FLATPAK INSTALL(1)

flatpak install

FLATPAK INSTALL(1)

نام (NAME)

flatpak-install - نصب یک برنامه یا زمان اجرا

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

flatpak install [گزینه‌ها...] [REMOTE] REF...

flatpak install [گزینه‌ها...] [--from|--bundle|--image] LOCATION

توضیحات (DESCRIPTION)

یک برنامه یا زمان اجرا (runtime) را نصب می‌کند. روش اصلی نصب این است که نام یک مخزن راه دور (remote) را به عنوان مبدأ و یک یا چند شناسهٔ REF را برای تعیین برنامه یا زمان اجرای مورد نظر جهت نصب مشخص کنید. اگر REMOTE حذف شود، مخازن راه دور پیکربندی‌شده برای یافتن اولین REF جستجو می‌شوند و از کاربر خواسته می‌شود انتخاب حاصل را تأیید کند.

هر آرگومان REF یک شناسهٔ کامل یا جزئی در قالب ref فلت‌پک است که به صورت "(app|runtime)/ID/ARCH/BRANCH" می‌باشد. تمامی عناصر به جز ID اختیاری بوده و می‌توان آن‌ها را به همراه اسلش‌ها حذف کرد؛ بنابراین در اکثر مواقع تنها کافی است ID را مشخص کنید. هر بخش حذف‌شده با آنچه در مخزن راه دور موجود است تطبیق داده می‌شود و در صورت وجود چندین مورد منطبق، از شما خواسته می‌شود یکی از آن‌ها را انتخاب کنید. همچنین اگر REF دقیقاً با چیزی در مخزن راه دور مطابقت نداشته باشد، اما شبیه به یک یا چند ref در آن باشد (مثلاً "devhelp" شبیه به "org.gnome.Devhelp" است)، گزینه‌هایی به شما پیشنهاد می‌شود؛ اما این رفتار تطبیق فازی (fuzzy matching) در صورتی که REF حاوی هرگونه اسلش یا نقطه باشد غیرفعال می‌گردد.

به طور پیش‌فرض، این دستور هم به دنبال برنامه‌ها و هم زمان‌های اجرا با شناسهٔ REF داده‌شده در REMOTE مشخص‌شده می‌گردد، اما می‌توانید این بررسی را با استفاده از گزینهٔ --app یا --runtime یا با ذکر عنصر ابتدایی در REF محدود کنید.

اگر REMOTE یک نشانی وب (URI) یا یک مسیر (مطلق یا نسبی که با ./ شروع شود) به یک مخزن محلی باشد، از آن مخزن به عنوان مبدأ استفاده می‌شود و یک مخزن راه دور موقت برای مدت زمان نصب آن REF ایجاد خواهد شد.

اگر مخزن REMOTE مشخص‌شده دارای یک شناسهٔ مجموعه (collection ID) باشد، فلت‌پک دایرکتوری‌های sideload-repos را که یا با گزینهٔ --sideload-repo یا در سطح نصب کاربر یا سیستم پیکربندی شده‌اند، جستجو می‌کند (به flatpak(1) مراجعه کنید).

برای مخازن OCI، مخازن بارگذاری جانبی (sideload) را می‌توان با --sideload-repo=oci:PATH یا --sideload-repo=oci-archive:PATH نیز مشخص کرد که در آن PATH به یک ساختار تصویر OCI یا بایگانی تصویر OCI اشاره دارد (به containers-transports(5) مراجعه کنید). وقتی به این صورت مشخص شود، تصاویر موجود در ساختار تصویر برای تمامی مخازن OCI بدون در نظر گرفتن شناسهٔ مجموعه در دسترس خواهند بود. به همین دلیل، هیچ معادل دایرکتوری برای آن وجود ندارد و فقط می‌توان آن را در خط فرمان مشخص کرد.

شکل جایگزین دستور (همراه با --from، --bundle یا --image) امکان نصب مستقیم از یک منبع را فراهم می‌کند. این منبع می‌تواند یک بستهٔ تک‌فایلی .flatpak، فایل توصیف برنامهٔ .flatpakref یا ارجاعی به یک تصویر OCI باشد. اگر آرگومان اول دارای پسوند یا پیشوند نام فایل مورد انتظار باشد، استفاده از این گزینه‌ها اختیاری است.

توجه داشته باشید که فلت‌پک اجازه می‌دهد چندین شاخه از یک برنامه و زمان اجرا به طور همزمان نصب و استفاده شوند. با این حال، فقط یک نسخه از یک برنامه می‌تواند نسخهٔ جاری (current) باشد، به این معنی که فایل‌های صادرشدهٔ آن (مثلاً فایل‌های desktop و آیکون‌ها) برای سیستم میزبان قابل مشاهده باشند. آخرین نسخهٔ نصب‌شده به طور پیش‌فرض به عنوان نسخه جاری تنظیم می‌شود، اما این مورد را می‌توان به صورت دستی با دستور flatpak make-current تغییر داد.

مگر اینکه با گزینهٔ --user یا --installation بازنویسی شود، این دستور برنامه یا زمان اجرا را در محل نصب پیش‌فرض سرتاسر سیستم نصب می‌کند.

