'\" t
.\"     Title: git-repack
.\"    Author: [FIXME: author] [see http://www.docbook.org/tdg5/en/html/author]
.\" Generator: DocBook XSL Stylesheets vsnapshot <http://docbook.sf.net>
.\"      Date: 2026-06-29
.\"    Manual: دستورات عمومی کاربر
.\"    Source: Git 2.55.0
.\"  Language: Persian
.\"
.TH "GIT\-REPACK" "1" "2026\-06\-29" "Git 2\&.55\&.0" "دستورات عمومی کاربر"
.\" -----------------------------------------------------------------
.\" * Define some portability stuff
.\" -----------------------------------------------------------------
.\" ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
.\" http://bugs.debian.org/507673
.\" http://lists.gnu.org/archive/html/groff/2009-02/msg00013.html
.\" ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
.ie \n(.g .ds Aq \(aq
.el       .ds Aq '
.\" -----------------------------------------------------------------
.\" * set default formatting
.\" -----------------------------------------------------------------
.\" disable hyphenation
.nh
.\" disable justification (adjust text to left margin only)
.ad l
.\" -----------------------------------------------------------------
.\" * MAIN CONTENT STARTS HERE *
.\" -----------------------------------------------------------------
.SH "نام (NAME)"
git-repack \- بسته‌بندی اشیاء بسته‌بندی‌نشده در یک مخزن
.SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)"
.sp
.nf
\fIgit repack\fR [\-a] [\-A] [\-d] [\-f] [\-F] [\-l] [\-n] [\-q] [\-b] [\-m]
        [\-\-\window=<n>] [\-\-\depth=<n>] [\-\-\threads=<n>] [\-\-\keep\-pack=<pack\-name>]
        [\-\-\write\-midx[=<mode>]] [\-\-\name\-hash\-version=<n>] [\-\-\path\-walk]
.fi
.sp
.SH "توضیحات (DESCRIPTION)"
.sp
این دستور برای تجمیع تمام اشیائی که در حال حاضر در یک "بسته" (pack) قرار ندارند در یک بسته استفاده می‌شود\&. همچنین می‌توان از آن برای سازمان‌دهی مجدد بسته‌های موجود در یک بسته واحد و کارآمدتر استفاده کرد\&.
.sp
یک بسته مجموعه‌ای از اشیاء است که به‌صورت جداگانه فشرده شده‌اند، فشرده‌سازی دلتا (delta compression) بر روی آن‌ها اعمال شده، و در یک فایل واحد همراه با یک فایل شاخص (index) مرتبط ذخیره می‌شوند\&.
.sp
بسته‌ها برای کاهش بار روی سیستم‌های آینه‌ای (mirror)، موتورهای پشتیبان‌گیری، حافظه دیسک و غیره استفاده می‌شوند\&.
.SH "گزینه‌ها (OPTIONS)"
.PP
\-a
.RS 4
به‌جای بسته‌بندی افزایشی اشیاء بسته‌بندی‌نشده، همه موارد ارجاع‌شده را در یک بسته واحد بسته‌بندی می‌کند\&. به‌ویژه هنگام بسته‌بندی مخزنی که برای توسعه خصوصی استفاده می‌شود بسیار مفید است\&. همراه با
\fB\-d\fR
استفاده شود\&. این کار اشیائی را که
\fBgit\fR
\fBprune\fR
جا می‌گذارد، اما
\fBgit\fR
\fBfsck\fR
\fB\-\-\full\fR
\fB\-\-\dangling\fR
به‌صورت معلق نشان می‌دهد، پاک‌سازی می‌کند\&.
.sp
توجه داشته باشید کاربرانی که از پروتکل‌های ساده (dumb protocols) واکشی می‌کنند، برای دریافت هر شیء موجود در آن، باید کل بسته جدید را دریافت کنند، صرف‌نظر از اینکه چه تعداد اشیاء دیگر آن بسته را از قبل به‌صورت محلی داشته باشند\&.
