استفاده از compinit

این بخش استفاده از compinit را برای راه‌اندازی اولیه تکمیل در نشست فعلی هنگام فراخوانی مستقیم شرح می‌دهد؛ اگر compinstall را اجرا کرده باشید، به‌طور خودکار از فایل .zshrc شما فراخوانی خواهد شد.

برای راه‌اندازی اولیه سامانه، تابع compinit باید در دایرکتوری ذکرشده در پارامتر fpath باشد، و باید به‌صورت خودکار بارگذاری شده (`autoload -U compinit' توصیه می‌شود)، و سپس به‌سادگی به‌صورت `compinit' اجرا شود. این کار چند تابع کاربردی را تعریف می‌کند، تمهیدات لازم برای بارگذاری خودکار تمام توابع پوسته موردنیاز را فراهم می‌سازد، و سپس تمام ویجت‌هایی را که عملیات تکمیل را انجام می‌دهند بازتعریف می‌کند تا از سامانه جدید استفاده کنند. اگر از ویجت menu-select که بخشی از ماژول zsh/complist است استفاده می‌کنید، باید مطمئن شوید که آن ماژول پیش از فراخوانی compinit بارگذاری شده است تا آن ویجت نیز بازتعریف شود. اگر سبک‌های تکمیل (به زیر مراجعه کنید) طوری تنظیم شده باشند که علاوه بر تکمیل، به‌طور پیش‌فرض بسط (expansion) را نیز انجام دهند و کلید TAB به expand-or-complete متصل شده باشد، compinit آن را دوباره به complete-word متصل می‌کند؛ این کار برای استفاده از فرم صحیح بسط لازم است.

اگر به استفاده از دستورات تکمیل اولیه نیاز پیدا کردید، همچنان می‌توانید با قرار دادن یک `.' در ابتدای نام ویجت، کلیدها را به ویجت‌های قدیمی متصل کنید؛ مانند `.expand-or-complete'.

برای افزایش سرعت اجرای compinit، می‌توان آن را طوری تنظیم کرد که یک پیکربندی ذخیره‌شده (dumped) تولید کند تا در فراخوانی‌های بعدی خوانده شود؛ این حالت پیش‌فرض است، اما می‌توان با فراخوانی compinit به همراه گزینه -D آن را غیرفعال کرد. فایل ذخیره‌شده .zcompdump نام دارد و در همان دایرکتوری فایل‌های راه‌اندازی (یعنی $ZDOTDIR یا $HOME) قرار می‌گیرد؛ همچنین، می‌توان نام فایلی صریح را با `compinit -d dumpfile' مشخص کرد. در فراخوانی بعدی compinit، به جای انجام یک راه‌اندازی اولیه کامل، این فایل ذخیره‌شده خوانده خواهد شد.

اگر تعداد فایل‌های تکمیل تغییر کند، compinit این موضوع را تشخیص داده و یک فایل ذخیره جدید تولید می‌کند. با این حال، اگر نام یک تابع یا آرگومان‌های سطر اول یک تابع #compdef (همان‌طور که در زیر شرح داده شده) تغییر کند، ساده‌ترین راه این است که فایل ذخیره را به‌صورت دستی حذف کنید تا compinit در اجرای بعدی آن را دوباره ایجاد کند. بررسی انجام‌شده برای یافتن توابع جدید را می‌توان با ارائه گزینه -C نادیده گرفت. در این حالت، فایل ذخیره تنها زمانی ایجاد می‌شود که از قبل وجود نداشته باشد. از گزینه -w برای توضیح اینکه چرا یک فایل ذخیره بارگذاری نشده یا چرا دوباره ایجاد شده است، استفاده کنید.

ذخیره‌سازی در واقع توسط تابع دیگری به نام compdump انجام می‌شود، اما فقط زمانی نیاز به اجرای دستی آن خواهید داشت که پیکربندی را تغییر دهید (مثلاً با استفاده از compdef) و سپس بخواهید پیکربندی جدید را ذخیره کنید. نام فایل ذخیره‌شده قبلی برای این منظور به خاطر سپرده خواهد شد.

اگر پارامتر _compdir مقداردهی شده باشد، compinit از آن به عنوان دایرکتوری‌ای که توابع تکمیل در آن یافت می‌شوند استفاده می‌کند؛ این تنها در صورتی لازم است که آن‌ها از قبل در مسیر جستجوی توابع نباشند.

به دلایل امنیتی، compinit همچنین بررسی می‌کند که آیا سامانه تکمیل از فایل‌هایی استفاده می‌کند که متعلق به root یا کاربر فعلی نیستند، یا فایل‌هایی در دایرکتوری‌هایی قرار دارند که برای همه (world) یا گروه قابل نوشتن هستند یا متعلق به root یا کاربر فعلی نیستند. در صورت یافتن چنین فایل‌ها یا دایرکتوری‌هایی، compinit می‌پرسد که آیا سامانه تکمیل واقعاً باید استفاده شود یا خیر. برای اجتناب از این بررسی‌ها و استفاده از تمام فایل‌های یافت‌شده بدون پرسش، از گزینه -u استفاده کنید، و برای اینکه compinit تمام فایل‌ها و دایرکتوری‌های ناامن را بدون هشدار نادیده بگیرد، از گزینه -i استفاده کنید. اگر گزینه -C داده شود، به شرطی که dumpfile وجود داشته باشد، این بررسی امنیتی به‌طور کامل نادیده گرفته می‌شود.

بررسی امنیتی را می‌توان در هر زمان با اجرای تابع compaudit مجدداً امتحان کرد. این همان بررسی استفاده‌شده توسط compinit است، اما هنگامی که مستقیماً اجرا می‌شود، هرگونه تغییری در fpath به صورت محلی در تابع اعمال شده و ماندگار نمی‌شود. دایرکتوری‌های مورد بررسی را می‌توان به عنوان آرگومان ارسال کرد؛ اگر هیچ آرگومانی داده نشود، compaudit از fpath و _compdir برای یافتن دایرکتوری‌های سامانه تکمیل استفاده می‌کند و در صورت نیاز موارد ناموجود را به fpath اضافه می‌نماید. برای اجبار به بررسی دقیقاً همان دایرکتوری‌هایی که در حال حاضر در fpath نام برده شده‌اند، پیش از فراخوانی compaudit یا compinit، پارامتر _compdir را روی یک رشته خالی تنظیم کنید.

تابع bashcompinit سازگاری با سامانه تکمیل برنامه‌پذیر bash را فراهم می‌کند. با اجرا، توابع compgen و complete را تعریف می‌کند که متناظر با دستورات درونی (builtins) با همین نام در bash هستند. پس از آن، امکان استفاده از مشخصات و توابع تکمیل نوشته‌شده برای bash وجود خواهد داشت.

قاعده برای توابع بارگذاری‌خودکار که در تکمیل استفاده می‌شوند این است که با یک زیرخط (underscore) آغاز شوند؛ همان‌طور که پیش‌تر ذکر شد، پارامتر fpath/FPATH باید شامل دایرکتوری‌ای باشد که این توابع در آن ذخیره شده‌اند. اگر zsh به‌درستی روی سیستم شما نصب شده باشد، fpath/FPATH به‌طور خودکار شامل دایرکتوری‌های مورد نیاز برای توابع استاندارد است.

برای نصب‌های ناقص، چنانچه compinit تعداد کافی فایل که با زیرخط آغاز می‌شوند (کمتر از بیست عدد) در مسیر جستجو نیابد، با افزودن دایرکتوری _compdir به مسیر جستجو تلاش می‌کند موارد بیشتری را پیدا کند. اگر آن دایرکتوری دارای یک زیردایرکتوری به نام Base باشد، تمام زیردایرکتوری‌ها به مسیر اضافه خواهند شد. افزون بر این، اگر زیردایرکتوری Base دارای یک زیردایرکتوری با نام Core باشد، compinit تمام زیردایرکتوری‌های زیردایرکتوری‌ها را به مسیر خواهد افزود: این امر اجازه می‌دهد تا توابع با همان قالبی که در توزیع کد منبع zsh قرار دارند در دسترس باشند.

هنگامی که compinit اجرا می‌شود، تمام چنین فایل‌های قابل دسترسی از طریق fpath/FPATH را جستجو کرده و خط اول هر یک از آن‌ها را می‌خواند. این خط باید شامل یکی از برچسب‌های شرح داده شده در زیر باشد. فایل‌هایی که نخستین خط آن‌ها با یکی از این برچسب‌ها شروع نشود، بخشی از سیستم تکمیل تلقی نمی‌شوند و رفتار ویژه‌ای با آن‌ها نخواهد شد.

برچسب‌ها عبارتند از:

#compdef name ... [ -{p|P} pattern ... [ -N name ... ] ]

فایل به‌صورت قابل بارگذاری خودکار درمی‌آید و تابع تعریف‌شده در آن هنگام تکمیل nameها فراخوانی خواهد شد؛ هر کدام از این نام‌ها، یا نام دستوری است که آرگومان‌های آن باید تکمیل شوند یا یکی از بافت‌های ویژه به شکل -context- است که در ادامه شرح داده شده‌اند.

#compdef -k style key-sequence ...

این گزینه یک ویجت (widget) ایجاد می‌کند که رفتاری شبیه به ویجت توکار style دارد و آن را به key-sequenceهای مشخص‌شده (در صورت وجود) متصل (bind) می‌کند. مقدار style باید یکی از ویجت‌های توکار باشد که تکمیل را انجام می‌دهند، یعنی complete-word، delete-char-or-list، expand-or-complete، expand-or-complete-prefix، list-choices، menu-complete، menu-expand-or-complete، یا reverse-menu-complete. اگر ماژول zsh/complist بارگذاری شده باشد (به zshmodules(1) مراجعه کنید) ویجت menu-select نیز در دسترس خواهد بود.

