SQ(1) User Commands SQ(1)

sq-pki-vouch-authorize - علامت‌گذاری یک گواهی به‌عنوان معرف مورد اعتماد

sq pki vouch authorize [OPTIONS]

علامت‌گذاری یک گواهی به‌عنوان معرف مورد اعتماد (trusted introducer).

گواهی‌ای ایجاد می‌کند مبنی بر این که صادرکننده، آن گواهی را یک معرف مورد اعتماد می‌داند. معرف مورد اعتماد نام دیگری برای مرجع صدور گواهی (CA) است. هنگامی که یک کاربر به یک معرف مورد اعتماد اتکا می‌کند، گواهی‌های صادرشده توسط آن معرف مورد اعتماد را معتبر تلقی می‌کند. یک معرف مورد اعتماد می‌تواند معرف‌های مورد اعتماد دیگری را نیز تعیین کند.

در حالت عادی، یک معرف مورد اعتماد قدرت بسیار زیادی دارد. این قدرت را می‌توان به چند روش محدود کرد:


- امکان تعیین معرف‌های بعدی را می‌توان با استفاده از پارامتر `--depth` محدود کرد.


- میزان اعتماد به یک معرف را می‌توان با استفاده از پارامتر `--amount` تغییر داد.


- شناسه‌های کاربری که یک معرف می‌تواند تأیید کند را می‌توان با استفاده از پارامتر `--domain` بر اساس دامنه یا با استفاده از پارامتر `--regex` با یک عبارت منظم محدود کرد.

این سازوکارها به عنوان مثال به Alice اجازه می‌دهند بگوید که مایل است به CA متعلق به example.org اعتماد کند، اما فقط برای شناسه‌های کاربری که آدرس ایمیلی در example.org دارند.

به‌طور پیش‌فرض یک تفویض اختیار پس از ۱۰ سال منقضی می‌شود. برای تغییر این مقدار از آرگومان `--expiration` استفاده کنید.

این زیردستور از زمان مرجع تعیین‌شده توسط آرگومان سطح بالای `--time` تبعیت می‌کند. این دستور زمان ایجاد گواهی را روی زمان مرجع تنظیم می‌کند.