.sp
فایل‌های بسته promisor به‌صورت جداگانه بازبسته‌بندی می‌شوند: اگر فایل‌های بسته‌ای وجود داشته باشند که یک فایل "\&.promisor" مرتبط دارند، این فایل‌های بسته در یک بسته جداگانه دیگر بازبسته‌بندی می‌شوند، و یک فایل "\&.promisor" خالی مربوط به بسته جداگانه جدید نوشته خواهد شد\&.
.RE
.PP
\-A
.RS 4
مشابه
\fB\-a\fR
است، مگر اینکه
\fB\-d\fR
استفاده شود\&. در این صورت، هر شیء غیرقابل دسترس در بسته قبلی به‌جای باقی ماندن در بسته قدیمی، به اشیاء سست و بسته‌بندی‌نشده تبدیل می‌شود\&. اشیاء غیرقابل دسترس هرگز به‌طور عمدی به یک بسته اضافه نمی‌شوند، حتی هنگام بازبسته‌بندی\&. این گزینه مانع از حذف فوری اشیاء غیرقابل دسترس از طریق رها شدن در بسته قدیمی و سپس حذف آن می‌شود\&. در عوض، اشیاء سست غیرقابل دسترس طبق قوانین انقضای معمولی در فراخوانی بعدی
\fIgit gc\fR
پاک‌سازی خواهند شد\&. به
\fBgit-gc\fR(1)
مراجعه کنید\&.
.RE
.PP
\-d
.RS 4
پس از بسته‌بندی، اگر بسته‌های تازه‌تولیدشده باعث تکراری و زائد شدن برخی از بسته‌های موجود شوند، بسته‌های زائد را حذف می‌کند\&. همچنین دستور
\fIgit prune\-packed\fR
را برای حذف فایل‌های اشیاء سستِ زائد اجرا می‌کند\&.
.RE
.PP
\-\-\cruft
.RS 4
مشابه
\fB\-a\fR
است، مگر اینکه
\fB\-d\fR
استفاده شود\&. در این صورت، هرگونه شیء غیرقابل دسترس در یک بسته باطله (cruft pack) جداگانه بسته‌بندی می‌شود\&. اشیاء غیرقابل دسترس را می‌توان با استفاده از قوانین انقضای معمولی در فراخوانی بعدی
\fBgit\fR
\fBgc\fR
پاک‌سازی کرد (به
\fBgit-gc\fR(1)
مراجعه کنید)\&. ناسازگار با
\fB\-k\fR\&.
.RE
.PP
\-\-\cruft\-expiration=<approxidate>
.RS 4
منقضی کردن فوری اشیاء غیرقابل دسترس قدیمی‌تر از
\fI<approxidate>\fR
به‌جای انتظار برای فراخوانی بعدی
\fBgit\fR
\fBgc\fR\&.
تنها همراه با
\fB\-\-\cruft\fR
\fB\-d\fR
مفید است\&.
.RE
.PP
\-\-\max\-cruft\-size=<n>
.RS 4
بازنویسی
\fB\-\-\max\-pack\-size\fR
برای بسته‌های باطله (cruft)\&. به‌طور پیش‌فرض مقدار
\fB\-\-\max\-pack\-size\fR
(در صورت وجود) را به ارث می‌برد\&. برای جزئیات بیشتر به مستندات
\fB\-\-\max\-pack\-size\fR
مراجعه کنید\&.
