SMBCLIENT(1) User Commands SMBCLIENT(1)

smbclient - کلاینتی شبیه به ftp برای دسترسی به منابع SMB/CIFS روی سرورها

smbclient [-M|--message=HOST] [-I|--ip-address=IP] [-E|--stderr] [-L|--list=HOST] [-T|--tar=<c|x>IXFvgbNan] [-D|--directory=DIR] [-b|--send-buffer=BYTES] [-t|--timeout=SECONDS] [-p|--port=PORT] [-g|--grepable] [-q|--quiet] [-B|--browse] [-?|--help] [--usage] [-d|--debuglevel=DEBUGLEVEL] [--debug-stdout] [-s|--configfile=CONFIGFILE] [--option=name=value] [-l|--log-basename=LOGFILEBASE] [--leak-report] [--leak-report-full] [-R|--name-resolve=NAME-RESOLVE-ORDER] [-O|--socket-options=SOCKETOPTIONS] [-m|--max-protocol=MAXPROTOCOL] [-n|--netbiosname=NETBIOSNAME] [--netbios-scope=SCOPE] [-W|--workgroup=WORKGROUP] [--realm=REALM] [-U|--user=[DOMAIN/]USERNAME%[PASSWORD]] [-N|--no-pass] [--password=STRING] [--pw-nt-hash] [-A|--authentication-file=FILE] [-P|--machine-pass] [--simple-bind-dn=DN] [--use-kerberos=desired|required|off] [--use-krb5-ccache=CCACHE] [--use-winbind-ccache] [--client-protection=sign|encrypt|off] [-V|--version] [-c|--command=STRING]

این ابزار بخشی از مجموعهٔ samba(7) است.

دستور smbclient یک کلاینت است که می‌تواند با یک سرور SMB/CIFS «صحبت» کند. این ابزار رابطی مشابه برنامهٔ ftp (ببینید ftp(1)) ارائه می‌دهد. عملیات‌ها شامل مواردی چون دریافت فایل‌ها از سرور به ماشین محلی، قرار دادن فایل‌ها از ماشین محلی روی سرور، بازیابی اطلاعات دایرکتوری از سرور و غیره است.

servicename

شناسهٔ servicename نام سرویسی است که می‌خواهید روی سرور استفاده کنید. نام سرویس به شکل زیر است: //server/service که در آن server نام NetBIOS سرور SMB/CIFS ارائه‌دهندهٔ سرویس مورد نظر است و service نام سرویس ارائه‌شده می‌باشد. بنابراین برای اتصال به سرویس "printer" روی سرور SMB/CIFS با نام "smbserver"، از servicename زیر استفاده می‌کنید: //smbserver/printer

توجه داشته باشید که نام سرور مورد نیاز لزوماً نام میزبان IP (DNS) سرور نیست! نام مورد نیاز یک نام سرور NetBIOS است که ممکن است با نام میزبان IP ماشینی که سرور را اجرا می‌کند یکسان باشد یا نباشد.

نام سرور بر اساس پارامتر -R|--name-resolve در smbclient یا با استفاده از پارامتر name resolve order در فایل smb.conf(5) جستجو می‌شود، که به مدیر سیستم امکان می‌دهد ترتیب و روش‌های جستجوی نام‌های سرور را تغییر دهد.

password

گذرواژهٔ مورد نیاز برای دسترسی به سرویس مشخص‌شده روی سرور تعیین‌شده است. در صورت ارائهٔ این پارامتر، گزینهٔ -N (صرف‌نظر از درخواست گذرواژه) در نظر گرفته می‌شود.

هیچ گذرواژهٔ پیش‌فرضی وجود ندارد. اگر هیچ گذرواژه‌ای در خط فرمان ارائه نشود (خواه با استفاده از این پارامتر یا با افزودن یک گذرواژه به گزینهٔ -U (به زیر مراجعه کنید)) و گزینهٔ -N نیز مشخص نشده باشد، کلاینت درخواست گذرواژه خواهد کرد، حتی اگر سرویس مورد نظر نیازی به گذرواژه نداشته باشد. (اگر نیازی به گذرواژه نیست، کافی است کلید ENTER را فشار دهید تا یک گذرواژهٔ تهی ارائه شود.)

نکته: برخی سرورها (از جمله OS/2 و Windows for Workgroups) بر گذرواژه‌های با حروف بزرگ پافشاری می‌کنند. گذرواژه‌های با حروف کوچک یا ترکیبی ممکن است توسط این سرورها رد شوند.

در قرار دادن گذرواژه‌ها درون اسکریپت‌ها محتاط باشید.

-M|--message NetBIOS name

این گزینه به شما اجازه می‌دهد تا با استفاده از پروتکل "WinPopup"، پیام‌هایی را به رایانهٔ دیگری ارسال کنید. پس از برقراری اتصال، پیام خود را تایپ کرده و برای پایان کلید ^D (control-D) را فشار دهید.

اگر رایانهٔ دریافت‌کننده در حال اجرای WinPopup باشد، کاربر پیام و احتمالاً یک صدای بوق را دریافت خواهد کرد. اگر WinPopup را اجرا نکرده باشند، پیام از دست خواهد رفت و هیچ پیام خطایی صادر نخواهد شد.

همچنین اگر پیام بیش از ۱۶۰۰ بایت باشد، به‌طور خودکار کوتاه می‌شود، زیرا این نهایت گنجایش پروتکل است.

یک ترفند کاربردی، ارسال پیام از طریق پایپ به smbclient است. برای مثال: smbclient -M FRED < mymessage.txt پیام موجود در فایل mymessage.txt را به ماشین FRED ارسال خواهد کرد.

همچنین ممکن است گزینه‌های -U و -I را کاربردی بیابید، زیرا به شما اجازه می‌دهند بخش‌های FROM و TO پیام را کنترل کنید.

برای توضیح نحوهٔ مدیریت پیام‌های ورودی WinPopup در Samba، پارامتر message command را در smb.conf(5) ببینید.

نکته: اگر می‌خواهید رایانه‌های WfWg شما همیشه قادر به دریافت پیام‌ها باشند، برنامهٔ WinPopup را در گروه startup آن‌ها کپی کنید.

-p|--port port

این عدد، شماره درگاه (پورت) TCP است که هنگام برقراری اتصال به سرور استفاده خواهد شد. شماره درگاه استاندارد (شناخته‌شده) TCP برای یک سرور SMB/CIFS برابر با ۱۳۹ است که مقدار پیش‌فرض می‌باشد.

-g|--grepable

این پارامتر در ترکیب با -L خروجی ساده و قابل تجزیه‌ای فراهم می‌کند که پردازش با ابزارهایی مانند grep و cut را آسان می‌سازد.

-m|--max-protocol protocol

این گزینه به کاربر امکان می‌دهد بالاترین سطح پروتکل SMB را که smbclient برای اتصال به سرور استفاده می‌کند، انتخاب نماید. به‌طور پیش‌فرض این مقدار روی بالاترین نسخهٔ موجود پروتکل SMB3 تنظیم شده است. برای اتصال با استفاده از پروتکل SMB2 یا SMB1، به ترتیب از رشته‌های SMB2 یا NT1 استفاده کنید. توجه داشته باشید که برای اتصال به یک سرور Windows 2012 با انتقال رمزنگاری‌شده، انتخاب max-protocol روی SMB3 الزامی است.

-P|--machine-pass

پرس‌وجوها به سرور خارجی را با استفاده از حساب کاربری ماشینی (machine account) سرور محلی انجام می‌دهد.

-I|--ip-address IP-address

شناسهٔ IP address آدرس سروری است که باید به آن متصل شد. این آدرس باید در قالب استاندارد "a.b.c.d" مشخص شود.

به‌طور معمول، کلاینت تلاش می‌کند تا یک سرور نام‌گذاری‌شدهٔ SMB/CIFS را از طریق سازوکار تحلیل نام NetBIOS که در پارامتر name resolve order در بالا شرح داده شد پیدا کند. استفاده از این پارامتر، کلاینت را وادار می‌کند فرض کند سرور روی ماشینی با آدرس IP مشخص‌شده قرار دارد و بخش نام NetBIOS منبعی که به آن متصل می‌شود نادیده گرفته خواهد شد.

