
.if n \{\
.RE
.\}
.sp
.RE
.PP
\fBmedium\fR
.RS 4
.sp
.if n \{\
.RS 4
.\}
.nf
\fBcommit\fR \fI<hash>\fR
\fBAuthor:\fR \fI<author>\fR
\fBDate:\fR   \fI<author\-date>\fR

    \fI<title\-line>\fR

    \fI<full\-commit\-message>\fR
.fi
.if n \{\
.RE
.\}
.sp
.RE
.PP
\fBfull\fR
.RS 4
.sp
.if n \{\
.RS 4
.\}
.nf
\fBcommit\fR \fI<hash>\fR
\fBAuthor:\fR \fI<author>\fR
\fBCommit:\fR \fI<committer>\fR

    \fI<title\-line>\fR

    \fI<full\-commit\-message>\fR
.fi
.if n \{\
.RE
.\}
.sp
.RE
.PP
\fBfuller\fR
.RS 4
.sp
.if n \{\
.RS 4
.\}
.nf
\fBcommit\fR \fI<hash>\fR
\fBAuthor:\fR     \fI<author>\fR
\fBAuthorDate:\fR \fI<author\-date>\fR
\fBCommit:\fR     \fI<committer>\fR
\fBCommitDate:\fR \fI<committer\-date>\fR

     \fI<title\-line>\fR

     \fI<full\-commit\-message>\fR
.fi
.if n \{\
.RE
.\}
.sp
.RE
.PP
\fBreference\fR
.RS 4
.sp
.if n \{\
.RS 4
.\}
.nf
\fI<abbrev\-hash>\fR (\fI<title\-line>\fR\fB,\fR \fI<short\-author\-date>\fR)
.fi
.if n \{\
.RE
.\}
.sp
این قالب برای ارجاع به یک کامیت دیگر در پیام کامیت استفاده می‌شود و مشابه
\fB\-\-pretty=\*(Aqformat:%C(auto)%h (%s, %ad)\*(Aq\fR
است\&. به‌طور پیش‌فرض، تاریخ با
\fB\-\-date=short\fR
قالب‌بندی می‌شود مگر اینکه گزینه
\fB\-\-date\fR
دیگری صراحتاً مشخص شده باشد\&. همانند هر
\fBformat:\fR
دارای جانگهدارنده‌های قالب، خروجی آن تحت تأثیر گزینه‌های دیگری مانند
\fB\-\-decorate\fR
و
\fB\-\-walk\-reflogs\fR
قرار نمی‌گیرد\&.
.RE
.PP
\fBemail\fR
.RS 4
.sp
.if n \{\
.RS 4
.\}
.nf
\fBFrom\fR \fI<hash>\fR \fI<date>\fR
\fBFrom:\fR \fI<author>\fR
\fBDate:\fR \fI<author\-date>\fR
\fBSubject:\fR [\fBPATCH\fR] \fI<title\-line>\fR

\fI<full\-commit\-message>\fR
.fi
.if n \{\
.RE
.\}
.sp
.RE
.PP
\fBmboxrd\fR
.RS 4
مشابه
\fBemail\fR
است، اما خطوطی در پیام کامیت که با "From " شروع می‌شوند (با صفر یا چند علامت ">" در ابتدا) با ">" نقل‌قول می‌شوند تا به‌عنوان شروع یک کامیت جدید اشتباه گرفته نشوند\&.
.RE
.PP
\fBraw\fR
.RS 4
قالب
\fBraw\fR
کل کامیت را دقیقاً همان‌گونه که در شیء کامیت ذخیره شده است نشان می‌دهد\&. به‌ویژه، هش‌ها صرف‌نظر از اینکه از
\fB\-\-abbrev\fR
یا
\fB\-\-no\-abbrev\fR
استفاده شده باشد، به‌طور کامل نمایش داده می‌شوند، و اطلاعات
\fIparents\fR
کامیت‌های والد واقعی را بدون در نظر گرفتن پیوندها (grafts) یا ساده‌سازی تاریخچه نشان می‌دهد\&. توجه داشته باشید که این قالب بر نحوه نمایش کامیت‌ها تأثیر می‌گذارد، اما بر نحوه نمایش diff (برای نمونه با
\fBgit\fR
\fBlog\fR
\fB\-\-raw\fR)
تأثیری ندارد\&. برای دریافت نام‌های کامل اشیاء در یک قالب diff خام، از
\fB\-\-no\-abbrev\fR
استفاده کنید\&.
.RE
.PP
\fBformat:\fR\fI<format\-string>\fR
.RS 4
قالب
\fBformat:\fR\fI<format\-string>\fR
به شما امکان می‌دهد اطلاعاتی را که مایل به نمایش آن هستید مشخص نمایید\&. عملکرد آن تا حدودی شبیه قالب printf است، با این استثنای قابل توجه که خط جدید را با
\fB%n\fR
به‌جای
\fB\en\fR
دریافت می‌کنید\&.
.sp
برای نمونه،
\fIformat:"The author of %h was %an, %ar%nThe title was >>%s<<%n"\fR
خروجی شبیه به این نمایش می‌دهد:
.sp
.if n \{\
.RS 4
.\}
.nf
The author of fe6e0ee was Junio C Hamano, 23 hours ago
The title was >>t4119: test autocomputing \-p<n> for traditional diff input\&.<<
.fi
.if n \{\
.RE
.\}
.sp
جانگهدارنده‌ها (placeholders) عبارتند از:
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.sp -1
.IP \(bu 2.3
.\}
جانگهدارنده‌هایی که به یک نویسه لفظی (literal) منفرد تبدیل می‌شوند:
.PP
\fB%n\fR
.RS 4
خط جدید (newline)
.RE
.PP
\fB%%\fR
.RS 4
یک
\fB%\fR
خام
.RE
.PP
\fB%x00\fR
.RS 4
\fB%x\fR
به همراه دو رقم هگزادسیمال با بایتی به ارزش آن ارقام هگزادسیمال جایگزین می‌شود (در ادامه این سند، این مورد را «کد قالب‌بندی لفظی» می‌نامیم)\&.
.RE
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.sp -1
.IP \(bu 2.3
.\}
جانگهدارنده‌هایی که بر قالب‌بندی جانگهدارنده‌های بعدی تأثیر می‌گذارند:
.PP
\fB%Cred\fR
.RS 4
تغییر رنگ به قرمز
.RE
.PP
\fB%Cgreen\fR
.RS 4
تغییر رنگ به سبز
.RE
.PP
\fB%Cblue\fR
.RS 4
تغییر رنگ به آبی
.RE
.PP
\fB%Creset\fR
.RS 4
بازنشانی رنگ
.RE
.PP
\fB%C(\fR\fI<spec>\fR\fB)\fR
.RS 4
مشخصات رنگ، مطابق توضیحات زیر عنوان Values در بخش "CONFIGURATION FILE" از
\fBgit\-config\fR(1)\&.
به‌طور پیش‌فرض، رنگ‌ها تنها در صورتی نمایش داده می‌شوند که برای خروجی لاگ فعال شده باشند (توسط
\fBcolor\&.diff\fR,
\fBcolor\&.ui\fR, یا
\fB\-\-color\fR,
و با رعایت تنظیمات
\fBauto\fR
موارد پیشین در صورت ارسال به ترمینال)\&.
\fB%C(auto,\fR\fI<spec>\fR\fB)\fR
به‌عنوان یک مترادف تاریخی برای مقدار پیش‌فرض پذیرفته می‌شود (برای نمونه،
\fB%C(auto,red)\fR)\&.
مشخص کردن
\fB%C(always,\fR\fI<spec>\fR\fB)\fR
رنگ‌ها را حتی در صورتی که رنگ به نحو دیگری فعال نشده باشد نشان می‌دهد (اگرچه استفاده از
\fB\-\-color=always\fR
را برای فعال‌سازی رنگ برای کل خروجی، شامل این قالب و هر چیز دیگری که گیت ممکن است رنگ‌آمیزی کند، در نظر بگیرید)\&.
عبارت
\fBauto\fR
به تنهایی (یعنی
\fB%C(auto)\fR)
رنگ‌آمیزی خودکار را روی جانگهدارنده‌های بعدی فعال می‌کند تا زمانی که رنگ مجدداً تغییر یابد\&.
.RE
.PP
\fB%m\fR
.RS 4
علامت چپ (<)، راست (>) یا مرز (\fB\-\fR)
.RE
.PP
\fB%w(\fR[\fI<w>\fR[\fB,\fR\fI<i1>\fR[\fB,\fR\fI<i2>\fR]]]\fB)\fR
.RS 4
تغییر پیچش خط (line wrapping)، مشابه گزینه
\fB\-w\fR
از
\fBgit\-shortlog\fR(1)\&.
.RE
.PP
\fB%<(\fR\fI<n>\fR[\fB,\fR(\fBtrunc\fR|\fBltrunc\fR|\fBmtrunc\fR)]\fB)\fR
.RS 4
باعث می‌شود جانگهدارنده بعدی حداقل N پهنای ستون را اشغال کند و در صورت لزوم فاصله‌ها را در سمت راست پر نماید\&. در صورت تمایل، اگر خروجی طولانی‌تر از
\fI<n>\fR
ستون باشد، آن را با سه‌نقطه (\&.\&.) در سمت چپ (ltrunc)
\fB\&.\&.\fR\fBft\fR, در وسط (mtrunc)
\fBmi\fR\fB\&.\&.\fR\fBle\fR, یا در انتها (trunc)
\fBrig\&.\fR\&. کوتاه می‌کند\&. نکته ۱: کوتاه‌سازی تنها با
\fI<n>\fR
>= 2 به درستی کار می‌کند\&. نکته ۲: فاصله‌های اطراف مقادیر
\fI<n>\fR
و
\fI<m>\fR
(در ادامه ببینید) اختیاری هستند\&. نکته ۳: ایموجی‌ها و سایر نویسه‌های پهن دو ستون نمایش را اشغال می‌کنند که ممکن است از مرزهای ستون فراتر رود\&. نکته ۴: علائم ترکیبی نویسه‌های تفکیک‌شده ممکن است در مرزهای لایه پرکننده (padding) جابه‌جا شوند\&.
.RE
.PP
\fB%<|(\fR\fI<m>\fR \fB)\fR
.RS 4
باعث می‌شود جانگهدارنده بعدی حداقل تا
\fI<m>\fR\-امین
ستون نمایش امتداد یابد و در صورت لزوم فاصله‌ها را در سمت راست پر کند\&. از مقادیر منفی
\fI<m>\fR
برای موقعیت ستون‌های اندازه‌گیری‌شده از لبه سمت راست پنجره ترمینال استفاده کنید\&.
.RE
.PP
\fB%>(\fR\fI<n>\fR\fB)\fR, \fB%>|(\fR\fI<m>\fR\fB)\fR
.RS 4
به ترتیب مشابه
\fB%<(\fR\fI<n>\fR\fB)\fR
و
\fB%<|(\fR\fI<m>\fR\fB)\fR
هستند، اما فاصله‌ها را در سمت چپ پر می‌کنند\&.
.RE
.PP
\fB%>>(\fR\fI<n>\fR\fB)\fR, \fB%>>|(\fR\fI<m>\fR\fB)\fR
.RS 4
به ترتیب مشابه
\fB%>(\fR\fI<n>\fR\fB)\fR
و
\fB%>|(\fR\fI<m>\fR\fB)\fR
هستند، با این تفاوت که اگر جانگهدارنده بعدی فضایی بیش از مقدار داده‌شده اشغال کند و در سمت چپ آن فاصله وجود داشته باشد، از آن فاصله‌ها استفاده می‌کند\&.
.RE
.PP
\fB%><(\fR\fI<n>\fR\fB)\fR, \fB%><|(\fR\fI<m>\fR\fB)\fR
.RS 4
به ترتیب مشابه
\fB%<(\fR\fI<n>\fR\fB)\fR
و
\fB%<|(\fR\fI<m>\fR\fB)\fR
هستند، اما در هر دو طرف فاصله پر می‌کنند (یعنی متن وسط‌چین می‌شود)\&.
.RE
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.sp -1
.IP \(bu 2.3
.\}
جانگهدارنده‌هایی که به اطلاعات استخراج‌شده از کامیت بسط می‌یابند:
.PP
\fB%H\fR
.RS 4
هش کامیت
.RE
.PP
\fB%h\fR
.RS 4
هش کوتاه‌شده کامیت
.RE
.PP
\fB%T\fR
.RS 4
هش درخت
.RE
.PP
\fB%t\fR
.RS 4
هش کوتاه‌شده درخت
.RE
.PP
\fB%P\fR
.RS 4
هش‌های والد
.RE
.PP
\fB%p\fR
.RS 4
هش‌های کوتاه‌شده والد
.RE
.PP
\fB%an\fR
.RS 4
نام نویسنده
.RE
.PP
\fB%aN\fR
.RS 4
نام نویسنده (با رعایت \&.mailmap، به
\fBgit-shortlog\fR(1)
یا
\fBgit-blame\fR(1)
مراجعه کنید)
.RE
.PP
\fB%ae\fR
.RS 4
ایمیل نویسنده
.RE
.PP
\fB%aE\fR
.RS 4
ایمیل نویسنده (با رعایت \&.mailmap، به
\fBgit-shortlog\fR(1)
یا
\fBgit-blame\fR(1)
مراجعه کنید)
.RE
.PP
\fB%al\fR
.RS 4
بخش محلی ایمیل نویسنده (بخش پیش از علامت
\fB@\fR)
.RE
.PP
\fB%aL\fR
.RS 4
بخش محلی نویسنده (به
\fB%al\fR
مراجعه کنید) با رعایت \&.mailmap (به
\fBgit-shortlog\fR(1)
یا
\fBgit-blame\fR(1)
مراجعه فرمایید)
.RE
.PP
\fB%ad\fR
.RS 4
تاریخ نویسنده (قالب از گزینه \-\-date= پیروی می‌کند)
.RE
.PP
\fB%aD\fR
.RS 4
تاریخ نویسنده، به سبک RFC2822
.RE
.PP
\fB%ar\fR
.RS 4
تاریخ نویسنده، نسبی
.RE
.PP
\fB%at\fR
.RS 4
تاریخ نویسنده، برچسب زمان UNIX
.RE
.PP
\fB%ai\fR
.RS 4
تاریخ نویسنده، قالب شبیه به ISO 8601
.RE
.PP
\fB%aI\fR
.RS 4
تاریخ نویسنده، قالب سخت‌گیرانه ISO 8601
.RE
.PP
\fB%as\fR
.RS 4
تاریخ نویسنده، قالب کوتاه (\fBYYYY\-MM\-DD\fR)
.RE
.PP
\fB%ah\fR
.RS 4
تاریخ نویسنده، سبک انسان‌خوان (مانند گزینه
\fB\-\-date=human\fR
از
\fBgit-rev-list\fR(1))
.RE
.PP
\fB%cn\fR
.RS 4
نام کامیت‌کننده (ثبت‌کننده)
.RE
.PP
\fB%cN\fR
.RS 4
نام کامیت‌کننده (با رعایت \&.mailmap، به
\fBgit-shortlog\fR(1)
یا
\fBgit-blame\fR(1)
مراجعه کنید)
.RE
.PP
\fB%ce\fR
.RS 4
ایمیل کامیت‌کننده
.RE
.PP
\fB%cE\fR
.RS 4
ایمیل کامیت‌کننده (با رعایت \&.mailmap، به
\fBgit-shortlog\fR(1)
یا
\fBgit-blame\fR(1)
مراجعه کنید)
.RE
.PP
\fB%cl\fR
.RS 4
بخش محلی ایمیل کامیت‌کننده (بخش پیش از علامت
\fB@\fR)
.RE
.PP
\fB%cL\fR
.RS 4
بخش محلی کامیت‌کننده (به
\fB%cl\fR
مراجعه کنید) با رعایت \&.mailmap (به
\fBgit-shortlog\fR(1)
یا
\fBgit-blame\fR(1)
مراجعه فرمایید)
.RE
.PP
\fB%cd\fR
.RS 4
تاریخ کامیت‌کننده (قالب از گزینه \-\-date= تبعیت می‌کند)
.RE
.PP
\fB%cD\fR
.RS 4
تاریخ کامیت‌کننده، به سبک RFC2822
.RE
.PP
\fB%cr\fR
.RS 4
تاریخ کامیت‌کننده، نسبی
.RE
.PP
\fB%ct\fR
.RS 4
تاریخ کامیت‌کننده، برچسب زمان UNIX
.RE
.PP
\fB%ci\fR
.RS 4
تاریخ کامیت‌کننده، قالبی شبیه به ISO 8601
.RE
.PP
\fB%cI\fR
.RS 4
تاریخ کامیت‌کننده، قالب سخت‌گیرانه ISO 8601
.RE
.PP
\fB%cs\fR
.RS 4
تاریخ کامیت‌کننده، قالب کوتاه (\fBYYYY\-MM\-DD\fR)
.RE
.PP
\fB%ch\fR
.RS 4
تاریخ کامیت‌کننده، سبک انسان‌خوان (مانند گزینه
\fB\-\-date=human\fR
از
\fBgit-rev-list\fR(1))
.RE
.PP
\fB%d\fR
.RS 4
نام‌های ارجاع، مانند گزینه \-\-decorate از
\fBgit-log\fR(1)
.RE
.PP
\fB%D\fR
.RS 4
نام‌های ارجاع بدون بسته‌بندی در " (" و ")"\&.