#compdef -K widget-name style key-sequence [ name style seq ... ]

این گزینه شبیه به -k است، به جز این‌که برای هر جفت widget-name و style تنها یک آرگومان key-sequence می‌تواند داده شود. با این حال، کل این مجموعه سه‌تایی از آرگومان‌ها را می‌توان با مجموعه‌ای دیگر تکرار کرد. به‌ویژه توجه داشته باشید که widget-name در هر مجموعه باید متمایز باشد. اگر با `_' آغاز نشود، این نویسه اضافه خواهد شد. نام widget-name نباید با نام هیچ ویجت موجودی تداخل داشته باشد: نام‌های مبتنی بر نام تابع بیشترین کاربرد را دارند. برای مثال،

#compdef -K _foo_complete complete-word "^X^C" \ 
  _foo_list list-choices "^X^D"

#autoload [ options ]

توابع دارای برچسب #autoload برای بارگذاری خودکار علامت‌گذاری می‌شوند، اما در غیر این صورت رفتار ویژه‌ای با آن‌ها صورت نمی‌گیرد. معمولاً قرار است این توابع از درون یکی از توابع تکمیل فراخوانی شوند. هرگونه options ارائه‌شده به دستور توکار autoload منتقل خواهد شد؛ یک کاربرد معمول آن +X برای واداشتن تابع به بارگذاری فوری است. توجه داشته باشید که پرچم‌های -U و -z همیشه به‌صورت ضمنی اضافه می‌شوند.

نویسه # بخشی از نام برچسب است و هیچ فاصله خالی‌ای پس از آن مجاز نیست. برچسب‌های #compdef از تابع compdef شرح داده شده در زیر استفاده می‌کنند؛ تفاوت اصلی این است که نام تابع به‌طور ضمنی ارائه می‌شود.

بافت‌های ویژه‌ای که می‌توان برای آن‌ها توابع تکمیل تعریف کرد عبارتند از:

-array-value-

سمت راست یک انتساب آرایه (`name=(...)')

-assign-parameter-

نام یک پارامتر در یک انتساب، یعنی در سمت چپ یک `='

-brace-parameter-

نام یک بسط پارامتر درون آکولادها (`${...}')

-command-

یک کلمه در جایگاه دستور

-condition-

یک کلمه درون یک شرط (`[[...]]')

-default-

هر کلمه‌ای که هیچ تکمیل دیگری برای آن تعریف نشده باشد

-equal-

کلمه‌ای که با علامت مساوی شروع می‌شود

-first-

این مورد پیش از هر تابع تکمیل دیگری امتحان می‌شود. تابع فراخوانی‌شده ممکن است پارامتر _compskip را روی یکی از مقادیر مختلف تنظیم کند: all: هیچ تکمیل دیگری امتحان نمی‌شود؛ رشته‌ای شامل زیررشته patterns: هیچ تابع تکمیل الگویی فراخوانی نخواهد شد؛ رشته‌ای حاوی default: تابع مربوط به بافت `-default-' فراخوانی نمی‌شود، اما توابع تعریف‌شده برای دستورها فراخوانی خواهند شد.

-math-

درون بافت‌های ریاضی، مانند `((...))'

-parameter-

نام یک بسط پارامتر (`$...')

-redirect-

کلمه پس از یک عملگر تغییر مسیر (redirection).

-subscript-

محتوای یک اندیس پارامتر.

-tilde-

پس از علامت تیلدا در ابتدای کلمه (`~')، اما پیش از اولین ممیز اسلش در کلمه.

-value-

در سمت راست یک انتساب.

پیاده‌سازی‌های پیش‌فرضی برای هر یک از این بافت‌ها ارائه شده است. در بیشتر موارد، بافت -context- توسط یک تابع متناظر به نام _context پیاده‌سازی می‌شود (برای مثال، بافت `-tilde-' و تابع `_tilde').

بافت‌های -redirect- و -value- امکان دریافت اطلاعات اضافی مختص بافت را فراهم می‌کنند. (در داخل سیستم، این سازوکار از طریق فراخوانی تابع _dispatch توسط توابع هر بافت مدیریت می‌شود.) اطلاعات اضافی با ویرگول جدا شده و اضافه می‌گردند.

برای بافت -redirect-، اطلاعات اضافی به فرم `-redirect-,op,command' است، که در آن op عملگر تغییر مسیر و command نام دستور موجود در خط است. چنانچه هنوز دستوری روی خط وجود نداشته باشد، فیلد command خالی خواهد بود..PP برای بافت -value-، ساختار به‌صورت `-value-,name,command' است، که در آن name نام پارامتر در سمت چپ انتساب است. در مورد عناصر یک آرایهٔ انجمنی، برای نمونه `assoc=(key <TAB>'، name به `name-key' گسترش می‌یابد. در برخی بافت‌های خاص، مانند کامل‌کردن پس از `make CFLAGS='، بخش command نام دستور را مشخص می‌کند، در اینجا make؛ در غیر این صورت خالی است.

تعریف کامل‌سازی‌های کاملاً خاص ضروری نیست، چرا که توابع ارائه‌شده تلاش خواهند کرد تا با جایگزینی تدریجی عناصر با `-default-'، کامل‌سازی‌ها را تولید کنند. برای نمونه، هنگام کامل‌کردن پس از `foo=<TAB>'، تابع _value نام‌های `-value-,foo,' (به خالی بودن بخش command توجه کنید)، `-value-,foo,-default-' و `-value-,-default-,-default-' را به ترتیب امتحان خواهد کرد تا زمانی که تابعی برای مدیریت این بافت پیدا کند.

به‌عنوان یک مثال:

compdef '_files -g "*.log"' '-redirect-,2>,-default-'

فایل‌های منطبق با `*.log' را پس از `2> <TAB>' برای هر دستوری که گردانندهٔ خاص‌تری برای آن تعریف نشده باشد، کامل می‌کند.

همچنین:

compdef _foo -value-,-default-,-default-

مشخص می‌کند که _foo کامل‌سازی‌ها را برای مقادیر پارامترهایی که هیچ تابع خاصی برای آن‌ها تعریف نشده است، ارائه می‌دهد. این کار معمولاً توسط خود تابع _value انجام می‌شود.

همین قوانین جستجو هنگام جستجوی سبک‌ها (styles) (همان‌طور که در زیر شرح داده شده) استفاده می‌شوند؛ برای نمونه

zstyle ':completion:*:*:-redirect-,2>,*:*' file-patterns '*.log'

روش دیگری است تا کامل‌سازی پس از `2> <TAB>' فایل‌های منطبق با `*.log' را کامل کند.

توابع (Functions)

تابع زیر توسط compinit تعریف شده است و می‌توان آن را مستقیماً فراخوانی کرد.

compdef [ -ane ] function name ... [ -{p|P} pattern ... [ -N name ...]]

compdef -d name ...

compdef -k [ -an ] function style key-sequence [ key-sequence ... ]

compdef -K [ -an ] function name style key-seq [ name style seq ... ]

حالت نخست، function را برای فراخوانی جهت کامل‌سازی در بافت‌های داده‌شده تعریف می‌کند، همان‌طور که برای برچسب #compdef در بالا شرح داده شد.

compdef '_files -g "*.h"' foo

تابع compdef می‌تواند برای مرتبط ساختن توابع کامل‌سازی موجود با دستورهای جدید استفاده شود. برای نمونه،

compdef _pids foo

از تابع _pids برای کامل‌کردن شناسه‌های فرآیند برای دستور foo استفاده می‌کند.

همچنین به تابع _gnu_generic که در زیر شرح داده شده توجه کنید، که می‌تواند برای کامل‌کردن گزینه‌ها برای دستورهایی که گزینهٔ `--help' را درک می‌کنند، استفاده شود.

این بخش مروری کوتاه بر نحوه کارکرد سامانه تکمیل (completion) ارائه می‌دهد و سپس با جزئیات بیشتر به چگونگی پیکربندی زمان و نحوه تولید موارد منطبق (matches) توسط کاربران می‌پردازد.

مرور کلی (Overview)

هنگامی که تلاش برای تکمیل در نقطه‌ای از خط فرمان صورت می‌گیرد، سامانه تکمیل شروع به ساختن بافتار (context) می‌کند. بافتار نمایانگر تمام چیزهایی است که پوسته درباره معنای خط فرمان و اهمیت موقعیت مکان‌نما می‌داند. این موارد شامل چندین فاکتور است، از جمله واژه دستور (مانند `grep' یا `zsh') و گزینه‌هایی که ممکن است واژه فعلی آرگومانی برای آن‌ها باشد (مانند گزینه `-o' برای zsh که یک گزینه پوسته را به عنوان آرگومان دریافت می‌کند).

بافتار بسیار عمومی آغاز می‌شود ("ما در حال شروع یک تکمیل هستیم") و با دریافت اطلاعات بیشتر، خاص‌تر می‌شود ("واژه فعلی در موقعیتی است که معمولاً یک نام دستور است" یا "واژه فعلی ممکن است یک نام متغیر باشد" و غیره). بنابراین بافتار در طول یک فراخوانی یکسان از سامانه تکمیل تغییر خواهد کرد.

این اطلاعات بافتار در یک رشته متشکل از چندین فیلد جداشده با دونقطه (:) فشرده می‌شود که در ادامه این مستندات به سادگی به عنوان `بافتار' نامیده می‌شود. توجه داشته باشید که کاربر سامانه تکمیل به ندرت نیازمند سرهم‌بندی یک رشته بافتار است، مگر آنکه به عنوان مثال تابع جدیدی برای تکمیل یک دستور تازه نوشته شود. آنچه ممکن است کاربر نیاز به انجام آن داشته باشد، نوشتن یک الگوی style است که در صورت نیاز با یک بافتار مطابقت داده می‌شود تا گزینه‌های حساس به بافتار که سامانه تکمیل را پیکربندی می‌کنند جستجو شوند.

چند بند بعدی توضیح می‌دهند که چگونه یک بافتار در مجموعه توابع تکمیل سرهم‌بندی می‌شود. به دنبال آن، بحثی درباره چگونگی تعریف styleها خواهد آمد. استایل‌ها مواردی مانند چگونگی تولید تطابق‌ها را تعیین می‌کنند؛ شبیه به گزینه‌های پوسته اما با کنترل بسیار بیشتر. آن‌ها با دستور توکار zstyle تعریف می‌شوند (ببینید: zshmodules(1)).

