نام (NAME)

objcopy - رونوشت و تبدیل فایل‌های شیء

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

objcopy [-F bfdname|--target=bfdname]
[-I bfdname|--input-target=bfdname]
[-O bfdname|--output-target=bfdname]
[-B bfdarch|--binary-architecture=bfdarch]
[-S|--strip-all]
[-g|--strip-debug]
[--strip-unneeded]
[-K symbolname|--keep-symbol=symbolname]
[--keep-file-symbols]
[--keep-section-symbols]
[-N symbolname|--strip-symbol=symbolname]
[--strip-unneeded-symbol=symbolname]
[-G symbolname|--keep-global-symbol=symbolname]
[--localize-hidden]
[-L symbolname|--localize-symbol=symbolname]
[--globalize-symbol=symbolname]
[--globalize-symbols=filename]
[-W symbolname|--weaken-symbol=symbolname]
[-w|--wildcard]
[-x|--discard-all]
[-X|--discard-locals]
[-b byte|--byte=byte]
[-i [breadth]|--interleave[=breadth]]
[--interleave-width=width]
[-j sectionpattern|--only-section=sectionpattern]
[-R sectionpattern|--remove-section=sectionpattern]
[--keep-section=sectionpattern]
[--remove-relocations=sectionpattern]
[--strip-section-headers]
[-p|--preserve-dates]
[-D|--enable-deterministic-archives]
[-U|--disable-deterministic-archives]
[--debugging]
[--gap-fill=val]
[--pad-to=address]
[--set-start=val]
[--adjust-start=incr]
[--change-addresses=incr]
[--change-section-address sectionpattern{=,+,-}val]
[--change-section-lma sectionpattern{=,+,-}val]
[--change-section-vma sectionpattern{=,+,-}val]
[--change-warnings] [--no-change-warnings]
[--set-section-flags sectionpattern=flags]
[--set-section-alignment sectionpattern=align]
[--add-section sectionname=filename]
[--dump-section sectionname=filename]
[--update-section sectionname=filename]
[--rename-section oldname=newname[,flags]]
[--long-section-names {enable,disable,keep}]
[--change-leading-char] [--remove-leading-char]
[--reverse-bytes=num]
[--srec-len=ival] [--srec-forceS3]
[--redefine-sym old=new]
[--redefine-syms=filename]
[--weaken]
[--keep-symbols=filename]
[--strip-symbols=filename]
[--strip-unneeded-symbols=filename]
[--keep-global-symbols=filename]
[--localize-symbols=filename]
[--weaken-symbols=filename]
[--add-symbol name=[section:]value[,flags]]
[--alt-machine-code=index]
[--prefix-symbols=string]
[--prefix-sections=string]
[--prefix-alloc-sections=string]
[--add-gnu-debuglink=path-to-file]
[--only-keep-debug]
[--strip-dwo]
[--extract-dwo]
[--extract-symbol]
[--writable-text]
[--readonly-text]
[--pure]
[--impure]
[--file-alignment=num]
[--heap=reserve[,commit]]
[--image-base=address]
[--section-alignment=num]
[--stack=reserve[,commit]]
[--subsystem=which:major.minor]
[--compress-debug-sections]
[--decompress-debug-sections]
[--elf-stt-common=val]
[--merge-notes]
[--no-merge-notes]
[--verilog-data-width=val]
[-v|--verbose]
[-V|--version]
[--help] [--info]
infile [outfile].SH "توضیحات (DESCRIPTION)" ابزار GNU objcopy محتویات یک فایل شیء (object file) را به فایلی دیگر کپی می‌کند. objcopy برای خواندن و نوشتن فایل‌های شیء از کتابخانه GNU BFD استفاده می‌کند. این ابزار می‌تواند فایل شیء مقصد را در قالبی متفاوت از فایل شیء مبدأ ذخیره کند. رفتار دقیق objcopy توسط گزینه‌های خط فرمان کنترل می‌شود. توجه داشته باشید که objcopy باید بتواند یک فایل کاملاً پیوندخورده (fully linked) را بین هر دو قالب دلخواه کپی کند؛ با این حال، کپی کردن یک فایل شیء بازآدرس‌پذیر (relocatable) بین هر دو قالب ممکن است مطابق انتظار عمل نکند.

objcopy برای انجام تبدیل‌های خود فایل‌های موقتی ایجاد کرده و پس از اتمام کار، آن‌ها را حذف می‌کند. objcopy برای تمام کارهای تبدیل خود از BFD استفاده می‌کند؛ این ابزار به تمام قالب‌های توصیف‌شده در BFD دسترسی دارد و از این رو می‌تواند اغلب قالب‌ها را بدون نیاز به مشخص کردن صریح تشخیص دهد.

می‌توان از objcopy برای تولید S-recordها با تعیین مقصد خروجی srec استفاده کرد (برای مثال، استفاده از -O srec).

همچنین می‌توان از objcopy برای تولید یک فایل باینری خام با تعیین مقصد خروجی binary استفاده کرد (برای مثال، استفاده از -O binary). هنگامی که objcopy یک فایل باینری خام تولید می‌کند، در واقع یک نسخه تخلیه حافظه (memory dump) از محتویات فایل شیء ورودی ایجاد می‌کند. تمام نمادها و اطلاعات بازآدرس‌دهی دور ریخته می‌شوند. تخلیه حافظه از نشانی بارگذاری (load address) پایین‌ترین بخشی که در فایل خروجی کپی شده است، آغاز خواهد شد.

هنگام تولید یک S-record یا یک فایل باینری خام، استفاده از -S برای حذف بخش‌های حاوی اطلاعات اشکال‌زدایی می‌تواند مفید باشد. در برخی موارد، گزینه -R برای حذف بخش‌هایی که حاوی اطلاعات غیرضروری برای فایل باینری هستند کاربردی خواهد بود.