هیچ مقداری به صورت پیش‌فرض برای این پارامتر وجود ندارد. در صورت مشخص نشدن، همان‌طور که در بالا توضیح داده شد به‌طور خودکار توسط کلاینت تعیین می‌شود.

-E|--stderr

این پارامتر باعث می‌شود کلاینت به جای جریان خروجی استاندارد (stdout)، پیام‌ها را در جریان خطای استاندارد (stderr) بنویسد.

به‌طور پیش‌فرض، کلاینت پیام‌ها را در خروجی استاندارد می‌نویسد - که معمولاً tty کاربر است.

-L|--list

این گزینه به شما اجازه می‌دهد سرویس‌های موجود روی یک سرور را بررسی کنید. از آن به صورت smbclient -L host استفاده می‌شود و فهرستی از سرویس‌ها نمایش می‌یابد. گزینهٔ -I زمانی که نام‌های NetBIOS شما با نام‌های میزبان TCP/IP DNS همخوانی ندارند یا در تلاش برای دسترسی به میزبانی در شبکه‌ای دیگر هستید، مفید خواهد بود.

-b|--send-buffer buffersize

هنگام ارسال یا دریافت فایل‌ها، smbclient از یک بافر داخلی با اندازه‌ای متناسب با حداکثر تعداد درخواست‌های مجاز به سرور متصل‌شده استفاده می‌کند. این دستور اجازه می‌دهد این اندازه روی هر مقداری بین ۰ (به معنی استفاده از اندازهٔ پیش‌فرض تحت کنترل سرور) بایت و ۱۶۷۷۶۹۶۰ (0xFFFF00) بایت تنظیم شود. استفاده از اندازهٔ کنترل‌شده توسط سرور بهینه‌ترین حالت است زیرا smbclient به همان تعدادی که برای مشغول نگه داشتن سرور لازم است، درخواست‌های همزمان خواندن یا نوشتن را در خط‌لوله (pipeline) قرار می‌دهد. تنظیم این مقدار روی هر اندازهٔ دیگری سرعت انتقال را کاهش خواهد داد. این پارامتر همچنین می‌تواند با استفاده از دستور iosize درون smbclient تنظیم شود.

-B|--browse

مرور سرورهای SMB با استفاده از DNS.

-t|--timeout <timeout-seconds>

این گزینه به کاربر امکان می‌دهد مهلت زمانی (timeout) پیش‌فرض مورد استفاده برای هر درخواست SMB را تنظیم کند. مقدار پیش‌فرض ۲۰ ثانیه است. چنانچه درخواست‌ها به سرور گاهی با انقضای زمان مواجه می‌شوند، آن را افزایش دهید. این مسئله زمانی ممکن است رخ دهد که رمزنگاری SMB3 فعال شده باشد و smbclient با ارسال انبوه درخواست‌ها سرور را تحت فشار قرار دهد. این مقدار را همچنین می‌توان با استفاده از دستور timeout درون smbclient تعیین کرد. -T|--tar گزینه‌های tar
می‌توان از smbclient برای ایجاد پشتیبان‌های سازگار با tar(1) از تمام فایل‌های یک اشتراک SMB/CIFS استفاده کرد. پرچم‌های فرعی tar که می‌توان به این گزینه داد عبارتند از:
•c - ایجاد یک بایگانی پشتیبان tar روی سیستم محلی. پس از آن باید نام یک فایل tar، دستگاه نوار مغناطیسی (tape device) یا «-» برای خروجی استاندارد بیاید. در صورت استفاده از خروجی استاندارد، برای جلوگیری از آسیب‌دیدن فایل tar، باید سطح گزارش وقایع (log level) را روی کمترین مقدار خود یعنی -d0 قرار دهید. این پرچم با پرچم x ناسازگار است.
•n - در ترکیب با پرچم c ، بایگانی را به‌طور واقعی ایجاد نمی‌کند، بلکه یک اجرای آزمایشی (dry run) انجام می‌دهد که تمام کارهای مربوط به ایجاد را بدون نوشتن فایل امتحان می‌کند.
•x - استخراج (بازیابی) یک فایل tar محلی به داخل اشتراک. مگر اینکه گزینه -D داده شده باشد، فایل‌های tar از بالاترین سطح اشتراک بازیابی خواهند شد. پس از آن باید نام فایل tar، دستگاه یا «-» برای ورودی استاندارد بیاید. با پرچم c ناسازگار است. زمان ایجاد (mtime) فایل‌های بازیابی‌شده روی تاریخ ذخیره‌شده در فایل tar تنظیم می‌شود. در حال حاضر تاریخ ایجاد دایرکتوری‌ها به‌درستی بازیابی نمی‌شود.
•I - شامل کردن فایل‌ها و دایرکتوری‌ها. هنگامی که نام‌های فایل در بالا مشخص شده باشند، این رفتار پیش‌فرض است. باعث می‌شود فایل‌ها در استخراج یا ایجاد گنجانده شوند (و بنابراین موارد دیگر مستثنی شوند). مثال زیر را ببینید. تطبیق الگوی نام فایل (globbing) به یکی از دو روش کار می‌کند. r را در زیر ببینید.
•X - مستثنی کردن فایل‌ها و دایرکتوری‌ها. باعث می‌شود فایل‌ها از استخراج یا ایجاد کنار گذاشته شوند. مثال زیر را ببینید. تطبیق الگوی نام فایل (globbing) به یکی از دو روش کار می‌کند. r را در زیر ببینید.
•F - فایلی شامل فهرستی از فایل‌ها و دایرکتوری‌ها. پرچم F باعث می‌شود نام پس از فایل tar برای ایجاد، به عنوان نام فایلی خوانده شود که حاوی فهرستی از فایل‌ها و دایرکتوری‌ها برای گنجاندن در استخراج یا ایجاد است (و بنابراین موارد دیگر مستثنی شوند). مثال زیر را ببینید. تطبیق الگوی نام فایل (globbing) به یکی از دو روش کار می‌کند. r را در زیر ببینید.
•b - اندازه بلوک (Blocksize). باید به دنبال آن یک اندازه بلوک معتبر (بزرگ‌تر از صفر) بیاید. باعث می‌شود فایل tar در بلوک‌های blocksize*TBLOCK (بلوک‌های ۵۱۲ بایتی) نوشته شود.
•g - افزایشی (Incremental). فقط از فایل‌هایی پشتیبان می‌گیرد که بیت آرشیو (archive bit) آن‌ها فعال باشد. فقط با پرچم c مفید است.
•v - پرگویی (Verbose). باعث می‌شود tar فایل‌های در حال پردازش را چاپ کند. به‌طور پیش‌فرض tar پرگو نیست. این معادل tarmode verbose است.
•r - استفاده از تطبیق نویسه‌های عمومی (wildcard) برای گنجاندن یا مستثنی کردن. منسوخ‌شده.
•N - جدیدتر از (Newer than). پس از آن باید نام فایلی بیاید که هنگام ایجاد، تاریخ آن با فایل‌های موجود در اشتراک مقایسه می‌شود. فقط از فایل‌هایی که جدیدتر از فایل مشخص‌شده باشند در فایل tar پشتیبان گرفته می‌شود. فقط با پرچم c مفید است.
•a - تنظیم بیت آرشیو (Set archive bit). باعث می‌شود هنگام پشتیبان‌گیری از یک فایل، بیت آرشیو بازنشانی شود. همراه با پرچم‌های g و c مفید است.
نام‌های طولانی فایل در Tar

گزینه tar در smbclient اکنون هم در پشتیبان‌گیری و هم در بازیابی از نام‌های طولانی فایل پشتیبانی می‌کند. با این حال، نام مسیر کامل فایل باید کمتر از ۱۰۲۴ بایت باشد. همچنین، هنگام ایجاد یک بایگانی tar، گزینه tar در smbclient تمام فایل‌ها را با نام‌های نسبی، و نه نام‌های مطلق، در بایگانی قرار می‌دهد.

نام‌های فایل در Tar.sp تمام نام‌های فایل می‌توانند به عنوان مسیرهای DOS (با '\\' به عنوان جداکننده اجزا) یا به عنوان مسیرهای UNIX (با '/' به عنوان جداکننده اجزا) مشخص شوند.