استفاده از یک شناسه کاربری با آدرس ایمیل مشخص‌شده
شناسه کاربری تنها شامل آدرس ایمیل است. الزامی ندارد که آدرس ایمیل در یک شناسه کاربری خودامضا ظاهر شده باشد.
استفاده از شناسه کاربری مشخص‌شده
شناسه کاربری مشخص‌شده نیازی به خودامضا بودن ندارد.
از آنجا که استفاده از یک شناسه کاربری غیرخودامضا اغلب یک اشتباه است، برای استفاده از آن باید صراحتاً از این گزینه استفاده کنید.
استفاده از تمام شناسه‌های کاربری خودامضا
رد نکردن شناسه‌های کاربری جدیدی که در قالب استاندارد (کانونیکال) نیستند
شناسه‌های کاربری استاندارد به شکل `Name (Comment) <localpart@example.org>` هستند.
تنظیم میزان اعتماد
مقادیر بین ۱ تا ۱۲۰ معنی‌دار هستند. ۱۲۰ به معنای اعتماد کامل است. مقادیر کمتر از ۱۲۰ نشان‌دهنده درجه اعتماد هستند. ۶۰ معمولاً برای اعتماد نسبی استفاده می‌شود.
[پیش‌فرض: full]
استفاده از گواهی‌های دارای اثرانگشت یا شناسه کلید مشخص‌شده
خواندن گواهی‌ها از PATH
ایجاد گواهی با استفاده از کلید دارای اثرانگشت یا شناسه کلید مشخص‌شده
ایجاد گواهی با استفاده از کلیدی که در آن یک شناسه کاربری شامل آدرس ایمیل مشخص‌شده است
ایجاد گواهی با استفاده از کلید خوانده‌شده از PATH
ایجاد گواهی با استفاده از کلید صدور گواهی پیش‌فرض شما
این گزینه از گواهی‌های تنظیم‌شده در فایل پیکربندی ذیل `pki.vouch.certifier-self` به‌عنوان کلید صدور گواهی استفاده می‌کند.
در حال حاضر هیچ کلید صدور گواهی پیش‌فرضی وجود ندارد.
ایجاد گواهی با استفاده از کلید دارای شناسه کاربری مشخص‌شده
تنظیم عمق اعتماد
این مورد گاهی به عنوان سطح اعتماد نامیده می‌شود. ۱ یعنی CERTIFICATE یک معرف مورد اعتماد است (پیش‌فرض)، ۲ یعنی CERTIFICATE یک فرا‌معرف مورد اعتماد (meta-trusted introducer) است و می‌تواند معرف مورد اعتماد دیگری را تعیین کند، و غیره.
[پیش‌فرض: 1]
افزودن محدودیت دامنه به معرف
افزودن یک دامنه برای محدود کردن این که چه گواهی‌هایی معتبر شمرده شوند. گواهی صادرشده توسط این گواهی تنها زمانی معتبر است که روی شناسه کاربری با آدرس ایمیلی در دامنه مشخص‌شده باشد. چندین دامنه را می‌توان مشخص کرد. در این حالت، تطابق با یکی از آن‌ها الزامی است.
استفاده از شناسه کاربری شامل تنها آدرس ایمیل، در صورتی که آدرس ایمیل در یک شناسه کاربری خودامضا وجود داشته باشد
تنظیم زمان انقضا
مقدار EXPIRATION یا یک تاریخ در قالب ISO 8601 همراه با زمان اختیاری است یا یک مدت‌زمان سفارشی. یک مدت‌زمان به شکل `N[ymwds]` است که حروف به ترتیب بیانگر سال، ماه، هفته، روز و ثانیه هستند. به عنوان جایگزین، کلمه کلیدی `never` هیچ زمان انقضایی تنظیم نمی‌کند.
مقدار پیش‌فرض را می‌توان در فایل پیکربندی با تنظیم `pki.vouch.expiration` تغییر داد.
[پیش‌فرض: 10y]
محلی کردن گواهی صادرشده
به‌طور معمول، گواهی‌های محلی صادر (export) نمی‌شوند.
علامت‌گذاری گواهی به‌عنوان غیرقابل‌ابطال
یعنی بعداً نمی‌توانید این گواهی را باطل کنید. این مورد معمولاً فقط باید همراه با یک زمان انقضا استفاده شود.
نوشتن در FILE یا خروجی استاندارد (stdout) در صورت عدم تعیین
افزودن یک عبارت منظم برای محدود کردن معرف
افزودن یک عبارت منظم برای محدود کردن این که چه گواهی‌هایی معتبر شمرده شوند. گواهی صادرشده توسط این گواهی تنها زمانی معتبر است که روی یک شناسه کاربری منطبق با یکی از عبارت‌های منظم مشخص‌شده باشد. چندین عبارت منظم را می‌توان مشخص کرد. در این حالت، تطابق با حداقل یکی از آن‌ها الزامی است.
افزودن یک یادداشت (notation) به امضا
نام یادداشت تعریف‌شده توسط کاربر باید به شکل `name@a.domain.you.control.org` باشد. اگر نام یادداشت با `!` شروع شود، یادداشت به عنوان بحرانی (critical) علامت‌گذاری می‌شود. اگر دریافت‌کننده امضا یادداشت بحرانی را متوجه نشود، امضا را نادیده می‌گیرد. این یادداشت به عنوان خوانا توسط انسان علامت‌گذاری می‌شود.
عدم اعمال محدودیت بر معرف
به‌طور معمول یک معرف محدود می‌شود تا تنها شناسه‌های کاربری خاصی پذیرفته شوند، مثلاً شناسه‌هایی که آدرس ایمیل برای نام دامنه خاصی دارند. این گزینه بدون اعمال چنین محدودیتی به معرف اختیار می‌دهد. از آنجا که این کار اختیارات بسیار زیادی به معرف می‌دهد، باید صراحتاً این رفتار را فعال کنید.
استفاده از شناسه کاربری خودامضای مشخص‌شده
شناسه کاربری مشخص‌شده باید خودامضا باشد.
استفاده از شناسه کاربری خودامضا با آدرس ایمیل مشخص‌شده

برای مشاهده توضیحات گزینه‌های عمومی، به sq(1) مراجعه کنید.

تأیید این که E7FC51AD886BBB5C4F44C3D7A9DA14F3E740F63F یک معرف مورد اعتماد برای example.org و example.com است.

sq pki vouch authorize \
--certifier=EB28F26E2739A4870ECC47726F0073F60FD0CBF0 \
--cert=E7FC51AD886BBB5C4F44C3D7A9DA14F3E740F63F \
--domain=example.org --domain=example.com --all

sq(1), sq-pki(1), sq-pki-vouch(1).

برای مستندات کامل به https://book.sequoia-pgp.org مراجعه کنید.

1.4.0

1.4.0 Sequoia PGP