zsyncmake(1) File Transfer zsyncmake(1)

zsyncmake - ساخت فایل کنترل برای zsync(1)

zsyncmake [ { -z | -Z } ] [ -e ] [ -C ] [ -u url ] [ -U url ] [ -b blocksize ] [ -o outfile ] [ -f targetfilename ] [ -v ] filename

zsync -V

یک فایل متادیتا (metafile) برای برنامه کلاینت zsync می‌سازد تا با استفاده از آن، بارگیری‌های جزئی فایل را انجام دهد. filename فایلی است که کاربران مایل به بارگیری آن هستند؛ zsyncmake فایل متادیتای مناسب را ایجاد کرده و filename.zsync را در دایرکتوری جاری ذخیره می‌کند.

برنامه zsync برای بارگیری محتوای فایل دست‌کم به یک URL نیاز خواهد داشت. اگر فایل .zsync در همان دایرکتوری فایل مورد نظر برای بارگیری قرار گیرد، می‌توانید مقدار پیش‌فرض را بپذیرید - zsync یک URL نسبی را در فایل کنترل قرار می‌دهد. در غیر این صورت، از گزینه -u برای مشخص کردن URL استفاده کنید. همچنین در صورت وجود، باید با -U یک URL برای محتوای فشرده‌نشده تعیین کنید، زیرا zsync در برخی مواقع می‌تواند از این مورد برای بارگیری‌های بهینه‌تر بهره ببرد. (شما می‌توانید فایل .zsync را بعداً ویرایش کرده و این موارد را بیفزایید - ساختار سرآیند آن قالب ساده key: value دارد - اما پیشنهاد می‌شود تنها زمانی این کار را انجام دهید که با این ابزار آشنایی کافی داشته باشید.)

توجه داشته باشید که خود zsyncmake (در حال حاضر) آدرس‌های URL را اعتبارسنجی نکرده و هیچ داده‌ای را بارگیری نمی‌کند؛ شما باید داده‌های فایل را به صورت محلی فراهم ساخته و خودتان صحت URLها را بررسی کنید.

