.\" Man page generated from reStructuredText. . . .nr rst2man-indent-level 0 . .de1 rstReportMargin \\$1 \\n[an-margin] level \\n[rst2man-indent-level] level margin: \\n[rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level]] - \\n[rst2man-indent0] \\n[rst2man-indent1] \\n[rst2man-indent2] .. .de1 INDENT .\" .rstReportMargin pre: . RS \\$1 . nr rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level] \\n[an-margin] . nr rst2man-indent-level +1 .\" .rstReportMargin post: .. .de UNINDENT . RE .\" indent \\n[an-margin] .\" old: \\n[rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level]] .nr rst2man-indent-level -1 .\" new: \\n[rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level]] .in \\n[rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level]]u .. .TH "GDAL-VECTOR-SET-GEOM-TYPE" "1" "Aug 18, 2026" "" "GDAL" .SH "نام (NAME)" gdal-vector-set-geom-type \- تغییر نوع هندسه در یک مجموعه‌داده برداری .sp در نسخه 3.12 اضافه شد. .SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)" .INDENT 0.0 .INDENT 3.5 .sp .EX Usage: gdal vector set\-geom\-type [OPTIONS] تغییر نوع هندسه در یک مجموعه‌داده برداری. آرگومان‌های موضعی (Positional arguments): \-i, \-\-input مجموعه‌داده‌های برداری ورودی [الزامی] [در خطوط لوله در دسترس نیست] \-o, \-\-output مجموعه‌داده برداری خروجی [الزامی] [در خطوط لوله در دسترس نیست] گزینه‌های عمومی (Common Options): \-h, \-\-help نمایش پیام راهنما و خروج \-\-json\-usage نمایش نحوه استفاده به صورت سند JSON و خروج \-\-config = گزینه پیکربندی [تکرارپذیر] \-q, \-\-quiet حالت بی‌صدا (بدون نوار پیشرفت یا پیام هشدار) [در خطوط لوله در دسترس نیست] گزینه‌ها (Options): \-l, \-\-layer, \-\-input\-layer نام لایه(های) ورودی [تکرارپذیر] [در خطوط لوله در دسترس نیست] \-f, \-\-of, \-\-format, \-\-output\-format قالب خروجی (مجاز بودن \(dqGDALG\(dq) [در خطوط لوله در دسترس نیست] \-\-co, \-\-creation\-option = گزینه ایجاد [تکرارپذیر] [در خطوط لوله در دسترس نیست] \-\-lco, \-\-layer\-creation\-option = گزینه ایجاد لایه [تکرارپذیر] [در خطوط لوله در دسترس نیست] \-\-overwrite آیا بازنویسی روی مجموعه‌داده خروجی موجود مجاز است [در خطوط لوله در دسترس نیست] \-\-update آیا مجموعه‌داده موجود در حالت به‌روزرسانی باز شود [در خطوط لوله در دسترس نیست] \-\-overwrite\-layer آیا بازنویسی روی لایه خروجی موجود مجاز است [در خطوط لوله در دسترس نیست] \-\-append آیا الحاق به لایه موجود مجاز است [در خطوط لوله در دسترس نیست] ناسازگار با \-\-upsert \-\-output\-layer نام لایه خروجی [در خطوط لوله در دسترس نیست] \-\-skip\-errors چشم‌پوشی از خطاها هنگام نوشتن عوارض [در خطوط لوله در دسترس نیست] \-\-active\-layer تنظیم لایه فعال (در صورت عدم تعیین، همه) \-\-active\-geometry نام فیلد هندسه برای محدود کردن پردازش به آن (در صورت عدم تعیین، همه) \-\-layer\-only تنها تغییر نوع هندسه لایه ناسازگار با \-\-feature\-only \-\-feature\-only تنها تغییر نوع هندسه عوارض ناسازگار با \-\-layer\-only \-\-geometry\-type نوع هندسه \-\-multi اجبار هندسه‌ها به انواع هندسه MULTI ناسازگار با \-\-single \-\-single