.RE
.PP
\fB%(count)\fR
.RS 4
شماره یک وصله در یک سری وصله\&. تنها در
\fB\-\-commit\-list\-format\fR
در
\fBformat\-patch\fR
استفاده می‌شود\&.
.RE
.PP
\fB%(total)\fR
.RS 4
تعداد کل وصله‌ها در یک سری وصله\&. تنها در
\fB\-\-commit\-list\-format\fR
در
\fBformat\-patch\fR
استفاده می‌شود\&.
.RE
.PP
\fB%(decorate\fR[\fB:\fR\fI<option>\fR\fB,\fR\&.\&.\&.]\fB)\fR
.RS 4
نام‌های ارجاع همراه با تزیینات سفارشی\&. رشته
\fBdecorate\fR
می‌تواند با دو نقطه و صفر یا چند گزینه جداشده با کاما دنبال شود\&. مقادیر گزینه‌ها می‌توانند شامل کدهای قالب‌بندی لفظی باشند\&. این کدها به دلیل نقش کاما (\fB%x2C\fR) و پرانتز بسته (\fB%x29\fR) در نحو گزینه‌ها، باید برای این کاراکترها استفاده شوند\&.
.PP
\fBprefix=\fR\fI<value>\fR
.RS 4
پیش از فهرست نام‌های ارجاع نمایش داده می‌شود\&. پیش‌فرض "\ \&\fB(\fR" است\&.
.RE
.PP
\fBsuffix=\fR\fI<value>\fR
.RS 4
پس از فهرست نام‌های ارجاع نمایش داده می‌شود\&. پیش‌فرض "\fB)\fR" است\&.
.RE
.PP
\fBseparator=\fR\fI<value>\fR
.RS 4
بین نام‌های ارجاع نمایش داده می‌شود\&. پیش‌فرض "\fB,\fR\ \&" است\&.
.RE
.PP
\fBpointer=\fR\fI<value>\fR
.RS 4
میان HEAD و شاخه‌ای که به آن اشاره می‌کند (در صورت وجود) نشان داده می‌شود\&. پیش‌فرض "\ \&\(->\ \&" است\&.
.RE
.PP
\fBtag=\fR\fI<value>\fR
.RS 4
پیش از نام‌های برچسب نمایش داده می‌شود\&. پیش‌فرض "\fBtag:\fR\ \&" است\&.
.RE
.sp
برای نمونه، جهت ایجاد تزیینات بدون پرانتز یا حاشیه‌نویسی برچسب و با فاصله به‌عنوان جداکننده:
.RE
.sp
.if n \{\
.RS 4
.\}
.nf
    %(decorate:prefix=,suffix=,tag=,separator= )
.fi
.if n \{\
.RE
.\}
.PP
\fB%(describe\fR[\fB:\fR\fI<option>\fR\fB,\fR\&.\&.\&.]\fB)\fR
.RS 4
نام انسان‌خوان، مانند
\fBgit-describe\fR(1)؛ رشته خالی برای کامیت‌های غیرقابل توصیف\&. رشته
\fBdescribe\fR
می‌تواند با دو نقطه و صفر یا چند گزینه جداشده با کاما دنبال شود\&. هنگامی که برچسب‌ها همزمان اضافه یا حذف شوند، توصیفات ممکن است ناهماهنگ باشند\&.
.PP
\fBtags\fR[\fB=\fR\fI<bool\-value>\fR]
.RS 4
به‌جای بررسی تنها برچسب‌های حاشیه‌نویسی‌شده (annotated)، برچسب‌های سبک‌وزن (lightweight) را نیز بررسی می‌کند\&.
.RE
.PP
\fBabbrev=\fR\fI<number>\fR
.RS 4
به‌جای استفاده از تعداد پیش‌فرض ارقام هگزادسیمال (که بر اساس تعداد اشیاء در مخزن متغیر است و به‌طور پیش‌فرض ۷ است) برای نام کوتاه‌شده شیء، از
\fI<number>\fR
رقم، یا به تعداد ارقام لازم برای تشکیل یک نام شیء منحصربه‌فرد استفاده می‌کند\&.
.RE
.PP
\fBmatch=\fR\fI<pattern>\fR
.RS 4
تنها برچسب‌های منطبق با الگوی
\fI<pattern>\fR
از
\fBglob\fR(\fB7\fR)
را با حذف پیشوند
\fBrefs/tags/\fR
در نظر می‌گیرد\&.
.RE
.PP
\fBexclude=\fR\fI<pattern>\fR
.RS 4
برچسب‌های منطبق با الگوی
\fI<pattern>\fR
از
\fBglob\fR(\fB7\fR)
را با حذف پیشوند
\fBrefs/tags/\fR
در نظر نمی‌گیرد\&.
.RE
.RE
.PP
\fB%S\fR
.RS 4
نام ارجاع ارائه‌شده در خط فرمان که کامیت از طریق آن در دسترس قرار گرفته است (مانند
\fBgit\fR
\fBlog\fR
\fB\-\-source\fR)، تنها با
\fBgit\fR
\fBlog\fR
کار می‌کند\&.
.RE
.PP
\fB%e\fR
.RS 4
کدگذاری (encoding)
.RE
.PP
\fB%s\fR
.RS 4
موضوع (subject)
.RE
.PP
\fB%f\fR
.RS 4
خط موضوع پاکسازی‌شده، مناسب برای نام فایل
.RE
.PP
\fB%b\fR
.RS 4
بدنه (body)
.RE
.PP
\fB%B\fR
.RS 4
بدنه خام (موضوع و بدنه بدون شکستگی خط)
.RE
.PP
\fB%N\fR
.RS 4
یادداشت‌های کامیت (commit notes)
.RE
.PP
\fB%GG\fR
.RS 4
پیام تأیید خام از GPG برای یک کامیت امضاشده
.RE
.PP
\fB%G?\fR
.RS 4
نمایش "G" برای یک امضای خوب (معتبر)، "B" برای امضای بد، "U" برای امضای خوب با اعتبار نامشخص، "X" برای امضای خوبی که منقضی شده است، "Y" برای امضای خوبی که با یک کلید منقضی ایجاد شده، "R" برای امضای خوبی که با کلید ابطال‌شده ایجاد گردیده، "E" اگر امضا قابل بررسی نباشد (مانند کلید مفقود) و "N" برای نبود امضا
.RE
.PP
\fB%GS\fR
.RS 4
نمایش نام امضاکننده برای یک کامیت امضاشده
.RE
.PP
\fB%GK\fR
.RS 4
نمایش کلید استفاده‌شده برای امضای یک کامیت امضاشده
.RE
.PP
\fB%GF\fR
.RS 4
نمایش اثر انگشت (fingerprint) کلید استفاده‌شده برای امضای یک کامیت امضاشده
.RE
.PP
\fB%GP\fR
.RS 4
نمایش اثر انگشت کلید اصلی که زیرکلید آن برای امضای کامیت امضاشده استفاده شده است
.RE
.PP
\fB%GT\fR
.RS 4
نمایش سطح اعتماد برای کلید استفاده‌شده در امضای کامیت امضاشده
.RE
.PP
\fB%gD\fR
.RS 4
انتخاب‌گر رِف‌لاگ، برای نمونه،
\fBrefs/stash@\fR{1}
یا
\fBrefs/stash@\fR{2
\fBminutes\fR
\fBago\fR}؛
قالب از قوانین توضیح داده‌شده برای گزینه
\fB\-g\fR
پیروی می‌کند\&. بخش پیش از
\fB@\fR
نام ارجاع ارائه‌شده در خط فرمان است (بنابراین
\fBgit\fR
\fBlog\fR
\fB\-g\fR
\fBrefs/heads/master\fR
خروجی
\fBrefs/heads/master@\fR{0}
خواهد داد)\&.
.RE
.PP
\fB%gd\fR
.RS 4
انتخاب‌گر کوتاه‌شده رِف‌لاگ؛ مشابه
\fB%gD\fR،
اما بخش نام ارجاع برای خوانایی بهتر کوتاه شده است (بنابراین
\fBrefs/heads/master\fR
صرفاً تبدیل به
\fBmaster\fR
می‌شود)\&.
.RE
.PP
\fB%gn\fR
.RS 4
نام هویت رِف‌لاگ
.RE
.PP
\fB%gN\fR
.RS 4
نام هویت رِف‌لاگ (با رعایت \&.mailmap، به
\fBgit-shortlog\fR(1)
یا
\fBgit-blame\fR(1)
مراجعه کنید)
.RE
.PP
\fB%ge\fR
.RS 4
ایمیل هویت رِف‌لاگ
.RE
.PP
\fB%gE\fR
.RS 4
ایمیل هویت رِف‌لاگ (با رعایت \&.mailmap، به
\fBgit-shortlog\fR(1)
یا
\fBgit-blame\fR(1)
مراجعه فرمایید)
.RE
.PP
\fB%gs\fR
.RS 4
موضوع رِف‌لاگ
.RE
.PP
\fB%(trailers\fR[\fB:\fR\fI<option>\fR\fB,\fR\&.\&.\&.]\fB)\fR
.RS 4
دنباله‌های (trailers) بدنه را به همان شکلی که توسط
\fBgit-interpret-trailers\fR(1)
تفسیر می‌شود نمایش می‌دهد\&. رشته‌ی
\fBtrailers\fR
می‌تواند با یک دو نقطه و صفر یا چند گزینه جداشده با کاما دنبال شود\&. اگر گزینه‌ای چندین بار ارائه شود، آخرین مورد اعمال خواهد شد\&.
.PP
\fBkey=\fR\fI<key>\fR
.RS 4
تنها دنباله‌های با <key> مشخص‌شده را نشان می‌دهد\&. تطبیق بدون حساسیت به حروف کوچک و بزرگ انجام می‌شود و دو نقطه انتهایی اختیاری است\&. اگر گزینه چندین بار داده شود، خطوط دنباله منطبق با هر یک از کلیدها نمایش داده می‌شوند\&. این گزینه به‌طور خودکار گزینه
\fBonly\fR
را فعال می‌سازد تا خطوط غیردنباله در بلوک دنباله پنهان شوند\&. در صورت عدم تمایل می‌توان آن را با
\fBonly=false\fR
غیرفعال کرد\&. برای نمونه،
\fB%(trailers:key=Reviewed\-by)\fR
خطوط دنباله با کلید
\fBReviewed\-by\fR
را نشان می‌دهد\&.
.RE
.PP
\fBonly\fR[\fB=\fR\fI<bool>\fR]
.RS 4
تعیین می‌کند که آیا خطوط غیردنباله از بلوک دنباله باید گنجانده شوند یا خیر\&.
.RE
.PP
\fBseparator=\fR\fI<sep>\fR
.RS 4
جداکننده درج‌شده میان خطوط دنباله را مشخص می‌سازد\&. پیش‌فرض نویسه خط جدید (line feed) است\&. رشته <sep> می‌تواند حاوی کدهای قالب‌بندی لفظی توضیح داده‌شده در بالا باشد\&. برای استفاده از کاما به‌عنوان جداکننده باید از
\fB%x2C\fR
استفاده کرد، چرا که در غیر این صورت به‌عنوان گزینه بعدی تجزیه می‌شود\&. برای نمونه،
\fB%(trailers:key=Ticket,separator=%x2C )\fR
تمام خطوط دنباله با کلید
\fBTicket\fR
را که با کاما و یک فاصله جدا شده‌اند نشان می‌دهد\&.
.RE
.PP
\fBunfold\fR[\fB=\fR\fI<bool>\fR]
.RS 4
به‌گونه‌ای عمل می‌کند که گویی گزینه
\fB\-\-unfold\fR
دستور interpret-trailers داده شده است\&. برای نمونه،
\fB%(trailers:only,unfold=true)\fR
تمام خطوط دنباله را باز کرده و نمایش می‌دهد\&.
.RE
.PP
\fBkeyonly\fR[\fB=\fR\fI<bool>\fR]
.RS 4
تنها بخش کلید دنباله را نشان می‌دهد\&.
.RE
.PP
\fBvalueonly\fR[\fB=\fR\fI<bool>\fR]
.RS 4
تنها بخش مقدار دنباله را نشان می‌دهد\&.
.RE
.PP
\fBkey_value_separator=\fR\fI<sep>\fR
.RS 4
جداکننده درج‌شده میان کلید و مقدار هر دنباله را مشخص می‌کند\&. پیش‌فرض ": " است\&. در غیر این صورت دارای همان معناشناسی
\fBseparator=\fR\fI<sep>\fR
فوق است\&.
.RE
.RE
.sp
.if n \{\
.sp
.\}
.RS 4
.it 1 an-trap
.nr an-no-space-flag 1
.nr an-break-flag 1
.br
.ps +1
\fBنکته\fR
.ps -1
.br
برخی از جانگهدارنده‌ها ممکن است به گزینه‌های دیگری که به موتور پیمایش بازنگری داده شده‌اند وابسته باشند\&. برای نمونه، گزینه‌های رِف‌لاگ
\fB%g*\fR
رشته‌ای خالی درج خواهند کرد مگر اینکه در حال پیمایش مدخل‌های رِف‌لاگ باشیم (برای مثال با
\fBgit\fR
\fBlog\fR
\fB\-g\fR)\&. جانگهدارنده‌های
\fB%d\fR
و
\fB%D\fR
در صورتی که
\fB\-\-decorate\fR
از قبل در خط فرمان ارائه نشده باشد، از قالب تزیین "short" استفاده خواهند کرد\&.
