.TH fpcmake 5 "12 Dec 1999" FreePascal "قالب Makefile.fpc در Free Pascal"
.SH "نام (NAME)"
fpcmake \- پرونده پیکربندی برای fpcmake

.SH "خلاصه دستور (SYNOPSIS)"
.I Makefile.fpc
یک پرونده پیکربندی برای دستور
.B fpcmake
است. با استفاده از این پرونده، یک
.I Makefile
برای کامپایل واحدها و برنامه‌های Free Pascal ایجاد می‌شود.

.SH "توضیحات (DESCRIPTION)"

.B Makefile.fpc
یک پرونده متنی ساده اسکی (ASCII) است که همانند یک پرونده
.I ini
در ویندوز، شامل چندین بخش می‌باشد. بخش‌های زیر (به ترتیب الفبا) شناسایی می‌شوند:
.TP
.B clean
قوانین پاک‌سازی دایرکتوری از واحدها و برنامه‌ها را مشخص می‌کند.
ورودی‌های زیر شناسایی می‌شوند:
.RS
.TP
.I units
نام تمام واحدهایی که باید هنگام پاک‌سازی حذف شوند. پسوندها را مشخص نکنید،
چرا که خود makefile آن‌ها را اضافه خواهد کرد.
.TP
.I files
نام پرونده‌هایی که باید حذف شوند. نام کامل پرونده‌ها را مشخص کنید.
.RE
.TP
.B defaults
بخش defaults شامل برخی تنظیمات پیش‌فرض است. کلیدواژه‌های زیر شناسایی می‌شوند:
.RS
.TP

.RE
.TP
.B dirs
.TP
.B info
.TP
.B install
شامل دستورالعمل‌هایی برای نصب واحدها و برنامه‌های شما است.
کلیدواژه‌های زیر شناسایی می‌شوند:
.RS
.TP
.I dirprefix
دایرکتوری‌ای که تمام نصب‌ها در زیر آن انجام می‌شوند. این معادل آرگومان
.I \-\-prefix
در
.I configure
گنو (GNU) است. از این دایرکتوری برای نصب برنامه‌ها و واحدها استفاده می‌شود. به طور پیش‌فرض، این مقدار در لینوکس برابر
.B /usr
و در تمام پلتفرم‌های دیگر برابر
.B /pp
است.
.TP
.I dirbase
دایرکتوری‌ای که به عنوان دایرکتوری پایه برای نصب واحدها استفاده می‌شود. به طور پیش‌فرض این مقدار برابر است با
.I dirprefix
به همراه
.I /lib/fpc/FPC\_VERSION
برای لینوکس، یا صرفاً همان dirprefix در پلتفرم‌های دیگر.
.RE
واحدها در زیردایرکتوری
.I units/$(OS\_TARGET)
از ورودی
.I dirbase
نصب خواهند شد.
.TP
.B libs
این بخش مشخص می‌کند که چه واحدهایی باید در یک کتابخانه ادغام شوند و چه کتابخانه‌های خارجی مورد نیاز هستند. این بخش می‌تواند شامل کلیدواژه‌های زیر باشد:
.RS
.TP
.I libname
نام کتابخانه‌ای که باید ایجاد شود.
.TP
.I libunits
فهرستی جداشده با کاما از واحدهایی که باید به یک کتابخانه منتقل شوند.
.TP
.I needgcclib
یک مقدار بولی (boolean) که مشخص می‌کند آیا کتابخانه gcc مورد نیاز است یا خیر. این گزینه اطمینان حاصل می‌کند که مسیر کتابخانه GCC در مسیر جستجوی کتابخانه‌ها درج شود.
.TP
.I needotherlib
یک مقدار بولی که به makefile اعلام می‌کند دایرکتوری‌های کتابخانه دیگری نیز مورد نیاز خواهند بود.
.RE
.TP
.B packages
مشخص می‌کند چه بسته‌هایی باید استفاده شوند. این بخش می‌تواند شامل کلیدواژه‌های زیر باشد:
.RS
.TP
.I packages
فهرستی جداشده با کاما از بسته‌هایی که برای کامپایل هدف‌ها مورد نیاز هستند. معتبر برای تمام پلتفرم‌ها. برای تفکیک بین پلتفرم‌ها، می‌توانید نام سیستم‌عاملی را که برای آن کامپایل می‌کنید به ابتدای کلیدواژه
.I packages
اضافه کنید؛ به عنوان مثال
.I linuxpackages
اگر می‌خواهید makefile فقط در لینوکس از بسته‌های فهرست‌شده استفاده کند.
.TP
.I fcl
این یک مقدار بولی (۰ یا ۱) است که مشخص می‌کند آیا از FCL استفاده می‌شود یا خیر.
.TP
.I rtl
این یک مقدار بولی (۰ یا ۱) است که مشخص می‌کند آیا RTL باید دوباره کامپایل شود یا خیر.
.RE
.TP
.B postsettings
هر آنچه در این بخش قرار گیرد، دقیقاً به همان صورت در makefile درج خواهد شد؛
.I پس از
قوانین makefile که توسط fpcmake تولید شده‌اند، اما
.I پیش از
قوانین پیکربندی عمومی.
در آن، شما نمی‌توانید از متغیرهایی که توسط قوانین fpcmake تعریف شده‌اند استفاده کنید، اما می‌توانید قوانین و متغیرهای پیکربندی اضافی تعریف نمایید.
.TP
.B presettings
هر آنچه در این بخش قرار گیرد، دقیقاً به همان صورت در makefile درج خواهد شد؛
.I پیش از
قوانین هدف makefile که توسط fpcmake تولید می‌شوند. این بدان معناست که شما نمی‌توانید از متغیرهایی استفاده کنید که به طور معمول توسط
.B fpcmake
تعریف می‌شوند.
.TP
.B rules
در این بخش می‌توانید قوانین وابستگی و هر هدف دیگری را که مایلید داشته باشید، درج کنید. «قوانین پیش‌فرض» (default rules) را در اینجا وارد نکنید.
.TP
.B sections
در اینجا می‌توانید مشخص کنید کدام «بخش‌های قوانین» (rule sections) باید در Makefile گنجانده شوند. بخش‌ها از مجموعه‌ای از کلیدواژه‌های بولی تشکیل شده‌اند؛ هر کلیدواژه تصمیم می‌گیرد که آیا یک بخش خاص در makefile نوشته شود یا خیر. به طور پیش‌فرض، تمام بخش‌ها نوشته می‌شوند.