رشته بافتار همیشه از مجموعه‌ای ثابت از فیلدها تشکیل شده است که با دونقطه جدا شده و قبل از اولین فیلد نیز یک دونقطه آغازین قرار دارد. فیلدهایی که هنوز مشخص نیستند خالی گذاشته می‌شوند، اما دونقطه‌های اطراف آن‌ها در هر حال نمایش داده می‌شوند. فیلدها همیشه به ترتیبِ :completion:function:completer:command:argument:tag. قرار می‌گیرند. این فیلدها معانی زیر را دارند:

•

رشته دقیق completion که نشان می‌دهد این استایل توسط سامانه تکمیل استفاده می‌شود. این بخش بافتار را از موارد استفاده‌شده توسط، به عنوان مثال، ابزارک‌های zle و توابع ZFTP متمایز می‌کند.

•

بخش function، چنانچه تکمیل به جای سامانه تکمیل عادی از یک ابزارکِ دارای نام فراخوانی شود. معمولاً این بخش خالی است، اما توسط ابزارک‌های خاصی مانند predict-on و توابع گوناگون در دایرکتوری Widget توزیع، روی نام آن تابع و اغلب به صورت اختصاری تنظیم می‌شود.

•

بخش completer که در حال حاضر فعال است؛ نام تابع بدون زیرخط (underscore) آغازین و با تبدیل سایر زیرخط‌ها به خط تیره (hyphen). یک `completer' کنترل کلی نحوه انجام تکمیل را بر عهده دارد؛ `complete' ساده‌ترین آن‌هاست، اما تکمیل‌کننده‌های دیگری نیز برای انجام کارهای مرتبط مانند تصحیح، یا تغییر رفتار یک completer بعدی وجود دارند. برای اطلاعات بیشتر به بخش `Control Functions' در زیر مراجعه کنید.

•

بخش command یا یک -context- خاص، دقیقاً همان‌طور که پس از برچسب #compdef یا تابع compdef ظاهر می‌شود. توابع تکمیل برای دستوراتی که زیردستور (sub-command) دارند، معمولاً این فیلد را طوری تغییر می‌دهند که شامل نام دستور و به دنبال آن یک علامت منفی و زیردستور باشد. برای نمونه، تابع تکمیل دستور cvs هنگام تکمیل آرگومان‌های زیردستور add، این فیلد را روی cvs-add تنظیم می‌کند.

•

بخش argument؛ این فیلد مشخص می‌کند که در حال تکمیل کدام آرگومان خط فرمان یا گزینه هستیم. برای آرگومان‌های دستور، این بخش معمولاً به شکل argument-n است که در آن n شماره آرگومان است، و برای آرگومان‌های گزینه‌ها به شکل option-opt-n است که در آن n شماره آرگومان مربوط به گزینه opt است. با این حال، این حالت تنها زمانی صادق است که خط فرمان با گزینه‌ها و آرگومان‌های استاندارد سبک UNIX تجزیه شود؛ بنابراین بسیاری از تکمیل‌ها این مورد را تنظیم نمی‌کنند.

•

بخش tag. همان‌طور که قبلاً توضیح داده شد، برچسب‌ها (tags) برای تفکیک انواع تطابق‌هایی که یک تابع تکمیل می‌تواند در یک بافتار خاص تولید کند به کار می‌روند. هر تابع تکمیل می‌تواند از هر نام برچسبی که می‌خواهد استفاده کند، اما فهرستی از موارد رایج‌تر در زیر آمده است.

بافتار به تدریج همگام با اجرای توابع سرهم می‌شود؛ با نقطه ورود اصلی آغاز می‌گردد که :completion: و در صورت نیاز عنصر function را اضافه می‌کند. سپس تکمیل‌کننده عنصر completer را اضافه می‌نماید. تکمیل بافتاری نیز گزینه‌های command و argument را می‌افزاید. در نهایت، هنگامی که انواع تکمیل مشخص شدند، tag افزوده می‌شود. برای نمونه، نام بافتارِ

:completion::complete:dvips:option-o-1:files

بیانگر آن است که تکمیل عادی به عنوان اولین آرگومانِ گزینه -o از دستور dvips درخواست شده است:

dvips -o ...

و تابع تکمیل نام‌های فایل را تولید خواهد کرد.

معمولاً تکمیل برای همه برچسب‌های ممکن به ترتیبی که توسط تابع تکمیل مشخص شده است امتحان می‌شود. با این حال، این مورد را می‌توان با استفاده از استایل tag-order تغییر داد. در این صورت، تکمیل به فهرست برچسب‌های مشخص‌شده و با همان ترتیب معین محدود می‌گردد.

دستور قابل اتصال _complete_help تمام بافتارها و برچسب‌های موجود برای تکمیل را در یک نقطه خاص نشان می‌دهد. این ویژگی روشی آسان برای یافتن اطلاعات مربوط به tag-order و سایر استایل‌ها فراهم می‌کند. این دستور در بخش `Bindable Commands' در زیر شرح داده شده است.

سامانه تکمیل هنگام جستجوی استایل‌ها از نام‌های کامل بافتار، شامل برچسب، استفاده می‌کند. بنابراین، جستجوی مقدار یک استایل شامل دو چیز است: بافتار، که با خاص‌ترین (مناسب‌ترین) الگو تطبیق داده می‌شود، و خود نام استایل، که باید دقیقاً مطابقت داشته باشد. مثال‌های زیر نشان می‌دهند که الگوها می‌توانند برای استایل‌هایی با کاربرد گسترده به‌صورت کلی، یا برای استایل‌هایی در شرایط خاص‌تر، با هر میزان از دقت مورد نظر تعریف شوند.

برای نمونه، بسیاری از توابع تکمیل می‌توانند تطابق‌ها را در دو حالت ساده و پرگو (verbose) تولید کنند و از استایل verbose برای تصمیم‌گیری در مورد استفاده از هر فرم بهره می‌برند. برای اینکه تمام این توابع از حالت پرگو استفاده کنند، خط زیر را:

zstyle ':completion:*' verbose yes

در یک فایل راه‌اندازی (احتمالاً .zshrc) قرار دهید. این کار در هر بافتاری درون سامانه تکمیل به استایل verbose مقدار yes می‌دهد، مگر اینکه آن بافتار تعریف خاص‌تری داشته باشد. بهتر است از دادن الگو به صورت `*' خودداری کنید، مبادا که این استایل خارج از سامانه تکمیل معنای دیگری داشته باشد.

بسیاری از این استایل‌های عمومی را می‌توان به سادگی با استفاده از تابع compinstall پیکربندی کرد.

مثالی خاص‌تر از کاربرد استایل verbose، تکمیل مربوط به دستور توکار kill است. اگر این استایل تنظیم شده باشد، دستور توکار متن‌های کامل کارها (jobs) و خطوط فرمان فرآیندها را فهرست می‌کند؛ در غیر این صورت، تنها شماره‌های کار و PIDs ساده را نشان می‌دهد. برای خاموش کردن این استایل تنها برای این مورد:

zstyle ':completion:*:*:kill:*:*' verbose no

برای کنترل بیشتر، استایل می‌تواند از یکی از برچسب‌های `jobs' یا `processes' استفاده کند. برای غیرفعال کردن نمایش پرگو تنها برای کارها:

zstyle ':completion:*:*:kill:*:jobs' verbose no

zstyle -e ':completion:*' hosts 'reply=($myhosts)'

برچسب‌های استاندارد (Standard Tags)

برخی از موارد زیر تنها هنگام جستجوی سبک‌های خاص استفاده می‌شوند و به نوع تطابق اشاره ندارند.

accounts

برای جستجوی سبک users-hosts استفاده می‌شود

all-expansions

توسط تکمیل‌کنندهٔ _expand هنگام افزودن رشتهٔ منفردِ شامل تمام بسط‌های ممکن استفاده می‌شود

all-files

برای نام‌های تمام فایل‌ها (متمایز از یک زیرمجموعهٔ خاص، برچسب globbed-files را ببینید).

arguments

برای آرگومان‌های یک دستور

arrays

برای نام‌های پارامترهای آرایه‌ای

association-keys

برای کلیدهای آرایه‌های انجمنی؛ هنگام تکمیل درون اندیس پارامتری از این نوع استفاده می‌شود

bookmarks

هنگام تکمیل نشانک‌ها (برای نمونه برای URLها و مجموعه توابع zftp)

builtins

برای نام‌های دستورهای داخلی (builtin)

characters

برای نویسه‌های تکی در آرگومان‌های دستورهایی مانند stty. همچنین هنگام تکمیل رده‌های نویسه‌ای پس از قلاب باز استفاده می‌شود

colormapids

برای شناسه‌های جدول رنگ (colormap ID) در سامانهٔ X

colors

برای نام‌های رنگ‌ها

commands

برای نام‌های دستورهای خارجی. همچنین توسط دستورهای پیچیده مانند cvs هنگام تکمیل نام‌های زیردستورها استفاده می‌شود.