.sp .5v
.RE
گزینه‌های بولی (boolean) یک مقدار اختیاری [\fB=\fR\fI<bool\-value>\fR] را می‌پذیرند\&. مقادیری که توسط
\fB\-\-type=bool\fR
در
\fBgit-config\fR(1)
مانند
\fByes\fR
و
\fBoff\fR
پذیرفته می‌شوند، همگی مجاز هستند\&. ارائه یک گزینه بولی بدون
\fB=\fR\fI<value>\fR
معادل ارائه آن با
\fB=true\fR
است\&.
.sp
اگر یک
\fB+\fR
(علامت مثبت) بعد از
\fB%\fR
یک جانگهدارنده اضافه کنید، یک خط جدید بلافاصله پیش از بسط یافتن درج می‌شود اگر و تنها اگر جانگهدارنده به یک رشته غیرخالی بسط یابد\&.
.sp
اگر یک
\fB\-\fR
(علامت منفی) بعد از
\fB%\fR
یک جانگهدارنده اضافه کنید، تمام خطوط جدید متوالی بلافاصله قبل از بسط حذف می‌شوند اگر و تنها اگر جانگهدارنده به یک رشته خالی بسط یابد\&.
.sp
اگر یک \*(Aq \*(Aq (فاصله) بعد از
\fB%\fR
یک جانگهدارنده اضافه کنید، یک فاصله بلافاصله پیش از بسط درج می‌شود اگر و تنها اگر جانگهدارنده به یک رشته غیرخالی بسط یابد\&.
.RE
.RE
.PP
\fBtformat:\fR
.RS 4
قالب
\fBtformat:\fR
دقیقاً مانند
\fBformat:\fR
عمل می‌کند، به جز اینکه به‌جای معناشناسی «جداکننده» (separator)، معناشناسی «پایان‌دهنده» (terminator) را فراهم می‌سازد\&. به عبارت دیگر، نویسه پایان‌دهنده پیام (معمولاً خط جدید) به هر کامیت اضافه می‌شود، به‌جای اینکه جداکننده‌ای میان مدخل‌ها قرار گیرد\&. این بدان معناست که مدخل نهایی یک قالب تک‌خطی به درستی با یک خط جدید پایان می‌یابد، درست همانند کاری که قالب "oneline" انجام می‌دهد\&. برای نمونه:
.sp
.if n \{\
.RS 4
.\}
.nf
$ git log \-2 \-\-pretty=format:%h 4da45bef \e
  | perl \-pe \*(Aq$_ \&.= " \-\- NO NEWLINE\en" unless /\en/\*(Aq
4da45be
7134973 \-\- NO NEWLINE

$ git log \-2 \-\-pretty=tformat:%h 4da45bef \e
  | perl \-pe \*(Aq$_ \&.= " \-\- NO NEWLINE\en" unless /\en/\*(Aq
4da45be
7134973
.fi
.if n \{\
.RE
.\}
.sp
علاوه بر این، هر رشته ناشناخته‌ای که شامل یک
\fB%\fR
باشد به‌گونه‌ای تفسیر می‌شود که گویی
\fBtformat:\fR
در ابتدای آن قرار دارد\&. برای نمونه، این دو مورد معادل هستند:
.sp
.if n \{\
.RS 4
.\}
.nf
$ git log \-2 \-\-pretty=tformat:%h 4da45bef
$ git log \-2 \-\-pretty=%h 4da45bef
.fi
.if n \{\
.RE
.\}
.sp
.RE
.SH "قالب‌بندی تفاضل (DIFF FORMATTING)"
.sp
گزینه‌های زیر را می‌توان برای تغییر نحوه‌ی تولید خروجی تفاضل (diff) توسط \fBgit\fR \fBshow\fR به کار برد\&.
.PP
\fB\-p\fR, \fB\-u\fR, \fB\-\-patch\fR
.RS 4
تولید وصله (بخش موسوم به \(lqGENERATING PATCH TEXT WITH \-P\(rq را ببینید)\&.
.RE
.PP
\fB\-s\fR, \fB\-\-no\-patch\fR
.RS 4
فرونشاندن تمام خروجی‌های موتور تفاضل\&. برای دستوراتی مانند
\fBgit\fR
\fBshow\fR
که به‌طور پیش‌فرض وصله را نشان می‌دهند جهت خاموش کردن خروجی آن‌ها، یا لغو اثر گزینه‌هایی مانند
\fB\-\-patch\fR
و
\fB\-\-stat\fR
که پیش‌تر در خط فرمان درون یک نام مستعار (alias) آمده‌اند مفید است\&.
.RE
.PP
\fB\-m\fR
.RS 4
نمایش تفاضل‌ها برای کامیت‌های ادغام در قالب پیش‌فرض\&. این مشابه
\fB\-\-diff\-merges=on\fR
است، با این تفاوت که
\fB\-m\fR
هیچ خروجی‌ای تولید نخواهد کرد مگر اینکه
\fB\-p\fR
نیز همراه آن داده شود\&.
.RE
.PP
\fB\-c\fR
.RS 4
تولید خروجی تفاضل ترکیبی (combined diff) برای کامیت‌های ادغام\&. میان‌بری برای
\fB\-\-diff\-merges=combined\fR
\fB\-p\fR\&.
.RE
.PP
\fB\-\-cc\fR
.RS 4
تولید خروجی تفاضل ترکیبی فشرده (dense combined diff) برای کامیت‌های ادغام\&. میان‌بری برای
\fB\-\-diff\-merges=dense\-combined\fR
\fB\-p\fR\&.
.RE
.PP
\fB\-\-dd\fR
.RS 4
تولید تفاضل نسبت به والد اول برای هر دو کامیت‌های ادغام و معمولی\&. میان‌بری برای
\fB\-\-diff\-merges=first\-parent\fR
\fB\-p\fR\&.
.RE
.PP
\fB\-\-remerge\-diff\fR
.RS 4
تولید خروجی remerge\-diff برای کامیت‌های ادغام\&. میان‌بری برای
\fB\-\-diff\-merges=remerge\fR
\fB\-p\fR\&.
.RE
.PP
\fB\-\-no\-diff\-merges\fR
.RS 4
مترادفی برای
\fB\-\-diff\-merges=off\fR\&.
.RE
.PP
\fB\-\-diff\-merges=\fR\fI<format>\fR
.RS 4
قالب تفاضل مورد استفاده برای کامیت‌های ادغام را مشخص می‌کند\&. مقدار پیش‌فرض
\fBdense\-combined\fR
است مگر اینکه
\fB\-\-first\-parent\fR
در حال استفاده باشد، که در این صورت
\fBfirst\-parent\fR
پیش‌فرض خواهد بود\&.
.sp
قالب‌های زیر پشتیبانی می‌شوند:
.PP
\fBoff\fR, \fBnone\fR
.RS 4
غیرفعال کردن خروجی تفاضل‌ها برای کامیت‌های ادغام\&. برای لغو مقدار ضمنی مفید است\&.
.RE
.PP
\fBon\fR, \fBm\fR
.RS 4
باعث می‌شود خروجی تفاضل برای کامیت‌های ادغام در قالب پیش‌فرض نمایش یابد\&. قالب پیش‌فرض را می‌توان با متغیر پیکربندی
\fBlog\&.diffMerges\fR
تغییر داد که مقدار پیش‌فرض آن
\fBseparate\fR
است\&.
.RE
.PP
\fBfirst\-parent\fR, \fB1\fR
.RS 4
نمایش تفاضل کامل نسبت به والد اول\&. این همان قالبی است که
\fB\-\-patch\fR
برای کامیت‌های غیرادغام تولید می‌کند\&.
.RE
.PP
\fBseparate\fR
.RS 4
نمایش تفاضل کامل نسبت به هر یک از والدین\&. مدخل گزارش و تفاضل جداگانه‌ای برای هر والد تولید می‌شود\&.
.RE
.PP
\fBcombined\fR, \fBc\fR
.RS 4
نمایش هم‌زمان تفاوت‌ها از هر یک از والدین تا نتیجه ادغام، به‌جای نمایش جفت‌به‌جفت تفاضل بین یک والد و نتیجه به‌صورت تک‌تک\&. علاوه بر این، تنها فایل‌هایی را فهرست می‌کند که نسبت به تمام والدین تغییر کرده باشند\&.
.RE
.PP
\fBdense\-combined\fR, \fBcc\fR
.RS 4
فشرده‌سازی بیشتر خروجی تولیدشده توسط
\fB\-\-diff\-merges=combined\fR
با حذف تکه‌های (hunks) نامهم؛ تکه‌هایی که محتوای آن‌ها در والدین تنها دو حالت مختلف دارد و نتیجه‌ی ادغام یکی از آن‌ها را بدون تغییر برمی‌گزیند\&.
.RE
.PP
\fBremerge\fR, \fBr\fR
.RS 4
ادغام مجدد کامیت‌های ادغام دو والدی برای ایجاد یک شیء درخت (tree object) موقت\(emکه به‌طور بالقوه حاوی فایل‌هایی با نشانگرهای تعارض و مانند آن است\&. سپس تفاضلی میان آن درخت موقت و کامیت ادغام واقعی نمایش داده می‌شود\&.
.RE
.sp
خروجی صادرشده در هنگام استفاده از این گزینه، و همچنین تعامل آن با سایر گزینه‌ها (مگر در مواردی که صراحتاً مستند شده باشد) ممکن است دستخوش تغییر شود\&.
.RE
.PP
\fB\-\-combined\-all\-paths\fR
.RS 4
باعث می‌شود تفاضل‌های ترکیبی (استفاده‌شده برای کامیت‌های ادغام) نام فایل را از تمامی والدین فهرست کنند\&. بنابراین تنها زمانی تأثیر دارد که
\fB\-\-diff\-merges=\fR[\fBdense\-\fR]\fBcombined\fR
در حال استفاده باشد، و احتمالاً تنها در صورتی مفید است که تغییر نام فایل تشخیص داده شده باشد (یعنی زمانی که تشخیص تغییر نام یا رونوشت درخواست شده باشد)\&.
.RE
.PP
\fB\-U\fR\fI<n>\fR, \fB\-\-unified=\fR\fI<n>\fR
.RS 4
تولید تفاضل‌ها با
\fI<n>\fR
خط از متن زمینه (context)\&. تعداد خطوط زمینه به‌طور پیش‌فرض
\fBdiff\&.context\fR
یا در صورت تنظیم نشدن این متغیر پیکربندی، برابر ۳ است\&. (گزینه
\fB\-U\fR
بدون
\fI<n>\fR
به‌دلیل یک تصادف تاریخی، بی‌صدا به‌عنوان مترادفی برای
\fB\-p\fR
پذیرفته می‌شود)\&. مستلزم
\fB\-\-patch\fR
است\&.
.RE
.PP
\fB\-\-output=\fR\fI<file>\fR
.RS 4
خروجی دادن به یک فایل مشخص به‌جای خروجی استاندارد (stdout)\&.
.RE
.PP
\fB\-\-output\-indicator\-new=\fR\fI<char>\fR, \fB\-\-output\-indicator\-old=\fR\fI<char>\fR, \fB\-\-output\-indicator\-context=\fR\fI<char>\fR
.RS 4
نویسه‌ی مورد استفاده برای نشان دادن خطوط جدید، قدیمی یا زمینه را در وصله‌ی تولیدشده مشخص می‌سازد\&. این نویسه‌ها به‌طور معمول به‌ترتیب
\fB+\fR،
\fB\-\fR
و \*(Aq \*(Aq هستند\&.
.RE
.PP
\fB\-\-raw\fR
.RS 4
برای هر کامیت، خلاصه‌ای از تغییرات را با استفاده از قالب تفاضل خام (raw diff format) نمایش می‌دهد\&. بخش «RAW OUTPUT FORMAT» در
\fBgit-diff\fR(1)
را ببینید\&. این با نمایش خود گزارش (log) در قالب خام متفاوت است، که می‌توانید با
\fB\-\-format=raw\fR
به آن دست یابید\&.
.RE
.PP
\fB\-\-patch\-with\-raw\fR
.RS 4
مترادفی برای
\fB\-p\fR
\fB\-\-raw\fR\&.
.RE
.PP
\fB\-t\fR
.RS 4
نمایش اشیاء درخت (tree objects) در خروجی تفاضل\&.
.RE
.PP
\fB\-\-indent\-heuristic\fR
.RS 4
فعال‌سازی روش اکتشافی (heuristic) که مرزهای تکه‌های تفاضل را برای خواناتر شدن وصله‌ها جابه‌جا می‌کند\&. این حالت پیش‌فرض است\&.
.RE
.PP
\fB\-\-no\-indent\-heuristic\fR
.RS 4
غیرفعال‌سازی روش اکتشافی دندانه‌گذاری (indent heuristic)\&.
.RE
.PP
\fB\-\-minimal\fR
.RS 4
صرف زمان بیشتر برای اطمینان از تولید کوچک‌ترین تفاضل ممکن\&.
.RE
.PP
\fB\-\-patience\fR
.RS 4
تولید تفاضل با استفاده از الگوریتم «patience diff»\&.
.RE
.PP
\fB\-\-histogram\fR
.RS 4
تولید تفاضل با استفاده از الگوریتم «histogram diff»\&.
.RE
.PP
\fB\-\-anchored=\fR\fI<text>\fR
.RS 4
تولید تفاضل با استفاده از الگوریتم «anchored diff»\&.
.sp
این گزینه ممکن است بیش از یک بار مشخص شود\&.
.sp
اگر خطی هم در مبدأ و هم در مقصد وجود داشته باشد، فقط یک بار تکرار شده باشد، و با
\fI<text>\fR
شروع شود، این الگوریتم تلاش می‌کند تا از نمایش آن به‌عنوان حذف یا اضافه در خروجی جلوگیری کند\&. این الگوریتم در درون خود از الگوریتم «patience diff» استفاده می‌کند\&.
.RE
.PP
\fB\-\-diff\-algorithm=\fR(\fBpatience\fR|\fBminimal\fR|\fBhistogram\fR|\fBmyers\fR)
.RS 4
انتخاب الگوریتم تفاضل\&. گونه‌های موجود به شرح زیر هستند:
.PP
\fBdefault\fR, \fBmyers\fR
.RS 4
الگوریتم پایه‌ای و حریصانه‌ی تفاضل (greedy diff)\&. در حال حاضر، این حالت پیش‌فرض است\&.
.RE
.PP
\fBminimal\fR
.RS 4
صرف زمان بیشتر برای اطمینان از تولید کوچک‌ترین تفاضل ممکن\&.
.RE
.PP
\fBpatience\fR
.RS 4
استفاده از الگوریتم «patience diff» هنگام تولید وصله‌ها\&.
.RE
.PP
\fBhistogram\fR
.RS 4
این الگوریتم، الگوریتم patience را برای «پشتیبانی از عناصر مشترک با رخداد کم» توسعه می‌دهد\&.
.RE
.sp
برای نمونه، اگر متغیر
\fBdiff\&.algorithm\fR
را روی مقداری غیرپیش‌فرض تنظیم کرده‌اید و می‌خواهید از مقدار پیش‌فرض استفاده کنید، باید از گزینه‌ی
\fB\-\-diff\-algorithm=default\fR
استفاده نمایید\&.