اجبار هندسه‌ها به انواع هندسه غیر MULTI ناسازگار با \-\-multi \-\-linear تبدیل هندسه‌های منحنی به انواع خطی ناسازگار با \-\-curve \-\-curve تبدیل هندسه‌های خطی به انواع منحنی ناسازگار با \-\-linear \-\-dim اجبار هندسه‌ها به ابعاد مشخص‌شده. DIM=XY|XYZ|XYM|XYZM \-\-skip چشم‌پوشی از عارضه هنگام شکست تغییر نوع هندسه عارضه گزینه‌های پیشرفته (Advanced Options): \-\-if, \-\-input\-format قالب‌های ورودی [تکرارپذیر] [در خطوط لوله در دسترس نیست] \-\-oo, \-\-open\-option = گزینه‌های باز کردن [تکرارپذیر] [در خطوط لوله در دسترس نیست] \-\-output\-oo, \-\-output\-open\-option = گزینه‌های باز کردن خروجی [تکرارپذیر] [در خطوط لوله در دسترس نیست] \-\-upsert درج یا به‌روزرسانی (Upsert) عوارض (شامل \(aqappend\(aq) [در خطوط لوله در دسترس نیست] ناسازگار با \-\-append .EE .UNINDENT .UNINDENT .SH "توضیحات (DESCRIPTION)" .sp دستور \fBgdal vector set\-geom\-type\fP می‌تواند برای تغییر نوع هندسه فیلدهای هندسی در سطح لایه و/یا عارضه استفاده شود. .sp این دستور همچنین می‌تواند به عنوان یک مرحله از \fI\%gdal vector pipeline\fP به کار رود\&. .sp گروه‌های گزینه‌های زیر را می‌توان با یکدیگر ترکیب کرد: \- \fI\%\-\-multi\fP / \fI\%\-\-single\fP \- \fI\%\-\-linear\fP / \fI\%\-\-curve\fP \- \fI\%\-\-dim\fP .SH "خروجی GDALG (مجموعه‌داده درجا / جریانی) (GDALG OUTPUT (ON-THE-FLY / STREAMED DATASET))" .sp این برنامه از سریال‌سازی خط فرمان به عنوان یک فایل JSON با استفاده از قالب خروجی \fBGDALG\fP پشتیبانی می‌کند. سپس فایل حاصل می‌تواند با استفاده از درایور \fI\%GDALG: GDAL Streamed Algorithm\fP به عنوان یک مجموعه‌داده برداری باز شود، و خط لوله مشخص‌شده را به صورت درجا / جریانی اعمال کند. .SH "گزینه‌های اختصاصی برنامه (PROGRAM-SPECIFIC OPTIONS)" .INDENT 0.0 .TP .B \-\-curve اجبار هندسه‌ها به انواع هندسه منحنی. به عنوان مثال \fBLINESTRING\fP ==> \fBCOMPOUNDCURVE\fP یا \fBPOLYGON\fP ==> \fBCURVEPOLYGON\fP\&. نقاط بدون تغییر باقی می‌مانند. این گزینه با \fI\%\-\-linear\fP ناسازگار است\&. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-dim اجبار هندسه‌ها به ابعاد مشخص‌شده (XY، XYZ، XYM یا XYZM). اگر هندسه ورودی فاقد مؤلفه‌های Z یا M باشد، مقدار آن‌ها برابر با 0 قرار می‌گیرد. این گزینه با \fI\%\-\-geometry\-type\fP ناسازگار است\&. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-feature\-only تنها تغییر نوع هندسه عوارض. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-geometry\-type تغییر نوع هندسه به یکی از موارد \fBGEOMETRY\fP، \fBPOINT\fP، \fBLINESTRING\fP، \fBPOLYGON\fP، \fBMULTIPOINT\fP، \fBMULTILINESTRING\fP، \fBMULTIPOLYGON\fP، \fBGEOMETRYCOLLECTION\fP، \fBCURVE\fP، \fBCIRCULARSTRING\fP، \fBCOMPOUNDCURVE\fP، \fBSURFACE\fP، \fBCURVEPOLYGON\fP، \fBMULTICURVE\fP، \fBMULTISURFACE\fP، \fBPOLYHEDRALSURFACE\fP یا \fBTIN\fP\&. پسوندهای \fBZ\fP، \fBM\fP یا \fBZM\fP می‌توانند به مقادیر فوق اضافه شوند تا ابعاد را مشخص کنند. .sp این گزینه با گزینه‌های \fI\%\-\-multi\fP، \fI\%\-\-single\fP، \fI\%\-\-linear\fP، \fI\%\-\-curve\fP و \fI\%\-\-dim\fP ناسازگار است\&. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-layer\-only تنها تغییر نوع هندسه لایه. یک کاربرد متداول زمانی است که نوع هندسه لایه روی نامشخص (unknown) تنظیم شده و کاربر می‌داند که لایه تنها حاوی هندسه‌ای از یک نوع مشخص است. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-linear اجبار هندسه‌ها به انواع هندسه خطی/غیرمنحنی، با تقریب قوس‌ها با پاره‌خط‌های مستقیم. تقریب خطی را می‌توان با گزینه‌های پیکربندی \fI\%OGR_ARC_STEPSIZE\fP و \fI\%OGR_ARC_MAX_GAP\fP (که با استفاده از \fI\%vector_common_options \-\-config\fP تعیین می‌شوند) کنترل کرد. به عنوان مثال \fBCOMPOUNDCURVE\fP ==> \fBLINESTRING\fP\&. این گزینه با \fI\%\-\-curve\fP ناسازگار است\&. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-multi اجبار هندسه‌ها به انواع هندسه MULTI. به عنوان مثال \fBPOINT\fP ==> \fBMULTIPOINT\fP\&. این گزینه با \fI\%\-\-single\fP ناسازگار است\&. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-single اجبار هندسه‌ها به انواع هندسه غیر MULTI. به عنوان مثال \fBMULTIPOINT\fP ==> \fBPOINT\fP\&. این گزینه با \fI\%\-\-multi\fP ناسازگار است\&. عوارض MultiPoint یا MultiLinestring با بیش از یک مؤلفه بدون تغییر باقی خواهند ماند. MultiPolygon با بیش از یک مؤلفه با ادغام تمام حلقه‌های خود به یک چندضلعی واحد (که احتمالاً طبق قوانین OGC Simple Features نامعتبر است) ادغام می‌شود. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-skip چشم‌پوشی از عارضه هنگامی که تغییر نوع هندسه عارضه با شکست مواجه شود (مانند تلاش برای اجبار نوع هندسه Point برای یک هندسه LineString). در غیر این صورت، هندسه مبدا بدون تغییر باقی می‌ماند (که در صورت عدم پشتیبانی لایه خروجی از ترکیب انواع هندسه، ممکن است آن را با لایه خروجی ناسازگار کند). این گزینه هم زمانی که نوع هندسه مقصد با \fI\%\-\-geometry\-type\fP تعریف شده باشد و هم با هر یک از گزینه‌های \fI\%\-\-multi\fP، \fI\%\-\-single\fP، \fI\%\-\-linear\fP و \fI\%\-\-curve\fP اعمال می‌شود\&. .UNINDENT .SH "گزینه‌های استاندارد (STANDARD OPTIONS)" .INDENT 0.0 .TP .B \-\-active\-geometry تنظیم فیلد هندسه فعال بر اساس نام آن. در صورت تعیین، تنها فیلد هندسه مشخص‌شده تحت پردازش قرار خواهد گرفت. سایر فیلدهای هندسی تغییری نخواهند کرد. در صورت عدم تعیین این گزینه، تمام فیلدهای هندسی تحت پردازش قرار می‌گیرند. این گزینه می‌تواند همراه با \fI\%\-\-active\-layer\fP ترکیب شود\&. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-active\-layer تنظیم لایه فعال. در صورت تعیین، تنها لایه‌ای که با نامش مشخص شده است تحت پردازش قرار خواهد گرفت. سایر لایه‌ها تغییری نخواهند کرد. در صورت عدم تعیین این گزینه، تمام لایه‌ها تحت پردازش قرار خواهند گرفت. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-append تعیین اینکه آیا الحاق عوارض به لایه(های) موجود مجاز است یا خیر. این گزینه همچنین در صورتی که مجموعه‌داده خروجی هنوز وجود نداشته باشد، آن را ایجاد می‌کند. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-co, \-\-creation\-option = بسیاری از قالب‌ها یک یا چند گزینه اختیاری ایجاد مجموعه‌داده دارند که می‌توانند برای کنترل جزئیات فایل ایجادشده استفاده شوند. برای مثال، درایور GeoPackage از گزینه‌های ایجاد برای کنترل نسخه پشتیبانی می‌کند. .sp می‌تواند تکرار شود. .sp گزینه‌های ایجاد مجموعه‌داده موجود بسته به درایور قالب متفاوت است، و برخی قالب‌های ساده اصلاً هیچ گزینه ایجادی ندارند. فهرستی از گزینه‌های پشتیبانی‌شده برای یک قالب را می‌توان با گزینه خط فرمان \fI\%\-\-formats\fP مشاهده کرد، اما مستندات مربوط به همان قالب مرجع قطعی اطلاعات درباره گزینه‌های ایجاد درایور است. برای گزینه‌های مجاز ایجاد در هر قالب، مستندات اختصاصی قالب \fI\%درایورهای برداری (Vector drivers)\fP را ببینید. .sp توجه داشته باشید که گزینه‌های ایجاد مجموعه‌داده با گزینه‌های ایجاد لایه متفاوت هستند. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-if, \-\-input\-format نام قالب/درایوری که برای باز کردن فایل(های) ورودی تلاش می‌شود. معمولاً نیازی به تعیین آن نیست، اما می‌توان از آن برای چشم‌پوشی از تشخیص خودکار درایور، هنگامی که در انتخاب درایور مناسب ناموفق است، استفاده کرد. این گزینه می‌تواند چندین بار برای تعیین چندین درایور نامزد تکرار شود. توجه داشته باشید که این گزینه درایورها را مجبور به باز کردن مجموعه‌داده نمی‌کند. به‌ویژه، برخی درایورها الزاماتی روی پسوند فایل دارند. .sp می‌تواند تکرار شود. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-input\-layer نام یک یا چند لایه را برای پردازش مشخص می‌کند. به‌طور پیش‌فرض، تمام لایه‌ها پردازش خواهند شد. برای خواندن و نوشتن تمام لایه‌ها اما تنها پردازش یک زیرمجموعه، از \fI\%\-\-active\-layer\fP استفاده کنید\&. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-lco, \-\-layer\-creation\-option = بسیاری از قالب‌ها یک یا چند گزینه اختیاری ایجاد لایه دارند که می‌توانند برای کنترل جزئیات لایه ایجادشده استفاده شوند. برای مثال، درایور GeoPackage از گزینه‌های ایجاد لایه برای کنترل شناسه عارضه یا نام ستون هندسه، تنظیم شناسه یا توضیحات و غیره پشتیبانی می‌کند. .sp می‌تواند تکرار شود. .sp گزینه‌های ایجاد لایه موجود بسته به درایور قالب متفاوت است، و برخی قالب‌های ساده اصلاً هیچ گزینه ایجاد لایه‌ای ندارند. فهرستی از گزینه‌های پشتیبانی‌شده برای یک قالب را می‌توان با گزینه خط فرمان \fI\%\-\-formats\fP مشاهده کرد، اما مستندات مربوط به همان قالب مرجع قطعی اطلاعات درباره گزینه‌های ایجاد درایور است. برای گزینه‌های مجاز ایجاد در هر قالب، مستندات اختصاصی قالب \fI\%درایورهای برداری (Vector drivers)\fP را ببینید. .sp توجه داشته باشید که گزینه‌های ایجاد لایه با گزینه‌های ایجاد مجموعه‌داده متفاوت هستند. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-oo, \-\-open\-option = گزینه باز کردن مجموعه‌داده (مختص قالب). .sp می‌تواند تکرار شود. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-f, \-\-of, \-\-format, \-\-output\-format تعیین قالب برداری خروجی مورد استفاده. مقادیر مجاز را می‌توان با دستور زیر به دست آورد: \fBgdal \-\-formats | grep vector | grep rw | sort\fP .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-output\-layer نام لایه‌ای را که عوارض در آن نوشته می‌شوند مشخص می‌کند. در صورت عدم تعیین، نام لایه‌های خروجی همانند نام لایه‌های ورودی خواهد بود. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-output\-open\-option, \-\-output\-oo = در نسخه 3.12 اضافه شد. .sp گزینه باز کردن مجموعه‌داده برای مجموعه‌داده خروجی (مختص قالب). .sp می‌تواند تکرار شود. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-overwrite به برنامه اجازه می‌دهد تا روی فایل یا مجموعه‌داده مقصد موجود بازنویسی کند. در غیر این صورت، به‌طور پیش‌فرض اگر فایل یا مجموعه‌داده مقصد از قبل وجود داشته باشد، \fBgdal\fP با خطا مواجه می‌شود. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-overwrite\-layer تعیین اینکه آیا بازنویسی روی لایه برداری خروجی موجود مجاز است یا خیر. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-skip\-errors در نسخه 3.12 اضافه شد. .sp تعیین اینکه آیا باید از خطاهای نوشتن عارضه(ها) چشم‌پوشی شود یا خیر. توجه داشته باشید که این گزینه اندازه واحد تراکنش را به یک عارضه در هر بار تنظیم می‌کند، که ممکن است هنگام درج در پایگاه‌های داده باعث کاهش شدید سرعت شود. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-update تعیین اینکه آیا یک مجموعه‌داده خروجی موجود در حالت به‌روزرسانی باز شود یا خیر. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-upsert در نسخه 3.12 اضافه شد. .sp گونه‌ای از \fI\%\-\-append\fP که در آن عملیات \fI\%OGRLayer::UpsertFeature()\fP برای درج یا به‌روزرسانی عوارض به‌جای الحاق با \fI\%OGRLayer::CreateFeature()\fP استفاده می‌شود\&. .sp این قابلیت در حال حاضر تنها در چند درایور پیاده‌سازی شده است: \fI\%GPKG \-\- GeoPackage vector\fP، \fI\%Elasticsearch: Geographically Encoded Objects for Elasticsearch\fP و \fI\%MongoDBv3\fP (درایورهایی که upsert را پیاده‌سازی کرده‌اند، قابلیت \fI\%GDAL_DCAP_UPSERT\fP را ارائه می‌دهند). .sp عملیات درج/به‌روزرسانی (upsert) از FID عارضه ورودی، هنگامی که تنظیم شده باشد (و نام ستون FID یک رشته خالی نباشد)، به عنوان کلید به‌روزرسانی عوارض موجود استفاده می‌کند. بسیار حیاتی است که اطمینان حاصل شود مقادیر FID در لایه‌های مبدا و مقصد با یکدیگر سازگار هستند. .sp برای درایور GPKG، همچنین امکان درج/به‌روزرسانی عوارضی که FID آن‌ها تنظیم نشده یا فاقد اهمیت است (گزینه \fB\-\-unset\-fid\fP در \fI\%gdal vector edit\fP می‌تواند برای نادیده گرفتن FID از عارضه منبع استفاده شود) وجود دارد، مشروط بر اینکه یک ستون یکتا (UNIQUE) که کلید اصلی عدد صحیح نیست وجود داشته باشد. .UNINDENT .SH "کد وضعیت بازگشتی (RETURN STATUS CODE)" .sp برنامه در صورت موفقیت کد وضعیت 0 و در صورت بروز خطا مقداری غیرصفر برمی‌گرداند (خطاهای غیرمسدودکننده که به صورت هشدار صادر می‌شوند، اجرای موفق در نظر گرفته می‌شوند). .SH "مثال‌ها (EXAMPLES)" .SS مثال ۱: تبدیل یک شیپ‌فایل شامل ترکیبی از پلی‌گان‌ها و چندپلی‌گان‌ها به یک GeoPackage با چندپلی‌گان‌ها (Multipolygons). .INDENT 0.0 .INDENT 3.5 .sp .EX $ gdal vector set\-geom\-type \-\-geometry\-type=MULTIPOLYGON in.shp out.gpkg \-\-overwrite .EE .UNINDENT .UNINDENT .SS مثال ۲: تبدیل یک GeoPackage با هندسه‌های منحنی به یک Shapefile (که از آن‌ها پشتیبانی نمی‌کند). .INDENT 0.0 .INDENT 3.5 .sp .EX $ gdal vector set\-geom\-type \-\-linear in.gpkg out.shp \-\-overwrite .EE .UNINDENT .UNINDENT .SH "نویسنده (AUTHOR)" Even Rouault .SH "حق نشر (COPYRIGHT)" 1998-2026 .\" Generated by docutils manpage writer. .