نکته—objcopy قادر به تغییر ترتیب بایتی (endianness) در فایل‌های ورودی خود نیست. اگر قالب ورودی دارای ترتیب بایتی مشخصی باشد (برخی قالب‌ها فاقد آن هستند)، objcopy تنها می‌تواند ورودی‌ها را به قالب‌هایی کپی کند که همان ترتیب بایتی را داشته باشند یا فاقد ترتیب بایتی باشند (مانند srec). (با این حال، گزینه --reverse-bytes را ببینید.)

گزینه‌ها (OPTIONS)

infile

outfile

به ترتیب فایل‌های ورودی و خروجی هستند. اگر outfile را مشخص نکنید، objcopy یک فایل موقتی ایجاد کرده و نتیجه را با بازنویسی مخرب، با نام infile تغییر نام می‌دهد.

-I bfdname

--input-target=bfdname

قالب شیء فایل مبدأ را به جای تلاش برای استنتاج و شناسایی خودکار، bfdname در نظر می‌گیرد.

-O bfdname

--output-target=bfdname

فایل خروجی را با استفاده از قالب شیء bfdname می‌نویسد.

-F bfdname

--target=bfdname

از bfdname به عنوان قالب شیء برای هر دو فایل ورودی و خروجی استفاده می‌کند؛ یعنی داده‌ها را صرفاً بدون تغییر قالب از مبدأ به مقصد منتقل می‌نماید.

-B bfdarch

--binary-architecture=bfdarch

هنگام تبدیل یک فایل ورودی بدون معماری به یک فایل شیء کاربرد دارد. در این حالت، معماری خروجی می‌تواند روی bfdarch تنظیم شود. اگر فایل ورودی دارای یک bfdarch شناخته‌شده باشد، این گزینه نادیده گرفته می‌شود. شما می‌توانید با ارجاع به نمادهای ویژه‌ای که در فرایند تبدیل ایجاد می‌شوند، درون یک برنامه به این داده‌های باینری دسترسی پیدا کنید. این نمادها _binary_objfile_start، _binary_objfile_end و _binary_objfile_size نامیده می‌شوند. برای مثال، می‌توانید یک فایل تصویری را به یک فایل شیء تبدیل کرده و سپس در کُد خود با استفاده از این نمادها به آن دسترسی یابید.

-j sectionpattern

--only-section=sectionpattern

فقط بخش‌های مشخص‌شده را از فایل ورودی به فایل خروجی کپی می‌کند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. توجه داشته باشید که استفاده نادرست از این گزینه ممکن است فایل خروجی را غیرقابل استفاده کند. نویسه‌های عامه‌پسند (wildcard) در sectionpattern پذیرفته می‌شوند.

اگر نخستین نویسهٔ sectionpattern علامت تعجب (!) باشد، بخش‌های منطبق کپی نخواهند شد، حتی اگر استفاده قبلی از --only-section در همان خط فرمان موجب کپی شدن آن‌ها می‌شد. برای مثال:

--only-section=.text.* --only-section=!.text.foo

تمام بخش‌های منطبق بر '.text.*' را کپی می‌کند، اما بخش '.text.foo' را کپی نخواهد کرد.

-R sectionpattern

--remove-section=sectionpattern

هر بخشی را که با sectionpattern تطابق داشته باشد از فایل خروجی حذف می‌کند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. توجه داشته باشید که استفاده نادرست از این گزینه ممکن است فایل خروجی را غیرقابل استفاده کند. نویسه‌های عامه‌پسند (wildcard) در sectionpattern پذیرفته می‌شوند. استفاده هم‌زمان از هر دو گزینهٔ -j و -R منجر به رفتار تعریف‌نشده می‌شود.

اگر نخستین نویسهٔ sectionpattern علامت تعجب (!) باشد، بخش‌های منطبق حذف نخواهند شد، حتی اگر استفاده قبلی از --remove-section در همان خط فرمان باعث حذف آن‌ها می‌شد. برای مثال:

--remove-section=.text.* --remove-section=!.text.foo

تمام بخش‌های منطبق بر الگوی '.text.*' را حذف خواهد کرد، اما بخش '.text.foo' را حذف نمی‌کند.

--keep-section=sectionpattern

هنگام حذف بخش‌ها از فایل خروجی، بخش‌هایی را که با sectionpattern تطابق دارند نگه می‌دارد.

--remove-relocations=sectionpattern

بازآدرس‌دهی‌های غیرپویا (non-dynamic relocations) را از فایل خروجی برای هر بخشی که با sectionpattern مطابقت داشته باشد حذف می‌کند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. توجه داشته باشید که استفاده نادرست از این گزینه ممکن است فایل خروجی را غیرقابل استفاده کند، و تلاش برای حذف یک بخش بازآدرس‌دهی پویا مانند .rela.plt از یک فایل اجرایی یا کتابخانه مشترک با --remove-relocations=.plt کار نخواهد کرد. نویسه‌های عامه‌پسند در sectionpattern پذیرفته می‌شوند. برای مثال:

--remove-relocations=.text.*

بازآدرس‌دهی‌های تمام بخش‌های منطبق بر الگوی '.text.*' را حذف خواهد کرد.

اگر نخستین نویسهٔ sectionpattern علامت تعجب (!) باشد، بازآدرس‌دهی‌های بخش‌های منطبق حذف نخواهند شد، حتی اگر استفاده قبلی از --remove-relocations در همان خط فرمان موجب حذف آن‌ها می‌شد. برای مثال:

--remove-relocations=.text.* --remove-relocations=!.text.foo

تمام بازآدرس‌دهی‌های بخش‌های منطبق با الگوی '.text.*' را حذف خواهد کرد، اما بازآدرس‌دهی‌های بخش '.text.foo' را حذف نخواهد کرد.