.RE
.PP
\fB\-\-stat\fR[\fB=\fR\fI<width>\fR[\fB,\fR\fI<name\-width>\fR[\fB,\fR\fI<count>\fR]]]
.RS 4
تولید یک diffstat\&. به‌طور پیش‌فرض، تا جای ممکن فضا برای بخش نام فایل و باقی‌مانده آن برای بخش نمودار میله‌ای (graph) استفاده خواهد شد\&. بیشینه‌ی عرض به‌طور پیش‌فرض برابر با عرض ترمینال، یا ۸۰ ستون در صورت عدم اتصال به ترمینال است و با
\fI<width>\fR
می‌توان آن را بازنویسی کرد\&. عرض بخش نام فایل را می‌توان با دادن عرض دیگری به‌صورت
\fI<name\-width>\fR
پس از یک کاما یا با تنظیم
\fBdiff\&.statNameWidth=\fR\fI<name\-width>\fR
محدود کرد\&. عرض بخش نمودار را می‌توان با استفاده از
\fB\-\-stat\-graph\-width=\fR\fI<graph\-width>\fR
یا با تنظیم
\fBdiff\&.statGraphWidth=\fR\fI<graph\-width>\fR
محدود ساخت\&. استفاده از
\fB\-\-stat\fR
یا
\fB\-\-stat\-graph\-width\fR
بر تمامی دستوراتی که نمودار آماری تولید می‌کنند تأثیر می‌گذارد، در حالی که تنظیم
\fBdiff\&.statNameWidth\fR
یا
\fBdiff\&.statGraphWidth\fR
بر
\fBgit\fR
\fBformat\-patch\fR
تأثیری ندارد\&. با ارائه پارامتر سوم
\fI<count>\fR،
می‌توانید خروجی را به اولین
\fI<count>\fR
خط محدود کنید که در صورت وجود خطوط بیشتر با \&.\&.\&. دنبال می‌شود\&.
.sp
این پارامترها را می‌توان به‌طور جداگانه با
\fB\-\-stat\-width=\fR\fI<width>\fR،
\fB\-\-stat\-name\-width=\fR\fI<name\-width>\fR
و
\fB\-\-stat\-count=\fR\fI<count>\fR
نیز تنظیم کرد\&.
.RE
.PP
\fB\-\-compact\-summary\fR
.RS 4
خروجی دادن خلاصه‌ای فشرده از اطلاعات سرآیند گسترده (extended header) مانند ایجاد یا حذف فایل‌ها ("new" یا "gone"، و در صورت پیوند نمادین بودن اختیاری
\fB+l\fR)
و تغییرات حالت (\fB+x\fR
یا
\fB\-x\fR
به‌ترتیب برای افزودن یا حذف بیت قابل‌اجرا) در diffstat\&. این اطلاعات بین بخش نام فایل و بخش نمودار قرار می‌گیرد\&. مستلزم
\fB\-\-stat\fR
است\&.
.RE
.PP
\fB\-\-numstat\fR
.RS 4
مشابه
\fB\-\-stat\fR،
اما تعداد خطوط اضافه‌شده و حذف‌شده را در نماد ده‌دهی و مسیر فایل را بدون کوتاه‌سازی نشان می‌دهد تا برای ماشین مناسب‌تر باشد\&. برای فایل‌های باینری، به‌جای گفتن
\fB0\fR
\fB0\fR،
دو
\fB\-\fR
خروجی می‌دهد\&.
.RE
.PP
\fB\-\-shortstat\fR
.RS 4
تنها سطر آخر قالب
\fB\-\-stat\fR
را شامل تعداد کل فایل‌های تغییریافته و همچنین تعداد خطوط اضافه‌شده و حذف‌شده خروجی می‌دهد\&.
.RE
.PP
\fB\-X\fR [\fI<param>\fR\fB,\fR\&.\&.\&.], \fB\-\-dirstat\fR[\fB=\fR\fI<param>\fR\fB,\fR\&.\&.\&.]
.RS 4
توزیع میزان نسبی تغییرات را برای هر زیرشاخه خروجی می‌دهد\&. رفتار
\fB\-\-dirstat\fR
را می‌توان با ارسال فهرستی از پارامترهای جداشده با کاما به آن سفارشی کرد\&. مقادیر پیش‌فرض توسط متغیر پیکربندی
\fBdiff\&.dirstat\fR
کنترل می‌شوند (نگاه کنید به
\fBgit-config\fR(1))\&.
پارامترهای زیر در دسترس هستند:
.PP
\fBchanges\fR
.RS 4
محاسبه‌ی اعداد dirstat با شمارش خطوطی که از مبدأ حذف یا به مقصد اضافه شده‌اند\&. این کار میزان جابه‌جایی خالص کد در یک فایل را نادیده می‌گیرد\&. به بیان دیگر، بازآرایی خطوط در یک فایل به اندازه‌ی سایر تغییرات شمرده نمی‌شود\&. در صورتی که هیچ پارامتری داده نشود، این رفتار پیش‌فرض است\&.
.RE
.PP
\fBlines\fR
.RS 4
محاسبه‌ی اعداد dirstat با انجام تحلیل تفاضل خط‌محور معمول، و جمع بستن تعداد خطوط حذف‌شده/افزوده‌شده\&. (برای فایل‌های باینری، در عوض تکه‌های ۶۴ بایتی شمرده می‌شوند، زیرا فایل‌های باینری مفهوم طبیعی خط را ندارند)\&. این یک رفتار هزینه‌برتر برای
\fB\-\-dirstat\fR
نسبت به رفتار
\fBchanges\fR
است، اما خطوط بازآرایی‌شده درون یک فایل را به اندازه سایر تغییرات به شمار می‌آورد\&. خروجی حاصل با آنچه از سایر گزینه‌های
\fB\-\-*stat\fR
به دست می‌آورید سازگار است\&.
.RE
.PP
\fBfiles\fR
.RS 4
محاسبه‌ی اعداد dirstat با شمارش تعداد فایل‌های تغییریافته\&. هر فایل تغییریافته در تحلیل dirstat سهم یکسانی دارد\&. این ارزان‌ترین رفتار محاسباتی برای
\fB\-\-dirstat\fR
است، زیرا اصلاً نیازی به بررسی محتویات فایل ندارد\&.
.RE
.PP
\fBcumulative\fR
.RS 4
شمارش تغییرات در یک دایرکتوری فرزند برای دایرکتوری والد نیز انجام می‌شود\&. توجه داشته باشید که هنگام استفاده از
\fBcumulative\fR،
ممکن است مجموع درصدهای گزارش‌شده از ۱۰۰٪ فراتر رود\&. رفتار پیش‌فرض (غیرتجمعی) را می‌توان با پارامتر
\fBnoncumulative\fR
مشخص کرد\&.
.RE
.PP
\fI<limit>\fR
.RS 4
یک پارامتر عدد صحیح درصد آستانه (به‌طور پیش‌فرض ۳٪) را مشخص می‌کند\&. دایرکتوری‌هایی که کمتر از این درصد در تغییرات سهم دارند در خروجی نشان داده نمی‌شوند\&.
.RE
.sp
مثال: دستور زیر فایل‌های تغییریافته را می‌شمارد، در حالی که دایرکتوری‌های با کمتر از ۱۰٪ از کل فایل‌های تغییریافته را نادیده می‌گیرد و شمارش دایرکتوری فرزند را در دایرکتوری‌های والد تجمیع می‌کند:
\fB\-\-dirstat=files\fR,10,cumulative\&.
.RE
.PP
\fB\-\-cumulative\fR
.RS 4
مترادفی برای
\fB\-\-dirstat=cumulative\fR\&.
.RE
.PP
\fB\-\-dirstat\-by\-file\fR[\fB=\fR\fI<param>\fR\fB,\fR\&.\&.\&.]
.RS 4
مترادفی برای
\fB\-\-dirstat=files\fR,\fI<param>\fR\fB,\fR\&.\&.\&.\&.
.RE
.PP
\fB\-\-summary\fR
.RS 4
خروجی دادن خلاصه‌ای فشرده از اطلاعات سرآیند گسترده مانند ایجاد، تغییر نام و تغییرات حالت فایل\&.
.RE
.PP
\fB\-\-patch\-with\-stat\fR
.RS 4
مترادفی برای
\fB\-p\fR
\fB\-\-stat\fR\&.
.RE
.PP
\fB\-z\fR
.RS 4
جدا کردن کامیت‌ها با
\fINUL\fR
به‌جای خط‌های جدید\&.
.sp
همچنین هنگامی که
\fB\-\-raw\fR
یا
\fB\-\-numstat\fR
داده شده باشد، نام مسیرها را دستکاری نکرده و از
\fINUL\fR
به‌عنوان پایان‌بخش فیلدهای خروجی استفاده می‌کند\&.
.sp
بدون این گزینه، نام مسیرهای دارای نویسه‌های «نامعمول» طبق آنچه برای متغیر پیکربندی
\fBcore\&.quotePath\fR
توضیح داده شده است نقل‌قول می‌شوند (نگاه کنید به
\fBgit-config\fR(1))\&.
.RE
.PP
\fB\-\-name\-only\fR
.RS 4
تنها نام هر فایل تغییریافته را در درخت تصویر پسین (post\-image tree) نشان می‌دهد\&. نام فایل‌ها اغلب با UTF\-8 کدگذاری می‌شوند\&. برای اطلاعات بیشتر به بحث درباره کدگذاری در صفحه راهنمای
\fBgit-log\fR(1)
مراجعه کنید\&.
.RE
.PP
\fB\-\-name\-status\fR
.RS 4
تنها نام(ها) و وضعیت هر فایل تغییریافته را نشان می‌دهد\&. برای آگاهی از معنای حروف وضعیت به توضیحات گزینه
\fB\-\-diff\-filter\fR
مراجعه کنید\&. همانند
\fB\-\-name\-only\fR
نام فایل‌ها معمولاً با UTF\-8 کدگذاری می‌شوند\&.
.RE
.PP
\fB\-\-submodule\fR[\fB=\fR\fI<format>\fR]
.RS 4
نحوه نمایش تفاوت‌ها در زیرماژول‌ها را مشخص می‌کند\&. هنگام تعیین
\fB\-\-submodule=short\fR
قالب
\fBshort\fR
استفاده می‌شود\&. این قالب صرفاً نام کامیت‌ها را در ابتدا و انتهای محدوده نشان می‌دهد\&. هنگامی که
\fB\-\-submodule\fR
یا
\fB\-\-submodule=log\fR
مشخص شود، از قالب
\fBlog\fR
استفاده می‌گردد\&. این قالب کامیت‌های موجود در محدوده را مانند
\fBsummary\fR
از
\fBgit-submodule\fR(1)
فهرست می‌کند\&. هنگامی که
\fB\-\-submodule=diff\fR
مشخص شود، از قالب
\fBdiff\fR
استفاده می‌شود\&. این قالب یک diff درون‌خطی از تغییرات در محتوای زیرماژول میان محدوده کامیت‌ها را نشان می‌دهد\&. در صورت عدم تنظیم گزینه پیکربندی، به‌طور پیش‌فرض از
\fBdiff\&.submodule\fR
یا قالب
\fBshort\fR
استفاده می‌کند\&.
.RE
.PP
\fB\-\-color\fR[\fB=\fR\fI<when>\fR]
.RS 4
نمایش diff رنگی\&.
\fB\-\-color\fR
(یعنی بدون
\fB=\fR\fI<when>\fR) مشابه
\fB\-\-color=always\fR
است\&.
\fI<when>\fR
می‌تواند یکی از موارد
\fBalways\fR,
\fBnever\fR
یا
\fBauto\fR
باشد\&.
.RE
.PP
\fB\-\-no\-color\fR
.RS 4
خاموش کردن diff رنگی\&. مشابه
\fB\-\-color=never\fR
است\&.
.RE
.PP
\fB\-\-color\-moved\fR[\fB=\fR\fI<mode>\fR]
.RS 4
خطوط کد جابه‌جاشده با رنگ متفاوتی نمایش داده می‌شوند\&. در صورتی که این گزینه داده نشود،
\fI<mode>\fR
به‌طور پیش‌فرض
\fBno\fR
است و اگر این گزینه بدون حالت داده شود، پیش‌فرض
\fBzebra\fR
خواهد بود\&. حالت باید یکی از موارد زیر باشد:
.PP
\fBno\fR
.RS 4
خطوط جابه‌جاشده برجسته نمی‌شوند\&.
.RE
.PP
\fBdefault\fR
.RS 4
مترادفی برای
\fBzebra\fR
است\&. این ممکن است در آینده به یک حالت منطقی‌تر تغییر یابد\&.
.RE
.PP
\fBplain\fR
.RS 4
هر خطی که در یک مکان اضافه شده و در مکان دیگری حذف شده باشد، با
\fBcolor\&.diff\&.newMoved\fR
رنگ‌آمیزی می‌شود\&. مشابهاً
\fBcolor\&.diff\&.oldMoved\fR
برای خطوط حذف‌شده‌ای که در جای دیگری در diff اضافه شده‌اند استفاده خواهد شد\&. این حالت هر خط جابه‌جاشده را شناسایی می‌کند، اما در بازبینی برای تشخیص اینکه آیا یک بلوک کد بدون جابه‌جایی و تغییر ترتیب انتقال یافته است یا خیر چندان مفید نیست\&.
.RE
.PP
\fBblocks\fR
.RS 4
بلوک‌های متن جابه‌جاشده با دست‌کم ۲۰ نویسه الفبایی-عددی به‌صورت حریصانه شناسایی می‌شوند\&. بلوک‌های شناسایی‌شده با رنگ
\fBcolor\&.diff\&.\fR(\fBold\fR|\fBnew\fR)\fBMoved\fR
رنگ‌آمیزی می‌گردند\&. بلوک‌های مجاور قابل تفکیک از یکدیگر نیستند\&.
.RE
.PP
\fBzebra\fR
.RS 4
بلوک‌های متن جابه‌جاشده مانند حالت
\fBblocks\fR
شناسایی می‌شوند\&. بلوک‌ها با استفاده از رنگ
\fBcolor\&.diff\&.\fR(\fBold\fR|\fBnew\fR)\fBMoved\fR
یا
\fBcolor\&.diff\&.\fR(\fBold\fR|\fBnew\fR)\fBMovedAlternative\fR
رنگ‌آمیزی می‌شوند\&. تغییر میان این دو رنگ نشان می‌دهد که یک بلوک جدید شناسایی شده است\&.
.RE
.PP
\fBdimmed\-zebra\fR
.RS 4
مشابه
\fBzebra\fR،
اما کم‌رنگ‌سازی بیشتر بخش‌های نامهم کد جابه‌جاشده انجام می‌شود\&. خطوط مرزی دو بلوک مجاور مهم تلقی شده و بقیه نامهم در نظر گرفته می‌شوند\&.
\fBdimmed_zebra\fR
یک مترادف منسوخ‌شده است\&.
.RE
.RE
.PP
\fB\-\-no\-color\-moved\fR
.RS 4
خاموش کردن تشخیص جابه‌جایی\&. این را می‌توان برای بازنویسی تنظیمات پیکربندی استفاده کرد\&. مشابه
\fB\-\-color\-moved=no\fR
است\&.
.RE
.PP
\fB\-\-color\-moved\-ws=\fR\fI<mode>\fR\fB,\fR\&.\&.\&.
