.\" Man page generated from reStructuredText. . . .nr rst2man-indent-level 0 . .de1 rstReportMargin \\$1 \\n[an-margin] level \\n[rst2man-indent-level] level margin: \\n[rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level]] - \\n[rst2man-indent0] \\n[rst2man-indent1] \\n[rst2man-indent2] .. .de1 INDENT .\" .rstReportMargin pre: . RS \\$1 . nr rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level] \\n[an-margin] . nr rst2man-indent-level +1 .\" .rstReportMargin post: .. .de UNINDENT . RE .\" indent \\n[an-margin] .\" old: \\n[rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level]] .nr rst2man-indent-level -1 .\" new: \\n[rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level]] .in \\n[rst2man-indent\\n[rst2man-indent-level]]u .. .TH "GDAL-VECTOR-CHECK-COVERAGE" "1" "Aug 18, 2026" "" "GDAL" .SH "نام (NAME)" gdal-vector-check-coverage \- بررسی اعتبار و صحت پوشش‌های چندضلعی .sp در نسخه 3.12 اضافه شد. .SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)" .INDENT 0.0 .INDENT 3.5 .sp .EX کاربرد: gdal vector check\-coverage [OPTIONS] بررسی اعتبار یک پوشش چندضلعی آرگومان‌های مکانی: \-i, \-\-input مجموعه‌داده‌های برداری ورودی [الزامی] [در خط‌لوله‌ها در دسترس نیست] \-o, \-\-output مجموعه‌داده برداری خروجی [الزامی] [در خط‌لوله‌ها در دسترس نیست] گزینه‌های عمومی: \-h, \-\-help نمایش پیام راهنما و خروج \-\-json\-usage نمایش نحوه استفاده به صورت یک سند JSON و خروج \-\-config = گزینه پیکربندی [می‌تواند تکرار شود] \-q, \-\-quiet حالت بی‌صدا (بدون نوار پیشرفت یا پیام هشدار) [در خط‌لوله‌ها در دسترس نیست] گزینه‌ها: \-l, \-\-layer, \-\-input\-layer نام لایه(های) ورودی [می‌تواند تکرار شود] [در خط‌لوله‌ها در دسترس نیست] \-f, \-\-of, \-\-format, \-\-output\-format قالب خروجی (مقدار \(dqGDALG\(dq مجاز است) [در خط‌لوله‌ها در دسترس نیست] \-\-co, \-\-creation\-option = گزینه ساخت [می‌تواند تکرار شود] [در خط‌لوله‌ها در دسترس نیست] \-\-lco, \-\-layer\-creation\-option = گزینه ساخت لایه [می‌تواند تکرار شود] [در خط‌لوله‌ها در دسترس نیست] \-\-overwrite مجاز بودن بازنویسی مجموعه‌داده خروجی موجود [در خط‌لوله‌ها در دسترس نیست] \-\-update باز کردن مجموعه‌داده موجود در حالت به‌روزرسانی [در خط‌لوله‌ها در دسترس نیست] \-\-overwrite\-layer مجاز بودن بازنویسی لایه خروجی موجود [در خط‌لوله‌ها در دسترس نیست] \-\-append مجاز بودن الحاق به لایه موجود [در خط‌لوله‌ها در دسترس نیست] ناسازگار با \-\-upsert \-\-output\-layer نام لایه خروجی [در خط‌لوله‌ها در دسترس نیست] \-\-skip\-errors نادیده‌گرفتن خطاها هنگام نوشتن عوارض [در خط‌لوله‌ها در دسترس نیست] \-\-no\-create\-empty\-layers خودداری از ساخت لایه‌هایی که هیچ عارضه‌ای در آن‌ها نوشته نمی‌شود [در خط‌لوله‌ها در دسترس نیست] \-\-include\-valid شامل کردن ورودی‌های معتبر در خروجی، با هندسه خالی \-\-geometry\-field نام فیلد هندسه جهت بررسی \-\-maximum\-gap\-width حداکثر عرض یک شکاف جهت نشانه‌گذاری شدن گزینه‌های پیشرفته: \-\-if, \-\-input\-format قالب‌های ورودی [می‌تواند تکرار شود] [در خط‌لوله‌ها در دسترس نیست] \-\-oo, \-\-open\-option = گزینه‌های باز کردن [می‌تواند تکرار شود] [در خط‌لوله‌ها در دسترس نیست] \-\-output\-oo, \-\-output\-open\-option = گزینه‌های باز کردن خروجی [می‌تواند تکرار شود] [در