می‌توانید کلیدواژه‌های بولی زیر را در این بخش داشته باشید:
.RS
.TP
.I none
اگر روی true تنظیم شود، هیچ بخشی نوشته نمی‌شود.
.TP
.I units
اگر روی
.I false
تنظیم شود،
.B fpcmake
از درج قوانین کامپایل واحدها صرف‌نظر می‌کند.
.TP
.I exes
اگر روی
.I false
تنظیم شود،
.B fpcmake
از درج قوانین کامپایل پرونده‌های اجرایی صرف‌نظر می‌کند.
.TP
.I loaders
اگر روی
.I false
تنظیم شود،
.B fpcmake
از درج قوانین اسمبل کردن پرونده‌های اسمبلی صرف‌نظر می‌کند.
.TP
.I examples
اگر روی
.I false
تنظیم شود،
.B fpcmake
از درج قوانین کامپایل مثال‌ها صرف‌نظر می‌کند.
.TP
.I package
اگر روی
.I false
تنظیم شود،
.B fpcmake
از درج قوانین ساخت بسته‌ها صرف‌نظر می‌کند.
.TP
.I compile
اگر روی
.I false
تنظیم شود،
.B fpcmake
از درج قوانین عمومی برای کامپایل پرونده‌های پاسکال صرف‌نظر می‌کند.
.TP
.I depend
اگر روی
.I false
تنظیم شود،
.B fpcmake
از درج قوانین وابستگی صرف‌نظر می‌کند.
.TP
.I install
اگر روی
.I false
تنظیم شود،
.B fpcmake
از درج قوانین نصب همه موارد صرف‌نظر می‌کند.
.TP
.I sourceinstall
اگر روی
.I false
تنظیم شود،
.B fpcmake
از درج قوانین نصب کدهای منبع صرف‌نظر می‌کند.
.TP
.I zipinstall
اگر روی
.I false
تنظیم شود،
.B fpcmake
از درج قوانین نصب آرشیوها صرف‌نظر می‌کند.
.TP
.I clean
اگر روی
.I false
تنظیم شود،
.B fpcmake
از درج قوانین پاک‌سازی دایرکتوری‌ها صرف‌نظر می‌کند.
.TP
.I libs
اگر روی
.I false
تنظیم شود،
.B fpcmake
از درج قوانین ساخت کتابخانه‌ها صرف‌نظر می‌کند.
.TP
.I command
اگر روی
.I false
تنظیم شود،
.B fpcmake
از درج قوانین ایجاد خط فرمان بر اساس متغیرهای مختلف صرف‌نظر می‌کند.
.TP
.I exts
اگر روی
.I false
تنظیم شود،
.B fpcmake
از درج قوانین مربوط به پسوندها صرف‌نظر می‌کند.
.TP
.I dirs
اگر روی
.I false
تنظیم شود،
.B fpcmake
از درج قوانین اجرای make در زیردایرکتوری‌ها صرف‌نظر می‌کند.
.TP
.I tools
اگر روی
.I false
تنظیم شود،
.B fpcmake
از درج قوانین اجرای برخی ابزارها مانند آرشیوکننده، UPX و zip صرف‌نظر می‌کند.
.TP
.I info
اگر روی
.I false
تنظیم شود،
.B fpcmake
از درج قوانین تولید اطلاعات صرف‌نظر می‌کند.
.RE
.TP
.B targets
در این بخش می‌توانید هدف‌های مختلف را تعریف کنید. کلیدواژه‌های زیر در این بخش قابل استفاده هستند:
.RS
.TP
.I dirs
فهرستی جداشده با فاصله از دایرکتوری‌هایی که make باید در آن‌ها نیز اجرا شود.
.TP
.I examples
فهرستی جداشده با فاصله از برنامه‌های نمونه که باید هنگام درخواست کاربر برای کامپایل مثال‌ها، کامپایل شوند. پسوند را مشخص نکنید، پسوند به طور خودکار اضافه خواهد شد.
.TP
.I loaders
فهرستی جداشده با فاصله از نام پرونده‌های اسمبلی که باید اسمبل شوند. پسوند را مشخص نکنید، پسوند اضافه خواهد شد.
.TP
.I programs
فهرستی جداشده با فاصله از نام برنامه‌هایی که باید کامپایل شوند. پسوند را مشخص نکنید، پسوند اضافه خواهد شد.
.TP
.I rst
فهرستی از پرونده‌های
.I rst
که باید برای استفاده با روال‌های بین‌المللی‌سازی و
.B gettext
گنو (GNU)، به پرونده‌های
.I .po
تبدیل شوند.
.TP
.I units
فهرستی جداشده با فاصله از نام واحدهایی که باید کامپایل شوند. پسوند را مشخص نکنید؛ ذکر نام واحد همان‌گونه که در عبارت
.I uses
می‌آید کافی است.
.RE
.TP
.B tools
در این بخش می‌توانید مشخص کنید کدام ابزارها مورد نیاز هستند. بسته به تنظیمات این بخش، تعاریف لازم برای استفاده از هر یک از ابزارهای فهرست‌شده در makefile درج خواهد شد.