.RS 4
نحوه نادیده گرفتن فاصله‌های خالی را هنگام انجام تشخیص جابه‌جایی برای
\fB\-\-color\-moved\fR
پیکربندی می‌کند\&. این حالت‌ها را می‌توان به‌صورت فهرستی جداشده با کاما مشخص کرد:
.PP
\fBno\fR
.RS 4
فاصله‌های خالی را هنگام انجام تشخیص جابه‌جایی نادیده نگیرد\&.
.RE
.PP
\fBignore\-space\-at\-eol\fR
.RS 4
تغییرات در فاصله‌های خالی در انتهای خط (EOL) را نادیده بگیرد\&.
.RE
.PP
\fBignore\-space\-change\fR
.RS 4
تغییرات در مقدار فاصله خالی را نادیده بگیرد\&. این گزینه فاصله‌های خالی در انتهای خط را نادیده می‌گیرد و تمام توالی‌های دیگر از یک یا چند نویسه فاصله خالی را معادل در نظر می‌گیرد\&.
.RE
.PP
\fBignore\-all\-space\fR
.RS 4
هنگام مقایسه خطوط، فاصله خالی را نادیده بگیرد\&. این گزینه تفاوت‌ها را حتی اگر یک خط دارای فاصله خالی باشد و خط دیگر نداشته باشد نادیده می‌گیرد\&.
.RE
.PP
\fBallow\-indentation\-change\fR
.RS 4
در ابتدا هرگونه فاصله خالی را در تشخیص جابه‌جایی نادیده بگیرد، سپس بلوک‌های کد جابه‌جاشده را تنها در صورتی درون یک بلوک گروه‌بندی کند که تغییر در فاصله خالی در هر خط یکسان باشد\&. این با سایر حالت‌ها ناسازگار است\&.
.RE
.RE
.PP
\fB\-\-no\-color\-moved\-ws\fR
.RS 4
فاصله‌های خالی را هنگام انجام تشخیص جابه‌جایی نادیده نگیرد\&. این را می‌توان برای لغو تنظیمات پیکربندی استفاده کرد\&. مشابه
\fB\-\-color\-moved\-ws=no\fR
است\&.
.RE
.PP
\fB\-\-word\-diff\fR[\fB=\fR\fI<mode>\fR]
.RS 4
به‌طور پیش‌فرض، کلمات با فاصله خالی از هم جدا می‌شوند؛ به
\fB\-\-word\-diff\-regex\fR
در ادامه مراجعه کنید\&. مقدار
\fI<mode>\fR
به‌طور پیش‌فرض
\fBplain\fR
است و باید یکی از موارد زیر باشد:
.PP
\fBcolor\fR
.RS 4
برجسته‌سازی کلمات تغییریافته تنها با استفاده از رنگ‌ها\&. متضمن
\fB\-\-color\fR
است\&.
.RE
.PP
\fBplain\fR
.RS 4
نمایش کلمات به‌صورت
\fB[\-removed\-]\fR
و
\fB{\fBadded\fR}\fR\&.
هیچ تلاشی برای اسکیپ کردن جداکننده‌ها در صورت ظاهر شدن در ورودی انجام نمی‌دهد، بنابراین ممکن است خروجی مبهم باشد\&.
.RE
.PP
\fBporcelain\fR
.RS 4
استفاده از یک قالب خطی ویژه که برای پردازش توسط اسکریپت‌ها در نظر گرفته شده است\&. توالی‌های اضافه‌شده/حذف‌شده/تغییرنیافته در قالب معمول diff یکپارچه چاپ می‌شوند که با یک نویسه
\fB+\fR/\fB\-\fR/` `
در ابتدای خط آغاز شده و تا انتهای خط امتداد می‌یابد\&. خطوط جدید در ورودی با یک مدک
\fB~\fR
در یک خط مستقل نمایش داده می‌شوند\&.
.RE
.PP
\fBnone\fR
.RS 4
غیرفعال کردن مجدد word diff\&.
.RE
.sp
توجه داشته باشید که علیرغم نام حالت اول، در صورت فعال بودن رنگ، در تمام حالت‌ها از رنگ برای برجسته کردن بخش‌های تغییریافته استفاده می‌شود\&.
.sp
گزینه
\fB\-\-word\-diff\fR
با گرفتن همان diff خط به خط تولیدشده بدون این گزینه و محاسبه تغییرات کلمه به کلمه در هر قطعه عمل می‌کند\&. این ممکن است تفاوتی بزرگتر از آنچه یک ابزار اختصاصی word\-diff تولید می‌کند ایجاد کند\&. اگر گیت در آینده پیاده‌سازی متفاوتی به دست آورد، ممکن است خروجی تغییر کند\&. توجه داشته باشید که این مشابه گزینه
\fB\-\-diff\-algorithm\fR
است که ممکن است خروجی را نیز تغییر دهد\&.
.RE
.PP
\fB\-\-word\-diff\-regex=\fR\fI<regex>\fR
.RS 4
استفاده از
\fI<regex>\fR
برای تصمیم‌گیری درباره اینکه کلمه چیست، به‌جای اینکه توالی‌های غیرفاصله خالی یک کلمه در نظر گرفته شوند\&. همچنین متضمن
\fB\-\-word\-diff\fR
است مگر اینکه از قبل فعال شده باشد\&.
.sp
هر تطابق غیرهمپوشان از
\fI<regex>\fR
یک کلمه تلقی می‌شود\&. هر چیزی بین این تطابق‌ها فاصله خالی در نظر گرفته شده و به منظور یافتن تفاوت‌ها نادیده گرفته می‌شود(!)\&. ممکن است بخواهید |[\fB^\fR[\fB:space:\fR]] را به عبارت باقاعده خود اضافه کنید تا مطمئن شوید با تمام نویسه‌های غیرفاصله خالی تطابق دارد\&. تطابقی که حاوی یک خط جدید باشد، بدون اعلام خطا در محل خط جدید کوتاه می‌شود(!)\&.
.sp
برای نمونه،
\fB\-\-word\-diff\-regex=\&.\fR
با هر نویسه مانند یک کلمه رفتار می‌کند و متناظراً تفاوت‌ها را نویسه به نویسه نشان می‌دهد\&.
.sp
عبارت باقاعده را می‌توان از طریق درایور diff یا گزینه پیکربندی نیز تنظیم کرد، به
\fBgitattributes\fR(5)
یا
\fBgit-config\fR(1)
مراجعه کنید\&. تعیین صریح آن بر هر درایور diff یا تنظیم پیکربندی اولویت دارد\&. درایورهای diff بر تنظیمات پیکربندی اولویت دارند\&.
.RE
.PP
\fB\-\-color\-words\fR[\fB=\fR\fI<regex>\fR]
.RS 4
معادل
\fB\-\-word\-diff=color\fR
به همراه (در صورت مشخص شدن یک عبارت باقاعده)
\fB\-\-word\-diff\-regex=\fR\fI<regex>\fR
است\&.
.RE
.PP
\fB\-\-no\-renames\fR
.RS 4
خاموش کردن تشخیص تغییر نام، حتی در صورتی که فایل پیکربندی به‌طور پیش‌فرض آن را فعال کرده باشد\&.
.RE
.PP
\fB\-\-rename\-empty\fR, \fB\-\-no\-rename\-empty\fR
.RS 4
آیا از blobهای خالی به‌عنوان مبدأ تغییر نام استفاده شود یا خیر\&.
.RE
.PP
\fB\-\-check\fR
.RS 4
هشدار در صورتی که تغییرات نشانگرهای تعارض یا خطاهای فاصله خالی (whitespace errors) ایجاد کنند\&. آنچه خطای فاصله خالی محسوب می‌شود توسط پیکربندی
\fBcore\&.whitespace\fR
کنترل می‌گردد\&. به‌طور پیش‌فرض، فاصله‌های خالی انتهایی (شامل خطوطی که منحصراً از فاصله‌های خالی تشکیل شده‌اند) و نویسه فاصله‌ای که بلافاصله پس از آن نویسه تب در تورفتگی ابتدایی خط قرار گرفته باشد، خطای فاصله خالی در نظر گرفته می‌شوند\&. در صورت یافتن مشکل، با وضعیت غیرصفر خارج می‌شود\&. با
\fB\-\-exit\-code\fR
سازگار نیست\&.
.RE
.PP
\fB\-\-ws\-error\-highlight=\fR\fI<kind>\fR
.RS 4
برجسته‌سازی خطاهای فاصله خالی در خطوط
\fBcontext\fR,
\fBold\fR
یا
\fBnew\fR
مربوط به diff\&. مقادیر چندگانه با ویرگول جدا می‌شوند،
\fBnone\fR
مقادیر قبلی را بازنشانی می‌کند،
\fBdefault\fR
فهرست را به
\fBnew\fR
بازنشانی می‌نماید و
\fBall\fR
یک کوتاه‌نویسی برای
\fBold\fR,new,context
است\&. هنگامی که این گزینه داده نشود و متغیر پیکربندی
\fBdiff\&.wsErrorHighlight\fR
تنظیم نشده باشد، تنها خطاهای فاصله خالی در خطوط
\fBnew\fR
برجسته می‌شوند\&. خطاهای فاصله خالی با رنگ
\fBcolor\&.diff\&.whitespace\fR
نمایش داده می‌شوند\&.
.RE
.PP
\fB\-\-full\-index\fR
.RS 4
به‌جای چند نویسه اول، نام‌های کامل اشیای blob پیشین و پسین را در خط "index" هنگام تولید خروجی قالب وصله نشان می‌دهد\&.
.RE
.PP
\fB\-\-binary\fR
.RS 4
علاوه بر
\fB\-\-full\-index\fR،
یک تفاوت باینری خروجی می‌دهد که می‌توان آن را با
\fBgit\-apply\fR
اعمال کرد\&. متضمن
\fB\-\-patch\fR
است\&.
.RE
.PP
\fB\-\-abbrev\fR[\fB=\fR\fI<n>\fR]
.RS 4
به‌جای نمایش نام شیء هگزادسیمال ۴۰ بایتی کامل در خروجی قالب diff\-raw و خطوط هدر diff\-tree، کوتاه‌ترین پیشوندی را نشان می‌دهد که دست‌کم
\fI<n>\fR
رقم هگزادسیمال طول داشته باشد و به‌طور منحصربه‌فرد به شیء ارجاع دهد\&. در قالب خروجی diff\-patch، گزینه
\fB\-\-full\-index\fR
اولویت بالاتری دارد، یعنی اگر
\fB\-\-full\-index\fR
مشخص شود، نام‌های کامل blob بدون در نظر گرفتن
\fB\-\-abbrev\fR
نشان داده می‌شوند\&. تعداد غیرپیش‌فرض ارقام را می‌توان با
\fB\-\-abbrev=\fR\fI<n>\fR
مشخص کرد\&.
.RE
.PP
\fB\-B\fR[\fI<n>\fR][\fB/\fR\fI<m>\fR], \fB\-\-break\-rewrites\fR[\fB=\fR[\fI<n>\fR][\fB/\fR\fI<m>\fR]]
.RS 4
شکستن تغییرات بازنویسی کامل به جفت‌های حذف و ایجاد\&. این کار دو هدف را دنبال می‌کند:
.sp
بر نحوه نمایش تغییری که معادل یک بازنویسی کامل از یک فایل است تأثیر می‌گذارد تا به‌جای مجموعه‌ای از حذف‌ها و درج‌های درهم‌آمیخته با تعداد بسیار کمی از خطوط که تصادفاً از نظر متنی به‌عنوان متن پیرامون تطابق دارند، به‌عنوان یک حذف منفرد از همه‌چیزهای قدیمی و به دنبال آن یک درج منفرد از همه‌چیزهای جدید نمایش داده شود؛ عدد
\fI<m>\fR
این جنبه از گزینه
\fB\-B\fR
را کنترل می‌کند (پیش‌فرض ۶۰٪ است)\&.
\fB\-B/70%\fR
مشخص می‌کند که کمتر از ۳۰٪ از نسخه اصلی باید در نتیجه باقی بماند تا گیت آن را یک بازنویسی کامل در نظر بگیرد (در غیر این صورت وصله حاصل مجموعه‌ای از حذف و درج‌های مخلوط با خطوط زمینه خواهد بود)\&.
.sp
هنگام استفاده همراه با
\fB\-M\fR،
یک فایل کاملاً بازنویسی‌شده به‌عنوان مبدأ تغییر نام نیز در نظر گرفته می‌شود (معمولاً
\fB\-M\fR
تنها فایلی را که ناپدید شده است به‌عنوان مبدأ تغییر نام در نظر می‌گیرد)، و عدد
\fI<n>\fR
این جنبه از گزینه
\fB\-B\fR
را کنترل می‌نماید (پیش‌فرض ۵۰٪ است)\&.
\fB\-B20%\fR
مشخص می‌کند که تغییری با افزودن و حذف در مقایسه با ۲۰٪ یا بیشتر از اندازه فایل، واجد شرایط انتخاب به‌عنوان مبدأ احتمالی تغییر نام به فایلی دیگر است\&.
.RE
.PP
\fB\-M\fR[\fI<n>\fR], \fB\-\-find\-renames\fR[\fB=\fR\fI<n>\fR]
.RS 4
در صورت تولید diff، تغییر نام‌ها را برای هر کامیت تشخیص داده و گزارش می‌دهد\&. برای دنبال کردن فایل‌ها در سراسر تغییر نام‌ها هنگام پیمایش تاریخچه، به
\fB\-\-follow\fR
مراجعه فرمایید\&. اگر
\fI<n>\fR
مشخص شود، یک آستانه روی شاخص شباهت است (یعنی مقدار افزودن/حذف‌ها در مقایسه با اندازه فایل)\&. برای نمونه،
\fB\-M90%\fR
به این معنی است که گیت باید یک جفت حذف/افزودن را در صورتی یک تغییر نام در نظر بگیرد که بیش از ۹۰٪ فایل تغییر نکرده باشد\&. بدون علامت
\fB%\fR،
عدد به‌عنوان یک کسر با ممیز در ابتدای آن خوانده می‌شود؛ یعنی
\fB\-M5\fR
تبدیل به 0\&.5 می‌شود و بنابراین همان
\fB\-M50%\fR
است\&. مشابهاً،
\fB\-M05\fR
مشابه
\fB\-M5%\fR
است\&. برای محدود کردن تشخیص به تغییر نام‌های دقیق، از
\fB\-M100%\fR
استفاده کنید\&. شاخص شباهت پیش‌فرض ۵۰٪ است\&.
.RE
.PP
\fB\-C\fR[\fI<n>\fR], \fB\-\-find\-copies\fR[\fB=\fR\fI<n>\fR]
.RS 4
تشخیص رونوشت‌ها (copies) و همچنین تغییر نام‌ها\&. همچنین به
\fB\-\-find\-copies\-harder\fR
مراجعه کنید\&. اگر
\fI<n>\fR
مشخص شود، همان معنای
\fB\-M\fR\fI<n>\fR
را دارد\&.
.RE
.PP
\fB\-\-find\-copies\-harder\fR
.RS 4
به دلایل کارایی، به‌طور پیش‌فرض گزینه
\fB\-C\fR
رونوشت‌ها را تنها در صورتی پیدا می‌کند که فایل اصلیِ رونوشت در همان مجموعه تغییرات (changeset) اصلاح شده باشد\&. این پرچم باعث می‌شود دستور، فایل‌های اصلاح‌نشده را نیز به‌عنوان کاندیداهای مبدأ رونوشت بررسی کند\&. این یک عملیات بسیار سنگین برای پروژه‌های بزرگ است، بنابراین با احتیاط از آن استفاده نمایید\&. ارائه بیش از یک گزینه
\fB\-C\fR
همان تأثیر را دارد\&.