اندازه بلوک (blocksize) را برای الگوریتم rsync زیربنایی مشخص می‌کند. اندازه بلوک کوچک‌تر ممکن است برای فایل‌هایی که احتمالاً تغییرات کوچک و پراکنده زیادی بین بارگیری‌ها دارند کارآمدتر باشد؛ اندازه بلوک بزرگ‌تر برای فایل‌هایی با تغییرات کمتر یا با پراکندگی کمتر بهینه‌تر است. این اندازه بلوک باید توانی از دو باشد. در صورت مشخص نشدن، zsyncmake اندازه‌ای را که به نظرش برای این فایل مناسب‌ترین است انتخاب می‌کند (در حال حاضر بسته به اندازه فایل، ۲۰۴۸ یا ۴۰۹۶) - بنابراین در حالت عادی نیازی به بازنویسی مقدار پیش‌فرض نخواهید داشت.
منسوخ شده است (DEPRECATED). به zsyncmake اعلام می‌کند هیچ دستورالعملی مبنی بر فشرده‌سازی داده‌های دریافتی توسط کلاینت در فایل .zsync تولید نکند. این رفتار به صورت ضمنی با -z اعمال می‌شود، اما این گزینه برای حالتی است که شما فایلی را صرفاً برای انتقال فشرده کرده‌اید، اما می‌خواهید کلاینت در نهایت فایل فشرده‌نشده را دریافت کند (برای مثال، در حال انتقال یک فایل ISO هستید که روی سرور به صورت فشرده نگهداری می‌شود، اما کلاینت نمی‌تواند از آن استفاده کند مگر اینکه از حالت فشرده خارج شده باشد). بدون -C، برنامه zsyncmake در صورت لزوم دستورالعمل‌هایی برای فشرده‌سازی فایل دریافتی به کلاینت تولید می‌کند؛ گزینه -C برای این است که مانع از صدور چنین دستوری به کلاینت شوید.
منسوخ شده است (DEPRECATED) - این گزینه فقط برای فایل‌های فشرده‌شده بدون مشخص کردن -Z مفید است؛ پشتیبانی از این حالت در نسخه‌های آینده حذف خواهد شد. به zsyncmake اعلام می‌کند کلاینت باید بتواند دقیقاً همان فایلی را که ارائه شده دریافت کند. بدون این گزینه، zsyncmake تنها ضمانت ضعیف‌تری ارائه می‌دهد - اینکه کلاینت داده‌های درون آن را دریافت خواهد کرد (مثلاً ممکن است نسخه فشرده‌نشده یک فایل .gz را به کلاینت منتقل کند). توجه داشته باشید که این موضوع همچنان تضمین نمی‌کند کلاینت حتماً آن را دریافت کند - کلاینت ممکن است دستورالعمل‌های فایل zsync را نادیده بگیرد، یا قادر به بازتولید دقیق فشرده‌سازی به‌کاررفته نباشد. اما با -e می‌دانید که zsyncmake امکان دستیابی به داده‌های دقیق را فراهم کرده است - و در صورت عدم توانایی، با یک خطا خارج خواهد شد.
نام فایلی را که باید در فایل خروجی گنجانده شود تعیین می‌کند (این همان نامی است که پس از پایان بارگیری توسط کاربر، به فایل اختصاص می‌یابد).
نام پیش‌فرض فایل خروجی را بازنویسی می‌کند.
آدرس URLای را مشخص می‌کند که کاربران می‌توانند محتوای فایل ارائه‌شده را از آن بارگیری کنند. کاربران برای تشخیص اینکه چه بخش‌هایی از فایل را از قبل در اختیار دارند به فایل کنترل نیاز دارند، و برای دریافت بخش‌هایی از فایل که ندارند به این URLها محتاجند. می‌توانید با تعیین چندباره -u، چندین URL را مشخص کنید. در صورت مشخص نشدن، zsync فرض می‌کند که فایل اصلی و فایل .zsync در یک دایرکتوری عمومی مشترک قرار خواهند گرفت و یک URL نسبی واحد را درج می‌کند.
منسوخ شده است (DEPRECATED). آدرس URL مربوط به محتوای فشرده‌نشده فایل را مشخص می‌کند (تنها در صورتی کاربرد دارد که فایل یک فایل gzip باشد). برنامه zsync گاهی اوقات می‌تواند از روی داده‌های فشرده‌نشده بسیار کارآمدتر از داده‌های فشرده بارگیری کند - در صورت در دسترس بودن، از این مزیت بهره خواهد برد. اگر هیچ URLای مشخص نشود، zsync به دنبال فایلی بدون پسوند .gz می‌گردد و فرض می‌کند که در همان دایرکتوری عمومی قرار دارد که فایل .zsync هست، و یک URL نسبی به آن را می‌گنجاند.
فعال‌سازی پیام‌های مشروح (verbose).
نسخه zsync را چاپ می‌کند.
منسوخ شده است (DEPRECATED). فایل مورد نظر برای انتقال را فشرده می‌کند. توجه داشته باشید که این گزینه هر فایلی به نام filename.gz را بدون هشدار بازنویسی می‌کند (اگر نام فایلی را تعیین نکنید، مثلاً به این دلیل که از ورودی استاندارد stdin می‌خوانید، آنگاه zsync از نام ارائه‌شده با -f، یا به عنوان آخرین راهکار از zsync-target.gz استفاده خواهد کرد).
برنامه zsync می‌تواند با داده‌های فشرده کار کند، و در بیشتر مواردی که داده‌ها از پیش فشرده نشده‌اند، فشرده‌سازی اولیه آن‌ها کارآمدتر است. هرچند می‌توانید صرفاً فایل مورد انتقال را با gzip فشرده کنید، اما اگر از این گزینه استفاده نمایید، zsyncmake فایل را برای شما فشرده کرده و یک فایل .gz تولید می‌کند که برای zsync بهینه‌سازی شده است. این کار در زمان بارگیری می‌تواند تا ۳۰٪ کارآمدتر از فشرده‌سازی با gzip --best باشد - اما فایل فشرده‌شده به کوچکی فایلی نخواهد بود که توسط gzip معمولی تولید می‌شود.
به‌طور پیش‌فرض، zsyncmake به درون فایل‌های فشرده‌شده با gzip نگاه کرده و داده‌های فشرده‌نشده زیربنایی را به فایل zsyncmake صادر می‌کند. گزینه -Z این رفتار را غیرفعال کرده و باعث می‌شود zsync با فایل gzip مانند هر فایل دیگری رفتار کند و صرفاً یک بارگیری برای داده‌های خام فشرده ایجاد نماید. استفاده از این تنظیم برای فایل‌هایی که با --rsyncable فشرده شده‌اند توصیه می‌شود.

zsyncmake -C -u http://ftp.uk.debian.org/debian/dists/sarge/main/binary-i386/Packages.gz Packages.gz

به استفاده از -C برای معاف کردن کلاینت از فشرده‌سازی فایل پس از دریافت توجه کنید؛ سیستم بسته‌بندی Debian از فایل به صورت فشرده‌نشده استفاده می‌کند.

zsyncmake -e -u http://www.mirrorservice.org/sites/ftp.freebsd.org/pub/FreeBSD/ports/distfiles/zsync-0.2.2.tar.gz zsync-0.2.2.tar.gz

این دستور یک فایل zsync با ارجاع به tarball منبع نام‌برده ایجاد می‌کند که کلاینت باید آن را از URL مشخص‌شده بارگیری کند. این مثال برای بارگیری یک tarball سورس برای پورت FreeBSD است، بنابراین -e مشخص شده است تا کلاینت بتواند مقدار md5sum آن را تطبیق دهد.

Colin Phipps <cph@moria.org.uk>

zsync(1)

0.6.6 Colin Phipps