خط‌لوله‌ها در دسترس نیست] \-\-upsert درج یا به‌روزرسانی عوارض (Upsert) (مستلزم \(aqappend\(aq) [در خط‌لوله‌ها در دسترس نیست] ناسازگار با \-\-append .EE .UNINDENT .UNINDENT.SH "توضیحات (DESCRIPTION)" .sp دستور \fBgdal vector check\-coverage\fP بررسی می‌کند که آیا یک مجموعه‌داده چندضلعی یک پوشش (coverage) معتبر را تشکیل می‌دهد یا خیر؛ بدین معنا که: .INDENT 0.0 .IP \(bu 2 هیچ چندضلعی همپوشانی نداشته باشد .IP \(bu 2 همهٔ یال‌های مشترک در موقعیت‌های مکانی یکسانی دارای گره (node) باشند .IP \(bu 2 هرگونه شکاف میان چندضلعی‌ها از عرض مشخص‌شده بزرگ‌تر باشد .UNINDENT .sp به ازای هر چندضلعی که این معیارها را برآورده نکند، یک عارضه خطی با هندسهٔ یال نامعتبر در خروجی قرار می‌گیرد. اگر پوشش معتبر باشد، مجموعه‌داده خروجی خالی خواهد بود مگر اینکه از \fI\%\-\-include\-valid\fP استفاده شود. .sp فرض بر این است که تک‌تک چندضلعی‌ها طبق استاندارد \fI\%OGC\fP Simple Features به خودی خود معتبر هستند. این موضوع را می‌توان با \fI\%gdal vector check\-geometry\fP\& بررسی کرد. .INDENT 0.0 .INDENT 2.5 [تصویر] مجموعه‌داده چندضلعی (چپ) و مکان یال‌های پوششی نامعتبر (راست)..UNINDENT .UNINDENT .sp \fBنکته:\fP .INDENT 0.0 .INDENT 3.5 این دستور نیازمند ساخت GDAL با کتابخانه GEOS (نسخه ۳.۱۲ یا بالاتر) است. .UNINDENT .UNINDENT .SH "خروجی GDALG (مجموعه‌داده برخط / جریانی) (GDALG OUTPUT (ON-THE-FLY / STREAMED DATASET))" .sp این برنامه از سریال‌سازی خط فرمان به عنوان یک فایل JSON با استفاده از قالب خروجی \fBGDALG\fP پشتیبانی می‌کند. سپس می‌توان فایل حاصل را با درایور \fI\%GDALG: GDAL Streamed Algorithm\fP به عنوان یک مجموعه‌داده برداری باز کرد و خط لوله (pipeline) مشخص‌شده را به صورت برخط / جریانی اعمال نمود. .sp \fBنکته:\fP .INDENT 0.0 .INDENT 3.5 با این حال این الگوریتم ذاتاً با پردازش جریانی سازگار نیست. در نتیجه یک مجموعه‌داده موقت در حافظه ایجاد خواهد شد که ممکن است زمان پردازش قابل‌توجهی را هنگام باز کردن ایجاد کند. .UNINDENT .UNINDENT .SH "گزینه‌های ویژه برنامه (PROGRAM-SPECIFIC OPTIONS)" .INDENT 0.0 .TP .B \-\-geometry\-field مشخص کردن نام فیلد هندسه برای بررسی، برای لایه‌هایی که چند فیلد هندسه دارند. به طور پیش‌فرض از نخستین فیلد هندسه استفاده خواهد شد. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-include\-valid گنجاندن عارضه‌ها برای هندسه‌های معتبر در خروجی، با حفظ تناظر ۱:۱ میان عارضه‌های ورودی و خروجی. هندسهٔ عارضه‌های معتبر یک هندسه خالی خواهد بود. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-input\-layer نام لایه برای پردازش را مشخص می‌کند. به طور پیش‌فرض، همه لایه‌ها پردازش خواهند شد. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-output\-layer نام لایه‌ای را مشخص می‌کند که عارضه‌ها در آن نوشته خواهند شد. اگر مشخص نشود و تنها یک لایه ورودی وجود داشته باشد، نام \(dqinvalid_edge\(dq استفاده خواهد شد. اگر مشخص نشود و چند لایه ورودی وجود داشته باشد، عارضه‌های هر لایه ورودی در یک لایه خروجی جداگانه با قالب \(dqinvalid_edge_{INPUT_LAYER}\(dq نوشته خواهند شد. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-maximum\-gap\-width بزرگ‌ترین ناحیه‌ای را تعریف می‌کند که باید به عنوان شکاف در نظر گرفته شود. .UNINDENT .SH "گزینه‌های استاندارد (STANDARD OPTIONS)" .INDENT 0.0 .TP .B \-\-append آیا الحاق عارضه‌ها به لایه(های) موجود مجاز است یا خیر. این گزینه همچنین مجموعه‌داده خروجی را در صورتی که هنوز وجود نداشته باشد، ایجاد می‌کند. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-co, \-\-creation\-option = بسیاری از قالب‌ها یک یا چند گزینه اختیاری ساخت مجموعه‌داده دارند که می‌توان برای کنترل جزئیات فایل ایجادشده از آن‌ها استفاده کرد. برای نمونه، درایور GeoPackage از گزینه‌های ساختی برای کنترل نسخه پشتیبانی می‌کند. .sp می‌تواند تکرار شود. .sp گزینه‌های در دسترس برای ساخت مجموعه‌داده بسته به درایور قالب متغیر است و برخی قالب‌های ساده اصلاً گزینه ساختی ندارند. فهرستی از گزینه‌های پشتیبانی‌شده برای یک قالب را می‌توان با گزینه خط فرمان \fI\%\-\-formats\fP مشاهده کرد، اما مستندات همان قالب منبع قطعی اطلاعات درباره گزینه‌های ساخت درایور است. برای گزینه‌های ساخت مجاز هر قالب، به مستندات ویژه قالب در \fI\%Vector drivers\fP مراجعه کنید. .sp توجه داشته باشید که گزینه‌های ساخت مجموعه‌داده با گزینه‌های ساخت لایه متفاوت هستند. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-if, \-\-input\-format نام قالب/درایور که باید برای باز کردن فایل(های) ورودی امتحان شود. عموماً نیازی به تعیین آن نیست، اما در مواردی که تشخیص خودکار در انتخاب درایور مناسب شکست می‌خورد، می‌تواند برای صرف‌نظر از تشخیص خودکار درایور استفاده شود. این گزینه را می‌توان برای مشخص کردن چند درایور نامزد چند بار تکرار کرد. توجه داشته باشید که این گزینه درایورها را وادار به باز کردن مجموعه‌داده نمی‌کند؛ به‌ویژه که برخی درایورها الزاماتی برای پسوند فایل دارند. .sp می‌تواند تکرار شود. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-lco, \-\-layer\-creation\-option = بسیاری از قالب‌ها یک یا چند گزینه اختیاری ساخت لایه دارند که می‌توان برای کنترل جزئیات لایه ایجادشده از آن‌ها استفاده کرد. برای نمونه، درایور GeoPackage از گزینه‌های ساخت لایه برای کنترل شناسه عارضه یا نام ستون هندسه، تنظیم شناسه یا توضیحات و غیره پشتیبانی می‌کند. .sp می‌تواند تکرار شود. .sp گزینه‌های در دسترس برای ساخت لایه بسته به درایور قالب متغیر است و برخی قالب‌های ساده اصلاً گزینه‌ای برای ساخت لایه ندارند. فهرستی از گزینه‌های پشتیبانی‌شده برای یک قالب را می‌توان با گزینه خط فرمان \fI\%\-\-formats\fP مشاهده کرد، اما مستندات همان قالب منبع قطعی اطلاعات درباره گزینه‌های ساخت درایور است. برای گزینه‌های ساخت مجاز هر قالب، به مستندات ویژه قالب در \fI\%Vector drivers\fP مراجعه کنید. .sp توجه داشته باشید که گزینه‌های ساخت لایه با گزینه‌های ساخت مجموعه‌داده متفاوت هستند. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-no\-create\-empty\-layers در نسخه ۳.۱۳ اضافه شد. .sp جلوگیری از ایجاد لایه‌هایی که هیچ عارضه‌ای در آن‌ها نوشته نخواهد شد. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-oo, \-\-open\-option = گزینه باز کردن مجموعه‌داده (ویژه هر قالب). .sp می‌تواند تکرار شود. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-f, \-\-of, \-\-format, \-\-output\-format کدام قالب برداری خروجی استفاده شود. مقادیر مجاز را می‌توان با این دستور به دست آورد: \fBgdal \-\-formats | grep vector | grep rw | sort\fP .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-output\-open\-option, \-\-output\-oo = در نسخه ۳.۱۲ اضافه شد. .sp گزینه باز کردن مجموعه‌داده برای مجموعه‌داده خروجی (ویژه هر قالب). .sp می‌تواند تکرار شود. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-overwrite به برنامه اجازه می‌دهد تا فایل یا مجموعه‌داده مقصد موجود را بازنویسی کند. در غیر این صورت، به طور پیش‌فرض اگر فایل یا مجموعه‌داده مقصد از قبل وجود داشته باشد، \fBgdal\fP با خطا متوقف می‌شود. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-overwrite\-layer آیا بازنویسی لایه برداری خروجیِ موجود مجاز است یا خیر. .UNINDENT .INDENT 0.0.TP .B \-\-skip\-errors در نسخه 3.12 اضافه شد. .sp تعیین می‌کند که آیا خطاهای ناشی از نوشتن عارضه(ها) نادیده گرفته شوند یا خیر. توجه داشته باشید که این گزینه اندازه واحد تراکنش را به یک عارضه در هر لحظه تنظیم می‌کند، که ممکن است هنگام درج در پایگاه‌های داده باعث کاهش شدید سرعت شود. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-update تعیین می‌کند که آیا یک مجموعه داده خروجی موجود در حالت به‌روزرسانی باز شود یا خیر. .UNINDENT .INDENT 0.0 .TP .B \-\-upsert در نسخه 3.12 اضافه شد. .sp گونه‌ای از \fI\%\-\-append\fP که در آن، از عملیات \fI\%OGRLayer::UpsertFeature()\fP برای درج یا به‌روزرسانی عارضه‌ها به جای الحاق با \fI\%OGRLayer::CreateFeature()\fP استفاده می‌شود\&. .sp این قابلیت در حال حاضر تنها در چند درایور پیاده‌سازی شده است: \fI\%GPKG \-\- GeoPackage vector\fP، \fI\%Elasticsearch: Geographically Encoded Objects for Elasticsearch\fP و \fI\%MongoDBv3\fP (درایورهایی که upsert را پیاده‌سازی می‌کنند قابلیت \fI\%GDAL_DCAP_UPSERT\fP را ارائه می‌دهند). .sp عملیات upsert، در صورت تنظیم بودن FID عارضه ورودی (و خالی نبودن نام ستون FID)، از آن به عنوان کلید برای به‌روزرسانی عارضه‌های موجود استفاده می‌کند. بسیار حیاتی است که اطمینان حاصل شود FID در لایه‌های مبدأ و مقصد همخوانی دارند. .sp برای درایور GPKG، در صورتی که یک ستون UNIQUE وجود داشته باشد که کلید اصلی عدد صحیح نباشد، امکان upsert عارضه‌هایی که FID آن‌ها تنظیم نشده یا فاقد اهمیت است نیز وجود دارد (می‌توان از گزینه \fB\-\-unset\-fid\fP در \fI\%gdal vector edit\fP برای نادیده گرفتن FID عارضه مبدأ استفاده کرد). .UNINDENT .SH "وضعیت خروج (EXIT STATUS)" .sp برنامه در صورت موفقیت کد وضعیت 0 و در صورت بروز خطا مقداری غیر صفر برمی‌گرداند (خطاهای غیرمسدودکننده که به عنوان هشدار صادر می‌شوند، اجرای موفقیت‌آمیز در نظر گرفته می‌شوند). .SH "مثال‌ها (EXAMPLES)" .SS "مثال ۱: ارسال خطاهای پوشش در یک فایل TopoJSON به یک فایل GeoJSON" .INDENT 0.0 .INDENT 3.5 .sp .EX $ gdal vector check\-coverage \(dqhttps://cdn.jsdelivr.net/npm/us\-atlas@3/counties\-albers\-10m.json\(dq \-\-layer counties counties\-errors.geojson .EE .UNINDENT .UNINDENT .SS "مثال ۲: ارسال عارضه‌های نامعتبر پوشش به خط فرمان به عنوان بخشی از یک پایپ‌لاین" Bash .INDENT 0.0 .INDENT 3.5 .sp .EX gdal vector pipeline \e ! read \(dqhttps://cdn.jsdelivr.net/npm/us\-atlas@3/counties\-albers\-10m.json\(dq \-\-layer counties \e ! check\-coverage \e ! info \-\-features .EE .UNINDENT .UNINDENT PowerShell .INDENT 0.0 .INDENT 3.5 .sp .EX gdal vector pipeline \(ga ! read \(dqhttps://cdn.jsdelivr.net/npm/us\-atlas@3/counties\-albers\-10m.json\(dq \-\-layer counties \(ga ! check\-coverage \(ga ! info \-\-features .EE .UNINDENT .UNINDENT .SH "نویسندگان (AUTHORS)" Dan Baston .SH "کپی‌رایت و تکثیر (COPYRIGHT)" 1998-2026 .\" Generated by docutils manpage writer. .