xsetwacom(1) General Commands Manual xsetwacom(1)

xsetwacom - ابزار خط فرمانی برای پرس‌وجو و تغییر تنظیمات درایور wacom.

xsetwacom [گزینه‌ها] [دستور [آرگومان‌ها]]

این برنامه ویژگی‌های دستگاه‌های بارگذاری‌شده توسط درایور wacom را پرس‌وجو کرده یا تغییر می‌دهد. تغییر ویژگی‌ها در زمان اجرا صورت می‌گیرد و پس از راه‌اندازی مجدد سرور X پابرجا نمی‌ماند.

اتصال به سرور X مشخص‌شده در display_name؛ به X(7) مراجعه کنید.
چاپ یک راهنمای کوتاه.
فعال‌سازی خروجی پرگو، مفید برای اشکال‌زدایی.
نمایش شمارهٔ نسخه و خروج.

دستورهای مجاز عبارتند از list ، get و set . دستور ممکن است با یا بدون یک یا دو خط تیره پیشین مشخص شود، یعنی --list معادل است با -list و list .

فهرست کردن دستگاه‌های شناخته‌شده. تنها دستگاه‌های ورودی که توسط درایور wacom مدیریت می‌شوند فهرست می‌شوند.
فهرست کردن پارامترهای شناخته‌شده. تمام پارامترهای مناسب برای دستور get یا set را فهرست می‌کند. توجه داشته باشید که همهٔ پارامترها روی تمام انواع دستگاه‌ها در دسترس نیستند.
فهرست کردن نام‌های مستعار برای کلیدهای تبدیلگر (modifiers) و سایر کلیدهایی که می‌توان هنگام تنظیم نگاشت عملکرد دکمه‌ها استفاده کرد.

دریافت تنظیمات فعلی برای پارامتر روی دستگاه داده‌شده. توجه داشته باشید که همهٔ پارامترها روی تمام انواع دستگاه‌ها در دسترس نیستند. می‌توان از نام پارامتر ویژهٔ "all" برای نمایش تمام تنظیمات فعلی روی دستگاه استفاده کرد.
به‌طور پیش‌فرض، گزینه‌ها در خط فرمان در قالب مربوطه چاپ می‌شوند.
قالب خروجی را می‌توان با یکی از گزینه‌های زیر تغییر داد:
نمایش خروجی در قالب پوسته، یعنی به‌صورت دستورهای پوسته به xsetwacom جهت بازتولید همان پارامتر.
نمایش خروجی در قالب xorg.conf، یعنی به‌صورت خطوط option که می‌توانند به بخش InputDevice در xorg.conf اضافه شوند.

تنظیم مقدار پارامتر روی دستگاه داده‌شده به مقدار ارائه‌شده. توجه داشته باشید که همهٔ پارامترها قابل نوشتن نیستند؛ برخی فقط‌خواندنی بوده و تلاش برای تغییر آن‌ها منجر به خطا می‌شود..SH "پارامترها (PARAMETERS)"

همهٔ پارامترها روی تمام ابزارها در دسترس نیستند. برای مشاهدهٔ پارامترهای قابل‌اعمال و تنظیمات فعلی یک ابزار ورودی مشخص، از دستور get به همراه نام پارامتر یا پارامتر «all» استفاده کنید.

ناحیهٔ ورودی تبلت را در مختصات دستگاه به صورت x/y بالا-چپ و x/y پایین-راست تنظیم می‌کند. بالا-چپ و پایین-راست بدون در نظر گرفتن چرخش فعلی اِعمال‌شده، در جهت‌یابی ذاتی دستگاه تعریف می‌شوند. ورودی‌های خارج از این مختصات، به لبه‌های ناحیهٔ تعریف‌شده محدود (clip) خواهند شد. پیش‌فرض: 0 0 x2 y2؛ که در آن x2 و y2 مختص به تبلت هستند.
ناحیهٔ ورودی تبلت را به مجموعهٔ پیش‌فرض بازمی‌گرداند. این مجموعه بدون در نظر گرفتن چرخش فعلی اِعمال‌شده، در جهت‌یابی ذاتی دستگاه تعریف شده است.
نگاشتی برای کنترل‌گر مشخص‌شده تعیین می‌کند. نگاشت‌ها به صورت یک دکمهٔ عددی مجزا یا یک «action» (کُنش) برای اجرا هستند. اگر نگاشتی ارائه نشود، نگاشت پیش‌فرض بازگردانده می‌شود. اگر یک کنترل‌گر به 0 نگاشت شود، از رویداد آن صرف‌نظر می‌شود.