contexts

برای بافت‌ها در آرگومان‌های دستور داخلی zstyle

corrections

توسط تکمیل‌کننده‌های _approximate و _correct برای تصحیح‌های احتمالی استفاده می‌شود

cursors

برای نام‌های مکان‌نما که توسط برنامه‌های سامانهٔ X استفاده می‌شوند

default

در برخی بافت‌ها برای ارائهٔ یک پیش‌فرض در زمانی که برچسب‌های خاص‌تر نیز معتبر هستند استفاده می‌شود. توجه داشته باشید این برچسب زمانی استفاده می‌شود که تنها فیلد function از نام بافت تنظیم شده باشد

descriptions

هنگام جستجوی مقدار سبک format برای تولید توضیحات مربوط به انواع تطابق‌ها استفاده می‌شود

devices

برای نام‌های فایل‌های ویژهٔ دستگاه

directories

برای نام‌های دایرکتوری‌ها -- هنگامی که آرایهٔ cdpath تنظیم شده باشد، هنگام تکمیل آرگومان‌های cd و دستورهای داخلی مرتبط، به‌جای آن از local-directories استفاده می‌شود

directory-stack

برای مدخل‌های موجود در پشتهٔ دایرکتوری

displays

برای نام‌های نمایشگر (display) سامانهٔ X

domains

برای دامنه‌های شبکه

email-plugin

برای نشانی‌های ایمیل از پسانهٔ `_email-plugin' متعلق به _email_addresses

expansions

توسط تکمیل‌کنندهٔ _expand برای واژه‌های منفرد (در مقایسه با مجموعهٔ کامل بسط‌ها) حاصل از بسط یک واژه در خط فرمان استفاده می‌شود

extensions

برای افزونه‌های سرور X

file-descriptors

برای شماره‌های توصیف‌گرهای باز فایل

files

برچسب عمومی تطبیق فایل که توسط توابع تکمیل نام فایل استفاده می‌شود

fonts

برای نام‌های قلم سامانهٔ X

fstypes

برای انواع سیستم‌های فایل (برای نمونه برای دستور mount)

functions

نام‌های توابع -- معمولاً توابع پوسته، گرچه برخی دستورهای خاص ممکن است انواع دیگری از توابع را شناسایی کنند

globbed-files

برای نام‌های فایل در صورتی که نام از طریق تطبیق الگو تولید شده باشد

groups

برای نام‌های گروه‌های کاربری

history-words

برای واژه‌های برگرفته از تاریخچه

hosts

برای نام‌های میزبان

indexes

برای اندیس‌های آرایه

interfaces

برای رابط‌های شبکه

jobs

برای کارها (همان‌طور که توسط دستور داخلی `jobs' فهرست می‌شوند)

keymaps

برای نام‌های نگاشت‌های کلید در zsh

keysyms

برای نام‌های keysym سامانهٔ X.TP libraries برای نام‌های کتابخانه‌های سیستم

limits

برای محدودیت‌های سیستم

local-directories

برای نام دایرکتوری‌هایی که زیردایرکتوریِ دایرکتوری کاری جاری هستند، هنگام تکمیل آرگومان‌های دستور توکار cd و دستورهای توکار مرتبط (با path-directories مقایسه شود) -- هنگامی که آرایهٔ cdpath تنظیم نشده باشد، به‌جای آن از directories استفاده می‌شود

mailboxes

برای پوشه‌های رایانامه

manuals

برای نام‌های صفحات راهنما (manual pages)

maps

برای نام‌های نگاشت (مانند نگاشت‌های NIS)

messages

برای جستجوی سبک format جهت پیام‌ها استفاده می‌شود

modifiers

برای نام‌های کلیدهای تبدیل X (اصلاح‌کننده‌های X)

modules

برای ماژول‌ها (مانند ماژول‌های zsh)

my-accounts

برای جستجوی سبک users-hosts استفاده می‌شود

named-directories

برای دایرکتوری‌های نام‌گذاری‌شده (حدسش را نمی‌زدید، مگر نه؟)

names

برای انواع مختلف نام‌ها

newsgroups

برای گروه‌های USENET

nicknames

برای نام‌های مستعار نگاشت‌های NIS

options

برای گزینه‌های دستور

original

توسط تکمیل‌کننده‌های _approximate، _correct و _expand هنگام ارائهٔ رشتهٔ اصلی به عنوان یک تطابق استفاده می‌شود

other-accounts

برای جستجوی سبک users-hosts استفاده می‌شود

packages

برای بسته‌ها (مانند بسته‌های rpm یا بسته‌های نصب‌شدهٔ Debian)

parameters

برای نام‌های پارامترها

path-directories

برای نام‌های دایرکتوری‌های یافت‌شده با جستجو در آرایهٔ cdpath هنگام تکمیل آرگومان‌های cd و دستورهای توکار مرتبط (با local-directories مقایسه شود)

paths

برای جستجوی مقادیر سبک‌های expand، ambiguous و special-dirs استفاده می‌شود

pods

برای podهای perl (فایل‌های مستندات)

ports

برای درگاه‌های ارتباطی (پورت‌ها)

prefixes

برای پیشوندها (مانند پیشوندهای یک URL)

printers

برای نام‌های صف چاپگر

processes

برای شناسه‌های فرایند (PID)

processes-names

برای جستجوی سبک command هنگام تولید نام‌های فرایندها برای killall استفاده می‌شود

sequences

برای توالی‌ها (مانند توالی‌های mh)

sessions

برای نشست‌ها در مجموعه توابع zftp

signals

برای نام‌های سیگنال

strings

برای رشته‌ها (مانند رشته‌های جایگزینی برای دستور توکار cd)

styles

برای سبک‌های استفاده‌شده توسط دستور توکار zstyle

suffixes

برای پسوندهای نام فایل

tags

برای برچسب‌ها (مانند برچسب‌های rpm)

targets

برای هدف‌های makefile

time-zones

برای منطقه‌های زمانی (مانند هنگام تنظیم پارامتر TZ)

types

برای انواع هر چیزی (مانند انواع آدرس برای دستور xhost)

urls

برای جستجوی سبک‌های urls و local هنگام تکمیل URLها استفاده می‌شود

users

برای نام‌های کاربری

values

برای یکی از مجموعه‌ای از مقادیر در فهرست‌های خاص

variant

توسط _pick_variant برای جستجوی دستوری که باید هنگام تعیین برنامهٔ نصب‌شده برای یک نام دستور خاص اجرا شود، استفاده می‌شود.

visuals

برای جلوه‌های بصری X (visualها)

warnings

برای جستجوی سبک format جهت هشدارها استفاده می‌شود

widgets

برای نام‌های ویجت‌های zsh

windows

برای شناسه‌های پنجره‌های X

zsh-options

برای گزینه‌های پوسته

توجه داشته باشید که مقادیر چندین مورد از این سبک‌ها بیانگر مقادیر بولی (boolean) هستند. هر یک از رشته‌های `true'، `on'، `yes' و `1' می‌توانند برای مقدار `true' و هر یک از رشته‌های `false'، `off'، `no' و `0' برای مقدار `false' استفاده شوند. رفتار به ازای هر مقدار دیگری تعریف‌نشده است مگر در مواردی که صراحتاً ذکر شده باشد. در صورت تنظیم نشدن سبک، مقدار پیش‌فرض ممکن است `true' یا `false' باشد.

برخی از این سبک‌ها ابتدا برای هر برچسب (tag) ممکنِ متناظر با یک نوع تطابق بررسی می‌شوند، و اگر سبکی یافت نشد، برای برچسب default بررسی می‌گردند. بارزترین سبک‌های این دسته عبارتند از menu، list-colors و سبک‌های کنترل‌کنندهٔ فهرست‌بندی تکمیل مانند list-packed و last-prompt. هنگام بررسی برای برچسب default، تنها فیلد function از بافتار تنظیم خواهد شد، به طوری که سبکی که از برچسب default استفاده می‌کند معمولاً به شکلی شبیه به این تعریف می‌شود:

zstyle ':completion:*:default' menu ...

accept-exact

این سبک علاوه بر برچسب‌های معتبر برای بافتار فعلی، برای برچسب default نیز بررسی می‌شود. اگر روی `true' تنظیم شده باشد و هر یک از تطابق‌های آزمایشی با رشتهٔ موجود در خط فرمان یکسان باشد، این تطابق بلافاصله پذیرفته خواهد شد (حتی اگر در غیر این صورت مبهم تلقی می‌شد).

accept-exact-dirs

این سبک برای تکمیل نام فایل استفاده می‌شود. بر خلاف accept-exact، این یک مقدار بولی است. به طور پیش‌فرض، تکمیل نام فایل تمام اجزای یک مسیر را بررسی می‌کند تا ببیند آیا تکمیلی برای آن جزء وجود دارد یا خیر، حتی اگر آن جزء با یک دایرکتوری موجود مطابقت داشته باشد. به عنوان مثال، هنگام تکمیل پس از /usr/bin/، تابع تکمیل‌های ممکن را برای /usr نیز بررسی می‌کند.

add-space

این سبک توسط تکمیل‌کنندهٔ _expand استفاده می‌شود. اگر روی `true' (پیش‌فرض) باشد، یک فاصله پس از تمام کلمات حاصل از بسط درج می‌شود، یا در مورد نام‌های دایرکتوری یک اسلش درج می‌گردد. اگر مقدار `file' باشد، تکمیل‌کننده تنها به نام فایل‌های موجود فاصله اضافه می‌کند. هر یک از مقادیر بولی `true' یا مقدار `file' را می‌توان با `subst' ترکیب کرد، که در این صورت تکمیل‌کننده به کلمات تولیدشده از بسط یک جایگزینی به شکل `$(...)' یا `${...}' فاصله اضافه نمی‌کند.

ambiguous

این سبک هنگام تکمیل اجزای غیرنهایی مسیرهای فایل اعمال می‌شود، به عبارت دیگر مواردی که دارای اسلش انتهایی هستند. اگر تنظیم شده باشد، مکان‌نما پس از اولین جزء مبهم باقی می‌ماند، حتی اگر تکمیل منویی در حال استفاده باشد. این سبک همیشه با برچسب paths بررسی می‌شود.

assign-list

هنگام تکمیل پس از علامت مساوی که به عنوان یک انتساب تلقی می‌شود، سیستم تکمیل معمولاً تنها یک نام فایل را کامل می‌کند. در برخی موارد مقدار ممکن است فهرستی از نام‌های فایل باشد که با دونقطه (colon) از هم جدا شده‌اند، مانند PATH و پارامترهای مشابه. این سبک می‌تواند روی فهرستی از الگوهای منطبق با نام چنین پارامترهایی تنظیم شود.

auto-description

در صورت تنظیم، مقدار این سبک به عنوان توضیحات برای گزینه‌هایی استفاده می‌شود که توسط توابع تکمیل توصیف نشده‌اند اما دقیقاً یک آرگومان دارند. توالی `%d' در مقدار، با توضیحات مربوط به این آرگومان جایگزین خواهد شد. بسته به ترجیحات شخصی، ممکن است تنظیم این سبک روی چیزی مانند `specify: %d' مفید باشد. توجه داشته باشید که این ممکن است برای برخی دستورها کار نکند.

avoid-completer

این سبک توسط تکمیل‌کنندهٔ _all_matches استفاده می‌شود تا تصمیم بگیرد آیا رشتهٔ متشکل از تمام تطابق‌ها باید به فهرستی که در حال حاضر تولید می‌شود اضافه شود یا خیر. مقدار آن فهرستی از نام‌های تکمیل‌کننده‌ها است. اگر هر یک از آن‌ها نام تکمیل‌کننده‌ای باشد که تطابق‌ها را در این تکمیل تولید کرده است، رشته اضافه نخواهد شد.