مثال‌ها

بازیابی از فایل tar به نام backup.tar به myshare روی mypc (بدون گذرواژه برای اشتراک).

smbclient //mypc/myshare "" -N -Tx backup.tar

بازیابی همه‌چیز به جز users/docs

smbclient //mypc/myshare "" -N -TXx backup.tar users/docs

ایجاد یک فایل tar از فایل‌های موجود در زیرمسیر users/docs.

smbclient //mypc/myshare "" -N -Tc backup.tar users/docs

ایجاد همان فایل tar بالا، اما این بار با استفاده از نام مسیر DOS.

smbclient //mypc/myshare "" -N -Tc backup.tar users\edocs

ایجاد یک فایل tar از فایل‌های فهرست‌شده در فایل tarlist.

smbclient //mypc/myshare "" -N -TcF backup.tar tarlist

ایجاد یک فایل tar از تمام فایل‌ها و دایرکتوری‌های موجود در اشتراک.

smbclient //mypc/myshare "" -N -Tc backup.tar *

-D|--directory initial directory

تغییر به دایرکتوری اولیه پیش از شروع. احتمالاً تنها همراه با گزینه tar -T کاربرد دارد.

-c|--command command string

رشته command string فهرستی از دستورات جداشده با نقطه-ویرگول است که باید به جای درخواست ورودی از stdin اجرا شوند. -N به طور ضمنی توسط -c اعمال می‌شود.

این ویژگی به‌ویژه در اسکریپت‌ها و برای ارسال stdin به سرور جهت چاپ مفید است، مانند -c 'print -'.

-?|--help

چاپ خلاصه‌ای از گزینه‌های خط فرمان.

--usage

نمایش پیام کوتاه نحوه استفاده.

-d|--debuglevel=level

level یک عدد صحیح از 0 تا 10 است. در صورت مشخص نشدن این پارامتر، مقدار پیش‌فرض برای برنامه‌های کلاینت 1 است.

هرچه این مقدار بیشتر باشد، جزئیات بیشتری درباره فعالیت‌های سرور در فایل‌های لاگ ثبت می‌شود. در سطح 0، تنها خطاهای بحرانی و هشدارهای جدی ثبت خواهند شد. سطح 1 سطحی معقول برای اجرای روزمره است - مقدار اندکی اطلاعات درباره عملیات انجام‌شده تولید می‌کند.

سطوح بالاتر از 1 مقادیر قابل‌توجهی داده لاگ تولید می‌کنند و تنها باید هنگام بررسی یک مشکل استفاده شوند. سطوح بالاتر از 3 فقط برای استفاده توسعه‌دهندگان طراحی شده‌اند و مقادیر عظیمی داده لاگ تولید می‌کنند که بیشتر آن‌ها به شدت نامفهوم هستند.

توجه داشته باشید که مشخص کردن این پارامتر در اینجا، پارامتر log level را در فایل /etc/samba/smb.conf بازنویسی (override) خواهد کرد.

--debug-stdout

این گزینه خروجی اشکال‌زدایی را به STDOUT هدایت می‌کند. به طور پیش‌فرض تمام کلاینت‌ها وقایع را در STDERR ثبت می‌کنند.

--configfile=<configuration file>;

فایل مشخص‌شده شامل جزئیات پیکربندی مورد نیاز کلاینت است. اطلاعات موجود در این فایل می‌تواند برای کلاینت و سرور عمومی باشد یا صرفاً گزینه‌های اختصاصی کلاینت مانند client smb encrypt را ارائه دهد. برای اطلاعات بیشتر /etc/samba/smb.conf را ببینید. نام پیش‌فرض فایل پیکربندی در زمان کامپایل تعیین می‌شود.

--option=<name>=<value>

گزینه smb.conf(5) با عنوان «<name>» را از خط فرمان روی مقدار «<value>» تنظیم می‌کند. این تنظیم مقادیر پیش‌فرض توکار و گزینه‌های خوانده‌شده از فایل پیکربندی را بازنویسی می‌کند. اگر نام یا مقداری شامل فاصله باشد، کل عبارت --option=name=value را داخل نقل‌قول قرار دهید.

-l|--log-basename=logdirectory

نام دایرکتوری پایه برای فایل‌های لاگ/اشکال‌زدایی. پسوند ".progname" اضافه خواهد شد (مانند log.smbclient، log.smbd و غیره). فایل لاگ هرگز توسط کلاینت حذف نمی‌شود.

--leak-report

فعال‌سازی گزارش نشت حافظه talloc هنگام خروج.

--leak-report-full

فعال‌سازی گزارش کامل نشت حافظه talloc هنگام خروج.

-V|--version

شماره نسخه برنامه را چاپ می‌کند.

-R|--name-resolve=NAME-RESOLVE-ORDER

این گزینه برای تعیین سرویس‌های نام‌گذاری و ترتیب آن‌ها جهت تبدیل نام‌های میزبان به نشانی‌های IP استفاده می‌شود. این گزینه رشته‌ای از گزینه‌های مختلف تحلیل نام را دریافت می‌کند که با فاصله از هم جدا شده‌اند. بهتر است کل عبارت --name-resolve=NAME-RESOLVE-ORDER درون نقل‌قول قرار گیرد.

گزینه‌ها عبارتند از: "lmhosts"، "host"، "wins" و "bcast". آن‌ها موجب می‌شوند نام‌ها به صورت زیر تحلیل شوند:

•lmhosts: جستجوی یک نشانی IP در فایل Samba lmhosts. اگر خط موجود در lmhosts هیچ نوع نامی متصل به نام NetBIOS نداشته باشد (برای جزئیات lmhosts(5) را ببینید)، آن‌گاه هر نوع نامی برای جستجو مطابقت داده می‌شود.
•host: انجام تبدیل استاندارد نام میزبان به نشانی IP با استفاده از /etc/hosts سیستم، پرس‌وجوهای NIS یا DNS. این روش تحلیل نام وابسته به سیستم‌عامل است؛ برای نمونه در IRIX یا Solaris ممکن است توسط فایل /etc/nsswitch.conf کنترل شود. توجه داشته باشید که این روش تنها در صورتی استفاده می‌شود که نوع نام NetBIOS مورد پرس‌وجو، نوع 0x20 (سرور) باشد؛ در غیر این صورت نادیده گرفته می‌شود.
•wins: پرس‌وجوی یک نام با نشانی IP فهرست‌شده در پارامتر wins server. اگر هیچ سرور WINS مشخص نشده باشد، این روش نادیده گرفته خواهد شد.
•bcast: ارسال یک پخش همگانی (broadcast) روی هر یک از رابط‌های محلی شناخته‌شده که در پارامتر interfaces فهرست شده‌اند. این روش کم‌اطمینان‌ترین شیوه تحلیل نام است، چرا که به حضور میزبان مقصد در یک زیرشبکه با اتصال محلی وابسته است.
اگر این پارامتر تنظیم نشود، ترتیب تحلیل نام تعریف‌شده در پارامتر فایل /etc/samba/smb.conf (name resolve order) استفاده خواهد شد..sp ترتیب پیش‌فرض lmhosts، host، wins، bcast است. بدون این پارامتر یا هرگونه مدخلی در پارامتر name resolve order در فایل /etc/samba/smb.conf روش‌های تفکیک نام با این ترتیب آزموده خواهند شد.

-O|--socket-options=SOCKETOPTIONS

گزینه‌های سوکت TCP برای تنظیم روی سوکت کلاینت. برای فهرست گزینه‌های معتبر، پارامتر socket options را در صفحه راهنمای /etc/samba/smb.conf ببینید.

-m|--max-protocol=MAXPROTOCOL

مقدار این پارامتر (یک رشته) بالاترین سطح پروتکلی است که توسط کلاینت پشتیبانی خواهد شد.

توجه داشته باشید که تعیین این پارامتر در اینجا، پارامتر client max protocol در فایل /etc/samba/smb.conf را بازنویسی خواهد کرد.

-n|--netbiosname=NETBIOSNAME

این گزینه به شما اجازه می‌دهد نام NetBIOS مورد استفاده Samba برای خود را بازنویسی کنید. این کار دقیقاً معادل تنظیم پارامتر netbios name در فایل /etc/samba/smb.conf است. با این حال، تنظیمات خط فرمان بر تنظیمات موجود در /etc/samba/smb.conf تقدم خواهد داشت.