نگاشت‌های دکمهٔ عددی مشخص می‌کنند که button-number داده‌شده باید با کدام شمارهٔ دکمهٔ X11 مطابقت داشته باشد. برای مثال، نگاشت "3" به این معنی است که فشردن button-number داده‌شده، فشردن دکمهٔ 3 در X11 (یعنی کلیک راست) را ایجاد می‌کند.

نگاشت‌های کُنشی به فشرده شدن دکمه اجازه می‌دهند رویدادهای متعددی را اجرا کند. این نگاشت‌ها به شکل رشته‌ای از کلیدواژه‌ها و آرگومان‌ها تعریف می‌شوند.

کلیدواژهٔ «key» با فهرستی از نام‌های کلید دنبال می‌شود. این نام‌ها می‌توانند به صورت اختیاری با «+» برای فشردن و «-» برای رهاسازی پیشوند شوند. اگر +/- داده نشود، فشردن و سپس رها کردن فرض می‌شود، مگر برای کلیدهای تبدیل‌کننده (modifier) که در حالت فشرده باقی می‌مانند. نام‌های کلید می‌توانند KeySymهای X11 یا برخی نام‌های مستعار نظیر «shift» یا «f1» باشند (فهرست کامل را می‌توان با دستور list modifiers مشاهده کرد).

برای انتساب کلیدی که در فهرست کلیدهای تبدیل‌کننده نیست، از KeySym موجود در /usr/include/X11/keysymdef.h با حذف پیشوند XK_ یا مقدار واقعی آن به همان شکلی که هست استفاده کنید. برای مثال، XK_BackSpace باید به صورت "BackSpace" مشخص شود. همچنین از "0xff80" می‌توان به جای "BackSpace" استفاده کرد، چرا که مقدار KeySym یکتای کلید Backspace است.

در اینجا یک مثال ترکیبی آورده شده است: "key +a shift b shift -a 0xff0d"; دکمه را به مجموعه‌ای از فشردن کلیدها تبدیل می‌کند. در این مثال، «فشردن a، فشردن shift، فشردن و رها کردن b، رها کردن shift، رها کردن a، و سپس فشردن و رها کردن enter» انجام می‌شود. عبارت "key +a +shift b -shift -a 0xff0d"; نیز دقیقاً همین کار را می‌کند.

کلیدواژهٔ «button» نیز مشابه است، با این تفاوت که آرگومان‌های آن شماره‌های دکمه در X11 هستند.

کلیدواژهٔ «modetoggle» نیز شناسایی می‌شود؛ این کلیدواژه هیچ آرگومانی نمی‌پذیرد و حالت دستگاه را بین ردیابی اشاره‌گر به صورت نسبی (relative) و مطلق (absolute) جابه‌جا می‌کند.

کلیدواژهٔ «pan» باعث می‌شود درایور هنگام کشیدن قلم، رویدادهای پیمایش (scroll) ارسال کند. این قابلیت پیمایش در میان فهرست‌ها و اسناد، جابه‌جایی در بوم‌های دوبعدی و بزرگ‌نمایی/کوچک‌نمایی در صحنه‌های سه‌بعدی را آسان می‌کند (رفتار دقیق بستگی به نحوهٔ تفسیر برنامه از رویدادهای چرخ‌پیمایش دارد). کشیدن قلم به بالا/پایین، رویدادهای چرخ‌پیمایش پایین/بالا ارسال می‌کند؛ کشیدن آن به چپ/راست، رویدادهای چرخ‌پیمایش راست/چپ ارسال می‌کند.

رویدادهای موجود در نگاشت کُنشی، هنگامی ارسال می‌شوند که دکمهٔ فیزیکی فشرده شود. اگر نگاشت کُنشی هر دکمه یا کلیدی را در حالت فشرده باقی بگذارد (مانند یک کلید تبدیل‌کننده)، با رها شدن دکمهٔ فیزیکی، آن‌ها نیز رها خواهند شد.