cache-path

این سبک مسیری را مشخص می‌کند که در آن هر فایل حافظهٔ پنهان (cache) شامل داده‌های تخلیه‌شدهٔ تکمیل ذخیره می‌شود. مقدار پیش‌فرض آن `$ZDOTDIR/.zcompcache'، یا در صورت تعریف نشدن $ZDOTDIR، `$HOME/.zcompcache' است. حافظهٔ پنهان تکمیل استفاده نخواهد شد مگر اینکه سبک use-cache تنظیم شده باشد.

cache-policy

این سبک تابعی را مشخص می‌کند که برای تشخیص نیاز یا عدم نیاز به بازسازی یک حافظهٔ پنهان استفاده خواهد شد. بخش مربوط به تابع _cache_invalid در ادامه را ببینید.

call-command

این سبک در توابع مربوط به دستورهایی مانند make و ant استفاده می‌شود؛ جایی که فراخوانی مستقیم دستور برای تولید تطابق‌ها مشکلاتی مانند کند بودن به همراه دارد یا همانند مورد make می‌تواند بالقوه باعث اجرای اقداماتی در makefile شود. اگر روی `true' تنظیم شده باشد، دستور برای تولید تطابق‌ها فراخوانی می‌شود. مقدار پیش‌فرض این سبک `false' است.

command

در بسیاری از جاها، توابع تکمیل برای تولید فهرست تکمیل‌ها نیاز به فراخوانی دستورهای خارجی دارند. از این سبک می‌توان برای جایگزینی دستوری که در برخی از این موارد فراخوانی می‌شود استفاده کرد. عناصر مقدار با فاصله به هم متصل می‌شوند تا یک خط فرمان برای اجرا تشکیل دهند. مقدار همچنین می‌تواند با یک خط تیره شروع شود، که در این حالت دستور معمول به انتها افزوده خواهد شد؛ این امر بیش از همه برای قرار دادن `builtin' یا `command' در ابتدا مفید است تا اطمینان حاصل شود که نسخهٔ مناسب دستور فراخوانی می‌شود، برای مثال برای جلوگیری از فراخوانی یک تابع شل همنام با یک دستور خارجی.

command-path

این سبک فهرستی از دایرکتوری‌ها برای جستجوی دستورها جهت تکمیل است. مقدار پیش‌فرض این سبک، مقدار پارامتر ویژهٔ path است..TP commands این سبک توسط تابعی استفاده می‌شود که زیردستورها را برای اسکریپت‌های مقداردهی اولیه سیستم (واقع در /etc/init.d یا جایی نزدیک به آن) کامل می‌کند. مقادیر آن دستورهای پیش‌فرضی را مشخص می‌کنند که باید برای آن دسته از دستورهایی کامل شوند که تابع کامل‌سازی قادر به تشخیص خودکار آن‌ها نیست. مقدار پیش‌فرض برای این سبک، دو رشته‌ی `start' و `stop' است.

complete

این سبک توسط تابع _expand_alias هنگامی که به عنوان یک دستور مقیدشدنی فراخوانی می‌شود، به کار می‌رود. اگر روی `true' تنظیم شده باشد و کلمه‌ی موجود در خط فرمان نام یک نام مستعار (alias) نباشد، نام‌های مستعار منطبق کامل خواهند شد.

complete-options

این سبک توسط کامل‌کننده برای دستورهای cd، chdir و pushd استفاده می‌شود. برای این دستورها، از یک - برای معرفی یک مدخل پشته‌ی دایرکتوری استفاده می‌شود و کامل‌سازی این موارد بسیار رایج‌تر از کامل‌سازی گزینه‌ها است. بنابراین، مگر اینکه مقدار این سبک `true' باشد، گزینه‌ها حتی پس از یک - اولیه کامل نخواهند شد. اگر روی `true' باشد، گزینه‌ها پس از یک - اولیه کامل می‌شوند، مگر اینکه یک -- مقدم در خط فرمان وجود داشته باشد.

completer

رشته‌هایی که به عنوان مقدار این سبک ارائه می‌شوند، نام توابع کامل‌کننده مورد استفاده را مشخص می‌کنند. توابع کامل‌کننده‌ی موجود در بخش `Control Functions' در زیر شرح داده شده‌اند.

zstyle ':completion:*' completer _complete _complete:-foo

condition

این سبک توسط تابع کامل‌کننده‌ی _list استفاده می‌شود تا تصمیم بگیرد آیا درج تطابق‌ها باید بدون قید و شرط به تعویق بیفتد یا خیر. مقدار پیش‌فرض `true' است.

delimiters

این سبک هنگام افزودن یک جداکننده برای استفاده با اصلاح‌کننده‌های تاریخچه یا توصیف‌کننده‌های glob که آرگومان‌های تفکیک‌شده دارند، به کار می‌رود. این سبک آرایه‌ای از جداکننده‌های ترجیحی برای افزودن است. نویسه‌های غیرخاص ترجیح داده می‌شوند زیرا در غیر این صورت ممکن است سیستم کامل‌سازی سردرگم شود. فهرست پیش‌فرض :، +، /، -، % است. این فهرست می‌تواند خالی باشد تا کاربر را وادار به تایپ یک جداکننده کند.

disabled

اگر روی `true' تنظیم شود، کامل‌کننده و دستور مقیدشدنی _expand_alias تلاش خواهند کرد نام‌های مستعار غیرفعال را نیز بسط دهند. مقدار پیش‌فرض `false' است.

domains

فهرستی از نام‌های دامنه‌های شبکه برای کامل‌سازی. اگر تنظیم نشده باشد، نام‌های دامنه از فایل /etc/resolv.conf گرفته خواهند شد.

environ

سبک environ هنگام کامل‌سازی برای `sudo' استفاده می‌شود. این سبک به آرایه‌ای از انتساب‌های `VAR=value' تنظیم می‌شود تا قبل از فراخوانی کامل‌سازی برای دستور هدف، به محیط محلی صادر شوند.

zstyle ':completion:*:sudo::' environ \ 
  PATH="/sbin:/usr/sbin:$PATH" HOME="/root"

expand

این سبک هنگام کامل‌سازی رشته‌های متشکل از چند بخش، مانند نام مسیرها، استفاده می‌شود.

extra-verbose

اگر این سبک روی `true' تنظیم شود، فهرست کامل‌سازی حتی پرگوتر خواهد بود.

fake

این سبک می‌تواند برای هر بافتار کامل‌سازی تنظیم شود. این سبک رشته‌های اضافی را مشخص می‌کند که همواره در آن بافتار کامل خواهند شد. قالب هر رشته به صورت `value:description' است؛ دونقطه و شرح می‌توانند حذف شوند، اما هر دونقطه‌ی لفظی در value باید با یک بک‌اسلش نقل‌قول شود. هر description ارائه‌شده در کنار مقدار در فهرست‌های کامل‌سازی نمایش داده می‌شود.

fake-always

این سبک دقیقاً مانند سبک fake کار می‌کند، با این تفاوت که سبک ignored-patterns روی آن اعمال نمی‌شود. این ویژگی این امکان را فراهم می‌کند که با تنظیم الگوهای نادیده‌گرفته‌شده روی `*'، یک مجموعه از تطابق‌ها را کاملاً بازنویسی کرد.

zstyle ':completion::complete:cd:*' tag-order \ 
  'named-directories:-mine:extra\ directories
  named-directories:-normal:named\ directories *'
zstyle ':completion::complete:cd:*:named-directories-mine' \ 
  fake-always mydir1 mydir2
zstyle ':completion::complete:cd:*:named-directories-mine' \ 
  ignored-patterns '*'

fake-files

این سبک هنگام کامل‌سازی فایل‌ها استفاده می‌شود و بدون برچسب جستجو می‌گردد. مقادیر آن به شکل `dir:names...' هستند. این کار names (رشته‌های جداشده با فاصله) را به عنوان تطابق‌های احتمالی هنگام کامل‌سازی در دایرکتوری dir اضافه می‌کند، حتی اگر چنین فایل‌هایی در واقعیت وجود نداشته باشند. دایرکتوری dir ممکن است یک الگو باشد؛ نویسه‌های الگو یا دونقطه‌ها در dir باید با بک‌اسلش نقل‌قول شوند تا به صورت تحت‌اللفظی تلقی گردند.

fake-parameters

این سبک توسط تابع کامل‌سازی برای نام پارامترها استفاده می‌شود. مقادیر آن نام‌های پارامترهایی هستند که ممکن است هنوز مقداردهی نشده باشند اما با این وجود باید کامل شوند. هر نام همچنین می‌تواند با یک دونقطه و رشته‌ای که نوع پارامتر را تعیین می‌کند دنبال شود (مانند `scalar'، `array' یا `integer'). اگر نوع مشخص شده باشد، نام تنها در صورتی کامل خواهد شد که در آن زمینه خاص، پارامترهایی از آن نوع لازم باشند. نام‌هایی که هیچ نوعی برای آن‌ها تعیین نشده است همیشه کامل خواهند شد.

file-list

این سبک مشخص می‌کند آیا فایل‌هایی که با سازوکار استاندارد توکار کامل شده‌اند با یک فهرست طولانی مشابه ls -l فهرست‌بندی شوند یا خیر. توجه داشته باشید که این ویژگی برای دریافت اطلاعات فایل از ماژول پوسته zsh/stat استفاده می‌کند؛ این امر دستور توکار stat را بارگذاری می‌کند که جایگزین هر برنامه اجرایی خارجی stat خواهد شد. برای جلوگیری از این موضوع، می‌توان کد زیر را در یک فایل مقداردهی اولیه گنجاند:

zmodload -i zsh/stat
disable stat

zstyle ':completion:*' file-list list=20 insert=10

zstyle -e ':completion:*' file-list \ 
       '(( ${+NUMERIC} )) && reply=(true)'

file-patterns

این سبک توسط تابع استاندارد برای کامل‌سازی نام فایل‌ها، یعنی _files، استفاده می‌شود. اگر این سبک تنظیم نشده باشد، بسته به انواع فایل‌هایی که فراخوانندهٔ _files انتظار دارد، حداکثر تا سه برچسب پیشنهاد می‌شود: `globbed-files'، `directories' و `all-files'. دو برچسب اول (`globbed-files' و `directories') معمولاً با هم پیشنهاد می‌شوند تا کامل‌سازی فایل‌ها در زیردایرکتوری‌ها آسان‌تر شود.