.RE
.PP
\-\-\combine\-cruft\-below\-size=<n>
.RS 4
هنگام تولید بسته‌های باطله بدون هرس کردن، فقط بسته‌های باطله موجود را که اندازه آن‌ها اکیداً کمتر از
\fI<n>\fR
بایت است (که می‌توان اختیاری پسوند "k"، "m" یا "g" به آن اضافه کرد) بازبسته‌بندی می‌کند\&. بسته‌های باطله‌ای که اندازه آن‌ها بزرگ‌تر یا مساوی
\fI<n>\fR
است دست‌نخورده باقی مانده و بازبسته‌بندی نمی‌شوند\&. زمانی مفید است که می‌خواهید از بازبسته‌بندی بسته‌های باطله بزرگ در مخازنی که اشیاء غیرقابل دسترس زیاد یا بزرگی دارند اجتناب کنید\&.
.RE
.PP
\-\-\expire\-to=<dir>
.RS 4
نوشتن یک بسته باطله حاوی اشیاء هرس‌شده (در صورت وجود) در پوشه
\fI<dir>\fR\&.
این گزینه برای نگهداری یک نسخه پشتیبان از هر شیء هرس‌شده در یک پوشه جداگانه مفید است\&. تنها همراه با
\fB\-\-\cruft\fR
\fB\-d\fR
کاربرد دارد\&.
.RE
.PP
\-l
.RS 4
انتقال گزینه
\fB\-\-\local\fR
به
\fIgit pack\-objects\fR\&.
به
\fBgit-pack-objects\fR(1)
مراجعه کنید\&.
.RE
.PP
\-f
.RS 4
انتقال گزینه
\fB\-\-\no\-reuse\-delta\fR
به
\fBgit\-pack\-objects\fR،
به
\fBgit-pack-objects\fR(1)
مراجعه کنید\&.
.RE
.PP
\-F
.RS 4
انتقال گزینه
\fB\-\-\no\-reuse\-object\fR
به
\fBgit\-pack\-objects\fR،
به
\fBgit-pack-objects\fR(1)
مراجعه کنید\&.
.RE
.PP
\-q, \-\-\quiet
.RS 4
عدم نمایش پیشرفت در جریان خطای استاندارد و انتقال گزینه
\fB\-q\fR
به
\fIgit pack\-objects\fR\&.
به
\fBgit-pack-objects\fR(1)
مراجعه کنید\&.
.RE
.PP
\-n
.RS 4
اطلاعات سرور را با
\fIgit update\-server\-info\fR
به‌روزرسانی نکنید\&. این گزینه به‌روزرسانی فایل‌های کاتالوگ محلی مورد نیاز برای انتشار این مخزن (یا یک نسخه مستقیم از آن) روی HTTP یا FTP را نادیده می‌گیرد\&. به
\fBgit-update-server-infoR(1)
مراجعه کنید\&.
.RE
.PP
\-\-\window=<n>, \-\-\depth=<n>
.RS 4
این دو گزینه بر نحوه ذخیره‌سازی اشیاء موجود در بسته با استفاده از فشرده‌سازی دلتا تأثیر می‌گذارند\&. اشیاء ابتدا بر اساس نوع، اندازه و اختیاری نام‌ها در داخل مرتب شده و با سایر اشیاء در محدوده
\fB\-\-\window\fR
مقایسه می‌شوند تا مشخص شود آیا استفاده از فشرده‌سازی دلتا فضا را ذخیره می‌کند یا خیر\&.
\fB\-\-\depth\fR
حداکثر عمق دلتا را محدود می‌کند؛ عمیق بودن بیش از حد آن بر عملکرد سمت بازکننده بسته تأثیر می‌گذارد، زیرا داده‌های دلتا برای رسیدن به شیء مورد نظر باید چندین بار اعمال شوند\&.
.sp
مقدار پیش‌فرض برای \-\-\window برابر با 10 و برای \-\-\depth برابر با 50 است\&. حداکثر عمق 4095 است\&.
.RE
.PP
\-\-\threads=<n>
.RS 4
این گزینه مستقیماً به
\fBgit\fR
\fBpack\-objects\fR
منتقل می‌شود\&.