در صورت تمایل می‌توان چندین کلیدواژه را در یک نگاشت کُنشی ترکیب کرد؛ برای مثال "key +ctrl button 5 key -ctrl". هر کلیدواژه تمام آرگومان‌ها را تا کلیدواژهٔ بعدی در بر می‌گیرد.

حداکثر ۲۵۶ فشردن و/یا رهاسازی را می‌توان در یک نگاشت کُنشی مشخص کرد.

درایور فقط می‌تواند رویدادهای فیزیکی کلید را شبیه‌سازی کند و نه keysymها را، و xsetwacom دنبالهٔ نگاشت را به چنین رویدادهایی ترجمه می‌کند. بنابراین، نمادهای روی یک کلید فیزیکی یکسان، رویداد مشابهی تولید خواهند کرد. برای مثال، '1' و '!' روی یک صفحه‌کلید US روی یک کلید قرار دارند و بنابراین کد کلید (keycode) یکسانی دارند. برای دسترسی به کلیدهای سطح شیفت بالاتر، دنباله باید به همان شکلی که روی صفحه‌کلید فیزیکی تایپ می‌شود وارد گردد. برای مثال، علامت تعجب با دنبالهٔ "key +shift 1 -shift" وارد می‌شود.

دستگاه را به ابزاری با شماره سریال مشخص‌شده مقید (bind) می‌کند. پس از اتصال، دستگاه رویدادهای سایر ابزارها را نادیده می‌گیرد. مقدار سریال 0 به این معنی است که دستگاه نامقید (unbound) است و به هر ابزاری از نوع منطبق واکنش نشان می‌دهد. پیش‌فرض: 0
ناحیهٔ ورودی تبلت را به یک خروجی مشخص (مانند "VGA1") نگاشت می‌کند. نام‌های خروجی می‌توانند نام یک head در دسترس از طریق افزونهٔ XRandR، یا یک رشتهٔ هندسهٔ X11 به فرم WIDTHxHEIGHT+X+Y باشند. برای جابه‌جایی به خروجیِ در دسترس بعدی، کلیدواژهٔ «next» نیز پشتیبانی می‌شود. این کار میان تک‌تک نمایشگرهای متصل به سیستم و سپس کل میزکار می‌چرخد. نگاشت را می‌توان در هر زمان با نام خروجی «desktop» به کل میزکار بازنشانی کرد. کاربران درایور باینری NVIDIA تا زمانی که درایور از XRandR 1.2 یا بالاتر پشتیبانی کند، باید از نام‌های خروجی "HEAD-0" و "HEAD-1" استفاده نمایند.

پیکربندی نگاشت خروجی یک تنظیم یک‌باره است و تغییرات بعدی پیکربندی خروجی را دنبال نمی‌کند؛ هر زمان که پیکربندی خروجی تغییر کند، دستور باید مجدداً اجرا شود. در صورت استفاده به همراه چرخش تبلت، تبلت باید پیش از نگاشت به صفحهٔ نمایش جدید چرخانده شود. این پارامتر فقط-نوشتنی (write-only) است و نمی‌توان مقدار آن را پرس‌وجو کرد.

حالت دستگاه را روی Relative یا Absolute تنظیم می‌کند. Relative به این معنی است که ردیابی اشاره‌گر برای دستگاه مانند موشواره عمل خواهد کرد، در حالی که Absolute به این معنی است که اشاره‌گر با موقعیت واقعی دستگاه روی صفحهٔ تبلت یا Tablet PC مطابقت دارد. پیش‌فرض: Absolute برای قلم (stylus)، پاک‌کن (eraser) و لمس Tablet PC؛ و Relative برای مکان‌نما (cursor) و لمس تبلت.
یک منحنی بزیه (Bezier) از درجهٔ سوم، متشکل از دو نقطهٔ لنگر (0,0 و 100,100) و دو نقطهٔ کنترل قابل‌تغییر توسط کاربر که شکل منحنی را تعریف می‌کنند. بالا بردن منحنی (x1<y1 x2<y2) برای ایجاد احساس «نرم‌تر» و پایین آوردن منحنی (x1>y1 x2>y2) برای احساس «محکم‌تر» است. منحنی‌های S-شکل (Sigmoid) مجاز هستند (x1>y1 x2<y2 یا x1<y1 x2>y2). پیش‌فرض: 0 0 100 100، یک منحنی خطی؛ محدودهٔ 0 تا 100 برای هر چهار مقدار.
اندازهٔ پنجرهٔ نمونه‌گیری (یک پنجرهٔ نمونه‌گیری میانگین متحرک) را برای نقاط داده‌های خام ورودی ابزار تنظیم می‌کند. پیش‌فرض: 4، محدودهٔ 1 تا 20.
تبلت را روی چرخش مشخص‌شده تنظیم می‌کند:
none: تبلت چرخانده نمی‌شود و از چرخش طبیعی خود استفاده می‌کند
half: تبلت ۱۸۰ درجه چرخانده می‌شود (وارونه)
cw: تبلت ۹۰ درجه در جهت عقربه‌های ساعت می‌چرخد
ccw: تبلت ۹۰ درجه در پادساعت‌گرد (خلاف جهت عقربه‌های ساعت) می‌چرخد