هر کلیدواژه یک کلیدواژه بولی است؛ شما می‌توانید با آن استفاده از یک ابزار را روشن یا خاموش کنید.

کلیدواژه‌های زیر شناسایی می‌شوند:
.RS
.TP
.I toolppdep
استفاده از
.BR ppdep ،
ابزار وابستگی. به طور پیش‌فرض
.I True
است.
.TP
.I toolppumove
استفاده از
.BR ppumove ،
ابزار جابجایی واحدهای Free Pascal. به طور پیش‌فرض
.I True
است.
.TP
.I toolppufiles
استفاده از ابزار
.B ppufile
برای تعیین وابستگی‌های پرونده‌های واحد. به طور پیش‌فرض
.I True
است.
.TP
.I toolsed
استفاده از
.BR sed ،
ویرایشگر جریان متن. به طور پیش‌فرض
.I False
است.
.TP
.I tooldata2inc
استفاده از ابزار
.B data2inc
برای ایجاد پرونده‌های include از پرونده‌های داده. به طور پیش‌فرض
.I False
است.
.TP
.I tooldiff
استفاده از ابزار
.B diff
گنو (GNU). به طور پیش‌فرض
.I False
است.
.TP
.I toolcmp
استفاده از ابزار مقایسه پرونده
.BR cmp .
به طور پیش‌فرض
.I False
است.
.TP
.I toolupx
استفاده از فشرده‌ساز پرونده‌های اجرایی
.BR upx .
به طور پیش‌فرض
.I True
است.
.TP
.I tooldate
استفاده از ابزار نمایش تاریخ
.BR date .
به طور پیش‌فرض
.I True
است.
.TP
.I toolzip
استفاده از بایگان پرونده
.BR zip .
این ابزار توسط هدف‌های zip استفاده می‌شود. به طور پیش‌فرض
.I True
است.
.RE
.TP
.B zip
این بخش می‌تواند برای ایجاد پرونده‌های zip از واحدها و برنامه‌های کامپایل‌شده استفاده شود. به طور پیش‌فرض، تمام واحدهای کامپایل‌شده فشرده (zip) می‌شوند. رفتار zip را می‌توان با بخش‌های presettings و postsettings تحت تأثیر قرار داد.

کلیدواژه‌های زیر می‌توانند در این بخش استفاده شوند:
.RS
.TP
.I zipname
نام پرونده zip که تولید خواهد شد.
.TP
.I ziptarget
نام یک هدف makefile است که پیش از ایجاد zip اجرا خواهد شد. به طور پیش‌فرض این مقدار، هدف
.I install
است.
.RE
.SH "همچنین ببینید (SEE ALSO)"
.IP
.BR  fpcmake (1),
.BR  ppc386 (1),
.BR  make (1)