.RE
.PP
\-\-\window\-memory=<n>
.RS 4
این گزینه محدودیت اضافی دیگری علاوه بر
\fB\-\-\window\fR
فراهم می‌کند؛ اندازه پنجره به‌طور پویا کاهش می‌یابد تا بیش از
\fI<n>\fR
بایت در حافظه اشغال نکند\&. این در مخازنی با ترکیبی از اشیاء بزرگ و کوچک مفید است تا در پنجره بزرگ با کمبود حافظه مواجه نشوند، اما همچنان بتوانند از پنجره بزرگ برای اشیاء کوچک‌تر استفاده کنند\&. اندازه می‌تواند دارای پسوند "k"، "m" یا "g" باشد\&.
\fB\-\-\window\-memory=0\fR
مصرف حافظه را نامحدود می‌کند\&. مقدار پیش‌فرض از متغیر پیکربندی
\fBpack\&.windowMemory\fR
گرفته می‌شود\&. توجه داشته باشید که مصرف واقعی حافظه برابر با این حد ضرب در تعداد رشته‌های (threads) استفاده‌شده توسط
\fBgit-pack-objects\fR(1)
خواهد بود\&.
.RE
.PP
\-\-\max\-pack\-size=<n>
.RS 4
حداکثر اندازه هر فایل بسته خروجی\&. اندازه می‌تواند دارای پسوند "k"، "m" یا "g" باشد\&. حداقل اندازه مجاز به 1 مگابایت محدود شده است\&. در صورت تعیین، ممکن است چندین فایل بسته ایجاد شوند که این امر همچنین مانع از ایجاد شاخص بیت‌مپ (bitmap index) نیز می‌گردد\&. مقدار پیش‌فرض نامحدود است، مگر اینکه متغیر پیکربندی
\fBpack\&.packSizeLimit\fR
تنظیم شده باشد\&. توجه داشته باشید که این گزینه ممکن است منجر به مخزنی بزرگ‌تر و کندتر شود؛ بحث مربوطه را در
\fBpack\&.packSizeLimit\fR
مشاهده کنید\&.
.RE
.PP
\-\-\filter=<filter\-spec>
.RS 4
اشیاء منطبق با مشخصات فیلتر را از فایل بسته حاصل حذف کرده و در یک فایل بسته جداگانه قرار می‌دهد\&. توجه داشته باشید که اشیاء استفاده‌شده در پوشه کاری فیلتر نمی‌شوند\&. بنابراین برای اینکه این تفکیک به طور کامل کار کند، بهتر است آن را در یک مخزن bare اجرا کرده و از گزینه‌های
\fB\-a\fR
و
\fB\-d\fR
همراه با این گزینه استفاده کنید\&. همچنین باید از
\fB\-\-\no\-write\-bitmap\-index\fR
(یا تنظیم گزینه پیکربندی
\fBrepack\&.writebitmaps\fR
روی
\fBfalse\fR)
استفاده شود، زیرا در غیر این صورت نوشتن شاخص بیت‌مپ شکست خواهد خورد، چرا که وجود یک فایل بسته واحد شامل همه اشیاء را فرض می‌کند\&. به
\fBgit-rev-list\fR(1)
برای انواع معتبر
\fI<filter\-spec>\fR
مراجعه کنید\&.
.RE
.PP
\-\-\filter\-to=<dir>
.RS 4
نوشتن بسته حاوی اشیاء فیلترشده در پوشه
\fI<dir>\fR\&.
تنها همراه با
\fB\-\-\filter\fR
کاربرد دارد\&. می‌توان از این گزینه برای قرار دادن بسته در یک پوشه شیء جداگانه که از طریق مکانیزم جایگزین‌های (alternates) گیت قابل دسترسی است، استفاده کرد\&.
\fBهشدار:\fR
اگر فایل بسته حاوی اشیاء فیلترشده قابل دسترسی نباشد، مخزن ممکن است دچار خرابی شود زیرا دسترسی به اشیاء درون آن بسته ممکن نخواهد بود\&. بخش‌های
\fBobjects\fR
و
\fBobjects/info/alternates\fR
از
\fBgitrepository-layout\fR(5)
را مشاهده کنید\&.