--netbios-scope=SCOPE

این گزینه یک دامنه NetBIOS (NetBIOS scope) را مشخص می‌کند که nmblookup هنگام تولید نام‌های NetBIOS برای برقراری ارتباط از آن استفاده خواهد کرد. برای جزئیات درباره نحوه استفاده از دامنه‌های NetBIOS، فایل‌های rfc1001.txt و rfc1002.txt را ببینید. دامنه‌های NetBIOS بسیار به‌ندرت استفاده می‌شوند؛ تنها زمانی این پارامتر را تنظیم کنید که مدیر سیستمِ مسئول تمام سامانه‌های NetBIOS در حال ارتباط باشید.

-W|--workgroup=WORKGROUP

دامنه SMB مربوط به نام کاربری را تعیین می‌کند. این گزینه بر دامنه پیش‌فرض (که در smb.conf تعریف شده) اولویت دارد و جایگزین آن می‌شود. اگر دامنه مشخص‌شده با نام NetBIOS کارساز یکسان باشد، باعث می‌شود کلاینت با استفاده از SAM محلی کارساز (در مقابل Domain SAM) وارد سیستم شود.

توجه داشته باشید که تعیین این پارامتر در اینجا، پارامتر workgroup در فایل /etc/samba/smb.conf را بازنویسی خواهد کرد.

-r|--realm=REALM

قلمرو (realm) را برای دامنه تنظیم می‌کند.

توجه داشته باشید که تعیین این پارامتر در اینجا، پارامتر realm در فایل /etc/samba/smb.conf را بازنویسی خواهد کرد.

-U|--user=[DOMAIN\]USERNAME[%PASSWORD]

نام کاربری یا نام کاربری و گذرواژه SMB را تعیین می‌کند.

اگر PASSWORD% مشخص نشده باشد، از کاربر درخواست گذرواژه خواهد شد. کلاینت ابتدا متغیر محیطی USER (که مجاز است گذرواژه را نیز جداشده با یک % در بر داشته باشد) و سپس متغیر LOGNAME (که مجاز به داشتن گذرواژه نیست) را بررسی می‌کند و در صورت وجود هر یک، مقدار آن استفاده می‌شود. اگر این متغیرهای محیطی یافت نشوند، ممکن است نام کاربری موجود در حافظه پنهان اعتبارنامه Kerberos (Kerberos Credentials cache) استفاده شود.

گزینه سوم استفاده از یک فایل اعتبارنامه است که متن خام نام کاربری و گذرواژه را در بر دارد. این گزینه عمدتاً برای اسکریپت‌هایی فراهم شده است که در آن‌ها مدیر سیستم نمی‌خواهد اعتبارنامه‌ها را در خط فرمان یا از طریق متغیرهای محیطی ارسال کند. در صورت استفاده از این روش، اطمینان حاصل کنید که دسترسی‌های فایل، مانع از دسترسی کاربران غیرمجاز شود. برای جزئیات بیشتر گزینه -A را ببینید.

درباره قرار دادن گذرواژه‌ها در اسکریپت‌ها یا ارسال مقادیر عرضه‌شده توسط کاربر در خط فرمان محتاط باشید. از نظر امنیتی، بهتر است اجازه دهید ابزار کلاینت Samba در صورت نیاز گذرواژه را درخواست کند، یا گذرواژه را یک بار با kinit دریافت کنید.

اگرچه Samba تلاش می‌کند گذرواژه را از عنوان فرایند (همان‌طور که در ps دیده می‌شود) پاک کند، اما این کار پس از راه‌اندازی رخ می‌دهد و بنابراین مستعد شرایط رقابتی (race condition) است.

-N|--no-pass

در صورت تعیین، این پارامتر اعلان معمول درخواست گذرواژه از کاربر توسط کلاینت را سرکوب می‌کند. این گزینه هنگام دسترسی به سرویسی که نیاز به گذرواژه ندارد سودمند است.

مگر اینکه گذرواژه‌ای در خط فرمان مشخص شده باشد یا این پارامتر تعیین شده باشد، کلاینت گذرواژه را درخواست خواهد کرد.

اگر گذرواژه‌ای در خط فرمان مشخص شده باشد و این گزینه نیز تعریف شده باشد، گذرواژه موجود در خط فرمان در سکوت نادیده گرفته شده و هیچ گذرواژه‌ای استفاده نخواهد شد.

--password

تعیین گذرواژه در خط فرمان.

درباره قرار دادن گذرواژه‌ها در اسکریپت‌ها یا ارسال مقادیر عرضه‌شده توسط کاربر در خط فرمان محتاط باشید. از نظر امنیتی، بهتر است اجازه دهید ابزار کلاینت Samba در صورت نیاز گذرواژه را درخواست کند، یا گذرواژه را یک بار با kinit دریافت کنید.

اگر password-- تعیین نشده باشد، ابزار متغیر محیطی PASSWD را بررسی می‌کند و پس از آن متغیر PASSWD_FD را که انتظار می‌رود حاوی یک شماره توصیف‌گر فایل (FD) باز باشد، بررسی خواهد کرد.

در نهایت متغیر PASSWD_FILE (حاوی مسیر فایلی که باید باز شود) را بررسی خواهد کرد. این فایل تنها باید حاوی گذرواژه باشد. اطمینان حاصل کنید که مجوزهای فایل دسترسی کاربران غیرمجاز را محدود کرده باشد!

اگرچه Samba تلاش می‌کند گذرواژه را از عنوان فرایند (همان‌طور که در ps دیده می‌شود) پاک کند، اما این کار پس از راه‌اندازی رخ می‌دهد و بنابراین مستعد شرایط رقابتی (race condition) است.

--pw-nt-hash

گذرواژه ارائه‌شده یک هش NT (NT hash) است.

-A|--authentication-file=filename

این گزینه به شما اجازه می‌دهد فایلی را مشخص کنید که نام کاربری و گذرواژه مورد استفاده در اتصال از آن خوانده شود. قالب این فایل به صورت زیر است: 
username = <value>
password = <value>
domain   = <value>

اطمینان حاصل کنید که دسترسی‌های فایل، مانع از دسترسی کاربران غیرمجاز شود!

-P|--machine-pass

استفاده از گذرواژه ذخیره‌شده حساب ماشین.

--simple-bind-dn=DN

شناسه DN برای استفاده در اتصال ساده (simple bind).

--use-kerberos=desired|required|off

این پارامتر تعیین می‌کند که آیا ابزارهای کلاینت Samba برای احراز هویت با استفاده از Kerberos تلاش خواهند کرد یا خیر. برای احراز هویت Kerberos هنگام اتصال به یک سرویس باید به جای نشانی‌های IP از نام‌های DNS استفاده کنید. به طور پیش‌فرض ابزارهای کلاینت Samba تلاش می‌کنند از حافظه پنهان اعتبارنامه پیش‌فرض Kerberos (ccache) استفاده کنند. در صورتی که ccache وجود نداشته باشد یا گزینه U|--user- مشخص شده باشد، کلاینت‌ها از شما درخواست ورود گذرواژه را کرده و یک بلیت Kerberos را با استفاده از (kinit) برای شما دریافت خواهند کرد. اگر می‌خواهید از یک حافظه پنهان اعتبارنامه Kerberos جایگزین استفاده کنید، گزینه use-krb5-ccache-- را به کار ببرید.

توجه داشته باشید که تعیین این پارامتر در اینجا، پارامتر client use kerberos در فایل /etc/samba/smb.conf را بازنویسی خواهد کرد.

--use-krb5-ccache=CCACHE

مکان حافظه پنهان اعتبارنامه (ccache) را برای احراز هویت Kerberos مشخص می‌کند.

این گزینه use-kerberos=required-- را تحمیل خواهد کرد.

--use-winbind-ccache

تلاش برای استفاده از حافظه پنهان اعتبارنامه ارائه‌شده توسط winbind.

--client-protection=sign|encrypt|off

سطح حفاظت از اتصال را که ابزار کلاینت باید استفاده کند، تعیین می‌کند.