--strip-section-headers

سرآیندهای بخش (section headers) را حذف می‌کند. این گزینه مختص فایل‌های ELF است. مستلزم --strip-all و --merge-notes است.

-S

--strip-all

اطلاعات بازآدرس‌دهی و نمادها را از فایل مبدأ کپی نمی‌کند. همچنین بخش‌های اشکال‌زدایی (debug) را حذف می‌کند.

-g

--strip-debug

نمادها یا بخش‌های اشکال‌زدایی را از فایل مبدأ کپی نمی‌کند.

--strip-unneeded

علاوه بر نمادها و بخش‌های اشکال‌زدایی که توسط --strip-debug حذف می‌شوند، تمام نمادهایی را که برای پردازش بازآدرس‌دهی نیاز نیستند نیز حذف می‌کند.

-K symbolname

--keep-symbol=symbolname

هنگام پاک‌سازی نمادها، نماد symbolname را حتی اگر در حالت عادی پاک‌سازی می‌شد، نگه می‌دارد. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود..IP "-N symbolname" 4

--strip-symbol=symbolname

نماد symbolname را از فایل مبدأ کپی نمی‌کند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--strip-unneeded-symbol=symbolname

نماد symbolname را از فایل مبدأ کپی نمی‌کند مگر اینکه برای یک بازآرایی (relocation) مورد نیاز باشد. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

-G symbolname

--keep-global-symbol=symbolname

تنها نماد symbolname را سراسری نگه می‌دارد. تمامی نمادهای دیگر را برای فایل محلی می‌کند، به طوری که از خارج قابل مشاهده نباشند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. توجه: این گزینه نمی‌تواند همراه با گزینه‌های --globalize-symbol یا --globalize-symbols استفاده شود.

--localize-hidden

در یک شیء ELF، تمام نمادهایی را که دید (visibility) پنهان یا داخلی دارند به عنوان محلی علامت‌گذاری می‌کند. این گزینه علاوه بر گزینه‌های محلی‌سازی مخصوص نماد مانند -L اعمال می‌شود.

-L symbolname

--localize-symbol=symbolname

یک نماد سراسری یا ضعیف با نام symbolname را به یک نماد محلی تبدیل می‌کند، به طوری که از خارج قابل مشاهده نباشد. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. توجه - نمادهای منحصربه‌فرد (unique) تبدیل نمی‌شوند.

-W symbolname

--weaken-symbol=symbolname

نماد symbolname را ضعیف (weak) می‌کند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--globalize-symbol=symbolname

به نماد symbolname حوزهٔ سراسری می‌دهد تا در خارج از فایلی که در آن تعریف شده است قابل مشاهده باشد. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. توجه: این گزینه نمی‌تواند همراه با گزینه‌های -G یا --keep-global-symbol استفاده شود.

-w

--wildcard

استفاده از عبارت‌های باقاعده را در symbolnameهای به‌کاررفته در سایر گزینه‌های خط فرمان مجاز می‌کند. عملگرهای علامت سؤال (؟)، ستاره (*)، ممیز وارونه (\) و قلاب‌ها ([]) می‌توانند در هر کجای نام نماد استفاده شوند. اگر نخستین نویسهٔ نام نماد علامت تعجب (!) باشد، مفهوم گزینه برای آن نماد معکوس می‌شود. برای مثال:

-w -W !foo -W fo*

باعث می‌شود objcopy تمام نمادهایی را که با «fo» شروع می‌شوند، به جز نماد «foo»، ضعیف کند.

-x

--discard-all

نمادهای غیرسراسری را از فایل مبدأ کپی نمی‌کند.

-X

--discard-locals

نمادهای محلی تولیدشده توسط کامپایلر را کپی نمی‌کند. (این نمادها معمولاً با L یا . آغاز می‌شوند.)

-b byte

--byte=byte

اگر درهم‌بافی (interleaving) از طریق گزینهٔ --interleave فعال شده باشد، محدودهٔ بایت‌هایی را که باید نگه داشته شوند از بایت شمارهٔ byteام آغاز می‌کند. byte می‌تواند در محدودهٔ 0 تا breadth-1 باشد، که در آن breadth مقداری است که توسط گزینهٔ --interleave مشخص شده است.

-i [breadth]

--interleave[=breadth]

از هر breadth بایت، تنها یک محدوده را کپی می‌کند. (داده‌های سربرگ تحت تأثیر قرار نمی‌گیرند). این که کپی از کدام بایت در این محدوده آغاز شود با گزینهٔ --byte انتخاب می‌شود. عرض محدوده نیز با گزینهٔ --interleave-width مشخص می‌شود.

این گزینه برای ایجاد فایل‌ها به‌منظور برنامه‌ریزی ROM مفید است. معمولاً با یک هدف خروجی "srec" استفاده می‌شود. توجه داشته باشید که اگر گزینهٔ --byte را نیز مشخص نکنید، objcopy خطا خواهد گرفت.

عرض پیش‌فرض درهم‌بافی 4 است؛ بنابراین با تنظیم --byte روی 0، ابزار objcopy بایت اول از هر چهار بایت را از ورودی به خروجی کپی می‌کند.

--interleave-width=width

هنگامی که همراه با گزینهٔ --interleave استفاده شود، در هر بار width بایت را کپی می‌کند. نقطهٔ آغاز محدودهٔ بایت‌هایی که باید کپی شوند با گزینهٔ --byte و وسعت محدوده با گزینهٔ --interleave تعیین می‌شود.

مقدار پیش‌فرض برای این گزینه 1 است. مجموع مقدار width و مقدار byte تعیین‌شده توسط گزینهٔ --byte نباید از مقدار پهنای درهم‌بافی تعیین‌شده توسط گزینهٔ --interleave فراتر رود.