.RE
.PP
\fB\-D\fR, \fB\-\-irreversible\-delete\fR
.RS 4
حذف تصویر پیشین (preimage) برای حذف‌ها؛ یعنی تنها هدر را چاپ می‌کند نه تفاوت میان تصویر پیشین و
\fB/dev/null\fR
را\&. وصله حاصل برای اعمال با
\fBpatch\fR
یا
\fBgit\fR
\fBapply\fR
در نظر گرفته نشده است؛ این صرفاً برای افرادی است که می‌خواهند فقط روی بازبینی متن پس از تغییر تمرکز کنند\&. علاوه بر این، خروجی آشکارا فاقد اطلاعات کافی برای اعمال معکوس چنین وصله‌ای حتی به‌صورت دستی است، از این رو این نام برای گزینه انتخاب شده است\&.
.sp
هنگامی که همراه با
\fB\-B\fR
استفاده شود، تصویر پیشین را در بخش حذف یک جفت حذف/ایجاد نیز حذف می‌کند\&.
.RE
.PP
\fB\-l\fR\fI<num>\fR
.RS 4
گزینه‌های
\fB\-M\fR
و
\fB\-C\fR
شامل چند مرحله مقدماتی هستند که می‌توانند زیرمجموعه‌هایی از تغییر نام‌ها/رونوشت‌ها را به‌صورت ارزان تشخیص دهند، و به دنبال آن یک بخش جامع جایگزین که تمام مقصدهای جفت‌نشده باقی‌مانده را با تمام منابع مرتبط مقایسه می‌کند\&. (برای تغییر نام‌ها، تنها منابع جفت‌نشده باقی‌مانده مرتبط هستند؛ برای رونوشت‌ها، تمام منابع اصلی مرتبط می‌باشند)\&. برای N مبدأ و مقصد، این بررسی جامع O(N^2) است\&. این گزینه در صورتی که تعداد فایل‌های مبدأ/مقصد درگیر از تعداد مشخص‌شده فراتر رود، از اجرای بخش جامع تشخیص تغییر نام/رونوشت جلوگیری می‌کند\&. پیش‌فرض برابر با
\fBdiff\&.renameLimit\fR
است\&. توجه داشته باشید که مقدار 0 به‌عنوان نامحدود در نظر گرفته می‌شود\&.
.RE
.PP
\fB\-\-diff\-filter=\fR[(\fBA\fR|\fBC\fR|\fBD\fR|\fBM\fR|\fBR\fR|\fBT\fR|\fBU\fR|\fBX\fR|\fBB\fR)\fB\&.\&.\&.\fR[\fB*\fR]]
.RS 4
تنها فایل‌هایی را انتخاب می‌کند که افزوده‌شده (\fBA\fR)، رونوشت‌برداری‌شده (\fBC\fR)، حذف‌شده (\fBD\fR)، اصلاح‌شده (\fBM\fR)، تغییرنام‌یافته (\fBR\fR)، نوع آن‌ها (مانند فایل معمولی، پیوند نمادین، زیرماژول و غیره) تغییر کرده (\fBT\fR)، ادغام‌نشده (\fBU\fR)، ناشناخته (\fBX\fR)، یا پیوند آن‌ها شکسته شده باشد (\fBB\fR)\&. هر ترکیبی از نویسه‌های فیلتر (شامل هیچ‌کدام) می‌تواند استفاده شود\&. هنگامی که
\fB*\fR
(همه یا هیچ) به ترکیب اضافه شود، در صورتی که فایلی منطبق با سایر معیارها در مقایسه وجود داشته باشد، تمام مسیرها انتخاب می‌شوند؛ اگر هیچ فایلی منطبق با سایر معیارها نباشد، هیچ چیزی انتخاب نمی‌شود\&.
.sp
همچنین، این حروف بزرگ را می‌توان با حروف کوچک برای استثنا کردن نوشت\&. برای نمونه
\fB\-\-diff\-filter=ad\fR
مسیرهای افزوده‌شده و حذف‌شده را مستثنی می‌سازد\&.
.sp
توجه داشته باشید که همه diffها نمی‌توانند تمام انواع را نشان دهند\&. برای مثال، ورودی‌های رونوشت‌برداری‌شده و تغییرنام‌یافته در صورتی که تشخیص برای آن انواع غیرفعال باشد نمی‌توانند ظاهر شوند\&.
.RE
.PP
\fB\-S\fR\fI<string>\fR
.RS 4
به دنبال تفاوت‌هایی می‌گردد که تعداد رخدادهای
\fI<string>\fR
مشخص‌شده (یعنی افزودن/حذف) را در یک فایل تغییر می‌دهند\&. برای استفاده اسکریپت‌نویسان در نظر گرفته شده است\&.
.sp
زمانی مفید است که به دنبال یک بلوک دقیق از کد (مانند یک struct) می‌گردید و می‌خواهید تاریخچه آن بلوک را از زمان ایجاد اولیه بدانید: از این ویژگی به‌صورت تکراری استفاده کنید تا بلوک مورد نظر در تصویر پیشین را مجدداً به
\fB\-S\fR
ارسال کنید، و این کار را ادامه دهید تا به نخستین نسخه بلوک برسید\&.
.sp
فایل‌های باینری نیز جستجو می‌شوند\&.
.RE.PP
\fB\-G\fR\fI<regex>\fR
.RS 4
به دنبال تفاوت‌هایی می‌گردد که متن وصله (patch) آن‌ها شامل خطوط اضافه‌شده/حذف‌شده‌ای باشد که با
\fI<regex>\fR
مطابقت دارند\&.
.sp
برای نشان دادن تفاوت بین
\fB\-S\fR\fI<regex>\fR
\fB\-\-pickaxe\-regex\fR
و
\fB\-G\fR\fI<regex>\fR، کامیتی با تفاوت‌های زیر در همان فایل را در نظر بگیرید:
.sp
.if n \{\
.RS 4
.\}
.nf
+    return frotz(nitfol, two\->ptr, 1, 0);
\&.\&.\&.
\-    hit = frotz(nitfol, mf2\&.ptr, 1, 0);
.fi
.if n \{\
.RE
.\}
.sp
در حالی که دستور
\fBgit\fR
\fBlog\fR
\fB\-G\fR"frotz\e(\fBnitfol\fR"
این کامیت را نمایش می‌دهد، دستور
\fBgit\fR
\fBlog\fR
\fB\-S\fR"frotz\e(\fBnitfol\fR"
\fB\-\-pickaxe\-regex\fR
آن را نشان نخواهد داد (زیرا تعداد دفعات تکرار آن رشته تغییر نکرده است)\&.
.sp
مگر اینکه
\fB\-\-text\fR
مشخص شده باشد، وصله‌های فایل‌های باینری بدون فیلتر textconv نادیده گرفته می‌شوند\&.
.sp
برای اطلاعات بیشتر به مدخل
\fIpickaxe\fR
در
\fBgitdiffcore\fR(7)
مراجعه کنید\&.
.RE
.PP
\fB\-\-find\-object=\fR\fI<object\-id>\fR
.RS 4
به دنبال تفاوت‌هایی می‌گردد که تعداد تکرار شیء مشخص‌شده را تغییر می‌دهند\&. مشابه با
\fB\-S\fR، فقط با این تفاوت که آرگومان آن به جای یک رشته خاص، به دنبال شناسه یک شیء مشخص می‌گردد\&.
.sp
این شیء می‌تواند یک blob یا یک کامیت زیرماژول باشد\&. این گزینه مستلزم گزینه
\fB\-t\fR
در
\fBgit\-log\fR
است تا درخت‌ها را نیز پیدا کند\&.
.RE
.PP
\fB\-\-pickaxe\-all\fR
.RS 4
هنگامی که
\fB\-S\fR
یا
\fB\-G\fR
تغییری را پیدا کرد، تمام تغییرات موجود در آن مجموعه تغییرات (changeset) را نشان می‌دهد، نه فقط فایل‌هایی که حاوی تغییر در
\fI<string>\fR
هستند\&.
.RE
.PP
\fB\-\-pickaxe\-regex\fR
.RS 4
با
\fI<string>\fR
داده‌شده به
\fB\-S\fR
به عنوان یک عبارت باقاعده گسترده POSIX برای تطبیق رفتار می‌کند\&.
.RE
.PP
\fB\-O\fR\fI<orderfile>\fR
.RS 4
ترتیب نمایش فایل‌ها در خروجی را کنترل می‌کند\&. این گزینه متغیر پیکربندی
\fBdiff\&.orderFile\fR
را بازنویسی می‌کند (به
\fBgit\-config\fR(1)
مراجعه کنید)\&. برای لغو
\fBdiff\&.orderFile\fR، از
\fB\-O/dev/null\fR
استفاده کنید\&.
.sp
ترتیب خروجی توسط ترتیب الگوهای glob در
\fI<orderfile>\fR
تعیین می‌شود\&. تمام فایل‌هایی با نام مسیر که با الگوی اول مطابقت دارند ابتدا در خروجی می‌آیند، تمام فایل‌هایی با نام مسیر که با الگوی دوم (اما نه اول) مطابقت دارند در ادامه می‌آیند، و به همین ترتیب\&. تمام فایل‌هایی با نام مسیر که با هیچ الگویی مطابقت ندارند در آخر خروجی داده می‌شوند، گویی یک الگوی ضمنی تطبیق با همه در انتهای فایل وجود دارد\&. اگر چند نام مسیر رتبه یکسانی داشته باشند (با یک الگو مطابقت دارند و با هیچ الگوی قبلی مطابقت ندارند)، ترتیب خروجی آن‌ها نسبت به یکدیگر همان ترتیب عادی است\&.
.sp
\fI<orderfile>\fR
به صورت زیر تجزیه می‌شود:
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.sp -1
.IP \(bu 2.3
.\}
خطوط خالی نادیده گرفته می‌شوند، بنابراین می‌توان از آن‌ها به عنوان جداکننده برای خوانایی بهتر استفاده کرد\&.
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.sp -1
.IP \(bu 2.3
.\}
خطوطی که با علامت هش («#») شروع می‌شوند نادیده گرفته می‌شوند، بنابراین می‌توان از آن‌ها برای توضیحات استفاده کرد\&. اگر الگو با علامت هش شروع می‌شود، یک بک‌اسلش («\fB\e\fR») به ابتدای آن اضافه کنید\&.
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.sp -1
.IP \(bu 2.3
.\}
هر خط دیگر شامل یک الگوی تکی است\&.
.RE
.sp
الگوها همان نحو و معناشناسی الگوهای استفاده‌شده برای
\fBfnmatch\fR(3)
بدون فلگ
\fBFNM_PATHNAME\fR
را دارند، با این استثنا که یک نام مسیر همچنین در صورتی با الگو مطابقت دارد که با حذف هر تعداد از مؤلفه‌های انتهایی نام مسیر، با الگو مطابقت پیدا کند\&. برای مثال، الگوی «\fBfoo*bar\fR» با «\fBfooasdfbar\fR» و «\fBfoo/bar/baz/asdf\fR» مطابقت دارد اما با «\fBfoobarx\fR» مطابقت ندارد\&.
.RE
.PP
\fB\-\-skip\-to=\fR\fI<file>\fR, \fB\-\-rotate\-to=\fR\fI<file>\fR
.RS 4
فایل‌های قبل از
\fI<file>\fR
نام‌برده‌شده را از خروجی کنار می‌گذارد (یعنی
\fIskip to\fR)، یا آن‌ها را به انتهای خروجی منتقل می‌کند (یعنی
\fIrotate to\fR)\&. این گزینه‌ها در اصل برای استفاده در دستور
\fBgit\fR
\fBdifftool\fR
طراحی شده‌اند و در غیر این صورت ممکن است کاربرد چندانی نداشته باشند\&.
.RE
.PP
\fB\-R\fR
.RS 4
دو ورودی را جابه‌جا می‌کند؛ به این معنا که تفاوت‌ها را از نمایه (index) یا فایل روی دیسک به محتوای درخت نشان می‌دهد\&.
.RE
.PP
\fB\-\-relative\fR[\fB=\fR\fI<path>\fR], \fB\-\-no\-relative\fR
.RS 4
هنگامی که دستور از یک زیردایرکتوری پروژه اجرا می‌شود، با این گزینه می‌توان گفت که تغییرات خارج از آن دایرکتوری حذف شوند و نام مسیرها به صورت نسبی نسبت به آن نمایش داده شوند\&. هنگامی که در یک زیردایرکتوری نیستید (مثلاً در یک مخزن bare)، می‌توانید با دادن یک
\fI<path>\fR
به عنوان آرگومان مشخص کنید که خروجی نسبت به کدام زیردایرکتوری نسبی باشد\&.
\fB\-\-no\-relative\fR
می‌تواند برای لغو هم‌زمان گزینه پیکربندی
\fBdiff\&.relative\fR
و گزینه
\fB\-\-relative\fR
قبلی استفاده شود\&.
.RE
.PP
\fB\-a\fR, \fB\-\-text\fR
.RS 4
با تمام فایل‌ها به عنوان متن برخورد می‌کند\&.
.RE
.PP
\fB\-\-ignore\-cr\-at\-eol\fR
.RS 4
هنگام مقایسه، carriage\-return را در انتهای خط نادیده می‌گیرد\&.
.RE
.PP
\fB\-\-ignore\-space\-at\-eol\fR
.RS 4
تغییرات در فاصله‌های خالی (whitespace) در انتهای خط (EOL) را نادیده می‌گیرد\&.
.RE
.PP
\fB\-b\fR, \fB\-\-ignore\-space\-change\fR
.RS 4
تغییرات در میزان فاصله‌های خالی را نادیده می‌گیرد\&. این گزینه فاصله‌های خالی در انتهای خط را نادیده می‌گیرد و سایر توالی‌های یک یا چند نویسه فاصله خالی را معادل یکدیگر در نظر می‌گیرد\&.
.RE
.PP
\fB\-w\fR, \fB\-\-ignore\-all\-space\fR
.RS 4
هنگام مقایسه خطوط، تمام فاصله‌های خالی را نادیده می‌گیرد\&. این گزینه تفاوت‌ها را حتی در حالتی که یک خط دارای فاصله خالی باشد و خط دیگر فاقد آن باشد نادیده می‌گیرد\&.
.RE
.PP
\fB\-\-ignore\-blank\-lines\fR
.RS 4
تغییراتی که تمام خطوط آن‌ها خالی است را نادیده می‌گیرد\&.
.RE
.PP
\fB\-I\fR\fI<regex>\fR, \fB\-\-ignore\-matching\-lines=\fR\fI<regex>\fR
.RS 4
تغییراتی که تمام خطوط آن‌ها با
\fI<regex>\fR
مطابقت دارد را نادیده می‌گیرد\&. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود\&.
.RE
.PP
\fB\-\-inter\-hunk\-context=\fR\fI<number>\fR
.RS 4
بافت (context) بین تکه‌های تفاوت (diff hunks) را تا
\fI<number>\fR
خط مشخص‌شده نمایش می‌دهد، و بدین ترتیب تکه‌هایی را که به یکدیگر نزدیک هستند به هم پیوند می‌دهد\&. مقدار پیش‌فرض
\fBdiff\&.interHunkContext\fR
یا در صورت تنظیم نشدن گزینه پیکربندی برابر 0 است\&.