گزینه‌ها (OPTIONS)

گزینه‌های زیر پشتیبانی می‌شوند:

-h, --help

نمایش گزینه‌های راهنما و خروج.

--bundle

در نظر گرفتن LOCATION به عنوان یک فایل بستهٔ منفرد (single-bundle). اگر آرگومان با .flatpak پایان یابد، این حالت به صورت خودکار فرض می‌شود.

--from

در نظر گرفتن LOCATION به عنوان یک فایل توصیف برنامه (application description). اگر آرگومان با .flatpakref پایان یابد، این حالت به صورت خودکار فرض می‌شود.

--image

در نظر گرفتن LOCATION به عنوان مکان یک فلت‌پک در قالب تصویر OCI. ساختار [LOCATION] در قالب containers-transports(5) می‌باشد. طرح‌های پشتیبانی‌شده عبارتند از docker://، oci: و oci-archive:. اگر آرگومان با یکی از این طرح‌ها شروع شود، این حالت فرض می‌گردد.

--reinstall

در صورت نصب بودن، ابتدا آن را حذف و سپس مجدداً نصب می‌کند.

-u, --user

نصب برنامه یا زمان اجرا در محل نصب اختصاصی کاربر.

--system

نصب برنامه یا زمان اجرا در محل نصب پیش‌فرض سرتاسر سیستم.

--installation=NAME

نصب برنامه یا زمان اجرا در یک محل نصب سیستمی مشخص‌شده توسط NAME از میان موارد تعریف‌شده در /etc/flatpak/installations.d/. استفاده از --installation=default معادل استفاده از --system است.

--arch=ARCH

معماری پیش‌فرض برای نصب، در صورتی که صراحتاً در REF مشخص نشده باشد. برای مشاهده معماری‌های پشتیبانی‌شده توسط سیستم میزبان به flatpak --supported-arches مراجعه کنید.

--subpath=PATH

تنها یک زیرمسیر از REF را نصب می‌کند. این گزینه بیشتر برای نصب زیرمجموعه‌ای از داده‌های محلی‌سازی (locales) استفاده می‌شود. برای نصب چندین زیرمسیر می‌توان این گزینه را چند بار به کار برد.

--gpg-file=FILE

بررسی امضای بسته با کلید GPG موجود در FILE (استفاده از - برای ورودی استاندارد stdin).

--no-deploy

بارگیری آخرین نسخه بدون استقرار (deploy) آن.

--no-pull

عدم بارگیری آخرین نسخه؛ استقرار هر آنچه که در حال حاضر به صورت محلی موجود است.

--no-related

عدم بارگیری افزونه‌های مرتبط مانند داده‌های زبان و محلی‌سازی (locale).

--no-deps

عدم بررسی وابستگی‌های زمان اجرا (runtime) هنگام نصب.

--or-update

به طور معمول، عملیات نصب مواردی را که از قبل نصب شده‌اند نادیده می‌گیرد (و یک هشدار چاپ می‌کند)؛ اما اگر --or-update مشخص شود، این عملیات را در سکوت به یک عملیات به‌روزرسانی تبدیل می‌کند.

--app

فرض می‌کند تمام شناسه‌های REF برنامه هستند، مگر اینکه صراحتاً خلاف آن مشخص شده باشد.

--runtime

فرض می‌کند تمام شناسه‌های REF زمان اجرا (runtime) هستند، مگر اینکه صراحتاً خلاف آن مشخص شده باشد.

--sideload-repo=PATH

یک مخزن محلی ostree دیگر را به عنوان مبدأ نصب اضافه می‌کند. این کار معادل استفاده از دایرکتوری‌های sideload-repos است (به flatpak(1) مراجعه کنید)، با این تفاوت که می‌تواند به ازای هر دستور مشخص شود. هر مسیری که در اینجا افزوده شود علاوه بر مسیرهای آن دایرکتوری‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

--include-sdk

به ازای هر برنامهٔ در حال نصب، بستهٔ SDK مورد استفاده برای ساخت آن را نیز نصب می‌کند. همراه با این گزینه، --or-update به طور ضمنی اعمال می‌شود؛ ناسازگار با --no-deps.

--include-debug

به ازای هر ref در حال نصب و تمامی وابستگی‌های آن، اطلاعات اشکال‌زدایی (debug info) را نیز نصب می‌کند. همراه با این گزینه، --or-update به طور ضمنی اعمال می‌شود؛ ناسازگار با --no-deps.

-y, --assumeyes

پاسخ مثبت خودکار (yes) به تمام پرسش‌ها (یا انتخاب پاسخی با بالاترین اولویت). این گزینه برای خودکارسازی مناسب است.

--noninteractive

تولید خروجی حداقلی و پرهیز از اکثر پرسش‌ها. مناسب برای استفاده در محیط‌های غیرتعاملی مانند اسکریپت‌های ساخت.

-v, --verbose

چاپ اطلاعات اشکال‌زدایی در طول پردازش دستور.

--ostree-verbose

چاپ اطلاعات اشکال‌زدایی OSTree در طول پردازش دستور.