این گزینه می‌تواند برای ساخت ایمیج‌هایی برای دو فلش ۱۶ بیتیِ درهم‌بافته‌شده در یک گذرگاه ۳۲ بیتی، با ارسال -b 0 -i 4 --interleave-width=2 و -b 2 -i 4 --interleave-width=2 به دو دستور objcopy استفاده شود. اگر ورودی '12345678' باشد، خروجی‌ها به ترتیب '1256' و '3478' خواهند بود.

-p

--preserve-dates

تاریخ‌های دسترسی و تغییر فایل خروجی را با تاریخ‌های فایل ورودی یکسان تنظیم می‌کند.

این گزینه همچنین تاریخ ذخیره‌شده در سربرگ یک فایل با قالب PE را کپی می‌کند، مگر اینکه متغیر محیطی SOURCE_DATE_EPOCH تعریف شده باشد. در صورت تعریف شدن، از این متغیر به عنوان تاریخ ذخیره‌شده در سربرگ استفاده می‌شود که به صورت تعداد ثانیه‌ها پس از مبدأ زمان یونیکس (Unix epoch) تفسیر خواهد شد.

-D

--enable-deterministic-archives

در حالت قطعی (deterministic) عمل می‌کند. هنگام کپی کردن اعضای آرشیو و نوشتن نمایهٔ آرشیو، برای UIDها، GIDها و برچسب‌های زمانی از صفر استفاده می‌کند و برای تمامی فایل‌ها حالت‌های فایلی (file modes) یکنواخت به کار می‌برد.

اگر binutils با --enable-deterministic-archives پیکربندی شده باشد، این حالت به صورت پیش‌فرض فعال است. می‌توان آن را با گزینهٔ -U در زیر غیرفعال کرد.

-U

--disable-deterministic-archives

در حالت قطعی عمل نمی‌کند. این برعکس گزینهٔ -D در بالا است: هنگام کپی کردن اعضای آرشیو و نوشتن نمایهٔ آرشیو، از مقادیر واقعی UID، GID، برچسب زمانی و حالت فایلیِ آن‌ها استفاده می‌کند.

این حالت پیش‌فرض است مگر اینکه binutils با --enable-deterministic-archives پیکربندی شده باشد.

--debugging

در صورت امکان، اطلاعات اشکال‌زدایی را تبدیل می‌کند. این حالت پیش‌فرض نیست زیرا تنها برخی از قالب‌های اشکال‌زدایی پشتیبانی می‌شوند و فرایند تبدیل ممکن است زمان‌بر باشد.

--gap-fill val

شکاف‌های میان بخش‌ها را با val پر می‌کند. این عملیات بر روی آدرس بارگذاری (LMA) بخش‌ها اعمال می‌شود. این کار با افزایش اندازهٔ بخشی که آدرس پایین‌تری دارد و پر کردن فضای خالی اضافه‌شده با val انجام می‌گیرد.

--pad-to address

فایل خروجی را تا آدرس بارگذاری address پد (پر) می‌کند. این کار با افزایش اندازهٔ آخرین بخش انجام می‌شود. فضای اضافی با مقدار مشخص‌شده توسط --gap-fill (پیش‌فرض صفر) پر می‌شود.

--set-start val

آدرس شروع (که به عنوان آدرس ورودی نیز شناخته می‌شود) فایل جدید را روی val تنظیم می‌کند. همهٔ قالب‌های فایل شیء از تنظیم آدرس شروع پشتیبانی نمی‌کنند.

--change-start incr

--adjust-start incr

آدرس شروع (که به عنوان آدرس ورودی نیز شناخته می‌شود) را با اضافه کردن incr تغییر می‌دهد. همهٔ قالب‌های فایل شیء از تنظیم آدرس شروع پشتیبانی نمی‌کنند.

--change-addresses incr

نشانی‌های VMA و LMA تمام بخش‌ها و همچنین نشانی آغازین را با افزودن incr تغییر می‌دهد. برخی قالب‌های فایل شیء اجازه تغییر دلخواه نشانی بخش‌ها را نمی‌دهند. توجه داشته باشید که این گزینه بخش‌ها را بازآرایی (relocate) نمی‌کند؛ اگر برنامه انتظار داشته باشد بخش‌ها در نشانی خاصی بارگذاری شوند و این گزینه به‌گونه‌ای برای تغییر بخش‌ها استفاده شود که در نشانی متفاوتی بارگذاری گردند، ممکن است اجرای برنامه با شکست مواجه شود.

--change-section-address sectionpattern{=,+,-}val

--adjust-section-vma sectionpattern{=,+,-}val

نشانی VMA و همچنین نشانی LMA هر بخشی را که با sectionpattern مطابقت داشته باشد، تنظیم کرده یا تغییر می‌دهد. اگر از = استفاده شود، نشانی بخش بر روی val تنظیم می‌گردد. در غیر این صورت، مقدار val به نشانی بخش اضافه یا از آن کسر می‌شود. به توضیحات ذیل --change-addresses در بالا مراجعه کنید. اگر sectionpattern با هیچ‌یک از بخش‌های فایل ورودی مطابقت نداشته باشد، هشداری صادر خواهد شد، مگر اینکه از --no-change-warnings استفاده شود.