چرخش یک گزینه در سطح کل تبلت است: چرخش یک ابزار روی تمام ابزارهای مرتبط با همان تبلت تأثیر می‌گذارد. هنگامی که تبلت به صورت فیزیکی چرخانده می‌شود، هر ابزاری را به جهت متناظر بچرخانید. پیش‌فرض: none

سطح آستانهٔ دلتا (تفاوت) را برای پردازش بعدی مقادیر مختصات ورودی ابزار تعیین می‌کند. به عنوان مثال، رویداد مختصات X یا Y تنها در صورتی ارسال خواهد شد که تغییر بین مختصات فعلی X یا Y و مقدار قبلی از مقدار Suppress بیشتر باشد. همین امر برای سطح فشار (مختصات Z) و مقادیر چرخش شیب (Tilt) نیز صدق می‌کند. در مورد مقدار چرخ مطلق (AbsWheel) یا شیب (Tilt) فعلی، دلتای بین آن و مقدار قبلی برای ارسال شدن باید برابر یا بزرگ‌تر از مقدار Suppress باشد. پارامتر Suppress در سطح کل تبلت اعمال می‌شود. مقدار دلتای مشخص‌شده برای یک ابزار ورودی، بر تمام مختصات ابزار ورودی اعمال می‌گردد. برای غیرفعال کردن مهارسازی، از مقدار 0 استفاده کنید. پیش‌فرض: 2، محدودهٔ 0 تا 100.
سطح اشکال‌زدایی را برای این تبلت روی مقدار مشخص‌شده تنظیم می‌کند. این پارامتر فقط روی مسیرهای کدی تأثیر می‌گذارد که بین چند ابزار روی یک تبلت فیزیکی مشترک هستند. سطح بالاتر به معنای پیام‌های اشکال‌زدایی دقیق‌تر و ریزدانه‌تر است؛ مقدار 0 اشکال‌زدایی را برای این ابزار خاموش می‌کند. نیازمند این است که درایور با فعال بودن اشکال‌زدایی کامپایل شده باشد. همچنین ببینید: ToolDebugLevel. پیش‌فرض: 0، محدودهٔ 0 تا 12.
اگر on باشد، قلم (stylus) باید با صفحه در تماس باشد تا دکمهٔ کناری آن کار کند. اگر off باشد، دکمه‌های قلم به محض قرار گرفتن قلم در مجاورت تبلت (بدون در نظر گرفتن اینکه با صفحه در تماس باشد یا خیر) کار خواهند کرد. پیش‌فرض: on برای Tablet PCها؛ و off برای تمام مدل‌های دیگر..TP ToolSerialPrevious شماره سریال ابزاری که آخرین بار در مجاورت تبلت قرار داشته است را دریافت می‌کند. این شماره سریال هر بار که ابزار از محدودهٔ مجاورت خارج شود به‌روزرسانی می‌شود. اگر ابزار فعلی یک‌بار از محدودهٔ مجاورت خارج شده باشد، این شماره سریال همان شمارهٔ ابزار فعلی خواهد بود. این یک پارامتر فقط‌خواندنی است.
اگر on باشد، رویدادهای لمسی به فضای کاربری (userland) گزارش می‌شوند؛ یعنی هنگامی که کاربر تبلت را لمس می‌کند، مکان‌نمای سیستم حرکت می‌کند. اگر off باشد، رویدادهای لمسی نادیده گرفته می‌شوند. پیش‌فرض: on برای دستگاه‌هایی که از لمس پشتیبانی می‌کنند؛ off برای تمام مدل‌های دیگر.
اگر on باشد، به این معنی است که کلید سخت‌افزاری لمس خاموش است؛ یعنی رویدادهای لمسی به فضای کاربری گزارش می‌شوند. اگر off باشد، کلید لمس روشن است؛ یعنی رویدادهای لمسی نادیده گرفته می‌شوند. این یک پارامتر فقط‌خواندنی است. وضعیت اولیهٔ کلید لمس هنگام راه‌اندازی درایور X از کرنل دریافت می‌شود.