zstyle ':completion:*:*:rm:*:*' file-patterns \ 
    '*.o:object-files' '%p:all-files'

zstyle ':completion:*' file-patterns \ 
    '%p:globbed-files' '*(-/):directories' '*:all-files'

zstyle ':completion:*' file-patterns \ 
    '%p(^-/):globbed-files *(-/):directories:location'

file-sort

تابع استاندارد کامل‌سازی نام فایل از این سبک بدون برچسب برای تعیین ترتیبی که نام‌ها باید فهرست شوند استفاده می‌کند؛ کامل‌سازی منو با همان ترتیب بین آن‌ها جابه‌جا خواهد شد. مقادیر ممکن عبارتند از: `size' برای مرتب‌سازی بر اساس اندازه فایل؛ `links' برای مرتب‌سازی بر اساس تعداد پیوندهای فایل؛ `modification' (یا `time' یا `date') برای مرتب‌سازی بر اساس زمان آخرین تغییر؛ `access' برای مرتب‌سازی بر اساس زمان آخرین دسترسی؛ و `inode' (یا `change') برای مرتب‌سازی بر اساس زمان آخرین تغییر inode. اگر سبک روی هر مقدار دیگری تنظیم شود، یا تنظیم نشده باشد، فایل‌ها بر اساس نام و به ترتیب حروف الفبا مرتب خواهند شد. اگر مقدار شامل رشته `reverse' باشد، مرتب‌سازی به ترتیب معکوس انجام می‌شود. اگر مقدار شامل رشته `follow' باشد، برچسب‌های زمانی به مقصدهای پیوندهای نمادین مرتبط می‌شوند؛ مقدار پیش‌فرض استفاده از برچسب‌های زمانی خود پیوندها است.

file-split-chars

مجموعه‌ای از نویسه‌ها که باعث می‌شود تمام کامل‌سازی‌های فایل برای زمینه داده‌شده در نقطه‌ای که هر یک از نویسه‌ها رخ می‌دهد تفکیک شوند. یک کاربرد معمول، تنظیم سبک روی : است؛ سپس هر چیزی تا و شامل آخرین : در رشته فعلی هنگام کامل‌سازی فایل‌ها نادیده گرفته می‌شود. از آنجا که این رفتار بسیار سخت‌گیرانه و کلی است، معمولاً ترجیح داده می‌شود توابع کامل‌سازی برای زمینه‌هایی که این رفتار در آن‌ها مفید است به‌روزرسانی شوند.

filter

پلاگین ldap در کامل‌سازی نشانی‌های رایانامه (نگاه کنید به _email_addresses) از این سبک برای مشخص کردن صفت‌هایی استفاده می‌کند که هنگام پالایش مدخل‌ها باید با آن‌ها تطابق داده شود. برای مثال، اگر سبک روی `sn' تنظیم شده باشد، تطابق در برابر نام‌های خانوادگی انجام می‌شود. فیلترسازی استاندارد LDAP استفاده می‌شود بنابراین تطابق معمول کامل‌سازی نادیده گرفته می‌شود. اگر این سبک تنظیم نشده باشد، از پلاگین LDAP صرف‌نظر می‌شود. همچنین ممکن است لازم باشد سبک command را تنظیم کنید تا نحوه اتصال به کارساز LDAP خود را مشخص نمایید.

force-list

این سبک نمایش فهرستی از کامل‌سازی‌ها را در هر نقطه‌ای که فهرست‌بندی انجام می‌شود اجباری می‌کند، حتی در مواردی که فهرست معمولاً پنهان می‌شود. برای مثال، در حالت عادی فهرست تنها در صورتی نشان داده می‌شود که دست‌کم دو تطابق متفاوت وجود داشته باشد. با تنظیم این سبک روی `always'، فهرست همیشه نشان داده خواهد شد، حتی اگر تنها یک تطابق تکی وجود داشته باشد که بلافاصله پذیرفته شود. این سبک همچنین می‌تواند روی یک عدد تنظیم شود. در این حالت، اگر دست‌کم به همان تعداد تطابق وجود داشته باشد، حتی اگر همه آن‌ها رشته یکسانی را درج کنند، فهرست نشان داده خواهد شد. این استایل برای برچسب پیش‌فرض و همچنین برای هر برچسب معتبر جهت کامل‌سازی فعلی بررسی می‌شود. بنابراین فهرست‌بندی می‌تواند تنها برای انواع خاصی از تطابق اجباری شود.

format

اگر این استایل برای برچسب descriptions تنظیم شود، مقدار آن به عنوان رشته‌ای برای نمایش در بالای تطابق‌ها در فهرست‌های کامل‌سازی استفاده می‌شود. توالی «%d» در این رشته با توضیح کوتاهی از ماهیت این تطابق‌ها جایگزین خواهد شد. این رشته ممکن است همچنین حاوی توالی‌های مشخصه خروجی باشد که توسط compadd -X فهمیده می‌شوند (ببینید zshcompwid(1)).

gain-privileges

اگر روی true تنظیم شود، این استایل استفاده از دستورهایی مانند sudo یا doas را برای کسب امتیازات بیشتر هنگام بازیابی اطلاعات جهت کامل‌سازی فعال می‌کند. این کار تنها زمانی انجام می‌شود که دستوری مانند sudo در خط فرمان ظاهر شود. برای اجبار به استفاده از مثلاً sudo یا بازنویسی هر پیشوندی که ممکن است به دلیل gain-privileges افزوده شود، می‌توان از استایل command با مقداری که با یک خط تیره شروع می‌شود استفاده کرد.

glob

این مورد توسط کامل‌ساز _expand استفاده می‌شود. اگر روی «true» (پیش‌فرض) تنظیم شود، انطباق الگو (globbing) روی کلمات حاصل از جایگزینی قبلی (استایل substitute را ببینید) یا در غیر این صورت رشته اصلی از خط آزمایش خواهد شد.

global

اگر این مورد روی «true» (پیش‌فرض) تنظیم شود، کامل‌ساز _expand_alias و دستور قابل اتصال تلاش خواهند کرد تا نام‌های مستعار سراسری (global aliases) را بسط دهند.

group-name

سیستم کامل‌سازی می‌تواند انواع مختلف تطابق‌ها را که در فهرست‌های جداگانه ظاهر می‌شوند، گروه‌بندی کند. این استایل می‌تواند برای تعیین نام گروه‌ها برای برچسب‌های مشخص استفاده شود. به عنوان مثال، در موقعیت دستور، سیستم کامل‌سازی نام دستورهای توکار و خارجی، نام‌های مستعار، توابع پوسته، پارامترها و کلمات رزرو شده را به عنوان کامل‌سازی‌های ممکن تولید می‌کند. برای داشتن دستورهای خارجی و توابع پوسته در فهرست‌های جداگانه:

zstyle ':completion:*:*:-command-:*:commands' \ 
       group-name commands
zstyle ':completion:*:*:-command-:*:functions' \ 
       group-name functions

zstyle ':completion:*' group-name ''

group-order

این استایل مکمل استایل group-name است تا ترتیب نمایش گروه‌های تعریف‌شده با آن استایل را مشخص کند (مقایسه کنید با tag-order که تعیین می‌کند اصلاً کدام کامل‌سازی‌ها ظاهر شوند). گروه‌های نام‌برده به ترتیب ارائه‌شده نشان داده می‌شوند؛ هر گروه دیگر به ترتیبی که توسط تابع کامل‌سازی تعریف شده است نشان داده خواهد شد.

zstyle ':completion:*:*:-command-:*:*' group-order \ 
       builtins functions commands

groups

فهرستی از نام‌های گروه‌های یونیکس (UNIX). اگر این مقدار تنظیم نشده باشد، نام گروه‌ها از پایگاه داده YP یا فایل «/etc/group» گرفته می‌شود.

hidden

اگر روی «true» تنظیم شود، تطابق‌های زمینه داده‌شده فهرست نخواهند شد، اگرچه هرگونه توضیحی برای تطابق‌ها که با استایل format تنظیم شده باشد نمایش داده خواهد شد. اگر روی «all» تنظیم شود، حتی توضیحات نیز نمایش داده نخواهد شد.

hosts

فهرستی از نام‌های میزبان‌هایی که باید کامل شوند. اگر این مقدار تنظیم نشده باشد، نام میزبان‌ها از فایل «/etc/hosts» گرفته می‌شود.

hosts-ports

این استایل توسط دستورهایی استفاده می‌شود که به نام‌های میزبان و پورت‌های شبکه نیاز داشته یا آن‌ها را می‌پذیرند. رشته‌های موجود در این مقدار باید به شکل «host:port» باشند. پورت‌های معتبر با حضور نام‌های میزبان مشخص می‌شوند؛ چندین پورت برای یک میزبان یکسان می‌توانند ظاهر شوند.

ignore-line

این استایل برای هر برچسب معتبر برای کامل‌سازی فعلی بررسی می‌شود. اگر روی «true» تنظیم شود، هیچ‌یک از کلماتی که در حال حاضر روی خط هستند به عنوان کامل‌سازی‌های ممکن در نظر گرفته نخواهند شد. اگر روی «current» تنظیم شود، کلمه‌ای که مکان‌نما روی آن قرار دارد به عنوان یک کامل‌سازی ممکن در نظر گرفته نخواهد شد. مقدار «current-shown» مشابه است اما تنها در صورتی اعمال می‌شود که فهرست کامل‌سازی‌ها در حال حاضر روی صفحه نمایش داده شده باشد. در نهایت، اگر این استایل روی «other» تنظیم شود، تمام کلمات روی خط به جز کلمه فعلی از کامل‌سازی‌های ممکن کنار گذاشته خواهند شد.