--change-section-lma sectionpattern{=,+,-}val

نشانی LMA هر بخشی را که با sectionpattern مطابقت داشته باشد، تنظیم کرده یا تغییر می‌دهد. نشانی LMA نشانی‌ای است که بخش در زمان بارگذاری برنامه درون حافظه بارگذاری می‌شود. معمولاً این نشانی با نشانی VMA (نشانی بخش در زمان اجرای برنامه) یکسان است، اما در برخی سیستم‌ها، به‌ویژه سیستم‌هایی که برنامه در ROM نگهداری می‌شود، این دو می‌توانند متفاوت باشند. اگر از = استفاده شود، نشانی بخش بر روی val تنظیم می‌گردد. در غیر این صورت، مقدار val به نشانی بخش افزوده یا از آن کسر می‌شود. به توضیحات ذیل --change-addresses در بالا مراجعه کنید. اگر sectionpattern با هیچ بخشی در فایل ورودی مطابقت نداشته باشد، هشداری صادر خواهد شد، مگر آنکه از --no-change-warnings استفاده شود.

--change-section-vma sectionpattern{=,+,-}val

نشانی VMA هر بخشی را که با sectionpattern مطابقت داشته باشد، تنظیم کرده یا تغییر می‌دهد. نشانی VMA نشانی‌ای است که پس از شروع اجرای برنامه، بخش در آن مستقر می‌شود. معمولاً این نشانی با نشانی LMA (نشانی بارگذاری بخش درون حافظه) یکسان است، اما در برخی سیستم‌ها، به‌ویژه سیستم‌هایی که برنامه در ROM نگهداری می‌شود، این دو می‌توانند با یکدیگر تفاوت داشته باشند. اگر از = استفاده شود، نشانی بخش بر روی val تنظیم می‌گردد. در غیر این صورت، مقدار val به نشانی بخش اضافه یا از آن کسر می‌شود. به توضیحات ذیل --change-addresses در بالا مراجعه نمایید. اگر sectionpattern با هیچ بخشی در فایل ورودی مطابقت نداشته باشد، هشداری صادر خواهد شد، مگر اینکه از --no-change-warnings استفاده شود.

نکته - تغییر دادن VMA بخش‌ها در یک باینری کاملاً پیوندخورده (fully linked binary) می‌تواند خطرناک باشد، زیرا ممکن است کدهایی وجود داشته باشند که انتظار دارند بخش‌ها در همان نشانی قدیمی‌شان مستقر باشند.

--change-warnings

--adjust-warnings

اگر از --change-section-address یا --change-section-lma یا --change-section-vma استفاده شود و الگوی بخش با هیچ بخشی مطابقت نداشته باشد، یک هشدار صادر می‌کند. این رفتار پیش‌فرض است.

--no-change-warnings

--no-adjust-warnings

در صورت استفاده از --change-section-address یا --adjust-section-lma یا --adjust-section-vma، حتی اگر الگوی بخش با هیچ بخشی مطابقت نداشته باشد، هشداری صادر نمی‌کند.

--set-section-flags sectionpattern=flags

پرچم‌های هر بخشی را که با sectionpattern مطابقت داشته باشد تنظیم می‌کند. آرگومان flags رشته‌ای از نام پرچم‌ها است که با کاما از یکدیگر جدا شده‌اند. نام‌های شناخته‌شده عبارتند از: alloc، contents، load، noload، readonly، code، data، rom، exclude، share، debug و large. می‌توانید پرچم contents را برای بخشی که فاقد محتوا است تنظیم کنید، اما پاک کردن پرچم contents از بخشی که دارای محتوا است بی‌معنی است--به‌جای این کار صرفاً بخش را حذف کنید. همه پرچم‌ها برای تمامی قالب‌های فایل شیء معنادار نیستند. به‌ویژه پرچم share تنها برای فایل‌های با قالب COFF معنا دارد و برای فایل‌های قالب ELF کاربردی ندارد. پرچم ویژهٔ ELF x86-64 با نام large متناظر با SHF_X86_64_LARGE است.

--set-section-alignment sectionpattern=align

هم‌ترازی را برای هر بخشی که با sectionpattern مطابقت داشته باشد تنظیم می‌کند. آرگومان align هم‌ترازی را بر حسب بایت مشخص می‌کند و باید توانی از دو باشد، یعنی ۱، ۲، ۴، ۸...

نکته - تنظیم هم‌ترازی یک بخش، نشانی‌های LMA یا VMA آن را به‌طور خودکار هم‌تراز نمی‌کند. در صورتی که تغییر آن‌ها نیز لازم باشد، باید از گزینه‌های --change-section-lma و/یا --change-section-vma استفاده شود. همچنین توجه داشته باشید که تغییر VMAها می‌تواند در باینری‌های کاملاً پیوندخورده باعث بروز مشکل شود، چرا که ممکن است کدهایی وجود داشته باشند که انتظار دارند محتویات بخش‌ها در نشانی قدیمی‌شان مستقر باشند.

--add-section sectionname=filename

هنگام کپی کردن فایل، یک بخش جدید به نام sectionname اضافه می‌کند. محتویات بخش جدید از فایل filename گرفته می‌شود. اندازه بخش برابر با اندازه فایل خواهد بود. این گزینه فقط بر روی قالب‌های فایلی کار می‌کند که می‌توانند از بخش‌هایی با نام‌های دلخواه پشتیبانی کنند. نکته - ممکن است برای تنظیم ویژگی‌های بخش تازه‌ساخته‌شده، استفاده از گزینه --set-section-flags لازم باشد.

--dump-section sectionname=filename

محتویات بخشِ نام‌گذاری‌شده به sectionname را درون فایل filename قرار می‌دهد و محتویاتی را که پیش از این احتمالاً در آن وجود داشته بازنویسی می‌کند. این گزینه عکس --add-section است. این گزینه مشابه گزینه --only-section است، با این تفاوت که فایل قالب‌بندی‌شده‌ای ایجاد نمی‌کند، بلکه صرفاً محتویات را بدون اعمال هیچ‌گونه بازآرایی (relocation)، به‌صورت داده‌های باینری خام تخلیه می‌کند. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--update-section sectionname=filename

محتویات فعلی بخشی به نام sectionname را با محتویات فایل filename جایگزین می‌کند. اندازه بخش با اندازه فایل تطبیق داده خواهد شد. پرچم‌های بخش برای sectionname بدون تغییر باقی خواهند ماند. برای فایل‌های با قالب ELF، نگاشت بخش به قطعه (segment) نیز بدون تغییر باقی خواهد ماند، امری که با استفاده از --remove-section و به دنبال آن --add-section امکان‌پذیر نیست. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص گردد.