.RE
.PP
\fB\-W\fR, \fB\-\-function\-context\fR
.RS 4
کل تابع را به عنوان خطوط بافت برای هر تغییر نمایش می‌دهد\&. نام توابع به همان شیوه‌ای تعیین می‌شوند که
\fBgit\fR
\fBdiff\fR
هدر تکه‌های وصله را استخراج می‌کند (به «Defining a custom hunk\-header» در
\fBgitattributes\fR(5)
مراجعه کنید)\&.
.RE
.PP
\fB\-\-ext\-diff\fR
.RS 4
اجازه اجرای یک ابزار کمکی diff خارجی را می‌دهد\&. اگر یک درایور diff خارجی را با
\fBgitattributes\fR(5)
تنظیم کرده باشید، لازم است از این گزینه همراه با
\fBgit\-log\fR(1)
و ابزارهای مشابه استفاده کنید\&.
.RE
.PP
\fB\-\-no\-ext\-diff\fR
.RS 4
استفاده از درایورهای diff خارجی را غیرمجاز می‌کند\&.
.RE
.PP
\fB\-\-textconv\fR, \fB\-\-no\-textconv\fR
.RS 4
اجازه (یا عدم اجازه) اجرای فیلترهای تبدیل متن خارجی را هنگام مقایسه فایل‌های باینری می‌دهد\&. برای جزئیات به
\fBgitattributes\fR(5)
مراجعه کنید\&. از آنجا که فیلترهای textconv معمولاً یک تبدیل یک‌طرفه هستند، diff به‌دست‌آمده برای خواندن انسان مناسب است، اما قابل اعمال نیست\&. به همین دلیل، فیلترهای textconv به طور پیش‌فرض تنها برای
\fBgit\-diff\fR(1)
و
\fBgit\-log\fR(1)
فعال هستند، و برای
\fBgit\-format\-patch\fR(1)
یا دستورات لوله‌کشی (plumbing) diff فعال نمی‌باشند\&.
.RE
.PP
\fB\-\-ignore\-submodules\fR[\fB=\fR(\fBnone\fR|\fBuntracked\fR|\fBdirty\fR|\fBall\fR)]
.RS 4
تغییرات زیرماژول‌ها را در تولید diff نادیده می‌گیرد\&.
\fBall\fR
مقدار پیش‌فرض است\&. استفاده از
\fBnone\fR
در صورتی که زیرماژول حاوی فایل‌های ردگیری‌نشده یا تغییریافته باشد یا مقدار
\fBHEAD\fR
آن با کامیت ثبت‌شده در پروژه بالادست (superproject) تفاوت داشته باشد، زیرماژول را تغییریافته در نظر می‌گیرد و می‌تواند برای بازنویسی هرگونه تنظیمات گزینه
\fBignore\fR
در
\fBgit\-config\fR(1)
یا
\fBgitmodules\fR(5)
به کار رود\&. هنگامی که از
\fBuntracked\fR
استفاده می‌شود، زیرماژول‌ها در صورت داشتن محتوای ردگیری‌نشده ناپاک (dirty) در نظر گرفته نمی‌شوند (اما همچنان برای محتوای تغییریافته بررسی می‌شوند)\&. استفاده از
\fBdirty\fR
تمام تغییرات درخت کاری زیرماژول‌ها را نادیده می‌گیرد و تنها تغییرات کامیت‌های ثبت‌شده در پروژه بالادست نمایش داده می‌شوند (این رفتار تا نسخه 1\&.7\&.0 اعمال می‌شد)\&. استفاده از
\fBall\fR
تمام تغییرات زیرماژول‌ها را پنهان می‌کند\&.
.RE
.PP
\fB\-\-src\-prefix=\fR\fI<prefix>\fR
.RS 4
\fI<prefix>\fR
داده‌شده را به عنوان پیشوند مبدأ به جای «a/» نمایش می‌دهد\&.
.RE
.PP
\fB\-\-dst\-prefix=\fR\fI<prefix>\fR
.RS 4
\fI<prefix>\fR
داده‌شده را به عنوان پیشوند مقصد به جای «b/» نمایش می‌دهد\&.
.RE
.PP
\fB\-\-no\-prefix\fR
.RS 4
هیچ پیشوند مبدأ یا مقصدی را نمایش نمی‌دهد\&.
.RE
.PP
\fB\-\-default\-prefix\fR
.RS 4
از پیشوندهای پیش‌فرض مبدأ و مقصد («a/» و «b/») استفاده می‌کند\&. این گزینه متغیرهای پیکربندی نظیر
\fBdiff\&.noprefix\fR،
\fBdiff\&.srcPrefix\fR،
\fBdiff\&.dstPrefix\fR
و
\fBdiff\&.mnemonicPrefix\fR
را بازنویسی می‌کند (به
\fBgit\-config\fR(1)
مراجعه کنید)\&.
.RE
.PP
\fB\-\-line\-prefix=\fR\fI<prefix>\fR
.RS 4
یک
\fI<prefix>\fR
اضافی را به ابتدای هر خط خروجی اضافه می‌کند\&.
.RE
.PP
\fB\-\-ita\-invisible\-in\-index\fR
.RS 4
به طور پیش‌فرض، ورودی‌های اضافه‌شده توسط
\fBgit\fR
\fBadd\fR
\fB\-N\fR
به صورت یک فایل خالی موجود در
\fBgit\fR
\fBdiff\fR
و یک فایل جدید در
\fBgit\fR
\fBdiff\fR
\fB\-\-cached\fR
ظاهر می‌شوند\&. این گزینه باعث می‌شود که آن ورودی به عنوان یک فایل جدید در
\fBgit\fR
\fBdiff\fR
و به عنوان یک فایل ناموجود در
\fBgit\fR
\fBdiff\fR
\fB\-\-cached\fR
نمایش داده شود\&. این گزینه می‌تواند توسط
\fB\-\-ita\-visible\-in\-index\fR
لغو گردد\&. هر دو گزینه آزمایشی هستند و ممکن است در آینده حذف شوند\&.
.RE
.PP
\-\-max\-depth=<depth>
.RS 4
به ازای هر pathspec داده‌شده در خط فرمان، حداکثر تا
\fI<depth>\fR
سطح در دایرکتوری‌ها به پایین پیمایش می‌کند\&. مقدار
\fB\-1\fR
به معنای بدون محدودیت است\&. نمی‌تواند با کاراکترهای عام (wildcard) در pathspec ترکیب شود\&. با فرض درختی شامل
\fBfoo/bar/baz\fR، فهرست زیر تطابق‌های حاصل از هر مجموعه از گزینه‌ها را نشان می‌دهد:
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.sp -1
.IP \(bu 2.3
.\}
\fB\-\-max\-depth=0\fR
\fB\-\-\fR
\fBfoo\fR:
\fBfoo\fR
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.sp -1
.IP \(bu 2.3
.\}
\fB\-\-max\-depth=1\fR
\fB\-\-\fR
\fBfoo\fR:
\fBfoo/bar\fR
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.sp -1
.IP \(bu 2.3
.\}
\fB\-\-max\-depth=1\fR
\fB\-\-\fR
\fBfoo/bar\fR:
\fBfoo/bar/baz\fR
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.sp -1
.IP \(bu 2.3
.\}
\fB\-\-max\-depth=1\fR
\fB\-\-\fR
\fBfoo\fR
\fBfoo/bar\fR:
\fBfoo/bar/baz\fR
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.sp -1
.IP \(bu 2.3
.\}
\fB\-\-max\-depth=2\fR
\fB\-\-\fR
\fBfoo\fR:
\fBfoo/bar/baz\fR
.RE
.sp
اگر هیچ pathspec مشخص نشده باشد، عمق طوری محاسبه می‌شود که گویی تمام ورودی‌های سطح بالا (top\-level) مشخص شده‌اند\&. توجه داشته باشید که این با محاسبه از ریشه متفاوت است، زیرا
\fB\-\-max\-depth=0\fR
همچنان
\fBfoo\fR
را برمی‌گرداند\&. این ویژگی به شما اجازه می‌دهد تا عمق را محدود کنید در حالی که زیرمجموعه‌ای از ورودی‌های سطح بالا را درخواست می‌کنید\&.
.sp
توجه داشته باشید که این گزینه فقط برای diff بین اشیاء درخت (tree objects) پشتیبانی می‌شود، نه در برابر نمایه (index) یا درخت کاری (working tree)\&.
.RE
.sp
برای توضیحات دقیق‌تر درباره این گزینه‌های مشترک، به
\fBgitdiffcore\fR(7)
نیز مراجعه کنید\&.
.SH "تولید متن وصله با \-P (GENERATING PATCH TEXT WITH \-P)"
.sp
اجرای \fBgit\-diff\fR(1)، \fBgit\-log\fR(1)، \fBgit\-show\fR(1)، \fBgit\-diff\-index\fR(1)، \fBgit\-diff\-tree\fR(1) یا \fBgit\-diff\-files\fR(1) با گزینه \fB\-p\fR متن وصله تولید می‌کند\&. می‌توانید ایجاد متن وصله را از طریق متغیرهای محیطی \fBGIT_EXTERNAL_DIFF\fR و \fBGIT_DIFF_OPTS\fR (به \fBgit\fR(1) مراجعه کنید) و صفت \fBdiff\fR (به \fBgitattributes\fR(5) مراجعه کنید) سفارشی‌سازی کنید\&.
.sp
آنچه گزینه \fB\-p\fR تولید می‌کند کمی با قالب سنتی diff تفاوت دارد:
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04' 1.\h'+01'\c
.\}
.el \{\
.sp -1
.IP "  1." 4.2
.\}
پیش از آن یک هدر "git diff" قرار می‌گیرد که به این صورت است:
.sp
.if n \{\
.RS 4
.\}
.nf
diff \-\-git a/file1 b/file2
.fi
.if n \{\
.RE
.\}
.sp
نام پرونده‌های
\fBa/\fR
و
\fBb/\fR
یکسان هستند مگر اینکه تغییر نام یا رونوشت در کار باشد\&. به‌ویژه، حتی برای ایجاد یا حذف یک پرونده،
\fB/dev/null\fR
به جای نام پرونده‌های
\fBa/\fR
یا
\fBb/\fR
استفاده
\fIنمی‌شود\fR\&.
.sp
هنگامی که تغییر نام یا رونوشت در میان باشد،
\fBfile1\fR
و
\fBfile2\fR
به ترتیب نام پرونده مبدا تغییر نام/رونوشت و نام پرونده‌ای را که تغییر نام/رونوشت تولید می‌کند نشان می‌دهند\&.
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04' 2.\h'+01'\c
.\}
.el \{\
.sp -1
.IP "  2." 4.2
.\}
پس از آن یک یا چند خط هدر گسترده می‌آید:
.sp
.if n \{\
.RS 4
.\}
.nf
\fBold\fR \fBmode\fR \fI<mode>\fR
\fBnew\fR \fBmode\fR \fI<mode>\fR
\fBdeleted\fR \fBfile\fR \fBmode\fR \fI<mode>\fR
\fBnew\fR \fBfile\fR \fBmode\fR \fI<mode>\fR
\fBcopy\fR \fBfrom\fR \fI<path>\fR
\fBcopy\fR \fBto\fR \fI<path>\fR
\fBrename\fR \fBfrom\fR \fI<path>\fR
\fBrename\fR \fBto\fR \fI<path>\fR
\fBsimilarity\fR \fBindex\fR \fI<number>\fR
\fBdissimilarity\fR \fBindex\fR \fI<number>\fR
\fBindex\fR \fI<hash>\fR\fB\&.\&.\fR\fI<hash>\fR \fI<mode>\fR
.fi
.if n \{\
.RE
.\}
.sp
حالت‌های پرونده
\fI<mode>\fR
به عنوان اعداد اکتال ۶ رقمی شامل نوع پرونده و بیت‌های مجوز پرونده چاپ می‌شوند\&.
.sp
نام مسیرها در هدرهای گسترده شامل پیشوندهای
\fBa/\fR
و
\fBb/\fR
نیستند\&.
.sp
شاخص شباهت (similarity index) درصد خطوط تغییرنیافته و شاخص عدم شباهت (dissimilarity index) درصد خطوط تغییریافته است\&. این مقدار یک عدد صحیح گرد شده به سمت پایین است که پس از آن علامت درصد می‌آید\&. بنابراین مقدار شاخص شباهت ۱۰۰٪ برای دو پرونده یکسان اختصاص دارد، در حالی که ۱۰۰٪ عدم شباهت بدین معنی است که هیچ خطی از پرونده قدیمی به پرونده جدید راه نیافته است\&.
.sp
خط index شامل نام اشیاء blob قبل و بعد از تغییر است\&. اگر حالت پرونده تغییر نکند،
\fI<mode>\fR
گنجانده می‌شود؛ در غیر این صورت، خطوط جداگانه حالت قدیمی و جدید را مشخص می‌کنند\&.
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04' 3.\h'+01'\c
.\}
.el \{\
.sp -1
.IP "  3." 4.2
.\}
نام مسیرهایی که دارای نویسه‌های "نامعمول" هستند، همان‌طور که برای متغیر پیکربندی
\fBcore\&.quotePath\fR
توضیح داده شده است، در نقل‌قول قرار می‌گیرند (به
\fBgit\-config\fR(1)
مراجعه کنید)\&.
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04' 4.\h'+01'\c
.\}
.el \{\
.sp -1
.IP "  4." 4.2
.\}
تمام پرونده‌های
\fBfile1\fR
در خروجی به پرونده‌های پیش از کامیت اشاره دارند، و تمام پرونده‌های
\fBfile2\fR
به پرونده‌های پس از کامیت اشاره دارند\&. اعمال متوالی هر تغییر به هر پرونده نادرست است\&. برای نمونه، این وصله a و b را با هم جابه‌جا (swap) می‌کند:
.sp
.if n \{\
.RS 4
.\}
.nf
diff \-\-git a/a b/b
rename from a
rename to b
diff \-\-git a/b b/a
rename from b
rename to a
.fi
.if n \{\
.RE
.\}
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04' 5.\h'+01'\c
.\}
.el \{\
.sp -1
.IP "  5." 4.2
.\}
هدرهای قطعه (Hunk headers) نام تابعی را که قطعه به آن اعمال می‌شود ذکر می‌کنند\&. برای جزئیات نحوه سفارشی‌سازی این مورد برای زبان‌های خاص، به "Defining a custom hunk\-header" در
\fBgitattributes\fR(5)
مراجعه کنید\&.
.RE
.SH "قالب تفاضل ترکیبی (COMBINED DIFF FORMAT)"
.sp
هر دستور تولیدکننده تفاضل می‌تواند گزینه \fB\-c\fR یا \fB\-\-cc\fR را برای تولید یک \fIتفاضل ترکیبی (combined diff)\fR هنگام نمایش یک ادغام دریافت کند\&. این قالب پیش‌فرض هنگام نمایش ادغام‌ها با \fBgit\-diff\fR(1) یا \fBgit\-show\fR(1) است\&. همچنین توجه داشته باشید که می‌توانید گزینه مناسب \fB\-\-diff\-merges\fR را به هر یک از این دستورات بدهید تا تولید تفاضل‌ها را در یک قالب مشخص اجبار کند\&.