ignore-parents

این استایل بدون برچسب توسط تابعی که نام مسیرها را کامل می‌کند بررسی می‌شود تا تعیین کند که آیا نام دایرکتوری‌هایی که قبلاً در کلمه فعلی ذکر شده‌اند، یا نام دایرکتوری کاری فعلی نادیده گرفته شوند یا خیر. این مقدار باید شامل یک یا هر دو مورد از رشته‌های زیر باشد:

ignored-patterns

فهرستی از الگوها؛ هر مورد آزمایشی کامل‌سازی که با یکی از الگوها مطابقت داشته باشد از بررسی کنار گذاشته خواهد شد. کامل‌کننده‌ی _ignored می‌تواند در فهرست کامل‌کننده‌ها قرار گیرد تا موارد منطبقِ نادیده‌گرفته‌شده را بازیابی کند. این نگارشی با قابلیت پیکربندی بیشتر از پارامتر شل $fignore است.

insert

این سبک توسط کامل‌کننده‌ی _all_matches به کار می‌رود تا تصمیم بگیرد آیا فهرست تمام تطابق‌ها بدون قید و شرط درج شود یا این که فهرست به عنوان یک تطابق دیگر اضافه گردد.

insert-ids

هنگام کامل‌سازی شناسه‌های فرآیند (PID)، برای نمونه به عنوان آرگومان‌های دستورات توکار kill و wait، نام یک دستور ممکن است به شناسه‌ی فرآیند مناسب تبدیل شود. مشکلی زمانی رخ می‌دهد که نام فرآیند تایپ‌شده یکتا نباشد. به‌طور پیش‌فرض (یا اگر این سبک به صراحت روی `menu' تنظیم شده باشد) نام بی‌درنگ به مجموعه‌ای از شناسه‌های ممکن تبدیل می‌شود، و کامل‌سازی منویی آغاز خواهد شد تا میان آن‌ها پیمایش کند.

insert-sections

این سبک با برچسب‌هایی به قالب `manuals.X' هنگام کامل‌سازی نام صفحات راهنما استفاده می‌شود. اگر تنظیم شده باشد و X در نام برچسب با شماره‌ی بخش صفحه‌ای که در حال کامل شدن است مطابقت داشته باشد، شماره‌ی بخش همراه با نام صفحه درج می‌شود. برای نمونه، با در نظر گرفتن:

zstyle ':completion:*:manuals.*' insert-sections true

insert-tab

اگر این سبک روی `true' تنظیم شده باشد، سامانه‌ی کامل‌سازی هنگامی که هیچ نویسه‌ی غیرخالی در سمت چپ مکان‌نما وجود ندارد، به جای انجام کامل‌سازی، یک نویسه‌ی TAB درج خواهد کرد (با فرض این که برای شروع کامل‌سازی استفاده شده باشد). اگر روی `false' تنظیم شود، کامل‌سازی حتی در آنجا نیز انجام خواهد شد.

insert-unambiguous

این سبک توسط کامل‌کننده‌های _match و _approximate استفاده می‌شود. این کامل‌کننده‌ها اغلب همراه با کامل‌سازی منویی به کار می‌روند زیرا کلمه‌ی تایپ‌شده ممکن است شباهت اندکی به کامل‌سازی نهایی داشته باشد. با این حال، اگر این سبک `true' باشد، کامل‌کننده تنها زمانی کامل‌سازی منویی را آغاز می‌کند که نتواند هیچ رشته‌ی اولیه‌ی غیرمبهمی دست‌کم به طول رشته‌ی اولیه‌ی تایپ‌شده توسط کاربر پیدا کند.

keep-prefix

این سبک توسط کامل‌کننده‌ی _expand استفاده می‌شود. اگر روی `true' باشد، کامل‌کننده سعی خواهد کرد پیشوندی شامل مدک (tilde) یا بسط پارامتر را حفظ کند. از این رو، برای نمونه، رشته‌ی `~/f*' به جای `/home/user/foo' به `~/foo' بسط می‌یابد. اگر این سبک روی `changed' (پیش‌فرض) تنظیم شده باشد، پیشوند تنها در صورتی بدون تغییر باقی می‌ماند که تغییرات دیگری میان کلمات بسط‌یافته و کلمه‌ی اصلی از خط فرمان رخ داده باشد. هر مقدار دیگری بسط پیشوند را بدون قید و شرط اجباری می‌کند.

known-hosts-files

این سبک باید شامل فهرستی از فایل‌ها برای جستجوی نام‌های میزبان و (در صورت تنظیم بودن سبک use-ip) آدرس‌های IP در قالبی سازگار با فایل‌های known_hosts مربوط به ssh باشد. در صورت عدم تنظیم، از فایل‌های /etc/ssh/ssh_known_hosts و ~/.ssh/known_hosts استفاده می‌شود.

last-prompt

این شکل انعطاف‌پذیرتری از گزینه‌ی ALWAYS_LAST_PROMPT است. اگر `true' باشد، سامانه‌ی کامل‌سازی پس از نمایش فهرست کامل‌سازی تلاش خواهد کرد تا مکان‌نما را به خط فرمان قبلی بازگرداند. این سبک ابتدا برای تمام برچسب‌های معتبر برای کامل‌سازی فعلی، و سپس برای برچسب default بررسی می‌شود. اگر این سبک برای تمام انواع تطابق `true' باشد، مکان‌نما به خط قبلی بازگردانده خواهد شد. توجه داشته باشید که برخلاف گزینه‌ی ALWAYS_LAST_PROMPT، این سبک مستقل از آرگومان عددی عمل می‌کند.

list

این سبک توسط دستور مقیدشدنیِ _history_complete_word استفاده می‌شود. اگر روی `true' تنظیم شود تأثیری ندارد. اگر روی `false' تنظیم شود تطابق‌ها فهرست نخواهند شد. این سبک تنظیمات گزینه‌های کنترل‌کننده‌ی رفتار فهرست‌بندی، به‌ویژه AUTO_LIST را لغو می‌کند. زمینه همواره با `:completion:history-words' آغاز می‌شود.

list-colors

اگر ماژول zsh/complist بارگذاری شده باشد، این سبک می‌تواند برای تعیین مشخصات رنگ به کار رود. این سازوکار جایگزین استفاده از پارامترهای ZLS_COLORS و ZLS_COLOURS توصیف‌شده در بخش `The zsh/complist Module' در zshmodules(1) می‌شود، اما نحو (syntax) آن یکسان است.

zstyle ':completion:*:default' list-colors \ 
       ${(s.:.)LS_COLORS}

list-dirs-first

این مورد توسط تکمیل فایل استفاده می‌شود و با تنظیم خاصی از سبک file-patterns مطابقت دارد. در صورت تنظیم، دایرکتوری‌های پیش‌فرض برای تکمیل، به صورت جداگانه و پیش از تکمیل سایر فایل‌ها فهرست می‌شوند.

list-grouped

اگر این سبک `true' (پیش‌فرض) باشد، سامانهٔ تکمیل سعی خواهد کرد با گروه‌بندی تطابق‌ها، برخی فهرست‌های تکمیل را فشرده‌تر کند. برای نمونه، گزینه‌های دستوراتی که دارای توضیحات یکسانی هستند (که هنگام تنظیم سبک verbose روی `true' نشان داده می‌شوند) به صورت یک مدخل واحد ظاهر خواهند شد. با این حال، می‌توان از انتخاب منو (menu selection) برای چرخش در میان تمام تطابق‌ها استفاده کرد.

list-packed

این سبک برای هر برچسب معتبر در بافتار (context) جاری و همچنین برچسب default ارزیابی می‌شود. اگر روی `true' تنظیم شده باشد، تطابق‌های مربوطه به گونه‌ای در فهرست‌ها ظاهر می‌شوند که گویی گزینهٔ LIST_PACKED تنظیم شده است. اگر روی `false' تنظیم شود، به طور عادی فهرست می‌گردند.

list-prompt

اگر این سبک برای برچسب default تنظیم شده باشد، فهرست‌های تکمیلی که در صفحه جا نمی‌شوند قابل پیمایش خواهند بود (توضیحات پودمان zsh/complist در zshmodules(1) را ببینید). مقدار آن در صورتی که رشتهٔ خالی نباشد، پس از هر صفحهٔ کامل نمایش داده می‌شود و پوسته برای فشردن یک کلید اعلان خواهد داد؛ اگر این سبک روی رشتهٔ خالی تنظیم شود، یک اعلان پیش‌فرض استفاده خواهد شد.

list-rows-first

این سبک به همان شیوهٔ سبک list-packed بررسی می‌شود و تعیین می‌کند که آیا تطابق‌ها به شیوهٔ سطر-اول (rows-first) فهرست‌بندی شوند، گویی گزینهٔ LIST_ROWS_FIRST تنظیم شده است، یا خیر.

list-separator

مقدار این سبک در فهرست‌بندی تکمیل برای جداسازی رشتهٔ مورد نظر برای تکمیل از توضیحات، در صورت امکان (مثلاً هنگام تکمیل گزینه‌ها)، استفاده می‌شود. مقدار پیش‌فرض آن `--' (دو خط تیره) است.

list-suffixes

این سبک توسط تابعی که نام فایل‌ها را تکمیل می‌کند به کار می‌رود. اگر `true' باشد و تکمیل بر روی رشته‌ای شامل چندین جزء مسیر که به طور ناقص تایپ شده‌اند امتحان شود، تمام اجزای مبهم نمایش داده خواهند شد. در غیر این صورت، تکمیل در اولین جزء مبهم متوقف می‌شود.

local

این مورد برای استفاده با توابعی است که URLهایی را تکمیل می‌کنند که فایل‌های متناظر آن‌ها مستقیماً از سامانهٔ فایل (file system) در دسترس هستند. مقدار آن باید شامل سه رشته باشد: یک نام میزبان (hostname)، مسیر صفحات وب پیش‌فرض برای سرور، و نام دایرکتوری مورد استفاده توسط کاربری که صفحات وب را در ناحیهٔ خانگی (home) خود قرار می‌دهد.

zstyle ':completion:*' local toast \ 
    /var/http/public/toast public_html

mail-directory

در صورت تنظیم، zsh فرض می‌کند که فایل‌های mailbox در دایرکتوری مشخص‌شده قرار دارند. مقدار پیش‌فرض آن `~/Mail' است.