توجه داشته باشید که تعیین این پارامتر در اینجا، پارامتر client protection در فایل /etc/samba/smb.conf را بازنویسی خواهد کرد..sp در صورتی که به کنترل دقیق‌تری نیاز دارید، می‌توانید از این موارد استفاده کنید: --option=clientsmbencrypt=OPTION, --option=clientipcsigning=OPTION, --option=clientsigning=OPTION.

پس از اجرای کلاینت، یک خط اعلان (prompt) به کاربر ارائه می‌شود:

smb:\>

بک‌اسلش ("\\") نشان‌دهنده دایرکتوری کاری فعلی در سرور است، و در صورت تغییر دایرکتوری کاری فعلی، تغییر خواهد کرد.

این اعلان نشان می‌دهد که کلاینت آماده است و در انتظار اجرای دستور کاربر به‌سر می‌برد. هر دستور یک کلمه واحد است که در صورت تمایل پارامترهای مختص به آن دستور در ادامه آن می‌آیند. دستور و پارامترها با فاصله (space) از یکدیگر جدا می‌شوند، مگر اینکه در این توضیحات به طور خاص خلاف آن قید شده باشد. تمامی دستورها به حروف بزرگ و کوچک حساس نیستند (case-insensitive). حساس بودن یا نبودن پارامترهای دستورها به حروف بزرگ و کوچک، بسته به نوع دستور متفاوت است.

می‌توانید نام‌های فایلی را که دارای فاصله هستند با قرار دادن درون نقل‌قول دوگانه (double quotes) مشخص کنید، به عنوان مثال "a long file name".

پارامترهایی که در قلاب‌ها نمایش داده می‌شوند (مانند "[parameter]") اختیاری هستند. در صورت وارد نشدن، دستور از مقادیر پیش‌فرض مناسب استفاده خواهد کرد. پارامترهایی که درون علامت‌های کوچکتر و بزرگتر نشان داده شده‌اند (مانند "<parameter>") الزامی هستند.

توجه داشته باشید که تمام دستورهایی که روی سرور عمل می‌کنند، در واقع با ارسال یک درخواست به سرور انجام می‌شوند. بنابراین بسته به نحوه پیاده‌سازی سرور، ممکن است رفتار از سروری به سرور دیگر متفاوت باشد.

دستورهای موجود در اینجا به ترتیب الفبایی آورده شده‌اند.

? [command]

اگر command مشخص شده باشد، دستور ? پیامی کوتاه و حاوی اطلاعات درباره دستور مورد نظر را نمایش می‌دهد. اگر دستوری مشخص نشود، فهرستی از دستورهای موجود نمایش داده خواهد شد.

! [shell command]

اگر shell command مشخص شده باشد، دستور ! یک شل (shell) را به صورت محلی اجرا کرده و دستور شل مشخص‌شده را اجرا می‌کند. در صورتی که دستوری مشخص نشده باشد، یک شل محلی اجرا خواهد شد.

allinfo file

کلاینت از سرور درخواست می‌کند که تمامی اطلاعات شناخته‌شده درباره یک فایل یا دایرکتوری (شامل streamها) را برگرداند.

altname file

کلاینت از سرور درخواست می‌کند نام «جایگزین» (نام 8.3) مربوط به یک فایل یا دایرکتوری را برگرداند.

archive <number>

سطح آرشیو را هنگام کار بر روی فایل‌ها تعیین می‌کند. مقدار 0 به معنای نادیده گرفتن بیت آرشیو است، 1 یعنی فقط روی فایل‌هایی که این بیت برای آن‌ها تنظیم شده عمل شود، 2 یعنی فقط روی فایل‌هایی با این بیتِ تنظیم‌شده عمل شده و پس از عملیات این بیت بازنشانی (reset) شود، 3 یعنی روی تمامی فایل‌ها عمل شده و پس از عملیات بازنشانی شود. مقدار پیش‌فرض 0 است.

backup

وضعیت پرچم «backup intent» را که هنگام فهرست کردن دایرکتوری و باز کردن فایل به سرور ارسال می‌شود، تغییر وضعیت می‌دهد (روشن/خاموش می‌کند). اگر پرچم «backup intent» مقدار درست (true) داشته باشد، در صورتی که به کاربر امتیازهای SE_BACKUP یا SE_RESTORE اعطا شده باشد، سرور سعی می‌کند برخی از بررسی‌های سیستم فایل را دور بزند. این وضعیت هنگام انجام عملیات پشتیبان‌گیری یا بازیابی مفید است.

blocksize <number>

پارامتر blocksize را برای یک عملیات tar تنظیم می‌کند. مقدار پیش‌فرض 20 است. موجب می‌شود فایل tar در واحدهای blocksize*TBLOCK (معمولاً 512 بایت) نوشته شود.

cancel jobid0 [jobid1] ... [jobidN]

کلاینت از سرور درخواست می‌کند که کارهای چاپی (printjobs) مشخص‌شده توسط شناسه‌های عددی ارائه‌شده را لغو کند.

case_sensitive

تنظیم پرچمی در بسته‌های SMB را که به سرور اعلام می‌کند نام فایل‌ها را حساس به حروف بزرگ و کوچک در نظر بگیرد، تغییر وضعیت می‌دهد. به صورت پیش‌فرض روی OFF تنظیم شده است (به سرور فایل اعلام می‌کند نام فایل‌ها را غیرحساس به حروف بزرگ و کوچک در نظر بگیرد). در حال حاضر فقط بر سرورهای فایل Samba نسخه 3.0.5 و بالاتر تأثیر می‌گذارد که پارامتر case sensitive در smb.conf آن‌ها روی auto تنظیم شده باشد.

cd <directory name>

اگر "directory name" مشخص شده باشد، دایرکتوری کاری فعلی در سرور به دایرکتوری تعیین‌شده تغییر خواهد کرد. در صورتی که دایرکتوری مشخص‌شده به هر دلیلی غیرقابل‌دسترس باشد، این عملیات با شکست مواجه می‌شود.

اگر نام دایرکتوری مشخص نشود، دایرکتوری کاری فعلی در سرور گزارش داده خواهد شد.

chmod file mode in octal

این دستور به پشتیبانی سرور از افزونه‌های CIFS UNIX وابسته است و در صورت عدم پشتیبانی سرور، با شکست مواجه می‌شود. کلاینت درخواست می‌کند که سرور مجوزهای UNIX را به حالت هشت‌هشتی (octal) ارائه‌شده، در قالب استاندارد UNIX تغییر دهد.

chown file uid gid

این دستور به پشتیبانی سرور از افزونه‌های CIFS UNIX وابسته است و اگر سرور از آن پشتیبانی نکند با شکست مواجه خواهد شد. کلاینت درخواست می‌کند که سرور مالکیت کاربر و گروه UNIX را به مقادیر دهدهی ارائه‌شده تغییر دهد. توجه داشته باشید که در حال حاضر روشی برای جستجوی از راه دور مقادیر uid و gid یونیکس برای یک نام خاص وجود ندارد. این موضوع ممکن است در نسخه‌های آینده افزونه‌های CIFS UNIX برطرف شود.

close <fileid>

فایلی را که صراحتاً توسط دستور open باز شده است، می‌بندد. برای اهداف آزمایش داخلی Samba استفاده می‌شود.

del <mask>

کلاینت از سرور درخواست می‌کند تا تمامی فایل‌های منطبق با mask را از دایرکتوری کاری فعلی روی سرور حذف کند.

deltree <mask>

کلاینت از سرور درخواست می‌کند تا تمامی فایل‌ها و دایرکتوری‌های منطبق با mask را از دایرکتوری کاری فعلی روی سرور حذف کند. توجه داشته باشید که این دستور فایل‌ها و دایرکتوری‌های درون دایرکتوری‌های انتخاب‌شده را به‌صورت بازگشتی حذف می‌کند، حتی بدون اینکه دستور recurse فعال شده باشد. اگر هر یک از درخواست‌های حذف با شکست مواجه شود، پردازش دستور در همان نقطه متوقف می‌شود و فایل‌ها و دایرکتوری‌هایی که هنوز پردازش نشده‌اند دست‌نخورده باقی می‌مانند. این رفتار عامدانه طراحی شده است.

dir <mask>

فهرستی از فایل‌های منطبق با mask در دایرکتوری کاری فعلی روی سرور، از سرور دریافت و نمایش داده خواهد شد.

