نام (NAME)

serdi — خواندن و نوشتن نحو RDF

خلاصه دستور (SYNOPSIS)

serdi [-abefhlqv] [-c prefix] [-i syntax] [-o syntax] [-p prefix] [-r root] [-s string] input [base_uri]

توضیحات (DESCRIPTION)

serdi یک ابزار سریع خط فرمان برای پردازش و جریان‌سازی (streaming) داده‌های RDF است. این ابزار یک سند RDF را می‌خواند و داده‌ها را، احتمالاً تبدیل‌یافته و/یا با نحوی متفاوت، در خروجی استاندارد (stdout) می‌نویسد. به‌طور پیش‌فرض، نحو ورودی از روی پسوند فایل حدس زده می‌شود، و خروجی در قالب NTriples یا NQuads نوشته می‌شود.

serdi می‌تواند برای بررسی خطاهای نحوی، تبدیل از یک نحو به نحو دیگر، زیبانویسی اسناد، یا تبدیل URIها و شناسه‌های گره‌های ناشناس (blank node IDs) استفاده شود.

گزینه‌ها به شرح زیر هستند:

-a

نوشتن خروجی ASCII. اگر این گزینه فعال باشد، تمام نویسه‌های غیر ASCII کدگذاری (escape) می‌شوند، حتی اگر نحو خروجی اجازه نوشتن آن‌ها را در UTF-8 بدهد.

-b

نوشتن خروجی به صورت دسته‌ای (bulk). اگر این گزینه فعال باشد، خروجی به جای بایت‌به‌بایت، صفحه‌به‌صفحه نوشته خواهد شد.

-c prefix

حذف prefix از شناسه‌های تطبیق‌یافته‌ی گره‌های ناشناس (blank node IDs). این گزینه معمولاً برای معکوس کردن اثرات -p به کار می‌رود. برای نمونه، با prefix “doc01 ،” گره ناشناس _:doc01b42 به صورت _:b42 صادر خواهد شد.

-e

خواندن ورودی به صورت نویسه‌به‌نویسه، به جای حالت پیش‌فرض که صفحه‌به‌صفحه است. این قابلیت هنگام خواندن از یک لوله (pipe) مفید است، چرا که خروجی به محض رسیدن ورودی تولید می‌شود و منتظر رسیدن یک صفحه کامل از ورودی نمی‌ماند. با این گزینه، serdi یک صفحه حافظه کمتری مصرف می‌کند، اما به احتمال زیاد به طور قابل توجهی کندتر خواهد بود.

-f

حالت سریع و آزاد برای URI: حفظ کامل URIها (بدون واجد شرایط کردن یا نسبی ساختن)، و عبور دادن نام‌های پیشونددار دقیقاً به همان صورت موجود.

-h

چاپ گزینه‌های خط فرمان.

-i syntax

خواندن ورودی با نحو syntax. بزرگی و کوچکی حروف نادیده گرفته می‌شود؛ مقادیر معتبر عبارتند از: “NQuads ،” “NTriples ،” “TriG ،” “Turtle”.

-l

تجزیه با سهل‌گیری (غیرسخت‌گیرانه). اگر فعال باشد، برای خطاهای نحوی قابل جبران یک هشدار چاپ می‌شود، اما در صورت امکان تجزیه از عبارت بعدی ادامه می‌یابد. توجه داشته باشید که هنگام استفاده از این گزینه ممکن است داده‌ها از دست بروند.

-o syntax

نوشتن خروجی با نحو syntax. بزرگی و کوچکی حروف نادیده گرفته می‌شود؛ مقادیر معتبر عبارتند از: “NQuads ،” “NTriples ،” “TriG ،” “Turtle”.

-p prefix

افزودن prefix به شناسه‌های گره‌های ناشناس (blank node IDs). این گزینه می‌تواند برای جلوگیری از تداخل بین شناسه گره‌های ناشناس در اسناد ورودی استفاده شود. اثرات آن را می‌توان در اجرای بعدی با -c معکوس کرد. برای نمونه، با prefix “doc01 ،” گره ناشناس _:b42 به صورت _:doc01b42 صادر خواهد شد.

-q

نادیده گرفتن و فرونشاندن تمام خروجی‌ها به‌جز داده‌ها.

-r root

نگه‌داشتن URIهای نسبی درون یک root URI. این کار از ایجاد هرگونه ارجاع URI نسبی با بخش‌های آغازین مسیر مانند ../ که وارد والدی از root می‌شوند، جلوگیری می‌کند.

برای نمونه، اگر /home/you/file.ttl با استفاده از URI پایه مقصد در فایل /home/me/output.ttl نوشته شود، می‌تواند به صورت <../you/file.ttl> نوشته شود. تنظیم -r file:///home/me/ از “فرار کردن” این‌گونه ارجاعات جلوگیری می‌کند، بنابراین مورد بالا در عوض به صورت <file:///home/you/file.ttl> نوشته خواهد شد، چرا که نمی‌تواند به طور نسبی نسبت به URI ریشه بیان شود.

این گزینه برای نگه‌داشتن ارجاعات نسبی درون یک دایرکتوری مشخص مفید است.

-s string