match-original

این سبک توسط تکمیل‌کنندهٔ _match استفاده می‌شود. اگر روی only تنظیم شود، _match تلاش خواهد کرد تا تطابق‌ها را بدون درج یک `*' در موقعیت مکان‌نما تولید کند. اگر روی هر مقدار غیرخالی دیگری تنظیم شود، ابتدا سعی می‌کند تطابق‌ها را بدون درج `*' تولید کند و اگر نتیجه‌ای در بر نداشت، دوباره با درج `*' تلاش خواهد کرد. اگر تنظیم نشده باشد یا روی رشتهٔ خالی تنظیم شود، تطبیق فقط با درج `*' انجام خواهد شد.

matcher

این سبک برای هر برچسب معتبر در بافتار جاری به طور جداگانه بررسی می‌شود. مقدار آن پیش از هر مشخصات تطابقی ارائه‌شده توسط سبک matcher-list قرار می‌گیرد، بنابراین می‌تواند از طریق استفاده از یک مشخصهٔ x: آن‌ها را لغو (override) کند. مقدار باید به شکلی باشد که در بخش «Completion Matching Control» در zshcompwid(1) توصیف شده است. برای نمونه‌هایی از این مورد، توضیحات سبک tag-order را ببینید.

matcher-list

این سبک می‌تواند روی فهرستی از مشخصات تطابق تنظیم شود که قرار است در همه‌جا اعمال گردند. مشخصات تطابق در بخش «Completion Matching Control» در zshcompwid(1) توصیف شده‌اند. سامانهٔ تکمیل آن‌ها را یکی پس از دیگری برای هر تکمیل‌کنندهٔ انتخاب‌شده امتحان می‌کند. برای نمونه، برای اینکه ابتدا تکمیل ساده امتحان شود و در صورت عدم تولید تطابق، تکمیل غیرحساس به بزرگی و کوچکی حروف اعمال گردد:

zstyle ':completion:*' matcher-list '' 'm:{a-zA-Z}={A-Za-z}'

zstyle ':completion:*' matcher-list \ 
       '' '+m:{a-z}={A-Z}' '+m:{A-Z}={a-z}'

zstyle ':completion:*' completer _complete _prefix
zstyle ':completion:*:complete:*:*:*' matcher-list \ 
       '' 'm:{a-zA-Z}={A-Za-z}'

اگر این سبک در هر زمینه‌ای تنظیم نشده باشد، هیچ مشخصهٔ تطبیقی اعمال نمی‌گردد. همچنین توجه داشته باشید که برخی از کامل‌کننده‌ها مانند _correct و _approximate اصلاً از مشخصه‌های تطبیق استفاده نمی‌کنند، هرچند که این کامل‌کننده‌ها حتی اگر matcher-list شامل بیش از یک عنصر باشد، تنها یک‌بار فراخوانی خواهند شد.

در مواردی که مشخصه‌های چندگانه مفید هستند، توجه داشته باشید که کامل‌سازی به صورت کامل برای هر عنصر از matcher-list انجام می‌شود، که می‌تواند به‌سرعت کارایی پوسته را کاهش دهد. به عنوان یک قاعدهٔ سرانگشتی، یک تا سه رشته کارایی قابل قبولی ارائه می‌دهند. از سوی دیگر، قرار دادن چندین مقدارِ جداشده با فاصله درون یک رشته، تأثیر محسوسی بر کارایی ندارد.

اگر تطبیق‌دهندهٔ فعلی وجود نداشته باشد یا خالی باشد، و گزینهٔ NO_CASE_GLOB فعال باشد، تطبیق برای فایل‌ها در هر حال بدون حساسیت به بزرگی و کوچکی حروف انجام می‌شود. با این حال، هر تطبیق‌دهنده‌ای در صورت نیاز باید تطبیق غیرحساس به بزرگی و کوچکی حروف را به صراحت مشخص کند.

برای نکاتی در زمینهٔ مقایسهٔ استفاده از این سبک و سبک matcher، به توضیحاتِ سبک tag-order مراجعه کنید.

max-errors

این سبک توسط توابع کامل‌کنندهٔ _approximate و _correct برای تعیین حداکثر تعداد خطاهای مجاز به کار می‌رود. کامل‌کننده تلاش خواهد کرد تا کامل‌سازی‌ها را ابتدا با اجازه دادن به یک خطا، سپس دو خطا و به همین ترتیب تولید کند تا زمانی که یک یا چند تطبیق پیدا شود یا به حداکثر تعداد خطاهای تعیین‌شده توسط این سبک برسد.

zstyle ':completion:*:approximate:::' max-errors 2 numeric

max-matches-width

این سبک برای تعیین موازنه بین عرض نمایشِ اختصاص‌یافته به تطبیق‌ها و عرض نمایشِ توضیحات آن‌ها در زمان فعال بودن سبک verbose به کار می‌رود. این مقدار، تعداد ستون‌های نمایش را برای رزرو کردن به تطبیق‌ها مشخص می‌کند. مقدار پیش‌فرض نصف عرض صفحه نمایش است.

menu

اگر این مقدار در زمینهٔ هر یک از برچسب‌های تعریف‌شده برای کامل‌سازی فعلی برابر با `true' باشد، کامل‌سازی منویی (menu completion) استفاده خواهد شد. مقدار مشخص‌شده برای یک برچسب خاص بر مقدار برچسب `default' اولویت خواهد داشت.

muttrc

در صورت تنظیم، مسیر فایل پیکربندی mutt را تعیین می‌کند. مقدار پیش‌فرض آن `~/.muttrc' است.

numbers

این سبک به همراه برچسب jobs به کار می‌رود. اگر برابر با `true' باشد، پوسته به جای کوتاه‌ترین پیشوند غیرمبهم از متن دستور کار (job)، شماره‌های کار را کامل می‌کند. اگر مقدار یک عدد باشد، شماره‌های کار تنها زمانی استفاده می‌شوند که برای رفع ابهام، به همان تعداد کلمه از شرح کارها نیاز باشد. برای نمونه، اگر مقدار `1' باشد، رشته‌ها تنها زمانی به کار خواهند رفت که همهٔ کارها در کلمهٔ نخست خط فرمان خود متفاوت باشند.

old-list

این سبک توسط کامل‌کنندهٔ _oldlist به کار می‌رود. اگر روی `always' تنظیم شده باشد، ویجت‌های استانداردی که کار فهرست‌کردن را انجام می‌دهند، فهرست فعلی تطبیق‌ها را صرف‌نظر از شیوهٔ تولید آن‌ها حفظ خواهند کرد؛ این رفتار را می‌توان با مقدار `never' صراحتاً غیرفعال کرد که عملکرد بدون کامل‌کنندهٔ _oldlist را ارائه می‌دهد. اگر سبک تنظیم نشده باشد، یا هر مقدار دیگری داشته باشد، فهرست موجود از کامل‌سازی‌ها در صورتی که پیش‌تر نمایش داده نشده باشد نشان داده خواهد شد؛ در غیر این صورت، فهرست کامل‌سازی استاندارد تولید می‌شود؛ این رفتار پیش‌فرضِ _oldlist است. با این حال، اگر یک فهرست قدیمی وجود داشته باشد و این سبک حاوی نام تابع کامل‌کننده‌ای باشد که فهرست را تولید کرده است، فهرست قدیمی حتی اگر توسط ویجتی که کار فهرست‌کردن را انجام نمی‌دهد تولید شده باشد، مجدداً استفاده خواهد شد.

zstyle ':completion:*:complete:dpkg:option--status-1:*' \ 
               packageset avail

zstyle ':completion:*' recursive-files '*/zsh/*'

zstyle -e ':completion:*' special-dirs \ 
   '[[ $PREFIX = (../)#(|.|..) ]] && reply=(..)'

zstyle ':completion:*:complete:-command-:*:*' tag-order \ 
    'commands functions'

zstyle ':completion:*:*:-command-:*:*' tag-order \ 
    'functions:-non-comp *' functions
zstyle ':completion:*:functions-non-comp' \ 
    ignored-patterns '_*'

zstyle ':completion:*' tag-order \ 
    'options:-long:long\ options
     options:-short:short\ options
     options:-single-letter:single\ letter\ options'
zstyle ':completion:*:options-long' \ 
     ignored-patterns '[-+](|-|[^-]*)'
zstyle ':completion:*:options-short' \ 
     ignored-patterns '--*' '[-+]?'
zstyle ':completion:*:options-single-letter' \ 
     ignored-patterns '???*'

zstyle ':completion:*:*:foo:*:*' tag-order '*' '*:-case'
zstyle ':completion:*-case' matcher 'm:{a-z}={A-Z}'

zstyle -e '*:-command-:*' tag-order '
    if [[ -n $PREFIX$SUFFIX ]]; then
      reply=( )
    else
      reply=( - )
    fi'

zstyle ':completion:*' urls ~/.urls
mkdir -p ~/.urls/ftp/ftp.zsh.org/pub

zstyle ':completion:*' completer _complete _correct

zle -C all-matches complete-word _generic
bindkey '^Xa' all-matches
zstyle ':completion:all-matches:*' old-matches only
zstyle ':completion:all-matches::::' completer _all_matches

zstyle ':completion:all-matches::::' completer \ 
       _all_matches _complete
zstyle ':completion:all-matches:*' insert true

zstyle ':completion:*' completer _complete _approximate

zstyle -e ':completion:*' completer '
  if [[ $_last_try != "$HISTNO$BUFFER$CURSOR" ]]; then
    _last_try="$HISTNO$BUFFER$CURSOR"
    reply=(_complete _match _prefix)
  else
    reply=(_ignored _correct _approximate)
  fi'

zstyle ':completion:::::' completer \ 
       _complete _correct _approximate
zstyle ':completion:*:correct:::' max-errors 2 not-numeric
zstyle ':completion:*:approximate:::' max-errors 3 numeric

zstyle ':completion:*' completer \ 
    _complete _prefix _correct _prefix:foo

zstyle ':completion:*' completer _complete ... _prefix
zstyle ':completion::prefix:*' completer _complete

for key in '!' '$' '@' '/' '~'; do
  bindkey "\e$key" _bash_complete-word
  bindkey "^X$key" _bash_list-choices
done

zle -C foo complete-word _generic
bindkey '...' foo
zstyle ':completion:foo:*' menu yes select=1

zle -N _complete_debug_generic _complete_help_generic
bindkey '^x:' _complete_debug_generic