نکته - امکان استفاده همزمان از --rename-section و --update-section در یک خط فرمان برای به‌روزرسانی و تغییر نام هم‌زمان یک بخش وجود دارد. در این حالت، نام اولیه بخش را به --update-section و نام اولیه و نام جدید بخش را به --rename-section ارسال کنید.

--add-symbol name=[section:]value[,flags]

هنگام کپی کردن فایل، یک نماد جدید به نام name اضافه می‌کند. این گزینه می‌تواند چندین بار مشخص شود. اگر section مشخص شده باشد، نماد مرتبط با آن بخش و نسبی با آن خواهد بود، در غیر این صورت یک نماد مطلق (ABS) خواهد بود. تعیین یک بخش تعریف‌نشده منجر به یک خطای مهلک می‌شود. هیچ بررسی خاصی روی مقدار انجام نمی‌گیرد و دقیقاً همان‌طور که مشخص شده دریافت می‌شود. پرچم‌های نماد قابل تعیین هستند اما همه پرچم‌ها برای تمام قالب‌های فایل شیء معنادار نخواهند بود. به‌طور پیش‌فرض، نماد به‌صورت سراسری (global) خواهد بود. پرچم ویژهٔ 'before=othersym' نماد جدید را پیش از othersym مشخص‌شده درج می‌کند، در غیر این صورت نماد(ها) به ترتیبی که ظاهر می‌شوند به انتهای جدول نمادها افزوده خواهند شد.

--rename-section oldname=newname[,flags]

نام یک بخش را از oldname به newname تغییر می‌دهد، و در حین فرآیند به‌طور اختیاری پرچم‌های بخش را به flags تغییر می‌دهد. این کار نسبت به استفاده از اسکریپت پیونددهنده برای تغییر نام، این مزیت را دارد که خروجی همچنان به‌صورت یک فایل شیء باقی می‌ماند و به یک فایل اجرایی پیوندخورده تبدیل نمی‌شود. این گزینه همان مجموعه پرچم‌های گزینهٔ --set-section-flags را می‌پذیرد.

این گزینه به‌ویژه زمانی که قالب ورودی باینری باشد بسیار مفید است، چرا که در این حالت همواره بخشی به نام .data ایجاد می‌شود. برای نمونه، اگر می‌خواهید به‌جای آن بخشی با نام .rodata حاوی داده‌های باینری ایجاد کنید، می‌توانید از خط فرمان زیر برای رسیدن به آن استفاده نمایید:

objcopy -I binary -O <output_format> -B <architecture> \
 --rename-section .data=.rodata,alloc,load,readonly,data,contents \
 <input_binary_file> <output_object_file>

--long-section-names {enable,disable,keep}

نحوهٔ مدیریت نام‌های بخش طولانی را هنگام پردازش قالب‌های شیء "COFF" و "PE-COFF" کنترل می‌کند. رفتار پیش‌فرض، یعنی keep، حفظ نام‌های بخش طولانی در صورت وجود در فایل ورودی است. گزینه‌های enable و disable استفاده از نام‌های بخش طولانی در شیء خروجی را به‌طور اجباری فعال یا غیرفعال می‌کنند؛ هنگامی که disable برقرار باشد، هرگونه نام بخش طولانی در شیء ورودی کوتاه (truncate) خواهد شد. گزینهٔ enable تنها در صورتی نام‌های بخش طولانی را تولید می‌کند که در ورودی‌ها وجود داشته باشند؛ این عملکرد عمدتاً مانند keep است، اما اینکه آیا گزینه enable ممکن است ایجاد یک جدول رشته‌ای خالی در فایل خروجی را اجباری کند یا خیر، نامشخص رها شده است.

--change-leading-char

برخی قالب‌های فایل شیء از نویسه‌های خاصی در ابتدای نمادها استفاده می‌کنند. متداول‌ترین چنین نویسه‌ای زیرخط (underscore) است که کامپایلرها اغلب پیش از هر نماد اضافه می‌کنند. این گزینه به objcopy می‌گوید که در هنگام تبدیل میان قالب‌های مختلف فایل شیء، نویسه آغازین هر نماد را تغییر دهد. اگر قالب‌های فایل شیء از نویسه آغازین یکسانی استفاده کنند، این گزینه هیچ اثری نخواهد داشت. در غیر این صورت، بسته به شرایط یک نویسه اضافه می‌کند، یک نویسه را حذف می‌کند یا یک نویسه را تغییر می‌دهد.

--remove-leading-char

اگر نخستین نویسهٔ یک نماد سراسری، نویسه آغازین نماد خاصی باشد که قالب فایل شیء از آن استفاده می‌کند، آن نویسه را حذف می‌کند. متداول‌ترین نویسه آغازین نمادها زیرخط است. این گزینه زیرخط آغازین را از تمام نمادهای سراسری حذف خواهد کرد. این کار می‌تواند زمانی که می‌خواهید اشیاءِ دارای قالب‌های فایل متفاوت را با قراردادهای نام‌گذاری مختلف برای نمادها به هم پیوند دهید مفید باشد. این گزینه با --change-leading-char متفاوت است زیرا بدون توجه به قالب فایل شیء خروجی، هر زمان که مناسب باشد نام نماد را تغییر می‌دهد.