.RE
.PP
\-b, \-\-\write\-bitmap\-index
.RS 4
نوشتن شاخص بیت‌مپ دسترسی‌پذیری به عنوان بخشی از بازبسته‌بندی\&. این گزینه فقط زمانی معنا دارد که همراه با
\fB\-a\fR،
\fB\-A\fR
یا
\fB\-m\fR
استفاده شود، زیرا بیت‌مپ‌ها باید بتوانند به تمام اشیاء قابل دسترسی ارجاع دهند\&. این گزینه تنظیمات
\fBrepack\&.writeBitmaps\fR
را نادیده می‌گیرد\&. در صورتی که چندین فایل بسته ایجاد شوند، این گزینه اثری ندارد، مگر اینکه یک MIDX نوشته شود (که در آن صورت یک بیت‌مپ چندبسته‌ای ایجاد می‌شود)\&.
.RE
.PP
\-\-\pack\-kept\-objects
.RS 4
گنجاندن اشیاء موجود در فایل‌های
\fB\&.keep\fR
هنگام بازبسته‌بندی\&. توجه داشته باشید که ما همچنان بسته‌های
\fB\&.keep\fR
را پس از پایان
\fBpack\-objects\fR
حذف نمی‌کنیم\&. این بدان معناست که ممکن است اشیاء تکراری داشته باشیم، اما این ویژگی استفاده از گزینه را در هنگام ارسال‌ها یا دریافت‌های همزمان ایمن می‌سازد\&. این گزینه به‌طور کلی فقط زمانی مفید است که با
\fB\-b\fR
یا
\fBrepack\&.writeBitmaps\fR
در حال نوشتن بیت‌مپ هستید، زیرا تضمین می‌کند که فایل بسته دارای بیت‌مپ، اشیاء لازم را در خود دارد\&.
.RE
.PP
\-\-\keep\-pack=<pack\-name>
.RS 4
مستثنی کردن بسته داده‌شده از بازبسته‌بندی\&. این معادل داشتن یک فایل
\fB\&.keep\fR
روی آن بسته است\&.
\fI<pack\-name>\fR
نام فایل بسته بدون پوشه ابتدایی آن است (مانند
\fBpack\-123\&.pack\fR)\&.
این گزینه را می‌توان چندین بار برای نگه‌داشتن چندین بسته مشخص کرد\&.
.RE
.PP
\-\-\unpack\-unreachable=<when>
.RS 4
هنگام تبدیل اشیاء غیرقابل دسترس به اشیاء سست، از سست کردن اشیاء قدیمی‌تر از
\fI<when>\fR
صرف‌نظر می‌کند\&. می‌توان از این ویژگی برای بهینه‌سازی و جلوگیری از نوشتن اشیائی که بلافاصله توسط یک
\fBgit\fR
\fBprune\fR
متعاقب هرس می‌شوند استفاده کرد\&.
.RE
.PP
\-k, \-\-\keep\-unreachable
.RS 4
هنگام استفاده با
\fB\-ad\fR،
هر شیء غیرقابل دسترس از بسته‌های موجود به‌جای حذف شدن، به انتهای فایل بسته الحاق می‌شود\&. علاوه بر این، هرگونه شیء سست غیرقابل دسترس بسته‌بندی خواهد شد (و همتایان سست آن‌ها حذف می‌شوند)\&.
.RE
.PP
\-i, \-\-\delta\-islands
.RS 4
انتقال گزینه
\fB\-\-\delta\-islands\fR
به
\fBgit\-pack\-objects\fR،
به
\fBgit-pack-objects\fR(1)
مراجعه کنید\&.
