.TH git-annex-migrate 1
.SH "نام (NAME)"
git-annex-migrate \- انتقال داده‌ها به یک بک‌اند دیگر
.PP
.SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)"
git annex migrate \fB[مسیر ...]\fP
.PP
git annex migrate \-\-update
.PP
.SH "توضیحات (DESCRIPTION)"
فایل‌های ضمیمه‌شدهٔ مشخص‌شده را تغییر می‌دهد تا از بک‌اند پیش‌فرض کلید\-مقدار (یا بک‌اند تعیین‌شده با
.BR \-\-backend )
استفاده کنند. تنها فایل‌هایی که محتوای آن‌ها در حال حاضر در مخزن موجود است مهاجرت داده می‌شوند.
.PP
توجه داشته باشید که پس از مهاجرت، محتوا همچنان با استفاده از کلیدهای قدیمی نیز ذخیره می‌ماند. در صورت امکان، از پیوندهای سخت (hard links) برای جلوگیری از اشغال فضای اضافی دیسک استفاده می‌شود. برای یافتن و حذف کلیدهای قدیمی از دستور
.B git annex unused
استفاده کنید.
.PP
به‌طور معمول، هیچ عملیاتی روی فایل‌های مشخص‌شده‌ای که از قبل از بک‌اند جدید استفاده می‌کنند انجام نخواهد شد. با این حال، اگر یک بک‌اند اطلاعاتی را که برای ساخت کلید به کار می‌برد تغییر دهد، می‌توان از این دستور برای مهاجرت فایل‌ها به ساختار کلید جدید نیز استفاده کرد.
.PP
.SH "گزینه‌ها (OPTIONS)"
.IP "\fB\-\-update\fP"
.IP
مخزن محلی را برای مهاجرت‌هایی که در جای دیگر انجام شده‌اند به‌روزرسانی می‌کند. تنها مهاجرت‌های جدیدی که پس از آخرین اجرای این دستور رخ داده‌اند انجام خواهند شد.
.IP
این گزینه درخت کاری (working tree) را تغییر نمی‌دهد، بلکه فقط اشیای ضمیمه را به کلیدهای جدیدشان پیوند سخت (یا در برخی موارد کپی) می‌کند.
.IP
دستورات
.B git-annex pull
و
.B git-annex sync \-\-content
این کار را به‌طور خودکار انجام می‌دهند، مگر اینکه پیکربندی
.B annex.syncmigrations
روی
.B false
تنظیم شده باشد.
.IP
توجه داشته باشید که نسخه‌های قدیمی‌تر git-annex مهاجرت‌ها را به گونه‌ای که این گزینه بتواند استفاده کند ثبت نمی‌کردند. مهاجرت‌های انجام‌شده با آن نسخه‌های قدیمی باید به‌صورت دستی در هر کلون از مخزن اجرا می‌شدند.
.IP
.IP "\fB\-\-apply\fP"
تمام مهاجرت‌های ثبت‌شده را روی مخزن محلی اعمال می‌کند. این حالت، شکل غیرتزایدی (non-incremental) گزینه
.B \-\-update
است.
.IP
یکی از مواردی که این گزینه می‌تواند در آن مفید باشد زمانی است که دستور
.B git-annex migrate \-\-update
اجرا شده، اما از آن زمان اشیای مهاجرت‌نیافته وارد مخزن شده‌اند. استفاده از این گزینه تضمین می‌کند که هرگونه شیء از این دست مهاجرت داده شود.
.IP
توجه داشته باشید که نسخه‌های قدیمی‌تر git-annex مهاجرت‌ها را به گونه‌ای که این گزینه بتواند استفاده کند ثبت نمی‌کردند. مهاجرت‌های انجام‌شده با آن نسخه‌های قدیمی باید به‌صورت دستی در هر کلون از مخزن اجرا می‌شدند.
.IP
.IP "\fB\-\-backend\fP"
بک‌اند کلید\-مقدار جدید را برای استفاده روی داده‌های مهاجرت‌یافته مشخص می‌کند.
.IP
.IP "\fB\-\-force\fP"
مهاجرت اجباری کلیدهایی که از قبل از بک‌اند جدید استفاده می‌کنند.
.IP
.IP "گزینه‌های تطبیق فایل (file matching options)"
می‌توان از
.BR git-annex\-matching\-options (1)
برای مشخص کردن فایل‌هایی که باید مهاجرت داده شوند استفاده کرد.
.IP
.IP "همچنین می‌توان از گزینه‌های \fBgit-annex\-common\-options\fP(1) نیز استفاده کرد."
.IP "\fB\-\-remove\-size\fP"
کلیدها اغلب شامل اندازهٔ محتوای خود هستند که به‌طور کلی یک ویژگی مفید است. در واقع، این دستور در بیشتر مهاجرت‌ها به‌طور پیش‌فرض اطلاعات اندازهٔ ناموجود را به کلیدها اضافه می‌کند. با استفاده از این گزینه، در عوض اطلاعات اندازه حذف می‌شود.
.IP
یکی از کاربردهای این گزینه، تبدیل کلیدهای URL اضافه شده توسط
.B git-annex addurl \-\-fast
به کلیدهایی است که در صورت اجرای آن دستور با گزینه
.B \-\-relaxed
اضافه می‌شدند؛ به عنوان مثال:
.IP
 git-annex migrate \-\-remove\-size \-\-backend=URL somefile
.IP
برای افزودن مجدد اندازه به یک کلید URL، از دستور زیر استفاده کنید:
.IP
git-annex migrate \-\-backend=URL somefile
.IP
.IP "\fB\-\-json\fP"
فعال‌سازی خروجی JSON. این گزینه برای پردازش توسط برنامه‌هایی که از
.B git-annex
استفاده می‌کنند در نظر گرفته شده است. هر خط از خروجی یک شیء JSON است.
.IP
.IP "\fB\-\-json\-error\-messages\fP"
پیام‌هایی که به‌طور معمول در خروجی خطای استاندارد (stderr) نمایش داده می‌شدند، در عوض درون JSON گنجانده می‌شوند.
.IP
.SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)"
git-annex(1)
.PP
git-annex\-upgrade(1)
.PP
git-annex\-backend(1)
.PP
.SH "نویسنده (AUTHOR)"
Joey Hess <id@joeyh.name>