فاصله‌ای را تنظیم می‌کند که در آن، یک ابزار نسبی به عنوان خارج از مجاورت در نظر گرفته می‌شود. فراتر از این فاصله، مکان‌نما دیگر به حرکت ابزار پاسخ نخواهد داد. مقدار پیش‌فرض برای puckها برابر با 10 (در Intuos Pro) یا 42 (در Intuos/Bamboo) است. مقدار پیش‌فرض برای قلم‌ها 30 است.
حداقل فشار لازم برای ایجاد یک رویداد دکمه (Button) را برای نوک قلم، پاک‌کن یا لمس تنظیم می‌کند. سطوح فشار همهٔ تبلت‌ها، بدون توجه به سطوح واقعی پشتیبانی‌شده توسط سخت‌افزار، به 2048 سطح نرمال‌سازی می‌شوند. این پارامتر مستقل از پارامتر PressureCurve است. پیش‌فرض: 27، در بازهٔ 0 تا 2047.
سطح اشکال‌زدایی (debug) را برای این ابزار روی مقدار مشخص‌شده تنظیم می‌کند. این تنظیم تنها بر مسیرهای کدی اثر می‌گذارد که مختص این ابزار هستند. سطح بالاتر به معنای پیام‌های اشکال‌زدایی دقیق‌تر و با جزئیات بیشتر است؛ سطح 0 اشکال‌زدایی را برای این ابزار غیرفعال می‌کند. نیازمند آن است که درایور با فعال بودن اشکال‌زدایی کامپایل شده باشد. همچنین TabletDebugLevel را ببینید. پیش‌فرض: 0، در بازهٔ 0 تا 12.
اگر فشار اولیهٔ یک دستگاه 0 != باشد، درایور بازهٔ فشار را مجدداً کالیبره می‌کند. این قابلیت برای در نظر گرفتن فرسودگی ابزارها است. نکتهٔ منفی این است که در صورت برخورد بسیار محکم قلم با تبلت، ممکن است فشار اولیه حتی برای یک قلم کاملاً سالم نیز غیرصفر خوانده شود. چنانچه خوانش‌های بعدی فشار به اندازهٔ یک آستانه بیشتر از فشار اولیه نباشند، هیچ رویداد دکمه‌ای ایجاد نخواهد شد. این گزینه امکان غیرفعال کردن کالیبراسیون مجدد را فراهم می‌کند. پیش‌فرض: on
فاصله‌ای را مشخص می‌کند که قلم باید هنگام استفاده از کنش «pan»، پیش از ایجاد یک رویداد پیمایش (scroll) بر حسب واحدهای تبلت حرکت کند. مقادیر کوچک‌تر نیازمند فاصلهٔ کمتر و دارای حساسیت بیشتر هستند. مقادیر بزرگ‌تر نیازمند فاصلهٔ بیشتر و دارای حساسیت کمتر هستند. پیش‌فرض: 1300 یا 2600 بسته به وضوح تبلت (معادل 13 میلی‌متر فاصله).

این ابزار دسترسی به ویژگی‌های دستگاه را که در ماژول ورودی سرور اکس xf86-input-wacom پیاده‌سازی شده‌اند، فراهم می‌کند. این ابزار تحت یک کامپوزیتور Wayland کار نمی‌کند زیرا ماژول ورودی فعال نیست.

برای جزئیات بیشتر https://github.com/linuxwacom/xf86-input-wacom/wiki/Wayland را ببینید.

Peter Hutterer <peter.hutterer@redhat.com>

Xorg(1), wacom(4), xorg.conf(5), X(7)

اطلاعات بیشتر در https://github.com/linuxwacom/xf86-input-wacom در دسترس است.

xf86-input-wacom 1.2.3