du <filename>

یک فهرست‌گیری از دایرکتوری انجام داده و سپس مصرف فعلی دیسک و فضای خالی موجود در اشتراک (share) را نمایش می‌دهد.

echo <number> <data>

برای پینگ کردن سرور، یک درخواست SMBecho ارسال می‌کند. برای اهداف آزمایش داخلی Samba استفاده می‌شود.

exit

اتصال با سرور را پایان داده و از برنامه خارج می‌شود.

get <remote file name> [local file name]

فایل با نام remote file name را از سرور به ماشینی که کلاینت را اجرا می‌کند رونوشت (کپی) می‌کند. در صورت تعیین، نام نسخه محلی را local file name می‌گذارد. توجه داشته باشید که تمامی انتقال‌ها در smbclient به‌صورت باینری هستند. همچنین دستور lowercase را ببینید.

getfacl <filename>

نیازمند پشتیبانی سرور از افزونه‌های UNIX است. مقدار POSIX ACL یک فایل را درخواست کرده و نمایش می‌دهد.

hardlink <src> <dest>

با استفاده از معناشناسی Windows CIFS یک پیوند سخت (hardlink) بر روی سرور ایجاد می‌کند.

help [command]

دستور ? را در بالا ببینید.

history

تاریخچه دستورها را نمایش می‌دهد.

iosize <bytes>

هنگام ارسال یا دریافت فایل‌ها، smbclient از یک بافر داخلی با اندازه‌ای بر مبنای حداکثر تعداد درخواست‌های مجاز به سرور متصل‌شده استفاده می‌کند. این دستور اجازه می‌دهد که این اندازه در هر محدوده‌ای بین 0 بایت (به معنای استفاده از اندازه پیش‌فرضِ تحت کنترل سرور) و 16776960 (0xFFFF00) بایت تنظیم شود. استفاده از اندازه تحت کنترل سرور کارآمدترین حالت است زیرا smbclient خواندن‌ها یا نوشتن‌های هم‌زمان را به تعداد لازم خط‌لوله‌بندی (pipeline) می‌کند تا سرور تا حد امکان مشغول نگه داشته شود. تنظیم این مقدار بر روی هر اندازه دیگری انتقال را کُند خواهد کرد.

lcd [directory name]

اگر directory name مشخص شده باشد، دایرکتوری کاری فعلی در ماشین محلی به دایرکتوری مشخص‌شده تغییر خواهد کرد. در صورتی که دایرکتوری تعیین‌شده به هر دلیلی غیرقابل‌دسترس باشد، این عملیات با شکست مواجه می‌شود.

اگر نام دایرکتوری مشخص نشود، نام دایرکتوری کاری فعلی در ماشین محلی گزارش داده خواهد شد.

link target linkname

این دستور به پشتیبانی سرور از افزونه‌های CIFS UNIX وابسته است و در صورت عدم پشتیبانی سرور، با شکست مواجه خواهد شد. کلاینت درخواست می‌کند که سرور یک پیوند سخت بین فایل‌های linkname و target ایجاد کند. فایل linkname نباید از قبل وجود داشته باشد.

listconnect

اتصال‌های فعلی برقرارشده برای اهداف DFS را نمایش می‌دهد. lock <filenum> <r|w> <hex-start> <hex-len>
این دستور به پشتیبانی کارگزار از افزونه‌های CIFS UNIX وابسته است و در صورت عدم پشتیبانی کارگزار با شکست مواجه می‌شود. تلاش می‌کند یک قفل POSIX fcntl از نوع داده‌شده را روی محدودهٔ مشخص‌شده تنظیم کند. برای اهداف آزمایش داخلی Samba استفاده می‌شود.

logon <username> <password>

با ورود مجدد به سیستم، یک vuid جدید برای این نشست برقرار می‌کند. جایگزین vuid فعلی می‌شود. مقدار vuid جدید را چاپ می‌کند. برای اهداف آزمایش داخلی Samba استفاده می‌شود.

logoff

کاربر را از کارگزار خارج کرده و نشست را می‌بندد. برای اهداف آزمایش داخلی Samba استفاده می‌شود.

lowercase

تغییر وضعیت تبدیل نام پرونده‌ها به حروف کوچک برای دستورهای get و mget.

هنگامی که تبدیل به حروف کوچک روشن (ON) باشد، نام پرونده‌های محلی هنگام استفاده از دستورهای get و mget به حروف کوچک تبدیل می‌شوند. این ویژگی اغلب هنگام رونوشت گرفتن از پرونده‌های (برای مثال) MSDOS از یک کارگزار مفید است، زیرا در سیستم‌های UNIX نام پرونده‌ها با حروف کوچک مرسوم است.

ls <mask>

دستور dir در بالا را ببینید.

mask <mask>

این دستور به کاربر اجازه می‌دهد ماسکی را تنظیم کند که در طول عملیات بازگشتی دستورهای mget و mput استفاده خواهد شد.

ماسک‌های مشخص‌شده برای دستورهای mget و mput، هنگامی که بازگشت‌پذیری روشن (ON) باشد، به جای پرونده‌ها به عنوان پالایه (فیلتر) برای دایرکتوری‌ها عمل می‌کنند.

ماسک مشخص‌شده با دستور mask برای پالایش پرونده‌ها در آن دایرکتوری‌ها ضروری است. برای مثال، اگر ماسک مشخص‌شده در یک دستور mget برابر "source*" و ماسک مشخص‌شده با دستور mask برابر "*.c" باشد و بازگشت‌پذیری روشن (ON) باشد، دستور mget تمام پرونده‌های منطبق با "*.c" را در تمام دایرکتوری‌های زیرمجموعه و شامل تمام دایرکتوری‌های منطبق با "source*" در دایرکتوری کاری جاری دریافت خواهد کرد.

توجه داشته باشید که مقدار mask به طور پیش‌فرض خالی است (معادل "*") و تا زمانی که از دستور mask برای تغییر آن استفاده نشود، همان‌طور باقی می‌ماند. این مقدار آخرین مقدار تعیین‌شده را به طور نامحدود حفظ می‌کند. برای جلوگیری از نتایج غیرمنتظره، عاقلانه است که پس از استفاده از دستورهای mget یا mput، مقدار mask را دوباره به "*" تغییر دهید.

md <directory name>

دستور mkdir را ببینید.

mget <mask>

رونوشت تمام پرونده‌های منطبق با mask از کارگزار به ماشینی که کارخواه را اجرا می‌کند.

توجه داشته باشید که mask در طول عملیات بازگشتی و غیربازگشتی به صورت متفاوتی تفسیر می‌شود - برای اطلاعات بیشتر به دستورهای recurse و mask مراجعه کنید. توجه داشته باشید که تمام انتقال‌ها در smbclient به صورت باینری انجام می‌شوند. همچنین دستور lowercase را ببینید.

mkdir <directory name>

ایجاد یک دایرکتوری جدید در کارگزار (در صورت مجاز بودن دسترسی‌های کاربر) با نام مشخص‌شده.

more <file name>

واکشی یک پروندهٔ دوردست و مشاهدهٔ آن با محتوای متغیر محیطی PAGER شما.

mput <mask>

رونوشت تمام پرونده‌های منطبق با mask در دایرکتوری کاری جاری در ماشین محلی به دایرکتوری کاری جاری در کارگزار.

توجه داشته باشید که mask در طول عملیات بازگشتی و غیربازگشتی به صورت متفاوتی تفسیر می‌شود - برای اطلاعات بیشتر به دستورهای recurse و mask مراجعه کنید. توجه داشته باشید که تمام انتقال‌ها در smbclient به صورت باینری انجام می‌شوند.

notify <dir name>

پرس‌وجو از یک دایرکتوری برای آگاهی از تغییرات. این دستور یک فراخوانی بازگشتی filechangenotify برای تمام تغییرات ممکن صادر می‌کند. با رسیدن تغییرات، برای هر تغییر یک خط چاپ خواهد کرد. برای شرح شماره‌های کنش (action numbers) که این دستور چاپ می‌کند، به https://msdn.microsoft.com/en-us/library/dn392331.aspx مراجعه کنید.