--reverse-bytes=num

بایت‌ها را در بخشی با محتویات خروجی معکوس می‌کند. برای اینکه عمل جابه‌جایی امکان‌پذیر باشد، طول بخش باید بر مقدار ارائه‌شده بخش‌پذیر باشد. معکوس‌سازی پیش از انجام درهم‌بافی (interleaving) صورت می‌گیرد.

این گزینه معمولاً در تولید تصاویر ROM برای سیستم‌های مقصد مشکل‌دار استفاده می‌شود. به عنوان مثال، در برخی بردهای مقصد، کلمات ۳۲-بیتی واکشی‌شده از ROMهای ۸-بیتی، صرف‌نظر از ترتیب بایت پردازنده، با ترتیب بایت اندیان کوچک (little-endian) بازسرهم‌بندی می‌شوند. بسته به مدل برنامه‌نویسی، ممکن است نیاز به اصلاح وضعیت اندیان حافظه ROM باشد.

یک فایل ساده با بخشی شامل هشت بایت زیر را در نظر بگیرید: 12345678.

با استفاده از --reverse-bytes=2 برای مثال بالا، بایت‌ها در فایل خروجی به ترتیب 21436587 خواهند بود.

با استفاده از --reverse-bytes=4 برای مثال بالا، بایت‌ها در فایل خروجی به ترتیب 43218765 خواهند بود.

با استفاده از --reverse-bytes=2 برای مثال بالا، و به دنبال آن اجرای --reverse-bytes=4 بر روی فایل خروجی، بایت‌ها در فایل خروجی دوم به ترتیب 34127856 مرتب خواهند شد..IP --srec-len=ival 4 تنها برای خروجی srec معنادار است. بیشینهٔ طول رکوردهای S (یا Srecord) تولیدشده را روی ival تنظیم می‌کند. این طول شامل فیلدهای آدرس، داده و crc می‌شود.

--srec-forceS3

تنها برای خروجی srec معنادار است. از تولید رکوردهای S1/S2 خودداری کرده و تنها قالب رکوردهای S3 را ایجاد می‌کند.

--redefine-sym old=new

نام نماد old را به new تغییر می‌دهد. این گزینه زمانی که سعی دارید دو مؤلفه که کد منبع آن‌ها را در اختیار ندارید را به یکدیگر پیوند دهید و تداخل نام وجود دارد، می‌تواند مفید باشد.

--redefine-syms=filename

گزینهٔ --redefine-sym را بر روی هر جفت‌نماد «old new» فهرست‌شده در فایل filename اعمال می‌کند. filename صرفاً یک فایل متنی ساده (flat file) با یک جفت‌نماد در هر سطر است. توضیح خطوط می‌تواند با نویسهٔ هش (#) مشخص شود. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--weaken

تمام نمادهای سراسری موجود در فایل را به ضعیف (weak) تبدیل می‌کند. این گزینه هنگام ساخت یک شیء که قرار است با استفاده از گزینهٔ -R پیونددهنده به دیگر اشیاء پیوند یابد مفید است. این گزینه تنها هنگام استفاده از قالب فایل شیئی که از نمادهای ضعیف پشتیبانی می‌کند مؤثر است.

--keep-symbols=filename

گزینهٔ --keep-symbol را بر روی هر نماد فهرست‌شده در فایل filename اعمال می‌کند. filename صرفاً یک فایل متنی ساده با یک نام نماد در هر سطر است. توضیح خطوط می‌تواند با نویسهٔ هش مشخص شود. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--strip-symbols=filename

گزینهٔ --strip-symbol را بر روی هر نماد فهرست‌شده در فایل filename اعمال می‌کند. filename صرفاً یک فایل متنی ساده با یک نام نماد در هر سطر است. توضیح خطوط می‌تواند با نویسهٔ هش مشخص شود. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--strip-unneeded-symbols=filename

گزینهٔ --strip-unneeded-symbol را بر روی هر نماد فهرست‌شده در فایل filename اعمال می‌کند. filename صرفاً یک فایل متنی ساده با یک نام نماد در هر سطر است. توضیح خطوط می‌تواند با نویسهٔ هش مشخص شود. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--keep-global-symbols=filename

گزینهٔ --keep-global-symbol را بر روی هر نماد فهرست‌شده در فایل filename اعمال می‌کند. filename صرفاً یک فایل متنی ساده با یک نام نماد در هر سطر است. توضیح خطوط می‌تواند با نویسهٔ هش مشخص شود. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--localize-symbols=filename

گزینهٔ --localize-symbol را بر روی هر نماد فهرست‌شده در فایل filename اعمال می‌کند. filename صرفاً یک فایل متنی ساده با یک نام نماد در هر سطر است. توضیح خطوط می‌تواند با نویسهٔ هش مشخص شود. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--globalize-symbols=filename

گزینهٔ --globalize-symbol را بر روی هر نماد فهرست‌شده در فایل filename اعمال می‌کند. filename صرفاً یک فایل متنی ساده با یک نام نماد در هر سطر است. توضیح خطوط می‌تواند با نویسهٔ هش مشخص شود. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود. نکته: این گزینه نمی‌تواند همراه با گزینه‌های -G یا --keep-global-symbol استفاده شود.

--weaken-symbols=filename

گزینهٔ --weaken-symbol را بر روی هر نماد فهرست‌شده در فایل filename اعمال می‌کند. filename صرفاً یک فایل متنی ساده با یک نام نماد در هر سطر است. توضیح خطوط می‌تواند با نویسهٔ هش مشخص شود. این گزینه می‌تواند بیش از یک بار مشخص شود.