.sp
یک قالب "تفاضل ترکیبی" به این شکل است:
.sp
.if n \{\
.RS 4
.\}
.nf
diff \-\-combined describe\&.c
index fabadb8,cc95eb0\&.\&.4866510
\-\-\- a/describe\&.c
+++ b/describe\&.c
@@@ \-98,20 \-98,12 +98,20 @@@
        return (a_date > b_date) ? \-1 : (a_date == b_date) ? 0 : 1;
  }

\- static void describe(char *arg)
 \-static void describe(struct commit *cmit, int last_one)
++static void describe(char *arg, int last_one)
  {
 +      unsigned char sha1[20];
 +      struct commit *cmit;
        struct commit_list *list;
        static int initialized = 0;
        struct commit_name *n;

 +      if (get_sha1(arg, sha1) < 0)
 +              usage(describe_usage);
 +      cmit = lookup_commit_reference(sha1);
 +      if (!cmit)
 +              usage(describe_usage);
 +
        if (!initialized) {
                initialized = 1;
                for_each_ref(get_name);
.fi
.if n \{\
.RE
.\}
.sp

.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04' 1.\h'+01'\c
.\}
.el \{\
.sp -1
.IP "  1." 4.2
.\}
پیش از آن یک هدر "git diff" قرار می‌گیرد، که شبیه به این است (زمانی که گزینه
\fB\-c\fR
استفاده شود):
.sp
.if n \{\
.RS 4
.\}
.nf
diff \-\-combined file
.fi
.if n \{\
.RE
.\}
.sp
یا شبیه به این (زمانی که گزینه
\fB\-\-cc\fR
استفاده شود):
.sp
.if n \{\
.RS 4
.\}
.nf
diff \-\-cc file
.fi
.if n \{\
.RE
.\}
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04' 2.\h'+01'\c
.\}
.el \{\
.sp -1
.IP "  2." 4.2
.\}
پس از آن یک یا چند خط هدر گسترده می‌آید (این مثال یک ادغام با دو والد را نشان می‌دهد):
.sp
.if n \{\
.RS 4
.\}
.nf
\fBindex\fR \fI<hash>\fR\fB,\fR\fI<hash>\fR\fB\&.\&.\fR\fI<hash>\fR
\fBmode\fR \fI<mode>\fR\fB,\fR\fI<mode>\fR\fB\&.\&.\fR\fI<mode>\fR
\fBnew\fR \fBfile\fR \fBmode\fR \fI<mode>\fR
\fBdeleted\fR \fBfile\fR \fBmode\fR \fI<mode>\fR\fB,\fR\fI<mode>\fR
.fi
.if n \{\
.RE
.\}
.sp
خط
\fBmode\fR
\fI<mode>\fR\fB,\fR\fI<mode>\fR\fB\&.\&.\fR\fI<mode>\fR
تنها زمانی ظاهر می‌شود که دست‌کم یکی از <mode>ها با بقیه متفاوت باشد\&. هدرهای گسترده با اطلاعات مربوط به جابه‌جایی محتوای شناسایی‌شده (تشخیص تغییر نام و رونوشت) برای کار با تفاضل دو
\fI<tree\-ish>\fR
طراحی شده‌اند و در قالب تفاضل ترکیبی استفاده نمی‌شوند\&.
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04' 3.\h'+01'\c
.\}
.el \{\
.sp -1
.IP "  3." 4.2
.\}
پس از آن یک هدر دوخطی from\-file/to\-file می‌آید:
.sp
.if n \{\
.RS 4
.\}
.nf
\-\-\- a/file
+++ b/file
.fi
.if n \{\
.RE
.\}
.sp
مشابه با هدر دوخطی برای قالب سنتی تفاضل
\fIیکپارچه (unified)\fR،
از
\fB/dev/null\fR
برای نشان دادن پرونده‌های ایجادشده یا حذف‌شده استفاده می‌شود\&.
.sp
با این حال، اگر گزینه \-\-combined\-all\-paths ارائه شده باشد، به جای یک هدر دوخطی from\-file/to\-file، یک هدر N+1 خطی from\-file/to\-file دریافت می‌کنید، که در آن N تعداد والدهای موجود در کامیت ادغام است:
.sp
.if n \{\
.RS 4
.\}
.nf
\-\-\- a/file
\-\-\- a/file
\-\-\- a/file
+++ b/file
.fi
.if n \{\
.RE
.\}
.sp
این قالب گسترده می‌تواند در صورت فعال بودن تشخیص تغییر نام یا رونوشت سودمند باشد، تا به شما اجازه دهد نام اصلی پرونده را در والدهای گوناگون ببینید\&.
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04' 4.\h'+01'\c
.\}
.el \{\
.sp -1
.IP "  4." 4.2
.\}
قالب هدر قطعه (Chunk header) تغییر یافته است تا از ارسال تصادفی آن توسط افراد به
\fBpatch\fR
\fB\-p1\fR
جلوگیری شود\&. قالب تفاضل ترکیبی برای بازبینی تغییرات کامیت ادغام ایجاد شده است، و قرار نبوده که اعمال شود\&. این تغییر شبیه به تغییر در هدر گسترده
\fIindex\fR
است:
.sp
.if n \{\
.RS 4
.\}
.nf
@@@ <from\-file\-range> <from\-file\-range> <to\-file\-range> @@@
.fi
.if n \{\
.RE
.\}
.sp
در هدر قطعه برای قالب تفاضل ترکیبی تعداد (تعداد والدها + ۱) نویسه
\fB@\fR
وجود دارد\&.
.RE
.sp
برخلاف قالب سنتی تفاضل \fIیکپارچه (unified)\fR که دو پرونده A و B را با یک ستون تکی نشان می‌دهد که دارای پیشوند \fB\-\fR (منفی \(em در A وجود دارد اما در B حذف شده)، \fB+\fR (مثبت \(em در A نیست اما به B اضافه شده)، یا " " (فاصله \(em بدون تغییر) است، این قالب دو یا چند پرونده file1، file2،\&... را با یک پرونده X مقایسه می‌کند و نشان می‌دهد چگونه X با هر یک از fileNها تفاوت دارد\&. یک ستون به ازای هر یک از fileN به ابتدای خط خروجی افزوده می‌شود تا نشان دهد خط X چگونه با آن تفاوت دارد\&.
.sp
یک نویسه \fB\-\fR در ستون N به این معنی است که آن خط در fileN وجود دارد اما در نتیجه ظاهر نمی‌شود\&. یک نویسه \fB+\fR در ستون N به این معنی است که آن خط در نتیجه ظاهر می‌شود، و fileN آن خط را ندارد (به عبارت دیگر، خط از دیدگاه آن والد اضافه شده است)\&.
.sp
در خروجی مثال بالا، امضای تابع از هر دو پرونده تغییر کرده است (بنابراین دو حذف \fB\-\fR از هر دو پرونده file1 و file2، به علاوه \fB++\fR به این معنی که یک خط اضافه شده که در هیچ‌یک از file1 یا file2 ظاهر نمی‌شود)\&. همچنین، هشت خط دیگر از file1 یکسان هستند اما در file2 ظاهر نمی‌شوند (بنابراین با پیشوند \fB+\fR مشخص شده‌اند)\&.
.sp
هنگامی که توسط \fBgit\fR \fBdiff\-tree\fR \fB\-c\fR نمایش داده می‌شود، والدهای یک کامیت ادغام را با نتیجه ادغام مقایسه می‌کند (یعنی file1\&.\&.fileN والدها هستند)\&. هنگامی که توسط \fBgit\fR \fBdiff\-files\fR \fB\-c\fR نمایش داده می‌شود، دو والد ادغام حل‌نشده را با پرونده درخت کاری مقایسه می‌کند (یعنی file1 استیج ۲ یا همان «نسخه ما»، file2 استیج ۳ یا همان «نسخه آن‌ها» است)\&.
.SH "مثال‌ها (EXAMPLES)"
.PP
\fBgit\fR \fBshow\fR \fBv1\&.0\&.0\fR
.RS 4
برچسب
\fBv1\&.0\&.0\fR
را همراه با شیئی که برچسب به آن اشاره می‌کند نمایش می‌دهد\&.
.RE
.PP
\fBgit\fR \fBshow\fR \fBv1\&.0\&.0^\fR{tree}
.RS 4
درختی را که برچسب
\fBv1\&.0\&.0\fR
به آن اشاره می‌کند نمایش می‌دهد\&.
.RE
.PP
\fBgit\fR \fBshow\fR \fB\-s\fR \fB\-\-format=%s\fR \fBv1\&.0\&.0^\fR{commit}
.RS 4
موضوع کامیت اشاره‌شده توسط برچسب
\fBv1\&.0\&.0\fR
را نمایش می‌دهد\&.
.RE
.PP
\fBgit\fR \fBshow\fR \fBnext~10:Documentation/README\fR
.RS 4
محتویات پرونده
\fBDocumentation/README\fR
را به شکلی که در دهمین کامیت ماقبل آخر شاخه
\fBnext\fR
جاری بود نمایش می‌دهد\&.
.RE
.PP
\fBgit\fR \fBshow\fR \fBmaster:Makefile\fR \fBmaster:t/Makefile\fR
.RS 4
محتویات Makefileهای مذکور را در نوک (head) شاخه
\fBmaster\fR
پشت سر هم متصل (الحاق) می‌کند\&.
.RE
.SH "بحث و بررسی (DISCUSSION)"
.sp
گیت تا حدودی نسبت به کدگذاری نویسه‌ها (character encoding) بی‌تفاوت (agnostic) است\&.
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.sp -1
.IP \(bu 2.3
.\}
محتویات اشیاء blob توالی‌های تفسیرنشده‌ای از بایت‌ها هستند\&. هیچ تبدیل کدگذاری در سطح هسته گیت وجود ندارد\&.
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.sp -1
.IP \(bu 2.3
.\}
نام مسیرها در فرم C نرمال‌سازی UTF\-8 کدگذاری می‌شوند\&. این امر برای اشیاء درخت، پرونده نمایه (index)، نام‌های ref، و همچنین نام مسیرها در آرگومان‌های خط فرمان، متغیرهای محیطی و پرونده‌های پیکربندی (\fB\&.git/config\fR
(به
\fBgit\-config\fR(1)
مراجعه کنید)،
\fBgitignore\fR(5)،
\fBgitattributes\fR(5)
و
\fBgitmodules\fR(5))
اعمال می‌شود\&.
.sp
توجه داشته باشید که گیت در سطح هسته با نام مسیرها صرفاً به عنوان توالی‌هایی از بایت‌های غیر NUL رفتار می‌کند؛ هیچ تبدیل کدگذاری برای نام مسیرها وجود ندارد (به جز در مک و ویندوز)\&. بنابراین، استفاده از نام مسیرهای غیر ASCII حتی روی پلتفرم‌ها و سیستم‌های پرونده‌ای که از کدگذاری‌های قدیمی ASCII توسعه‌یافته استفاده می‌کنند، عمدتاً کار خواهد کرد\&. با این حال، مخازن ایجادشده روی چنین سیستم‌هایی روی سیستم‌های مبتنی بر UTF\-8 (مانند لینوکس، مک، ویندوز) به درستی کار نخواهند کرد و بالعکس\&. علاوه بر این، بسیاری از ابزارهای مبتنی بر گیت صرفاً فرض می‌کنند که نام مسیرها UTF\-8 هستند و در نمایش صحیح سایر کدگذاری‌ها ناموفق خواهند بود\&.
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04'\(bu\h'+03'\c
.\}
.el \{\
.sp -1
.IP \(bu 2.3
.\}
پیام‌های لاگ کامیت معمولاً با UTF\-8 کدگذاری می‌شوند، اما سایر کدگذاری‌های ASCII توسعه‌یافته نیز پشتیبانی می‌شوند\&. این شامل ISO\-8859\-x، CP125x و بسیاری موارد دیگر است، اما
\fIنه\fR
UTF\-16/32، EBCDIC و کدگذاری‌های چندبایتی CJK (مانند GBK، Shift\-JIS، Big5، EUC\-x، CP9xx و غیره)\&.
.RE
.sp
اگرچه ما تشویق می‌کنیم که پیام‌های لاگ کامیت با UTF\-8 کدگذاری شوند، هسته گیت و ابزارهای لایه کاربری (Git Porcelain) به گونه‌ای طراحی شده‌اند که UTF\-8 را به پروژه‌ها تحمیل نکنند\&. اگر همه مشارکت‌کنندگان یک پروژه خاص استفاده از کدگذاری‌های سنتی را راحت‌تر می‌دانند، گیت آن را منع نمی‌کند\&. با این حال، چند نکته وجود دارد که باید در نظر داشت\&.
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04' 1.\h'+01'\c
.\}
.el \{\
.sp -1
.IP "  1." 4.2
.\}
دستورات
\fBgit\fR
\fBcommit\fR
و
\fBgit\fR
\fBcommit\-tree\fR
در صورتی که پیام لاگ کامیت داده‌شده به آن‌ها شبیه یک رشته معتبر UTF\-8 نباشد اخطار صادر می‌کنند، مگر اینکه صریحاً مشخص کنید که پروژه شما از یک کدگذاری سنتی استفاده می‌کند\&. روش بیان این موضوع داشتن
\fBi18n\&.commitEncoding\fR
در پرونده
\fB\&.git/config\fR
است، به این صورت:
.sp
.if n \{\
.RS 4
.\}
.nf
[i18n]
        commitEncoding = ISO\-8859\-1
.fi
.if n \{\
.RE
.\}
.sp
اشیای کامیت ایجادشده با تنظیمات فوق، مقدار
\fBi18n\&.commitEncoding\fR
را در هدر
\fBencoding\fR
خود ثبت می‌کنند\&. این کار برای کمک به دیگرانی است که بعداً به آن‌ها نگاه می‌کنند\&. نبود این هدر نشان‌دهنده این است که پیام لاگ کامیت با UTF\-8 کدگذاری شده است\&.
.RE
.sp
.RS 4
.ie n \{\
\h'-04' 2.\h'+01'\c
.\}
.el \{\
.sp -1
.IP "  2." 4.2
.\}
دستورات
\fBgit\fR
\fBlog\fR،
\fBgit\fR
\fBshow\fR،
\fBgit\fR
\fBblame\fR
و نظایر آن‌ها به هدر
\fBencoding\fR
شیء کامیت نگاه می‌کنند و سعی می‌کنند پیام لاگ را به UTF\-8 بازکدگذاری (re-code) کنند مگر اینکه خلاف آن مشخص شده باشد\&. می‌توانید کدگذاری خروجی مورد نظر را با
\fBi18n\&.logOutputEncoding\fR
در پرونده
\fB\&.git/config\fR
مشخص کنید، به این صورت:
.sp
.if n \{\
.RS 4
.\}
.nf
[i18n]
        logOutputEncoding = ISO\-8859\-1
.fi
.if n \{\
.RE
.\}
.sp
اگر این متغیر پیکربندی را نداشته باشید، مقدار
\fBi18n\&.commitEncoding\fR
به جای آن استفاده می‌شود\&.
.RE
.sp
توجه داشته باشید که ما عمداً تصمیم گرفتیم هنگام ایجاد یک کامیت، پیام لاگ کامیت را برای تحمیل UTF\-8 در سطح شیء کامیت دوباره کدگذاری نکنیم، زیرا بازکدگذاری به UTF\-8 لزوماً یک عملیات برگشت‌پذیر نیست\&.
.SH "گیت (GIT)"
.sp
بخشی از مجموعه \fBgit\fR(1)