این دستور هرگز پایان نمی‌یابد و به طور نامحدود منتظر رویداد می‌ماند.

posix

پرس‌وجو از کارگزار دوردست برای بررسی اینکه آیا از افزونه‌های CIFS UNIX پشتیبانی می‌کند یا خیر و چاپ فهرست قابلیت‌های پشتیبانی‌شده. در این صورت، پردازش مسیرهای POSIX و خواندن/نوشتن پرونده‌های بزرگ (در صورت در دسترس بودن) را فعال می‌کند.

posix_encrypt <domain> <username> <password>

این دستور به پشتیبانی کارگزار از افزونه‌های CIFS UNIX وابسته است و در صورت عدم پشتیبانی کارگزار با شکست مواجه می‌شود. تلاش برای مذاکره بر سر رمزنگاری SMB روی این اتصال. اگر smbclient با اعتبارات kerberos (-k) متصل شده باشد، آرگومان‌های این دستور نادیده گرفته شده و در عوض از اعتبارات kerberos برای مذاکره در مورد امضا و مهروموم (signing and sealing) GSSAPI استفاده می‌شود. همچنین گزینهٔ -e در smbclient را برای اجبار رمزنگاری در اتصال اولیه ببینید. این دستور از Samba 3.2 جدید است.

posix_open <filename> <octal mode>

این دستور به پشتیبانی کارگزار از افزونه‌های CIFS UNIX وابسته است و در صورت عدم پشتیبانی کارگزار با شکست مواجه می‌شود. یک پروندهٔ دوردست را با استفاده از افزونه‌های CIFS UNIX باز کرده و یک fileid چاپ می‌کند. برای اهداف آزمایش داخلی Samba استفاده می‌شود.

posix_mkdir <directoryname> <octal mode>

این دستور به پشتیبانی کارگزار از افزونه‌های CIFS UNIX وابسته است و در صورت عدم پشتیبانی کارگزار با شکست مواجه می‌شود. یک دایرکتوری دوردست را با استفاده از افزونه‌های CIFS UNIX و با حالت (mode) داده‌شده ایجاد می‌کند.

posix_rmdir <directoryname>

این دستور به پشتیبانی کارگزار از افزونه‌های CIFS UNIX وابسته است و در صورت عدم پشتیبانی کارگزار با شکست مواجه می‌شود. یک دایرکتوری دوردست را با استفاده از افزونه‌های CIFS UNIX حذف می‌کند.

posix_unlink <filename>

این دستور به پشتیبانی کارگزار از افزونه‌های CIFS UNIX وابسته است و در صورت عدم پشتیبانی کارگزار با شکست مواجه می‌شود. یک پروندهٔ دوردست را با استفاده از افزونه‌های CIFS UNIX حذف می‌کند.

posix_whoami

پرس‌وجو از کارگزار دوردست برای توکن کاربر با استفاده از فراخوانی WHOAMI در افزونه‌های CIFS UNIX. وضعیت مهمان (guest)، کاربر، گروه، فهرست گروه‌ها و فهرست sid را که کارگزار دوردست از طرف کاربر واردشده استفاده می‌کند چاپ می‌کند.

print <file name>

چاپ پروندهٔ مشخص‌شده از ماشین محلی از طریق یک سرویس قابل چاپ در کارگزار.

prompt

تغییر وضعیت اعلان تأیید نام پرونده‌ها در طول اجرای دستورهای mget و mput.

هنگامی که روشن (ON) باشد، در حین اجرای این دستورها، برای تأیید انتقال هر پرونده از کاربر سؤال خواهد شد. هنگامی که خاموش (OFF) باشد، تمام پرونده‌های مشخص‌شده بدون اعلان منتقل می‌شوند.

put <local file name> [remote file name]

رونوشت پرونده‌ای با نام local file name از ماشینی که کارخواه را اجرا می‌کند به کارگزار. در صورت تعیین، رونوشت دوردست را به نام remote file name نام‌گذاری می‌کند. توجه داشته باشید که تمام انتقال‌ها در smbclient به صورت باینری هستند. همچنین دستور lowercase را ببینید.

queue

صف چاپ را نمایش می‌دهد و شناسهٔ کار، نام، اندازه و وضعیت فعلی را نشان می‌دهد.

quit

دستور exit را ببینید.

readlink symlinkname

این دستور به پشتیبانی کارگزار از افزونه‌های CIFS UNIX وابسته است و در صورت عدم پشتیبانی کارگزار با شکست مواجه می‌شود. مقدار پیوند نمادین "symlinkname" را چاپ می‌کند.

rd <directory name>

دستور rmdir را ببینید.

recurse

تغییر وضعیت بازگشت‌پذیری دایرکتوری برای دستورهای mget و mput.

هنگامی که روشن (ON) باشد، این دستورها تمام دایرکتوری‌های موجود در دایرکتوری مبدأ (یعنی دایرکتوری‌ای که از آن رونوشت برمی‌دارند) را پردازش می‌کنند و به صورت بازگشتی وارد هر دایرکتوری که با ماسک مشخص‌شده در دستور مطابقت دارد می‌شوند. تنها پرونده‌هایی که با ماسک تعیین‌شده توسط دستور mask مطابقت داشته باشند دریافت خواهند شد. همچنین دستور mask را ببینید.

هنگامی که بازگشت‌پذیری خاموش (OFF) باشد، تنها پرونده‌های دایرکتوری کاری جاری در ماشین مبدأ که با ماسک مشخص‌شده در دستورهای mget یا mput تطابق دارند رونوشت می‌شوند، و هر ماسک تعیین‌شده توسط دستور mask نادیده گرفته خواهد شد.

rename <old filename> <new filename> [-f]

تغییر نام پرونده‌ها در دایرکتوری کاری جاری در کارگزار از old filename به new filename. سوییچ اختیاری -f اجازه می‌دهد تا پروندهٔ مقصد در صورت وجود جایگزین شود. این ویژگی توسط گویش پروتکل NT1 و خانوادهٔ پروتکل SMB2 پشتیبانی می‌شود. rm <mask>
حذف تمام فایل‌های منطبق با mask از دایرکتوری کاری فعلی در سرور.

rmdir <directory name>

حذف دایرکتوری مشخص‌شده از سرور (در صورت مجاز بودن مجوزهای دسترسی کاربر).

scopy <source filename> <destination filename>

تلاش برای رونوشت یک فایل روی سرور با استفاده از کارآمدترین فراخوانی‌های رونوشت سمت سرور. در صورتی که سرور از رونوشت سمت سرور پشتیبانی نکند، به روش خواندن و سپس نوشتن بازمی‌گردد.

setmode <filename> <perm=[+|\-]rsha>

نسخه‌ای از دستور attrib در DOS برای تنظیم مجوزهای فایل. برای مثال:

setmode myfile +r

فایل myfile را فقط‌خواندنی می‌کند.

showconnect

نمایش اتصال فعال فعلی که برای مقاصد DFS نگه‌داشته شده است.

stat file

این دستور به پشتیبانی سرور از CIFS UNIX extensions وابسته است و در صورت عدم پشتیبانی سرور با شکست مواجه می‌شود. کلاینت سطح اطلاعات پایهٔ یونیکس (UNIX basic info level) را درخواست کرده و همان اطلاعاتی را چاپ می‌کند که دستور stat لینوکس دربارهٔ فایل ارائه می‌دهد. این اطلاعات شامل اندازه، بلوک‌های استفاده‌شده روی دیسک، نوع فایل، مجوزها، شمارهٔ inode، تعداد پیوندها و در نهایت سه برچسب زمانی (دسترسی، ویرایش و تغییر وضعیت) است. اگر فایل یک فایل ویژه باشد (symlink، دستگاه نویسه‌ای یا بلوکی، fifo یا socket)، ممکن است اطلاعات بیشتری نیز چاپ شود.

symlink target linkname

این دستور به پشتیبانی سرور از CIFS UNIX extensions وابسته است و در صورت عدم پشتیبانی سرور با شکست مواجه خواهد شد. کلاینت درخواست می‌کند که سرور یک پیوند نمادین سخت (symbolic hard link) میان فایل‌های target و linkname ایجاد کند. فایل linkname نباید از پیش وجود داشته باشد. توجه داشته باشید که سرور پیوندی به مسیری خارج از اشتراک متصل فعلی ایجاد نخواهد کرد. این محدودیت توسط سرور Samba اعمال می‌شود.