.RE
.PP
\-g<factor>, \-\-\geometric=<factor>
.RS 4
ترتیب ساختار بسته حاصل به‌گونه‌ای که هر بسته متوالی حداقل شامل
\fI<factor>\fR
برابر تعداد اشیاءِ بسته بزرگ‌تر بعدی باشد\&.
.sp
\fBgit\fR
\fBrepack\fR
این امر را با تعیین یک "برش" از فایل‌های بسته‌ای که برای تضمین یک تصاعد هندسی باید در یک بسته ادغام شوند تضمین می‌کند\&. این دستور کوچک‌ترین مجموعه از فایل‌های بسته را انتخاب می‌کند تا حد امکان بسته‌های بزرگ‌تر (از نظر تعداد اشیاء درون آن بسته) دست‌نخورده باقی بمانند\&.
.sp
برخلاف سایر حالت‌های بازبسته‌بندی، مجموعه اشیاء برای بسته‌بندی منحصراً بر اساس مجموعه بسته‌های "جمع‌آوری‌شده" (rolled\-up) تعیین می‌شود؛ به عبارت دیگر، بسته‌هایی که برای بازگرداندن تصاعد هندسی ترکیب آن‌ها ضروری تشخیص داده شده است\&.
.sp
اشیاء سست به‌طور ضمنی و بدون توجه به دسترسی‌پذیری آن‌ها در این فرآیند گنجانده می‌شوند\&. این رفتار ممکن است در آینده تغییر کند\&.
.sp
هنگام نوشتن بیت‌مپ چندبسته‌ای،
\fBgit\fR
\fBrepack\fR
بزرگ‌ترین بسته حاصل را به عنوان بسته ترجیحی برای انتخاب شیء توسط MIDX انتخاب می‌کند (به
\fBgit-multi-pack-index\fR(1)
مراجعه کنید)\&.
.RE
.PP
\-m, \-\-\write\-midx[=<mode>]
.RS 4
نوشتن یک شاخص چندبسته‌ای (به
\fBgit-multi-pack-index\fR(1)
مراجعه کنید) حاوی بسته‌های غیر زائد\&. حالت‌های زیر در دسترس هستند:
.PP
\fBdefault\fR
.RS 4
نوشتن یک MIDX واحد که تمام بسته‌ها را پوشش می‌دهد\&. این حالت پیش‌فرض است زمانی که
\fB\-\-\write\-midx\fR
بدون حالت صریح داده شود\&.
.RE
.PP
\fBincremental\fR
.RS 4
نوشتن یک زنجیره MIDX افزایشی به‌جای یک MIDX تخت و واحد\&.
.sp
بدون
\fB\-\-\geometric\fR،
یک لایه MIDX جدید به زنجیره موجود اضافه می‌شود (یا یک زنجیره جدید شروع می‌شود) که شامل هر بسته‌ای است که توسط بازبسته‌بندی نوشته شده است\&. لایه‌های موجود همان‌گونه که هستند حفظ می‌شوند\&.
.sp
هنگام ترکیب با
\fB\-\-\geometric\fR،
حالت افزایشی زنجیره‌ای از لایه‌های MIDX را حفظ می‌کند که در طول زمان با استفاده از استراتژی ادغام هندسی فشرده می‌شوند\&. هر بازبسته‌بندی یک لایه بالایی جدید حاوی بسته(های) تازه‌نوشته‌شده ایجاد می‌کند\&. سپس لایه‌های مجاور هر زمان که تعداد اشیاء لایه جدیدتر از
\fB1/repack\&.midxSplitFactor\fR
تعداد اشیاء لایه عمیق‌تر بعدی فراتر رود، ادغام می‌شوند\&. لایه‌هایی که این شرط را برآورده نمی‌کنند همان‌گونه که هستند نگهداری می‌شوند\&.