--alt-machine-code=index

اگر معماری خروجی کدهای ماشین جایگزین دارد، به‌جای کد پیش‌فرض از کد index-ام استفاده می‌کند. این ویژگی در حالتی مفید است که به یک ماشین یک کد رسمی اختصاص داده شده و زنجیرهٔ ابزار (toolchain) کد جدید را به کار می‌گیرد، اما دیگر برنامه‌ها هنوز به استفاده از کد اصلی وابسته‌اند. برای معماری‌های مبتنی بر ELF، اگر جایگزین index وجود نداشته باشد، این مقدار به‌صورت یک عدد مطلق در نظر گرفته می‌شود تا در فیلد e_machine سرآیند ELF ذخیره گردد.

--writable-text

بخش متنی (text) خروجی را به‌عنوان قابل‌نوشتن علامت‌گذاری می‌کند. این گزینه برای همهٔ قالب‌های فایل شیء معنادار نیست.

--readonly-text

بخش متنی (text) خروجی را در برابر نوشتن محافظت می‌کند (فقط‌خواندنی). این گزینه برای همهٔ قالب‌های فایل شیء معنادار نیست.

--pure

فایل خروجی را به‌عنوان صفحه‌بندی بر اساس تقاضا (demand paged) علامت‌گذاری می‌کند. این گزینه برای همهٔ قالب‌های فایل شیء معنادار نیست.

--impure

فایل خروجی را به‌عنوان ناخالص (impure) علامت‌گذاری می‌کند. این گزینه برای همهٔ قالب‌های فایل شیء معنادار نیست.

--prefix-symbols=string

پیشوند string را به تمامی نمادهای فایل خروجی اضافه می‌کند.

--prefix-sections=string

پیشوند string را به تمامی نام‌های بخش‌ها در فایل خروجی اضافه می‌کند.

--prefix-alloc-sections=string

پیشوند string را به تمامی نام‌های بخش‌های تخصیص‌یافته در فایل خروجی اضافه می‌کند.

--add-gnu-debuglink=path-to-file

یک بخش .gnu_debuglink ایجاد می‌کند که حاوی ارجاعی به path-to-file است و آن را به فایل خروجی می‌افزاید. نکته: فایل در مسیر path-to-file باید وجود داشته باشد. بخشی از فرایند افزودن بخش .gnu_debuglink شامل گنجاندن یک چک‌سام (checksum) از محتویات فایل اطلاعات اشکال‌زدایی در این بخش است.

اگر فایل اطلاعات اشکال‌زدایی در یک مکان ساخته شده ولی قرار است بعداً در مکانی دیگر نصب شود، از مسیر مکان نصب‌شده استفاده نکنید. گزینهٔ --add-gnu-debuglink با شکست مواجه خواهد شد چرا که فایل نصب‌شده هنوز وجود ندارد. در عوض، فایل اطلاعات اشکال‌زدایی را در دایرکتوری جاری قرار دهید و از گزینهٔ --add-gnu-debuglink بدون هیچ جزء دایرکتوری استفاده کنید، مانند:

objcopy --add-gnu-debuglink=foo.debug

در زمان اشکال‌زدایی، اشکال‌زدا تلاش می‌کند فایل مجزای اطلاعات اشکال‌زدایی را در مجموعه‌ای از مکان‌های شناخته‌شده بیابد. مجموعهٔ دقیق این مکان‌ها بسته به توزیعِ در حال استفاده متفاوت است، اما معمولاً شامل موارد زیر می‌شود:

--keep-section-symbols

هنگام پیراستن یک فایل، احتمالاً با --strip-debug یا --strip-unneeded، هر نمادی را که نام بخش‌ها را تعیین می‌کند و در غیر این صورت پیراسته می‌شد، نگه می‌دارد.

--keep-file-symbols

هنگام پیراستن یک فایل، احتمالاً با --strip-debug یا --strip-unneeded، هر نمادی را که نام فایل‌های منبع را تعیین می‌کند و در غیر این صورت پیراسته می‌شد، نگه می‌دارد.

--only-keep-debug

یک فایل را می‌پیراید، محتویات هر بخشی را که توسط --strip-debug پیراسته نمی‌شد حذف کرده و بخش‌های اشکال‌زدایی را دست‌نخورده باقی می‌گذارد. در فایل‌های ELF، این کار تمام بخش‌های note را در خروجی حفظ می‌کند.

نکته - سرآیند بخش‌های پیراسته‌شده، از جمله اندازهٔ آن‌ها، حفظ می‌شوند، اما محتویات آن بخش‌ها دور ریخته می‌شوند. سرآیند بخش‌ها حفظ می‌شوند تا سایر ابزارها بتوانند فایل debuginfo را با فایل اجرایی واقعی تطبیق دهند، حتی اگر آن فایل اجرایی به فضای آدرس متفاوتی بازنشانی شده باشد.

هدف این است که این گزینه همراه با --add-gnu-debuglink برای ایجاد یک فایل اجرایی دوقسمتی به کار رود؛ یکی باینری پیراسته‌شده که فضای کمتری در RAM و در توزیع اشغال می‌کند و دومی فایل اطلاعات اشکال‌زدایی که تنها در صورت نیاز به قابلیت‌های اشکال‌زدایی لازم است. روال پیشنهادی برای ایجاد این فایل‌ها به شرح زیر است:

کپی‌رایت و تکثیر (COPYRIGHT)

Copyright (c) 1991-2025 Free Software Foundation, Inc.

اجازه نسخه‌برداری، توزیع و/یا تغییر این سند تحت شرایط «مجوز مستندات آزاد گنو» (GNU Free Documentation License)، نسخه 1.3 یا هر نسخه جدیدتر منتشر شده توسط بنیاد نرم‌افزار آزاد (Free Software Foundation) اعطا می‌شود؛ بدون بخش‌های تغییرناپذیر، بدون متون روی جلد و بدون متون پشت جلد. نسخه‌ای از این مجوز در بخشی تحت عنوان «GNU Free Documentation License» گنجانده شده است.