tar <c|x>[IXbgNa]

یک عملیات tar را انجام می‌دهد - گزینهٔ خط فرمان -T در بالا را ببینید. رفتار این دستور ممکن است تحت تأثیر دستور tarmode قرار گیرد (پایین را ببینید). استفاده از g (افزایشی) و N (جدیدتر) بر تنظیمات tarmode تأثیر خواهد گذاشت. توجه داشته باشید که استفاده از گزینهٔ «-» به همراه tar x ممکن است کار نکند - در عوض از گزینهٔ خط فرمان استفاده کنید.

blocksize <blocksize>

اندازهٔ بلوک (Blocksize). باید به دنبال آن یک اندازهٔ بلوک معتبر (بزرگ‌تر از صفر) بیاید. باعث می‌شود فایل tar در بلوک‌های blocksize*TBLOCK (۵۱۲ بایتی) نوشته شود.

tarmode <full|inc|reset|noreset|system|nosystem|hidden|nohidden|verbose|noverbose>

رفتار tar را با توجه به مشخصه‌های DOS تغییر می‌دهد. ۴ حالت وجود دارد که می‌توان آن‌ها را روشن یا خاموش کرد.

حالت افزایشی (پیش‌فرض خاموش). در هنگام خاموش بودن (با استفاده از full) دستور tar بدون توجه به تنظیم بیت archive، از همه چیز پشتیبان تهیه می‌کند. در هنگام روشن بودن (با استفاده از inc)، دستور tar تنها از فایل‌هایی پشتیبان تهیه می‌کند که بیت archive در آن‌ها تنظیم شده باشد.

حالت بازنشانی (پیش‌فرض خاموش). در هنگام روشن بودن (با استفاده از reset)، دستور tar بیت archive را در تمام فایل‌هایی که از آن‌ها پشتیبان تهیه می‌کند حذف می‌نماید (نیازمند اشتراک با دسترسی خواندن/نوشتن است). از noreset برای خاموش کردن آن استفاده کنید.

حالت سیستمی (پیش‌فرض روشن). هنگام خاموش بودن، tar از فایل‌های سیستمی پشتیبان تهیه نمی‌کند. از nosystem برای خاموش کردن آن استفاده کنید.

حالت مخفی (پیش‌فرض روشن). هنگام خاموش بودن، tar از فایل‌های مخفی پشتیبان تهیه نمی‌کند. از nohidden برای خاموش کردن آن استفاده کنید.

timeout <per-operation timeout in seconds>

به کاربر اجازه می‌دهد تا مهلت زمانی (timeout) پیش‌فرض استفاده‌شده برای هر درخواست SMB را تنظیم کند. مقدار پیش‌فرض ۲۰ ثانیه است. اگر درخواست‌ها به سرور گاهی با پایان مهلت مواجه می‌شوند، آن را افزایش دهید. این حالت می‌تواند زمانی رخ دهد که رمزگذاری SMB3 انتخاب شده باشد و smbclient سرور را با انبوهی از درخواست‌ها تحت فشار قرار دهد.

unlock <filenum> <hex-start> <hex-len>

این دستور به پشتیبانی سرور از CIFS UNIX extensions وابسته است و در صورت عدم پشتیبانی سرور با شکست مواجه خواهد شد. تلاش می‌کند قفل POSIX fcntl را در محدودهٔ داده‌شده آزاد کند. برای مقاصد آزمایشی داخلی Samba استفاده می‌شود.

volume

نام حجم (volume) فعلی اشتراک را چاپ می‌کند.

vuid <number>

مقدار vuid مورد استفاده در پروتکل را به شمارهٔ دلخواه داده‌شده تغییر می‌دهد. بدون آرگومان، vuid فعلی مورد استفاده را چاپ می‌کند. برای مقاصد آزمایشی داخلی Samba استفاده می‌شود.

tcon <sharename>

یک اتصال درختی جدید (tree connect ‏- اتصال به یک اشتراک) برقرار می‌کند. جایگزین اتصال درختی فعلی می‌شود. مقدار tid (شناسه درخت یا tree id) جدید را چاپ می‌کند. برای مقاصد آزمایشی داخلی Samba استفاده می‌شود.

tdis

اتصال اشتراک فعلی را می‌بندد (قطع اتصال درخت یا tree disconnect). برای مقاصد آزمایشی داخلی Samba استفاده می‌شود.

tid <number>

شناسهٔ درخت (tid) فعلی در پروتکل را به یک شمارهٔ دلخواه جدید تغییر می‌دهد. بدون آرگومان، tid در حال استفاده را چاپ می‌کند. برای مقاصد آزمایشی داخلی Samba استفاده می‌شود.

utimes <filename> <create time> <access time> <write time> < change time>

برچسب‌های زمانی یک فایل را بر اساس نام آن تغییر می‌دهد. زمان‌ها باید در قالب [YY]YY:MM:DD-HH:MM:SS یا -1 برای بدون تغییر مشخص شوند.

برخی از سرورها نسبت به بزرگی و کوچکی حروف در نام‌های کاربری، گذرواژه‌ها، نام‌های اشتراک (یا همان نام‌های خدمت) و نام‌های ماشین حساس هستند. اگر در اتصال ناموفق بودید، ارائهٔ تمام پارامترها با حروف بزرگ را امتحان کنید.

هنگام اتصال به برخی انواع سرورها اغلب لازم است از گزینهٔ -n استفاده شود. برای نمونه OS/2 LanManager بر استفاده از یک نام NetBIOS معتبر اصرار دارد، بنابراین باید نامی معتبر ارائه دهید که برای سرور شناخته‌شده باشد.

در صورتی که سرور از پروتکل LANMAN2 یا بالاتر پشتیبانی کند، smbclient از نام‌های طولانی فایل پشتیبانی می‌کند.

برای آگاهی از جزئیات روش‌های تعیین نام کاربری و گذرواژه از طریق متغیر محیطی، گزینه‌های --user و --password را ببینید.

محل برنامهٔ کلاینت تصمیمی به عهدهٔ مدیران هر سیستم است. از این رو موارد زیر صرفاً در حد پیشنهاد هستند.

توصیه می‌شود نرم‌افزار smbclient در دایرکتوری /usr/local/samba/bin/ یا /usr/samba/bin/ نصب شود، این دایرکتوری باید برای همگان قابل خواندن و تنها برای کاربر root قابل نوشتن باشد. خود برنامهٔ کلاینت باید برای همه قابل اجرا باشد. کلاینت نباید دارای مجوز setuid یا setgid باشد!

فایل‌های گزارش کلاینت باید در دایرکتوری‌ای قرار داده شوند که تنها برای همان کاربر قابل خواندن و نوشتن باشد.

برای آزمایش کلاینت، باید نام یک سرور در حال اجرای SMB/CIFS را بدانید. اجرای smbd(8) به عنوان یک کاربر عادی ممکن است - اجرای آن سرور به عنوان یک دیمن روی پورتی با دسترسی کاربر (معمولاً هر شماره پورت بالاتر از 1024) یک سرور آزمایشی مناسب فراهم می‌کند.

بیشتر پیام‌های عیب‌یابی صادرشده توسط کلاینت در یک فایل گزارش مشخص ثبت می‌شوند. نام فایل گزارش در زمان کامپایل تعیین می‌شود، اما می‌توان آن را از طریق خط فرمان بازنویسی کرد.

تعداد و ماهیت پیام‌های عیب‌یابی موجود به سطح دیباگ مورد استفاده توسط کلاینت بستگی دارد. اگر با مشکلی مواجه شدید، سطح دیباگ را روی 3 تنظیم کرده و فایل‌های گزارش را بررسی کنید.

این صفحهٔ راهنما بخشی از نسخهٔ 4.24.6 مجموعهٔ Samba است.

نرم‌افزار اصلی Samba و ابزارهای مرتبط توسط Andrew Tridgell ساخته شدند. Samba اکنون توسط Samba Team به عنوان یک پروژهٔ منبع‌باز، مشابه شیوهٔ توسعهٔ هستهٔ Linux، توسعه داده می‌شود.

08/16/2026 Samba 4.24.6