.sp
نتیجه این است که لایه‌های جدیدتر (نوک) تمایل دارند شامل بسته‌های کوچک زیادی با اشیاء نسبتاً کم باشند، در حالی که لایه‌های قدیمی‌تر (عمیق‌تر) شامل بسته‌های کمتر و بزرگ‌تری هستند که اشیاء بیشتری را پوشش می‌دهند\&. از آنجا که فشرده‌سازی توسط نوک زنجیره هدایت می‌شود، لایه‌های جدیدتر نیز بیشتر از لایه‌های قدیمی‌تر بازنویسی می‌شوند؛ لایه‌های قدیمی‌تر تنها زمانی دست‌کاری می‌شوند که اشیاء کافی برای توجیه ادغام در آن‌ها انباشته شده باشد\&. این کار تعداد کل لایه‌ها را نسبت به تعداد کل اشیاء در حد لگاریتمی نگه می‌دارد\&.
.sp
فقط بسته‌های موجود در لایه بالایی MIDX به عنوان گزینه‌های بازبسته‌بندی هندسی در نظر گرفته می‌شوند؛ بسته‌های موجود در لایه‌های عمیق‌تر دست‌نخورده باقی می‌مانند\&. اگر لایه بالایی شامل بسته‌های کمتری نسبت به
\fBrepack\&.midxNewLayerThreshold\fR
باشد، آن بسته‌ها به‌طور کامل از هندسه مستثنی شده و یک لایه جدید برای بسته(های) جدید بدون برهم زدن زنجیره موجود ایجاد می‌شود\&.
.RE
.RE
.PP
\-\-\name\-hash\-version=<n>
.RS 4
ارائه این آرگومان به فرآیند زیرین
\fBgit\fR
\fBpack\-objects\fR\&.
برای جزئیات کامل به
\fBgit-pack-objects\fR(1)
مراجعه کنید\&.
.RE
.PP
\-\-\path\-walk
.RS 4
انتقال گزینه
\fB\-\-\path\-walk\fR
به فرآیند زیرین
\fBgit\fR
\fBpack\-objects\fR\&.
برای جزئیات کامل به
\fBgit-pack-objects\fR(1)
مراجعه کنید\&.
.RE
.SH "پیکربندی (CONFIGURATION)"
.sp
متغیرهای پیکربندی مختلفی بر بسته‌بندی تأثیر می‌گذارند، به \fBgit-config\fR(1) مراجعه کنید (عبارت‌های "pack" و "delta" را جستجو کنید)\&.
.sp
به‌طور پیش‌فرض، این دستور گزینه \fB\-\-\delta\-base\-offset\fR را به \fIgit pack\-objects\fR منتقل می‌کند؛ این معمولاً منجر به بسته‌های کمی کوچک‌تر می‌شود، اما بسته‌های تولیدشده با نسخه‌های گیت قدیمی‌تر از نسخه 1\&.4\&.4 ناسازگار هستند\&. اگر نیاز دارید مخزن خود را با چنین نسخه‌های قدیمی گیت، چه مستقیماً یا از طریق پروتکل http ساده به اشتراک بگذارید، باید متغیر پیکربندی \fBrepack\&.UseDeltaBaseOffset\fR را روی "false" تنظیم کرده و مجدداً بسته‌بندی کنید\&. دسترسی از نسخه‌های قدیمی گیت از طریق پروتکل بومی تحت تأثیر این گزینه قرار نمی‌گیرد، زیرا در آن حالت تبدیل به‌صورت بلادرنگ و در صورت نیاز انجام می‌شود\&.
.sp
فشرده‌سازی دلتا برای اشیاء بزرگ‌تر از متغیر پیکربندی \fBcore\&.bigFileThreshold\fR و روی فایل‌هایی با صفت \fBdelta\fR تنظیم‌شده روی false استفاده نمی‌شود\&.
.SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)"
.sp
\fBgit-pack-objects\fR(1) \fBgit-prune-packed\fR(1)
.SH "گیت (GIT)"
.sp
بخشی از مجموعه \fBgit\fR(1)